รอยอาฆาต
ตอนที่ 10
ภาพวงจรปิดที่พีททะเลาะกับภามถูกเปิดดูอีกครั้ง ดูแล้วสารวัตรสุขุมเปรยกับภามว่า
“ดูจากเหตุการณ์แล้ว คุณพิรุณคงจะโกรธเกลียดคุณมากนะครับ” ภามบอกว่านั่นเพราะเขาเข้าใจผิด “เข้าใจผิดในประเด็นชู้สาวหรือเข้าใจผิดว่าคุณกำลังจะฆ่าเขา” ภามบอกว่าทั้งสองประเด็น “ถ้างั้น...อักษร ภ.สำเภา กับ ม.ม้า ที่คุณพิรุณเขียนก่อนตายมันหมายถึงอะไร”
“ไม่ใช่ผมแน่ เพราะสระอาเขียนง่ายกว่า ม.ม้า ถ้าเขาจะเขียนคำว่า ภาม...เขาคงไม่เว้นสระอาเอาไว้”
“แล้วคุณคิดว่าคุณอัณศยาเกี่ยวอะไรกับเรื่องนี้หรือเปล่า”
“เธอไม่เกี่ยว...คุณไม่ควรดึงอัณศยามาแปดเปื้อนกับเรื่องพวกนี้”
“คุณกำลังปกป้องเธออยู่” ภามนิ่ง สุขุมแกล้งยั่วว่า “หรือว่าคุณสองคนร่วมมือกัน”
“ไม่จริง!!! อย่ามากล่าวหาผมกับอัณศยาแบบนี้” ภามฟิวส์ขาดตะคอกใส่ แต่สุขุมยังยิ้ม...ใจเย็น
เมื่อภามออกจากห้องสอบสวน เห็นอัณศยายืนรออยู่หน้าห้อง เธอรีบเดินเข้าไปหา ภามติงว่าเธอไม่ควรมาที่นี่ อัณศยาบอกว่าตนมาให้กำลังใจเขา
“ขอบคุณ...แต่มัน...”
“ไม่ว่าใครจะพูดยังไง...ฉันก็ไม่ทิ้งคุณ”
สารวัตรสุขุมเดินออกจากห้อง อัณศยาไหว้ เขาเพียงพยักหน้ารับแล้วมองภามยิ้มเยาะ เพราะการปรากฏตัวของอัณศยาที่นี่ มันคือคำตอบข้อสันนิษฐานที่ตนสงสัย
ภามชวนอัณศยากลับกันเถอะ พอสองคนเดินไป สุขุมมองตามด้วยแววตานิ่ง...
เมื่อไปขึ้นรถที่ลานจอดรถ อัณศยาถามภามว่ามันเกิดอะไรขึ้น ภามบอกว่าเรากำลังถูกสงสัยว่าร่วมมือกัน อัณศยาบอกว่า “แต่มันไม่เป็นความจริง”
“เก็บความจริงเอาไว้ก่อน...มันยังไม่ใช่เวลาที่จะมาต่อสู้ กลับกันเถอะครับ เดี๋ยวผมไปส่ง”
พอไปถึงหน้าโรงแรมที่อัณศยาพัก ภามถามว่าเมื่อไหร่เธอจะกลับบ้านจิรการพาณิชย์ เธอบอกว่าพี่พีทไม่อยู่แล้ว ตนกลับไปก็คงวางตัวลำบาก
“ผมจะคอยปกป้องคุณเอง”
“แต่ฉันอยากอยู่กับพี่อินมากกว่า รอให้ทุกอย่างจบ แล้วค่อยกลับปาย” ภามถามว่าแล้วมรดกที่เธอควรจะได้ “ดิฉันไม่ได้สนใจเรื่องนี้หรอกค่ะ” ภามติงว่าแต่มันเป็นส่วนของเธอจะปล่อยไว้อย่างนี้ไม่ได้ “เอาไว้ฉันจะลองคิดดูอีกทีว่าจะทำยังไงกับมันดี ขอตัวนะคะ”
อัณศยาลงจากรถเดินเข้าโรงแรม ภามมองตามจนเธอลับร่างไป
สารวัตรคมกริชไปเยี่ยมนรีที่ห้องพักคนไข้ เขาดีใจมากเมื่อเห็นเธอลืมตามอง พอเห็นว่าเป็นใคร แววตาเธอดีใจมากพยายามขยับตัว คมกริชบอกว่าอย่าเพิ่งลุก แผลยังไม่หายดี นอนลงก่อนแล้วช่วยประคองให้นอน
“ขอบคุณค่ะสารวัตร” คมกริชดีใจที่เธอยังจำเขาได้ คิดว่าหลับไปตั้งหลายวันฟื้นขึ้นมาคงจะลืมตนไปแล้ว “ฉันก็แค่ถูกยิง...หัวสมองไม่ได้กระทบกระเทือนซะหน่อย อัปเดตให้ฟังหน่อยสิคะว่าระหว่างที่ฉันหลับไป มีอะไรเกิดขึ้นบ้าง”
“ตื่นขึ้นมาก็ทำงานเลยแฟนผม มา...เดี๋ยวผมเล่าให้ฟังนะ”
ooooooo
