ริมฝั่งน้ำ
ตอนที่ 12
วีนัสสังเกตเห็นอาการไม่ปกติของพฤกษ์ถามว่าไม่สบายหรือเปล่า พฤกษ์บอกว่าตนสบายดี
“บอกฉันเถอะค่ะ บอกความจริงฉัน อาจารย์เป็นอะไร บอกฉันนะคะ ให้ฉันดูแลอาจารย์ อย่าทนอยู่คนเดียวนะคะ อาจารย์ยังมีคนที่...รักอาจารย์”
พฤกษ์ซึ้งใจจนกอดวีนัสไว้แน่น วีนัสพยายามไม่กอดตอบ แต่แล้วก็แพ้ใจตัวเอง กอดพฤกษ์ไว้แนบแน่น กำแพงที่กีดกั้นความรู้สึกกันเพราะทิฐิมลายหายสิ้น...
มีแต่ความรักความห่วงใยจากหัวใจที่มีให้กัน...
ooooooo
เนมยุแหย่อานัสว่ารู้ไหมว่าตนเจอใครที่บ้านอาจารย์พฤกษ์ อานัสสังหรณ์ใจว่าเป็นวีนัส ถามว่าเธอไปทำไม เขาคุยอะไรกัน เนมปรามาสว่าหมดน้ำยาแล้วหรือ พอเจอผู้หญิงที่ไม่แคร์ความรวยเข้าก็ถึงกับไปไม่เป็น
อานัสบอกว่าวีนัสแค่ไปหาเพื่อนเก่า เนมเย้ยว่าถ้าหลอกตัวเองแล้วสบายใจก็ตามใจ แต่ตอกย้ำว่า
“รู้ไว้ด้วยนะ อาจารย์พฤกษ์ลาออกแล้ว เขากำลังจะทำสวนกล้วยไม้จริงจัง คนเก่ง ทำธุรกิจเป็น อีกไม่นานอาจารย์ก็รวยแน่ ถึงตอนนั้นอาจารย์เขามีครบ หล่อ เก่ง รวย มีอะไรที่วีนัสจะกลับมาหาไม่ได้”
อานัสถูกเย้ยโมโหจะเข้าไปบีบคอเนม เนมปัดออกด่าต่ออย่างสะใจ
“แทนที่จะทำตัวเหมือนหมาบ้า เอาสมองน้อยๆไปคิดดีกว่าว่าจะดึงวีนัสกลับมาได้ยังไง แล้วไม่ต้องมาหลอกใช้ฉันด้วยนะ เพราะฉันเข้าใกล้อาจารย์พฤกษ์ได้ตลอดเวลา ไม่ต้องพึ่งคนอย่างแก!”
เนมด่ายิ้มเยาะแล้วเชิดไปเลย อานัสได้แต่กำหมัดกัดฟันจิกตาแค้น
ooooooo
