นางบาป
ตอนที่ 6
วิษณุเองก็เพิ่งรู้เมื่อครู่นี้เอง เดือนอยากรู้ว่าจะให้จัดงานที่ไหน จะได้โทร.ไปติดต่อโรงแรม เขาไม่รบกวนเธอ เพราะยกหน้าที่นี้ให้รินดูแล เดือนมองค้อนรินหนึ่งวง ผู้จัดละครสาวเบื่อสายตาแบบนี้ของอีกฝ่าย ชวนบอลไปตลาดด้วยกันจะได้ไม่ต้องเจอหน้ากัน ปาลขอไปช่วยหิ้วของอีกแรงหนึ่ง
“คุณไปซ้อมทำโชว์กับพวกกิฟท์กับต้นดีกว่าเรื่องงานแบกหาม ฉันกับไอ้บอลทำได้”
“ไม่เป็นไร ผมจะได้ไปช่วยเลือกเค้ก” ปาลยืนกราน
“ฉันลืมไป คุณคงรู้ว่าพายชอบอะไรไม่ชอบอะไร” รินแดกดันจบเดินลิ่วไปที่รถตู้กับบอล ปาลเดินตามงงๆ ทำไมเธอถึงต้องจิกกัดเขาด้วย
ooooooo
ที่ตลาดบางบาป ระหว่างที่ริน บอล และปาลกำลังเลือกซื้อของกิน แม่รินโทร.มาหา พอรู้ว่าปาลอยู่ด้วยไม่อยากคุยกับลูกสาว ขอคุยกับเขาแทน บอลอึ้งมาก นอกจากเขาจะคุยกับแม่รินอย่างสนิทสนมยังเรียกท่านว่าแม่ทุกคำ ชักสงสัยไปสนิทกันตั้งแต่เมื่อไหร่
รินไม่ตอบทำเฉไฉชวนซื้อไก่ย่าง ปาลคุยเสร็จคืนมือถือให้เธอ
“แม่คุณบอกว่าสับปะรดยานัดอะไรสักอย่างที่บ้านคุณออกแล้วจะส่งรถทัวร์มาให้ที่บางบาป”
“ค่ะแม่ ส่งมาแล้วบอก เดี๋ยวรินไปรับ แค่นี้ก่อนนะแม่ ทำธุระก่อน” รินวางสายหันมาเห็นปาลยิ้มแฉ่ง “ยิ้มอะไร ไปดูทางโน้นไป นั่นไงร้านเค้ก”...
ได้เค้กวันเกิดกับอาหารมาเพียบ ริน ปาล และบอลพากันกลับมาสแตนด์บายที่โรงแรม เจอกิฟท์กับต้นกำลังซ้อมการแสดงที่จะโชว์ในปาร์ตี้ฉลองวันเกิดให้พาย เจ้าของวันเกิดดันเดินเข้ามาพอดี ปาลรู้งานรีบวิ่งไปรับหน้าใช้ตัวบังรินที่ถือกล่องขนมเค้กได้ทัน ทุกคนพากันโล่งอกที่พายไม่เห็นอะไร...
ขณะที่ทุกคนเตรียมจัดปาร์ตี้กันอย่างขะมักเขม้นอยู่ที่โรงแรมบางบาป วิษณุหลบมาที่ใต้ต้นไม้ในตำนาน จุดธูปหนึ่งดอกเรียกผีหยาดให้ออกมาหา เธอปรากฏตัวขึ้นในสภาพสวยงามเข้ามากราบแทบเท้าเขา
“วันนี้ผมได้จัดให้มีการทำบุญใหญ่ที่ตึกนี่ อุทิศส่วนกุศลไปให้แม่หยาดนะครับ”
“เป็นพระคุณเจ้าค่ะคุณพระ”
วิษณุพยายามจะแก้ตำนานเพื่อที่ผีหยาดจะได้ปล่อยวางแล้วไปเกิดใหม่แต่ทำไม่สำเร็จ ขอให้เธอยกโทษให้เขาด้วย ผีหยาดไม่สนใจใครจะว่าอย่างไร แต่ที่ยังไม่ไปไหนเพียงเพราะอยากให้คุณกำไลให้อภัย เลิกเกลียดชังสาปแช่งตนเท่านั้น
“ความเกลียดชังนั้นเพราะผมใช่ไหมครับแม่หยาด เพราะกำไลยกหยาดให้ผมแต่กลับ...” พูดได้แค่นั้น
วิษณุก็พูดอะไรไม่ออก พลันภาพในอดีตผุดขึ้นมาในความคิดคำนึงของผีหยาด ตอนนั้นหยาดเอาคุณแดงที่ร้องไห้จ้ามาอุ้ม กล่อมไม่นานแกก็หลับ คุณกำไลมองหมั่นไส้ที่คุณแดงติดหยาด บ่าวคนอื่นเอาไม่อยู่ต้องหยาดเท่านั้นแกถึงจะหยุดร้อง จังหวะนั้นบ่าวชายเข้ามาแจ้งว่าคุณพระวนาเทพอยากพบหยาด
