ริมฝั่งน้ำ
ตอนที่ 11
เชาว์กับชาญชัยเป็นเดือดเป็นแค้นที่มาหลอกเงินคนแก่ สี่ สว.ผู้เสียหายจ้องดวงใจที่วางมือถือลงบอกว่าติดต่ออ๊อดไม่ได้ อี๊ดว่าป่านนี้มันเชิดเงินหนีไปแล้ว นิ่มนวลให้วีนัสโทร.หาวีรกิจลูกชายตนให้จับลูกชายกับลูกสะใภ้ดวงใจ ดวงใจบอกว่าลูกอ๊อดไม่เกี่ยว
“ถ้าตามตัวลูกชายลูกสะใภ้คุณดวงใจไม่ได้ เราต้องแจ้งความ เรื่องต้องถึงตำรวจ” โตมรเสนอ
“ยังไม่ต้องถึงขนาดนั้นมั้งคะ เดี๋ยวหนูจัดการเรื่องนี้เองค่ะ ทุกคนต้องได้เงินคืน”
วีนัสยืนยันหนักแน่นแล้วเดินออกไป ทุกคนมองตามไม่มั่นใจ
ooooooo
วีนัสกลับบ้านพักโทร.หาอ๊อดก็มีแต่ให้ฝากข้อความ จึงฝากข้อความว่า “ตอนนี้ป้าดวงใจไม่สบายมาก รีบโทร.กลับฉันด่วนเลยนะคะ” ฝากข้อความแล้วภาวนาให้อ๊อดรีบโทร.กลับ รำพึงอย่างเหนื่อยล้าว่า
“ทำไมมันมีแต่เรื่อง...”
วีนัสหงุดหงิดเหวี่ยงมือปัดกระถางแต่ถูกลวดเกี่ยวมือเป็นแผลยาวเลือดออก ทันใดก็มีมือมากุมมือที่ถูกลวดเกี่ยว หันมองจึงเห็นอานัสพูดอย่างห่วงใยว่า
“ลวดบาดมือคุณ...ผมเพิ่งมาจากบ้านร่มไม้ฯ ได้ยินเรื่องหลอกเอาเงินคนแก่”
อานัสกุมมือวีนัสขยับเข้าใกล้ปลอบโยน วีนัสน้ำตาคลอตำหนิว่าตนแย่เอง ในภาวะที่วีนัสสับสนอ่อนแอ อานัสดึงเธอเข้าซบที่ไหล่ตัวเอง วีนัสซบไหล่อานัสร้องไห้หนัก
พฤกษ์เดินเข้ามาพอดี เขาพุ่งเข้าไปพูดอย่างโกรธจัดว่ากลางวันแสกๆจะนัวเนียกันไม่อายคนอื่นบ้างหรือ
อานัสปรามว่าพูดจาให้เกียรติวีนัสด้วย
“ไม่ต้องไปบอกเขาหรอกค่ะ เขาจะคิดทุเรศยังไงก็เรื่องของเขา ความจริงคือเรื่องของเราไม่จำเป็นต้องเล่าให้คนนอกฟัง” พูดแล้วเดินมาพูดใส่หน้าพฤกษ์ “แล้ววันหลังไม่ต้องเข้ามานะคะ ที่นี่ฉันอนุญาตเฉพาะคนสนิท ที่ของคุณมีแค่ตรงโน้น...บ้านร่มไม้ฯ เชิญออกไปค่ะ”
“บ้านร่มไม้ฯกำลังวิกฤติ แต่ตอนนี้สปอนเซอร์คุณคงพร้อมจ่ายเงินแก้ปัญหาให้อยู่แล้ว อ้อ...เงินคงจะจ่ายหนัก เลยซับน้ำตาจนแห้งซื้อยิ้มหวานเรี่ยราดได้ ขอโทษที่ผมดันมาขัดจังหวะ” พูดจบพฤกษ์เดินไปทันที
วีนัสโกรธจนพูดไม่ออก อานัสกุมมือวีนัสบอกให้ไปล้างแผลก่อน พฤกษ์หันกลับมาเห็นพอดีเลยยิ่งโกรธเดินลิ่วไป พอดีคณิตาไปตัดใบตองกลับมาเห็นอานัสจับมือวีนัสอยู่ อารมณ์ปรี๊ดทันทีวางใบตองตะคอก
“ปล่อยมือจากเพื่อนฉัน”
คณิตาตรงเข้าไปดึงมือวีนัสออก วีนัสแก้ต่างให้อานัสว่าเขามาช่วยตนอย่าเพิ่งหลับหูหลับตาโวยอีกคน น่ารำคาญ ว่าแล้วเดินขึ้นบ้านไป คณิตาหันตาเขียวไล่อานัส “กลับไปได้แล้ว ตรงนี้เขตหวงห้าม”
อานัสเคืองแต่ไม่กล้าหือ จำต้องถอยไป
