ตอนที่ 8
เปรมจิตไม่ถือสาที่ถูกแขวะ มุ่งมั่นกับเป้าหมายเพื่อลูกสาว “ถ้าไม่อยากกลับไปเป็นแฟน จะกลับไปทำงานในฐานะที่ปรึกษาของปิ่นมุกก็ได้ ฉันต้องการแค่ให้ปิ่นมุกกลับไปทำงาน...งานที่คุณและปิ่นมุกเริ่มเอาไว้”
เยี่ยมยุทธแสยะยิ้มเมื่อรู้สึกว่าตัวเองได้เปรียบ ฉวยโอกาสนี้หลอกถามเรื่องธนานุวัตร โดยเฉพาะประเด็นที่ว่าเปรมจิตกับโตมรครอบครองธนาคารนี้ได้ด้วยวิธีอะไร
“คุณโตมรสามีคุณมีแค่เงินไม่มีใบอนุญาต ธนาคารธนานุวัตรเป็นของคนชื่อนนท์หุ้นส่วนที่เกิดอุบัติเหตุตายอย่างน่าสงสัย นักข่าวถามคุณอย่างนี้ใช่ไหม แล้วคุณตอบพวกเขาว่ายังไง อุบัติเหตุที่ทำให้คุณได้ครอบครองธนาคาร ตกลงมันเป็นแค่อุบัติเหตุจริงไหมครับ”
เปรมจิตหน้าเสีย แหวลั่นด้วยความร้อนตัว “พูดเรื่องนี้ขึ้นมาทำไม นายเป็นใคร!”
“ผมเป็น...นักลงทุนที่ขี้สงสัยน่ะครับ คุณก็รู้นักลงทุนอยากรู้ทุกอย่างเกี่ยวกับหุ้นที่เขาถืออยู่”
เยี่ยมยุทธสบตาแบบไม่กลัว เปรมจิตไม่คิดว่าเขาจะรู้เรื่องอดีตพยายามเฉไฉตัดบท
“ฉันผิดหวังมากที่คุณไม่เลือกปิ่นมุก...ฉันยอมรับคุณเป็นผู้ชายคนเดียวที่ฉันอยากได้เป็นลูกเขย คนอย่างฉันยอมคุณทุกอย่างแบบนี้ คุณคงรู้นะว่าฉันต้องการคุณแค่ไหน...เก็บข้อเสนอของฉันไว้ก็แล้วกัน”
ooooooo
แม้จะปลอบใจตัวเองมาตลอดทางกลับบ้านแต่เปรมจิตก็อดคาใจไม่ได้ที่เยี่ยมยุทธซักไซ้ประวัติผู้ร่วมก่อตั้งธนาคารอย่างเธอกับโตมร พีระปลอบไม่ให้คิดมากเพราะเชื่อว่าอำนาจเงินทำงานได้ดี แต่เรื่องที่เธอควรกังวลกว่าคือสถานะของปิ่นมุกที่นับวันจะสั่นคลอนเพราะพฤติกรรมไม่เหมาะสม
เปรมจิตกลัวปิ่นมุกจะหนีเที่ยวแล้วก่อเรื่องจึงส่งบอดี้การ์ดตามคุม พีระฟังแล้วเหลืออด “ปิ่นมุกบอกว่าเขาไม่มีคนที่เขารัก คุณยังไม่เข้าใจอีกหรือ เขาไม่มีแม้แต่แม่! ทำไมครับ...ทำไมต้องส่งบอดี้การ์ดไป ทำไมไม่ไปด้วยตัวเอง”
“ให้ฉันทิ้งงานไปเฝ้ามันเนี่ยนะ”
“คุณเป็นแบบนี้มาตลอด ไม่มีหัวใจ เลือกเงิน เลือกงานก่อนจะเลือกคนที่คุณรัก คุณทำแบบนี้ทุกที... ทุกทีเลย”
สถานะอดีตคู่รักของพีระทำให้เปรมจิตหายใจไม่ทั่วท้อง รู้สึกผิดขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก เพราะเธอก็เคยทิ้งเขาไปแต่งงานกับโตมรที่รวยกว่าและช่วยยกระดับให้เธอได้ พีระไม่สนอีกแล้วว่าเธอคิดอะไร ย้ำทิ้งท้าย
“สโลแกนธนาคารเรา...เงินคือคำตอบของทุกคำถาม มันไม่จริง...ความรักต่างหากที่ทำให้ทุกคนมาถึงจุดนี้ คุณคิดดูให้ดีที่ทำงานหนักทุกวันนี้เพื่อความรักหรือเพื่อเงิน...ถามตัวเองลึกๆแล้วคุณจะรู้คำตอบว่าสโลแกนพวกนั้นไม่จริง!”










