ตอนที่ 3
พอถึงวันหยุดยาว สร้อยทองพาสร้อยสนกับเฟื่องลดาไปเที่ยวทะเล สร้อยสนแปลกใจที่แม่ซื้อกางเกงขาสั้นกับเสื้อสายเดี่ยวที่ค่อนข้างโป๊ให้เฟื่องลดาใส่
พอสร้อยสนติง สร้อยทองก็เหน็บว่าเราไปเที่ยวทะเลกันนะไม่ได้ไปวัด ชมว่าลดาหุ่นดีถ้าตนยังเป็นสาวก็จะใส่เป็นเพื่อนล่อให้หนุ่มๆน้ำลายหกเล่น
ทัฬห์ก็เตรียมพาลูกแก้วไปเที่ยวทะเลตามที่ไทว์แนะนำ โดยให้ไทว์เป็นคนขับรถให้และให้เปี๊ยกที่เป็นคนขับรถอยู่บ้านเป็นเพื่อนป้าใจ
มณฑิรามาพอดี ลูกแก้วบอกว่าเราจะไปเที่ยวทะเลกันชวนน้ามณไปด้วย มณฑิราตื่นเต้นแต่พอรู้ว่าไทว์ไปด้วยก็นึกในใจว่า “ก้างชิ้นใหญ่ขนาดนี้เราไปก็ไม่มีประโยชน์” บอกทัฬห์เซ็งๆว่าแล้วตนจะแวะมาดูป้าใจให้ ยืนโบกมือส่งทั้งสามยิ้มแย้มร่าเริง แต่ในใจเซ็ง
ooooooo
สร้อยทองนัดพบเสี่ยนภให้ทำเป็นไปพบกันโดยบังเอิญที่ปั๊มน้ำมันระหว่างทาง พอเข้าปั๊มทั้งเติมน้ำมัน เติมลมยางแล้วเสี่ยก็ยังไม่มา ไล่สองสาวไปเข้าห้องน้ำไปซื้อของกินติดรถไว้ เสี่ยก็ยังไม่มาอีก
สร้อยทองถ่วงเวลาที่ปั๊มน้ำมัน ซ้ำยังชะเง้อชะแง้เหมือนคอยใครอยู่จนสร้อยสนสงสัย
ไม่นานเสี่ยนภก็มาถึงทำเป็นเจอกันโดยบังเอิญ ถามไถ่พอรู้ว่าจะไปเที่ยวชะอำก็ชวนไปพักที่บ้านพักของตน สร้อยทองดี๊ด๊าตอบรับทันที สร้อยสนติงว่าจะดีหรือเขาเป็นผู้ชายและเราล้วนเป็นผู้หญิง
สร้อยทองอ้างว่าเสี่ยเป็นเพื่อนกันมาเป็นสิบๆปี ไว้ใจได้พันเปอร์เซ็นต์ เฟื่องลดาก็ว่าเสี่ยเป็นเพื่อนกับพ่อคงไม่เป็นไรกระมัง
พอไปถึงบ้านพักของเสี่ยนภ เสี่ยบอกว่าปกติมีแม่บ้านอยู่แต่ตนอยากพักเงียบๆเลยให้กลับบ้านไป
ห้องพักแขกมีสองห้องสร้อยทองจัดให้สร้อยสนนอนกับตนอ้างว่ากลัวผีและให้เฟื่องลดาอยู่อีกห้องหนึ่ง เปิดโอกาสให้เสี่ยนภทำตามแผนอุบาทว์ของเสี่ย
ooooooo
ไทว์ขับรถตู้ไปสบายๆ เหลือบมองเห็นลูกแก้วหลับไปแล้ว ทัฬห์ว่าลูกแก้วคงดีใจที่ได้เที่ยวทะเล แต่จู่ๆไทว์ก็ถามว่า “พี่ไม่สนใจคุณมณบ้างเหรอครับ”
ทัฬห์ชมว่าคุณมณเป็นคนดีและรักลูกแก้วมาก ไทว์บอกว่าเป็นคนเสมอต้นเสมอปลายด้วย นับแต่พี่วัณเสียก็มาดูแลลูกแก้วตลอด แล้วหยอดว่า “ผมว่าเธอชอบพี่ด้วยนะ”
“พี่รู้ แต่พี่คิดกับคุณมณได้แค่เพื่อนเท่านั้น” ไทว์ถามว่าแล้วอีกคนล่ะ ทัฬห์ถามว่าใคร ตนไม่มีใครไทว์ก็รู้ “เฟื่องลดาไงครับ”
ทัฬห์ส่ายหน้าบอกว่าอย่ามาแซวตนเรื่องเด็กคนนั้นเลย พูดขำๆว่า “แค่ทุกวันนี้ฉันรบกับลูกแก้วก็จะแย่อยู่แล้ว ฉันยังไม่อยากมีลูกสาวสองคน โดยเฉพาะคนนี้ แสบคูณสองเลยล่ะ”
ทัฬห์คิดถึงวีรกรรมของเฟื่องลดาอย่างอ่อนใจ แล้วอยู่ๆก็เผลอยิ้มออกมาไม่รู้ตัว
ไปถึงบ้านพักแล้ว เฟื่องลดากับสร้อยสนออกมาวิ่งเล่นกันที่ชายหาด เฟื่องลดาเห็นลูกแก้วเล่นน้ำอยู่ ชี้ให้สร้อยสนดูบอกว่าเด็กนั้นเหมือนลูกแก้วที่ตนเล่านิทานให้ฟังทางโทรศัพท์
พอดีลูกแก้วหันมาเห็นเฟื่องลดาก็ดีใจวิ่งมากอด เฟื่องลดาถามว่าลูกแก้วมากับใคร พอลูกแก้วชี้ไปที่ไทว์บอกว่ามากับอาไทว์ สร้อยสนกับเฟื่องลดามองไป ไทว์มองมาพอดีต่างดีใจทักทายไถ่ถามกันจึงรู้ว่าไทว์ เป็นน้องชายของทัฬห์พ่อของลูกแก้วนั่นเอง และทัฬห์ก็เพิ่งรู้ว่าคนที่เล่านิทานทางโทรศัพท์ให้ลูกแก้วฟังคือเฟื่องลดาที่เป็นครูพี่เลี้ยงของลูกแก้วนั่นเอง










