ริมฝั่งน้ำ

ม้วนนั่งลูบคลำสร้อยที่วิกานดาให้อย่างปลื้มอกปลื้มใจที่มีสร้อยทองใส่ ต้องสะดุ้งโหยงเมื่อชวนชมแว้ด

“แม่ เงินฉันหายไปไหนสองหมื่น”

ม้วนกำสร้อยลุกเดินหนี ชวนชมถามว่าสร้อยใคร เอามาจากไหน ม้วนตกใจหลุดปากว่าสร้อยหนูวิ ชวนชมถามว่าวิไหน ม้วนตกใจมั่วว่าวิม้วน ชวนชมเข้าแย่งสร้อยหาว่าแม่ขโมยเงินตนไปซื้อสร้อย แม่ลูกเลยแย่งสร้อยกันวุ่นวาย

ฝ่ายนิ่มนวลวันนี้ก็โวยว่าสร้อยหาย ยืนยันกับดวงใจว่าสร้อยที่หนูวิสะใภ้ของดวงใจให้หายไปจริงๆ ดวงใจงง ซักไซ้กันไปมา อี๊ดยืนยันว่าเป็นสร้อยที่หนูวิคืนกำไรแจกให้พวกเรา

ชวนชมกับนังแต๋วเดินอ้าวเข้ามาถามว่าไอ้อีหน้าไหนมันหลอกแม่ตน ส่วนนังแต๋วก็ป่าวร้องลั่น

“เจ้าข้าเอ๊ย...มาดูคนบ้านร่มไม้ฯ หน้าฉากสุดหรูแต่ที่จริงคือมิจฉาชีพ หลอกคนแก่จ้า...”

ทุกคนในบ้านร่มไม้ฯตกใจออกจากศาลามาดู ม้วนบอกให้ชวนชมหยุดอายเขา ชวนชมกับนังแต๋วยิ่งตะโกนเสียงดังว่า บ้านร่มไม้ฯหลอกคนรวยไม่พอยังมาหลอกคนจนอีก

“มากไปแล้วนะ ถ้าดูถูกบ้านร่มไม้ฯอีกคำ ฉันจะแจ้งความ” เสียงวีนัสโพล่งแทรกขึ้นเฉียบขาด

แทนที่ชวนชมจะกลัวกลับท้าว่าให้ไปเอาตำรวจมาเลย หน้าไหนมันหลอกแม่ตนไปลงทุนบ้าบอแลกกับทองปลอมเส้นนี้ พลางชูสร้อยทองให้ทุกคนดู บรรดาสว.สาวน้อยทั้งนิ่มนวล อี๊ดและเอี้ยง ต่างตะลึงบอกว่าไม่เชื่อ ชวนชมยืนยันว่าตนเอาไปให้ร้านทองดูแล้ว

ร้านทองบอกว่าปลอมร้อยเปอร์เซ็นต์

เอี้ยงสั่นไปทั้งตัวเซแซดๆทำท่าจะเป็นลม นิ่มนวลเอามือทาบอก หายใจหอบ แต่ยังเถียงเสียงสั่นว่า

“ไม่จริง...นี่มันทองแท้ ไม่ใช่ทองปลอม”

ทองปลอมกลายเป็นประเด็นร้อนขึ้นมาทันที วีนัสถามว่าไปเอาทองปลอมมาจากไหน อี๊ดลุกพรวดบอกว่าลูกสะใภ้ดวงใจน่ะสิ สว.สาวน้อยทั้งสี่ไม่สนใจสร้อยทองแล้ว ทุกคนลุกขึ้นมาทวงเงินคืนจากดวงใจ ดวงใจบอกว่าตนไม่เกี่ยวลูกชายตนก็ไม่เกี่ยว

อี๊ดทวงเงินสองแสนคืน ม้วนทวงห้าหมื่น ชวนชมตาลุกถามว่าแม่ขโมยเงินตนไปตั้งห้าหมื่นหรือ ม้วนทำหน้ามึนบอกว่าเปล่า เป็นเงินเก็บของตน

ชวนชมถามวีนัสว่าเจ้าของบ้านร่มไม้ฯไม่มีปัญญาทำอะไรเลยหรือ ปล่อยให้เขาหลอกเอาเงินคนแก่ หรือว่ารู้เห็นเป็นใจด้วย วีนัสบอกว่าตนก็รู้พร้อมกันนี่แหละ

นังแต๋วแจ๋ว่าต้องร้องเรียน ร้องกระทรวง ร้องให้ถึงนายกฯเลย

“ฉันจะเอาเรื่อง เอาให้พังกันไปข้างนึงเลย” ชวนชมประกาศลั่น วีนัสตกใจกับเหตุการณ์ที่คาดไม่ถึงนี้