ริมฝั่งน้ำ

“ให้ผมติดคุกก็ได้ แต่ไอ้พฤกษ์มันต้องกราบขอโทษคุณ”

“แกต่างหากต้องก้มกราบอาจารย์” เนมตวาด

“หยุดนะ ถ้าไม่อยากปากแตกอีกคน” อานัสชี้หน้าเนม พฤกษ์โพล่งว่าเลวขนาดชกผู้หญิง “เออ...กูเลวก็เลวซึ่งหน้า ไม่ใช่ใส่หน้ากากคนดีหลอกผู้หญิงอย่างมึง มึงทำวีนัสร้องไห้มากี่ครั้งแล้ว”

“พอ...คุณเอิร์ธ ฉันไม่อยากอยู่ที่นี่แล้ว”

วีนัสดึงอานัสออกมาแต่สะดุดบางอย่างล้มลง อานัสประคองขึ้นมาถามว่าข้อเท้าแพลงหรือเปล่า วีนัสบอกว่าตนเดินได้ แต่อานัสก็อุ้มขึ้นทันที เนมมองพึมพำอย่างสะใจ

“ถ่านไฟเก่า จุดเมื่อไหร่ก็ติด”

พออานัสอุ้มวีนัสออกไปพฤกษ์ก็บอกเนมให้กลับไปได้แล้ว เวลานี้ตนไม่ต้องการใครทั้งนั้นแล้วเดินไปทางเดียวกับวีนัส เนมมองด้วยความเสียใจเมื่อตระหนักชัดว่าอาจารย์พฤกษ์ไม่รักใครนอกจากวีนัส...

ฝ่ายวีนัสเมื่ออานัสอุ้มออกมาพาไปกอดปลอบอยู่นั้น พฤกษ์เดินมาเห็น ทั้งสองสบตากันนิ่ง แล้ววีนัสก็บอกอานัสให้พาตนกลับได้ไหม อานัสประคองกอดวีนัสเดินผ่านหน้าพฤกษ์ไป พฤกษ์มองหน้านิ่งในขณะที่วีนัสข่มความน้อยใจกลั้นน้ำตาผ่านไป...

กลับถึงบ้านคณิตาถามวีนัสว่าเจออาจารย์พฤกษ์แล้วใช่ไหม อานัสชิงบอกว่าเจอและเกือบจะฆ่ามันแล้วด้วย ยายพิกุลเดินออกมา อานัสไหว้แล้วถอยออกไป ยายถามวีนัสว่าปรับความเข้าใจกับพฤกษ์แล้วใช่ไหม

“มันจบแล้วค่ะคุณยาย หนูจะไม่ฝืนเข้าข้างตัวเอง ...อาจารย์พฤกษ์เกลียดเราเพราะมีส่วนทำให้คุณป้าตาย เราคือความทรงจำที่เลวร้ายที่สุดของชีวิตอาจารย์” วีนัสดวงตาแดงก่ำ พูดอย่างหมดใจกับพฤกษ์แล้ว

ยายกอดวีนัสไว้ ส่วนคณิตาลูบหลังปลอบเบาๆ

ooooooo

วันนี้พฤกษ์ไปโรงพยาบาลเจอโตมรไปหาหมอเช่นกัน แต่ทั้งสองต่างปดว่ามาเยี่ยมญาติ มาเยี่ยมเพื่อน แล้วรีบแยกกันไป

ไอลดาถามพฤกษ์ว่าไปโรงพยาบาลทำไม พฤกษ์ปดว่าไปเยี่ยมลูกศิษย์ ไอลดาบอกว่าถ้าเขาสงสัยว่าคุณตาไม่สบายต้องรีบบอกวีนัส พฤกษ์ให้เธอไปบอกแทนตนไม่อยากเจอวีนัสอีกแล้ว

“อย่าบอกนะว่าแกไม่ได้รักวีนัสแล้ว”

“รักหรือไม่รักมันไม่สำคัญ ตอนนี้วีนัสมีเอิร์ธคอยดูแลอยู่แล้ว” ไอลดาบอกว่าวีนัสดีกับเขาทุกอย่าง เขาเป็นคนหาเรื่องเอง ตนด่าว่าโง่ยังน้อยไป “เออ...ฉันยอมโง่ อนาคตของวีนัสไม่ควรอยู่ที่ฉัน”

ไอลดาเตือนว่าคิดให้ดี ถ้าเขาไม่บอกวีนัสแล้วคุณตาโตมรป่วยหนักเป็นอะไรขึ้นมาเขาไม่ได้เสียใจคนเดียว แต่เขาก็รู้ว่าวีนัสผูกพันกับคุณตาคุณยายที่บ้านร่มไม้ฯแค่ไหน

ได้ผล...กลางวันวันนี้พฤกษ์ไปที่บ้านวีนัสถูกคณิตา ตอกหน้าว่า “ที่นี่ไม่ต้อนรับคุณ”

“ผมมีเรื่องสำคัญต้องบอกวีนัส” ถูกคณิตาไล่ ก็พอดียายพิกุลออกมา พฤกษ์ยกมือไหว้ “ผมกราบขอโทษที่ทำให้คุณยายเสียใจ แต่ผมทำลงไปเพราะเหตุผลเดียว ผมไม่อยากให้วีนัสลำบากไปกับผม”