ตอนที่ 3
“ฉันไม่ขึ้นไปก็ได้ แต่ให้คุณหมอลงมาพบฉัน ฉันรับปากว่าจะไม่ทำให้ใครเดือดร้อน” พูดแล้วชโลธรก็ลงนั่งรอคอย
นลินีอยู่บนห้อง เธอรับสายจากเจ้าหน้าที่คอนโดแล้วบอกว่าเดี๋ยวตนจัดการเอง จากนั้นก็เปิดประตูเข้าไปหาภัชชนนท์ที่นั่งหน้าเครียดมองโทรศัพท์มือถือ ทำเป็นพูดดีให้กำลังใจ
“ข่าวไร้สาระพวกนี้อย่าไปให้ราคาให้รกสมองเลยค่ะพี่หมอ ยิ่งดูก็ยิ่งสงสารน้องชิโล”
“เป็นความผิดของผมเอง ถ้าผมไม่เริ่มก่อน ชิโลก็คงไม่...”
“ทำอะไรประชดชีวิตแบบนี้ใช่ไหมคะ”
“ผมผิดเอง ผมควรจะลงไปคุยกับน้องชิโล”
ภัชชนนท์จะลุกออกไปแต่นลินีรีบขวางและดึงเอาไว้ “เดี๋ยวค่ะ พี่หมอจะไปคุยอะไรกับน้องชิโลคะ”
“ผมอยากขอโทษ เพราะที่ผ่านมาผมยังไม่ได้คุยกันจริงๆจังๆเลย”
“ก็ดีค่ะ แต่ขอโทษแล้วยังไงต่อคะ พี่หมอจะให้อภัยแล้วกลับไปคืนดีกันทั้งๆที่เรื่องของเราก็มาถึงขนาดนี้แล้ว พี่หมอว่ารอยร้าวมันจะกลับมาเป็นเหมือนเดิมได้เหรอคะ แต่ถ้าคิดว่าพี่หมอสามารถซ่อมรอยร้าวนั้นได้ โมก็พร้อมยอมรับค่ะ ขออย่างเดียวขอให้พี่หมอของโมไม่ต้องทนอยู่อย่างเจ็บปวดไปตลอดชีวิตก็พอ”
ภัชชนนท์นิ่งไป สีหน้าเริ่มมีความกังวลเพราะคิดตามที่นลินีพูด ส่วนนลินีแอบยิ้มร้ายอยู่ในอ้อมกอดเขา
ฝ่ายชโลธรที่นั่งรออยู่นานจนเริ่มกระวนกระวาย เพราะสายตาของเจ้าหน้าที่คอนโดและสายตาของผู้คนที่อาศัยมองมาแล้วซุบซิบกันตลอด สถานการณ์แบบนี้ยิ่งทำ
ให้ชโลธรรู้สึกอึดอัด อับอายจนต้องลุกไปหาเจ้าหน้าที่อีกครั้ง
“นี่ตกลงเธอได้ขึ้นไปตามคุณหมอลงมาหาฉันหรือเปล่า”
“ตามค่ะ”
“แล้วทำไมถึงได้นานขนาดนี้ หรือว่าพี่หมอไม่ได้อยู่คนเดียว นังนั่นมันอยู่ด้วยใช่มั้ย”
“ไม่ใช่ธุระอะไรของฉันที่จะตอบค่ะ”
“อย่ามาเล่นสำนวนกับฉันนะ นังนั่นมันจ่ายเธอเท่าไหร่ให้คอยเป็นหูเป็นตาให้”
“นี่คุณ...ไหนว่าไม่จะก่อเรื่องอีกไง รปภ.”
รปภ.ที่ถูกเรียกเดินลิ่วมาทันที เตรียมลากตัวชโลธรออกไป แต่พอดีภัชชนนท์ลงมาห้ามและพาเธอไปคุยกันตรงบริเวณสวนหย่อม
“พี่บี๋...ที่ไม่ให้ชิโลขึ้นไปคุยบนห้องเพราะพี่โมอยู่บนนั้นใช่ไหม”
“เปล่า พี่กำลังจะไปคลินิก ชิโลมีเรื่องอะไรคุยกับพี่ตรงนี้ก็ได้”
“พี่บี๋พูดกับชิโลแบบนี้แสดงว่าพี่เห็น...”
เขาพยักหน้ารับแล้วพูดอย่างถนอมน้ำใจเธอว่า “แต่พี่ไม่โทษชิโลหรอกนะ ถ้าพี่ไม่ทำร้ายความรู้สึกของชิโลก่อน ชิโลก็คงไม่ประชดชีวิตแบบนี้”
“ไม่ใช่นะคะพี่บี๋ ชิโลไม่ได้ประชดชีวิต ทั้งหมดที่พี่บี๋รู้มาไม่ใช่ความจริงเลย พี่โมกับพวกคุณอาวางแผนเล่นงานชิโลมาตลอด ชิโลจะเล่าให้ละเอียดหมดทุกอย่าง แต่ขอให้เราไปคุยกันส่วนตัว ไม่ต้องให้พี่โมรู้ จะได้ไม่เป่าหูพี่บี๋อีก”










