มนตร์กาลบันดาลรัก
ตอนที่ 4
เดียวหันซ้ายหันขวาแล้วไปคว้าธูปบนหิ้งพระมาเก้าดอก บอกอาม่าว่าจะเอาไปไหว้เจ้าแม่ซีซ่า
“ไปกันใหญ่แล้วอาเดียว”
“เดียวต้องหาเจ้าแม่ให้เจอโดยเร็วที่สุด ก่อนที่เดียวจะกลับไปเวลาของเดียว แล้วเกิดท้องแบบผู้ชายไม่รู้ตัวว่าเป็นพ่อขึ้นมา...งงสิคะอาม่า”
อาม่าส่ายหน้าลูกเดียว ส่วนเดียวถือธูปกับไฟแช็กออกไปหน้าบ้าน นั่งคุกเข่าหลับตา พนมมือภาวนาเป็นวรรคเป็นเวร เอ๋ยยืนมองจากหน้าต่างสงสัยว่าเมียรักเป็นอะไร โทร.ไปเล่าให้อ๋อฟังว่าเดียวแปลกมาก อ๋อเลยแนะนำให้ถามกันตรงๆ เพราะระหว่างเขาสองคนไม่เคยมีความลับต่อกัน
ยิ่งฟังเอ๋ยยิ่งเหนื่อยใจ ขอตัววางสาย ส่วนอ๋อบ่นให้แบมฟังว่าเอ๋ยโทร.บอกว่าเดียวจุดธูปไหว้อะไรไม่รู้อยู่กลางแจ้ง แบมเดาว่าคงไหว้ผีสางเทวดา หรืออาจจะแช่งยัยยิ้มแสยะ...แต่พูดไปแล้วนึกได้ รีบกลับคำ
“แต่นั่นก็ไม่ใช่นิสัยมัน ไอ้เดียวไม่มีแช่งใครทั้งต่อหน้าและลับหลัง อาม่าแกสอนมาดี เอาไว้พรุ่งนี้จะถามดู”
“อย่าไปยุ่งเรื่องผัวเมียเขาน่า”
“ฉันถามเพื่อให้คำแนะนำปรึกษา ไม่ได้เข้าไปยุ่ง” แบมค้อนผัวปะหลับปะเหลือกแล้วผละไป
ooooooo
คืนนั้นอาม่าใจแข็งไม่ยอมให้เดียวเข้ามานอนในห้อง เดียวเซ็งมาก กลับไปที่ห้องตัวเองแล้วนั่งสวดมนต์ภาวนาอ้างกับเอ๋ยว่าตนถือศีล เอ๋ยสงสัยอยู่เป็นทุน ถามว่าเมื่อสักครู่ไปจุดธูปบนบานอะไร
“บอกแล้วไงว่าถือศีลอยู่”
เอ๋ยพูดไม่ออก ต้องเอาหมอนกับผ้าห่มลงมานอนหน้าเตียง เดียวยังพูดพร่ำเพื่อเพิ่มความน่าเชื่อถือว่าตนกำลังมีเคราะห์ แต่เอ๋ยไม่ใส่ใจ พูดไปคนละเรื่องแถมยังไปหยิบชุดชั้นในโป๊ๆของเดียวมาโชว์ บอกว่าเมื่อก่อนเดียวชอบใส่มาก ซื้อมาตั้ง 7 ชุด
เดียวอายมาก สั่งเขาให้หยุดพูดหยุดโชว์ เอ๋ยยิ้มชอบใจกระเซ้าว่า ไม่จำศีลแล้วใช่ไหม เดียวนึกได้รีบพนมมือทันที
“จำ! ฉันยังจำอยู่ คุณไปปิดไฟนอนได้แล้ว พรุ่งนี้ต้องไปทำงานแต่เช้า”
“แล้วเดียวล่ะ จะพนมมืออยู่อย่างนั้นทั้งคืนเลยเหรอ”
“อืม...ก็บอกแล้วว่าจำศีล”
“จำก็จำ เดียวติดหนี้เอ๋ยมาหลายวันแล้วนะ”
เดียวทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้ นั่งขัดสมาธิหลับตาพนมมือบนเตียง เอ๋ยลุกไปดับไฟแล้วเดินมานอนก่ายหน้าผากและชำเลืองมองเดียวเป็นระยะ...
เช้าขึ้นเดียวตื่นมาไม่เห็นเอ๋ย ผุดลุกขึ้นนั่งเห็นผ้าห่มถูกพับไว้เรียบร้อย เธอรีบเข้าห้องน้ำแล้วไม่ช้าไม่นานก็ลงมาในชุดพร้อมไปทำงาน เห็นอาม่ารดน้ำต้นไม้ก็ตรงมาทัก
“ตื่นนานแล้วเหรอคะอาม่า มา...เดียวรดต่อเอง”
“ไม่ต้อง อาเดียวไปกินข้าวเถอะ เดี๋ยวอาม่ารดน้ำเสร็จก็จะขึ้นไปสวดมนต์”
“เดียวไม่อยากให้อาม่าเหนื่อย”
“เหนื่อยที่ไหน อาม่าแข็งแรงกว่าอาเดียวอีก
