ตอนที่ 5
ทั้งเด่นเดือนและดุจดาวพยายามกระชากกุญแจมือเพื่อให้หลุดจากที่ล็อกไว้กับเตียงจนข้อมือแดงเถือกก็ไม่มีทีท่าจะขยับ จังหวะนั้นสิตางค์รู้สึกตัวหันมาถามว่าเกิดอะไรขึ้น สองพี่น้องเองก็ไม่รู้เหมือนกันรู้แค่พวกเราโดนจับตัวมา สิตางค์เชื่อว่าเป็นเพราะซิมบ้านั่นแน่ๆ ดุจดาวขอร้องให้สนใจเรื่องหนีไปจากที่นี่ก่อนดีกว่าแล้วบอกให้สิตางค์ลองเขี่ยลูกกุญแจที่วางอยู่ใกล้ๆเธอ...
ขณะที่สามสาวพยายามหาทางหนีไปจากที่คุมขัง เจสันเรียกพิพัฒน์ ธรณ์เทพและฉัตรรัศมีมาพบที่คลับเฮาส์หรูเพื่ออัปเดตงานว่าเดินหน้าไปถึงไหนแล้ว พิพัฒน์รายงานว่าตอนนี้ตนให้คนมีฝีมือของเราทำ
ตัวอย่างสินค้าออกมาโดยไม่สนใจกฤตนัย แล้วเรียกวรมันเบอร์ 1 กับวรมันเบอร์ 2 มาให้ดู ทั้งสองตัวเหมือนกันไม่มีผิดเพี้ยนกับวรมันต้นแบบเพียงแต่สองตัวนี้ไร้อารมณ์ใดๆทั้งสิ้น เจสันยิ้มพอใจที่งานคืบหน้า...
ในระหว่างที่วรมันเบอร์ 1 และเบอร์ 2 ได้มาโชว์ตัวให้นายใหญ่ดู วรมันที่เจสันมักจะเรียกว่าเป็นตัวอย่างสินค้าบุกไปที่ห้องพักของนัธมนพร้อมกับปืนในมือ เจอรูปเจ้าของห้องใส่กรอบตั้งโชว์จัดการทุบกรอบทิ้งเอารูปถ่ายพับใส่กระเป๋า มีเสียงกุกกักดังมาจากตู้เสื้อผ้า เขาหันปากกระบอกปืนซึ่งมีเลเซอร์เป็นจุดสีแดงเล็งใส่กำลังจะเหนี่ยวไก มีน้องหมาตัวเล็กวิ่งปรู๊ดออกมาเขาเอาเลเซอร์ของปืนเลื่อนไปตามพื้นให้น้องหมาวิ่งไล่
มันไล่งับจุดสีแดงของเลเซอร์อย่างสนุกสนาน วรมันนั่งลงลูบหัวมันเบาๆ มันเลียมืออย่างสนิทสนม ก่อนเขาจะเลื่อนมือมาที่คอ หมาน้อยเอียงคอมองเลียเขาอีกโดยไม่รู้ถึงอันตราย
ooooooo
เตชิต ชยธรกับนัธมนนั่งปรึกษากันถึงคลิปที่ได้จากกล้องวงจรปิดตอนวรมันเข้าไปขัดขวางไม่ให้เตชิตฆ่าตัวตายอยู่ที่โต๊ะทำงานของนัธมน ชยธรเห็นด้วยกับเธอที่ว่าถ้าวรมันไม่เข้าไปขวาง ป่านนี้สารวัตรคงยิงตัวตายไปแล้ว เขาโวยทันทีนี่แปลว่าเขาเป็นหนี้บุญคุณมันใช่ไหม
“ไม่ๆๆ หนูกำลังคิดว่ามันอาจจะ...ไม่รู้นะ ต้องการอะไรสักอย่างแน่ๆ...ความช่วยเหลือ?”
“อันนี้ไม่ใช่แล้ว ผมไม่รู้นะว่ามันต้องการอะไร แต่ต้องไม่ใช่ความช่วยเหลือแน่ๆ ไม่ว่ามันจะทำอะไรก็ตาม เราต้องไม่ลืมความจริงที่ว่ามันฆ่าพยาน พยายามฆ่าตำรวจและที่ยิ่งไปกว่านั้น มันฆ่ากัญญาวีร์”
นัธมนพยักหน้ารับรู้หันไปหยิบแฟ้มแต่มือพลาดปัดรูปถ่ายน้องหมาที่ตั้งอยู่ตกแตก รู้สึกใจคอไม่ดี...










