ตอนที่ 3
“คุณเถียงกับแม่ผม 3 วัน 3 คืนก็ไม่จบหรอก เชื่อผมเถอะ พวกผมเจอมากันหมดแล้ว”
“แต่ไม่ใช่ฉัน” ชโลธรจะดื้อดึงเข้าไปอีก แต่ก็ถูกทศพลดึงเอาไว้
“ขอละคุณ กี่ครั้งแล้วที่ผมช่วยคุณเอาไว้ คราวนี้ผมขอได้มั้ย”
“ขอให้ฉันปล่อยให้แม่นายเข้าใจฉันผิดเนี่ยนะ ฉันเสียหาย”
“เรื่องแค่นี้มันแค่สิวเสี้ยนรึเปล่า ต้องให้ผมเปิดภาพเสียวของคุณที่เขาแชร์กันสนั่นให้ดูมั้ย จะได้รู้ว่าตอนนี้ชีวิตคุณไม่มีอะไรเสียหายมากไปกว่านี้แล้ว”
“นี่นาย...”
“ใช่...แล้วตอนนี้ก็ไม่ใช่แค่คุณที่กำลังต้องการความช่วยเหลือ...ไปหาที่คุยกันดีกว่า”
ทศพลตัดบทแล้วโยนหมวกกันน็อกให้เธอรับไปใส่
ไม่นานนักสองคนมานั่งเผชิญหน้ากันในร้านกาแฟ ชโลธรอึ้งมากกับสิ่งที่ทศพลเล่ามา เขาพยายามขอร้องเธอให้มาร่วมมือเล่นละครเป็นเมียและกลับไปโคกอีเกิ้งด้วยกัน
“นี่...นี่กำลังล้อฉันเล่นใช่ไหม รู้ไหมว่าเล่นมุกงี่เง่าแบบนี้ฉันเอากาแฟร้อนๆนี่สาดหน้านายได้เดี๋ยวนี้เลย”
“เรื่องจริง ผมไม่ได้ล้อเล่น”
“จะบ้าเหรอนายทศพล คนอย่างฉันเนี่ยจะยอมเป็นเมียนาย” เสียงเธอดังจนคนในร้านต่างพากันหันมามอง
“ตามใจนะ อยากตะโกนให้คนอื่นสนใจคุณมากกว่าที่โดนอยู่ตอนนี้ก็เรื่องของคุณ”
ชโลธรชะงักไป เหลือบมองรอบร้านเห็นผู้คนเริ่มเอามือถือขึ้นมาดูภาพในโซเชียลแล้วซุบซิบกันใหญ่
“เรื่องที่นายพูดมาเมื่อกี้ฝากไว้ก่อนเถอะ ตอนนี้รีบพาฉันออกไปจากที่นี่ได้แล้ว”
“ต่อให้ผมพาคุณออกไปจากที่นี่ คุณก็ไม่พ้นเป็นเป้าสายตาอยู่ดี เว้นก็แต่ให้ผมพาคุณไปในที่ที่ไม่มีใครรู้จักเปลือกนอกของคุณ ไม่สนใจว่าคุณจะเป็นใคร เพราะเขาจะรู้แค่ว่าคุณคือเมียผม”
“นี่นาย...”
“คิดซะว่านี่คือการช่วยเหลือซึ่งกันและกันดีกว่านะคุณหนู แม่ผมเข้าใจไปแล้วว่าคุณกับผมเป็นอะไรกัน ส่วนคุณ...ถ้าไม่เหลือป้านวลแล้ว ชีวิตคุณก็ไม่ต่างจากหมาจนตรอก ไม่มีที่ไป ไม่มีใครจริงใจด้วย เพราะฉะนั้น
นี่คือทางเลือกเดียวที่คุณกับผมจะรอดด้วยกัน”
“ต่อให้ฉันต้องตกอับแค่ไหน ฉันก็ไม่มีวันยอมไปใช้ชีวิตอยู่บ้านนอกคอกนาในฐานะเมียนายหรอก”
“ก็แล้วแต่คุณนะ เพราะเท่าที่ผมเห็นอยู่ตอนนี้ชีวิตคุณถึงจุดตกอับต่ำสุดแล้ว”
“ฉันไม่เอาด้วยกับข้อเสนอบ้าๆนั่นเด็ดขาด เพราะชีวิตฉันไม่มีวันตกอับอย่างที่นายดูถูก”
ชโลธรเดินก้มหน้าก้มตาออกจากร้านไป ทศพลจะตามแต่โทรศัพท์มือถือดังขึ้นก็เลยหยุดชะงัก
ooooooo
ชโลธรไปโผล่ที่คอนโดภัชชนนท์ พูดคุยกับเจ้าหน้าที่ข้างล่างเพื่อขอขึ้นไปหาเขาแต่ไม่เป็นผล โดนชายฉกรรจ์สองคนมากางกั้นอย่างจริงจังจนเธอไม่กล้า










