นางบาป

ครั้นคุณพระวนาเทพมาสอบถามอาการของลูกในท้องจากหยดด้วยตัวเอง เธอแต่งเรื่องว่าลูกยังอยู่ดี หมอบอกเพียงว่าต้องบำรุงให้หนักหน่อยเท่านั้นไม่มีอะไรต้องเป็นกังวล และยังบอกอีกว่าลูกชายคนนี้ มีวาสนาดี ร่างกายแข็งแรง คงอยากอยู่กับคุณพระมากก็เลยไม่อยากจากไปไหน เขาหัวเราะชอบใจ

“พูดได้ดี พรุ่งนี้ฉันคงต้องให้คนไปตกรางวัลที่โรงหมอสักหน่อยแล้ว”

หยดร้องห้ามเสียงหลงว่าไม่ต้อง ตนตกรางวัลให้หมอไปมากมายแล้ว หากคุณพระอยากตกรางวัลก็ให้ตกรางวัลให้ลูกของเราดีกว่า เขารับรองว่าลูกเกิดเมื่อไหร่จะตกรางวัลรับขวัญให้สาสม หยดเห็นเขาไม่ได้สนใจเรื่องหมออีกก็ลอบถอนใจโล่งอก เข้าไปนัวเนียหวังจะมีอะไรกันเผื่อท้องขึ้นมาอีก โชคไม่เข้าข้างมีอะไรไม่ได้เพราะเธอเจ็บท้องเนื่องจากเพิ่งแท้ง คุณพระวนาเทพพานหมดอารมณ์ไปเลย

ผีหยดคิดถึงเรื่องในอดีตแล้วยิ่งเจ็บใจ มองคุณกำไลที่กลับชาติมาเกิดเป็นกิฟท์ด้วยความแค้น ชาติที่แล้วตนไม่ได้คุณพระ แต่ชาตินี้ไม่ว่าจะอย่างไรเขาจะต้องเป็นของตน เธอไม่มีวันชนะตนในชาตินี้ได้ เป็นจังหวะเดียวกับวิษณุสั่งคัต ทุกคนมองเขาใจจดจ่อว่าจะว่าอย่างไร พอได้ยินคำว่าผ่านจากปากเขา เสียงเฮลั่นก็ตามมา เป็นสัญญาณว่าเปลี่ยนไปถ่ายฉากอื่นต่อได้

กิฟท์ในบทคุณกำไลยังนั่งซบต้น ซึ่งรับบทคุณพระ วนาเทพจนฝ่ายชายต้องผลักเธอออก เตือนว่าถ่ายเสร็จแล้ว เธอบ่นเสียดายยังอินกับบทอยู่เลย ช่างแต่งหน้ารีบเข้าไปซับหน้าให้นางเอกของเรื่องพลางประจบสอพลอว่าเล่นกันได้ดีจนตนคิดว่าเป็นแฟนกันจริง ต้นรีบออกตัวว่าเป็นแค่การแสดง แล้วลุกขึ้นขอตัวไปเปลี่ยนชุดเพื่อแสดงฉากต่อไป เดือนลากแขนพายเข้ามาขวางเสียก่อน

“ไม่ต้องเปลี่ยนชุดหรอกค่ะ นักข่าวมาถึงกันแล้วเขาอยากเก็บภาพฉากแต่งงานสุดอลังของละครเรา...มาเลยค่ะพี่ๆนักข่าว ผู้กำกับและนักแสดงของพวกเราพร้อมแล้วค่ะ” เดือนดึงแขนวิษณุมารวมกลุ่มกับนักแสดงนำ กิฟท์พยายามนำเสนอตัวเองกับต้นจนนักข่าวเบื่อ ถามหาคู่พระคู่นางอีกคู่หนึ่งอยากสัมภาษณ์ว่าเป็นคู่จิ้นในจอหรือนอกจอด้วย แต่ปรากฏว่าปาลไม่มาร่วมกลุ่มด้วย ถามหากันเสียงเซ็งแซ่

กิฟท์ไม่พอใจที่ถูกดึงความสนใจเดินมากระซิบกับรินให้ไปตามตัวปาลมาให้สัมภาษณ์กับพาย เดี๋ยวนักข่าวเอาแต่วอแวเรื่องปาลไม่สนใจคู่ตนกับต้น รินไม่มี ทางเลือกจำต้องไปตามหาปาลมาให้ ระหว่างเดินตามหา ปาลวิ่งกระหืดกระหอบเข้ามาพลางร้องบอกให้หนี แล้วกระชากแขนเธอวิ่งหน้าตั้งเนื่องจากถูกต่อไล่ต่อย ครั้นมั่นใจว่าปลอดภัยทั้งคู่หยุดพักเหนื่อย รินเห็นแขนเขามีรอยถูกต่อย จะพาไปหาหมอเขาไม่ยอมไป

“ผมไม่เป็นไร เอาเหล็กในออกแล้ว ประคบน้ำแข็งสองสามวันผื่นก็หาย คุณไม่ต้องเป็นห่วงหรอก”

“งั้นถ้าคุณไม่เป็นอะไรแล้วก็รีบกลับไปให้สัมภาษณ์เถอะ นักข่าวรอสัมภาษณ์คุณกับ...พายอยู่”

ปาลไม่ไปไม่อยากตอบคำถามนักข่าว เรื่องกระแสคู่รักอะไรนั่นเข้าใจผิดทั้งเพ คนที่ตนอยากให้ถามให้เข้าใจถูกกลับไม่คิดจะถามสักคำ รินสวนทันทีหากเขาหมายถึงเธอคงไม่มีอะไรจะถาม ปาลยียวนในเมื่อ เธอไม่ถามเขาขอถามเองแล้วกัน ที่เธอเปลี่ยนไปไม่เหมือนตอนอยู่ภูเก็ตเป็นเพราะพายใช่ไหม รินได้แต่อึ้ง

ooooooo