ไลฟ์สไตล์
100 year

นิยายไทยรัฐ

วนาลี

SHARE
ตอนที่ 14

สุด​ถนอม​พา​แม่​เดิน​มา​หยุด​หน้า​งาน เธอ​ขอร้อง​ให้​คุณนาย​รอ​อยู่​ก่อน แล้ว​รีบ​ผละ​เข้าไป​หา​หลวง​พิศาล​ที่​ซ่อน​ตัว​อยู่ ให้​ออก​มา​ประจำ​ที่

เมื่อ​คุณนาย​จินดา​เดิน​เข้า​มา​ใน​งาน เสียง​เปียโน​ก็​ดัง​ขึ้น คุณนาย​จินดา​เห็น​สุด​ถนอม​นั่งเล่น​เปียโน​ตาม​ด้วย​เสียง​หลวง​พิศาล​ครวญ​เพลง​หนึ่ง​ใน​ดวงใจ​อย่าง​เว้าวอน

ศ​ยาม​กับ​วิชชุ​ดา​ที่​ยัง​อยู่​ใต้​โต๊ะ​อาหาร​หัน​มา​มอง​กัน​อย่าง​ไม่​ตั้งใจ วิชชุ​ดา​รู้สึก​เขิน​จะ​มุด​ออก​ไป ศ​ยาม​ดึง​ไว้​อ้าง​ว่า ให้​หลวง​พิศาล​ร้องเพลง​จบ​ก่อน วิชชุ​ดา​จำ​ใจ​รีบ​ถอย​ห่าง​จาก​ศ​ยาม ใน​ขณะ​ที่​หลวง​พิศาล​ขยับ​เข้า​ใกล้​คุณนาย​จินดาที่ทำ​สะบัดสะบิ้ง​เมิน​หน้า​หนี หลวง​พิศาล​ออดอ้อน​ด้วย​เสียง​เพลง​จน​จบ

ไฟ​เปิด​สว่าง​ทั่ว​ทั้ง​บ้าน ​ ศ​ยาม​​  วิชชุ​ดา โส​รัตน์​​  ​และ​คน​อื่นๆเดิน​ออก​มา​ตบมือ​กัน​สนั่น คุณนาย​จินดา​มอง​ไป​รอบๆเห็น​ว่า มี​การ​จัด​งาน​วัน​เกิด​ให้​ก็​เขิน​อาย​จะ​เดิน​หนี หลวง​พิศาล​เข้า​ขวาง​ไว้​พลาง​คุกเข่า​อ้อนวอน​ขอ​ให้​คุณนาย​จินดา​ยก​โทษ​ให้

“คุณ​แม่​คะ ยก​โทษ​ให้​คุณ​พ่อ​เถอะ​นะ​คะ” สุด​ถนอม​เข้า​มา​ช่วย

คุณนาย​จินดาย​อม​ให้อภัย​สามี สุด​ถนอม​ดีใจ​หัน​ไป​รับ​กล่อง​สร้อย​เพชร​จาก​โส​รัตน์​มา​ส่ง​ให้​หลวง​พิศาล หลวง​พิศาล​สวม​สร้อย​ให้​คุณนาย​เป็น​ของขวัญ​วัน​เกิด​พร้อม​ให้​สัญญา​ว่า จะ​รัก เทิดทูน และ​เชื่อฟัง​คุณนาย​จินดา​คน​เดียว​ตลอด​ไป ทุก​คน​หัวเราะ​กัน​ครืน

เมื่อ​เรื่องราว​จบ​ลง​ด้วย​ดี สุด​ถนอม​ก็​เชิญ​ทุก​คน​ไป​ที่​โต๊ะ​อาหาร โส​รัตน์​พา​วิชชุ​ดา​มา​แนะนำ​ตัว​กับ​คุณนาย​จินดา คุณนาย​ชื่นชม​เพราะ​ทั้ง​คู่​เหมาะสม​กัน​มาก เธอ​ถาม​ถึง​กำหนด​วันวิวาห์ ศ​ยามรีบ​จับ​มือ​สุด​ถนอมขยับ​ไป​ใกล้​คุณนาย​พลาง​ทวง​สัญญา​เรื่อง​แต่งงาน​ของ​เขา หลวง​พิศาล​แซว​ว่าขอ​อนุญาต​ตน​หรือ​ยัง

“โอ๊ย ไม่​ต้อง​ขอ​อนุญาต​ให้​เสีย​เวลา​หรอก คุณ​ศ​ยาม​พา​เถ้าแก่​มา​สู่ขอ​ลูก​แหวว​ได้​เลย” คุณนาย​จินดา​เปิด​ทาง แถม​ยัง​ใจดี​ให้​ศ​ยาม​เรียก​ว่า คุณ​แม่​แทน​คุณ​ป้า

“คุณ​แม่​อนุญาต​แล้ว​นะ​ครับ​คุณ​พ่อ งั้น​พรุ่งนี้​ผม​ไป​หา​ฤกษ์​เลย​นะ​ครับ” ศ​ยาม​สรุป

หลวง​พิศาล​กับ​คุณนาย​จินดา​ยิ้ม​ชอบใจ ขณะ​ที่สุด​ถนอม​มอง​ศ​ยาม​อย่าง​ไม่สบาย​ใจ​นัก

หลังจาก​ทาน​อาหาร​เสร็จ สุด​ถนอม​ก็​เข้าไป​เตรียม​กาแฟ​กับ​ขนม​หวาน โส​รัตน์​ตาม​ไป​ช่วย ทั้ง​สอง​พูด​คุย​กัน​ถึง​เรื่อง​ความ​รัก​และ​การ​แต่งงาน โส​รัตน์​ถาม​สุด​ถนอม​ว่า ต้อง​รัก​กัน​แค่​ไหน​ถึง​จะ​แต่งงาน​กัน​ได้

“ก็​น่า​จะ​รัก​กัน​จน​รู้​ใจ​ซึ่ง​กันและกัน​และ​ความ​เชื่อใจ​กัน​ก็​สำคัญ​นะ​คะ  คน​รัก​กัน​ควร​จะ​มี​แต่​ความ​จริงใจ​ต่อ​กัน  แล้ว​ไม่​ว่า​ฝ่าย​ใด​ฝ่าย​หนึ่ง​ทำ​ผิด​อะไร อีก​ฝ่าย​ก็​พร้อม​ที่​จะ​ให้อภัย แต่​ถ้า​คน​สอง​คน​ไม่​รัก​กัน​ไม่​เข้าใจ​กัน​พอ ก็​ไม่​มี​วัน​จะ​ให้อภัย​กัน​ได้​หรอก​ค่ะ​แล้ว​ชีวิต​แต่งงาน​จะ​จบ​ลง​ยัง​ไง​ล่ะ​คะ” สุด​ถนอม​ยก​ถาด​กาแฟ​ออก​ไป ทิ้ง​ให้​โส​รัตน์​ยืน​อึ้ง

ooooooo

ศยาม​ตาม​มา​คุย​กับ​วิชชุ​ดา​ที่​สวน เพราะ​ไม่​อยาก​เห็น​เธอ​ตัดสินใจ​แต่งงาน​กับ​โส​รัตน์​ด้วย​อารมณ์​อยาก​เอาชนะ แต่​กลับ​โดน​วิชชุ​ดา​สวน​กลับ​ว่ายุ่ง​กับ​เรื่อง​ของ​คน​อื่น​มาก​ไป​แล้ว ขณะ​ที่​โส​รัตน์​เก็บ​คำ​พูด​ของ​สุด​ถนอม​มา​ใคร่ครวญ แล้ว​เอ่ย​ปาก​กับ​วิชชุ​ดา​ว่า น่า​จะ​รอ​อีก​สัก​หน่อย​ค่อย​แต่งงาน​กัน แต่​วิชชุ​ดา​ยืนยัน​จะ​แต่งงาน​กับ​โส​รัตน์​ให้​เร็ว​ที่สุด

“น้อง​วิช​แน่ใจ​แล้ว​นะ​ครับ การ​แต่งงาน​ไม่ได้​ดู​ที่​ความ​เหมาะสม​อย่าง​เดียว​นะ​ครับ​น้อง​วิช คน​ที่​จะ​แต่งงาน​กัน​จะ​ต้อง​รัก​และ​เข้าใจ​กัน​ด้วย ผม​รัก​น้อง​วิ​ชนะ​ครับ น้อง​วิช​ล่ะ​ครับ รัก​ผม​บ้าง​หรือ​เปล่า ถ้า​เพียง​น้อง​วิช​รัก​ผม​ซัก​นิด ซัก​นิดเดียว ผม​ก็​พร้อม​จะ​แต่งงาน​กับ​น้อง​วิช​ทันที”

“วิช​พร้อม​และ​เต็มใจ​ที่​จะ​แต่งงาน​กับ​คุณ วิช​ตอบ​ได้​เท่า​นี้​แหละ​ค่ะ” วิชชุ​ดา​เดิน​หนี​เข้า​บ้าน​ไป

สุด​ถนอม​เดิน​ออก​มา​ส่ง​ศ​ยาม​ที่​รถ ศ​ยาม​ถาม​เธอ​ถึง​เรื่อง​กำหนด​วัน​วิวาห์​ว่า จะ​เป็น​ปลาย​ปี​นี้​หรือ​ต้น​ปี​หน้า​ดี แต่​สุด​ถนอม​บ่ายเบี่ยง​อ้าง​ถึง​สุ​มา​น​ที่​ยัง​พัก​อยู่​บ้าน​ศ​ยาม ศ​ยาม​รับปาก​ว่าจะ​รีบ​จัดการ​ให้​สุ​มา​น​ย้าย​ออก​ไป​โดย​เร็ว

ศ​ยาม​กลับ​มา​หา​นม​ค​ล้า​ม​ที่​บ้าน เพื่อถาม​ข่า​วสุ​มา​น​ว่า หา​ที่​อยู่​ใหม่​ได้​หรือ​ยัง เพราะ​ไม่​อยาก​ให้​สุด​ถนอม​ไม่สบาย​ใจ นม​ค​ล้า​ม​เปรย​ว่า ถ้า​สุ​มา​น​ไม่​ยอม​ย้าย​ออก ​ศ​ยาม​กับ​สุด​ถนอม​ก็​จะ​มี​ปัญหา​กัน​อีก

“ฉัน​คุย​กับ​คุณ​แหวว​เข้าใจ​กัน​ดีแล้ว​ล่ะ​นม ยัง​ไง​ฉัน​กับ​คุณ​แหวว​ต้อง​ได้​แต่งงาน​กัน​แน่”

“คุณ​มืด​กับ​คุณ​แหวว​เข้าใจ​กัน​ดีแล้ว คุณนาย​จินดา​ก็​ยอม​รับ​คุณ​มืด​เป็น​ลูกเขย​อย่าง​ไม่​มี​เงื่อนไข ​อุปสรรค​ทุก​อย่าง​ก็​หมด​ไป​แล้ว แล้ว​ทำไม​คุณ​มืด​ถึง​ได้​ดู​ไม่​มี​ความ​สุข​ล่ะ​คะ คุณ​ลอง​ถาม​ใจ​ตัว​เอง​สิ​คะว่า​คุณ​มืด​อยาก​แต่งงาน​กับ​คุณ​แหวว​จริงๆ หรือ​รู้สึก​แค่​ว่า​ต้อง​แต่งงาน​กับ​คุณ​แหวว​ให้​ได้​เฉยๆ” นม​ค​ล้า​ม​ทิ้ง​ระเบิด​ลูก​ใหญ่​แล้ว​ลุก​เดิน​ออก​ไป ปล่อย​ให้​ศ​ยาม​นั่ง​คิด​หนัก

เช้า​วัน​ต่อ​มา วิชา​ติ​กับ​วี​ร​ชาติ​รีบ​มา​แสดง​ความ​ยินดี​กับ​โส​รัตน์ เพราะ​เพิ่ง​รู้​ว่า วิชชุ​ดาย​อม​ตกลง​แต่งงาน​กับ​โส​รัตน์​แล้ว แต่​โส​รัตน์​ไม่​ยินดี​นัก​เพราะ​รู้อยู่​เต็มอก​ว่า​วิชชุ​ดา​ไม่ได้​แต่งงาน​กับ​ตัว​เอง​เพราะ​ความ​รัก

ส่วน​ส​อา​ง​ทิพย์​กับ​สด​สวย​เมื่อ​รู้​เรื่อง​วิชชุ​ดา​จะ​แต่งงาน​ก็​รีบ​พา​ฤ​ทธิ​รงค์​ไป​หา​คุณหญิง​สม​สวาท​ที่​บ้าน​สวน หวัง​จะ​ให้​คุณหญิง​ช่วย​คัดค้าน​วิชชุ​ดา​ที่​จะ​แต่งงาน​กับ​โส​รัตน์​เพื่อ​ทดแทน​บุญคุณ  แต่​ฤ​ทธิ​รงค์​บอก​กับ​ทั้ง​สาม​ว่า  วิชชุ​ดา​รู้ความ​จริง​ตั้ง​นาน​แล้ว แต่​ไม่​เข้าใจ​ว่า​ทำไม​เธอ​ถึงยัง​ยอม​แต่งงาน​กับ​โส​รัตน์​อีก ส​อา​ง–​ทิพย์​กับ​สด​สวย​มอง​หน้า​กัน

ระหว่าง​ที่​ฤ​ทธิ​รงค์​คิด​หา​คำ​ตอบ​เรื่อง​วิชชุ​ดา ศ​ยาม​ก็​มา​บอก​ให้​สุ​มา​น​ย้าย​ไป​อยู่​ที่​บ้าน​เช่า​แถว​บางรัก​ของ​โส​รัตน์​แทน เพราะ​อีก​ไม่​นาน​เขา​จะ​แต่งงาน​กับ​สุด​ถนอม​แล้ว

“ไป​ก็ได้ ศ​ยาม​อย่า​คิด​นะ​ว่า​ไม่​มี​สุ​มา​น​แล้ว​จะ​ได้​แต่งงาน​กับ​ยาย​แหวว​นั่น คุณ​กับ​แม่​นั่น​ไม่​มี​อะไรเหมาะสม​กัน​เลย ที่​สำคัญ​คุณ​ไม่ได้​รัก​แม่​นั่น คุณ​กำลัง​หลอก​ตัว​เอง​แล้ว​คุณ​จะ​เสียใจ​ที่​ไป​แต่งงาน​กับ​ผู้หญิง​ที่​คุณ​ไม่ได้​รัก” สุ​มา​น​หิ้ว​กระเป๋า​เดิน​กระฟัดกระเฟียด​ออก​ไป

ส​อา​ง​ทิพย์​กับ​สด​สวย​กลับ​มา​บอก​กับ​สามี​ของ​พวก​เธอ​เรื่อง​วิชชุ​ดา​รู้ความ​จริง​ทั้งหมด​แล้ว และ​บังคับ​ให้​ทั้ง​สอง​ไป​ขอโทษ​และ​สารภาพ​ความ​จริง​กับ​วิชชุ​ดา เพราะ​เข้าใจ​ว่า

ที่​วิชชุ​ดาย​อม​แต่งงาน​กับ​โส​รัตน์​ก็​เพื่อ​ประชด​พี่​ชาย วิชา​ติ​กับ​วี​ร​ชาติ​มอง​หน้า​กัน แล้ว​ตัดสินใจ​เข้าไป​คุย​กับ​น้อง​สาว​พลาง​ขอร้อง​ให้​เธอ​เลิกล้ม​ความ​คิด​ที่​จะ​แต่งงาน​กับ​โส​รัตน์​เพื่อ​ประชด​พวก​ตน แต่​วิชชุ​ดา​ยืนกราน​จะ​แต่งงาน​กับ​โส​รัตน์​ตาม​ที่​พี่​ต้องการ วิชา​ติ​กับ​วี​ร​ชาติ​มอง​หน้า​กัน

ooooooo

เช้า​วัน​ใหม่ วิชา​ติ​ลง​ครัว​ทำ​อาหาร​เช้า​เอง​เพื่อ​เอาใจ​ภรรยา​กับ​น้อง​สาว แต่​เกิด​ผิด​พลาด​ทาง​เทคนิค​จึง​มี​ควัน​ลอย​คลุ้ง​ไป​ทั่ว​บ้าน ส​อา​ง​ทิพย์​กับ​วิชชุ​ดา​ตกใจ​วิ่ง​เข้า​มา​ดู วิชา​ติ​ส่ง​ยิ้ม​บอก​ว่าเขา​อยาก​ทำ​หน้าที่​พ่อบ้าน​บ้าง เพราะ​ส​อา​ง​ทิพย์​ทำ​งาน​นอก​บ้าน​เหนื่อย​มาก​แล้ว พลัน​เสียง​แตรรถยนต์​ดัง​ขึ้น วิชชุ​ดา​ชะเง้อ​มอง​แล้ว​บอก​กับ​พี่​ชาย​ว่าสงสัย​ฤ​ทธิ​รงค์​มา วิชา​ติ​ขยับ​จะ​บ่น แต่​พอ​เห็น​สายตา​ส​อา​ง​ทิพย์​ก็​รีบ​เปลี่ยน​ท่าที​ไล่​น้อง​สาว​ออก​ไป​หา​เพื่อน ส​อา​ง​ทิพย์​มอง​สามี​อย่าง​แปลก​ใจ​เพราะ​กลัว​จะ​มี​แผน​อีก

“ผม​เข็ด​แล้ว​ล่ะ​ครับ ผม​จะ​ไม่​วาง​แผน​หลอก​ใคร​อีก​เป็นอันขาด เรื่อง​ยาย​วิช​กับ​โส​รัตน์​ผม​ไม่​รู้​จะ​ไป​แก้ไข​ยังไง

แต่​เรื่อง​คุณ​กับ​ผม​ยัง​แก้ไข​ได้​นะ​ครับ ผม​จะ​พยายาม​เปลี่ยน

ตัว​เอง​ครับ ผม​จะ​ไม่​เอา​ความ​คิด​ของ​ตัว​เอง​เป็น​ใหญ่​อีก​แล้ว​ผม​จะ​เป็น​คน​ที่​มี​เหตุผล​มาก​กว่า​นี้ เรา​จะ​ได้​ไม่​ต้อง​มี​เรื่อง​ให้​ทะเลาะ​กัน​อีก”

“ส​อา​งค์​เอง​ก็​เอาแต่ใจ​ตัว​เอง​เหมือน​กัน​ค่ะ ส​อา​งค์

อ​ยาก​เป็น​ภรรยา​ที่​ดี​ของ​คุณ​นะ​คะ เรา​จะ​ดูแล​กันและกัน​นะ​คะ​คุณ​ใหญ่ แล้ว​อีก​หน่อย​เรา​จะ​ได้​ช่วย​กัน​ดูแล​เจ้าตัว​เล็ก​ของ​เรา​ด้วย​กัน” ส​อา​ง​ทิพย์​ส่ง​ยิ้ม

“ส​อา​งค์...” วิชา​ติ​ดีใจ​สุดขีด​ดึง​ส​อา​ง​ทิพย์​มาก​อด​ไว้​แน่น

วิชชุ​ดา​ชวน​ฤ​ทธิ​รงค์​ไป​หา​คุณหญิง​สม​สวาท​ที่​บ้าน​สวน เพื่อ​เรียน​ท่าน​เรื่อง​เธอ​กับ​โส​รัตน์ แต่​ฤ​ทธิ​รงค์​ไม่​ยอม​ไป​ด้วย เขา​อ้าง​ว่า​ไม่​อยาก​สนับสนุน​ให้​วิชชุ​ดา​ทำ​เรื่อง​โง่ๆ

“วิช​รู้​ไหม ตอน​ที่​ฤทธิ์​อกหัก​จาก​วิช ก็​เคย​คิด​ทำ​เรื่อง​โง่ๆเหมือน​กัน เคย​คิด​จะ​เมา​ให้​ตาย​ไป​เลย แต่​ก็​คิด​ได้​ว่า​ทำร้าย​ตัว​เอง​ไป​ก็​ไม่ได้​ประโยชน์​อะไร ถึง​เรา​จะ​ไม่ได้​เป็น​คู่รัก​กัน​แต่​เรา​ก็​ยัง​เป็น​เพื่อน​รัก​ต่อ​กัน​ได้​นะ​วิช เลิก​โกหก​ตัว​เอง​เถอะ​น่ะ วิช​รัก​คุณ​ศ​ยาม​ไป​แล้ว​เต็ม​หัวใจ ถึง​ได้​ยอม​แต่งงาน​กับ​คุณ​โส​รัตน์​เพื่อ​ที่​จะ​ลืม​เขา  ​ยอม​รับ​ความ​จริง​เถอะ วิช​ไม่​มี​วัน​ลืม​ความ​รัก​ครั้ง​นี้​ได้​หรอก เพราะ​นี่​อาจจะ​เป็น​ความ​รัก​ครั้ง​แรก​และ​ครั้ง​เดียว​ของ​วิช” ฤ​ทธิ​รงค์​พูด​ออก​ไป วิชชุ​ดา​ยืน​ตะลึง

บ่าย​วัน​เดียวกัน​นั้น วิชชุ​ดา​มา​ที่​บ้าน​คุณหญิง​สม​สวาท เธอ​เดิน​เข้าไป​ทบทวน​ความหลัง​ที่​ใน​สวน​และ​ได้​พบ​กับ​ศ​ยาม​ที่มา​รอ​ขอโทษ​เธอ


“วัน​นั้น​ผม​โกหก​คุณ ผม​ไม่​มี​วัน​ลืม​เร่ือง​ที่​เกิด​ขึ้น​ใน​ป่า ผม​บอก​ไม่​ถูก​ว่าความ​รู้สึก​ที่​ผม​มี​ต่อ​คุณ​มัน​คือ​อะไร ผม​ไม่​เคย​รู้สึก​อย่าง​นี้​กับ​ใคร​มา​ก่อน ผม​เป็น​ห่วง​คุณ อยาก​ปกป้อง​คุณ​และ​อยาก​จะ​ดูแล​คุณ​ไป​ตลอด​ชีวิต ​คุณ​วิช ถ้า​หาก​ตอน​นี้​ผม​เป็น​เสือ​มืด​ไม่​ใช่​นา​ยศ​ยาม คุณ​อยาก​จะ​พูด​อะไร​กับ​ผม​ครับ”

“เสือ​มืด ฉัน​ก็​อยาก​ให้​นาย​ดูแล​ฉัน​ไป​ตลอด​ชีวิต”

“คุณ​วิช” ศ​ยาม​ห้าม​ใจ​ตัว​เอง​ไม่​ไหว​ดึง​วิชชุ​ดา​เข้า​มาก​อด

วิชชุ​ดา​นิ่ง​อึ้ง​อยู่​ใน​อ้อม​กอด​ศ​ยาม​ก่อน​ที่​จะ​ได้สติ​ผลัก​ศ​ยาม​ออก​ไป​เอ่ย​ว่า “แต่​มัน​คง​เป็น​ไป​ไม่ได้ ตอน​นี้​คุณ​ไม่​ใช่​เสือ​มืด คุณ​คือ​คุณ​ศ​ยาม และ​ที่​สำคัญ​คุณ​มี​ผู้หญิง​ที่​คุณ​ต้อง​ดูแล​อยู่​แล้ว ส่วน​ฉัน​ก็​รับปาก​จะ​แต่งงาน​กับ​คุณ​โส​รัตน์​ไป​แล้ว ฉัน​จะ​ไม่​ผิด​คำ​พูด​แน่ แล้ว​สุภาพบุรุษ​อย่าง​คุณ​ก็​คง​จะ​รักษา​คำ​พูด​เหมือน​กัน”

