ไลฟ์สไตล์
100 year

นิยายไทยรัฐ

ร้อยป่า

SHARE

เพราะแน่ใจว่าแสงทองเห็นเหตุการณ์พงษ์โดนฆ่าตายอย่างโหดเหี้ยม ทำให้แป๋ววางแผนกดดันแสงทองต่อไปแต่ไม่บอกให้เสือรู้

ค่ำนั้นแสงทองรับสายจากตำรวจให้ไปโรงพัก เธอพูดโทรศัพท์กับตำรวจโดยไม่รู้ว่าทรงยศยืนฟังอยู่หน้าห้อง

“จะให้ฉันไปโรงพัก มันเรื่องอะไรคะ”

“คุณธนิษฐาบอกว่าคุณแสงทองเห็นเหตุการณ์ป่าไม้โดนฆ่าแขวนคอ”

“ฉันไม่เห็นอะไรทั้งนั้น”

“ทางตำรวจขอความร่วมมือเชิญคุณมาให้ข้อมูลเผื่อจะได้เบาะแสทางคดี”

“ฉันไม่ไป” แสงทองปฏิเสธเสียงแข็งแล้ว ตัดสายทิ้งทันที

แป๋วอยู่กับตำรวจที่โรงพัก เธอดึงตำรวจ

มาเกี่ยวเพื่อบีบแสงทองให้แฉพ่อตัวเอง แต่เมื่อแสงทองไม่เล่นด้วยแป๋วจึงส่งข้อความไลน์ไปหา “ไม่มาให้ปากคำตำรวจจะออกหมายเรียก”

ข้อความนั้นของแป๋วเล่นเอาแสงทองอยู่ไม่เป็นสุข รีบเก็บเสื้อผ้าเท่าที่จำเป็นใส่กระเป๋าเพื่อหลบไปอยู่ที่อื่นสักพักแต่โดนพลสกัดขัดขวางตามคำสั่งของพ่อเลี้ยง

“ปล่อยฉันนะไอ้บ้า” แสงทองดิ้นรนไม่ยอมให้พลจับตัว อิทธิเดือดดาลด่าทอลูกสาวรุนแรงกว่าทุกครั้ง

“อีลูกทรพี!! แกจะไปบอกตำรวจให้มาจับฉันงั้นเหรอ”

“แสงไม่ได้จะไปหาตำรวจ”

“นี่เก็บเสื้อผ้าหนีจะทิ้งฉันไว้ในคุก”

“ไม่ใช่ค่ะ แสงจะหนีไปซักพัก พอเรื่องเงียบค่อยกลับมา”

“คิดว่าฉันจะเชื่อเหรอ เอามันไปขังในห้องเก็บของ”

“ไม่นะพ่อ แสงไม่ได้จะแฉพ่อ”

อิทธิไม่ฟังคำแก้ตัว สั่งพลลากแสงทองไปขังในห้องเก็บของปิดประตูล็อกกุญแจแน่นหนา ไม่สนว่าเธอจะทั้งทุบประตูปึงปังและแหกปากดังสักแค่ไหน

ทรงยศเห็นฤทธิ์เดชแสงทองก็นึกขยาดเหมือนกัน แต่คราวนี้เพราะเขาแท้ๆแสงทองถึงโดนจับขัง

“ดีที่คุณได้ยินแสงพูดว่าจะไปโรงพัก ผมเลยจับตัวไว้ก่อน ไม่ยังงั้นล่ะได้เดือดร้อนแน่”

“พ่อเลี้ยงมีปัญหาอะไรกับตำรวจผมไม่เกี่ยว ผมมีหน้าที่คอยระวังหลังให้ในฐานะเพื่อนร่วมงาน”

“เพื่อนร่วมงานแบบคุณนี่หายาก สนใจร่วมงานใหม่กับผมไหมครับ”

ทรงยศยิ้มร่าเพราะมีงานก็มีเงิน คนร้อนเงินอย่างเขาไม่ปฏิเสธแน่

ooooooo

ที่บ้านพักของมาโนช...เสือตำหนิแป๋วด้วยความเป็นห่วงหลังรู้ว่าเธอไปโรงพักด้วยเรื่องอะไร

“ทำไมแป๋วดื้ออย่างนี้นะ แอบไปหาตำรวจคนเดียว น้องฟ้าก็อีกคน พี่บอกให้ดูแลแป๋วไง”

“ตอนนั้นฟ้าเข้าห้องน้ำค่ะ พอออกมาคุณแป๋วก็ไม่อยู่แล้ว”

“แป๋วผิดเอง เสืออย่าว่าคุณฟ้าเลย”

“เฮ้ยเสือ! แป๋วทำดีออก ใช้ตำรวจบีบคุณแสงทอง เขาต้องทนแรงกดดันไม่ไหว” ช้างเห็นดีเห็นงาม แป๋วเลยได้ใจบอกเสือให้ลองโทร.หาแสงทองเพราะตน โทร.ไปแล้วเธอไม่รับ

เสือทำตามแต่ผลลัพธ์ก็เหมือนกัน แสงทองไม่รับสาย ช้างเลยบอกว่าต้องให้เวลาเธอหน่อยเพราะมันเรื่องใหญ่เอาพ่อตัวเองเข้าคุก

“ขอให้คุณแสงทองคิดได้ทีเถอะ ไม่ใช่เพื่อคนอื่นอย่างเดียว แต่เพื่อตัวเธอเองด้วย” แป๋วภาวนา

 แต่หารู้ไม่ว่าเวลานี้แสงทองกำลังรู้สึกแย่มาก เธอโดนพ่อจับขังและกำลังจะโดนจับล่ามโซ่เพราะเธอยังดิ้นรนหาทางหลบหนีออกจากบ้าน

แสงทองฉวยโอกาสตอนพลเอาข้าวมาให้

จะวิ่งหนีออกไป เลยโดนอิทธิสั่งพลเอาโซ่มาล่ามไม่ต่างจากสัตว์

“แกมันเลี้ยงไม่เชื่อง ฉันเลยต้องล่ามไว้”

“แสงเป็นคนนะ ไม่ใช่สัตว์”

“อยู่ในนี้จนกว่าจะสำนึก”

อิทธิกับพลออกจากห้อง ทิ้งแสงทองไว้กับโซ่ตรวน...แสงทองซึมเศร้าจำยอมรับสภาพสัตว์เลี้ยงของพ่อ เธอร้องไห้น้ำไหลนองหน้า เสียใจและคับแค้นใจอย่างถึงที่สุด

นิยายแนะนำ

บันเทิงไทยรัฐ

สะพรึงชวนขนลุก เปิดเบื้องหลังความหลอน ผีมาลัย ใน "เรือนร่มงิ้ว"

สะพรึงชวนขนลุก เปิดเบื้องหลังความหลอน ผีมาลัย ใน "เรือนร่มงิ้ว"
13 พ.ค. 2564

06:13 น.

คุณอาจสนใจข่าวนี้

thairath-logo

ApplicationMy Thairath

ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
Trendvg3 logo
วันพฤหัสที่ 13 พฤษภาคม 2564 เวลา 09:14 น.