กุหลาบเกราะเพชร

แมงดาพากัญญาวีร์กับเด็กสาวไปที่ซ่องโจรเพื่อทดลองสินค้าก่อนนำเสนอให้ลูกค้า พวกสมุนเห็นแมงดาพาสาวๆหน้าใหม่มาปรี่เข้าไปลวนลามแต่ไม่มีใครแตะกัญญาวีร์เพราะแมงดาจองไว้ เด็กสาวรู้ทันทีว่าถูกหลอกมาขายตัว พยายามอ้อนวอนให้ปล่อย นอกจากไม่มีใครสนใจฟัง ยิ่งลวนลามพวกเธอหนักมือขึ้น

หนึ่งในสมุนแมงดาดันเลี้ยงงูให้เลื้อยอยู่บนคอตัวเอง กัญญาวีร์เห็นงูเหมือนถูกกระตุ้นความทรงจำ ร่างกายกระตุกก่อนจะพุ่งไปจัดการคนเลี้ยงงูหลับกลางอากาศ แมงดาโมโห

“เอ้าเฮ้ย...อีนี่อยู่ดีไม่ว่า...” พูดได้แค่นั้นก็ถูกกัญญาวีร์เสยปลายคางร่วงไปอีกคน พวกสมุนเข้ามารุม แต่ไม่มีใครสู้เธอได้ ถูกอัดร่วงเป็นใบไม้ เธอมองพวกสมุนที่ล้มระเนระนาดอย่างงงๆ เพิ่งรู้ความสามารถของตัวเอง แล้วดึงเด็กสาวที่นั่งตัวสั่นในมือมีมือถืออยู่เข้ามาใกล้ๆ...

นำบุญนั่งหลับคาเก้าอี้ในห้องวิจัยตั้งแต่เมื่อคืนยันเช้า ค่อยๆรู้สึกตัวลืมตาขึ้น ต้องสะดุ้งโหยงเมื่อเห็นกัญญาวีร์ซึ่งตอนนี้ถอดหน้ากากแล้วนั่งจ้องอยู่ เขาหันรีหันขวางทำอะไรไม่ถูก เธอเอามือแตะตัวเองถามว่าใคร เขารีบยกมือห้าม ขอตั้งสติครู่หนึ่งก่อน แล้วสูดลมหายใจเข้าเพื่อถ่วงเวลาคิดหาคำตอบ

“เอ่อ...คือ เธอได้รับอุบัติเหตุ ขับรถชนแล้วหัวฟาด ความทรงจำเสื่อมแต่ไม่เป็นไรเดี๋ยวค่อยๆรักษาได้”

กัญญาวีร์พยายามนึกตาม ไม่แน่ใจว่าเป็นอย่างเขาว่าหรือเปล่า นำบุญยืนยันว่าเป็นความจริง ไม่อย่างนั้นคนบ้าอะไรจะไม่รู้ว่าตัวเองเป็นใคร กัญญาวีร์ชี้ตัวเองอีกครั้งว่าชื่ออะไร นำบุญคิดได้สดๆ

“เธอชื่อณัฐวรา”...

กฤตนัยไปเดินห้างฯเพื่อเลือกซื้อกระเป๋าเดินทางใบใหญ่เตรียมเก็บข้าวของหนี ชัชกับปอมที่แอบสะกดรอยตามรอจนปลอดคนกำลังจะสวมหมวกไอ้โม่งเข้าไปจัดการแต่ต้องชะงักเมื่อเห็นเตชิตซุ่มดูกฤตนัยอยู่เช่นกันจึงพากันหลบฉาก...

เตชิตรอจนกฤตนัยลากกระเป๋าเดินทางที่เพิ่งซื้อไปใส่รถ จึงเดินเข้าหาขอคุยกับเขาเป็นการส่วนตัว จากนั้น ทั้งคู่พากันมานั่งที่ร้านกาแฟภายในห้างฯ กฤตนัยโกหกว่าที่ซื้อกระเป๋าเดินทางหวังจะหลบไปไกลๆเพื่อให้ลืมเรื่องทุกข์ใจที่เกิดขึ้น ที่สำคัญเขาถอนตัวจากโครงการที่กำลังทำอยู่ทั้งหมดไม่อยากรับรู้อะไรทั้งนั้น เตชิตต่อว่าลูกสาวตายทั้งคนยังคิดจะหนีอีกหรือ เขาบอกแล้วไม่ใช่หรือว่าไม่รู้เรื่องอะไรทั้งนั้น

ชัชที่ซุ่มดูอยู่กับปอมคิดจะจัดการกฤตนัยให้รู้แล้วรู้รอด เอื้อมมือจะหยิบปืน ปอมแตะมือเขาไว้ เตือนว่าเจ้านายคงไม่อยากให้เรื่องนี้เอิกเกริก ชัชจำต้องหยุดไว้แค่นั้น ได้แต่เฝ้าดูต่อไปโดยไม่รู้ว่านัธมนกำลังซุ่มดูทั้งคู่อยู่ เธอบ่นพึมพำกับตัวเอง