กุหลาบเกราะเพชร

เตชิตถือกรมธรรม์ประกันชีวิตเปิดประตูห้องเข้ามา เห็นณัฐวราจากด้านหลังถามว่าเยี่ยมพ่อได้ไหม เธอตาโตตกใจจำเสียงเขาได้ หยิบหน้ากากอนามัยในรถเข็นขึ้นมาสวมแล้วหันมาพยักหน้าให้

“ผมเดาว่าคงไม่มีปาฏิหาริย์ใช่ไหมครับ”

ณัฐวราพยักหน้า เผลอพูดแสดงความเสียใจกับเขาด้วย เขาถามว่าพูดอะไรเมื่อครู่หูเขาไม่ค่อยดีจากเสียงปืน ช่วยพูดดังๆหน่อย เธอถอนใจโล่งอกที่เขาจำเสียงไม่ได้ เธอแสดงความเสียใจกับเขาอีกครั้ง คราวนี้เสียงดังกว่าเดิม จากนั้นก็เดินออกมาปล่อยให้เตชิตอยู่กับพ่อตามลำพัง...

เมื่อได้อยู่ลำพังกับพ่อ เตชิตคอตกก้มหน้าร้องไห้สะอึกสะอื้น น้ำตาหยดลงไปบนซองกรมธรรม์ประกันชีวิตที่วางอยู่บนตัก เสียใจที่ไม่ได้ทำดีกับพ่อตอนที่ท่านยังมีชีวิตอยู่...

เจสันยิ้มพอใจเมื่อฤกษ์ ปอมกับชัชรายงานเรื่องกรมธรรม์ประกันชีวิตของธรณ์เทพให้ฟัง ยังกำชับทั้งสามคนให้หาความดีเพิ่มให้ธรณ์เทพทำทิ้งไว้ให้ไอ้สารวัตรนั่นอีก มันจะได้รู้สึกว่าตัวเองอกตัญญูยิ่งขึ้น ฤกษ์แจ้งว่าเตชิตไม่ใช่สารวัตรอีกแล้ว ลาออกจากตำรวจแล้ว

“อ่ะ ยิ่งดีสิ เอาให้มันยกโทษให้ตัวเองไม่ได้แล้วมันจะถลำลึกลงไปยิ่งกว่านี้”

“ท่านพิพัฒน์เคยสั่งว่าอย่าแตะต้องไอ้เจ้าเตชิตนี่ไม่งั้นป่านนี้มันตายไปแล้ว” ปอมรายงาน เจสันรู้เรื่องนี้ดี แล้วนี่พิพัฒน์รู้หรือเปล่าว่าตนเรียกทั้งสามคนมาพบ ปอมส่ายหน้าแทนคำตอบ เจสันย้ำห้ามบอกพิพัฒน์

เรื่องที่เราคุยกันเด็ดขาด แล้วอย่าลืมไปจัดการให้ธรณ์เทพดูดีขึ้นในสายตาลูกชาย

ooooooo

กานดาเดินตามแผนการที่กฤตนัยวางไว้ ทำทีเป็นคู่สมรสกับนำบุญเข้าไปขอคำปรึกษาจากคลินิกเป้าหมาย หมอขอเก็บเชื้ออสุจิจากนำบุญเพื่อเช็กว่ามีปัญหาอะไรหรือเปล่า เขาอิดออดไม่ยอมให้จนทำให้หมอเริ่มสงสัย กานดาต้องช่วยพูดกลบเกลื่อนว่าเขาขี้อายเวลาอยู่ต่อหน้าคนอื่น หมอก็เลยไม่ติดใจสงสัยอะไรอีก...

ในเวลาไล่เลี่ยกัน นัธมนที่หมดสติถูกจับตัวมาไว้ที่โรงแรมแห่งหนึ่งโดนมัดมือไพล่หลัง มัดปากไม่ให้ส่งเสียงอีกด้วย เธอค่อยๆรู้สึกตัวตื่นขึ้นเห็นวรมันกำลังทำแผลตามตัวจากการถูกยิง แต่ทำไม่ถนัด เขาหันมาเห็นนัธมนรู้สึกตัวพยายามดิ้นหนีจากเครื่องพันธนาการขอคำมั่นถ้าสัญญาว่าไม่ส่งเสียงจะแก้มัดที่ปากให้ เธอยิ่งดิ้นยิ่งสะบัดหนี เขารู้ทันทีว่าเธอไม่ตกลงก็เลยทำแผลตัวเองต่อไป

นัธมนจะอาละวาดอีกแต่ชะงักเมื่อมองไปที่มุมห้องเห็นหนูแฮมสเตอร์ของตัวเองกำลังกินอาหารอยู่ 

วรมันเห็นเธอมองหนูถามว่าหิวไหม เธอพยักหน้าหยุดอาละวาดเขาถึงได้ยอมแก้ผ้าผูกปากให้ โดยไม่ลืมขอบคุณเธอที่ช่วยกันเขาไว้จากถูกเตชิตยิง เธออ้างที่ทำไปทั้งหมดกลัวหนูจะโดนลูกหลงต่างหาก

“มีเลือดเหมือนกันนี่ รู้จักเจ็บเป็นเหมือนกันเหรอ” นัธมนแดกดัน