ริมฝั่งน้ำ

โตมรสงสัยว่าความเอาการเอางานของอานัสในจังหวะที่วีนัสโดนพฤกษ์ล่มงานหมั้นช่างลงตัวจนเหลือเชื่อ ชาญชัยกินปูนร้อนท้อง บอกว่าอานัสคิดเองเลือกเอง พอคณิตารู้ก็เตือนวีนัสคิดให้ดี เราไม่ได้ลำบากจนต้องขอความช่วยเหลือจากอานัส แต่ยายพิกุลเชื่อว่าคนเราเปลี่ยนแปลงได้ ดูพฤกษ์สิ ดีแสนดีสุดท้ายก็ดีแตก วีนัสบอกคณิตาว่าไม่ต้องห่วงตนไม่เชื่อใครง่ายๆอีกแล้ว

ไตรทศผิดสังเกตว่าช่วงนี้พฤกษ์เร่งงานทุกอย่างถามว่าเป็นอะไรหรือเปล่า พฤกษ์บอกว่าตนก็แค่กำลังใช้ชีวิตให้เหมือนวันสุดท้ายเท่านั้น ซ้ำเตือนไตรทศว่าอย่าประมาทกับชีวิต อยากทำอะไรก็ทำเสียก่อนที่จะ

ไม่เหลือเวลา

ยิ่งเมื่อพฤกษ์ไปหาหมอเอกซเรย์สมองแล้วเขาตกใจถามหมอว่าตนกำลังจะตายหรือ! จากนั้นเขาทุ่มเทเวลาให้กับสวนกล้วยไม้จนไอลดาถามว่าจะเลิกเป็นอาจารย์แล้วหรือ เขาบอกว่ามหาวิทยาลัยปิดเทอม

ไอลดาถามว่าอยากรู้เรื่องวีนัสไหม ทำไมไม่โทร.หรือไม่ก็ไปที่บ้านเลย ถามว่าไปไหมตนจะไปเป็นเพื่อน พฤกษ์ทำเป็นไม่สนใจบอกว่าไม่ว่าง งานยุ่ง ไอลดาหมั่นไส้ถามจี้ใจดำว่า

“แกคงไม่อยากรู้ล่ะสิ วีนัสเขาตัดสินใจยังไง เรื่องเอิร์ธขอเป็นหุ้นบ้านร่มไม้ฯ”

ได้ผล...พฤกษ์มองขวับทันที ไอลดาแซะต่ออีกว่า พัตบอกว่าวีนัสน่าจะยอมเป็นหุ้นกับเอิร์ธ เอารูปที่

อานัสตามตื๊อและทำทุกอย่างที่วีนัสสั่งให้ดู พฤกษ์หงุดหงิดจนเดินแยกไป ไอลดายิ้มพอใจที่ตนยุได้ผล พึมพำ...

“หึงก็รีบไปห้ามเลย”

ไอลดายังตามไปแซะต่ออีก แต่พฤกษ์บอกว่าถ้าเป็นแบบนั้นก็ดีแล้ว คุณตาชาญชัยคงอยากให้เป็นแบบนี้ ไอลดาถามว่าเขาไม่หวงวีนัสเลยหรือ พฤกษ์บอกว่าวีนัสจะได้มีอนาคตที่ดีที่ตนให้ไม่ได้ ตนก็ต้องถอย พอถูก ไอลดาซักมากเข้า พฤกษ์ก็ตัดบทว่า

“แกไม่ต้องรู้ทุกเรื่องของฉันตอนนี้...วันนึงแก

ก็จะรู้เหตุผลของฉัน ฉันทำทุกอย่างอย่างดีที่สุดแล้ว 

เพื่อคนที่ฉันรัก”

ooooooo

พอนิ่มนวลรู้เรื่องนี้จากโตมรก็ค้านหัวชนฝาว่ายอมให้หลานคุณชาญชัยมาเป็นเจ้าของที่นี่ไม่ได้ ตนเดาได้ล้านเปอร์เซ็นต์ว่าคุณชาญชัยกำลังจะให้หนูวีนัสเป็นหลานสะใภ้ ประกาศว่า

“ไม่ได้เลยนะ หนูวีนัสเขาดี เหมาะกับคุณพฤกษ์ไม่ใช่หลานคุณชาญชัย งานนี้ฉันไม่ยอม!!!”

แล้วนิ่มนวลก็ชวนยายพิกุลกับโตมรให้วีนัส

พาไปทำบุญ วีนัสรับพาไปด้วยความยินดี เย็นวันเดียวกัน ไอลดาก็บอกพฤกษ์ว่าคุณตาโตมรไลน์มาชวนไปทำบุญให้บุษกรกัน บอกแกมบังคับว่าห้ามตอบว่าไม่ไป คุณตาอุตส่าห์ไลน์มาชวนแล้ว อย่าให้ผิดหวัง

ที่วัดในวันรุ่งขึ้น วีนัสเห็นพฤกษ์มาด้วยก็จ้องกันอย่างไม่พอใจ วีนัสถึงกับพูดลอยๆว่าถ้ารู้ว่ามีคน

ไม่ได้เชิญมาด้วย ตนก็จะไม่มา พฤกษ์ก็ใช่ย่อยสวนไป ทันทีว่า

“เสียใจด้วยนะที่คุณไล่ผมไม่ได้ คุณตาโตมรชวนผมมา”