ริมฝั่งน้ำ

พฤกษ์มองหน้าเพื่อนอย่างสนใจ ไตรทศคิดถึงงานที่ตนทำก่อนหน้านี้...ที่เข้าไปรู้จัก ตีสนิท จนแลกไลน์กันกับอุ้ม บอกพฤกษ์ว่ารออีกนิด ให้ตนได้หลักฐานครบทุกอย่างก่อน พฤกษ์เร่งว่าเร็วหน่อยตนอาจจะมีเวลาไม่มาก ไตรทศทำเสียงล้อว่าพูดเหมือนจะรีบตาย เห็นพฤกษ์นิ่งไปก็เอะใจ

“ไอ้พฤกษ์ แกอย่าบอกนะ แกเป็นไรป่าวเนี่ย?”

“เปล่า...ฉันแค่ใม่อยากรอนานกว่านี้ ชีวิตคนเรามันไม่แน่นอนไง” พฤกษ์ยิ้มปิดบังอาการป่วยของตน

ooooooo

อานัสร้อนใจรบเร้าชาญชัยว่าเราต้องทำให้วีนัสเปลี่ยนใจยอมเปิดบ้านร่มไม้ชายคาอีก ตนรักวีนัส วีนัสรักบ้านร่มไม้ฯแต่พฤกษ์ทำให้วีนัสคิดมากและเสียความมั่นใจ และวีนัสไม่ได้รักพฤกษ์แล้ว ตนมั่นใจว่าเข้าไปนั่งอยู่ในใจวีนัสได้แน่

“ผู้หญิงอย่างหนูวีนัสไม่ตาโตกับเงินของแกหรอกนะ ความจริงใจ ความดีเท่านั้นที่แกต้องมี แกถึงจะได้ความรักจากหนูวีนัส” ชาญชัยเตือนแล้วเดินไป อานัสแววตากล้าอย่างเอาจริง

เช้าวันรุ่งขึ้นก็ไปหาวีนัสที่บ้าน คณิตาบอกว่าไม่อยู่ ไม่ได้บอกว่าไปไหนกับใคร อยากรู้ก็โทร.ไป อานัสโทร.ไปทันที วีนัสบอกว่าตนมีธุระ พลันก็ต้องเบรกกะทันหันจนหัวโขกกระจก ตัดสายกับอานัสแล้วถามคนขับคู่กรณีว่าขับรถแบบนี้ซื้อใบขับขี่มาหรือไง

ปรากฏว่าคู่กรณีคือพฤกษ์ เขานั่งหน้านิ่งเหมือนไม่รู้ไม่ชี้

วีนัสนั่งรถพฤกษ์เพื่อไปหาโตมร แต่หลงทาง พฤกษ์ลงไปถามร้านแถวนั้น แต่เกิดปวดหัวรุนแรงจนต้องหยุดเดิน วีนัสรีบจับไว้ แต่ต่างก็ไว้เชิง พอรู้ตัวก็รีบปล่อย ส่วนพฤกษ์ก็ปกปิดอาการของตัวเองทำเป็นแข็งแรง

ในที่สุดก็หาบ้านที่เชาว์เช่าอยู่กับโตมรเจอ พูดคุยหยอกเย้ากันแล้วโตมรถามเรื่องหมั้นของทั้งสองว่าแพ็กคู่มาด้วยกัน เรื่องหมั้นช่างมันงั้นหรือ เชาว์รีบเบรกชวนโตมรกินส้มแต่ทำท่าจะเอาทั้งลูกยัดปาก

โตมรขอบใจทั้งสองที่อุตส่าห์มาหา ถามถึงพอเพียง ว่ามีใครเล่นด้วยหรือเปล่า วีนัสบอกว่าคิดถึงก็ไปหา ตนมารับไปก็ได้ โตมรบอกว่าไม่ถึงกับต้องให้คนอื่นลำบากหรอก วีนัสจึงขอมาหาอีก โตมรบอกว่าอยากมาก็มาให้เอาพอเพียงใส่รถมาด้วยก็แล้วกัน

พฤกษ์ลอบมองวีนัสที่คุยกับโตมรด้วยสายตาอ่อนโยน

ชาญชัยกับนิ่มนวลไปที่บ้านวีนัส บอกยายพิกุลว่าร้อนใจจะถามเรื่องเปิดบ้านร่มไม้ชายคา ยายพิกุลบอกว่าตนก็ไม่รู้ว่าจะบังคับหลานยังไง นิ่มนวลเสนอให้พฤกษ์ช่วยพูด ชาญชัยบอกว่าเขาเลิกกันแล้ว นิ่มนวลถามว่าเลิกทำไม สองคนรักกันจะตาย เลิกไม่ได้ บอกว่าเราต้องช่วยให้คนรักกันสมหวัง เขาจะได้เปิดบ้านร่มไม้ฯอีก

“ที่จริงหลานผมเขาก็สนิทสนมกับหนูวีนัส คงคุยกันได้” ชาญชัยเสียบหลานตนเองเนียนๆ

“หลานชายคุณน่ะเหรอ ไม่เอาหรอก ไม่เหมาะกับหนูวีนัสสักนิด ดีแต่หล่อ ที่เหลือไม่ได้เรื่อง”