มนตร์กาลบันดาลรัก

อาจังเอ๋ยอีดูแลอาม่าดีมั่กๆ ข้าวปลาอาหารพร้อมทุกมื้อ แล้วยังอร่อยมีรสอูมามิด้วยนา...รู้ตัวไว้ด้วยว่าลื้อโชคดีมั่กๆ อะไรๆเกี่ยวกับอาจังเอ๋ยล้วนแล้วแต่ดีมั่กๆทั้งนั้น ป่านนี้อาจังเอ๋ยคงทำ Breakfast ให้ลื้อเสร็จแล้ว ไปกินข้าวกินปลาเดี๋ยวจะได้ไปทำงาน อาม่าเกือบเสร็จแล้ว จะรีบไปสวดมนต์”

เดียวรับคำแล้วผละเข้าบ้าน เป็นจังหวะที่เอ๋ยจะออกมาตามพอดี เขาถามด้วยรอยยิ้มขันๆ ว่าเมื่อคืนสวดมนต์ได้กี่บท เดียวตอบเสียงเรียบว่าหลายบท พลางเดินไปนั่งโต๊ะอาหารตักข้าวกิน

“เห็นนั่งพึมพำๆไม่เท่าไหร่ก็หัวห้อยแล้ว เอ๋ยเลยจับให้นอน”

เดียวทำไม่รู้ไม่ชี้ แต่พอเอ๋ยมานั่งกินข้าวด้วยและพูดเรื่องมีลูก เธอตกใจสำลักกระอักกระไอจนโดนเขาแซวว่าดีใจจนสำลักเลยหรือ

“ก็บอกแล้วว่าฉันกำลังถือศีลอย่างไม่มีกำหนด”

“มากไปมั้ง สัก 7 วันก็มากพอแล้ว”

“เจ้าแม่บอกว่าฉันกำลังมีเคราะห์ หากไม่ถือศีลอาจถึงกับวิบัติได้”

“เจ้าแม่อะไร”

“เจ้าแม่ซีซ่า”

“ชื่อพิลึก สำนักเจ้าแม่อยู่ไหน เอ๋ยจะไปบุกสักหน่อย”

เดียวปิ๊งไอเดียทันที อยากให้เขาช่วยหาจึงอธิบายว่าเจ้าแม่อยู่หน้าร้านอาหารซีแซ่บเว่อร์ แต่ตนหาร้านไม่เจอสักที เมื่อเขาถามว่าจะตามหาไปทำไม เธออ้างว่าจะไปถามดูว่าตนหมดเคราะห์กรรมหรือยัง

“ดีเลย งั้นเราช่วยกันหานะ” เดียววกเข้าประเด็นจนได้ เอ๋ยตามใจ แต่มีเงื่อนไขว่าถ้าหาเจอเราต้องมีลูกด้วยกันเสียที เดียวชะงัก แต่แล้วก็พยักหน้าเออออ

ooooooo

อยู่ดีๆเช้าวันนี้เดียวก็โชคดีได้เบาะแสเขมินทร์โดยไม่ทันตั้งตัว...โรสเรียกเดียวมาพบ พูดแก้เก้อว่าเมื่อวานเรายังพูดกันไม่จบ จากนั้นก็ให้ชื่ออรรณพหรือเคี้ยงซึ่งเป็นเพื่อนสนิทของเขมินทร์ที่สอนหนังสืออยู่ที่มหาวิทยาลัยที่เขาสองคนเคยเรียนด้วยกัน

เดียวเคยเจอเคี้ยงแล้วครั้งหนึ่งในงานคืนสู่เหย้า เธอดีใจมาก รีบโทร.หาเอ๋ยเพื่อบอกข่าวดี ส่วนเอ๋ยก็เพิ่งได้แผนที่ร้านซีแซ่บเว่อร์จากปุ่นมาหมาดๆ หลังจากไปลองสอบถามพวกแม่ค้าในโรงเรียนมา

นับเป็นข่าวดีสองเด้งที่เดียวปรารถนา เธอจัดแจงให้เอ๋ยไปตามหาเคี้ยง ส่วนตัวเองจะไปหาร้านซีแซ่บเว่อร์ ให้เขารีบส่งแผนที่ร้านมาทางไลน์เดี๋ยวนี้เลย

เมื่อได้แผนที่มาแล้ว เดียวขับรถไปจอดไว้ปั๊มน้ำมันแล้วนั่งมอเตอร์ไซค์รับจ้างตระเวนหาร้านซีแซ่บเว่อร์ จนกระทั่งได้พบเด็กขายพวงมาลัยที่บอกว่ารู้จัก แต่พอพาไปจริงๆกลับกลายเป็นร้านขายยาไม่ใช่ร้านอาหารอย่างที่เด็กเคยเห็น