“ผม​รู้ ผม​จะ​ต้อง​รักษา​สัญญา​ที่​ให้​ไว้​กับ​คุณ​แหวว”

“แล้ว​คุณ​มา​บอก​ความรู้สึก​ของ​คุณ​กับ​ฉัน​ทำไม ฉัน​กำลัง​จะ​ลืม​คุณ​ได้​แล้ว”

“คุณ​ลืม​นา​ยศ​ยาม​ได้ แต่​คุณ​ไม่​มี​วัน​ลืม​เสือ​มืด​ได้​หรอก​ครับ เหมือนกับ​ที่​ผม​จะ​ไม่​มี​วัน​ลืม​คุณ​ได้ ช่วง​เวลา​ที่​เรา​อยู่​ด้วย​กัน​ใน​ป่า​เป็น​ช่วง​เวลา​ที่​ดี​ที่สุด​ใน​ชีวิต​ของ​ผม ผม​จะ​เก็บ​ความ​ทรง​จำ​ดีๆของ​เรา​สอง​คน​ไว้”

“ที่​คุณ​พูด​กับ​ฉัน​มา​ทั้งหมด คุณ​แค่​ต้องการ​ที่​จะ​ให้​เรา​จาก​กัน​ด้วย​ดี เอา​ล่ะ​ฉัน​เข้าใจ​แล้ว ฉัน​รับ​รู้​ใน​ความรู้สึก​ดีๆที่​คุณ​มี​ต่อ​ฉัน ฉัน​หมด​ความ​ขุ่น​ข้อง​หมองใจ​ที่​มี​ต่อ​คุณ​แล้ว ฉัน​ยก​โทษ​ให้​คุณ​ทุก​อย่าง คุณ​สบายใจ​ได้​ ฉัน​อยาก​เก็บ​ความ​ทรง​จำ​ที่​ดี​ของ​ฉัน​กับ​เสือ​มืด​ไว้ แต่​เสือ​มืด​ก็​ไม่​มี​ตัว​ตน​เสีย​แล้ว ​ฉัน​จะ​จดจำ​เสือ​มืด​ไว้​ก็​ไม่​มี​ประโยชน์​อะไร ตอน​นี้​ฉัน​ก็​คง​ต้อง​ดำเนิน​ชีวิต​ต่อ​ไป ​เรา​ต่าง​เห็น​ความ​สำคัญ​ของ​ครอบครัว​มา​เป็น​อันดับ​แรก คุณ​คง​จะ​ไม่​

อยาก​ทำให้​พี่​ชาย​คุณ​เสียใจ ฉัน​เอง​ก็​จะ​ไม่​ทำให้​พี่​ใหญ่​ผิดหวัง​เหมือน​กัน เรา​ต่าง​ไป​ทำ​หน้าที่​ของ​เรา​เถอะ​นะ​คะ คุณ​ศ​ยาม” วิชชุ​ดา​หัน​หลัง​เดิน​กลับ​เข้า​บ้าน ศ​ยาม​ค่อยๆเดิน​ตาม​ไป

เมื่อ​มา​ถึง​หน้า​บ้าน​ก็​พบ​คุณหญิง​สม​สวาท​ยืน​รอ​หลาน​สาว​อยู่ ศ​ยาม​เข้าไป​ไหว้​คุณหญิง คุณหญิง​ชวน​อยู่​ทาน​ข้าว​เย็น​ด้วย​กัน​ก่อน​เพราะ​มี​เรื่อง​จะ​คุย​ด้วย แต่​วิชชุ​ดาบ​อก​ปัด​ว่า ศ​ยาม​มี​ธุระ​ต้อง​รีบ​กลับ ศ​ยาม​จำ​ใจ​ลา​เดิน​จ๋อย​ออก​ไป วิชชุ​ดา​มอง​ตาม คุณหญิง​สม​สวาท​มอง​หลาน​สาว​อย่าง​จับ​สังเกต และ​เมื่อ​สบ​โอกาส​คุณหญิง​ก็​บอก​กับ​วิชชุ​ดา​ว่า เธอ​เป็น​คน​สั่ง​ให้​ทุก​คน​ปิด​เรื่อง​ที่​เกิด​ขึ้น​ที่​นครสวรรค์​ไว้ เพราะ​กลัว​วิชชุ​ดา​จะ​เสียหาย

“วิช​ไม่​โกรธ​คุณ​ป้า​หรอก​ค่ะ​วิช​ทราบ​ว่า​คุณ​ป้า​หวัง​ดี​กับ​วิช”

“ป้า​น่า​จะ​บอก​ความ​จริง​กับ​เรา แต่​ป้า​น่ะ​กลัว​ใจ​ของ​เรา ถ้า​บอก​ไป​แล้ว จะ​ตัดสินใจ​ทำ​อะไร​ผิดๆแล้ว​ก็​เป็น​อย่าง​ที่​ป้า​กลัว​จริงๆ การ​แต่งงาน​ที่​ไม่​มี​ความ​รัก​ความ​เข้าใจ​ยึดเหนี่ยว แต่งงาน​ไป​แล้ว​จะ​มี​ความ​สุข​เหรอ แล้ว​ไม่​ใช่​เรา​เท่านั้น​ที่​จะ​ไม่​มี​ความ​สุข ทุก​คนใน​ครอบครัว​ก็​จะ​เป็น​ทุกข์​ไป​ด้วย​ หยุด​ทำร้าย​หัวใจ​ตัว​เอง​ซะ​เถอะ​ยาย​วิช”

ใน​เวลา​ไล่เลี่ย​กัน สุด​ถนอม​ก็​นำ​ผ้าเช็ดหน้า​ที่​เธอ​ปัก​ตัว​ย่อ เอส.พี.มา​มอบ​เป็น​ของขวัญ​ให้​โส​รัตน์​แทน​คำ​ขอบคุณ​ที่​เขา​คอย​ช่วยเหลือ​เธอ​มา​ตลอด

“อีก​ไม่​นาน​คุณ​โส​รัตน์​คง​แต่งงาน​มี​ครอบครัว แหวว​คง​จะ​ไม่​มาร​บก​วน​คุณ​แล้ว​ล่ะ​ค่ะ ต่อ​ไป​นี้​ทุก​อย่าง​คง​ไม่​เหมือน​เดิม​แล้ว แหวว​ลา​นะ​คะ แหวว​แวะ​เอา​ของขวัญ​มา​ให้​เท่านั้น​แหละ​ค่ะ” สุด​ถนอม​ขยับ​ตัว​ลุก​ขึ้น โส​รัตน์​จับ​มือ​สุด​ถนอมดึง​ตัว​ไว้​ไม่​ให้​ไป เพราะ​ยัง​ข้องใจ​ว่า ทำไม​ทุก​อย่าง​ถึง​ไม่​เหมือน​เดิม แล้ว​สุ​มา​น​ก็​เข้า​มา​เห็น​พอดี​เพราะ​ตั้งใจ​จะ​มา​อ่อย​โส​รัตน์

สุ​มา​น​ไม่​พอใจ​ที่​เห็น​สุด​ถนอม​อยู่​กับ​โส​รัตน์​จึง​พูด​ให้ร้าย​ใน​ทำนอง​ว่า สุด​ถนอม​แอบ​นอกใจ​ศ​ยาม​มา​คบหา​โส​รัตน์​หวัง​กั๊ก​ไว้​ทั้ง​พี่​ทั้ง​น้อง สุด​ถนอม​โกรธ​จน​น้ำตา​คลอ

ooooooo

วัน​ต่อ​มา โส​รัตน์​พา​วิชชุ​ดา​ไป​เลือก​แหวน​แต่งงาน​และ​นัด​ให้​ศ​ยาม​พา​สุด​ถนอม​ไป​ด้วย เพราะ​สอง​สาว​จะ​ได้​ช่วย​กัน​เลือก​แหวน บรรยากาศ​กำลัง​สด​ชื่น​รื่นเริง หนุ่ม​สาว​พูด​หยอก​ล้อ​กัน แต่​ทันที​ที่​สุ​มา​น​เดิน​เข้า​มา​บรรยากาศ​ก็​อึมครึม​ไป​ทันที สุ​มา​นป​ราย​ตา​มอง​โส​รัตน์​กับ​สุด​ถนอม​แล้ว​ฟ้อง​ศ​ยาม​ว่า สุด​ถนอม​นอกใจ​ศ​ยาม​ไป​คบหา​กับโส​รัตน์ และ​เมื่อ​วาน​เธอ​ก็​เห็น​ทั้ง​คู่​นั่ง​พลอดรัก​กัน​อยู่​ใน​บ้าน​โส​รัตน์ด้วย

“ไม่​จริง​หรอก​ค่ะ คุณ​โส​รัตน์​ไม่​มี​ทาง​จะ​มี​ใจ​ให้​ผู้หญิง​คน​อื่น​แน่ คุณ​โส​รัตน์​รัก​และ​มั่นคง​ต่อ​ฉัน​คน​เดียว ส่วน​คุณ​แหวว​กับ​คุณ​ศ​ยาม​ก็​รัก​กัน​มาก​เกิน​กว่า​ที่​จะ​มา​เชื่อ​คำ​พูด​ไร้​สาระ​ของ​คุณ” วิชชุ​ดา​ออกรับ​แทน

“เธอ​เป็น​ใคร” สุ​มา​น​หัน​มา

“คุณ​วิชชุ​ดา​เป็น​แฟน​ของ​ฉัน เรา​กำลัง​จะ​แต่งงาน​กัน” โส​รัตน์​แนะนำ

สุ​มา​นม​องวิชชุ​ดา​เขม็ง​แล้ว​นึก​ได้​พูด​ประจาน​เรื่อง​วิชชุ​ดา​ถูก​โจร​จับ​ไป​ตั้ง​หลาย​สิบ​วัน คนใน​ร้าน​หัน​มา​มอง​วิชชุ​ดา​เป็น​ตาเดียว วิชชุ​ดา​อับอาย​เดิน​หนี​ออก​มา ศ​ยาม​รีบ​ตาม​ไป

“ผู้หญิง​ชั้น​ต่ำ​เท่านั้น​ถึง​ได้คิด​เรื่อง​ต่ำๆอย่าง​นี้​ได้ พรุ่งนี้​เธอ​ขน​ของ​ออก​จาก​บ้าน​เช่า​ของ​ฉัน​ได้​เลย แล้ว​อย่า​มา​ให้​ฉัน​เห็น​หน้า​อีก” โส​รัตน์​เดิน​ออก​ไป​อีก​คน

“คุณ​เป็น​ผู้หญิง​ที่​น่า​ขยะแขยง​ที่สุด​เท่า​ที่​ฉัน​เคย​พบ” สุด​ถนอม​เดิน​ตาม​โส​รัตน์​ไป

วิชชุ​ดา​เดิน​หนี​มา​อย่าง​ไม่​มี​จุดหมาย​ปลายทาง ศ​ยาม​ตามมา​จับ​แขน​ไว้​พลาง​พูด​เตือนสติ แต่​วิชชุ​ดา​กลัว​ว่า​สุ​มา​น​จะ​เอาเรื่อง​เธอ​ไป​พูด​ต่อ​ทำให้​คนใน​ครอบครัว​เสียชื่อ​เสียง ศ​ยาม​ขอรับ​ผิด​ชอบ​เรื่อง​ที่​เกิด​ขึ้น​ด้วย​การ​แต่งงาน​กับ​วิชชุ​ดา แต่​วิชชุ​ดา​ไม่​ยอม​เพราะ​ศ​ยาม​มี​สุด​สน​อม​อยู่​แล้ว

ส่วน​โส​รัตน์​ที่​ออก​ตาม​หา​วิชชุ​ดา​กับ​สุด​ถนอม​ก็​หัน​มา​บอก​ความ​จริง​ว่า “น้อง​วิช​ถูก​โจร​จับ​ตัว​ไป​จริงๆ แต่​พวก​เรา​ก็​ไป​ช่วย​น้อง​วิช​ได้​ทัน ที่จริง​เป็น​นาย​มืด​ต่างหาก​ที่​ไป​ช่วย​น้อง​วิช​มา​ได้ ผม​กับ​นาย​ใหญ่​ตาม​ไป​สมทบ​ทีหลัง แต่​ผม​รับรอง​ได้​นะ​ครับ​ว่าไม่​มี​อะไร​เกิด​ขึ้น​กับ​น้อง​วิช มี​นาย​มืด​อยู่​ด้วย ไม่​มี​ใคร​ทำ​อะไร​น้อง​วิช​ได้​แน่”

“งั้น​แสดง​ว่า​คุณ​วิช​กับ​คุณศยาม​เคย​รู้จัก​กัน​มา​ก่อน”

“น้อง​วิช​กับ​นาย​มืด​เสี่ยง​เป็น​เสี่ยง​ตาย​มา​ด้วย​กัน​เลย​ล่ะ​ครับ โจร​ที่​จับ​ตัว​น้อง​วิช​ไป​ชื่อ​เสือ​สอน เป็น​โจร​ที่​ได้ชื่อ​ว่า​โหดเหี้ยม​ที่สุด กว่า​นาย​มืด​กับ​น้อง​วิช​จะ​หนี​มา​ได้​ก็​แทบ​เอาชีวิต​ไม่​รอด ผม​เป็น​หนี้​บุญคุณนาย​มืด​จริงๆ” โส​รัตน์​บอก​รายละเอียด

สุด​ถนอม​นิ่ง​อึ้ง​กับ​ความ​สัมพันธ์​ของ​ทั้ง​คู่ แล้ว​ศ​ยาม​ก็​พา​วิชชุ​ดา​กลับ​มา วิชชุ​ดา​พุ่ง​เข้าหา​โส​รัตน์​ขอร้อง​ให้​เขา​พา​เธอ​กลับ​บ้าน ส่วน​ศ​ยาม​ก็​ขยับ​จะ​สารภาพ​กับ​สุด​ถนอม แต่​สุด​ถนอม​ชิง​พูด​ขึ้น​ก่อน

“คุณ​โส​รัตน์​เล่า​ให้​แหวว​ฟัง​แล้ว​ล่ะ​ค่ะ แหวว​ไม่​นึก​เลย​นะ​คะ​ว่า จะ​มี​เรื่อง​ร้ายๆอย่าง​นี้​เกิด​ขึ้น​กับ​คุณ​วิช​ได้”

“เรื่อง​มัน​ผ่าน​ไป​แล้ว อย่า​พูด​ถึง​มัน​อีก​เลย​ค่ะ วิช​ลืม​ไป​หมด​แล้ว​ล่ะ​ค่ะ แล้ว​ใคร​จะ​พูด​ถึง​เรื่อง​นี้​ยัง​ไง วิช​ก็​จะ​ไม่​สนใจ​แล้ว มี​คุณ​โส​รัตน์​คอย​เป็น​กำลังใจ​ให้ ​วิช​ก็​มี​ความ​สุข​แล้ว​ล่ะ​ค่ะ” วิชชุ​ดา​ฝืน​ยิ้ม​ให้​โส​รัตน์​แล้ว​ควงแขน​โส​รัตน์​เดิน​ออก​ไป ศ​ยาม​มอง​ตาม สุด​ถนอม​เริ่ม​รับ​รู้ความ​รู้สึก​ของ​ศ​ยาม​ที่​มี​ต่อ​วิชชุ​ดา​และ​รู้​หัวใจ​ตัว​เอง​มาก​ขึ้น

ooooooo

เมื่อ​กลับ​มา​ถึง​บ้าน โส​รัตน์​ก็​ตัดสินใจ​สารภาพ​ความ​จริง​เรื่อง​แผน​ลักพา​ตัว​กับ​วิชชุ​ดา วิชชุ​ดา​ว่า เธอ​รู้ความ​จริง​หมด​แล้ว แต่​ถ้า​โส​รัตน์​กลัว​จะ​มา​ด่างพร้อย​ไป​กับ​เธอ​เพราะ​สิ่ง​ที่​คุณ​สุ​มา​น​พูด​ใน​วัน​นี้ เธอ​ก็​ยินดี​จะ​เลิก​การ​แต่งงาน

“ไม่ ไม่​ครับ ผม​ไม่​ยกเลิก​การ​แต่งงาน​ครับ” โส​รัตน์​ยืนยัน

“งั้น​เรา​ก็​จบ​เรื่อง​กัน​แล้ว​นะ​คะ” วิชชุ​ดา​เดิน​เข้า​บ้าน ทิ้ง​ให้​โส​รัตน์​ยืน​งง

วิชา​ติ​กับ​วี​ร​ชาติ​ออกมา​ทัก​ทา​ยโส​รัตน์ โส​รัตน์​ปรึกษา​ทั้ง​สอง​เรื่อง​ที่​วิชชุ​ดาย​อม​แต่งงาน​กับ​เขา​ทั้งๆที่​รู้ความ​จริง

ตั้ง​นาน​แล้ว

“ยาย​วิช​คง​คิด​ได้​ล่ะ​มั้ง​ว่า พวก​เรา​ทำ​ไป​เพราะ​ความ​หวัง​ดี อย่า​คิดมาก​ไป​เลย​ว่ะ รีบ​เตรียม​จัด​งาน​แต่งงาน​เร็วๆ กัน​จะ​ได้​หมด​ห่วง​เรื่อง​ยาย​วิช​ซัก​ที” วิชา​ติ​สรุป แต่​โส​รัตน์​ไม่​แน่ใจ​นัก

ด้าน​สุด​ถนอม เธอ​หัน​มา​ประจันหน้า​กับ​ศ​ยาม​พลาง​เอ่ย​ถาม​เรื่อง​ที่​เขา​กับ​วิชชุ​ดา​ไป​ติด​อยู่​ใน​ป่า​ด้วย​กัน เพราะ​รู้​ดี​ว่า ตอน​นี้​ศ​ยาม​อยู่​กับ​เธอ​แค่​ตัว แต่​หัวใจ​อยู่​กับ​คน​อื่น แต่​ศ​ยาม​ไม่​ยอม​รับ​ความ​จริง เขา​อ้าง​กลับ​ว่า คน​ที่​เปลี่ยน​ไป​น่า​จะ​เป็น​สุด​ถนอม​มาก​กว่า

หลวง​พิศาล​กับ​คุณนาย​จินดา​เดิน​เข้า​มา​ทัก​ศ​ยาม​ชวน​ให้​อยู่​ทาน​ข้าว​เย็น​ด้วย​กัน​ก่อน แต่​สุด​ถนอม​ตอบแทน​ว่า ศ​ยาม​มี​ธุระ​ต้อง​รีบ​กลับ

“ขอโทษ​นะ​คะ​ที่​วัน​นี้​ทำให้​คุณ​ต้อง​เสีย​เวลา​กับ​แหวว”

“ผม​ต่างหาก​ที่​จะ​ต้อง​ขอโทษ ถ้า​หาก​รู้​ว่า​คุณ​ยัง​ไม่​พร้อม ผม​คง​จะ​ไม่​ฝืน​ใจ​คุณ ผม​ขอโทษ​จริงๆนะ​ครับ” ศ​ยาม​ยกมือ​ไหว้​ลา​แล้ว​เดิน​ออก​ไป​เงียบๆ หลวง​พิศาล​กับ​จินดา​มอง​หน้า​กัน​อย่าง​งุนงง

วัน​ต่อ​มา ทุก​คนใน​บ้าน​วิภาดา​พา​กัน​นั่ง​กลุ้ม เมื่อ​ได้​รับ​โทรศัพท์​จาก​บรรดา​คน​รู้จัก​ที่​โทร.​มา​ถาม​เรื่อง​วิชชุ​ดา​ถูก​โจร​จับ​ตัว​ไป เพราะ​ได้​ข่าว​มา​จาก​สุ​มา​น ทั้ง​พี่​ชาย​และ​พี่​สะใภ้​นึก​ห่วง​วิชชุ​ดา​ที่​ต้อง​มา​พลอยเสียชื่อเสียง วิชชุ​ดา​เห็น​ทุก​คน​เป็น​ทุกข์​ก็​ตัดสินใจ​จะ​แต่งงาน​กับ​โส​รัตน์​ให้​เร็ว​ที่สุด เพื่อ​กอบ​กู้​ชื่อเสียง​ของ​วงศ์​ตระกูล แต่​เด๋อ​ไม่ยอม เด็กชาย​เข้า​มา​บอก​กับ​วิชา​ติ วี​ร​ชาติ ส​อา​ง​ทิพย์ ​และ​สด​สวย​ว่า วิชชุ​ดา​
รัก​เสือ​มืด

“เป็น​ไป​ไม่ได้​หรอก ยาย​วิช​จะ​ไป​รัก​เสือ​มืด​ได้​ยัง​ไง” วิชา​ติ​ไม่​เชื่อ

“แล้ว​ทำไม​จะ​เป็น​ไป​ไม่ได้​ล่ะ​ครับ ไม่​มี​ใคร​เคย​สงสัย​เลย​เหรอ​ครับ​ว่า​ทำไม​วิช​ไม่​โกรธ​แค้น​เสือ​มืด​เลย หนำซ้ำ​ยัง​พยายาม​ตาม​หา​เสือ​มืด​เพื่อ​จะ​ช่วย​ให้​เค้า​ได้​กลับ​ตัว​เป็น​คน​ดี พี่​ใหญ่​คิด​แผนการ​ได้​เก่ง​จริงๆ ครับ สุดท้าย​วิช​ก็​หลง​รัก​วีรบุรุษ​ที่​ได้​ช่วย​ชีวิต​เธอ​เข้า​จริงๆ แต่​วีรบุรุษ​ที่​วิช​รัก​ไม่​ใช่​คุณ​โส​รัตน์​แต่​เป็น​เสือ​มืด” ฤ​ทธิ​รงค์​ก้าว​เข้า​มา

“เพราะ​เสือ​มืด​เป็น​คน​ที่​ช่วย​ชีวิต​ยาย​วิช​ไว้ เสือ​มืด นาย​มืด เป็น​วีรบุรุษ​ตัว​จริง​ของ​ยาย​วิช” วี​ร​ชาติ​ได้คิด

“พวก​พี่ๆรู้ความ​จริง​อย่าง​นี้​แล้ว ยัง​คิด​จะ​ปล่อย​ให้​วิช​แต่งงาน​กับ​คุณ​โส​รัตน์​อีก​เหรอ​ครับ” ฤ​ทธิ​รงค์​มอง​หน้า​วิชา​ติ​กับ​วี​ร​ชาติ

ขณะ​ที่​วิชา​ติ​กับ​วี​ร​ชาติ​คิด​หา​ทางออก​เรื่อง​วิชชุ​ดา ศ​ยาม​ก็​มา​พบ​สุด​ถนอม​เพื่อ​ปรับ​ความ​เข้าใจ แต่​สุด​ถนอม​รู้​ใจ​ตัว​เอง​ดีแล้ว เธอ​ขอ​ให้​ศ​ยาม​กลับ​ไป​ทบทวน​ว่า ตอน​นี้​หัวใจ​ของ​เขา​อยู่​ที่​ใคร​กัน​แน่ ศ​ยาม​กลุ้ม​หนัก​กลับ​มา​ปรึกษา​นม​ค​ล้า​ม ​ก็ได้​คำ​ตอบ​เช่น​เดียวกัน

