ตอนที่ 9
วรมันเองก็ชักปืนขึ้นมาเล็งเตชิตเช่นกัน เจสันร้องห้ามแทบไม่ทัน สั่งให้เก็บปืนคนกันเองทั้งนั้น ณัฐวราได้แต่ยืนอึ้งไม่รู้จะทำอย่างไรดี วรมันอยากรู้ว่านี่มันเรื่องอะไรกัน เจสันตวาดแว้ดไม่ใช่หน้าที่ของเขาที่จะต้องรู้ หน้าที่ของเขาคือคอยคุ้มกันตน ห้ามไม่ให้อะไรเกิดขึ้นกับตน ทำงานให้คุ้มกับเงินที่ตนลงไปกับเขาหน่อย แล้วหันมาเร่งเชฟสาวให้เสิร์ฟอาหารได้แล้ว...
ระหว่างที่ณัฐวราจัดอาหารใส่จานอย่างคล่องแคล่วราวกับมืออาชีพ นำบุญกับสิตางค์บุกไปที่ห้องใต้ดิน จัดการสมุนยืนยามที่กำลังดูคลิปที่เพื่อนสมุนส่งมาให้ล้มทั้งยืน นำบุญหยิบมือถือที่ยังเปิดคลิปค้างอยู่ขึ้นมาดูเห็นคนท้องสี่คนถูกขังอยู่ ก็นิ่วหน้าแปลกใจ ยังไม่ทันดูให้จบ สิตางค์เร่งให้ไปช่วยน้องชายของเธอ...
ฝ่ายเด่นเดือนกับดุจดาวเริ่มเป็นกังวลป่านนี้แล้วทำไมณัฐวรายังไม่ลงมาสักที
ooooooo
ณัฐวรามีพิรุธตอนที่เจสันสั่งให้ชิมอาหาร
ที่จัดขึ้นโต๊ะ เตชิตรู้สึกได้ถึงความผิดปกติกระชากหน้ากากอนามัยบนหน้าเธอออก ตกใจที่เห็นว่าเป็นใคร ณัฐวราไม่รอช้าใช้มีดเชฟแทงเจสัน วรมันเอาตัวขวางรับคมมีดไปเต็มๆแต่ไม่ระคายผิว เจสันหน้าตาตื่น ตะโกนเรียกสมุนให้เข้ามาช่วย เธอตามไปจะแทงเขาอีก
วรมันดึงตัวเจสันหลบ สมุนวิ่งเข้ามาตามเสียงเรียก ณัฐวราพุ่งไปหยิบปืนที่ซ่อนไว้ในรถเข็นยิงสมุนตายเรียบ เห็นวรมันพาเจสันหนี ขยับจะตามถูกเตชิตขวางไว้ เธอสั่งให้เขาหลบไป เขายืนนิ่งไม่ขยับ
“ยิง...กัญญาวีร์ยิงสิ ช่วยผมตัดสินใจหน่อย”
มีสมุนคนหนึ่งอยู่ด้านหลังเตชิตกำลังจะยิงปืนใส่ ณัฐวราเหนี่ยวไกเปรี้ยงกระสุนถากแก้มเขาไปโดนสมุนตายคาที่ เขาโกรธและเสียใจมากคิดว่าเธอตั้งใจยิง พุ่งเข้าต่อยตีเธออุตลุด เธอได้แต่ปัดป้องพร้อมกับร้องเตือนเขารู้ดีว่าสู้เธอไม่ได้ หลีกไปจะดีกว่า เขาต้องการเอาชนะเธอ จึงหยิบหลอดยาไดมอนด์บีมขึ้นมาฉีดแขนตัวเอง โดยไม่ฟังเสียงห้ามปรามของเธอ ครั้นฉีดยาหมดหลอดเขาทรุดลงกับพื้นร้องลั่นด้วยความเจ็บปวด
ณัฐวราเข้าไปประคองก็ถูกเขาผลักออกอย่างไม่ไยดี...
วรมันกับเจสันพากันหนีมาทางบันไดหนีไฟ เจอเด่นเดือนกับดุจดาวดักเล่นงาน เจสันถูกอัดเกือบตกบันได วรมันต้องต่อสู้กับสองสาวไม่พอยังต้องคอยกันไม่ให้เจสันถูกทำร้ายอีกด้วย...
สิตางค์กับนำบุญไม่เจอตัวชายกำลังจะกลับขึ้นข้างบน แต่ถูกฤกษ์กับฟ่างมาขวาง สองฝ่ายต่อสู้กัน...










