รอยอาฆาต

ไม่นานบอยก็มาถึงคฤหาสน์จิรการพาณิชย์ พัชระมารออยู่แล้ว บอกบอยทั้งที่ตายังช้ำ น้ำตายังเอ่อ

“พาเราออกจากที่นี่บอย...เราไม่อยากอยู่บ้าน” แล้วขึ้นซ้อนท้ายมอเตอร์ไซค์บอยไป

ที่หน้าต่างห้องนั่งเล่น แพรพิมพ์มองไปเห็นพัชระซ้อนมอเตอร์ไซค์บอยออกไป บอกภิมลภาว่าพัชรออกไปกับเพื่อนแล้ว พิมลภาด่าว่าไอ้น้องเลว มันไม่น่าเกิดมาเป็นน้องฉันเลย แต่พอแพรพิมพ์ถามว่าทำไม พัชรทำไมหรือ ธีรสิทธิ์ก็จี้ว่าพี่ภีมยังไม่ได้บอกเลยว่าไอ้พัชรมันทะเลาะกับป๊ะเรื่องอะไร

แต่คนอย่างภิมลภานั้น เล่ห์หลายชั้นกลหลายเชิง เธอบอกว่าจะเก็บเรื่องนี้ไว้ก่อนเอาไว้เป็นไม้ตายข่มขู่ให้มันทำตามที่เราสั่ง ธีรสิทธิ์ยังแซะว่า ตนเชื่อว่าที่พัชระค้านไม่ได้เห็นแก่อัณศยาหรอก มันเห็นแก่ตัวเองมากกว่า ภิมลภาว่ายังไง

“เพราะตอนนี้ไอ้พัชรมันเป็นลูกชายคนโตของตระกูลแทนไอ้พีทไปแล้ว ผมว่ามันคงอยากสวมสิทธิ์แทนไอ้พีทแล้วฮุบมรดกส่วนของไอ้พีทไปเป็นของมันมากกว่า”

“จริงสิ...ถ้ามันสวมสิทธิ์ตามพินัยกรรมเดิม มันก็จะได้มรดกมากกว่าใคร ขณะที่พวกเราก็ได้เท่าเดิม หน็อย...ไอ้เลว ที่แท้ก็เป็นแบบนี้เอง” ภิมลภาโกรธพัชระตามคำยุแหย่ของธีรสิทธิ์

ooooooo

บอยพาพัชระเข้าไปกราบพระประธานในวัด ถามว่าสบายใจขึ้นหรือยัง แล้วบอกตนได้หรือยังว่า เมื่อกี้เป็นอะไร พัชระบอกว่ามีเรื่องกับที่บ้าน 

แต่พอบอยถามว่าเรื่องอะไร เขากลับบอกว่า

“เรื่องที่บอกใครไม่ได้”

“แต่ละคนก็มีความทุกข์กันคนละแบบนะ คนจนก็ทุกข์แบบนึง คนรวยก็ทุกข์อีกแบบ...”

“แต่เราไม่อยากตกอยู่ในสภาพแบบนี้เลย อยากหนี อยากทิ้งทุกอย่าง แล้วก็ตายๆไปซะ”

“ความตายไม่ใช่ทางออกนะพัชร มันบาป”

“แต่เราไม่อยากจมอยู่ในความทุกข์แบบนี้” พัชระเสียงขื่นสะอื้นขึ้นมาอีก แล้วซบหน้าร้องไห้โฮ

บอยมองพัชระอย่างไม่เข้าใจ แต่ก็พยายามหาทางช่วย เดินไปตีระฆังที่แขวนอยู่มุมโบสถ์ เสียงระฆังกังวาน พัชระปาดน้ำตาพยายามเข้มแข็ง บอยบอกว่าเสียงระฆังฟังแล้วช่วยให้ใจเราสงบดีนะ

“ใช่...เราก็ชอบ...”

“ดีสิ...ให้ความทุกข์มันหลุดออกจากเราไปพร้อมกับเสียงระฆัง” บอยยื่นไม้ตีระฆังให้พัชระ เขารับไม้เดินไปตีระฆัง นกที่เกาะอยู่หลังคาโบสถ์ได้ยินเสียงระฆังก็พากันโบยบินออกไป...

บอยพาพัชระไปเดินจงกรมที่มุมสงบ เดินไปพูดไปว่า

“อย่าส่งจิตออกนอกตัว ขณะนี้จิตของเราจดจ่ออยู่ที่การเคลื่อนไหว ก้าวหนอ...เหยียบหนอ...”

พัชระกับบอยเดินจงกรมไปด้วยกัน...จิตใจของพัชระค่อยๆสงบลง...

ooooooo

การผ่าศพเจ้าสัวไพศาลเริ่มขึ้นแล้ว...สามารถกับลูกน้องผ่าเอากระสุนในสมองออก ผลปรากฏว่าเป็นกระสุนปืน .38 เหมือนกับปืนของเจ้าสัว สารวัตรคมกริชถามทันทีว่าปืนเป็นของนายไพศาลหรือเปล่า