ตอนที่ 15
อดีตทั้งหมดที่เห็นทำให้ตะวันเข้าใจทุกอย่างชัดเจน หลังจากนั้นตะวันก็รู้สึกตัวและบาดแผลที่โดนยิงหายสนิทท่ามกลางความดีใจของทุกคนที่รายล้อม ตะวันก้มกราบหลวงพ่อ ซึ่งท่านกำชับตะวันว่าต่อไปจงทำในสิ่งที่ถูกต้อง และทิ้งท้ายไว้ว่าเวรกรรมมีจริง
เมื่ออูซานกับอากาพะโยมาถึงบริเวณศาลและเห็นกลุ่มของตะวัน อูซานโกรธแค้นจะฆ่าตะวันให้ได้ แม้ตะวันพยายามอธิบายความจริงที่ได้เห็นอดีตว่าอองทีไม่ได้หักหลังเขาแต่อูซานก็ไม่ฟัง เหตุนี้เองทำให้อูซานโดนยองตะมุยิงบาดเจ็บทั้งที่ตะวันพยายามห้ามพ่อแล้ว
“พ่อ!!! บอกแล้วไง...อูซานคือเพื่อนข้า”
“มันไม่ใช่เพื่อน มันคือเสือสมิงที่ทำให้เจ้าเป็นแบบนี้ไง”
“ถ้าเขาตายโดยไม่รู้ความจริง มันจะค้างคาใจกันไปไม่จบไม่สิ้น”
“พ่อไม่รู้ว่าลูกรู้เห็นอะไรมา แต่มันสมควรตาย มันฆ่าคนมาเท่าไหร่แล้ว”
อูซานกระอักเลือดแต่เขายังไม่หายแค้น อากาพะโยที่พยายามช่วยลูกก็โดนยองตะมุยิงไหล่เลือดทะลัก
ขณะที่ตะวันก็เอาตัวบังอูซานไว้เพราะกลัวพ่อจะยิงซ้ำอีก แต่อูซานตวาดใส่อย่างเกลียดชังโกรธแค้น
“ออกไปให้พ้น ไม่ต้องมาแกล้งทำดี ถึงตายข้าจะไม่ร้องขอชีวิตจากแกแม้แต่คำเดียว”
ขณะที่อูซานด่าทอตะวัน แต่อากาพะโยกลับครุ่นคิดแปลกใจ
“ไอ้หนุ่ม...ข้าไม่เข้าใจที่เจ้าทำ”
“ลุง...ผมอธิบายตอนนี้ไม่หมดหรอก ลุงรู้อย่างเดียวเถอะว่าอูซานคือเพื่อนรักของข้า”
พิมพ์สายเข้ามาดูอากาพะโยใกล้ๆ เห็นแผลโดนยิงที่ไหล่ “ลุงคะ กระสุนไม่โดนจุดสำคัญคงไม่เป็นไร”
“แต่ลูกข้าล่ะ”
พูดขาดคำ อูซานกระอักเลือดออกมาอีก อากาพะโยใจเสียถลาไปประคับประคองลูกชายไว้
“ไม่นะ เจ้าต้องไม่เป็นอะไรลูกพ่อ”
“พ่อ...แบบนี้ดีแล้ว...ข้าจะได้หมดทุกข์ซะที”
“ทำใจดีๆไว้อูซาน...มีวิธีรักษาได้”
“ข้าบอกแล้วไง...ถึงตายก็จะไม่ร้องขอชีวิตกับแก ...ไอ้เพื่อนทรยศ”
อูซานปฏิเสธเสียงแข็งใส่ตะวัน แต่อากาพะโยสนใจถามตะวันว่าเมื่อสักครู่พูดอะไร?
“อูซานไม่ตายหรอกลุง มีวิธีรักษาอยู่แล้ว แผ่นหนังเสือไง”
“ใช่...แต่มันอยู่ที่ใครล่ะ”
“อยู่ที่ข้า” จอปาก้าวเข้ามาพร้อมหนังเสือในมือ
“พ่อ...อย่าให้พวกมันมายุ่งอะไรกับข้า” อูซานทิฐิแรง แต่พูดได้แค่นั้นก็แน่นิ่งคอพับไป...
ooooooo
ที่เชิงเขาใกล้เมืองเย...กลุ่มของเสือคล้อยกับอรรถเดินทางด้วยรถและม้ามาถึงจุดนี้แล้วหยุด อรรถสงสัยลงจากรถมาถามคล้อยว่า
“ถึงแล้วใช่ไหมเสือคล้อย”
“ยังหรอก”
“แล้วทำไมไม่ไปต่อล่ะ”
“ไปแบบนี้พวกมันได้รู้ตัวกันก่อนน่ะสิปลัด รถกับม้ามันเงียบซะที่ไหน เราจะไปเงียบๆ ถล่มมันแบบไม่ให้รู้ตัว ม้ากับรถเอาไว้ตรงนี้ เสร็จงานตามแผน เราจะมารวมตัวกันตรงนี้”










