รอยอาฆาต
ตอนที่ 10
“ตามสบาย...” ภามท้า
ทั้งสองจ้องหน้ากันอย่างท้าทาย ภามบอกว่าจะไปประกันตัวพัชระ สารวัตรค้านการประกันตัว อ้างว่าคนร้ายรับสารภาพว่าเป็นคนฆ่าพ่อตัวเองเป็นคดีอุกฉกรรจ์ เย้ยว่าถ้าคิดว่าเส้นใหญ่ก็ลองดู
สารวัตรคมกริชเดินไปอย่างผู้เหนือกว่า ภามกับอัณศยามองตามอย่างรู้สึกหนักใจ
ooooooo
พัชระถูกนำตัวเข้าห้องขังที่บอยอยู่ บอย
มองอย่างแปลกใจ ถามพัชระว่าเกิดอะไรขึ้น
“เราจะมาอยู่ในนี้เป็นเพื่อนนาย” บอยว่าอย่าพูดเล่นสิ “เราบอกตำรวจว่าเราเป็นคนฆ่าป๊ะ”
“แล้วมันเป็นเรื่องจริงหรือเปล่า”
“ทุกคนอยากให้มันเป็นเรื่องจริง เราก็จะให้พวกเขาได้สมหวัง” บอยถามว่าทำไมทำบ้าๆแบบนี้ “เราอยากเข้ามาอยู่กับนายที่นี่...ถ้านายติดคุกเราก็จะติดด้วย...เรารักนายนะบอย”
“รัก?!”
พัชระพยักหน้า พูดเต็มปากเต็มคำว่า “ไม่ได้รักแบบเพื่อน...แต่รักแบบคนรัก เราเป็นเกย์บอย เราชอบผู้ชายด้วยกัน...” พัชระน้ำตาไหลพรากสะเทือนใจที่ต้องพูดอีกครั้งว่าตนไม่ใช่ผู้ชาย
บอยมึน บอกพัชระว่าอย่าพูดเล่น พัชระพูดทั้งน้ำตาว่า
“เรารู้ว่าสักวันถ้านายรู้ความจริง...นายคงโกรธเกลียดเราไปตลอดชีวิต แต่ไม่เป็นไร อะไรมันจะเกิดมันก็ต้องเกิด เราไม่ปิดบังความรู้สึกของเราอีกแล้ว...ถ้านายรับไม่ได้ เราก็เข้าใจ...”
พัชระขยับห่างออกไปอย่างเจียมตัว รู้ว่ายังไงบอยก็รับความจริงของตนไม่ได้ เขาเลี่ยงไปนั่งที่มุมหนึ่ง ซบหน้ากับเข่าร้องไห้ปวดร้าวใจแสนสาหัส ที่ไม่ว่า
นอกคุกหรือในคุกเขาก็ถูกปฏิเสธ...ไม่มีแม้แต่ที่ยืนในคุก
ฝ่ายอินทิราไปเยี่ยมนรีที่โรงพยาบาล เล่าเรื่องพัชระสารภาพว่าฆ่าเจ้าสัวไพศาล อินทิราแอบพอใจเพราะเป็นการเบี่ยงประเด็นที่ดี ตอกย้ำว่าคนตระกูลนี้ใจคอโหดร้ายจริงๆ นรีบอกว่าแบบนี้คงไม่ธรรมดาแน่
อินทิราถามว่าหมออนุญาตให้ออกได้แล้วหรือ นรีว่าออกได้แล้วแต่หมอบอกให้ทำแต่งานเบาๆไปก่อน อินทิราบ่นแทนว่านั่งๆนอนๆแบบนี้เธอคงเบื่อน่าดู นรีบอกว่าเบื่อจะแย่อยู่แล้ว อยากออกไปช่วยสารวัตรทำคดี เพราะตอนนี้คงยุ่งน่าดู
อินทิราดูนาฬิกาแล้วบอกว่าอยู่นานไม่ได้ มีธุระต้องขอกลับไปก่อน แล้วจะโทร.มาหา...
ooooooo
อินทิรามารอลิฟต์ พอลิฟต์มาคมกริชเดินออกมาพร้อมถุงผ้าในมือ สวนกับอินทิรา
ที่เดินเข้าไป คมกริชสะดุดตาหันไปมองสบตากันจังๆ อินทิราตกใจแต่เก็บอาการ ยิ้มให้น้อยๆ ส่วนคมกริชยิ้มบางๆ พอดีลิฟต์ปิด
คมกริชสงสัยว่าอินทิรามาเยี่ยมใคร พอเข้าไปเยี่ยมนรี เขาบอกว่าเมื่อกี้เห็นพี่สาวอัณศยาที่หน้าลิฟต์ เห็นมาสองครั้งแล้ว นรีชะงักแต่ตัดสินใจไม่บอกความจริง คมกริชถามว่ารู้ไหมเขามาเยี่ยมใคร นรีบอกไม่ทราบ ถามว่าสารวัตรสงสัยอะไรหรือ
