ร้อยป่า

“รอบตัวมีคนเยอะแยะแต่เหมือนไม่มีใคร เหมือนอยู่ตัวคนเดียวบนโลก”

“มองไปทางไหนก็ไม่มีใครที่เป็นของเรา”

“แล้วก็ไม่มีใครต้องการเรา...”

สองหนุ่มสาวรำพึงรำพันเข้ากันเป็นปี่เป็นขลุ่ย เพราะต่างก็มีชะตากรรมคล้ายกัน...รักคนที่เขาไม่รักเรา

คุยไปคุยมาสองคนเริ่มเป็นมิตรกันมากขึ้น จากเมื่อหลายวันก่อนต่างคนต่างด่ากันว่างี่เง่า แถมแสงทองยังว่าอนิรุทธิ์ห่วยแตก แต่วันนี้เธอขอโทษเขาและอวยพรให้เขาเจอคนที่รักและต้องการเขาจริงๆ

“ผมก็ขอให้คุณเจอคนที่เป็นของคุณจริงๆ” อนิรุทธิ์อวยพรกลับพร้อมส่งยิ้มให้แสงทองด้วยความรู้สึกดีๆ

ooooooo

วันถัดมา พลตั้งใจบุกชิงตัวพ่อเลี้ยงอิทธิตอนตำรวจพาผู้ต้องหาออกจากโรงพักเด่นชัยเข้าตัวเมืองแพร่ แต่ข้อมูลจากลูกน้องของพลผิดพลาดทำให้การลงมือในวันนี้ล้มเหลว

อิทธิไม่ได้อยู่ในรถขนผู้ต้องหา แต่เขายังโดนขังอยู่บนโรงพัก พลโกรธมากตบหน้าลูกน้องแล้วสั่งให้ไปสืบมาใหม่เอาให้ชัวร์

อิทธิต้องอดทนอย่างมากกับการอยู่ในห้องขัง สั่งลูกน้องที่ทำทีมาเยี่ยมให้ไปเตือนพลอย่าให้ตำรวจจับมันได้เด็ดขาด ตอนนี้ตำรวจส่งเชือกที่รัดคอพงษ์ไปตรวจดีเอ็นเอ ถ้ามันโดนจับได้ต้องไม่รอดแน่ ที่สำคัญให้มันหาทางมาช่วยเขาออกจากที่นี่โดยเร็วด้วย

พวกเสือเข้ากรุงเทพฯไปงานศพพงษ์โดยมีผู้ใหญ่เทิ้มกับบัวเงินไปด้วย ทุกคนแวะมาเก็บสัมภาระที่บ้านเช่าของช้างก่อนจะพากันไปวัด ระหว่างนี้ผู้ใหญ่เทิ้มรู้เรื่องรถผู้ต้องหาโดนปล้นจากชาวบ้านที่โทร.มาบอก เสือกับมาโนชเชื่อว่าต้องเป็นฝีมือไอ้พล เพราะไม่มีใครกล้าบ้าระห่ำเท่ามันแน่

เสร็จงานสวดศพพงษ์ในคืนนี้ แป๋วชวนเสือที่ขับรถมาส่งอยู่กินข้าวด้วยกันแล้วค่อยกลับ เพราะตอนอยู่วัดเขาไม่ได้กินอะไรเลย แสงทองที่ยังอยู่เป็นแขกของทรงยศเลยสบโอกาสทวงสัญญาจากเสือโดยไม่แคร์สายตาแฟนตัวจริงของเขาสักนิด

แสงทองใส่ชุดว่ายน้ำโชว์สัดส่วนชวนเสือเล่นน้ำในสระยามค่ำคืนแต่เขาไม่เล่นด้วย ขณะที่แป๋วนั้นหมั่นไส้มากผลักแสงทองตกสระน้ำแล้วยังขู่ซ้ำว่าถ้ายังยั่วแฟนตนอีก ได้เจอดีโดนจับกดน้ำแน่ แต่แสงทองกลัวซะที่ไหน ลอยหน้าลอยตายั่วโมโหแป๋วทั้งที่เสือหนีกลับไปแล้ว

“หึงโหดนะเธอเนี่ย ไว้ยั่วคุณเสืออีกดีกว่า แกล้งเธอเล่น”

แป๋วอ่อนใจกับผู้หญิงคนนี้เต็มที ถามว่าเมื่อไหร่จะเลิกยุ่งกับตนและเสือสักที

“อยากให้ฉันหยุด เธอก็ต้องเลิกกับคุณเสือ”

แป๋วถอนใจเฮือกใหญ่...ด่าไปก็เท่านั้น แสงทองไม่เลิกราวีเธอแน่ เลยเป็นฝ่ายเดินหนีเข้าบ้าน

แต่คนที่สนใจแสงทองมากคือทรงยศ เขาแอบจับตามองเธอในชุดว่ายน้ำอยู่ตั้งแต่แรก ยิ่งเห็นรูปร่างสมส่วนและผิวพรรณผุดผ่อง ทรงยศก็อดใจไม่ไหวแอบวางยานอนหลับในแก้วเครื่องดื่มมาคะยั้นคะยอให้เธอดื่มแล้วไปนั่งรอเวลายาออกฤทธิ์

ผ่านไปนานจนแน่ใจว่าแสงทองหลับไม่รู้เรื่อง ทรงยศดอดเข้ามาในห้องนอนของเธอหวังเผด็จศึก แต่ดันมีมารผจญมาลากคอเขาออกไปอย่างไม่ปรานี ปราศรัย

แป๋วนั่นเอง! เธอกระชากพี่ชายออกไปด้วยความโมโหสุดขีด โดยที่แสงทองยังหลับสนิทไม่รู้เรื่อง

“แป๋วเห็นพี่ใส่ยาในน้ำแดง อยากรู้ว่าจะทำอะไร เลยแอบดู...ไม่คิดเลยว่าพี่จะลักหลับคุณแสงทอง”

“แล้วแกมาช่วยเขาทำไม แกก็ไม่ชอบคุณแสงทองนี่”

“ก็ไอ้ที่พี่ทำน่ะมันต่ำทราม”

“ต่ำทรามตรงไหน คนมีอะไรกันมันเป็นเรื่องธรรมชาติ แล้วถ้าโชคเข้าข้างนะ พี่อาจจะได้แต่งงานกับเขา ได้สมบัติเขา”

“นี่พี่โง่หรือบ้าเนี่ย ผู้หญิงที่ไหนจะแต่งกับผู้ชายที่ปล้ำตัวเอง”

“ก็พี่ทำเขาท้องไง”

สุดจะทน!! แป๋วปล่อยหมัดเข้าเบ้าตาพี่ชายแล้วยังจะต่อยซ้ำอีกทีถ้าเขาไม่แหกปากด้วยความหวาดกลัว

“พอแล้วแป๋ว...พี่เจ็บ”

“ผู้ชายแบบพี่มันต้องโดนสั่งสอน” พูดจบแป๋วปล่อยหมัดสุดท้ายเสยปลายคางจนทรงยศ

เซถลาลงไปในสระน้ำดังตูม “จำไว้นะ อย่าย่ำยีผู้หญิง”