กุหลาบเกราะเพชร
ตอนที่ 5
“คนร้ายที่พวกแกรุมเขาน่ะเหรอ”
“ไหนมีแจ้งความหรือเปล่า ผมนี่เจ้าทุกข์ ไม่มีคดีก็อย่ามาวุ่นวาย”
ระหว่างนั้นเตชิตเอามือลูบที่เบาะนั่งข้างคนขับ มีกากเพชรติดมือขึ้นมา นัธมนเดินเข้ามาพลางถามว่าได้เรื่องอะไรไหม เขาส่ายหน้าแล้วหันไปถามแมงดาว่าไปรับผู้หญิงคนที่ใส่ชุดกากเพชรมาจากไหน แมงดาโวยผู้หญิงหรือเปล่าก็ไม่รู้ ดีไม่ดีเป็นกะเทยด้วยซ้ำ แข็งแรงขนาดนั้น นัธมนอยากรู้ว่าจะเอาอย่างไรต่อดี เตชิตคงทำอะไรไม่ได้ในเมื่อไม่มีเจ้าทุกข์ แถมพยานก็ไม่มีอีกต่างหาก...
กานดาอุตส่าห์เข้าครัวทำอาหารโปรดให้กินหวังว่าหลานจะจำอะไรได้บ้าง อีกทั้งคอยเอาอกเอาใจไม่ห่างตักกับข้าวให้ รินน้ำให้ดื่ม กัญญาวีร์ในคราบณัฐวรากลับไม่ปลื้มด้วย ออกจะหงุดหงิดด้วยซ้ำ ทุบโต๊ะดังปังจนขาเอียงไปข้างหนึ่ง กฤตนัยที่กำลังคุยกับนำบุญอยู่อีกมุมหนึ่งของห้อง รีบเข้ามาถามว่าอะไรกัน กานดาแก้ตัวแทนหลานว่าไม่มีอะไร ณัฐวราขอร้องน้าอย่าเพิ่งยุ่ง กับเธอมากนักได้ไหม นำบุญมองเธออย่างวิตกกังวล
“ก้าวร้าวมากขึ้น เป็นเรื่องปกติที่อารมณ์ยังไม่เข้ากับร่างกาย”
ณัฐวราตวาดแว้ดว่าใครถาม กฤตนัยต้องปรามลูกที่ทำกิริยาไม่สุภาพ เธออยากรู้ว่าอะไรคือ กุหลาบเกราะเพชร นำบุญตั้งข้อแม้หากอยากรู้ก็ให้ไปด้วยกัน ครู่ต่อมาระหว่างนำบุญขับรถพาณัฐวรามาตามทางเล่าเรื่องที่แต่งขึ้นเองว่าเธอเคยทำภารกิจอะไรในนามกุหลาบเกราะเพชรมาบ้าง เธอถอนใจนึกไม่ถึงว่าตัวเองจะมีชีวิตที่ลึกลับเสี่ยงตายขนาดนี้ เขาโกหกว่าถ้าความทรงจำเธอกลับมาจะรู้ว่า หน้าที่ของเธอยิ่งใหญ่แค่ไหน
“แล้วมันจะกลับมาเมื่อไหร่ ความทรงจำ”
“เอาว่า...มันจะกลับมาหรือเปล่าเถอะ”
“ถ้าปราศจากความทรงจำ คนเราจะมีชีวิตอยู่ไปเพื่ออะไร”...
ขณะที่ณัฐวราหรือกัญญาวีร์ไม่เหลือความทรงจำเกี่ยวกับอดีตสักอย่าง เตชิตกลับมีความทรงจำมากมายเกี่ยวกับตัวเองและเธอ ความทรงจำแสนหวานที่เคยมีให้กัน ยืนมองรูปเธอที่ติดอยู่หน้าช่องเก็บอัฐิ
“ทำยังไงเค้าถึงจะลืมตัวเองได้ ความทรงจำมากมายเค้าต้องแบกมันไปตลอดชีวิตอย่างนั้นใช่ไหมตัวเอง”
เตชิตวางดอกกุหลาบลงตรงช่องเก็บอัฐิแล้วเดินจากไป
ooooooo
ระหว่างเดินไปห้องวิจัย นำบุญบอกกับณัฐวราว่ามีงานแรกให้ทำ เธอทักท้วงงานแรกได้อย่างไรไหนบอกว่าเธอคือกุหลาบเกราะเพชร เขานึกขึ้นได้ว่าหลุดปากรีบกลบเกลื่อนว่างานแรกหลังจากที่เธอความจำเสื่อมไง เธอพยักหน้ารับรู้แล้วถามว่าปกติตัวเองนอนที่ไหน
“เอาน่า ไว้จะพาไปรู้จักกับชีวิตตัวเองแล้วกัน”
“ทำไมฉันต้องคอยปกป้องคนอื่นด้วย”
“เพราะเธอ ต้องการล้างบาปที่ตัวเองเคยทำผิดพลาดมา เธอต้องการที่จะแก้ไขมันอีกครั้ง แม้ว่าจะต้องเสี่ยงด้วยการทำผิดพลาดอีกก็ตาม” สิ่งที่นำบุญว่ามาทั้งหมดคือตัวเขาล้วนๆ ไม่เกี่ยวกับณัฐวราแม้แต่น้อย...
