นางบาป

ผีหยาดหน้าหมองลงทันที ก่อนจะเล่าเหตุการณ์ในอดีตให้วิษณุฟังเพิ่มเติมว่า หลังจากคุณกำไลรู้ถึงข้อตกลงระหว่างหยดกับคุณพระวนาเทพ เธออดรนทนไม่ไหวบุกไปถึงเรือนปีกซ้ายที่เขาพักอยู่ ถามถึงเรื่องที่ลือกันทั่วเรือนวนาเทพว่าถ้าหยดออกลูกมาเป็นผู้ชายเขาจะยกย่องมันขึ้นมาแทนเธอจริงหรือเปล่า

“เรื่องนั้นไว้ค่อยคุยทีหลัง ตอนนี้พี่มีเหตุ...” คุณพระวนาเทพพูดได้แค่นั้น คุณกำไลก็ต่อว่าฉอดๆ ไม่เปิดโอกาสให้เขาพูดอะไรกระทั่งเธอเห็นเขาเงียบไปบอกให้พูดอะไรออกมาบ้างอย่าเอาแต่นิ่งเงียบ

“แม่พี่สิ้นบุญแล้วแม่กำไล” ว่าแล้วคุณพระวนาเทพทรุดลงไปนั่งกับพื้นเสียใจที่สุด...

คุณพระวนาเทพกับคุณกำไลต้องเดินทางไปจัดการงานศพแม่ของคุณพระยังต่างเมือง เสร็จจากงานศพ คุณพระวนาเทพยังต้องอยู่จัดการมรดกของท่านอีกด้วย เนื่องจากเขาเป็นลูกชายคนเดียว น้องรองลงมาล้วนแต่เป็นหญิง ภาระเรื่องมรดกจึงตกอยู่กับเขา

การเดินทางมาบ้านแม่ครั้งนี้ของคุณพระวนาเทพกับคุณกำไลทำให้ทั้งคู่กลับมาใกล้ชิดกันอีกครั้ง ไม่มีหยดหรือหยาดมาดึงความสนใจจากเขา ทั้งคู่กลับมารักกันเหมือนตอนเพิ่งแต่งงานใหม่ๆ

ooooooo

ระหว่างที่คุณกำไลกับคุณพระวนาเทพไปอยู่ต่างเมือง หยดวางก้ามว่าตัวเองใหญ่ที่สุดในเรือนวนาเทพ คอยชี้นิ้วสั่งคนโน้นคนนี้ เช้านี้ก็เช่นกัน เธอสั่งให้บ่าวเตรียมของบำรุงครรภ์ให้ แต่ทุกคนวิ่งวุ่นเตรียมข้าวปลาอาหารก็เลยไม่มีใครสนใจ บ่าวคนหนึ่งยกหม้อแกงผ่านหน้า หยดจะขอชิมน้ำแกง แม่เยื้อนเอาทัพพีเคาะหัว

“อีคุณหยด เขลานัก เอ็งอย่ามักใหญ่ใฝ่สูงให้มันมาก นี่เขาลงครัวหุงข้าวต้มแกงรับคุณพระคุณกำไลท่านกลับมาจะถึงแล้ว”

หยดตื่นเต้นมากรีบกลับเรือนไปแต่งตัวสวยรอรับคุณพระวนาเทพ...

เมื่อคุณพระวนาเทพกับคุณกำไลกลับถึงเรือน หยดตกใจแทบสิ้นสติเมื่อรู้ว่าคุณกำไลตั้งท้องลูกคนที่สาม เธอพยายามปลอบใจตัวเอง ถึงคุณกำไลจะมีลูกอีกสักกี่คน ขอแค่เป็นหญิงก็ไม่อาจสู้กับเธอและลูกได้...

มีข่าวลือแพร่สะพัดไปทั่วทั้งเรือนวนาเทพว่าคุณกำไลฝันเห็นเทวดารูปงามขี่ช้างเผือก กลืนกินตะวันทรงกลดเข้าไปในท้อง คุณพระวนาเทพเชื่อตามที่ได้ยินพระรูปหนึ่งเคยบอกไว้ว่าใครฝันอย่างนี้จะได้ลูกชายที่มีบุญหนักศักดิ์ใหญ่ หยดได้ยินพวกบ่าวคุยกันถึงเรื่องที่คุณพระจะได้ลูกชายจากทั้งเมียทาสและเมียเอกก็ตกใจ

“พวกมึงเอาอะไรมาพูด ใครจะได้ลูกชายอะไรกันอีก”

“บนตึกเขาโจษจันกันว่าคุณกำไลฝันเห็นเทวดาขี่ช้างเผือกช้างทรงแถมยังกลืนกินตะวันทรงกลดอีกด้วย”