กุหลาบเกราะเพชร

“ตัวพี่สาวเขาอาจจะใส่ชุดเดิมแต่คนละวันกันก็ได้”

“เหรอ แล้วที่นาฬิกาตายนี่ ตายทุกวันเลยใช่ไหม ...ดูดิ กี่ภาพๆก็เวลาเดิม ถ้าคนละวันก็ตั้งเวลาใหม่ดิ เปลี่ยนถ่านบ้างก็ได้หรืออยากใส่ซ้ำๆ ฉันชอบนาฬิกาตาย อย่างนี้น่ะหรือ”

นัธมนบอกให้ชยธรลองเปลี่ยนรูปอื่นๆแล้วขยายมันด้วย เขาทำตามที่เธอว่า เป็นอย่างที่เตชิตพูดไม่มีผิดเพี้ยน นาฬิกาตายเวลาเดิมเป๊ะ เขาถึงออกปากชมเจ้านายว่าตาไวมาก เตชิตคุยทับไม่อย่างนั้นตนคงไม่ได้เป็นสารวัตร ส่วนเขายังเป็นแค่ผู้กอง นัธมนยิ้มขำแถมสมน้ำหน้าเขาอีกต่างหาก สองคนผู้กองกับผู้หมวดสาวกระเซ้าเย้าแหย่กันสนุกสนาน พลอยทำให้เตชิตขำไปด้วย แต่ไม่วายคาใจเรื่องพี่สาวของนิรมน...

ณัฐวรานั่งกินมื้อเย็นกับนิรมนอยู่ที่ห้องพักของฝ่ายหลัง เอาแต่นั่งมองนาฬิกาบนข้อมือตัวเองที่ตายสนิท นิรมนอาสาจะไปเปลี่ยนถ่านให้เธอก็ไม่เอา สงสัยว่าเวลาที่หยุดคงมีความหมายอะไรสักอย่าง แล้วมองหน้าปัดนาฬิกาที่มีวันเดือนปีบอกไว้ อยากรู้ว่าก่อนหน้าเวลานี้ตัวเองเป็นอย่างไรบ้าง นิรมนอยากเล่าแต่ทำไม่ได้

ooooooo

นำบุญรู้เรื่องที่กฤตนัยเอานาฬิกาให้ณัฐวราก็ตามมาต่อว่าถึงที่บ้านว่าเอาให้ทำไม เราไม่ควรทำให้เธอยึดติดกับอดีต ควรจะมุ่งไปข้างหน้าเท่านั้น

“มันเป็นเวลาที่แม่เขาตาย ตัวกัญญาวีร์ตาย”

“อย่าเอ่ยชื่อนี้อีก แล้วอะไรที่พัวพันกับอดีต อย่าเอาไปยัดใส่หัวณัฐวรา” นำบุญเสียงเครียด

กานดาโวยทันทีนี่ความต้องการของเราสวนทางกันหรือเปล่า ตนอยากได้หลานคืน กฤตนัยช่วยโวย ส่วนเขาสนใจแต่โครงการของตัวเอง ลูกสาวของตนไม่ใช่หนูทดลองสักหน่อย นำบุญอ้างที่พวกศัตรูเป็นต่อพวกเราอยู่ตลอดเวลาก็เพราะพวกมันไม่นึกถึงอดีต ไม่มีห่วงและทำทุกอย่างเพื่อความสำเร็จ

“ถ้าเป็นอย่างนั้น ณัฐวราจะต่างจากพวกมันตรงไหน” คำพูดของกฤตนัยทำเอานำบุญใบ้กิน...

ที่ห้างหรูฯแห่งหนึ่ง นิรมนเดินช็อปปิ้งกับณัฐวราจนเมื่อยขา ชวนพี่สาวไปนวดตัวนวดหน้าเสริมสวยกันหน่อย ตนนัดน้ากานไปเจอกันที่ร้านแล้ว ณัฐวราไม่เข้าใจจะต้องเสริมสวยไปทำไม

“เอาน่าไว้ตัวเองชอบใครขึ้นมา ก็จะอยากสวยขึ้นเองแหละ” นิรมนเห็นพี่สาวลังเล ก็คะยั้นคะยอจนเธอยอมทำตามที่ตัวเองต้องการ...

ระหว่างที่นัธมนเดินเล่นอยู่แถวศูนย์การค้าใหญ่ริมถนนกับเตชิต ชยธรโทร.มาบอกว่ามาไม่ได้ฝากบอกสารวัตรให้ด้วยแล้ววางสายไปเลย เธอหันไปบ่นกับเจ้านายว่าพักนี้ชยธรติดเด็กไม่ค่อยมีเวลาให้เพื่อน เตชิตกระเซ้าพูดแบบนี้งอนใช่ไหม เธอยอมรับว่าใช่ มีอย่างที่ไหนเป็นคนนัดเราเองแท้ๆ นานๆจะมีวันว่างสักที