รอยอาฆาต
ตอนที่ 10
เมื่อแอบไปพบกัน พัชระต่อว่ากรรณิการ์ที่ทำให้บอยถูกตำรวจจับ เธอแก้ตัวว่าตนก็ไม่รู้มาก่อน ซ้ำพูดอย่างคนใจหินว่า “ไอ้บอยมันก็แค่เด็กวัด โดนตำรวจจับไปมันไม่เสียหายอะไรไรหรอก”
“ติดคุกเนี่ยนะไม่เสียหาย!”
“แล้วแกจะให้ฉันติดคุกแทนรึไง”
“ใช่ เพราะกระเป๋ามันเป็นของแก แกต้องรับผิดชอบ”
“แกเป็นเพื่อนฉันนะพัชร”
“บอยก็เป็นเพื่อนฉันเหมือนกัน ฉันจะไปบอกตำรวจว่ากระเป๋าเป็นของแก”
“อย่าทำแบบนี้นะ!!!” พัชระบอกว่าตนต้องช่วยบอย กรรณิการ์เสียงอ่อนลงว่า “ปล่อยมันไปได้ไหม...แกกับฉันคบกันมาตั้งแต่เด็กนะ บอยมันมาทีหลัง”
พัชระถามว่าจะให้ตนใจดำกับบอยหรือไง กรรณิการ์พูดเลือดเย็นว่าใช่ ปล่อยให้บอยติดคุกไปคนเดียวแล้วลืมมันเสีย พัชระโกรธมาก ด่า “เลว!! แกเลวมาก!!!”
“แกนั่นแหละ เห็นคนอื่นดีกว่าเพื่อน”
พัชระลงจากรถปิดประตูปัง กรรณิการ์มองตาม จิกตาอาฆาต
ooooooo
พัชระไปหาบอยที่ห้องขังสถานีตำรวจ บอยที่ปกติแมนมาก เข้มแข็งเสมอ แต่วันนี้เขาน้ำตาคลอถามพัชระว่าทำไมทำกับตนแบบนี้ พัชระบอกว่าตนก็ไม่รู้ ไม่รู้จริงๆ
บอยถามว่าแล้วกรรณิการ์ล่ะ เพราะกระเป๋าเป็นของเธอ
“มันไม่ยอมรับหรอก ยังไงมันคงเอาตัวรอดแน่ มันจะโยนความผิดทุกอย่างให้นาย...” บอยเสียงเข้มบอกว่าตนติดคุกไม่ได้ เรื่องนี้ตนไม่ผิด พัชระบอกว่าเขาต้องบอกทุกอย่างกับตำรวจ บอยว่าตนบอกหมดแล้ว “งั้นต้องรอเวลานะบอย...”
“แต่เราติดคุกแบบนี้...อนาคตเราก็คงไม่เหลืออะไรแล้ว รับราชการก็คงไม่ได้ ทำงานที่ไหนก็คงไม่มีใครอยากรับ” บอยสะเทือนใจร้องไห้อย่างไม่อายใคร “พวกนายไม่ได้ทำลายเราคนเดียว แต่ทำลายครอบครัวของเราด้วย ถ้าไม่มีเรา ที่นาคงโดนยึด...แม่กับน้องคงต้องถูกไล่ที่...” บอยร้องไห้อย่างหนัก
“เราไม่ได้ตั้งใจ...ไม่ได้ตั้งใจจริงๆ...”
“กลับไปเถอะพัชร อย่ามาให้เราเห็นหน้าอีก...” พัชระตัดพ้อเสียงเครือว่าทำไมพูดแบบนี้ “ไป...นายไปให้พ้น!!!”
บอยหันหลังให้พัชระอย่างไม่อยากเห็นหน้าอีก เดินไปนั่งร้องไห้สะอึกสะอื้น พัชระน้ำตาไหลทั้งรู้สึกผิดและเสียใจที่ถูกคนที่รักขับไล่ไสส่ง พอดีตำรวจเข้ามาบอกว่าหมดเวลาเยี่ยมแล้ว พัชระกล้ำกลืนความรู้สึก เดินตามตำรวจออกไป
กลับจากโรงพักถึงห้องโถงคฤหาสน์จิรการพาณิชย์ พัชระถูกภิมลภาดักเล่นงาน ตวาดถามว่าเขาส่งคลิปไปให้เสือใช่ไหม พอพัชระบอกว่าใช่ ก็พุ่งเข้าตบตีอย่างบ้าคลั่ง
พัชระในสภาพหมดอาลัยตายอยากจากบอย ปล่อยให้ภิมลภาตบตีไม่แม้แต่จะหลบ
แพรพิมพ์ออกมาเห็นพุ่งเข้าไปห้าม ภิมลภาตบตีไปร้องด่าไปกระทั่งประกาศตัดขาดจากกัน พัชระน้ำตาคลอพูดเหมือนคนไร้ความรู้สึกว่า “แล้วแต่พี่ภีมเถอะครับ อยากทำอะไรก็เชิญ”
