ตอนที่ 3
ชโลธรแทบหายซ่าเมื่อต้องเข้ามาอยู่ในห้องขังสูญสิ้นอิสรภาพแถมยังมีสาวทอมหน้าโหดคอยจ้องมองชวนให้เสียวสยอง แล้วไหนจะยุงอีกจำนวนมากที่พอค่ำก็บินว่อนตบแล้วตบอีกก็ไม่หมด
แต่แล้วเมื่อทศพลพาป้านวลขึ้นโรงพักมา ชโลธรลุกพรวดด้วยความดีใจ ขอร้องป้านวลให้พาตนออกไปจากที่นี่ ทศพลได้ทีย้ำว่าตนเตือนแล้วทำอะไรให้ใช้สติ ขนาดจัดหนักให้เห็นตัวอย่างไปแล้วก็ยังไม่จำอีก
“นี่บักพล...ป้าขอแล้วไง อย่าซ้ำเติมคุณหนู”
“แต่พวกชอบฟังหูซ้ายทะลุหูขวา มันก็ต้องพูดย้ำๆซ้ำๆเข้าไปเผื่อขี้หูที่ขวางอยู่จะหลุดออกมาบ้างนะป้า”
“นายปากปลาร้า หยุดเลยนะ ฉันออกไปได้ล่ะก็ เอาคืนนายแน่...ป้านวลขา บอกตำรวจให้มาเอาชิโลออกไปเดี๋ยวนี้เลย”
“คุณหนูคะ ป้าขอโทษ ป้าพยายามเจรจาแล้ว แต่คุณหนูพยายามฆ่าคุณโมเลยนะคะ ตำรวจเขาก็เลย...” ป้านวลพูดไม่ออก ชโลธรหน้าเสีย ค้านเสียงหลง
“ไม่ได้นะคะป้า เขาอยากได้เงินเท่าไหร่ป้าให้ไปเลย ทำยังไงก็ได้ให้ชิโลออกไปให้ได้...นายเคยเป็นตำรวจไม่ใช่เหรอ ช่วยฉันด้วยนะ แล้วฉันสัญญาว่าจะไม่เอาเรื่องนาย จะยอมญาติดีกับนายก็ได้...พลีส”
“ผมพยายามช่วยคุณมาตลอดแล้วคุณหนู แต่วิธีของผมคือเตือนให้คุณใช้สติ ซึ่งคุณก็ไม่เคยฟังใครเลย เพราะฉะนั้นทางเดียวตอนนี้ที่คุณทำได้ก็คือช่วยตัวเองอยู่ในนี้ไปก่อน” ว่าแล้วทศพลก็พาป้านวลกลับไป ทิ้งชโลธรไว้ในห้องขังทั้งที่หวาดกลัวเหลือกำลัง
ในที่สุดป้านวลก็ทนแบกความเจ็บใจมาเผชิญหน้าขอร้องธนภพและครอบครัวถึงบ้านโดยมีทศพลตามประกบด้วยความห่วงใย
“ตำรวจคงบอกแล้วสิว่าต้องมาเจรจากับฉันเอง” ฉายมณียิ้มเยาะ
“พวกคุณทำแบบนี้กับคุณหนูได้ยังไง จำได้ไหมตอนที่คุณสุชาติชวนพวกคุณมาทำงานด้วย พวกคุณลำบากกันมากแค่ไหน”
“จำได้สินวล เราสองคนเพิ่งจะล้มละลายจากธุรกิจส่วนตัว ได้ลืมตาอ้าปากก็เพราะสุชาติ แต่เธอก็อย่าลืม ก่อนสุชาติจะตาย ฉันเตือนเขาแล้วว่าบริษัทกำลังมีปัญหา ไม่อยากให้มาเป็นเหมือนฉัน แต่เขาเคยฟังฉันที่ไหน”
“แล้วบางทีถ้าสุชาติไม่ได้ประสบอุบัติเหตุตายไป บริษัทนี้ก็อาจล้มละลายไปแล้วก็ได้ เพราะฉะนั้นสิ่งที่พวกเราทำ...มันคือความถูกต้อง”
ฉายมณีกับธนภพเข้ากันเป็นปี่เป็นขลุ่ย โดยที่นลินีนั่งยิ้มสะใจ แต่ทศพลทนไม่ไหวพูดโพล่งว่า โกงกันเห็นๆแบบนี้ไม่ใช่ความถูกต้อง เขาเรียกว่าหน้าด้าน
“แก!! ที่เราให้พวกแกเข้ามาเพราะคุณพ่อยังเหลือความสงสารให้ชิโลหรอกนะ แต่ถ้าจะมาปากดีแบบนี้ฉันจะเอาเรื่องชิโลให้ถึงที่สุด ให้ติดคุกหัวโตเลยก็ได้”










