ร้อยป่า
ตอนที่ 11
เสร็จงานศพจันทร ลุงอินเก็บเถ้ากระดูกลูกชายกลับมาบ้าน ส่วนงานสวดศพพงษ์ที่กรุงเทพฯ ญาติเพิ่งจองศาลาได้จะสวดคืนแรกวันพรุ่งนี้ เสือบอกว่าถ้าลุงอินอยากไป ตนกับมาโนชจะพาไป
“งานจัดตั้งกรุงเทพฯ ก็แล้วแต่หมวดกับ
คุณเสือสะดวกแล้วกัน”
“นี่ก็ตั้งสามวันแล้ว ติดต่อคุณแสงทองได้รึยังจ๊ะ” บัวเงินถาม
“มือถือปิดค่ะ ปิดการรับรู้แบบนี้เหมือนเขาจะเลือกข้างพ่อ” แป๋วเสียงอ่อย เตรียมใจรับความผิดหวัง
ขณะนั้นแสงทองเพิ่งได้รับการปลดปล่อยเป็นอิสระ แต่อิทธิก็ยังไม่วายขู่ลูกสาว
“ถ้าฉันจับได้ว่าแกจะเอาฉันเข้าคุกอีก แกโดนขังทั้งเดือนแน่”
สีหน้าแสงทองเรียบเฉยเย็นชา เดินผ่านพ่อไปอย่างช้าๆ ทรงยศสงสารแต่ไม่พูดอะไรกับเธอ ขยับมาถามพ่อเลี้ยงเรื่องงานใหม่ว่าเมื่อไหร่เราจะเริ่ม ตนรอมาหลายวันแล้ว
“ทำงานใหญ่ใจต้องนิ่ง คุณอยู่เฉยๆรอเวลา เดี๋ยวผมจะไปข้างนอก คุณอยู่บ้านตามสบาย”
แสงทองชะงักได้ยินที่พ่อพูด...ความแค้นที่สุมอกฉายเจิดจ้าออกมาทางแววตา ผ่านไปไม่นานอิทธิออกจากบ้านพร้อมสมุนมือขวา แสงทองแอบเข้ามาในห้องพ่อแล้วขโมยปืนออกไปเป็นใบเบิกทางให้ลูกน้องของพ่อรวมทั้งทรงยศไม่มีใครกล้าขัดขวาง
แสงทองขับรถออกจากบ้านมุ่งหน้าไปโรงพัก เป็นเวลาเดียวกันกับช้างและฟ้ากำลังจะกลับกรุงเทพฯโดยเสือจะขับรถไปส่งที่สนามบิน
“ขอบคุณนะคะคุณแป๋วที่ออกค่าตั๋วเครื่องบินให้ทั้งขาไปขากลับ แถมคุณแป๋วต้องเสียสละกลับไฟลท์เย็นอีก”
“ตอนจองไฟลท์ 11 โมงเต็มน่ะค่ะ เหลือแค่ 2 ที่นั่ง”
“เสือ...ฉันกับน้องฟ้าจะสั่งพวงหรีดให้พี่พงษ์ จะสั่งของทีมพิทักษ์ไพรเผื่อแกด้วย”
“แกออกเงินไปก่อน พรุ่งนี้ฉันจะเอาเงินไปให้ รีบไปเหอะ เดี๋ยวจะตกเครื่อง”
ทุกคนเตรียมตัวไปขึ้นรถ แต่แล้วแป๋วหยุดชะงักเพราะมีใครบางคนโทร.เข้ามา แป๋วรับสายจากตำรวจและฟังอย่างตื่นเต้น
ขณะนั้นเองตำรวจสองนายไปจับกุมตัวพ่อเลี้ยงอิทธิได้ตรงหน้าบ้าน อิทธิลงจากรถแล้วโดนใส่กุญแจมือพามาโรงพัก
“มาจับผมข้อหาอะไร ผมจะร้องเรียนเจ้านายคุณ อยู่ๆมาใส่กุญแจมือผม ผมไม่ได้ทำอะไรผิด”
อิทธิโวยลั่น แต่พอเดินเข้าไปด้านในก็หยุดกึกเพราะเห็นแสงทองยืนอยู่ สายตาลูกที่มองพ่ออัดแน่นไปด้วยความเคียดแค้นชิงชัง
“แสงจะเป็นพยานเอาพ่อเข้าคุก”
เสือกับแป๋วมาถึงพอดีได้ยินที่แสงทองพูด คาดไม่ถึงเหมือนกันว่าแสงทองจะหักหลังพ่อตัวเอง
อิทธิแค้นลูกทรพีคนนี้มาก สายตาคมกริบของเขาจ้องหน้าแสงทองเหมือนจะกินเลือดกินเนื้อ
ooooooo
พ่อเลี้ยงอิทธิต้องเข้าไปอยู่ในห้องขังเพราะลูกสาวให้การเอาผิดพ่อ เขาแค้นแทบคลั่งด่าทอแสงทองลั่นโรงพัก
“อีลูกสารเลว ถ้ารู้ว่าแกจะเนรคุณ ฉันเอาขี้เถ้ายัดปากตั้งแต่แกเกิดมาแล้ว”
“พ่อที่ไหนเขาเอาโซ่ล่ามลูกตัวเอง ทำอย่างกับแสงเป็นสัตว์เลี้ยง พ่อบีบให้แสงทำแบบนี้”
“ออกไปได้เมื่อไหร่ฉันจะเอาคืนแกให้สาสม”
แป๋วฟังแล้วอึ้ง คาดไม่ถึงว่าคนเป็นพ่อจะพูด
กับลูกแบบนี้ แสงทองเอ่ยกับแป๋วอย่างเจ็บช้ำว่าเขาไม่เห็นตนเป็นลูก แล้วหันไปเย้ยพ่อว่า
“พ่อไม่ต้องกลัวเหงานะ เดี๋ยวไอ้พลมันจะมาอยู่เป็นเพื่อน ตำรวจตามล่ามันอยู่”
พลกำลังหนีการไล่ล่าของตำรวจ แต่มันยังคิดจะไปช่วยพ่อเลี้ยงอิทธิโดยมีลูกน้องอีกคนร่วมมือด้วย
ส่วนแสงทองที่เอาพ่อแท้ๆเข้าคุกได้ เธอ
สบโอกาสตอนคุยกับเสือเรียกร้องสิ่งตอบแทนความดีความถูกต้องที่เธอทำจากเขาด้วยการขอจับมือ แต่แป๋วไม่ยินยอม
“คนเป็นแฟนทำแทนกันได้”
“เธอมันน่ารังเกียจ” แสงทองสะบัดหนีไม่ยอมจับมือแป๋วที่ยื่นมา
