มนตราลายหงส์

ฝ่ายพัสกร เมื่อเข้าห้องนอนเอาผ้าถักนิตติ้งหนุนหัวแล้วเอามาคลี่ดูคิดถึงแหวนพลอย ถามว่าตนควรทำอย่างไรดีที่เพื่อนไม่ถูกกับแฟน บอกว่าตนไม่มีใครคุยด้วยแล้ว เขย่าผ้าให้บอกตนหน่อย ครู่หนึ่งลุกขึ้นไปเปิดลิ้นชักหยิบโหลใส่นกกระดาษออกมาพร่ำขอให้แหวนพลอยกลับมา

ที่แท้แหวนพลอยไปหาครูจันทราและป้านิด

ครูจันทราและป้านิดรู้ว่าแหวนพลอยมีปัญหาอะไร

ครูจันทราบอกแหวนพลอยว่าเห็นด้วยที่แหวนพลอยถอยหลังมาก่อน ปัญหาบางอย่างพอมองจากกรอบนอกมันอาจจะเห็นทางออกชัดเจนกว่าและเราจะได้มีเวลาอยู่กับตัวเอง ได้คิดทบทวนกับตัวเองด้วยว่าจริงๆแล้วเราต้องการอะไร

ครูจันทราให้คิดเป็นการบ้านว่ามีความฝันอย่างไร ความฝันที่ไม่ขึ้นกับคนอื่น แหวนพลอยตอบเสียงอ่อยว่า นอกจากเป็นติ่งของคุณพัสกรแล้วตนก็ไม่ถนัดอะไรเลย

พอดีพัสกรไปหาครูจันทราที่โรงเรียนทำเป็นซื้อขนมไปฝากคุยเรื่องราวอื่นๆ แหวนพลอยใจเต้นตึ้กตั้ก ป้านิดดึงให้หลบ แหวนพลอยสงสัยว่าเขามาทำไม?

ครูจันทรารู้ว่าพัสกรมีเรื่องที่ยังไม่กล้าพูด ถามว่านอกจากขนมแล้วมีเรื่องปวดหัวอะไรมาฝากครูอีกหรือเปล่า พัสกรโพล่งออกมาอย่างหมดความอดกลั้นว่า

“คือผมเพิ่งรู้ว่ากุ๊งกิ๊งไม่ชอบขวัญ” แล้วความอัดอั้นก็พรั่งพรูออกมาว่า “จันทิมาก็เกลียดขวัญเหมือนกันเพื่อนสนิทผมไม่ชอบแฟนผมตั้งแต่แรกๆที่เราคบกันแต่ไม่เคยมีใครบอกผมเลย ผมมารู้ในวันที่ทุกอย่างมันแย่ไปแล้ว แย่มาก ผมไม่รู้จะแก้ยังไง ตอนนี้ตำรวจกำลังคิดว่ากุ๊งกิ๊งเป็นผู้ต้องสงสัยคดีระเบิดทั้งหมดครับ”

ครูจันทรารู้ว่าพัสกรยังไม่ได้พูดปัญหาสำคัญ ครูค่อยๆสะกิดถาม พัสกรก็คายออกมาทีละเรื่องยอมรับอีกว่าตนยังเต้นไม่ได้ ครูจันทราบอกว่าค่อยเป็นค่อยไป ให้เวลาฝึกซ้อมเดี๋ยวก็ทำได้ แต่จนแล้วจนรอดครูจันทราก็ยังรู้สึกว่าพัสกรยังไม่ได้พูดปัญหาสำคัญออกมา พอถามอีกพัสกรโพล่งออกมาอย่างอัดอั้นว่า “แหวนพลอยทิ้งผมไปแล้วครับ” ครูจันทราถามว่าคิดถึงเหรอ “ครับ...ตลอดเวลา...แต่มันเป็นไปไม่ได้”

“ครูเข้าใจ ครูก็ไม่เห็นด้วยหรอกนะถ้าพัสจะทิ้งคนเก่าแล้วไปหาคนใหม่” พัสกรบอกว่าตนต้องเลือกสิ่งที่ถูกต้อง ตนมีขวัญกมลอยู่แล้วเธอก็ไม่ได้ทำผิดอะไร ครูจันทราย้ำว่า “แต่การที่เรารู้จักยับยั้งชั่งใจไม่ไหลไปตามความต้องการมันจะทำให้เราภูมิใจ”

แหวนพลอยฟังแล้วซึ้งบอกว่าตนต้องไม่ทำให้คุณพัสกรกลายเป็นคนเลว ตนต้องเลือกทำในสิ่งที่ถูกต้องเหมือนกัน