ดวงใจในไฟหนาว
ตอนที่ 8
ระหว่างที่เยี่ยมยุทธใคร่ครวญคำพูดพระอ๊อดว่าควรเดินหน้าสืบคดีพ่อแม่หรือรักษาความสัมพันธ์กับดาวเหนือ เปรมจิตคิดจบปัญหาให้สิ้นซากด้วยการจ้างดาวเด่นซึ่งแก้นิสัยเดิมไม่หายเป็นทาสข้าวของหรูๆเก็บกวาดภาพจากกล้องวงจรปิดในมูลนิธิและร้านค้าใกล้เคียง
ดาวเหนือเจ็บใจมากที่หาภาพจากกล้องวงจรปิดไม่ได้ บุกเอาเรื่องเปรมจิตถึงตึกธนานุวัตร
“คุณเอาเงินไปฟาดหัวคนพวกนั้นเพื่อซื้อคลิปกล้องวงจรปิด คนตัวเล็กๆอย่างฉันคงไม่มีทางเอาผิดคุณปิ่นมุกได้”
“ไม่มี...ไม่มีอีกต่อไป! และใช่! เธอมันเป็นแค่คนตัวเล็กๆ”
“สโลแกนของธนาคารที่คุณคิดขึ้น...เงินคือคำตอบของทุกคำถามใช้ไม่ได้กับฉัน นี่เอกสารโอนเงิน ...เงินล้านของคุณฉันโอนคืนให้หมดแล้ว”
เปรมจิตตาลุกไม่อยากเชื่อหูว่าดาวเหนือที่เคยจงรักภักดีจะกล้าตีฝีปากขนาดนี้
“แกจะบ้าหรือ เงินก้อนนี้หาทั้งชีวิตพวกแกก็หาไม่ได้ จนแล้วยังโง่! แต่ก็อย่างว่า...ถ้ามันไม่โง่มันก็ไม่จนหรอก”
“คนเดี๋ยวนี้ชอบสับสนนะคะ ไม่ใช่โง่หรือฉลาดซะหน่อย มันเป็นเรื่องของสำนึกดีกับสำนึกเลวต่างหาก”
“อีเด็กอกตัญญู แกกล้าด่าฉันหรือ”
“อย่าห่วงเลย หนูจะไม่ยุ่งกับปิ่นมุกและคนอย่างพวกคุณอีก หนูจะไม่ต้องทำงานให้ปีศาจอย่างคุณปิ่นมุก แต่คุณนี่สิ...ให้กำเนิดปีศาจแล้วยังปกป้องเขาแบบผิดๆ ระวังนะ...ปีศาจตัวนี้มันจะทำลายทั้งคุณและทั้งธนาคารที่คุณรัก!”
ประณามทิ้งท้ายแล้วดาวเหนือก็จากไป เยี่ยมยุทธขับรถผ่านเห็นเธอออกจากตึกธนานุวัตรจึงตามดูและตัดสินใจซื้อไม้คทาของเล่นไปปลอบใจ
“ด้วยอำนาจแห่งคทาวิเศษ ขอให้เจ้าจงลืมความเศร้า ลืมสิ่งเลวร้ายทั้งปวงด้วยเถิด...เพี้ยง!”
ดาวเหนือเงยหน้ามองแขกไม่ได้รับเชิญงงๆ เยี่ยมยุทธยิ้มประจบแล้วชี้ไม้คทาที่หัวตัวเอง
“ด้วยอำนาจแห่งคทาวิเศษ ขอให้ผู้ชายคนนี้กลายเป็นคนใหม่ คนที่ไม่โกหก จริงใจและรู้จักความรัก ...เพี้ยง!”
เสกจบเยี่ยมยุทธก็ทำท่าร่าเริงเหมือนมนตร์ออกฤทธิ์ ดาวเหนือไม่มีอารมณ์จะเดินหนีแต่เขาดึงตัวมากอด
“ด้วยอำนาจแห่งคทาวิเศษ ขอให้เราทั้งสองลืมเรื่องเลวร้ายที่เกิดขึ้นทั้งหมด ขอให้เราได้ตั้งต้นใหม่ด้วยความรู้สึกใหม่ ขอให้เรา...รักกัน...เพี้ยง!”
“มนต์วิเศษไม่มีจริงหรอก...ไม่เคยมี ฉันลืมไม่ได้และเราไม่มีวันรักกัน”
เยี่ยมยุทธส่ายหน้า กระชับอ้อมกอดแน่น “ถ้าคุณเป็นดาวเหนือ ผมก็เป็นหลุมดำที่วิ่งเข้าหาแสงสว่างเสมอ ผมขาดคุณไม่ได้ ผมตัดสินใจแล้ว...คุณจะตีจะไล่ผมยังไงก็ได้แต่ผมจะไม่เลิกจีบคุณ”
“ฉันเหนื่อยสุดๆแล้ว อยากพร่ำเพ้ออะไรก็เชิญทำไปคนเดียวเถอะ ฉันไม่เอาด้วย”
ดาวเหนือเบือนหน้าหนีคร้านจะต่อปากต่อคำ เยี่ยมยุทธไม่ถือสายืนยันความรู้สึกตัวเอง
“มนต์วิเศษมันต้องมีจริง...มันต้องมีสิ!”
ooooooo
