กุหลาบเกราะเพชร

หญิงสาวไม่อาจให้คนร้ายเอาอะไรไปได้ จึงตั้งระเบิดเวลาติดไว้กับถังแก๊สกดปุ่มให้มันทำงานแล้วกลิ้งถังแก๊สไปทางประตูบ้าน วรมันเปิดประตูพอดีเจอถังแก๊สกลิ้งมาหา เอาเท้าเหยียบไว้ พลางทำจมูกฟุดฟิด ขณะที่สิตางค์โดดหลบไปที่อีกห้อง

พลันมีเสียงระเบิดตูม ควันพวยพุ่งออกมาจากตัวบ้านพร้อมกับร่างวรมันกระเด็นออกมาราวกับถูกเท้ายักษ์ถีบ เป็นจังหวะเดียวกับสองศรีพี่น้องมาถึง ต่างตกใจว่าเกิดอะไรขึ้น รีบลงไปดู เจอวรมันนอนหงายท้องแน่นิ่ง สิตางค์สะพายเป้วิ่งออกมาถามว่าเป็นอย่างไรบ้าง ดุจดาวงงเป็นอะไร แล้วนี่ใคร

“แกแหละเอาอะไรมาให้ฉันรื้อ นี่มันปกป้องระดับประเทศกันแล้ว”

เด่นเดือนที่ยืนจ้องวรมันอยู่เห็นแสงแดงๆวาบขึ้นมาจากตาข้างหนึ่งแถมแขนกระตุกๆอีกด้วย ตะโกนเตือนทุกคน สิตางค์เห็นไม่ชอบมาพากล บอกสองพี่น้องให้รีบหนี ทุกคนไม่รอช้าวิ่งไปขึ้นมอเตอร์ไซค์ เร่งเครื่องออกไปอย่างรวดเร็ว สวนกับรถของนำบุญที่หักหลบแทบไม่ทัน ก่อนจะรีบกลับรถไล่ตาม

“เดี๋ยวก็ได้ตายกันก่อนพอดี” นำบุญมองตามสามสาวอย่างเป็นห่วง

ooooooo

วรมันลุกขึ้นสะบัดๆหัวแล้วเดินเข้าไปในตัวบ้านที่ควันยังกรุ่นจากถูกระเบิด ตรงไปที่คอมพิวเตอร์ เห็นมือถือเสียบค้างอยู่หยิบขึ้นมาบีบจนแตกคามือ ใช้นิ้วเขี่ยซิมออกมา เอาแตะที่ลูกตาเพื่อสแกนดูก่อนยิ้มพอใจ...

สามสาวตระหนกตกใจกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น พยายามหนีไปให้ไกลที่สุด อารามรีบร้อนแถมรถยังซ้อนสามทำให้น้ำหนักเกิน เมื่อมาถึงโค้งเจอรถแล่นสวน เด่นเดือนหักหลบ รถเสียหลักไถลลงข้างทาง สามสาวกระเด็นคนละทิศละทาง นำบุญที่ตามมารีบจอดรถลงไปดู...

เตชิตกลับถึงห้องพัก หยิบมือถือมาเปิดดูคลิปหญิงสาวในชุดบอดี้สูทมีกากเพชรระยิบระยับกำลังต่อสู้กับพวกแก๊งแมงดาอีกครั้ง ครุ่นคิดหนักว่าเธอเป็นใครกันแน่ ใจลอยเผลอไปจับก้านกุหลาบในแจกันโดนหนามตำสะดุ้งโหยง มองเลือดไหลซิบๆที่นิ้ว พลันภาพในอดีตผุดขึ้นมาในความคิดคำนึงของเขา

ตอนนั้นเขากำลังนั่งกินแกงส้มดอกแคอยู่กับกัญญาวีร์ในร้านอาหารเจ้าประจำ เธอแกล้งเขาจะสั่งแกงส้มดอกกุหลาบมาให้กิน เขาตะครุบปากเธอไว้แทบไม่ทัน เสียงหัวเราะสดใสของเธอทำให้เขาพลอยยิ้มมีความสุขไปด้วย ขอร้องเธอให้คงความร่าเริงสดใสแบบนี้ไปตลอด เธอพยักหน้าให้คำมั่นว่าไม่มีวันเปลี่ยนไป...

ณัฐวรากำลังตักแกงส้มดอกแคค้างอยู่ คล้ายจะนึกถึงช่วงเวลานั้นได้เช่นกัน มันแวบเข้ามาในสมองจนเธอต้องสะบัดหัวไล่ความคิดนั้นทิ้ง กานดาร้องทักว่าเป็นอะไร เห็นเคยชอบแกงส้มดอกแคนี้มากไม่ใช่หรือ เธอเองก็ไม่รู้เหมือนกันคล้ายจะมีบางอย่างค้างอยู่ในสมองแล้วเคาะๆกะโหลกตัวเอง กานดาซักว่าใครค้างอยู่หรือ เธอชักไม่พอใจเสียงเขียวใส่ก็บอกแล้วไม่ใช่หรือไม่รู้ว่าอะไร