ริมฝั่งน้ำ

วีนัสยกถุงเก็บความเย็นในมือให้ พฤกษ์ถามว่าขายกาแฟอย่างเดียวหรือ วีนัสมีกำลังใจพูดคล่องว่า

“ก็มีพวกชาสำเร็จ แล้วก็ขนมไทยโฮมเมดของที่บ้าน คือฉันอยากเปิดร้านกาแฟออร์แกนิก ไม่ใส่น้ำตาลเยอะ เพราะเดี๋ยวนี้สิ่งที่ฆ่าคนไทยไม่ใช่อะไรไกลตัวเลยนะคะ เค็มจัด หวานจัด สารพัดโรค”

พฤกษ์ตัดบทยกถุงกาแฟขึ้นถามว่านี่ใช่ไหมที่จะให้ชิมแล้วเดินไปเลยทั้งที่วีนัสยังไม่ทันตอบ เธอเหวอมองเคืองๆ เลียนเสียงและท่าทีเย็นชาของพฤกษ์เมื่อครู่อย่างหมั่นไส้

“นี่ใช่ไหม ที่จะให้ชิม...จะแอ็กไปไหน”

ooooooo

เช้านี้ก่อนไปทำงานพฤกษ์แวะไปเยี่ยมแม่ 

ไอลดาบอกว่าอาการแม่ยังทรงๆ แต่ถ้าฟื้นขึ้นมา...

พฤกษ์พูดแทรกทันทีว่า “ยังบอกเรื่องพ่อไม่ได้”

ไอลดาถามว่าเขาแน่ใจหรือ พฤกษ์ถามว่าเธอยืนยันได้ไหมว่าถ้ารู้เรื่องพ่อตายแม่จะไม่ทรุดลงไปอีก

“ก็จริง พฤกษ์ แกอาจจะยื้อเรื่องพ่อไว้ได้สักพักเพราะความจำแม่จะมาเป็นช่วงๆ หรือบางทีแม่ก็อาจจะลืมเรื่องพ่อไปเลย”

พฤกษ์ฟังอย่างทุกข์ใจ สายวันนี้เขาไปที่โรงแรมเดอะแกรนด์แบงคอกเพื่อไปอบรมตามปกติ พอลิฟต์มาก็เข้าไปกดปิดทันทีเลยไม่ได้ยินเสียงวีนัสที่วิ่งอ้าวมาบอกให้รอด้วย เธอเลยชนประตูลิฟต์จนหน้าหงาย โชคดีที่อานัส หนุ่มหล่อเท่หรู เดินมารับไว้ทัน วีนัสมองอานัสที่ช้อนร่างเธอไว้เขินๆ

อานัสมองความน่ารักของวีนัสนิ่ง พอรู้ตัวก็กดลิฟต์อีกตัวให้บอกว่า “ตัวนี้ว่าง” วีนัสวิ่งเข้าไปไม่สนใจเขาเพราะใจคิดแต่จะตามพฤกษ์ไปให้ทัน อานัสมองเธออีกครั้งก่อนเดินไป

วีนัสวิ่งกระหืดกระหอบมาถึงห้องจัดอบรม เห็นพฤกษ์กำลังคุยกับผู้มารับการอบรม 2-3 คน เธอวิ่งพรวดเข้าไปหาพฤกษ์จนผู้เข้ารับการอบรมทั้งสามถอยไป พฤกษ์มองหน้าเธอนิ่งๆ

วีนัสถามว่าอาจารย์ชิมกาแฟที่ให้ไปหรือยังเป็นยังไงบ้าง ขมไปไหม หวานไปไหม เข้มข้นหรือยังและสุดท้าย “ขายแล้วจะรวยไหมคะ”

“คุณต้องการความจริงใช่ไหม” พฤกษ์ถามหน้านิ่ง วีนัสยิ้มเต็มหน้า “ผมว่าถ้าคุณทำขายด้วยรสชาตินี้ เจ๊งสนิท ผมว่าอย่าเปิดร้านเลย”

วีนัสหน้าเจื่อนไปทันที เขาถามว่าปกติเธอดื่มกาแฟหรือเปล่า เธอบอกว่าก็กินรสนี้ พฤกษ์ถามว่าแล้วเคยกินตามร้านกาแฟทั่วไปหรือเปล่า ร้านที่เขาขายดีๆน่ะ

“เคยค่ะ แต่อาจารย์บอกให้เรามองหาความแตกต่าง กาแฟสูตรของฉันใช้หญ้าหวานแทนน้ำตาล ใช้นมสดขาดมันเนย กินแล้วก็ไม่ทำร้ายสุขภาพลูกค้า”

 วีนัสพูดอย่างมั่นใจในสิ่งที่ตัวเองคิดและทำ ถามว่าอาจารย์จะลองไปชิมที่ร้านไหม พรุ่งนี้ร้านเปิด วันแรก พฤกษ์ตกใจถามว่ามีร้านแล้วหรือ

“ค่ะ ถ้าได้ชิมกาแฟที่ร้านฉัน รับรองค่ะว่าอาจารย์ต้องเปลี่ยนความคิดที่ว่ารสชาติมันแย่”

วีนัสเชิญชวนอย่างท้าทายท่าทางมั่นใจมาก

ooooooo