“คุณ​ไม่ได้​นอกใจ​คุณ​แหวว แต่​ก็​แอบ​คิดถึง​ผู้หญิง​คน​อื่น คุณ​ฝืน​ใจ​ช่วย​คุณ​โส​รัตน์​ให้​ได้​สม​หวัง​กับ​คุณ​วิช​ได้ แต่​อย่า​ฝืน​ใจ​แต่งงาน​กับ​คน​ที่​คุณ​ไม่ได้​รัก​เธอ​จริงๆเลย​นะ​คะ เพราะว่า​คุณ​ไม่ได้​ทำร้าย​ตัว​เอง​เท่านั้น คุณ​ยัง​จะ​ทำร้าย​คุณ​แหวว​ด้วย” นม​ค​ล้า​ม​เตือนสติ

วิชชุ​ดา​พา​โส​รัตน์​มา​ที่​บ้าน​สวน​เพื่อ​กราบ​เรียน​คุณหญิง​สม​สวาท​เรื่อง​การ​แต่งงาน เพราะ​ถ้า​เธอ​รีบ​แต่งงาน​โส​รัตน์​ก็​จะ​ช่วย​ทำให้​ผู้คน​หยุด​พูด​เรื่อง​ของ​เธอ​ลง​ได้ คุณหญิง​ไม่​เห็น​ด้วย​นัก จึง​ต่อ​รอง​ให้​ทั้ง​สอง​หมั้น​กัน​ก่อน​สัก​ปี​สอง​ปี​แล้ว​ค่อย​แต่ง

“เรา​อยาก​แต่งงาน​ให้​เร็ว​ที่สุด​ค่ะ แล้ว​เรา​ก็​คง​จัด​งาน​เล็กๆ ไม่​น่า​จะ​ต้อง​เตรียม​อะไร​มาก จัด​พิธี​หมั้น​ตอน​เช้า รดน้ำ​ตอน​บ่าย​แล้ว​ก็​จัด​งาน​เลี้ยง​ตอน​เย็น” วิชชุ​ดา​ยืนยัน

คุณหญิง​เห็น​ว่า​ไม่​อาจ​ทัดทาน​ความ​คิด​หลาน​สาว​ได้​แน่ จึง​ต้อง​ยอม​ตามใจ

ขณะ​ที่​ป้า​หลาน​นั่ง​ปรึกษา​กัน​เรื่อง​พิธี​แต่งงาน โส​รัตน์​จึง​หลบ​ออก​มา​ครุ่นคิด​เรื่อง​วิชชุ​ดา เพราะ​ตอบ​ตัว​เอง​ไม่ได้​ว่าวิชชุ​ดา​รัก​เขา​บ้าง​หรือ​เปล่า แล้ว​ฤ​ทธิ​รง​ค​์ก็​เข้า​มา​แสดง​ความ​ยินดี​กับ​โส​รัตน์​ที่​ได้​แต่งงานกับวิชชุ​ดา​สมใจ​พร้อม​กับ​แขวะ​ว่า โส​รัตน์​ไม่​มี​ความ​เป็น​ลูกผู้ชาย

“คุณ​คิด​ว่าชัยชนะ​ที่​คุณ​ได้​รับ​เป็น​ชัยชนะ​ที่แท้​จริง​เหรอ​ครับ คุณ​รู้อยู่​แก่​ใจ​ว่าวิช​ไม่ได้​รัก​คุณ แต่​คุณ​ก็​ยัง​คิด​ที่​จะ​แต่งงาน​กับ​เธอ ถ้า​คุณ​มี​ความ​เป็น​ลูกผู้ชาย​คุณ​ควร​จะ​ถอย​ห่าง​จาก​เธอแล้ว​ให้โอกาส​เธอ​ตัดสินใจ​ใหม่ ที่​วิช​ยอม​แต่งงาน​ก็​เพราะ​ต้องการ​ประชด​ใคร​บาง​คน​ต่างหาก​ล่ะ”

“น้อง​วิช​ต้องการ​ประชด​ใคร”

“คุณ​ไป​คิด​เอา​เอง​แล้วกัน ใคร​ที่​สามารถ​ทำให้​วิช​ตัดสินใจ​ทำ​อะไร​โง่ๆอย่าง​นี้​จะ​ต้อง​มี​ความ​สำคัญ​กับ​วิช​มาก ผู้ชาย​คน​นี้​ทั้ง​โง่​ทั้ง​ดื้อด้าน​พอๆกับ​วิช ผม​เชื่อ​ว่า​เขา​ต้อง​มี​ใจ​ให้​วิช​เหมือน​กัน แต่​เขา​คง​จะ​ติด​หนี้​บุญคุณ​คุณ​อยู่​ล่ะ​มั้ง ถึง​ได้​ยอม​เสียสละ​หัวใจ​ตัว​เอง​ให้​กับ​คุณ” ฤทธิรงค์​เดิน​ออก​ไป ทิ้ง​ให้​โส​รัตน์​คิด​หนัก

ooooooo

คุณนาย​จินดา​จัด​เตรียม​พื้นที่เพื่อ​รับ​วัน​แต่งงาน​ลูก​สาว เมื่อ​สุด​ถนอม​มา​เห็น​เข้า​ก็​ปราม

“หมายความ​ว่า​ยัง​ไง ลูก​แหวว ลูก​จะ​ไม่​แต่งงาน​กับ​คุณ​ศ​ยาม​แล้ว​เหรอ” คุณนาย​จินดา​โผ​จะ​ตาม​สุด​ถนอมไป แต่​หลวง​พิศาล​ดึง​ตัว​ไว้​ขอร้อง​ให้​คุณนาย​เชื่อ​ใน​การ​ตัดสินใจ​ของ​ลูก​สาว

วิชา​ติ​กับ​วี​ร​ชาติ​ไม่​เห็น​ด้วย​กับ​วิธี​แก้​ปัญหา​ของ​วิชชุ​ดา​จึง​เข้า​มา​ขอร้อง​ให้​เธอ​ยกเลิก​การ​แต่งงาน แต่​วิชชุ​ดา​ยืนยัน​จะ​แต่งงาน​กับ​โส​รัตน์​และ​จะ​ไม่​มี​อะไร​มา​เปลี่ยนใจ​เธอ​ได้ ทั้ง​สอง​กลุ้มกับ​ความ​ดื้อ​ของ​น้อง จึง​ออก​มา​ปรึกษา​กับ​ภรรยา

สอางทิพย์​กับ​สด​สวย​แนะนำ​ว่า​ต้อง​ทำให้​วิชชุ​ดาย​อม ตัดใจ​จาก​ศยาม จึง​ช่วย​กัน​จัด​ฉาก​ให้​วิชชุ​ดา​ไป​พบ​กับ​ศ​ยาม​ที่​สวนสาธารณะ

“เรา​รัก​กัน​ไม่ได้​หรอก​ค่ะ” วิชชุ​ดา​สวน​ออก​มา

“ผม​รู้ไม่​ว่า​ผม​จะ​เป็น​เสือ​มืด​หรือ​นา​ยศ​ยาม ผม​ก็​ไม่​มี​สิทธิ์​รัก​คุณ แม้​ผม​จะ​รัก​คุณ​แค่​ไหน ผม​ก็​ทรยศ​พี่​โส​รัตน์​ไม่ได้”

“ฉัน​ก็​ทำให้​ครอบครัว​ผิดหวัง​ไม่ได้​เหมือน​กัน ตอน​นี้​ฉัน​ไม่ได้​แต่งงาน​กับ​คุณ​โส​รัตน์​เพื่อ​จะ​เอาชนะ​หรือ​จะ​ประชด​ใคร ฉัน​เต็มใจ​แต่งงาน​กับ​คุณ​โส​รัตน์ เพราะ​ฉัน​จะ​ต้อง​รับผิดชอบ​กับ​เรื่อง​ที่​เกิด​ขึ้น”

“ผม​อยาก​กลับ​ไป​เป็น​เสือ​มืด​อีก​ครั้ง ผม​จะ​ได้​ลักพา​ตัว​คุณ​ไป​ตอน​นี้​เลย” ศ​ยาม​จับ​มือ​วิชชุ​ดา

“ถึง​เรา​จะ​ต้อง​จาก​กัน​ไป แต่​หัวใจ​ของ​เรา​จะ​อยู่​ด้วย​กัน​ตลอด​ไป​ค่ะ”

“คุณ​วิช...”ศ​ยาม​ดึง​วิชชุ​ดา​เข้า​มาก​อด

“คุณ​สัญญา​กับ​ฉัน​เรื่อง​นึง​ได้​มั้ย​คะ เก็บ​กระท่อม​ของ​เรา​ไว้​นะ​คะ”

“ครับ...ผม​สัญญา”ศ​ยาม​กอด​วิชชุ​ดา​ไว้​เหมือน​ไม่​อยาก​ปล่อย​ให้​หลุดมือ​ไป

เมื่อ​รู้​หัวใจ​ตัว​เอง​แล้ว ศ​ยาม​ก็​กลับ​มา​หา​สุด​ถนอม​พร้อม​กับ​คำ​ขอโทษ​ที่​เธอ​ต้อง​มา​เสีย​เวลา​กับ​เขา

“คุณ​ไม่ได้​เปลี่ยน​ไป​คน​เดียว แหวว​ก็​ไม่​ใช่​แหวว​

คน​เดิม ที่​แหวว​กล้า​ตัดสินใจ​บอก​เลิก​กับ​คุณ แหวว​ทำ​เพื่อ​ตัว​เอง​เหมือน​กัน ​คุณ​ศ​ยาม​คะ ถึง​เรา​จะ​ไม่​รัก​กัน​อีก​ต่อ​ไป แต่​ความ​เป็น​เพื่อน​ของ​เรา​จะ​ไม่​เปลี่ยนแปลง​ค่ะ” สุด​ถนอม​จับ​มือ​ศ​ยาม​ยิ้ม​ให้​กำลังใจ

ศ​ยาม​ตัดสินใจ​ลา​พัก​ร้อน เพื่อ​จะ​ลง​ใต้​ไป​รักษา​แผล​ใจ นม​ค​ล้า​ม​เข้า​มา​ช่วย​ศ​ยาม​เก็บ​เสื้อ​ผ้า​พลาง​พูด​แขวะ​โส​รัตน์​ที่​เป็นต้น​เหตุ​ทำให้​คุณ​มืดของ​เธอ​ต้อง​เจ็บ​ช้ำ ศ​ยาม​เห็น​ท่า​ไม่​ดี​ขอ​ให้​นม​ค​ล้า​ม​ไป​ชง​กาแฟ​แก่ๆมา​ให้ โส​รัตน์​มอง​ตาม

นม​ค​ล้า​มแล้ว​เอ่ย​ถาม​ศ​ยาม​เรื่อง​วิชชุ​ดา แต่​พูด​ไม่ทัน​จบ ศ​ยาม​ก็​รีบ​แทรก

“ถ้า​พี่​โส​รัตน์​อยาก​ทำ​เพื่อ​ผม ก็​ช่วย​ดูแล​คุณ​วิช​ให้​มี​ความ​สุข​ด้วย ใน​ชีวิต​นี้​ผม​ไม่​ต้องการ​อะไร​มาก​กว่า​นี้​จริงๆ นอกจาก​ ขอ​ให้​พี่​โส​รัตน์​กับ​คุณ​วิช​แต่งงาน​อยู่​ด้วย​กัน​อย่าง​มี​ความ​สุข”

“นาย​มืด” โส​รัตน์​มอง​ศ​ยาม​อย่าง​ไม่​รู้​จะ​ทำ​ยัง​ไง​แล้ว

โส​รัตน์​พา​วิชชุ​ดา​ออก​มา​ทาน​อาหาร​กลางวัน​ที่​ร้าน​หรู วิชชุ​ดา​ดู​ไม่​สดชื่น​เหมือน​คน​ที่​จะ​เป็น​เจ้าสาว​เลย แล้ว​เธอ​ก็ได้​ยิน​เสียง​เสือ​สอน​ร้อง​ขาย​เกาลัด​อยู่​หน้า​ร้าน​อาหาร​จึง​ว่ิง​ไป​หา เสือ​สอน​พูด​เตือนสติ​วิชชุ​ดา​เรื่อง​ศ​ยาม แล้ว​เข็น​รถ​ขาย​เกาลัด​ออก​ไป​ วิชชุ​ดา​มอง​ตาม​จน​ลับตา

วัน​วิวาห์​มา​ถึง โส​รัตน์ วิชา​ติ​ และ​วี​ร​ชาติ​ยืน​รอ​รับแขก​อยู่​หน้า​งาน รถ​ท่าน​ผู้​การ​แล่น​เข้า​มา วิชา​ติ​รีบ​ออก​ไป​ต้อนรับ ใน​ขณะ​ที่​โส​รัตน์​ยัง​ยืน​มึน​ท่าทาง​คิด​หนัก

“ไม่​มี​คำ​ว่าสาย​เกินไป สำหรับ​การ​ทำ​ใน​สิ่ง​ที่​ถูกต้อง​นะ​ครับ” วี​ร​ชาติ​กระซิบ​บอก​โส​รัตน์

ส่วน​วิชชุ​ดา​ที่​แต่งตัว​อยู่​ใน​ห้อง​ก็ได้​รับ​ของขวัญ​เป็น​สร้อย​ข้อ​มือ​เงิน​ถัก​เหมือน​เส้น​เถาวัลย์​สอง​เส้น​คล้อง​กัน เธอ​นึกถึง​ศ​ยาม​ขึ้น​มา​ทันที ด้าน​ศ​ยาม​ที่นั่ง​รอ​รถไฟ​อยู่​ที่​สถานี​ก็ได้​พบ​กับ​เสือ​สอน​และ​ได้​ข้อ​คิด​ดีๆ ทำให้​เขา​เปลี่ยนใจ​กลับ

ไป​ที่​กระท่อม ใน​ขณะ​ที่​วิชชุ​ดา​น้ำตา​ร่วง​หยิบ​การ์ด​ที่​วาง​อยู่​ใน​กล่อง​ขึ้น​เปิด​อ่าน “หัวใจ​ของ​ผม​จะ​อยู่​กับ​คุณ​เสมอ...”

วิชชุ​ดา​กำ​สร้อย​ข้อ​มือ​แน่น โส​รัตน์​เข้า​มา​เห็น​ภาพ​นั้น​ก็​เศร้า เอ่ย​ถาม​วิชชุ​ดา​ว่าเป็น​ของขวัญ​จาก​ศ​ยาม​หรือ แต่​วิชชุ​ดา

ไม่​ตอบ​เธอ​รีบ​เบือน​หน้า​หนี

“น้อง​วิช​ครับ น้อง​วิช​อย่า​ฝืน​ใจ​อีก​ต่อ​ไป​เลย​นะ​ครับ ผม​แต่งงาน​กับ​น้อง​วิช​ไม่ได้​แล้ว ผม​สัญญา​กับ​นาย​มืด​ไว้​ว่า​ผม​จะ​ดูแล​ให้​น้อง​วิช​มี​ความ​สุข ใน​เมื่อ​ผม​ทำให้​น้อง​วิช​มี​ความ​สุข​ไม่ได้ ผม​ก็​แต่งงาน​กับ​น้อง​วิช​ไม่ได้”

“คุณ​โส​รัตน์​จะ​ยกเลิก​งาน​แต่งงาน​เหรอ​คะ คุณ​ไม่​คิดถึง​ผล​ที่​จะ​ตาม​มา​เหรอ​คะ​ คุณ​มีชื่อ​เสียง​ที่​จะ​ต้อง​รักษา​นะ​คะ แล้ว​ยัง​พี่​ใหญ่​กับ​พี่​กลาง​อีก ทุก​คน​จะ​ต้อง​ผิดหวัง​ใน​ตัว​วิช”

“น้อง​วิช​เลิก​สนใจ​คน​อื่น​เถอะ​ครับ​ว่า​ใคร​จะ​คิด​ยัง​ไง สนใจ​ความรู้สึก​ของ​ตัว​เอง​น้อง​วิช​จะ​แต่งงาน​กับ​ผม​ทั้งๆที่​ไม่ได้​รัก​ผม​แม้แต่​นิดเดียว​เหรอ​ครับ”

“วิช​จะ​พยายาม​รัก​คุณ​ค่ะ”

“ถ้า​เรา​จะ​รัก​ใคร​ซัก​คน เรา​ไม่​ต้อง​ใช้​ความ​พยายาม​หรอก​ครับ น้อง​วิช​ก็​รู้อยู่​แก่​ใจดี​น้อง​วิช​รัก​นาย​มืด​เต็ม​หัวใจ​โดย​ไม่​ต้อง​พยายาม​อะไร ผม​มัน​เห็นแก่​ตัว ผม​ปิด​หู​ปิด​ตา​ไม่​ยอม​รับ​รู้​เรื่อง​น้อง​วิช​กับ​นาย​มืด รู้​ทั้ง​รู้​ว่า ​ถ้า​แต่งงาน​กัน​ไป น้อง​วิช​ก็​จะ​ไม่​มี​ความ​สุข ผม​ก็ยัง​ ดึงดัน​จนถึง​วัน​นี้ ถึง​เวลา​ที่​ผม​จะ​ต้อง​ทำ​สิ่ง​ที่​ถูกต้อง​ซัก​ที” โส​รัตน์​มาด​มั่น

โส​รัตน์​ลง​มา​ปรึกษา​เรื่อง​ยกเลิก​การ​แต่งงาน​กับคุณหญิง​สม​สวาท แล้ว​ออก​ไป​ประกาศ​กับ​แขก​ใน​งาน​ว่าวิชชุ​ดา​ขอ​ยกเลิก​งาน​แต่งงาน

“ผม​เคารพ​ใน​การ​ตัดสิน​ของ​เธอ ผม​ขอรับ​ผิด​ทุก​อย่าง ไม่​ว่า​จะ​เป็นต้น​เหตุ​ของ​ข่าว​ลือ​หรือ​การ​บีบบังคับ​ให้​เธอ​แต่งงาน​ด้วย ผม​ขอโทษ​ด้วย​ที่​ทำให้​ทุก​ท่าน​ต้อง​เสีย​เวลา” โส​รัตน์​เดิน​ออก​ไป

ทุก​คนใน​งาน​เงียบกริบ​ทำ​อะไร​ไม่​ถูก ท่ามกลาง​ความ​เงียบ​มี​สุ​มา​น​ตบมือ​แปะๆอยู่​คน​เดียว

“เป็น​ข่าว​ดี​จริงๆ พี่​โส​รัตน์​ตัดสินใจ​ถูก​แล้ว​ล่ะ​ค่ะ​

ที่​ยกเลิก​งาน​แต่งงาน ผู้หญิง​มี​ข่าว​อื้อฉาว​อย่าง​นั้น ใคร​แต่งงาน​ด้วย​ก็​ต้อง​เสื่อมเสีย​ไป​ด้วย หน้าที่​การ​งาน​ของ​พี่​โส​รัตน์​กำลัง​ไป​ด้วย​ดี จะ​หา​เมีย​ทั้งที​ก็​ต้องหา​เมีย​ที่​ช่วย​เชิดหน้าชูตา ไม่​ใช่​ถ่วง​ความ​เจริญของ​ผัว”  สุ​มา​น​หัน​ไป​มอง​จินดา​แล้วเดิน​ลอยชาย​ออก​ไป

คุณนาย​จินดา​ตา​วาว​ตาม​ไป​เอาเรื่อง หลวง​พิศาล​กับ​สุด​ถนอม​มอง​หน้า​กัน​อย่าง​หนักใจ​รีบ​ตาม​ไป

โส​รัตน์​เข้า​มาก​ราบ​ขอโทษ​คุณหญิง​ที่​ต้อง​ทำ​แบบ​นี้ เพราะ​ไม่​เห็น​ทางออก​ทาง​อื่น​แล้ว คุณหญิง​ว่า​เธอ​เข้าใจ​และ​เห็น​ด้วย​กับ​การ​ตัดสินใจ​ครั้ง​นี้

“หมายความ​ว่า​ยัง​ไง นี่​แก​เป็น​คน​ยกเลิก​งาน​แต่งงาน​เหรอ​วะ” วิชา​ติ​เข้า​มา​เอาเรื่อง

โส​รัตน์​ลุก​ขึ้น​ไป​เผชิญหน้า​กับ​วิชา​ติ​ยอม​รับ​ผิด​และ​ขอร้อง​ให้​วิชา​ติ​ยอม​รับ​ความ​จริง เพราะ​วิชชุ​ดา​กับ​ศ​ยาม​รัก​กัน​มาก วิชา​ติ​นิ่ง​อึ้ง​หัน​ไป​มอง​วี​ร​ชาติ วี​ร​ชาติ​พยัก​หน้า​อย่าง​หน่ายๆ เพราะ​รู้​มา​นาน​แล้วแต่​พูด​ไม่ได้ ส​อา​ง​ทิพย์​กับ​สด​สวย​เข้า​มา​ได้ยิน​ก็​หน้าเสีย เพราะ​พวก​เธอ​เป็น​คน​แยก​คน​ที่รัก​กัน​ให้​พราก​จาก​กัน

“นี่​ไม่​ใช่​เวลา​ที่​จะ​มา​โทษ​ตัว​เอง หรือ​หา​ตัว​ต้นเหตุ แต่​ เป็น​เวลา​ที่​จะ​ต้อง​มา​ดูแล​ความรู้สึก​ของ​ยาย​วิช​แล้ว​ต่อ​ไป​นี้​ทุก​คน​อย่า​ได้​ไป​ยุ่ง​วุ่นวาย​กับ​ชีวิต​ยาย​วิช​อีก​เข้าใจ​ไหม” สม​สวาท ​กวาดตา​มอง​ทุก​คน

ooooooo

สุ​มา​น​เดิน​มา​ริน​น้ำ​ชา​ดื่ม​อย่าง​สบาย​อารมณ์ วี​ร​ชาติ​ออก​มา​เห็น​สุ​มา​น​ก็​จะ​ถอย​หนี แต่​ไม่ทัน ​สุ​มาน​ ตรง​เข้า​มา​แนะนำ​ตัว​กับ​วี​ร​ชาติ​หวัง​หา​เหยื่อ​ราย​ใหม่ คุณนาย​จินดา​เข้า​มา​จัดการ​สุ​มา​น เธอ​หยิบ​กระดาษ​แผ่น​ใหญ่​ออก​มา​สาธยาย​ให้​แขก​ใน​งาน​ฟัง​ว่า มี​ผู้ชาย​คน​ไหน​บ้าง​ที่​เป็น​ผู้​อุปถัมภ์​สุ​มา​นอ​ยู่​ตอน​นี้ แขก​ผู้ชาย​มอง​หน้า​กัน​เลิ่กลั่ก​ก่อน​จะ​รีบ​หลบ​ออก​ไป​ที​ละ​คน​กลัว​โดน​หาง​เลข

“หยุดๆ หยุด​ได้​แล้ว ฉัน​ไม่​จำเป็น​ต้อง​มา​ทน​ฟัง​เรื่อง​ไร้​สาระ​พวก​นี้ หึง​ผัว​จน​หน้ามืด​ตา​มัว ถ้า​กลัว​ผัว​นอกใจ​นักล่ะ ล่าม​โซ่​ไว้​ที่​บ้าน​ซิ” สุ​มา​นม​อ​งก​ราด​แล้ว​เดิน​กระแทก​ไหล่​จินดา​ออก​ไป เด๋อ​วิ่ง​มา​ขวาง​พลางสาด​น้ำ​ใส่​เพราะ​โกรธ​ที่​สุ​มา​น​ใส่ร้าย​คุณ​วิช​ของ​ตน สุ​มา​น​ยืน​เต้น​เร่าๆกระทืบ​เท้า​ออก​ไป

