ข่าว
100 year

นิยายไทยรัฐ

เล่ห์รักบุษบา

SHARE

“มันเคยแย่งแฟนพ่อตอนอยู่ ป.7 หน็อย! เป็นเพื่อนรักกันแท้ๆแต่แอบหักหลังเพื่อน ผู้หญิงก็ดันไปชอบมันอีก มันคงคิดว่ามันหล่อซะเต็มประดา...พ่อไม่ยอมให้แกแต่งงานกับลูกชายมันเด็ดขาด”

ขณะเดียวกันเอกภพก็กำลังก่นด่าอภิชาติอยู่ที่บ้านใหญ่

“มันอิจฉาที่พ่อหล่อกว่ามัน ผู้หญิงเขาเลิกกับมันแล้ว แต่มันหาว่าพ่อไปแย่งแฟนมัน ฮึ! ไอ้หน้าปลาจวด พ่อเกลียดไอ้ชาติ แกจะแต่งงานกับลูกสาวของคนที่พ่อเกลียดไม่ได้”

ดินแดน ภูวดล และอักษรมองหน้ากันเครียดๆ อักษรขอร้องเอกภพให้เห็นใจลูกบ้าง เรื่องของเขากับกำนันผ่านมาตั้งสี่สิบกว่าปีแล้ว ขอให้ลืมเสียเถอะ

“ผมลืมไม่ได้ ไอ้ชาติมันนิสัยไม่ดี ผมไม่ยอมเป็นดองกับมันเด็ดขาด”

“แต่ตาดินกับบุษบาก็ไม่เกี่ยวอะไรกับเรื่องนี้เลยนะ”

“ทำไมจะไม่เกี่ยว ก็เจ้าดินเป็นลูกผม”

“คุณภพ เราอายุปูนนี้กันแล้วนะคะ ปล่อยวางเถอะค่ะ คุณไม่สงสารลูกเหรอ”

“สำหรับเรื่องนี้ผมไม่ใจอ่อนง่ายๆหรอก อย่ามากล่อมผมซะให้ยาก”

ทางด้านกำนันอภิชาติก็เสียงแข็งเช่นกัน ประกาศว่าหัวเด็ดตีนขาดก็ไม่ยอมให้บุษบาบรรณแต่งงานกับลูกชายของเอกภพ

“เวรกรรม! แก่จนหัวหงอกกันหมดแล้วยังจะขุดเอา เรื่องสมัยเด็กๆมาทะเลาะกันอีก กรรมของลูกมันจริงๆ”

“อย่าบ่น นอนได้แล้ว พรุ่งนี้จะได้กลับบ้านแต่เช้า”

“พี่กำนัน ฉันขอร้องล่ะ พี่ไม่สงสารไอ้บุษมันเหรอ”

“นอนได้แล้ว เราจะไม่พูดเรื่องนี้กันอีก” กำนันตัดบทแล้วเมินหน้าหนี

ooooooo

ในเมื่อไม่มีใครกล่อมทั้งเอกภพและกำนันอภิชาติได้เลย ดินแดนจึงใช้วิธีของตัวเองด้วยการบอกให้บุษบาบรรณโกหกว่าเธอท้อง

กำนันได้ฟังในเช้าวันรุ่งขึ้นถึงกับอึ้งกิมกี่ ถามแล้วถามอีกว่าลูกท้องแน่หรือ

“จ้ะพ่อ”

“โอ๊ย เวรกรรม! จะมาเกิดอะไรตอนนี้วะเนี่ย”

“พี่กำนัน...พูดแบบนี้ได้ยังไง เด็กที่อยู่ในท้องไอ้บุษมันหลานเรานะพี่ เด็กที่มาเกิดเขามีบุญ ถือเป็นเรื่องมงคล”

“แล้วทีนี้จะทำยังไงกัน โอ๊ย...กลุ้มเว้ย”

บุษบาบรรณแอบมองพ่อแล้วแสร้งบีบน้ำตา เล่นละครฉากใหญ่

“พ่ออย่ากลุ้มไปเลย ยังไงบุษก็ต้องกลับบ้านกับพ่อ โถ...ลูกแม่ช่างอาภัพเหลือเกิน หนูต้องเกิดมาเป็นลูกที่ไม่มีพ่อ อย่าโกรธแม่นะลูก ก็คุณตาเขาไม่ยอมให้แม่แต่งงานกับพ่อ”

“อย่าร้องไห้สิลูก นี่ฉันต้องยอมไอ้เอกภพใช่ไหมแม่มล”

“ก็ถ้าอยากให้หลานมันมีพ่อ พี่กำนันก็ต้องยอม พี่อยากให้หลานเป็นเด็กกำพร้าพ่อหรือเปล่าล่ะ”

กำนันนิ่งคิด ไม่มีท่าทีดึงดันสักนิด บุษบาบรรณแอบยิ้มอย่างมีชัย

นิยายแนะนำ

บันเทิงไทยรัฐ

"แก้ว-โทนี่" เขินหนักไม่ถนัดสวีตต่อหน้าคนอื่น ทุกๆ การเดินทางคือการเรียนรู้

"แก้ว-โทนี่" เขินหนักไม่ถนัดสวีตต่อหน้าคนอื่น ทุกๆ การเดินทางคือการเรียนรู้
28 ก.พ. 2563
08:15 น.