ร้อยป่า
ตอนที่ 11
อนิรุทธิ์เป็นอีกคนที่เดือดร้อนเมื่ออิทธิได้ประกันตัวออกจากห้องขัง ตอนแรกที่รู้ข่าวว่าอิทธิโดนขังอนิรุทธิ์หลงดีใจคิดว่าเงินที่ยังให้เขาไม่ครบสิบล้านไม่ต้องให้แล้ว ที่ไหนได้พอออกมาปุ๊บอิทธิก็ โทร.ทวงเงินปั๊บ แล้วยังรีบส่งลูกน้องมารับเงินแปดล้านถึงบ้านทั้งที่ดึกมาก
นอกจากเงินแปดล้านแล้วอิทธิยังโทร.มาข่มขู่อนิรุทธิ์อีกว่าคราวหน้าขอ 20 ล้าน
“มันไม่มากไปเหรอพ่อเลี้ยง”
“ผมเห็นข่าวคุณขายหุ้นบริษัทได้เงินเป็นร้อยล้าน เงินแค่นี้ขนหน้าแข้งไม่ร่วงหรอก จะเอาเงินเมื่อไหร่ผมโทร.บอก”
อิทธิวางสายอย่างสบายใจ ทิ้งให้อนิรุทธิ์อึดอัดคับแค้นใจที่ต้องตกเป็นเบี้ยล่างของอิทธิอย่างไม่สิ้นสุดสักที
คืนนั้นเสือมาอาศัยนอนบ้านมาโนช แต่ต้องมานั่งตบยุงรออยู่พักใหญ่กว่ามาโนชจะกลับมาพร้อมบัวเงินหลังจากไปส่งผู้ใหญ่เทิ้มที่บ้านมาแล้ว
บัวเงินกับมาโนชรู้เรื่องแป๋วกับเสือโดนแสงทอง ราวีก็เหนื่อยใจแทน แป๋วเองก็เบื่อหน่ายบอกว่าเหมือนสู้กับคนบ้า ทั้งบ้าทั้งหน้าด้าน...หลังจากนั้นทุกคนเข้าบ้านมานั่งคุยกันเรื่องคดีพี่พงษ์
“ผู้การบอกว่าเชือกที่รัดคอพี่พงษ์ไม่มีดีเอ็นเอพ่อเลี้ยงอิทธิ มีดีเอ็นเอพลกับอีกสองคน คาดว่าเป็นของลูกน้องพ่อเลี้ยงที่หนีไปได้”
“เป็นอย่างที่หมวดบอกเลยจ้ะ ไม่เจอดีเอ็นเอพ่อเลี้ยงก็รอด”
“แล้วคำให้การคุณแสงทองล่ะ ไม่มีความหมายเลยเหรอ”
“มันอยู่ที่ตำรวจ แต่คดีร้ายแรงแบบนี้ยังไม่น่าให้ประกันตัว ต้องมีคนบีบให้ปล่อยพ่อเลี้ยง”
“คนที่ตำแหน่งใหญ่กว่าผู้การ”
“แล้วก็รับเงินพ่อเลี้ยงอิทธิ”
“ไม่ยุติธรรมเลย”
“กฎหมายบ้านเรามันอ่อนเพราะคนถือกฎหมายปล่อยให้เงินมีอำนาจเหนือความถูกต้อง”
มาโนชพูดถูก เงินกำลังอยู่เหนือความถูกต้อง เพราะเวลานี้อิทธิกำลังคุยโทรศัพท์กับข้าราชการชั้นผู้ใหญ่ที่ช่วยเรื่องประกันตัว
“ขอบคุณท่านมากนะครับที่บีบตำรวจให้ปล่อยตัวผม งานวันเกิดท่านปีนี้ผมจะเอาของขวัญชิ้นใหญ่ไปให้ แต่ท่านครับผมมีอีกเรื่องจะรบกวน ลูกน้องผมยังอยู่ในห้องขัง” อิทธิหมายถึงไอ้พลสมุนมือขวาของเขานั่นเอง
ooooooo
หลังจากหนีความบ้าความหน้าด้านของแสงทองมาได้ แป๋วกับเสือก็มีช่วงเวลาสวีตหวานกันบ้างก่อนจะแยกย้ายกันไปพักผ่อน
ส่วนบัวเงินที่มาโนชขับรถกลับไปส่งบ้าน เธอมีอาการเหมือนจะเป็นไข้ แต่เธอไม่อยากหยุดสอนหนังสือเพราะสงสารเด็กที่รอครูมาหลายวัน
รุ่งขึ้นเสือเลยพาแป๋วไปช่วยบัวเงินสอนหนังสือ แต่กลายเป็นต้องมาได้ยินบัวเงินเล่าว่าเมื่อเช้าตนไปตลาดได้ยินแสงทองเที่ยวพูดไปทั่วว่าเธอย้ายมาอยู่บ้านเดียวกับเสือ
“โอ้โห ลงทุนประจานตัวเอง”
“คนตลาดด่ากันใหญ่เลย คุณเสือกำลังจะแต่งงานแต่ดันพาผู้หญิงมา...”
“มากกที่บ้าน”
“ประมาณนั้นแหละจ้ะ”
เสือโกรธมากรีบกลับมาบ้านตัวเอง ซึ่งก็สมใจตามแผนการของแสงทองจอมเจ้าเล่ห์
แสงทองกระดี๊กระด๊าดีใจคิดว่าเสือต้องกลับมาอยู่ร่วมบ้านกับเธอแน่ แต่เปล่าเลย...เขาแค่กลับมาเก็บเสื้อผ้า แล้วพูดใส่หน้าเธอว่า
“คุณจะพูดอะไรก็พูดไป ชาวบ้านเห็นผมอยู่บ้านโนชก็รู้เองว่าคุณโกหก”
“แทนที่จะเห็นใจแสงคุณดันโกรธ แสงยอมเสียชื่อก็เพราะรักคุณนะคะ”
“รักของคุณมันเห็นแก่ตัว คิดแต่อยากจะเอาชนะ”
“ใช่ค่ะ แสงอยากเอาชนะนังธนิษฐา ยิ่งรักคุณเท่าไหร่แสงก็ยิ่งเกลียดนังนั่นมากเท่านั้น ให้โอกาสแสงนะคะ แสงจะทำให้คุณมีความสุข สุขจนลืมผู้หญิงทุกคนบนโลก”