“ดี​จริงๆ ได้​น้ำมนต์​มา​ปัดรังควาน​อย่าง​นี้ เสนียด​จัญไร​จะ​ได้​หมด​ไป ต่อ​ไป​นี้​บ้าน​นี้​ก็ได้​อยู่เย็น​เป็นสุข​ หมด​เรื่อง​ร้อน​หู​ร้อน​ใจ” คุณนาย​จินดา​สะใจ

ฤ​ทธิ​รงค์​หลบ​มา​นั่ง​คุย​กับ​วิชชุ​ดา​ที่​หลัง​บ้าน เขา​บอก​กับ​เธอ​ว่าอยาก​ทำ​หน้าที่​เพื่อน​ที่​ดี​เป็น​วัน​สุดท้าย​เพราะ​พรุ่งนี้​จะ​ไป​เรียน​ต่อ​ที่​อังกฤษ​แล้ว และ​จะ​กลับ​มา​อีก​ที​ก็​คง​เป็น​งาน​แต่ง​วิชชุ​ดา

“ฉัน​อาจจะ​ไม่​แต่งงาน​ไป​ตลอด​ชีวิต​เลย​ก็ได้”

“คุณ​ศ​ยาม​ไม่​ยอม​แน่​วิช เลิก​ทำ​เพื่อ​คน​อื่น​ได้​แล้ว ต่อ​ไป​นี้​เธอ​ต้อง​ทำ​ตาม​หัวใจ​ของ​ตัว​เอง ถ้า​เธอ​ไม่​ฟัง​เพื่อน​คน​นี้​ อีก​ล่ะ​ก็ เลิก​คบ” ฤ​ทธิ​รงค์​ขู่ วิชชุ​ดา​จับ​มือ​ฤ​ทธิ​รงค์​ไว้​อย่าง​ขอบคุณ

เมื่อ​ฤทธิ​รงค์​ลาก​ลับ​ไป​แล้ว​วิชชุ​ดา​ก็​เข้าไป​กราบขอโทษ​คุณหญิง​สม​สวาท

“ช่าง​มัน​เถอะ ลืม​เรื่อง​ที่​เกิด​ขึ้น​วัน​นี้​ไป​ซะ ทำใจ​ให้​นิ่ง มี​สติ​ไว้ คำ​พูด​ของ​คน​ที่​ไม่ได้​หวัง​ดี​กับ​เรา ไม่​มี​ค่า​ให้​ต้อง​ไป​ใส่ใจ ถือว่า​ทุก​อย่าง​ที่​ผ่าน​มา​เป็น​บทเรียน เป็น​ประสบการณ์​ชีวิต ชีวิต​ของ​คน​เริ่ม​ต้น​ใหม่​เมื่อ​ไหร่​ก็ได้ ขอ​ให้​ก้าว​เดิน​ไป​ให้​มั่นคง​กว่า​เดิม” คุณหญิง​สม​สวาท​กอด​วิชชุ​ดา​ปลอบ​ใจ

“น้อง​วิช​เริ่ม​ต้น​นับ​หนึ่ง​ใหม่​พรุ่งนี้​เลย​นะ​คะ น้อง​วิช​รีบ​ไป​ตาม​หา​คุณ​ศ​ยาม​เลย​นะ​คะ” ส​อา​ง​ทิพย์​แนะนำ

“หรือ​จะ​ให้​พวก​พี่ๆไป​ตาม​หา​คุณ​ศ​ยาม​ให้​ก็ได้​นะ​คะ แล้ว​เดี๋ยว​เรา​จะ​นัด​ให้​เจอ​กันเอง แต่​ว่าที่​ไหน​เมื่อ​ไหร่​ดี​คะ” สด​สวย​หัน​มา​มอง​วิชา​ติ​กับ​วี​ร​ชาติ ทั้ง​สอง​ร้อง​พร้อม​กัน​ว่า ไม่​เกี่ยว​เพราะ​เข็ด​แล้ว

วัน​ต่อ​มา​วิชชุ​ดา​ตาม​วี​ร​ชาติ​กับ​สด​สวย​ขึ้น​นครสวรรค์​เพราะ​จะ​กลับ​ไป​ที่​กระท่อม คุณหญิง​สม​สวาท วิชา​ติ​ และสอาง– ทิพย์​มา​ส่ง​ที่​สถานีรถไฟ เด๋อ​จะ​ขอ​ตาม​วิชชุ​ดา​ไป​ด้วย แต่วิชชุดา ​ไม่​ยอม​เพราะ​อยาก​ให้​เด๋อ​อยู่​เรียน​หนังสือ ใน​ขณะ​ที่​วิชชุ​ดา​ออก​เดินทาง โส​รัตน์​ก็​ใจลอย​ขับ​รถ​มา​ถึง​หน้า​บ้านสุดถนอม ​และ​เห็น​เธอ​กำลัง​หัด​ขับ​รถ​อยู่ โส​รัตน์​รีบ​ลง​ไป​ดู​เมื่อเห็น​รถ​สุด​ถนอม​แล่น​ไถล​เกือบ​ลง​ข้าง​ทาง

สุด​ถนอม​แปลก​ใจ​ถาม​โส​รัตน์​ว่า​มา​ทำ​อะไร​แถว​บ้าน​เธอ

“ผม​ก็​ไม่​รู้​ว่าผม​มา​ถึงที่​นี่​ได้​ยัง​ไง ผม​ขับ​รถ​มา​เรื่อยๆ มา​รู้ตัว​อีก​ที​ก็​เห็น​รถ​คุณ​แหวว​แล้ว คุณ​อยาก​หัด​ขับ​รถ ทำไม​ไม่​บอก​ผม​ล่ะ​ครับ ผม​จะ​ได้​สอน​ให้ ผม​เป็น​คน​สอน​นาย​มืด​ขับ​รถ​เอง” โส​รัตน์​นิ่ง​ชะงัก

“แหวว​กับ​คุณ​ศ​ยาม​จาก​กัน​ด้วย​ความ​เข้าใจ​ค่ะ ไม่​ต้อง​กลัว​ว่า ถ้า​พูด​ถึง​คุณ​ศ​ยาม​แล้ว แหวว​จะ​ต้อง​สะเทือนใจ​หรอก​ค่ะ แล้ว​คุณ​โส​รัตน์​ล่ะ​คะ”

“ชื่อ​ของ​น้องวิช​ไม่​ทำให้​ผม​สะเทือนใจ​หรอก​ครับ มี​แต่ความ​ละอาย​ใจ”

“แต่​สุดท้าย​แล้ว​คุณ​ก็​ยอม​ปล่อย​คุณ​วิช​ไป เชื่อ​แหวว​เถอะ​ค่ะ คุณ​ศ​ยาม​จะ​ต้อง​กลับ​มา​หา​คุณ​วิช​แน่ คุณ​พร้อม​ที่​จะ​เห็น​ผู้หญิง​ที่​คุณ​รัก​แต่งงาน​กับ​ผู้ชาย​คน​อื่น​หรือ​เปล่า”

“ผม​ไม่​รู้​ว่า ความรู้สึก​ของ​ผม​ที่​มี​ต่อ​น้อง​วิช​เรียก​ว่า​รัก​หรือ​เปล่า ความ​รัก​ไม่​น่า​จะ​ทำให้​เรา​ทุกข์​ใจ​ได้​ขนาด​นี้ เพราะ​เวลา​เรา​รัก​ใคร ก็​อยาก​อยู่​ใกล้ๆอยาก​เห็น​หน้า​ทุก​วัน มี​เรื่อง​คุย​กัน​ไม่​รู้จัก​เบื่อ​ เป็น​ที่พึ่ง​ซึ่ง​กันและ​กัน เมื่อ​มี​ความ​สุข​เรา​จะ​คิดถึง​คน​ที่รัก​เป็น​คน​แรก และ​เมื่อ​มี​ความ​ทุกข์​ก็​อยาก​มา​หา​อยาก​ปรับทุกข์​ด้วย อยาก​ได้​กำลังใจ เรา​จะ​ได้​มี​แรง​ก้าว​เดิน​ต่อ​ไป คุณ​แหวว​เป็น​กำลังใจ​ให้​ผม​ได้​ไห​ม​ครับ” โส​รัตน์​มอง​สุด​ถนอม

“เรา​เป็น​เพื่อน​กัน ทำไม​แหวว​จะ​ให้​กำลังใจ​คุณ​ไม่ได้”

“คุณ​แหวว​รู้​ไหม​ครับ ความ​รัก​ที่​เริ่ม​ต้น​จาก​ความ​เป็น​เพื่อน เป็น​ความ​รัก​ที่มั่น​คง​และ​ยั่งยืน​กว่า​ความ​รัก​ทุก​รูป​แบบ” โส​รัตน์​เอื้อม​มือ​ไป​จับ​มือ​สุด​ถนอม​มา​กุม​ไว้ แล้ว​อาสา​เป็น​ครู​สอน​เธอ​ขับ​รถ​เอง

คุณนาย​จินดา​เห็น​ภาพ​ความ​สนิทสนม​ระหว่าง​สุด​ถนอม​กับ​โส​รัตน์​ก็​เป็น​ปลื้ม​หัน​มา​เปรย​กับ​สามี

“น่า​เอ็นดู​จริงๆ เรา​คง​ต้อง​เตรียม​​จัด​บ้าน​ใหม่​รอ​รับ​ขบวน​ขันหมาก​แล้ว​ล่ะ​ค่ะ คุณ​หลวง”

ooooooo

วิชชุ​ดา​เดิน​เข้า​มา​ยืน​ที่​หน้า​กระท่อม ขณะ​จะ​เดิน​กลับก็​พบ​ศ​ยาม​ยืน​มอง​อยู่ เขา​เอ่ย​ถาม​ว่า​เธอ​หนี​งาน​แต่งงาน​มา​หรือ

“ฉัน​ไม่ได้​หนี การ​แต่งงาน​ถูก​ยกเลิก​ไป​แล้ว ฉัน​ถึง​กลับ​มา​ที่​นี่​ได้” วิชชุ​ดา​ยิ้ม​ดีใจ​แล้ว​ต้อง​หุบ​ยิ้ม​เมื่อ​มอง​เห็น​ถัง​น้ำมัน​ตั้ง​อยู่​ที่​พื้น​สอง​สาม​ถัง จึง​รีบ​ต่อว่า​เพราะ​เข้าใจ​ว่า​ศ​ยาม​จะ​เผา​กระท่อม​ทิ้ง​ ศ​ยาม​จะ​อธิบาย​แต่​ไม่ทัน​เพราะ​วิชชุ​ดา​เดิน​หนี​ไป​แล้ว เขา​รีบ​ตาม​ไป​และ​โดน​วิชชุ​ดา​แกล้ง​ให้​ตกลง​ไป​ใน​หลุม​ดัก​สัตว์​เพื่อ​แก้แค้น

“ผม​ผิด​ไป​แล้ว คุณ​จะ​ลงโทษ​ผม​แค่​ไหน ก็​เชิญ​ตาม​สบาย​เลย จะ​ทบ​ต้น​ทบ​ดอก​รวบ​ยอด​ความ​ผิด​ของ​ผมตั้งแต่ผม​จับ​คุณ​มา​ทรมาน​ที่​นี่​ก็ได้ อย่าง​น้อย​คุณ​ก็​จะ​ได้​อยู่​ทรมาน​ผม​ไป​เป็น​ปี​เลย” ศ​ยาม​ตะโกน

“ฉัน​ไม่​อยู่​กับ​นาย​นาน​ขนาด​นั้น​หรอก” วิชชุ​ดา​เดิน​หนี​ไป ศ​ยาม​รีบ​ปีน​หลุม​ตาม​ไป

ศ​ยาม​ตาม​วิชชุ​ดา​มา​ที่​ลำธาร ขณะ​อยู่​ริม​ธาร​วิชชุ​ดา​แอบ​ย่อง​มา​ด้าน​หลัง เธอ​ผลัก​ตกลง​ไป​ใน​ลำธาร​แต่​มือ​ศ​ยาม​คว้า​ตัว​วิชชุ​ดา​ลง​ไปใน​น้ำ​ด้วย​กัน จาก​นั้น​ทั้ง​สอง​ก็​ขึ้น​มา​นั่ง​ผิง​ไฟ​อยู่​หน้า​กระท่อม ศ​ยาม​บอก​ว่า​สาเหตุ​ที่​เขา​หนี​มา เพราะ​ทน​เห็น​วิชชุ​ดา​แต่งงาน​กับ​โส​รัตน์​ไม่ได้ วิชชุ​ดา​ตัดพ้อ​ที่​เขา​ไม่​ยอม​บอก​ลา​เธอ​สัก​คำ

“ผม​บอก​ลา​คุณ​ไม่ได้​หรอก​ครับ คุณ​อยู่​ใน​หัวใจ​ของ​ผม​เสมอ ผม​ไม่​ไป​ไหน​นาน​หรอก สุดท้าย​ผม​จะ​ต้อง​กลับ​มา​พบ​คุณ”

“ถ้า​ฉัน​ไม่​มา​ที่​นี่ ฉัน​ก็​คง​ไม่ได้​พบ​คุณ รู้​อย่าง​นี้​ฉัน​ไป​อังกฤษ​กับ​นาย​ฤทธิ์​ก็ดี​หรอก  ​คุณ​จะ​ได้​รู้​ว่า ฉัน​รู้สึก​ยัง​ไง​ที่​คุณ​หายหน้า​ไป”

“ผม​ไม่​ยอม​ให้​คุณ​หนี​ไป​ไหน​หรอก คุณ​จะ​ต้อง​เป็น​ตัวประกัน​ของ​ผม​ไป​ตลอด​ชีวิต​ คุณ​อย่า​โกรธ​ผม​เลย​นะ กว่า​เรา​จะ​มา​อยู่​ด้วย​กัน​อย่าง​นี้​เรา​สอง​คน​ก็​เจ็บ​เจียน​ตาย​ทั้ง​คู่ ​ต่อ​ไป​นี้​เรา​ใช้​ชีวิต​ด้วย​กัน​ให้​เหมือนกับ​ว่า​เรา​จะ​ไม่​มี​วัน​พรุ่งนี้”

“ฉัน​ไม่​โกรธ​คุณ​ก็ได้ แต่​ฉัน​ยัง​มี​เรื่อง​ที่​ค้าง​คา​ใจ​อยู่ จำ​ได้​ไหม​คุณ​เคย​บอก​ฉัน​ว่า ใน​โลก​นี้​ไม่​ว่า​จะ​ภาษา​ใด มี​คำ​ที่​งดงาม​ที่สุด​อยู่​สอง​คำ คำ​แรก​คือ​คำ​ว่า​ขอบคุณ แต่​คุณ​ไม่​ยอม​บอก​ว่าอีก​คำ​คือ​คำ​ว่าอะไร”

“ผม​บอก​คุณ​ไป​แล้ว บอก​คุณ​ไป​ตั้ง​หลาย​ครั้ง​แล้วด้วย”

“คุณ​บอก​ฉัน​เมื่อ​ไหร่ ฉัน​ไม่​เห็น​รู้​เรื่อง​เลย บอก​มา​เดี๋ยวนี้​นะ​ว่าคำคำนั้น​คือ​คำ​ว่า​อะไร”

วิชชุ​ดา​ยกมือ​ขึ้น เธอ​เห็น​สร้อย​ข้อ​มือ​หาย​ไป จึง​จะ​ไป​ดู​ที่​ลำธาร แต่​ศ​ยาม​ดึง​ไว้​พลาง​ชู​สร้อย​ข้อ​มือ​ให้​ดู​แล้ว​สวม​ให้

“คำ​ที่​คุณ​อยาก​รู้ เป็น​คำ​ที่​ผม​อยาก​จะ​บอก​คุณ​ทุก​วัน คำคำนั้น​ก็​คือ​คำ​ว่า​รัก ผม​รัก​คุณ​ครับ​คุณ​วิชชุ​ดา​​ ​แล้ว​คุณ​ล่ะ จะ​บอก​รัก​ผม​ทุก​วัน​ได้​หรือ​เปล่า”

“ฉัน​รัก​เสือ​มืด แต่​ฉัน​เกลียด​คุณ​ศ​ยาม ฉัน​จะ​ต้อง​ทำ​ยัง​ไง​ดี​ล่ะ​คะ”

“ได้​ครับ ผม​จะ​เป็น​เสือ​มืด​ของ​คุณ​ตลอด​ไป” ศ​ยาม​หัวเราะ​แล้ว​ดึง​วิชชุ​ดา​มาก​อด​ไว้​ใน​อ้อม​แขน

ooooooo

 

ตอนที่ 13

หลวง​พิศาล​สำนึก​แล้ว​ว่า​ตัว​เอง​ทำ​ผิด​ไป จึง​เข้า​มา​ทำ​ดี​ไถ่​โทษ​กับ​คุณนาย​จินดา แต่​ไม่​ว่า​จะ​ดี​ขนาด​ไหน​คุณนาย​ก็​ยัง​ไม่​ยอม​ให้อภัย เธอ​บอก​กับ​หลวง​พิศาล​ว่า จะ​ให้​เขา​ได้​ทำ​หน้าที่​พ่อ​เป็น​ครั้ง​สุดท้าย เพราะ​หลังจาก​สุด​ถนอม​แต่งงาน​กับ​ศ​ยาม​เรียบร้อย​แล้ว เธอ​จะ​จัดการ​เรื่อง​หย่า​ทันที หลวง​พิศาล​ยืน​คอตก​สิ้น​หวัง สุด​ถนอม​เข้า​มา​ให้​กำลังใจ​แล้ว​ยื่น​ช่อ​ดอกไม้​ให้​หลวง​พิศาล​ตาม​ไป​ง้อ​คุณนาย​จินดา

“ผม​ขอโทษ ผม​เสียใจ​จริงๆ ที่​ทำให้​คุณ​ต้อง​เจ็บช้ำน้ำใจ ผม​ขอ​สัญญา​ว่า​จะ​ไม่​มี​วัน​เกิด​เรื่อง​แบบ​นี้​อีก” หลวง​พิศาล​ยื่น​ดอกไม้​ให้ คุณนาย​จำ​ใจ​รับ​เพราะ​เห็น​แก่​ลูก​สาว แต่​พอ​เดิน​พ้น​ออก​ไป​ก็​โยน​ทิ้ง​ทันที หลวง​พิศาล​หน้าเสีย

“อย่า​เพิ่ง​หมด​หวัง​นะ​คะคุณ​พ่อ แหวว​เชื่อ​ว่าคุณ​แม่​ยัง​รัก​คุณ​พ่อ​อยู่ แหวว​จะ​ช่วย​คุณ​พ่อ​คืนดี​กับ​คุณ​แม่​เอง​ค่ะ” สุด​ถนอม​มอง​พิศาล​อย่าง​เห็นใจ

วี​ร​ชาติ​ได้​รับคำ​สั่ง​ให้​ย้าย​ไป​ประจำ​ที่​จังหวัด​ตาก

ต้น​เดือน​หน้า เขา​ชวน​สด​สวย​เตรียม​เก็บ​ข้าวของ สด​สวย​เพิ่ง​รู้​ว่า​ตัว​เอง​ตั้ง​ครรภ์ ขอร้อง​ให้​วี​ร​ชาติ​ทำ​เรื่อง​ย้าย​กลับ​ไป​ประจำ​ที่​กรม โดย​ไม่​ยอม​บอก​สาเหตุ​ให้​วี​ร​ชาติ​รู้ วี​ร​ชาติ​ยืนยัน​จะ​ไป​ทำ​งาน​ที่​ตาก​ตาม​คำสั่ง สด​สวย​น้อยใจ​เก็บ​เสื้อ​ผ้า​มา​อยู่​กับ​คุณหญิง​สม​สวาท​ที่​บ้าน​สวน ตาม​คำ​แนะนำ​ของ​ส​อา​ง​ทิพย์ และ​ขอร้อง​คุณหญิง​กับ​ส​อา​ง​ทิพย์​ว่า​อย่า​บอก​เรื่อง​นี้​กับ​วิชา​ติ

ด้าน​สุ​มา​น​ก็​ดวง​ตก​ถูก​พัก​งาน​ไม่​มี​กำหนด เพราะ​มี​คน​ร้องเรียน​ว่า​เธอ​ทำให้​องค์กร​ต้อง​เสื่อมเสีย​ชื่อเสียง​ ฤ​ทธิ​รงค์​รู้​ข่าว​ก็​เข้า​มา​เตือน​ให้​สุ​มา​น​ปรับปรุง​ตัว​เอง​เสีย​ใหม่ แต่​สุ​มา​น ก​ลับ​พาล​ใส่​แล้ว​ประกาศ​จะ​ย้าย​ไป​อยู่​ที่​อื่น ฤ​ทธิ​รงค์​เหนื่อย​ใจ​นึก​สงสัย​ว่า​สุ​มา​น​จะ​ไป​เกาะ​ใคร​ต่อ

ไม่​นาน​นัก สุ​มา​น​ก็​ถือ​กระเป๋า​เดินทาง​เข้า​มา​ใน​บ้าน​ศ​ยาม เธอ​สวม​บท​นางเอก​ผู้​น่า​สงสาร​มา​ขอ​อยู่​กับ​ชาย​หนุ่ม​ด้วย นม​คล้าม​รีบ​ปฏิเสธ สุ​มา​น​หัน​ไป​ต่อว่า ทั้ง​สอง​ทุ่มเถียง​กัน ศ​ยาม​จำ​ใจ​ให้​สุ​มา​น​พัก​อยู่​ที่​บ้าน แต่​ตัว​เอง​เก็บ​เสื้อ​ผ้า​ไป​อยู่​บ้าน​โส​รัตน์​แทน

ooooooo

วิชา​ติ​กับ​ส​อา​ง​ทิพย์​ก็​นั่ง​รอ​คุณหญิง​สม​สวาท​อยู่​ใน​ห้อง​โถง ​ท่าทาง​ทั้ง​สอง​หมางเมิน​ใส่​กัน​อย่าง​เห็น​ได้​ชัด ​ทันที​ที่​คุณหญิง​เดิน​เข้า​มา วิชา​ติ​กับ​ส​อา​ง​ทิพย์​ก็​รีบ​ลุก​ขึ้น​ไป​หา​พลาง​แย่ง​กัน​พูด

“คุณ​ป้า​ครับ ผม​มี​เรื่อง​ที่​จะ​เรียน​ปรึกษา​ครับ”

“คุณ ​ป้า​คะ ส​อา​งค์ก็​มี​เรื่อง​จะ​เรียน​ปรึกษา​เหมือน​กัน​ค่ะ เรื่อง​น้อง​วิช​น่ะ​ค่ะ เรา​ควร​จะ​บอก​ความ​จริง​กับ​น้อง​วิช​ได้​แล้ว​ นะ​คะ”

