ผู้บ่าวอินดี้ ยาหยีอินเตอร์
ตอนที่ 3
“ถืกยาสลบเข้าไป กว่าสิฮู้สึกโตคงอีกเป็นซั่วโมง”
“แล้วสิเฮ็ดจังได๋กับคุณหนูต่อล่ะอ้าย”
“ก็คงต้องพากลับสภาพนี่ให้ไปฟื้นอยู่เฮือน”
“บักพล...อาพ้อลูกกุญแจแล้ว”
แสวงเอาลูกกุญแจมาให้ทศพลไขปลดข้อมือชโลธรที่โดนล็อกไว้กับเตียง ระหว่างนั้นโทรศัพท์ของแสวงดังขึ้น เจ้าตัวเห็นเบอร์จึงบอกหลานชายว่าพ่อเขาโทร.มา ทศพลให้อารับสาย พอรู้ว่าแม่ป่องบุกมาถึงกรุงเทพฯแล้ว ทุกคนตกใจและเครียดไปด้วยกัน
ผู้ใหญ่ปั้นพยายามคุยโทรศัพท์กับแสวงด้วยเสียงเบาๆ ไม่อยากให้ป่องที่ยืนคุมอยู่ข้างหลังได้ยิน
“ตอนนี่กูยังบ่ตาย แต่ถ้ามึงบ่ซอยพาบักพลกับคุณหนูกลับมาไวๆ กูได้ตายคักล่ะ บาดหนิ”
แสวงเปิดสปีกเกอร์ให้ดังเพื่อจะได้ยินพร้อมกันกับทศพลและอีหล่า
“แต่บักพลมันยังหาเมียบ่ได้ ขืนพากลับเมือ
ก็จบเห่กันเบิ่ดติอ้าย”
“บ่มีเวลาแล้ว บักพลฟังพ่อ เจ้าต้องฟ้าวขอให้คุณหนูฮ่วมมือกับเจ้าให้ได้ ย่อนว่าพ่อตั๊วะแม่เจ้าไปว่าเจ้ากับคุณหนูแอบฮักกันมาโดนแล้ว”
“หา!! อีพ่อ เป็นหยังไปตั๊วะจังซั่น ตอนนี่คุณหนูบ่ฮู้สึกโต ปลุกเถาะได๋ก็บ่ตื่น แล้วสิไปขอควมฮ่วมมือได้จังได๋”
“กูบ่ฮู้ มึงต้องเฮ็ดได้”
ป่องมองๆไม่ไว้ใจ แทรกเข้ามา “เว้าหยังลับๆล่อๆ ฟ้าวสั่งให้ลูกกลับมาเดี๋ยวนี้ อย่าให้แม่ขอฮ้อง เดี๋ยวมันสิเจ็บโต”
“จ้ะๆๆ เมียจ๋า...ได้ยินเสียงแม่เจ้าแล้วเบาะบักหล่า เจ้าบ่มีทางอื่นแล้ว ซีวิตของหมู่เฮาอยู่ในมือเจ้าแล่ว”
ผู้ใหญ่ปั้นวางสายแล้วหันมายิ้มแหะๆกับเมียอย่างเกรงกลัว ฝ่ายทศพลนั่งลงเริ่มกุมขมับ แสวงนั่งกอดอกพยายามคิดหาทางออกอยู่เงียบๆ
“ตาย...ตายคักๆ นี่มันมื้อซวยแท้ๆ คุณหนู
บ่ฮู้สึกโตจังซี้ แล้วสิเฮ็ดจังได๋ล่ะบาดหนิ”
“เอาน้ำมาสาดหน้าดีเบาะอ้าย ข้อยเบิ่งในละครมา ใช้ได้ผลอยู่” อีหล่าแนะนำ
“ขืนไปปลุกจังซั่น ตื่นมาได้โวยวายโลด แล้วก็บ่ฮู้ว่าตื่นมาแล้วสิยอมให้ความฮ่วมมือซอยอ้ายบ่ คนอย่างคุณหนูบ่ยอมฮ่วมมือง่ายๆดอก”
“แล้วสิเฮ็ดจังได๋ดีล่ะ อีแม่ถ่าอยู่จังซี้นำ”
ทันใดแสวงลุกพรวดบอกว่าตนคิดออกแล้ว ทศพลถามว่าคิดออกยังไง
“แผนการนี่ได้แน่นอน แต่เจ้าบ่ต้องถามหยังตอนนี่ เฮ็ดตามที่อาบอก เดี๋ยวดีเอง”
“บอกก็บอกบ่ได้ แล้วสิได้ผลอีหลีติ”
“เออ...เซื่ออา ไป...ไปอุ้มคุณหนูสิได้พากันออกไปจากหนี่”
ทศพลพยักหน้ารับ แสวงมองตามแล้วยิ้มมุมปากอย่างมีเลศนัยจนอีหล่าสงสัย
