รอยอาฆาต
ตอนที่ 10
“ออกไป!!! นังอัณศยา พาพี่สาวแกออกไปเดี๋ยวนี้...แกไม่มีสิทธิ์ในบ้านหลังนี้แล้ว”
“ในฐานะสะใภ้ อัณศยายังคงมีสิทธิ์ทุกอย่างในจิรการพาณิชย์ ถ้าสงสัยก็ลองไปปรึกษาทนายความของเธอดูก็ได้ภิมลภา” ภามเดินเข้ามาเผชิญหน้าภิมลภา แล้วหันไปบอกจำเนียร “ป้าครับ ไปช่วยคุณอัณกับคุณอินเก็บของหน่อยครับ”
จำเนียรรับคำแล้วพาสองพี่น้องไป ภามยืนกอดอกมองหน้าภิมลภาอย่างท้าทาย ภิมลภาเจอของจริงของแข็งเข้า ปากตลาดอย่างเธอก็ใบ้กิน เลยสะบัดหน้าเดินหนี
ooooooo
แพรพิมพ์กลับถึงห้องนอนก็ถามธีรสิทธิ์ว่าทำไมไม่บอกตำรวจเรื่องคนที่ชื่อชิดชัย ธีรสิทธิ์ย้อนหัวเสียว่าจะบอกได้ไง บอกไปก็เท่ากับเอาตัวเองไปขึ้นเขียงน่ะสิ
แพรพิมพ์บอกว่าแต่ตำรวจช่วยเราได้ ให้ตำรวจไปจับพวกมันให้หมดพวกเราจะได้ปลอดภัย
“มันไม่ง่ายขนาดนั้นหรอกคุณ พวกไอ้ชิดชัยน่ะมันมีแบ็กเป็นคนใหญ่คนโต ไม่งั้นมันเปิดบ่อนกลางกรุงไม่ได้หรอก เราอยู่ของเราเงียบๆดีกว่า เชื่อผมเถอะ”
แพรพิมพ์จึงหันไปค้นหาวีซีดีหนังโปรดของเธอจะเอามาเปิดดู ธีรสิทธิ์บอกว่าเลิกดูหนังบ้าๆนั่นบ้างก็ดี เพราะดูทีไรเธอก็อินทำท่าเหมือนเป็นพวกโรคจิตยังไงไม่รู้ แพรพิมพ์บอกว่าถ้าไม่ดูหนังตนก็ไม่รู้จะทำอะไร
“เอาไว้ผมพาคุณออกไปเปิดหูเปิดตาที่บ่อนบ้าง อ้ะ...ถ้าว่างก็เล่นเน็ตไป”
ธีรสิทธิ์โยนแท็บเล็ตให้ แพรพิมพ์รับมาแล้วเปิดดู
ooooooo
รองฯนรินทร์กำลังพูดโทรศัพท์อยู่ในห้องทำงาน ท่าทางและน้ำเสียงอ่อนน้อม...
“เหรอครับ...สารวัตรคมกริชไปที่บ้านจิรการพาณิชย์เหรอครับท่าน...ครับ เอาไว้เดี๋ยวผมจะ
สอบถามดูแล้วจะรีบรายงานท่านครับ” รองฯนรินทร์ วางสายด้วยสีหน้าไม่สบายใจ
สายวันนี้เอง รองฯนรินทร์ก็เรียกคมกริช วิษณุ อัมรากับวจีมาประชุม คมกริชขอโทษท่านรองฯที่ตนบุ่มบ่ามไปที่บ้านจิรการพาณิชย์โดยไม่ได้แจ้งให้ท่านทราบก่อน
“คราวหน้าก็อย่าทำอะไรแบบนี้อีก เพราะผมเพิ่งโดนตำหนิจากหน่วยเหนือ สงสัยการรื้อคดีเจ้าสัวไพศาลคงไม่ง่ายอย่างที่เราคิดแล้ว”
“แต่จะให้หยุดอย่างที่ผู้ใหญ่ต้องการก็คงไม่ได้นะครับ”
“หยุดไม่ได้ ก็ไม่ต้องหยุด”
“แล้วจะให้ผมทำยังไงต่อดีครับ”
“ออกหมายค้นที่พักทายาททุกคนของตระกูลจิรการพาณิชย์ หาอาวุธปืนจุดสามแปดกระบอกที่คนร้ายใช้ฆ่าเจ้าสัวมาให้ได้ ส่วนเรื่องผู้ใหญ่ เดี๋ยวผมจัดการเอง”
“ครับท่าน” สารวัตรคมกริชรับคำหนักแน่น
เวลาเดียวกันที่บ่อนแต้เพ้ง ชิดชัยถามเฮียเพ้งว่า ช่วงนี้ไอ้ธีรสิทธิ์มันมานี่หรือเปล่า เฮียเพ้งบอกว่า
ไม่มาเลย ชิดชัยสงสัยว่ามันย้ายบ่อน
“คงยากครับ มันเป็นหนี้เขาไปทั่ว ที่อื่นไม่มีใครให้เครดิตมันแล้ว...มีอะไรหรือเปล่าครับ” ชิดชัยบอกว่ารู้สึกมันปากโป้งมากไปแล้ว “ถ้างั้น...เดี๋ยวผมให้คนไปจัดการให้”