“เรา​จะ​บอก​ความ​จริง​กับ​ยาย​วิช​ก็​ต่อ​เมื่อ​ยาย​วิช​ แต่งงาน​กับ​โส​รัตน์​แล้ว ผม​มา​หา​คุณ​ป้า​ก็​เพื่อ​จะ​ปรึกษา​เรื่อง​นี้​แหละ​ครับ ตอน​นี้​ทุก​อย่าง​ลงตัว​แล้ว เรา​รีบ​จัด​งาน​แต่งงาน​ให้​ยาย​วิช​กับ​โส​รัตน์​เลย​ดี​กว่า​นะ​ครับ คุณ​ป้า” วิชา​ติ​ขอ​เสียง​สนับสนุน

“ไม่ได้​นะ​คะ น้อง​วิช​ควร​จะ​รู้ความ​จริง​ทั้งหมด​ก่อน แล้ว​ให้​เธอ​ตัดสินใจ​ว่า เธอ​จะ​แต่งงาน​กับ​คุณ​โส​รัตน์​หรือ​ไม่ ไม่​ใช่​ใช้​เล่ห์​เพทุบาย​หลอก​ให้​เธอ​เข้าใจ​ผิด​จน​ต้อง​แต่งงาน​เพื่อ​ ชดใช้​บุญคุณ​อย่าง​นี้” ส​อา​ง​ทิพย์​ค้าน

“ผม​ขอร้อง​ล่ะ ส​อา​งค์ คุณ​อย่า​มา​ยุ่ง​เรื่อง​นี้​ได้​ไหม​ครับ”

“คุณ ​ใหญ่​ต่างหาก​ล่ะ​คะ​ควร​จะ​เลิก​ยุ่ง​กับ​ชีวิต​น้อง​วิช​ซะ​ที น้อง​วิช​จะ​รัก​ใครจะ​แต่งงาน​กับ​ใคร ก็​ควร​ให้​เธอ​เลือก​เอง เลิก​ทำตัว​เป็น​เผด็จการ​บ้า​อำนาจ​ซะ​ที​ได้​ไหม”

“คุณ​ก็​เลิก​จุ้นจ้าน​เรื่อง​คน​อื่น​ซัก​ที​ได้​ไหม”

“หยุด ​เลย​ทั้ง​สอง​คน” คุณหญิง​ตวาด​อย่าง​เหลืออด วิชา​ติ​ กับ​ส​อา​ง​ทิพย์​ชะงัก​ทันที “เลิก​ทะเลาะ​กัน​เรื่อง​ยาย​วิช​ซัก​ที ตั้งแต่​แต่งงาน​กัน​มา​นี่ มี​วัน​ไหน​ที่​ไม่​ทะเลาะ​กัน​บ้าง​ไหม  ​เคย​ได้​ใช้​ชีวิต​คู่​ผัว​เมีย​ เหมือนกับ​คู่​แต่งงาน​คน​อื่น​บ้าง​หรือ​เปล่า เธอ​สอง​คน​ตกลง​ใช้​ชีวิต​ด้วย​กัน​แล้ว ก็​จะต้อง​ช่วย​กัน​ประคับประคอง​ชีวิต​แต่งงาน​ไป​ด้วย​กัน  ​ไม่​ใช่​หา เรื่อง​ห้ำหั่น​กัน​ทำให้​ชีวิต​ครอบครัว​แตกแยก​อย่าง​นี้ อีก​หน่อย​มี​ลูก
จะ​ทำ​ยัง​ไง​กัน”

“ไม่​ต้อง​ห่วง​หรอก​ค่ะคุณ​ป้า​เพราะ​ส​อา​งค์​จะ​ไม่​มี​ลูก” ส​อา​ง​ทิพย์​ประกาศ

“อะไร​นะ ส​อา​งค์”

“คุณ ​ใหญ่​ฟัง​ไม่​ผิด​หรอก​ค่ะ ส​อา​งค์​จะ​ไม่​มี​ลูก ถ้า​มี​ลูก คุณ​ใหญ่​คง​ต้อง​กำ​หนด​กฎเกณฑ์​ชีวิต​ลูก​เหมือน​ที่​ทำ​กับ​น้อง​วิช ส​อา​งค์​ต้อง​ทน​ไม่ได้​แน่ๆ เรา​ตัด​ปัญหา ไม่​ต้อง​มี​ลูก​แล้วกัน​นะ​คะ แล้ว​ที่​สำคัญ​ส​อา​งค์​ก็​เริ่ม​ไม่​แน่ใจ​แล้ว​ว่า​เรา​จะ​ประคับประคอง​ ชีวิต​แต่งงาน​ไป​ได้​อีก​นาน​แค่​ไหน​ถ้า​คุณ​ยัง​คง​เอาแต่​ความ​คิด​ตัว​ เอง​เป็น​ใหญ่​อย่าง​นี้”

ส​อา​ง​ทิพย์​ยกมือ​ไหว้​ลา​สม​สวาท​แล้ว​เดิน​ออก​ไป ทิ้ง​ให้​วิชา​ติ​ยืน​ตะลึง

ooooooo

เมื่อ ​โส​รัตน์​รู้​ว่า​สุ​มา​น​มา​พัก​ที่​บ้าน​ศ​ยาม​ก็​นึก​ห่วง​ความรู้สึก​ สุด​ถนอม​เพราะ​เธอ​เป็น​คน​คิดมาก จึง​เร่ง​ให้​ศ​ยาม​ไป​อธิบาย​กับ​สุด​ถนอม​ก่อน แต่​ศ​ยาม​ยัง​ทำใจ​เย็น แล้ว​ใน​เย็น​วัน​นั้น​สุด​ถนอม​ก็​มา​ที่​บ้าน​ศ​ยาม เธอ​ได้​พบ​กับ​สุ​มา​น และ​เข้าใจ​ผิด​กลับ​ไป

สุด​ถนอม​กลับ​มา​ ถึง​บ้าน​พบ​วิชชุ​ดา​มา​นั่ง​รอ​อยู่ เพราะ​อยาก​คุย​กับ​เธอ​เรื่อง​น้อง​ชาย​ของ​ศ​ยาม สุด​ถนอม​ที่​กำลัง​น้อยใจ​บอก​กับ​วิชชุ​ดา​ว่า อยาก​ทราบ​อะไร ให้​ไป​ถาม​กับ​คุณ​ศ​ยาม​เอง​ดี​กว่า

“ถึง​แหวว​จะ​สนิทสนม​กับ​คุณ ​ศ​ยาม แต่​ก็​ใช่​ว่าแหวว​จะ​รู้​ทุก​เรื่อง​เกี่ยว​กับ​ตัว​เขา แล้ว​แหวว​ก็​ไม่​อยาก​รู้​ด้วย  ​ถ้า​เขา​อยาก​เก็บ​บาง​เรื่อง​เป็น​ เรื่อง​ส่วนตัว ก็​เป็น​สิทธิ์​ของ​เขา เดี๋ยว​แหวว​จด​ที่​อยู่​คุณ​ศ​ยาม​ให้​ก็​แล้วกัน​นะ​คะ ถ้า​คุณ​วิช​อยาก​ทราบ​อะไร​ก็​ไป​ถาม​เจ้าตัว​เลย รอ​ซัก​ครู่​นะ​คะ” สุด​ถนอม​ลุก​ขึ้น​ไป​หยิบ​กระดาษ​ปากกา​จด​ที่​อยู่​ศ​ยาม​ให้​วิชชุ​ดา​ หน้าตา​เคร่งเครียด

วิชชุ​ดา​มา​หา​ศ​ยาม​ที่​บ้าน​ตาม​แผนที่​ของ​ สุด​ถนอม เธอ​ได้​พบ​กับ​สุ​มา​น​ที่​ออก​มา​ต้อนรับ​ด้วย​วาจา​อัน​เชือดเฉือน แต่​วิชชุ​ดา​ก็​โต้​กลับ​อย่าง​ไม่​กลัว สุ​มา​น​ถึง​กับ​เต้น​เพราะ​เถียง​สู้​ไม่ได้ นม​ค​ล้า​ม​รีบ​หลบ​เข้าไป​ใน​สวน​เพราะ​กลัว​วิช​ชุดา​จำ​ได้ แต่​สุดท้าย​ก็​พลาด​ถูก​วิชชุ​ดา​ตาม​เจอ

“ป้า​ค​ล้า​ม ป้า​มา​อยู่​ที่​นี่​ได้​ยัง​ไง” วิชชุ​ดา​แปลก​ใจ

“เอ่อ คุณ​จำ​คน​ผิด​แล้วล่ะ​ค่ะ ป้า ป้า​ไม่ได้​ชื่อ​ค​ล้า​ม​ค่ะ ป้า ป้า​ชื่อ​คล้อย ป้า​คือ​คล้อย​ไม่​ใช่​ป้า​ค​ล้า​ม จำ​คน​ผิด​แล้ว​ล่ะ​ค่ะ​คุณ​วิช” นม​ค​ล้า​ม​รีบ​ก้มหน้าก้มตา​หนี​เข้าไป​ใน​ครัว

วิชชุ​ดา​มอง​ตาม​นิ่ง​คิด รู้​ได้​ใน​ทันที​ว่า​ศ​ยาม​เป็น​คน​เดียว​กับ​เสือ​มืด เธอ​รีบ​ตาม​นม​ค​ล้า​ม​เข้าไป

“แปลก​นะ​ป้า ทำไม​ป้า​ถึง​ได้หน้า​ตา​เหมือนกับ​ป้า​ค​ล้า​ม​คน​ที่​ฉัน​รู้จัก​มาก”

“คือ นังค​ล้า​ม​เป็น​พี่​สาว​ป้า​ค่ะ พี่​ชื่อ​ค​ล้า​ม​น้อง​ชื่อ​คล้อย​ไง​คุณ”

“อ๋อ เป็น​พี่น้อง​ฝาแฝด​กัน​ใช่​ไหม ฉัน​คง​จะ​จำ​คน​ผิด​ไป​จริงๆ ขอโทษ​นะ​จ๊ะ​ป้า งั้น​ฉัน​ฝาก​ป้า​คล้อย​ช่วย​บอก​คุณ​ศ​ยาม​ให้​ด้วย​นะ​ว่า​ฉัน​แวะ​มา​หา คง​ไม่​ต้องบอก​นะ​ว่า​ฉัน​ชื่อ​อะไร แปลก​จริงๆ ทั้งๆที่​เรา​ไม่​เคย​เจอ​กัน​มา​ก่อน แต่​ป้า​ก็​รู้จัก​ชื่อ​ฉัน​แล้ว” วิชชุ​ดา​เดิน​ออก​ไป นม​ค​ล้า​ม​ยืน​หน้าซีด​ตัว​สั่น​มอง​ตาม​วิชชุ​ดา

วิชชุ ​ดา​เดิน​ออก​มา​จาก​บ้าน​ศ​ยาม​ด้วย​อารมณ์​พลุ่ง​พล่าน ภาพ​ใน​อดีต​เข้า​ มาตอก​ย้ำ​ว่า เธอ​โดน​เขา​หลอก​แล้ว พอดี​ศ​ยาม​ขับ​รถ​กลับ​มา เห็น​วิชชุ​ดา​อยู่​หน้า​บ้าน​ก็​ตกใจ รีบ​ลง​จาก​รถ​วิ่ง​เข้า​มา​หา วิชชุ​ดา​จ้อง​มอง​ศ​ยาม​ด้วย​ความ​โกรธ เธอ​รีบ​ขึ้น​รถ​แล้ว​เหยียบ​คันเร่ง​ขับ​รถ​ออก​ไป​อย่าง​เร็ว จน​เกือบ​จะ​ชน​รถ​จักรยาน​ข้าง​ทาง แต่​โชค​ดี​ที่​คน​ขี่​จักรยาน​ไม่​เป็น​อะไร วิชชุ​ดา​รีบ​ลง​ไป​ขอโทษ

“ไม่​เป็นไร คราว​หน้า​คราว​หลัง​ก็​ขับ​รถ​ให้​ระวัง​หน่อย​สิ” คน​ขี่​จักรยาน​ลุกจูงจักรยานออก​ไป

“ทีหลัง ​ก็​ระวัง​หน่อย​นะ เวลา​ขับ​รถ​น่ะ​ต้อง​มี​สติ อุบัติเหตุ​เกิด​ขึ้น​ได้​ทุกเมื่อ ถ้า​ขับ​รถ​ไม่​แข็ง​ก็​ไม่​ต้อง​ขับ​รถ​เอง เข้าใจ​ไหม” ศ​ยาม​ลืมตัว​เอ็ด​วิชชุ​ดา

“คุณ​ไม่​ต้อง​มา​สั่งสอน​ฉัน ฉัน​ไม่​ใช่​ตัวประกัน​ของ​คุณ​แล้ว​นะ​คุณ​มืด” วิชชุ​ดา​สวน​กลับ

ศ​ยาม​นึก​ได้​รีบ​ยืนยัน​ว่า​เขา​ชื่อ​มอด​ไม่​ใช่​มืด

“นี่​คุณ​ยัง​จะ​ยืนยัน​ว่า​คุณ​ชื่อ​มอด​อยู่​อีก​หรือ” วิชชุ​ดา​ให้โอกาส แต่​ศ​ยาม​ยัง​ยืนยัน​ตาม​เดิม

“ถ้า ​คุณ​ยัง​ยืนยัน​ว่า​คุณ​ไม่​ใช่​เสือ​มืด ฉัน​ก็​จะ​เชื่อ ฉัน​จะ​ยอม​เป็น​คน​โง่ต่อ​ไป โง่​ที่​เที่ยว​ตาม​หา​ผู้ชาย​ที่​ไม่​มี​ตัว​ตน ผู้ชาย​ที่​ไม่​มี​หัวใจ ผู้ชาย​ที่​มี​แต่​คำ​โกหก​หลอกลวง ที่จริง​ฉันน่าจะ​ตาย​ไป​ซะ​ตั้งแต่​อยู่​ใน​ป่า​นั่น จะ​ได้​ไม่​ต้อง​รับ​รู้ความ​เลว​ร้าย​ของ​ผู้ชาย​ที่​ชื่อ​เสือ​มืด” วิชชุ​ดา​เดิน​ไป​ที่​รถ แล้ว​ขับ​ออก​ไป

ศ​ยาม​ได้​แต่​นิ่ง​อึ้ง​มอง​ตาม​รถ​วิชชุ​ดา​อย่าง​สำนึก​ผิด

ooooooo

วิชชุ ​ดา​นัด​ฤ​ทธิ​รงค์​มา​พบ​ที่​สวนสาธารณะ เพื่อ​ปรับทุกข์​เรื่อง​ศ​ยาม​ปลอม​ตัว​เป็น​เสือ​มืด​จับ​ตัว​เธอ​ไป​เรียก ​ค่า​ไถ่ เพราะ​ไม่​รู้​ว่า​ศ​ยาม​ทำ​ไป​ทำไม

“วิช​น่า​จะ​ถาม​นะ​ ว่าคุณ​ศ​ยาม​ทำ​เพื่อ​ใคร​มาก​กว่า ใคร​ที่​น่า​จะ​ได้​ประโยชน์​จาก​การ​ที่​วิช​ถูก​จับ​ตัว​ไป ใคร​ที่​ไป​ช่วย​วิช​ได้​ทันเวลา​พอดี จน​ทำให้​วิช​ต้อง​เป็น​หนี้​ชีวิต​และ​ยอม​แต่งงาน​ด้วย” ฤ​ทธิ​รงค์​ถาม​กลับ

“คุณ​โส​รัตน์” วิชชุ​ดา​ถึง​บาง​อ้อ และ​มั่นใจ​ว่า​คน​ที่​คิด​แผนการ​นี้​ต้อง​เป็น​พี่​ใหญ่​ของ​เธอ​แน่ และ​พี่​กลาง​ก็​มี​ส่วน​รู้เห็น​ด้วย เพราะ​เธอ​รู้​เบาะแส​เรื่อง​เสือ​จาก​ทั้ง​คู่

“นี่​ทุก​คน​รวมหัว​ กัน​หลอก​วิช​เหรอ บังคับ​ให้​วิช​แต่งงาน​ด้วย​วิธี​อื่น​ไม่ได้ ก็​เลย​ต้อง​ใช้​วิธี​แผนการ​สกปรก​แบบ​นี้​เหรอ นี่​พวก​เขา​ยัง​เห็น​วิชเ​ป็น​น้อง​อยู่​หรือ​เปล่า” วิชชุ​ดา​เสียใจ

“แล้ว​วิช​จะ​เอา​ยัง​ไง​ต่อ​ไป”

“ใน ​เมื่อ​พวก​พี่ๆเขา​อุตส่าห์​เหนื่อย​ยาก​คิด​แผนการ​นี้​เพื่อ​เอาชนะ​แล้ว   ​สงสัย​วิช​ก็​คง​ต้อง​ยอม​แต่งงาน​กับ​คุณ​โส​รัตน์​แล้ว​ล่ะ​ฤทธิ์”  วิชชุ​ดา​คิดเอา​คืน​ทุก​คน

ทาง​ด้าน​สยาม เขา​เข้าไป​คุย​กับ​โส​รัตน์​เรื่อง​วิชชุ​ดา​รู้ความ​จริง​แล้ว โส​รัตน์​ร้อน​ใจ​รีบ​โทร​.ปรึกษา​วิชา​ติ หวัง​มี​โอกาส​แก้ตัว

ส่วน ​วิชชุ​ดา​เมื่อ​กลับ​มา​ถึง​บ้าน​ เธอ​ตาม​ไป​คุย​กับ​เด๋อ​ที่​วิ่ง​เล่น​ อยู่​ใน​สวน เด๋อ​เห็น​วิชชุ​ดา​ยัง​โกรธ​ศ​ยาม​ไม่​หาย​ก็​หลุดปาก​บอก​ ความ​จริง​ว่า เสือ​มืด​กับ​ศ​ยาม​เป็น​คน​คน​เดียวกัน​ออก​ไป วิชชุ​ดา​แปลก​ใจ​ที่​เด๋อ​ รู้​เรื่อง​นี้​แต่​ไม่​ยอม​บอก

“คุณ​ท่าน​สั่ง​ห้าม​ไม่​ให้​บอก​ เรื่อง​นี้​กับ​คุณ​วิช อยาก​ให้​เรื่อง​จบๆไป​ผม​ก็​เลย​ไม่​กล้า​บอก คุณ​ วิช​อย่า​โกรธ​ผม​เลย​นะ​ครับ ผม​อยาก​บอก​ความ​จริงใจ​แทบ​ขาด แต่​ผม​ไม่​กล้า​ขัด​คำสั่ง​คุณ​ท่าน ยก​โทษ​ให้​ผม​ด้วย​นะ​ครับ”

“ฉัน​ยก​โทษ​ให้​ก็ได้ แต่​แก​ห้าม​บอก​ใคร​เป็นอันขาด​ว่าฉัน​รู้​เรื่อง​ทุก​อย่าง​แล้ว เข้าใจ​ไหม​นาย​เด๋อ”

“เข้าใจ ​ครับ​ผม”เด๋อ​รีบ​รับปาก แล้ว​วิชา​ติ​ก็​วิ่ง​พรวดพราด​เข้า​มา​ถาม​วิชชุ ​ดา​รู้​เรื่อง​แล้ว​หรือ แต่​วิชชุ​ดา​ทำ​เนียน​ส่ง​ยิ้ม​หวาน​ให้​วิชา​ติ ​เหมือน​ไม่​รู้​เรื่อง​อะไร​เลย วิชา​ติ​เบาใจ​รีบ​เปลี่ยน​เรื่อง​คุย

ooooooo

สุด ​ถนอม​เดิน​ออก​มา​หน้า​บ้าน​เตรียม​ไป​ทำ​งาน ศ​ยาม​ที่​ยืน​รอ​อยู่​ปราด​เข้าไป​รับ แต่​สุด​ถนอม​ทำ​หมางเมิน​ใส่ ศ​ยาม​เป็น​งง​ถาม​สุด​ถนอม​ว่า​โกรธ​เขา​ ด้วย​เรื่อง​อะไร สุด​ถนอม​เอ่ย​ถึง​สุ​มา​น ศ​ยาม​เข้าใจ​รีบ​อธิบาย

“แหว ว​ไม่ได้​โกรธ​หรอก​นะ​คะ​ที่​คุณ​ให้คุณสุ​มา​น​ไป​พัก​อยู่​ที่​บ้าน แหวว ​แค่​น้อยใจ​ที่​คุณ​ไม่​ยอม​บอก​แหวว​ปล่อย​ให้​แหวว​รู้​เอง คุณ​คิด​ว่า แหวว​จะ​รู้สึก​ยัง​ไง ที่​อยู่ๆก็​เห็น​ผู้หญิง​อื่น​เดิน​ออก​จาก​ห้อง​นอน​คุณ”

“แล้ว​ผม​จะ​รีบ​ไป​จัดการ​ปัญหา​เรื่อง​นี้​นะ​ครับ”

“บางที ​คุณ​สุ​มา​น​อาจจะ​ไม่​ใช่​ตัว​ปัญหา​ก็ได้​ค่ะ ปัญหา​อาจจะ​เกิด​จาก​เรา​สอง​คน​ที่​ไม่​เคย​รู้​ใจ​กัน​เลย” ​​ สุด​ถนอม​เดิน​ออก​ไป ศ​ยาม​อึ้ง​คิด​หนัก

คุณหญิง​สม​สวาท​ได้​ รับแจ้ง​จาก​ตำรวจ​ว่า จับ​ตัว​โจร​ที่​ปล้น​บ้าน​ได้​แล้ว จึง​ให้​มา​ดู​ของกลาง​ที่​โรงพัก คุณหญิง​จึง​มา​หา​วิชา​ติ​ที่​บ้าน​แต่​เช้า เพราะ​จะ​ให้​หลาน​ชาย​ไป​ด้วย วิชชุ​ดา​รู้​เรื่อง​ก็​ขอ​ตาม​ไป​อีก​คน

“พี่ ​ใหญ่​คง​ไม่​ห้าม​วิช​อีก​คน​ใช่​ไหม​คะ วิช​ก็​เป็น​เจ้าทุกข์​คน​หนึ่ง​เหมือน​กัน วิช​ขอ​ไป​ดู​หน้า​เสือ​มืด​ หน่อย​นะ​คะ พี่​ใหญ่​คิด​ว่า โจร​ใจร้าย​ใจดำ​ที่​จับ​ผู้หญิง​ตัว​เล็กๆไป ​ทรมาน​ใน​ป่า​นี่ จะ​รู้สึก​สำนึก​ผิด​ไหม​คะ” วิชชุ​ดา​ว่า​กระทบ

เมื่อ​มา​ถึง​สถานี​ตำรวจ เจ้าหน้าที่​ก็​นำ​ของกลาง​ที่​ยึดได้​มา​​ให้​คุณหญิง​ดู​ว่ามี​ชิ้น​ไหน​เป็น​ของ​คุณหญิง​บ้าง

“นี่ ​ค่ะ สร้อย​ทับทิม กำไล​ทอง​ล้อม​เพชร แล้ว​ก็​แหวน​สาม​วง​นี่​เป็นของ​ดิฉัน​แน่นอน ส่วน​สร้อยทอง​นี่ ไม่​แน่ใจ ​จริงๆว่า เป็น​ของ​ดิฉัน​หรือ​เปล่า” คุณหญิง​ชี้​ให้​ตำรวจ​ดู

“พวก​โจร​ปล้น​เครื่อง​เพชร​เครื่อง​ทอง​ของ​คุณ​ป้า​ไป​ตั้ง​เป็น​หีบๆได้​คืน​มา​แค่​นี้​เอง​เหรอ​คะ” วิชชุ​ดา​บ่น

