ตอนที่ 8
เยี่ยมยุทธรู้เรื่องแฟรงค์มาหาดาวเหนือก็อดไม่ได้จะใส่ไฟอีกฝ่ายด้วยความหึงหวง
“คุณแฟรงค์ก็ไม่ดีไปกว่าผมหรอก เขาถนัดเรื่องโจมตีจุดอ่อน เจ้าของเดิมธนาคารเจ้าพระยาเป็นพี่น้องที่ขัดแย้งกัน คุณแฟรงค์เข้าไปคลุกคลีกับครอบครัวเขาแล้วก็ยุให้เขาขายหุ้น ในที่สุดก็ได้ครอบครองหุ้นส่วนใหญ่ของธนาคาร”
“เขาก็ไม่ได้ทำผิดกฎหมายอะไรนี่”
ดาวเหนือเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง เยี่ยมยุทธเห็นท่าไม่ดีเลยจีบดื้อๆ
“แหวนเพชรในไข่หมุนรอคุณอยู่นะ”
อาการรุกหนักของเขาทำให้ดาวเหนืออ่อนใจมาก
“คุณอยากได้ความเป็นเพื่อนใช่ไหม ฉันตกลง...เราจะเป็นเพื่อน...แค่เพื่อนเท่านั้นนะ!”
“เยส...สำเร็จ...อุ๊บอิ๊บแล้วนะ เลิกเป็นศัตรูนะ ฉลองการเป็นเพื่อนต้องกอด”
“ไอ้บ้า...เพื่อนบ้าอะไรกอดแบบนี้”
“สิ่งที่ผมทำคือความทรงจำใหม่ คุณบอกเองต้องเก็บความทรงจำที่ดีไว้มากกว่าความทรงจำไม่ดี นี่ไง...ผมเปลี่ยนตัวเองให้คุณหมดเลย จดจำความทรงจำที่ดีของผมไว้เยอะๆนะ สักวันผมจะได้เลื่อนจากเพื่อนขึ้นมาเป็นแฟน”
ooooooo
คดีเสพยาในงานปาร์ตี้ทำให้เกิดเพจแอนตี้ปิ่นมุก เปรมจิตจ้างคนจัดการไม่ให้ระคายเคืองลูกสาวแต่ก็ทำได้ยากเพราะไม่ใช่แค่คนนอก แม้แต่คนในธนาคารธนานุวัตรก็ตั้งป้อมรังเกียจปิ่นมุก
“ไอ้พวกเลี้ยงไม่เชื่อง! ฉันจะให้คนตามสืบว่ามันเป็นใครแล้วไล่มันออก”
ปิ่นมุกน้ำตาไหลจนคนเป็นแม่หัวใจแทบสลาย “ไล่มันออกแล้วไง ตอนนี้คนที่ธนาคารเขามองหนูเหมือนเป็นไส้เดือนกิ้งกือ หนูไปทำงานไม่ได้แล้ว แม่อย่าส่งหนูให้ไปอยู่กับคนที่เกลียดหนูอีกเลย”
“แกมันอ่อนแอ ชีวิตคนมันต้องเจออุปสรรคกันทุกคนแหละ อยู่แต่ว่าเราจะยอมแพ้หรือสู้ สำหรับแกคือต้องสู้ หรือว่าแกจะจบชีวิตตัวแกเองไว้ในห้องนี้หรือไง”
“หนูไม่มีแรงแล้ว...ไม่มีเลย ไม่มีใครรักหนู ทั้งเยี่ยมยุทธ จินดาและดาวเหนือ ไม่มีความรักในโลกนี้...ไม่มีเลย”
เปรมจิตร้อนรนมากคิดว่าต้องทำอะไรบางอย่างเพื่อเรียกกำลังใจให้ลูกสาวกลับมาเป็นคนเดิม และคนคนเดียวที่เธอคิดว่าอาจช่วยได้ก็คือเยี่ยมยุทธ!
เยี่ยมยุทธทำงานให้คำปรึกษาเรื่องวางแผนการเงินที่มูลนิธิอย่างต่อเนื่อง แม้แต่เจี๊ยบกับแตงโมก็แวะเวียนมาให้ช่วยแก้ปัญหาบ้านจะถูกยึด เยี่ยมยุทธแนะนำให้เจี๊ยบยอมลดอัตตาไปทำงานเป็นลูกจ้างในอู่ใหญ่ๆ ส่วนแตงโมให้เลิกระรานร้านเสริมสวยคู่แข่งและนำของเก่าที่ไม่ได้ใช้มาขาย
เจี๊ยบกับแตงโมไม่เต็มใจนัก แต่สถานการณ์การเงินที่ขัดสนทำให้ยอมกัดฟัน เยี่ยมยุทธพอใจผลงานมากเพราะไม่ใช่แค่ช่วยเหลือสองผัวเมียได้ ดาวเหนือยังประทับใจเขามากขึ้นด้วย
อารมณ์ดีๆของเยี่ยมยุทธหดหายแทบไม่เหลือเมื่อกลับบ้านมาเจอเปรมจิต
“ปิ่นมุกไม่ยอมไปทำงานเลย คุณต้องการเท่าไหร่ ต้องการอะไร ฉันอยากให้คุณกลับไปคบกับปิ่นมุกอีกครั้ง” “ไม่เคยนึกเลยว่าผมจะมีวันนี้ วันที่ได้รับเกียรติจากท่านประธานสตรีเหล็ก”










