กุหลาบเกราะเพชร

ฉัตรรัศมีแวะมาดูธรณ์เทพซึ่งนอนนิ่งไม่ไหวติงอยู่ในห้องไอซียูตอนที่พิพัฒน์โทร.มาแจ้งข่าวดีว่าแผนนารีพิฆาตได้ผล เตชิตลาออกจากการเป็นตำรวจแล้ว เธอฉีกยิ้มดีใจที่เราสองคนวินวินด้วยกันทั้งสองฝ่าย วางสายจากพิพัฒน์เดินไปจะปิดเครื่องช่วยหายใจ แต่เกิดเปลี่ยนใจก้มลงกระซิบข้างหูพ่อ

“แกไม่น่าจะได้ไปสบายๆแบบนี้เลย มันไม่ใช่อ่ะนะ ถ้าแกยังอยู่ในนั้นนะ คุณพ่อ ฉันจะบอกว่าฉันได้กับพี่เตชิตแล้ว...ใช่ แกฟังไม่ผิดหรอก ฉันได้กับพี่เตชิตแล้ว เขาจะต้องรักฉันในที่สุด”...

ชยธรรู้ว่าเตชิตมาออกกำลังที่ฟิตเนสเจ้าประจำ จึงตามมาสอบถามถึงสาเหตุที่ลาออกจากราชการ เขาโกหกว่าเหนื่อยที่จะต้องดูแลชีวิตคนอื่นในเมื่อชีวิตพ่อตัวเองยังดูแลไม่ได้ ชยธรไม่เชื่อว่านี่คือเหตุผลที่แท้จริง ตกลงเขาคิดจะทำอะไรกันแน่ เตชิตไม่ตอบเดินเลี่ยงจะไป ชยธรโยนนวมหนึ่งคู่ลงตรงหน้าเขา

“ถ้าสารวัตรคิดจะไปโดยไม่บอกอะไรผม อย่าคิดว่าจะจากไปง่ายๆ”...

ในขณะที่ชยธรกับเตชิตเปิดศึกกำปั้นกัน นัธมนเอาคลิปเสียงตอนวรมันโทร.หามาเปิดฟังอยู่หลายรอบในที่สุดก็ได้ยินเสียงประกาศดังแว่วเข้ามาว่าขบวนรถไฟที่จะเทียบท่าสถานีหัวลำโพงมาถึงแล้ว...

แม้ชยธรจะคว่ำเตชิตไม่ได้ แต่ฝ่ายหลังก็ยอมเล่าให้ฟังระหว่างนั่งกินบะหมี่ร้านข้างถนนด้วยกันว่ากัญญาวีร์ยังไม่ตาย และเธอเป็นคนยิงพ่อของเขา ชยธรตะลึงจะเป็นไปได้อย่างไรนี่เขาเอาอะไรมาพูด เขายืนยันว่าเธอยังไม่ตายจริงๆ เขาเจอเธอมากับตา เธอยังเอาแหวนหมั้นมาคืนเขาด้วย แล้วหยิบแหวนให้ดู ชยธรส่ายหัวมึนไปหมด ขอตัวไปจ่ายเงินค่าบะหมี่ก่อน เรายังคุยเรื่องนี้กันไม่จบแล้วลุกไปหาพ่อค้า

เตชิตเห็นมือถือของชยธรที่วางอยู่มีไลน์เข้ามา ยื่นหน้าไปมองเป็นไลน์จากนัธมนว่าเจอตัววรมันเเล้ว ให้มาตามโลเกชันที่แชร์ด่วน เตชิตเหลือบมองชยธรที่กำลังง่วนกับการจ่ายเงินคว้ามือถือของเขาไปเลย เจ้าของมือถือหันมองอีกที เตชิตหายไปแล้ว...

ฝ่ายนัธมนเดินชะเง้อมองหาเบาะแสแถวสถานีหัวลำโพง เสียงประกาศจากสถานีดังขึ้นเป็นระยะๆเหมือนในคลิปเสียงตอนคุยกับวรมันไม่มีผิดเพี้ยน เดินหาอยู่นานแต่ไม่เจออะไรเป็นพิรุธต้องทรุดลงนั่งพักเหนื่อย จังหวะนั้นเห็นเด็กน้อยคนหนึ่งเดินถือถุงใส่อาหารหนูผ่านหน้าไป รีบเดินตามไปห่างๆ

กระทั่งเด็กน้อยมาหยุดที่หน้าตึกแถวเก่าคูหาหนึ่ง วรมันเปิดประตูออกมาเอาเงินให้เด็ก แล้วรับถุงอาหารหนูกลับเข้าข้างใน เธอรอจนเด็กน้อยไปแล้ว จึงย่องมาที่คูหานั้น...

เตชิตขับรถมาตามโลเกชันที่ได้จากนัธมน โดยไม่รู้ว่ามือถือของชยธรที่ตัวเองหยิบติดมือมา มีจีพีเอส ทำให้เจ้าของมือถือตามรอยได้...

นัธมนย่องเข้ามาในตึกแถว หาหนูของตัวเองตั้งแต่ชั้นล่างยันชั้นสามไม่เจอ มั่นใจว่ามันต้องอยู่บนดาดฟ้ารีบย่องขึ้นไป อีกมุมหนึ่งด้านล่างเตชิตเข้ามาในตัวตึกเห็นจุดแดงบนมือถือซ้อนกันอยู่แหงนขึ้นไปมอง

“ดาดฟ้า” พูดได้แค่นั้นเตชิตจ้ำพรวดๆขึ้นบันไดไป

ooooooo