“ได้ ​คืน​มา​เท่า​นี้​ก็​ถือว่าโชค​ดี​มาก​แล้ว เจ้าทุกข์​บาง​คน​ไม่ได้​ของ​ คืน​ซัก​ชิ้น​ด้วย​ซ้ำ แล้ว​จะ​มา​นั่ง​เสียดาย​ของ​ที่​สูญหาย​ไป​แล้ว​ ทำไม ไม่ได้​ประโยชน์​อะไร”

“เรียบร้อย​แล้ว​ใช่​ไหม​ครับคุณ​ป้า งั้น​เรา​กลับ​กัน​เลย ข้าวของ​พวก​นี้​ตำรวจ​ต้อง​ยึด​ไว้​เป็น​ของกลาง​ก่อน​แล้ว​เดี๋ยว​ผม​จะ​ ให้​ลูกน้อง​ทำ​เรื่อง​ขอรับ​คืน​เอง เชิญ​ครับคุณ​ป้า ผม​มี​ประชุม​ต่อ” วิชา​
ติ​ชวน​ท่าทาง​ร้อนรน

“พี่​ใหญ่​จะ​ไป​ประชุม​ก็​เชิญ​เลย​ ค่ะ เดี๋ยว​วิช​จะ​พา​คุณ​ป้า​กลับ​ไป​เอง เพราะ​จะ​รอ​ดู​หน้า​เสือ​มืดเสีย​ หน่อย” วิชชุ​ดา​พูด​จบ ศ​ยาม​ก็​พรวดพราด​เข้า​มา​ถาม​วิชา​ติ

“พี่​ใหญ่​ครับ ได้​ข่าว​ว่าพี่​ใหญ่​พา​คุณ​ป้า​มา​ดู​ของกลาง​หรือ​ครับ”

“มา​ดู​ของกลาง​แล้ว​ก็​มา​ดู​หน้า​โจร​ที่​ปล้น​บ้าน​คุณ​ป้า​ด้วย​ค่ะ” วิชชุ​ดา​ตอบแทน

“นั่น ​ครับ พวก​โจร​ที่​ปล้น​บ้าน​คุณหญิง ตำรวจ​พา​มา​โน่น​แล้ว” ตำรวจ​นาย​คน​หนึ่ง​บอก ทุก​คน​หัน​ขวับ​มอง​ไป​ด้าน​นอก เห็น​ตำรวจ​คุม​ตัว​โจร​สี่​ห้า​คน​ที่​ถูก​ใส่​กุญแจมือ​เดิน​เรียง​กัน​มา ​เข้าไป​ใน​
คุก​ด้าน​ใน วิชชุ​ดา​ถาม​หา​หัวหน้า​โจร​ที่​ชื่อ​เสือ​มืด ตำรวจ​ปฏิเสธ​ว่า​ไม่​มี

“อ้อ  ลืม​ไป​ว่าเสือ​มืด​ถูก​คุณ​โส​รัตน์​ยิง​ตาย​ไป​แล้ว ก็​ไม่​มี​โจร​ที่​ชื่อ​เสือ​มืด​อยู่​ใน​โลก​นี้​อีก​ต่อ​ไป​แล้ว คน​ที่​ คิด​ร้าย​กับ​คน​อื่น​ไม่​มี​วัน​ได้​ตาย​ดี​ใช่​ไหม​คะคุณ​ป้า แต่​ถ้า​ เสือ​มืด​ยัง​อยู่ ก็​คง​อยู่​อย่าง​ไม่​
มี​ความ​สุข เพราะ​ถูก​วิช​สาปแช่ง​ทุก​คืน​ทุก​วัน วิช​ไป​รอ​ที่​รถ​นะ​คะ” วิชชุ​ดา​เดิน​ออก​ไป

“สงสัย ​นาย​จะ​ฟัง​มา​ผิด​ล่ะ​มั้ง นาย​มืด ท่าทาง​ยาย​วิช​ดู​ไม่​ติดใจ​สงสัย​อะไร​เลย​ที่​โจร​ปล้น​คุณ​ป้า​ไม่​ใช่​ เสือ​มืด อย่าง​นี้​แสดง​ว่า​ความ​ลับ​ยัง​ไม่​แตก ค่อย​สบายใจ​หน่อย” วิชา​ติ​โล่ง

ศ​ยาม​ไม่​คิด​อย่าง​นั้น เขา​รีบ​ตาม​ไป​ขอโทษ​วิชชุ​ดา​และ​จะ​สารภาพ​ความ​จริง แต่​วิชชุ​ดา​รีบ​สวน

“คุณ ​ศ​ยาม​จะ​ขอโทษ​ทำไม​ล่ะ​คะ เสือ​มืด​เป็น​คน​ที่​ทำร้าย​ฉัน ไม่​ใช่​คุณ​ ซัก​หน่อย ฉัน​เข้าใจ​แล้ว​ล่ะ​ค่ะ​ว่า​ทำไม​คุณ​ถึง​ต้อง​ตัด​​ขาด​กับ​ น้อง​ชาย เพราะ​น้อง​ชาย​คุณ​ไม่​มี​ความ​เป็น​ลูกผู้ชาย โกหก​
หลอกลวง​ผู้หญิง​โดย​ไม่​มี​ความ​ละอาย​ใจ​แม้แต่​นิดเดียว”

“คุณ ​มี​สิทธิ์​เต็มที่​จะ​โกรธ​จะ​เกลียด​ผม ผม​ทำ​ผิด​ต่อ​คุณ​จริงๆ ผมก็​ไม่​รู้​ว่าผม​ทำ​เรื่อง​โง่ๆอย่าง​นั้น​ลง​ไป​ได้​ยัง​ไง ผม​จะ​ไม่​ขอ​ให้​คุณ​ยก​โทษ​ให้ ผม​ขอ​เพียง​ให้​คุณ​ปล่อย​วาง​เรื่อง​นี้ ​ไป​ซะ​เถอะ​นะ​ครับ ​คุณ​โกรธ​แค้น​ไป คุณ​ก็​จะ​ไม่​มี​ความ​สุข​เอง ลืม​ เรื่อง​ที่​ผ่าน​มา​แล้ว​เริ่ม​ต้น​ชีวิต​ใหม่​เถอะ​ครับ”

“ฉัน​ก็​ ตั้งใจ​ไว้​อย่าง​นั้น​เหมือน​กัน ฉัน​กำลัง​คิด​จะ​เริ่ม​ต้น​ชีวิต​ใหม่​กับ​คุณ​โส​รัตน์ ฉัน​ตัดสินใจ​ได้​แล้ว ฉัน​จะ​แต่งงาน​กับ​พี่​ชาย​ของ​คุณ” วิชชุ​ดา​ถอด​สร้อย​เสือ​มืด​ออก​แล้ว​ส่ง​คืนให้​ศ​ยาม “ฉัน​ฝาก​คืนให้​เสือ​มืด​ด้วย​นะ​คะ คุณ​ศ​ยาม เป็น​อย่าง​ที่​เสือ​มืด​ เคย​บอก เรา​สอง​คน​เป็น​แค่​คน​แปลก​หน้าที่​โชค​ชะตา​พา​มา​ให้​พบ​กัน​เท่านั้น ไม่​มี​อะไร​มาก​ไป​กว่า​นั้น ต่อ​ไป​นี้​เรา​ต่าง​คน​ต่าง​ไป” วิชชุ​ดา​ยัด​สร้อย​คืนให้​ศ​ยาม​แล้ว​จะ​เดิน​ออก

ศ​ยาม​รีบ​คว้า​ ตัว​ไว้​ตั้งใจ​จะ​บอก​ความ​จริง​ทั้งหมด แต่​ไม่ทัน​ได้​เอ่ย​ปาก​โส​รัตน์​ก็​เดิน​เข้า​มา วิชชุ​ดา​ผละ​ไป​หา​โส​ รัตน์​ขอร้อง​ให้​เขา​พา​เธอ​กลับ​บ้าน

ใน​ระหว่าง​ทาง​โส​รัตน์​ ตัดสินใจ​จะ​บอก​ความ​จริง​กับ​วิชชุ​ดา แต่​วิชชุ​ดา​ชิง​พูด​ขึ้น​ก่อน​ว่า เธอ​ยก​โทษ​ให้​โส​รัตน์​ใน​ทุก​เรื่อง

“คุณ​วิช​รู้​เรื่อง​ทุก​อย่าง​แล้ว​เหรอ​ครับ” โส​รัตน์​ตกใจ​รีบ​หยุด​รถ

“วิช ​ไม่​รู้​หรอก​ค่ะ แต่​ไม่​ว่า​คุณ​โส​รัตน์​จะ​ทำ​ผิด​อะไร วิช​ก็​ยก​โทษ​ให้​ได้​ คุณ​เป็น​คน​ช่วย​ชีวิต​มา​จาก​เงื้อมมือ​เสือ​มืด เป็น​คน​ที่​มี​บุญคุณ​อย่าง​ล้น​เหลือ ชาติ​นี้​ทั้ง​ชาติ​วิช​ก็​คง​จะ​ตอบแทน​บุญคุณ​ไม่​หมด วิช​ซาบซึ้ง​จริงๆนะ​คะ ที่​คุณ​รัก​วิช​ถึง​ขนาด​นี้ คุณ​กล้า​ฝ่าฟัน​อันตราย​ไป​ช่วย​วิช ไม่​มี​ผู้ชาย​คน​ไหน​ใน​โลก​นี้​ที่​จะ​กล้า​หาญ​เท่า​คุณ​อีก​แล้ว วิช​ยอม​แพ้​ใน​ความ​ดี​ของ​คุณ​แล้วล่ะ​ค่ะ วิช​จะ​ไม่​ฝืน​ใจ​ตัว​เอง​อีก​ต่อ​ไป​แล้ว วิช​ตกลง​ยอม​เป็น​แฟน​กับ​คุณ​ค่ะ”  วิชชุ​ดา​พูด​ราวกับ​ท่อง​บท​แล้ว​ฝืน​ยิ้ม

“คุณ​วิช” โส​รัตน์​ดีใจ ​แต่​ก็​อด​รู้สึก​แปลกๆไม่ได้

ooooooo

วิชา ​ติ​นั่ง​จิบ​กาแฟ​อย่าง​ครุ่นคิด เหลือบ​ไป​เห็น​ส​อา​ง​ทิพย์​จะ​ออก​ไป​ข้าง​นอก​ก็​ร้อง​ทัก ศรี​ภรรยา​หัน​มา​บอก​ว่า​จะ​ออก​ไป​ทำ​ธุระ ทำให้​วิชา​ติ​ไม่​พอใจ

“นี่ ​เป็น​สาเหตุ​ที่​คุณ​ไม่​อยาก​มี​ลูก​ใช่​ไหม คุณ​ไม่​อยาก​มี​ภาระ​รับผิดชอบ ไม่​มี​ลูก​คุณ​ก็​ไป​ไหน​มา​ไหน​ได้​ตามใจชอบ ทำ​เป็น​มา​อ้าง​โน้น​อ้าง​นี่ ที่แท้​คุณ​ก็​คิดถึง​แต่​ตัว​เอง”

“คุณ​จะ​คิด​ยัง​ไง​ก็ตาม​ใจ​คุณ” ส​อา​ง​ทิพย์​โกรธ​จะ​เดิน​หนี

“ส​อา​งค์ผม​ถาม​จริงๆ คุณ​จะ​ไม่​ยอม​มี​ลูก​จริงๆ เหรอ” วิชา​ติ​ตาม​มา​ดึง​ตัว​ไว้

“ค่ะ ส​อา​งค์​ไม่​อยาก​มี​ลูก​กับ​คุณ” ส​อา​ง​ทิพย์​เสีย​งเข้ม วิชา​ติ​จ๋อย​เจ็บปวด แล้ว​วี​ร​ชาติ​ก็​เข้า​มา​ขัดจังหวะ เขา​ฟ้อง​วิชา​ติ​ว่า สด​สวย​โกรธ​ที่​เขา​ไม่​ยอม​ย้าย​กลับ​มา​ทำ​งาน​ที่​กระทรวงจึง​หนี​ออก​ จาก​บ้าน

“คุณ​สวย​คง​มี​เหตุผล​ของ​เธอ​มั้ง​คะ” ส​อา​ง​ทิพย์​ออกรับ​แทน

“ถ้า ​คุณ​สวย​มี​เหตุผล​จริงๆ ก็​น่า​จะ​คุย​กับ​นายก​ลาง​ให้​รู้​เรื่อง ไม่​ใช่​หนี​ออก​จาก​บ้าน​มา​อย่าง​นี้ ผู้หญิง​ก็​อย่าง​นี้​แหละ นายก​ลาง เอาแต่ใจ​ตัว​เอง​เป็น​ใหญ่ แก​ไม่​ต้อง​ไป​ตาม​หรอก เมีย​แก​คิด​ได้​เมื่อ​ไหร่ ก็​คง​กลับ​มา​เอง”

“คุณ​กลาง​มี​ที่​ ปรึกษา​ดีๆ​อย่าง​คุณ​ใหญ่​แล้ว ส​อา​ง​ค์คง​ไม่​ต้อง​อยู่​ช่วย​แล้ว​มั้ง​ คะ ตัดสินใจ​ดีๆก่อน​จะ​ทำ​อะไร​ลง​ไป​นะ​คะ ไม่​งั้น​คุณ​กลาง​จะ​เสียใจ​ทีหลัง” ส​อา​ง​ทิพย์​ตัดสินใจ​ไม่​บอก​เรื่อง​สด​สวย ​รีบ​เดิน​ออก​ไป

ศ​ ยาม​มา​รับ​สุด​ถนอม​ออก​ไป​ปิกนิก แต่​สุด​ถนอม​ยัง​เตรียม​ของ​ไม่​เสร็จ คุณ​หลวง​จึง​ออก​มา​นั่ง​คุย​ด้วย พลาง​บอก​เล่า​เรื่องราว​ของ​สุ​มา​น​ต้นเหตุ​ที่​ทำให้​คุณนาย​จินดา​ต้อง​ ผิดใจ​กัน​ให้​ศ​ยาม​ฟัง และ​เตือน​ให้​ศ​ยาม​อยู่​ห่างๆผู้หญิง​คน​นี้​ เอา​ไว้​ อย่า​ได้​ทำ​ผิด​พลาด​อย่าง​เขา

“คุณ​ลุง​ทำ​ผิด​พลาด​ไป​ แล้ว​ก็​จริง แต่​ก็​เริ่ม​ต้น​ใหม่​ได้​นี่​ครับ คุณ​ลุง​เคย​สอน​ผม​อย่า​ได้​ท้อ​ใจง่ายๆ ให้​พิสูจน์​ตัว​เอง​ว่า​มี​ความ​จริงใจ​ต่อ​คุณ​แหวว​แค่​ไหน คุณ​ลุง​ก็​ไม่​ควร​ท้อ​ใจ​เหมือน​กัน พยายาม​อีก​ครั้ง​นะ​ครับ พิสูจน์​ให้​คุณ​ป้า​เห็น​ว่า คุณ​ลุง​รัก​ท่าน​มาก​แค่​ไหน” ศ​ยาม​ให้​กำลังใจ

“ขอบคุณ​นะ คุณ​ศยาม” พิศาล​ตบ​ไหล่​ศ​ยาม​อย่าง​ขอบคุณ แล้ว​หัน​ไป​บอก​สุด​ถนอม​ที่​เดิน​ออก​มา “ไม่​ต้อง​ห่วง​พ่อ ลูกไป​เที่ยว​ให้​สนุก ไป”

“เรา​ไป​ก่อน​นะ​ครับคุณ​ลุง” ศ​ยาม​ไหว้​ลา แล้ว​พา​สุด​ถนอม​เดิน​ออก​ไป

ooooooo

ศ ​ยาม​กับ​สุด​ถนอม​นั่ง​อยู่​ด้วย​กัน​บน​สนาม​หญ้า​ใต้​ร่ม​ไม้​ใหญ่ หญิง​สาว​สาละวน​กับ​การ​จัด​เตรียม​อาหาร ศ​ยาม​มอง​สุด​ถนอม​อย่าง​ครุ่นคิด​ก่อน​ขยับ​เข้าไป​จับ​มือ​เอ่ย​ว่า

“คุณ​แหวว แต่งงาน​กับ​ผม​นะ​ครับ”

“แหวว แหวว​ยัง​ไม่​พร้อม​ค่ะ”

“คุณ​แหวว​ไม่​พร้อม​เรื่อง​อะไร​ครับ หรือ​ว่า​ยัง​ไม่​แน่ใจ​ใน​ตัว​ผม”

“แหว ว​แน่ใจ​ใน​ตัว​คุณ​ศ​ยาม​ค่ะ แต่​แหวว​ไม่​แน่ใจ​ตัว​เอง เออ คือ​ตอน​นี้​แหวว​ยัง​ไม่​อยาก​จะ​คิดถึง​เรื่อง​นี้ ขอ​เวลา​อีก​ซัก​ หน่อย​ได้​ไหม​คะ ขอ​ให้​​แหวว​ช่วย​คุณ​พ่อคืนดี​กับ​คุณ​แม่​ได้​ซะ​ก่อน แล้ว​เรา​ค่อย​มา​คุย​เรื่อง​แต่งงาน”

“คุณ​แหวว​อย่า​กังวล​เรื่อง​ นี้​ให้​มาก​ไป​เลย​ครับ สามี​ภรรยา​ทะเลาะ​กัน​เดี๋ยว​ก็​คืนดี​กัน  ​ที่​ ตอน​นี้​คุณ​ป้า​ไม่​ยอม​คืนดี​ด้วย​ง่ายๆเพราะ​ต้องการ​ให้​บทเรียน​คุณ​ ลุง อีก​ไม่​นาน​หรอก​ครับ ท่าน​ทั้ง​สอง​ก็​จะ​กลับ​มา​เหมือน​เดิม”

“คุณ ​พ่อ​กับ​คุณ​แม่​ไม่​เคย​ทะเลาะ​กัน​รุนแรง​อย่าง​นี้​เลย​นะ​คะ แหวว​ไม่​ คิด​ว่าเรื่อง​จะ​จบ​ลง​ง่ายๆ ที่​บ้าน​มี​แต่​ความ​ตึงเครียด แหวว​ไม่​มี​ ใจ​จะ​คิด​เรื่อง​ตัว​เอง​หรอก​ค่ะ”

“คุณ​แหวว​ไม่​อยาก​แต่งงาน​กับ​ผม​หรือ​เปล่า​ครับ”

“แล้ว ​คุณ​ศ​ยาม​ล่ะ​คะ ทำไม​ถึง​ต้อง​รีบ​ร้อน​ขอ​แหวว​แต่งงาน​ใน​ตอน​นี้​ ด้วย” สุด​ถนอม​กับ​ศ​ยาม​มอง​หน้า​กัน​ราวกับ​จะค้น​หาความ​รู้สึก​ของ​อีก​ฝ่าย

ใน ​ระหว่าง​ที่สุด​ถนอม​กำลัง​รอ​คำ​อธิบาย​จาก​ศ​ยาม โส​รัตน์​ก็​มา​หา​วิชชุ​ดา​ที่​บ้าน เด๋อ​เข้า​มา​กันท่า แต่​สุดท้าย​ก็​ โดน​วิชชุ​ดา​ไล่​ไป​เล่น​ข้าง​นอก โส​รัตน์​หัน​ไป​มอง​ไม่​เห็น​เด๋อ​แล้ว​ก็​รีบ​ทำเวลา

“ผม​รู้นี่​ อาจจะ​เร็ว​เกินไป แต่​ผม​ไม่​อยาก​จะ​รอ​อีก​แล้ว​ล่ะ​ครับ ผม​รัก​น้อง​ วิช​ครับ รัก​ตั้งแต่​ครั้ง​แรก​ที่​เรา​ได้​พบ​กัน จนถึง​วัน​นี้​ความ รู้สึก​ของ​ผม​ก็​ไม่​เคย​เปลี่ยน ​ผม​รัก​น้อง​วิช​มาก มาก​กว่า​ชีวิต​ของ​ผม​เอง ผม ผม​อยาก​ได้​น้อง​วิช​มา​เป็น​ภรรยา​ของ​ผม น้อง​วิช​แต่งงาน​กับ​ผม​นะ​ครับ” โส​รัตน์​ยื่น​แหวน​ให้ กลั้นใจ​รอ​คำ​ตอบ

วิชชุ​ดา​นิ่ง​ฟัง​อย่าง​สงบ​เกิน​ปกติ เธอ​ไม่​รับ​แหวน​อ้าง​ว่า “วิช​คง​ให้​คำ​ตอบ​กับ​คุณ​ไม่ได้”

“ผม​นึก​แล้ว​ว่าน้อง​วิช​จะ​ต้อง​ปฏิเสธ​ผม ผม​เข้าใจ​ครับ” โส​รัตน์​จ๋อย

“วิช ​ไม่ได้​ปฏิเสธ​คุณ​โส​รัตน์​นะ​คะ ที่​วิช​บอก​ว่า​วิช​ให้​คำ​ตอบ​ไม่ได้  เพราะ​เรื่อง​แต่งงาน​เป็น​เรื่อง​ใหญ่ วิช​ตัดสินใจ​เอง​ไม่ได้ วิช​คง​ ต้อง​ให้​พี่​ใหญ่​เป็น​คน​ตัดสินใจ​ค่ะ ไม่​ว่า​พี่​ใหญ่​ตัดสินใจ​ยัง​ไง  วิช​ก็​จะ​ทำ​ตาม​ค่ะ​  วิช​เป็น​เด็ก​ก็​ต้อง​เคารพ​การ​ตัดสินใจ​ของ​ ผู้ใหญ่ ถูกต้อง​ไหม​คะ”

โส​รัตน์​ตะลึง ​มอง​วิชชุ​ดา​อย่าง​ไม่​อยาก​เชื่อ ขณะ​ที่​ศ​ยาม​ตัดสินใจ​บอก​กับ​สุด​ถนอม​ว่าถ้า​เธอ​ยัง​ไม่​พร้อม​ก็​ไม่​เป็นไร

วิชา ​ติ​กับ​ส​อา​ง​ทิพย์​ก็​นั่ง​รอ​คุณหญิง​สม​สวาท​อยู่​ใน​ห้อง​โถง ​ท่าทาง​ทั้ง​สอง​หมางเมิน​ใส่​กัน​อย่าง​เห็น​ได้​ชัด ​ทันที​ที่​คุณหญิง​เดิน​เข้า​มา วิชา​ติ​กับ​ส​อา​ง​ทิพย์​ก็​รีบ​ลุก​ขึ้น​ไป​หา​พลาง​แย่ง​กัน​พูด

“คุณ​ป้า​ครับ ผม​มี​เรื่อง​ที่​จะ​เรียน​ปรึกษา​ครับ”

“คุณ ​ป้า​คะ ส​อา​งค์ก็​มี​เรื่อง​จะ​เรียน​ปรึกษา​เหมือน​กัน​ค่ะ เรื่อง​น้อง​วิช​น่ะ​ค่ะ เรา​ควร​จะ​บอก​ความ​จริง​กับ​น้อง​วิช​ได้​แล้ว​ นะ​คะ”

