แม่สื่อปากร้าย ผู้ชายรสจัด
ตอนที่ 4
“แล้วถ้าใช่ เจ๊จะทำไง”
“ฉันก็จะไปบอกคุณทวีปสิ พรากของรักคนอื่นมันบาปนะเว้ย”
“โอ้โห คุณธรรมสูงส่ง แล้วไม่เสียดายเงินเหรอ”
“เสียดาย แต่แบบนี้ไม่เอาหรอก มันบาปกรรมเกิน”
เมื่อกลับถึงออฟฟิศ เธอพบว่าหมอเอ็กซ์รูปหล่อมารออยู่ พนักงานต่างสอดส่องสอดรู้สอดเห็นและพูดแซวจนกลิ่นจันทร์ต้องเชิญหมอหลบเข้าไปคุยในห้องทำงาน
ทันทีที่ได้เห็นแฟ้มเอกสารรูปแต่งงานมากมายหลายคู่และรู้ว่าเป็นฝีมือกลิ่นจันทร์ หมอชื่นชมก่อนหยอดคำหวานเมื่อเธอบอกว่าเรื่องทำให้คนรักกันเป็นงานถนัดของตนอยู่แล้ว
“มิน่า ผมถึงตกหลุมรักคุณกลิ่น”
“เอ่อ...ไวไปไหมคะ แค่ชอบก็พอมั้งคะคุณหมอ”
“ก็ไม่ต่างกันนี่ อีกหน่อยพอคุณกลิ่นชอบผมตอบ เราก็แต่งงาน มีลูก แล้วช่วยกันเลี้ยง”
“ถอยกลับมาหน่อยค่ะคุณหมอ ถอยกลับมาเยอะๆเลย กลิ่นว่าคุณหมอจินตนาการไปไกลมาก”
หมอยิ้มกริ่ม แต่ไม่ทันพูดอะไรต่อเพราะกลิ่นจันทร์ต้องรับสายจากแม่ที่โทร.มาพอดี
“จ้ะแม่จ๋า ทำงานอยู่จ้ะ...โธ่แม่ เรื่องนี้อีกแล้ว เอาเป็นว่าตอนนี้มีหมอหน้าตี๋ๆซื่อๆหลงเข้ามาจีบกลิ่นแล้ว กลิ่นไม่ได้แต่งเรื่อง โอ๊ยแม่จ๋า ไว้เดี๋ยวอาทิตย์หน้าว่างกลิ่นกลับไปเยี่ยมนะจ๊ะ จ้ะๆ ฝากจุ๊บๆพ่อให้ด้วยน้า”
กลิ่นจันทร์วางสายแล้วนึกขึ้นได้ว่าเผลอพูดอะไรไป
“หมอหน้าตี๋ๆซื่อๆคนนั้นหมายถึงผมหรือเปล่าครับ”
“คือแบบว่า...” เธออึกอักไม่รู้จะพูดยังไง หมอยิ้มกริ่มชมเธออีก
“คุณกลิ่นนี่น่ารักดีนะครับ คุยกับคุณแม่ก็ดูสนิทกันดี ผมชอบลูกกตัญญูแบบนี้”
“หมอก็ชมกันเกินไป”
“จริงๆนะครับ คนสมัยนี้เอาแต่ทำงาน ไม่ค่อยสนใจพ่อแม่ตัวเองเท่าไหร่ ผมเองก็เจออยู่บ่อยๆ”
“เข้าดราม่าซะงั้น” พูดพลางเธอปิดคอมพ์แล้วรีบเรียงเอกสารจนแฟ้มใส่ข้อมูลของแดนสุขหล่นลงพื้น หมอเอ็กซ์หยิบขึ้นมาจะส่งคืนให้ พลันเห็นนามสกุล ชินสุริเวท จำได้ว่าเป็นของคนไข้ที่เพิ่งรักษา แต่ไม่ได้ถามอะไรเพิ่มเติมจากกลิ่นจันทร์
ขณะเดียวกันนั้นแดนสุขเหม่อลอยหนักเป็นกังวลเรื่องพ่อป่วย แต่ทำปากแข็งเพราะทิฐิ ทำท่าเหมือนจะโทร.กลับไปหาพ่อแต่เปลี่ยนใจ
อาการเหม่อลอยขณะหั่นผักทำให้มีดปลายแหลมแฉลบไปโดนนิ้วมือของโตที่หั่นอยู่ใกล้กัน โตเลือดไหลร้องจ๊าก แหววต้องรีบพาไปทำแผล ส่วนแดนสุขตัดสินใจโทร.หาสุรินทร์ถามอาการของพ่อ
“ดีใจนะครับที่คุณแดนโทร.มา คุณแดนจะมาเยี่ยมท่านไหมครับ คือว่าท่านน่ะ...” สุรินทร์หยุดพูดเพราะทวีปที่นอนบนเตียงผู้ป่วยส่ายหน้าห้าม
“ว่าไง ตกลงเขาเป็นอะไร” แดนสุขเร่งเอาคำตอบ
ทวีปขอโทรศัพท์จากสุรินทร์แล้วพูดเอง “ฉันไม่ได้เป็นอะไร แกห่วงตัวแกเองเหอะ แล้วอย่าลืมไปตามนัดกับ Become Us ล่ะ รีบๆหาผู้หญิงดีๆให้ได้ เข้าใจไหม แค่นี้นะ”
“ท่านครับ ทำไมไม่บอกคุณแดนไปล่ะ ท่าทางเขาอยากจะมาเยี่ยม”
“ไม่ต้อง พรุ่งนี้ผมจะขอหมอออกจากโรงพยาบาลแล้ว ขอกลับไปพักที่บ้านดีกว่า อีกสองสามวันถ้าดีขึ้นก็จะเข้าไปทำงานต่อ”
ทวีปหลับตาลงอย่างเหนื่อยอ่อน สุรินทร์พูดไม่ออก ได้แต่มองเจ้านายด้วยความเป็นห่วง