“เรา​จะ​บอก​ความ​จริง​กับ​ยาย​วิช​ก็​ต่อ​เมื่อ​ยาย​วิช​ แต่งงาน​กับ​โส​รัตน์​แล้ว ผม​มา​หา​คุณ​ป้า​ก็​เพื่อ​จะ​ปรึกษา​เรื่อง​นี้​แหละ​ครับ ตอน​นี้​ทุก​อย่าง​ลงตัว​แล้ว เรา​รีบ​จัด​งาน​แต่งงาน​ให้​ยาย​วิช​กับ​โส​รัตน์​เลย​ดี​กว่า​นะ​ครับ คุณ​ป้า” วิชา​ติ​ขอ​เสียง​สนับสนุน

“ไม่ได้​นะ​คะ น้อง​วิช​ควร​จะ​รู้ความ​จริง​ทั้งหมด​ก่อน แล้ว​ให้​เธอ​ตัดสินใจ​ว่า เธอ​จะ​แต่งงาน​กับ​คุณ​โส​รัตน์​หรือ​ไม่ ไม่​ใช่​ใช้​เล่ห์​เพทุบาย​หลอก​ให้​เธอ​เข้าใจ​ผิด​จน​ต้อง​แต่งงาน​เพื่อ​ ชดใช้​บุญคุณ​อย่าง​นี้” ส​อา​ง​ทิพย์​ค้าน

“ผม​ขอร้อง​ล่ะ ส​อา​งค์ คุณ​อย่า​มา​ยุ่ง​เรื่อง​นี้​ได้​ไหม​ครับ”

“คุณ ​ใหญ่​ต่างหาก​ล่ะ​คะ​ควร​จะ​เลิก​ยุ่ง​กับ​ชีวิต​น้อง​วิช​ซะ​ที น้อง​วิช​จะ​รัก​ใครจะ​แต่งงาน​กับ​ใคร ก็​ควร​ให้​เธอ​เลือก​เอง เลิก​ทำตัว​เป็น​เผด็จการ​บ้า​อำนาจ​ซะ​ที​ได้​ไหม”

“คุณ​ก็​เลิก​จุ้นจ้าน​เรื่อง​คน​อื่น​ซัก​ที​ได้​ไหม”

“หยุด ​เลย​ทั้ง​สอง​คน” คุณหญิง​ตวาด​อย่าง​เหลืออด วิชา​ติ​ กับ​ส​อา​ง​ทิพย์​ชะงัก​ทันที “เลิก​ทะเลาะ​กัน​เรื่อง​ยาย​วิช​ซัก​ที ตั้งแต่​แต่งงาน​กัน​มา​นี่ มี​วัน​ไหน​ที่​ไม่​ทะเลาะ​กัน​บ้าง​ไหม  ​เคย​ได้​ใช้​ชีวิต​คู่​ผัว​เมีย​ เหมือนกับ​คู่​แต่งงาน​คน​อื่น​บ้าง​หรือ​เปล่า เธอ​สอง​คน​ตกลง​ใช้​ชีวิต​ด้วย​กัน​แล้ว ก็​จะต้อง​ช่วย​กัน​ประคับประคอง​ชีวิต​แต่งงาน​ไป​ด้วย​กัน  ​ไม่​ใช่​หา เรื่อง​ห้ำหั่น​กัน​ทำให้​ชีวิต​ครอบครัว​แตกแยก​อย่าง​นี้ อีก​หน่อย​มี​ลูก
จะ​ทำ​ยัง​ไง​กัน”

“ไม่​ต้อง​ห่วง​หรอก​ค่ะคุณ​ป้า​เพราะ​ส​อา​งค์​จะ​ไม่​มี​ลูก” ส​อา​ง​ทิพย์​ประกาศ

“อะไร​นะ ส​อา​งค์”

“คุณ ​ใหญ่​ฟัง​ไม่​ผิด​หรอก​ค่ะ ส​อา​งค์​จะ​ไม่​มี​ลูก ถ้า​มี​ลูก คุณ​ใหญ่​คง​ต้อง​กำ​หนด​กฎเกณฑ์​ชีวิต​ลูก​เหมือน​ที่​ทำ​กับ​น้อง​วิช ส​อา​งค์​ต้อง​ทน​ไม่ได้​แน่ๆ เรา​ตัด​ปัญหา ไม่​ต้อง​มี​ลูก​แล้วกัน​นะ​คะ แล้ว​ที่​สำคัญ​ส​อา​งค์​ก็​เริ่ม​ไม่​แน่ใจ​แล้ว​ว่า​เรา​จะ​ประคับประคอง​ ชีวิต​แต่งงาน​ไป​ได้​อีก​นาน​แค่​ไหน​ถ้า​คุณ​ยัง​คง​เอาแต่​ความ​คิด​ตัว​ เอง​เป็น​ใหญ่​อย่าง​นี้”

ส​อา​ง​ทิพย์​ยกมือ​ไหว้​ลา​สม​สวาท​แล้ว​เดิน​ออก​ไป ทิ้ง​ให้​วิชา​ติ​ยืน​ตะลึง

ooooooo

เมื่อ ​โส​รัตน์​รู้​ว่า​สุ​มา​น​มา​พัก​ที่​บ้าน​ศ​ยาม​ก็​นึก​ห่วง​ความรู้สึก​ สุด​ถนอม​เพราะ​เธอ​เป็น​คน​คิดมาก จึง​เร่ง​ให้​ศ​ยาม​ไป​อธิบาย​กับ​สุด​ถนอม​ก่อน แต่​ศ​ยาม​ยัง​ทำใจ​เย็น แล้ว​ใน​เย็น​วัน​นั้น​สุด​ถนอม​ก็​มา​ที่​บ้าน​ศ​ยาม เธอ​ได้​พบ​กับ​สุ​มา​น และ​เข้าใจ​ผิด​กลับ​ไป

สุด​ถนอม​กลับ​มา​ ถึง​บ้าน​พบ​วิชชุ​ดา​มา​นั่ง​รอ​อยู่ เพราะ​อยาก​คุย​กับ​เธอ​เรื่อง​น้อง​ชาย​ของ​ศ​ยาม สุด​ถนอม​ที่​กำลัง​น้อยใจ​บอก​กับ​วิชชุ​ดา​ว่า อยาก​ทราบ​อะไร ให้​ไป​ถาม​กับ​คุณ​ศ​ยาม​เอง​ดี​กว่า

“ถึง​แหวว​จะ​สนิทสนม​กับ​คุณ ​ศ​ยาม แต่​ก็​ใช่​ว่าแหวว​จะ​รู้​ทุก​เรื่อง​เกี่ยว​กับ​ตัว​เขา แล้ว​แหวว​ก็​ไม่​อยาก​รู้​ด้วย  ​ถ้า​เขา​อยาก​เก็บ​บาง​เรื่อง​เป็น​ เรื่อง​ส่วนตัว ก็​เป็น​สิทธิ์​ของ​เขา เดี๋ยว​แหวว​จด​ที่​อยู่​คุณ​ศ​ยาม​ให้​ก็​แล้วกัน​นะ​คะ ถ้า​คุณ​วิช​อยาก​ทราบ​อะไร​ก็​ไป​ถาม​เจ้าตัว​เลย รอ​ซัก​ครู่​นะ​คะ” สุด​ถนอม​ลุก​ขึ้น​ไป​หยิบ​กระดาษ​ปากกา​จด​ที่​อยู่​ศ​ยาม​ให้​วิชชุ​ดา​ หน้าตา​เคร่งเครียด

วิชชุ​ดา​มา​หา​ศ​ยาม​ที่​บ้าน​ตาม​แผนที่​ของ​ สุด​ถนอม เธอ​ได้​พบ​กับ​สุ​มา​น​ที่​ออก​มา​ต้อนรับ​ด้วย​วาจา​อัน​เชือดเฉือน แต่​วิชชุ​ดา​ก็​โต้​กลับ​อย่าง​ไม่​กลัว สุ​มา​น​ถึง​กับ​เต้น​เพราะ​เถียง​สู้​ไม่ได้ นม​ค​ล้า​ม​รีบ​หลบ​เข้าไป​ใน​สวน​เพราะ​กลัว​วิช​ชุดา​จำ​ได้ แต่​สุดท้าย​ก็​พลาด​ถูก​วิชชุ​ดา​ตาม​เจอ

“ป้า​ค​ล้า​ม ป้า​มา​อยู่​ที่​นี่​ได้​ยัง​ไง” วิชชุ​ดา​แปลก​ใจ

“เอ่อ คุณ​จำ​คน​ผิด​แล้วล่ะ​ค่ะ ป้า ป้า​ไม่ได้​ชื่อ​ค​ล้า​ม​ค่ะ ป้า ป้า​ชื่อ​คล้อย ป้า​คือ​คล้อย​ไม่​ใช่​ป้า​ค​ล้า​ม จำ​คน​ผิด​แล้ว​ล่ะ​ค่ะ​คุณ​วิช” นม​ค​ล้า​ม​รีบ​ก้มหน้าก้มตา​หนี​เข้าไป​ใน​ครัว

วิชชุ​ดา​มอง​ตาม​นิ่ง​คิด รู้​ได้​ใน​ทันที​ว่า​ศ​ยาม​เป็น​คน​เดียว​กับ​เสือ​มืด เธอ​รีบ​ตาม​นม​ค​ล้า​ม​เข้าไป

“แปลก​นะ​ป้า ทำไม​ป้า​ถึง​ได้หน้า​ตา​เหมือนกับ​ป้า​ค​ล้า​ม​คน​ที่​ฉัน​รู้จัก​มาก”

“คือ นังค​ล้า​ม​เป็น​พี่​สาว​ป้า​ค่ะ พี่​ชื่อ​ค​ล้า​ม​น้อง​ชื่อ​คล้อย​ไง​คุณ”

“อ๋อ เป็น​พี่น้อง​ฝาแฝด​กัน​ใช่​ไหม ฉัน​คง​จะ​จำ​คน​ผิด​ไป​จริงๆ ขอโทษ​นะ​จ๊ะ​ป้า งั้น​ฉัน​ฝาก​ป้า​คล้อย​ช่วย​บอก​คุณ​ศ​ยาม​ให้​ด้วย​นะ​ว่า​ฉัน​แวะ​มา​หา คง​ไม่​ต้องบอก​นะ​ว่า​ฉัน​ชื่อ​อะไร แปลก​จริงๆ ทั้งๆที่​เรา​ไม่​เคย​เจอ​กัน​มา​ก่อน แต่​ป้า​ก็​รู้จัก​ชื่อ​ฉัน​แล้ว” วิชชุ​ดา​เดิน​ออก​ไป นม​ค​ล้า​ม​ยืน​หน้าซีด​ตัว​สั่น​มอง​ตาม​วิชชุ​ดา

วิชชุ ​ดา​เดิน​ออก​มา​จาก​บ้าน​ศ​ยาม​ด้วย​อารมณ์​พลุ่ง​พล่าน ภาพ​ใน​อดีต​เข้า​ มาตอก​ย้ำ​ว่า เธอ​โดน​เขา​หลอก​แล้ว พอดี​ศ​ยาม​ขับ​รถ​กลับ​มา เห็น​วิชชุ​ดา​อยู่​หน้า​บ้าน​ก็​ตกใจ รีบ​ลง​จาก​รถ​วิ่ง​เข้า​มา​หา วิชชุ​ดา​จ้อง​มอง​ศ​ยาม​ด้วย​ความ​โกรธ เธอ​รีบ​ขึ้น​รถ​แล้ว​เหยียบ​คันเร่ง​ขับ​รถ​ออก​ไป​อย่าง​เร็ว จน​เกือบ​จะ​ชน​รถ​จักรยาน​ข้าง​ทาง แต่​โชค​ดี​ที่​คน​ขี่​จักรยาน​ไม่​เป็น​อะไร วิชชุ​ดา​รีบ​ลง​ไป​ขอโทษ

“ไม่​เป็นไร คราว​หน้า​คราว​หลัง​ก็​ขับ​รถ​ให้​ระวัง​หน่อย​สิ” คน​ขี่​จักรยาน​ลุกจูงจักรยานออก​ไป

“ทีหลัง ​ก็​ระวัง​หน่อย​นะ เวลา​ขับ​รถ​น่ะ​ต้อง​มี​สติ อุบัติเหตุ​เกิด​ขึ้น​ได้​ทุกเมื่อ ถ้า​ขับ​รถ​ไม่​แข็ง​ก็​ไม่​ต้อง​ขับ​รถ​เอง เข้าใจ​ไหม” ศ​ยาม​ลืมตัว​เอ็ด​วิชชุ​ดา

“คุณ​ไม่​ต้อง​มา​สั่งสอน​ฉัน ฉัน​ไม่​ใช่​ตัวประกัน​ของ​คุณ​แล้ว​นะ​คุณ​มืด” วิชชุ​ดา​สวน​กลับ

ศ​ยาม​นึก​ได้​รีบ​ยืนยัน​ว่า​เขา​ชื่อ​มอด​ไม่​ใช่​มืด

“นี่​คุณ​ยัง​จะ​ยืนยัน​ว่า​คุณ​ชื่อ​มอด​อยู่​อีก​หรือ” วิชชุ​ดา​ให้โอกาส แต่​ศ​ยาม​ยัง​ยืนยัน​ตาม​เดิม

“ถ้า ​คุณ​ยัง​ยืนยัน​ว่า​คุณ​ไม่​ใช่​เสือ​มืด ฉัน​ก็​จะ​เชื่อ ฉัน​จะ​ยอม​เป็น​คน​โง่ต่อ​ไป โง่​ที่​เที่ยว​ตาม​หา​ผู้ชาย​ที่​ไม่​มี​ตัว​ตน ผู้ชาย​ที่​ไม่​มี​หัวใจ ผู้ชาย​ที่​มี​แต่​คำ​โกหก​หลอกลวง ที่จริง​ฉันน่าจะ​ตาย​ไป​ซะ​ตั้งแต่​อยู่​ใน​ป่า​นั่น จะ​ได้​ไม่​ต้อง​รับ​รู้ความ​เลว​ร้าย​ของ​ผู้ชาย​ที่​ชื่อ​เสือ​มืด” วิชชุ​ดา​เดิน​ไป​ที่​รถ แล้ว​ขับ​ออก​ไป

ศ​ยาม​ได้​แต่​นิ่ง​อึ้ง​มอง​ตาม​รถ​วิชชุ​ดา​อย่าง​สำนึก​ผิด

ooooooo

วิชชุ ​ดา​นัด​ฤ​ทธิ​รงค์​มา​พบ​ที่​สวนสาธารณะ เพื่อ​ปรับทุกข์​เรื่อง​ศ​ยาม​ปลอม​ตัว​เป็น​เสือ​มืด​จับ​ตัว​เธอ​ไป​เรียก ​ค่า​ไถ่ เพราะ​ไม่​รู้​ว่า​ศ​ยาม​ทำ​ไป​ทำไม

“วิช​น่า​จะ​ถาม​นะ​ ว่าคุณ​ศ​ยาม​ทำ​เพื่อ​ใคร​มาก​กว่า ใคร​ที่​น่า​จะ​ได้​ประโยชน์​จาก​การ​ที่​วิช​ถูก​จับ​ตัว​ไป ใคร​ที่​ไป​ช่วย​วิช​ได้​ทันเวลา​พอดี จน​ทำให้​วิช​ต้อง​เป็น​หนี้​ชีวิต​และ​ยอม​แต่งงาน​ด้วย” ฤ​ทธิ​รงค์​ถาม​กลับ

“คุณ​โส​รัตน์” วิชชุ​ดา​ถึง​บาง​อ้อ และ​มั่นใจ​ว่า​คน​ที่​คิด​แผนการ​นี้​ต้อง​เป็น​พี่​ใหญ่​ของ​เธอ​แน่ และ​พี่​กลาง​ก็​มี​ส่วน​รู้เห็น​ด้วย เพราะ​เธอ​รู้​เบาะแส​เรื่อง​เสือ​จาก​ทั้ง​คู่

“นี่​ทุก​คน​รวมหัว​ กัน​หลอก​วิช​เหรอ บังคับ​ให้​วิช​แต่งงาน​ด้วย​วิธี​อื่น​ไม่ได้ ก็​เลย​ต้อง​ใช้​วิธี​แผนการ​สกปรก​แบบ​นี้​เหรอ นี่​พวก​เขา​ยัง​เห็น​วิชเ​ป็น​น้อง​อยู่​หรือ​เปล่า” วิชชุ​ดา​เสียใจ

“แล้ว​วิช​จะ​เอา​ยัง​ไง​ต่อ​ไป”

“ใน ​เมื่อ​พวก​พี่ๆเขา​อุตส่าห์​เหนื่อย​ยาก​คิด​แผนการ​นี้​เพื่อ​เอาชนะ​แล้ว   ​สงสัย​วิช​ก็​คง​ต้อง​ยอม​แต่งงาน​กับ​คุณ​โส​รัตน์​แล้ว​ล่ะ​ฤทธิ์”  วิชชุ​ดา​คิดเอา​คืน​ทุก​คน

ทาง​ด้าน​สยาม เขา​เข้าไป​คุย​กับ​โส​รัตน์​เรื่อง​วิชชุ​ดา​รู้ความ​จริง​แล้ว โส​รัตน์​ร้อน​ใจ​รีบ​โทร​.ปรึกษา​วิชา​ติ หวัง​มี​โอกาส​แก้ตัว

ส่วน ​วิชชุ​ดา​เมื่อ​กลับ​มา​ถึง​บ้าน​ เธอ​ตาม​ไป​คุย​กับ​เด๋อ​ที่​วิ่ง​เล่น​ อยู่​ใน​สวน เด๋อ​เห็น​วิชชุ​ดา​ยัง​โกรธ​ศ​ยาม​ไม่​หาย​ก็​หลุดปาก​บอก​ ความ​จริง​ว่า เสือ​มืด​กับ​ศ​ยาม​เป็น​คน​คน​เดียวกัน​ออก​ไป วิชชุ​ดา​แปลก​ใจ​ที่​เด๋อ​ รู้​เรื่อง​นี้​แต่​ไม่​ยอม​บอก

“คุณ​ท่าน​สั่ง​ห้าม​ไม่​ให้​บอก​ เรื่อง​นี้​กับ​คุณ​วิช อยาก​ให้​เรื่อง​จบๆไป​ผม​ก็​เลย​ไม่​กล้า​บอก คุณ​ วิช​อย่า​โกรธ​ผม​เลย​นะ​ครับ ผม​อยาก​บอก​ความ​จริงใจ​แทบ​ขาด แต่​ผม​ไม่​กล้า​ขัด​คำสั่ง​คุณ​ท่าน ยก​โทษ​ให้​ผม​ด้วย​นะ​ครับ”

“ฉัน​ยก​โทษ​ให้​ก็ได้ แต่​แก​ห้าม​บอก​ใคร​เป็นอันขาด​ว่าฉัน​รู้​เรื่อง​ทุก​อย่าง​แล้ว เข้าใจ​ไหม​นาย​เด๋อ”

“เข้าใจ ​ครับ​ผม”เด๋อ​รีบ​รับปาก แล้ว​วิชา​ติ​ก็​วิ่ง​พรวดพราด​เข้า​มา​ถาม​วิชชุ ​ดา​รู้​เรื่อง​แล้ว​หรือ แต่​วิชชุ​ดา​ทำ​เนียน​ส่ง​ยิ้ม​หวาน​ให้​วิชา​ติ ​เหมือน​ไม่​รู้​เรื่อง​อะไร​เลย วิชา​ติ​เบาใจ​รีบ​เปลี่ยน​เรื่อง​คุย

ooooooo

สุด ​ถนอม​เดิน​ออก​มา​หน้า​บ้าน​เตรียม​ไป​ทำ​งาน ศ​ยาม​ที่​ยืน​รอ​อยู่​ปราด​เข้าไป​รับ แต่​สุด​ถนอม​ทำ​หมางเมิน​ใส่ ศ​ยาม​เป็น​งง​ถาม​สุด​ถนอม​ว่า​โกรธ​เขา​ ด้วย​เรื่อง​อะไร สุด​ถนอม​เอ่ย​ถึง​สุ​มา​น ศ​ยาม​เข้าใจ​รีบ​อธิบาย

“แหว ว​ไม่ได้​โกรธ​หรอก​นะ​คะ​ที่​คุณ​ให้คุณสุ​มา​น​ไป​พัก​อยู่​ที่​บ้าน แหวว ​แค่​น้อยใจ​ที่​คุณ​ไม่​ยอม​บอก​แหวว​ปล่อย​ให้​แหวว​รู้​เอง คุณ​คิด​ว่า แหวว​จะ​รู้สึก​ยัง​ไง ที่​อยู่ๆก็​เห็น​ผู้หญิง​อื่น​เดิน​ออก​จาก​ห้อง​นอน​คุณ”

“แล้ว​ผม​จะ​รีบ​ไป​จัดการ​ปัญหา​เรื่อง​นี้​นะ​ครับ”

“บางที ​คุณ​สุ​มา​น​อาจจะ​ไม่​ใช่​ตัว​ปัญหา​ก็ได้​ค่ะ ปัญหา​อาจจะ​เกิด​จาก​เรา​สอง​คน​ที่​ไม่​เคย​รู้​ใจ​กัน​เลย” ​​ สุด​ถนอม​เดิน​ออก​ไป ศ​ยาม​อึ้ง​คิด​หนัก

คุณหญิง​สม​สวาท​ได้​ รับแจ้ง​จาก​ตำรวจ​ว่า จับ​ตัว​โจร​ที่​ปล้น​บ้าน​ได้​แล้ว จึง​ให้​มา​ดู​ของกลาง​ที่​โรงพัก คุณหญิง​จึง​มา​หา​วิชา​ติ​ที่​บ้าน​แต่​เช้า เพราะ​จะ​ให้​หลาน​ชาย​ไป​ด้วย วิชชุ​ดา​รู้​เรื่อง​ก็​ขอ​ตาม​ไป​อีก​คน

“พี่ ​ใหญ่​คง​ไม่​ห้าม​วิช​อีก​คน​ใช่​ไหม​คะ วิช​ก็​เป็น​เจ้าทุกข์​คน​หนึ่ง​เหมือน​กัน วิช​ขอ​ไป​ดู​หน้า​เสือ​มืด​ หน่อย​นะ​คะ พี่​ใหญ่​คิด​ว่า โจร​ใจร้าย​ใจดำ​ที่​จับ​ผู้หญิง​ตัว​เล็กๆไป ​ทรมาน​ใน​ป่า​นี่ จะ​รู้สึก​สำนึก​ผิด​ไหม​คะ” วิชชุ​ดา​ว่า​กระทบ

เมื่อ​มา​ถึง​สถานี​ตำรวจ เจ้าหน้าที่​ก็​นำ​ของกลาง​ที่​ยึดได้​มา​​ให้​คุณหญิง​ดู​ว่ามี​ชิ้น​ไหน​เป็น​ของ​คุณหญิง​บ้าง

“นี่ ​ค่ะ สร้อย​ทับทิม กำไล​ทอง​ล้อม​เพชร แล้ว​ก็​แหวน​สาม​วง​นี่​เป็นของ​ดิฉัน​แน่นอน ส่วน​สร้อยทอง​นี่ ไม่​แน่ใจ ​จริงๆว่า เป็น​ของ​ดิฉัน​หรือ​เปล่า” คุณหญิง​ชี้​ให้​ตำรวจ​ดู

“พวก​โจร​ปล้น​เครื่อง​เพชร​เครื่อง​ทอง​ของ​คุณ​ป้า​ไป​ตั้ง​เป็น​หีบๆได้​คืน​มา​แค่​นี้​เอง​เหรอ​คะ” วิชชุ​ดา​บ่น

“ได้ ​คืน​มา​เท่า​นี้​ก็​ถือว่าโชค​ดี​มาก​แล้ว เจ้าทุกข์​บาง​คน​ไม่ได้​ของ​ คืน​ซัก​ชิ้น​ด้วย​ซ้ำ แล้ว​จะ​มา​นั่ง​เสียดาย​ของ​ที่​สูญหาย​ไป​แล้ว​ ทำไม ไม่ได้​ประโยชน์​อะไร”

“เรียบร้อย​แล้ว​ใช่​ไหม​ครับคุณ​ป้า งั้น​เรา​กลับ​กัน​เลย ข้าวของ​พวก​นี้​ตำรวจ​ต้อง​ยึด​ไว้​เป็น​ของกลาง​ก่อน​แล้ว​เดี๋ยว​ผม​จะ​ ให้​ลูกน้อง​ทำ​เรื่อง​ขอรับ​คืน​เอง เชิญ​ครับคุณ​ป้า ผม​มี​ประชุม​ต่อ” วิชา​
ติ​ชวน​ท่าทาง​ร้อนรน

“พี่​ใหญ่​จะ​ไป​ประชุม​ก็​เชิญ​เลย​ ค่ะ เดี๋ยว​วิช​จะ​พา​คุณ​ป้า​กลับ​ไป​เอง เพราะ​จะ​รอ​ดู​หน้า​เสือ​มืดเสีย​ หน่อย” วิชชุ​ดา​พูด​จบ ศ​ยาม​ก็​พรวดพราด​เข้า​มา​ถาม​วิชา​ติ

“พี่​ใหญ่​ครับ ได้​ข่าว​ว่าพี่​ใหญ่​พา​คุณ​ป้า​มา​ดู​ของกลาง​หรือ​ครับ”

“มา​ดู​ของกลาง​แล้ว​ก็​มา​ดู​หน้า​โจร​ที่​ปล้น​บ้าน​คุณ​ป้า​ด้วย​ค่ะ” วิชชุ​ดา​ตอบแทน

“นั่น ​ครับ พวก​โจร​ที่​ปล้น​บ้าน​คุณหญิง ตำรวจ​พา​มา​โน่น​แล้ว” ตำรวจ​นาย​คน​หนึ่ง​บอก ทุก​คน​หัน​ขวับ​มอง​ไป​ด้าน​นอก เห็น​ตำรวจ​คุม​ตัว​โจร​สี่​ห้า​คน​ที่​ถูก​ใส่​กุญแจมือ​เดิน​เรียง​กัน​มา ​เข้าไป​ใน​
คุก​ด้าน​ใน วิชชุ​ดา​ถาม​หา​หัวหน้า​โจร​ที่​ชื่อ​เสือ​มืด ตำรวจ​ปฏิเสธ​ว่า​ไม่​มี

“อ้อ  ลืม​ไป​ว่าเสือ​มืด​ถูก​คุณ​โส​รัตน์​ยิง​ตาย​ไป​แล้ว ก็​ไม่​มี​โจร​ที่​ชื่อ​เสือ​มืด​อยู่​ใน​โลก​นี้​อีก​ต่อ​ไป​แล้ว คน​ที่​ คิด​ร้าย​กับ​คน​อื่น​ไม่​มี​วัน​ได้​ตาย​ดี​ใช่​ไหม​คะคุณ​ป้า แต่​ถ้า​ เสือ​มืด​ยัง​อยู่ ก็​คง​อยู่​อย่าง​ไม่​
มี​ความ​สุข เพราะ​ถูก​วิช​สาปแช่ง​ทุก​คืน​ทุก​วัน วิช​ไป​รอ​ที่​รถ​นะ​คะ” วิชชุ​ดา​เดิน​ออก​ไป

“สงสัย ​นาย​จะ​ฟัง​มา​ผิด​ล่ะ​มั้ง นาย​มืด ท่าทาง​ยาย​วิช​ดู​ไม่​ติดใจ​สงสัย​อะไร​เลย​ที่​โจร​ปล้น​คุณ​ป้า​ไม่​ใช่​ เสือ​มืด อย่าง​นี้​แสดง​ว่า​ความ​ลับ​ยัง​ไม่​แตก ค่อย​สบายใจ​หน่อย” วิชา​ติ​โล่ง

ศ​ยาม​ไม่​คิด​อย่าง​นั้น เขา​รีบ​ตาม​ไป​ขอโทษ​วิชชุ​ดา​และ​จะ​สารภาพ​ความ​จริง แต่​วิชชุ​ดา​รีบ​สวน

“คุณ ​ศ​ยาม​จะ​ขอโทษ​ทำไม​ล่ะ​คะ เสือ​มืด​เป็น​คน​ที่​ทำร้าย​ฉัน ไม่​ใช่​คุณ​ ซัก​หน่อย ฉัน​เข้าใจ​แล้ว​ล่ะ​ค่ะ​ว่า​ทำไม​คุณ​ถึง​ต้อง​ตัด​​ขาด​กับ​ น้อง​ชาย เพราะ​น้อง​ชาย​คุณ​ไม่​มี​ความ​เป็น​ลูกผู้ชาย โกหก​
หลอกลวง​ผู้หญิง​โดย​ไม่​มี​ความ​ละอาย​ใจ​แม้แต่​นิดเดียว”

“คุณ ​มี​สิทธิ์​เต็มที่​จะ​โกรธ​จะ​เกลียด​ผม ผม​ทำ​ผิด​ต่อ​คุณ​จริงๆ ผมก็​ไม่​รู้​ว่าผม​ทำ​เรื่อง​โง่ๆอย่าง​นั้น​ลง​ไป​ได้​ยัง​ไง ผม​จะ​ไม่​ขอ​ให้​คุณ​ยก​โทษ​ให้ ผม​ขอ​เพียง​ให้​คุณ​ปล่อย​วาง​เรื่อง​นี้ ​ไป​ซะ​เถอะ​นะ​ครับ ​คุณ​โกรธ​แค้น​ไป คุณ​ก็​จะ​ไม่​มี​ความ​สุข​เอง ลืม​ เรื่อง​ที่​ผ่าน​มา​แล้ว​เริ่ม​ต้น​ชีวิต​ใหม่​เถอะ​ครับ”

“ฉัน​ก็​ ตั้งใจ​ไว้​อย่าง​นั้น​เหมือน​กัน ฉัน​กำลัง​คิด​จะ​เริ่ม​ต้น​ชีวิต​ใหม่​กับ​คุณ​โส​รัตน์ ฉัน​ตัดสินใจ​ได้​แล้ว ฉัน​จะ​แต่งงาน​กับ​พี่​ชาย​ของ​คุณ” วิชชุ​ดา​ถอด​สร้อย​เสือ​มืด​ออก​แล้ว​ส่ง​คืนให้​ศ​ยาม “ฉัน​ฝาก​คืนให้​เสือ​มืด​ด้วย​นะ​คะ คุณ​ศ​ยาม เป็น​อย่าง​ที่​เสือ​มืด​ เคย​บอก เรา​สอง​คน​เป็น​แค่​คน​แปลก​หน้าที่​โชค​ชะตา​พา​มา​ให้​พบ​กัน​เท่านั้น ไม่​มี​อะไร​มาก​ไป​กว่า​นั้น ต่อ​ไป​นี้​เรา​ต่าง​คน​ต่าง​ไป” วิชชุ​ดา​ยัด​สร้อย​คืนให้​ศ​ยาม​แล้ว​จะ​เดิน​ออก

ศ​ยาม​รีบ​คว้า​ ตัว​ไว้​ตั้งใจ​จะ​บอก​ความ​จริง​ทั้งหมด แต่​ไม่ทัน​ได้​เอ่ย​ปาก​โส​รัตน์​ก็​เดิน​เข้า​มา วิชชุ​ดา​ผละ​ไป​หา​โส​ รัตน์​ขอร้อง​ให้​เขา​พา​เธอ​กลับ​บ้าน

ใน​ระหว่าง​ทาง​โส​รัตน์​ ตัดสินใจ​จะ​บอก​ความ​จริง​กับ​วิชชุ​ดา แต่​วิชชุ​ดา​ชิง​พูด​ขึ้น​ก่อน​ว่า เธอ​ยก​โทษ​ให้​โส​รัตน์​ใน​ทุก​เรื่อง

“คุณ​วิช​รู้​เรื่อง​ทุก​อย่าง​แล้ว​เหรอ​ครับ” โส​รัตน์​ตกใจ​รีบ​หยุด​รถ

“วิช ​ไม่​รู้​หรอก​ค่ะ แต่​ไม่​ว่า​คุณ​โส​รัตน์​จะ​ทำ​ผิด​อะไร วิช​ก็​ยก​โทษ​ให้​ได้​ คุณ​เป็น​คน​ช่วย​ชีวิต​มา​จาก​เงื้อมมือ​เสือ​มืด เป็น​คน​ที่​มี​บุญคุณ​อย่าง​ล้น​เหลือ ชาติ​นี้​ทั้ง​ชาติ​วิช​ก็​คง​จะ​ตอบแทน​บุญคุณ​ไม่​หมด วิช​ซาบซึ้ง​จริงๆนะ​คะ ที่​คุณ​รัก​วิช​ถึง​ขนาด​นี้ คุณ​กล้า​ฝ่าฟัน​อันตราย​ไป​ช่วย​วิช ไม่​มี​ผู้ชาย​คน​ไหน​ใน​โลก​นี้​ที่​จะ​กล้า​หาญ​เท่า​คุณ​อีก​แล้ว วิช​ยอม​แพ้​ใน​ความ​ดี​ของ​คุณ​แล้วล่ะ​ค่ะ วิช​จะ​ไม่​ฝืน​ใจ​ตัว​เอง​อีก​ต่อ​ไป​แล้ว วิช​ตกลง​ยอม​เป็น​แฟน​กับ​คุณ​ค่ะ”  วิชชุ​ดา​พูด​ราวกับ​ท่อง​บท​แล้ว​ฝืน​ยิ้ม

“คุณ​วิช” โส​รัตน์​ดีใจ ​แต่​ก็​อด​รู้สึก​แปลกๆไม่ได้

ooooooo

วิชา ​ติ​นั่ง​จิบ​กาแฟ​อย่าง​ครุ่นคิด เหลือบ​ไป​เห็น​ส​อา​ง​ทิพย์​จะ​ออก​ไป​ข้าง​นอก​ก็​ร้อง​ทัก ศรี​ภรรยา​หัน​มา​บอก​ว่า​จะ​ออก​ไป​ทำ​ธุระ ทำให้​วิชา​ติ​ไม่​พอใจ

“นี่ ​เป็น​สาเหตุ​ที่​คุณ​ไม่​อยาก​มี​ลูก​ใช่​ไหม คุณ​ไม่​อยาก​มี​ภาระ​รับผิดชอบ ไม่​มี​ลูก​คุณ​ก็​ไป​ไหน​มา​ไหน​ได้​ตามใจชอบ ทำ​เป็น​มา​อ้าง​โน้น​อ้าง​นี่ ที่แท้​คุณ​ก็​คิดถึง​แต่​ตัว​เอง”

“คุณ​จะ​คิด​ยัง​ไง​ก็ตาม​ใจ​คุณ” ส​อา​ง​ทิพย์​โกรธ​จะ​เดิน​หนี

“ส​อา​งค์ผม​ถาม​จริงๆ คุณ​จะ​ไม่​ยอม​มี​ลูก​จริงๆ เหรอ” วิชา​ติ​ตาม​มา​ดึง​ตัว​ไว้

“ค่ะ ส​อา​งค์​ไม่​อยาก​มี​ลูก​กับ​คุณ” ส​อา​ง​ทิพย์​เสีย​งเข้ม วิชา​ติ​จ๋อย​เจ็บปวด แล้ว​วี​ร​ชาติ​ก็​เข้า​มา​ขัดจังหวะ เขา​ฟ้อง​วิชา​ติ​ว่า สด​สวย​โกรธ​ที่​เขา​ไม่​ยอม​ย้าย​กลับ​มา​ทำ​งาน​ที่​กระทรวงจึง​หนี​ออก​ จาก​บ้าน

“คุณ​สวย​คง​มี​เหตุผล​ของ​เธอ​มั้ง​คะ” ส​อา​ง​ทิพย์​ออกรับ​แทน

“ถ้า ​คุณ​สวย​มี​เหตุผล​จริงๆ ก็​น่า​จะ​คุย​กับ​นายก​ลาง​ให้​รู้​เรื่อง ไม่​ใช่​หนี​ออก​จาก​บ้าน​มา​อย่าง​นี้ ผู้หญิง​ก็​อย่าง​นี้​แหละ นายก​ลาง เอาแต่ใจ​ตัว​เอง​เป็น​ใหญ่ แก​ไม่​ต้อง​ไป​ตาม​หรอก เมีย​แก​คิด​ได้​เมื่อ​ไหร่ ก็​คง​กลับ​มา​เอง”

“คุณ​กลาง​มี​ที่​ ปรึกษา​ดีๆ​อย่าง​คุณ​ใหญ่​แล้ว ส​อา​ง​ค์คง​ไม่​ต้อง​อยู่​ช่วย​แล้ว​มั้ง​ คะ ตัดสินใจ​ดีๆก่อน​จะ​ทำ​อะไร​ลง​ไป​นะ​คะ ไม่​งั้น​คุณ​กลาง​จะ​เสียใจ​ทีหลัง” ส​อา​ง​ทิพย์​ตัดสินใจ​ไม่​บอก​เรื่อง​สด​สวย ​รีบ​เดิน​ออก​ไป

ศ​ ยาม​มา​รับ​สุด​ถนอม​ออก​ไป​ปิกนิก แต่​สุด​ถนอม​ยัง​เตรียม​ของ​ไม่​เสร็จ คุณ​หลวง​จึง​ออก​มา​นั่ง​คุย​ด้วย พลาง​บอก​เล่า​เรื่องราว​ของ​สุ​มา​น​ต้นเหตุ​ที่​ทำให้​คุณนาย​จินดา​ต้อง​ ผิดใจ​กัน​ให้​ศ​ยาม​ฟัง และ​เตือน​ให้​ศ​ยาม​อยู่​ห่างๆผู้หญิง​คน​นี้​ เอา​ไว้​ อย่า​ได้​ทำ​ผิด​พลาด​อย่าง​เขา

“คุณ​ลุง​ทำ​ผิด​พลาด​ไป​ แล้ว​ก็​จริง แต่​ก็​เริ่ม​ต้น​ใหม่​ได้​นี่​ครับ คุณ​ลุง​เคย​สอน​ผม​อย่า​ได้​ท้อ​ใจง่ายๆ ให้​พิสูจน์​ตัว​เอง​ว่า​มี​ความ​จริงใจ​ต่อ​คุณ​แหวว​แค่​ไหน คุณ​ลุง​ก็​ไม่​ควร​ท้อ​ใจ​เหมือน​กัน พยายาม​อีก​ครั้ง​นะ​ครับ พิสูจน์​ให้​คุณ​ป้า​เห็น​ว่า คุณ​ลุง​รัก​ท่าน​มาก​แค่​ไหน” ศ​ยาม​ให้​กำลังใจ

“ขอบคุณ​นะ คุณ​ศยาม” พิศาล​ตบ​ไหล่​ศ​ยาม​อย่าง​ขอบคุณ แล้ว​หัน​ไป​บอก​สุด​ถนอม​ที่​เดิน​ออก​มา “ไม่​ต้อง​ห่วง​พ่อ ลูกไป​เที่ยว​ให้​สนุก ไป”

“เรา​ไป​ก่อน​นะ​ครับคุณ​ลุง” ศ​ยาม​ไหว้​ลา แล้ว​พา​สุด​ถนอม​เดิน​ออก​ไป

ooooooo

ศ ​ยาม​กับ​สุด​ถนอม​นั่ง​อยู่​ด้วย​กัน​บน​สนาม​หญ้า​ใต้​ร่ม​ไม้​ใหญ่ หญิง​สาว​สาละวน​กับ​การ​จัด​เตรียม​อาหาร ศ​ยาม​มอง​สุด​ถนอม​อย่าง​ครุ่นคิด​ก่อน​ขยับ​เข้าไป​จับ​มือ​เอ่ย​ว่า

“คุณ​แหวว แต่งงาน​กับ​ผม​นะ​ครับ”

“แหวว แหวว​ยัง​ไม่​พร้อม​ค่ะ”

“คุณ​แหวว​ไม่​พร้อม​เรื่อง​อะไร​ครับ หรือ​ว่า​ยัง​ไม่​แน่ใจ​ใน​ตัว​ผม”

“แหว ว​แน่ใจ​ใน​ตัว​คุณ​ศ​ยาม​ค่ะ แต่​แหวว​ไม่​แน่ใจ​ตัว​เอง เออ คือ​ตอน​นี้​แหวว​ยัง​ไม่​อยาก​จะ​คิดถึง​เรื่อง​นี้ ขอ​เวลา​อีก​ซัก​ หน่อย​ได้​ไหม​คะ ขอ​ให้​​แหวว​ช่วย​คุณ​พ่อคืนดี​กับ​คุณ​แม่​ได้​ซะ​ก่อน แล้ว​เรา​ค่อย​มา​คุย​เรื่อง​แต่งงาน”

“คุณ​แหวว​อย่า​กังวล​เรื่อง​ นี้​ให้​มาก​ไป​เลย​ครับ สามี​ภรรยา​ทะเลาะ​กัน​เดี๋ยว​ก็​คืนดี​กัน  ​ที่​ ตอน​นี้​คุณ​ป้า​ไม่​ยอม​คืนดี​ด้วย​ง่ายๆเพราะ​ต้องการ​ให้​บทเรียน​คุณ​ ลุง อีก​ไม่​นาน​หรอก​ครับ ท่าน​ทั้ง​สอง​ก็​จะ​กลับ​มา​เหมือน​เดิม”

“คุณ ​พ่อ​กับ​คุณ​แม่​ไม่​เคย​ทะเลาะ​กัน​รุนแรง​อย่าง​นี้​เลย​นะ​คะ แหวว​ไม่​ คิด​ว่าเรื่อง​จะ​จบ​ลง​ง่ายๆ ที่​บ้าน​มี​แต่​ความ​ตึงเครียด แหวว​ไม่​มี​ ใจ​จะ​คิด​เรื่อง​ตัว​เอง​หรอก​ค่ะ”

“คุณ​แหวว​ไม่​อยาก​แต่งงาน​กับ​ผม​หรือ​เปล่า​ครับ”

“แล้ว ​คุณ​ศ​ยาม​ล่ะ​คะ ทำไม​ถึง​ต้อง​รีบ​ร้อน​ขอ​แหวว​แต่งงาน​ใน​ตอน​นี้​ ด้วย” สุด​ถนอม​กับ​ศ​ยาม​มอง​หน้า​กัน​ราวกับ​จะค้น​หาความ​รู้สึก​ของ​อีก​ฝ่าย

ใน ​ระหว่าง​ที่สุด​ถนอม​กำลัง​รอ​คำ​อธิบาย​จาก​ศ​ยาม โส​รัตน์​ก็​มา​หา​วิชชุ​ดา​ที่​บ้าน เด๋อ​เข้า​มา​กันท่า แต่​สุดท้าย​ก็​ โดน​วิชชุ​ดา​ไล่​ไป​เล่น​ข้าง​นอก โส​รัตน์​หัน​ไป​มอง​ไม่​เห็น​เด๋อ​แล้ว​ก็​รีบ​ทำเวลา

“ผม​รู้นี่​ อาจจะ​เร็ว​เกินไป แต่​ผม​ไม่​อยาก​จะ​รอ​อีก​แล้ว​ล่ะ​ครับ ผม​รัก​น้อง​ วิช​ครับ รัก​ตั้งแต่​ครั้ง​แรก​ที่​เรา​ได้​พบ​กัน จนถึง​วัน​นี้​ความ รู้สึก​ของ​ผม​ก็​ไม่​เคย​เปลี่ยน ​ผม​รัก​น้อง​วิช​มาก มาก​กว่า​ชีวิต​ของ​ผม​เอง ผม ผม​อยาก​ได้​น้อง​วิช​มา​เป็น​ภรรยา​ของ​ผม น้อง​วิช​แต่งงาน​กับ​ผม​นะ​ครับ” โส​รัตน์​ยื่น​แหวน​ให้ กลั้นใจ​รอ​คำ​ตอบ

วิชชุ​ดา​นิ่ง​ฟัง​อย่าง​สงบ​เกิน​ปกติ เธอ​ไม่​รับ​แหวน​อ้าง​ว่า “วิช​คง​ให้​คำ​ตอบ​กับ​คุณ​ไม่ได้”

“ผม​นึก​แล้ว​ว่าน้อง​วิช​จะ​ต้อง​ปฏิเสธ​ผม ผม​เข้าใจ​ครับ” โส​รัตน์​จ๋อย

“วิช ​ไม่ได้​ปฏิเสธ​คุณ​โส​รัตน์​นะ​คะ ที่​วิช​บอก​ว่า​วิช​ให้​คำ​ตอบ​ไม่ได้  เพราะ​เรื่อง​แต่งงาน​เป็น​เรื่อง​ใหญ่ วิช​ตัดสินใจ​เอง​ไม่ได้ วิช​คง​ ต้อง​ให้​พี่​ใหญ่​เป็น​คน​ตัดสินใจ​ค่ะ ไม่​ว่า​พี่​ใหญ่​ตัดสินใจ​ยัง​ไง  วิช​ก็​จะ​ทำ​ตาม​ค่ะ​  วิช​เป็น​เด็ก​ก็​ต้อง​เคารพ​การ​ตัดสินใจ​ของ​ ผู้ใหญ่ ถูกต้อง​ไหม​คะ”

โส​รัตน์​ตะลึง ​มอง​วิชชุ​ดา​อย่าง​ไม่​อยาก​เชื่อ ขณะ​ที่​ศ​ยาม​ตัดสินใจ​บอก​กับ​สุด​ถนอม​ว่าถ้า​เธอ​ยัง​ไม่​พร้อม​ก็​ไม่​เป็นไร

“แล้ว​คุณ​ศ​ยาม​พร้อม​ที่​จะ​แต่งงาน​กับ​แหวว​จริงๆ เหรอ​คะ”

“ผม​รู้​ครับ​ว่า ผม​ควร​จะ​สร้าง​ฐานะ​ให้​มั่นคง​กว่า​นี้”

“แหว ว​ไม่ได้​หมาย​ถึง​ฐานะ​หรือ​หน้าที่​การ​งาน​ของ​คุณ​ศ​ยาม แหวว​อยาก​รู้​ว่า​ใจ​ของ​คุณ​พร้อม​ที่​จะ​ใช้​ชีวิต​กับ​แหวว​จริงๆเหรอ​ คะ”

“ใจ​ของ​ผม​พร้อม​มา​ตั้ง​นาน​แล้ว​ล่ะ​ครับ คุณ​แหวว​ต่างหาก​ที่​ดูเหมือน​จะ​มี​อะไร​อยู่​ใน​ใจ ผม​พูด​ถึง​เรื่อง​ของ​เรา​ที​ไร คุณ​ก็​ชอบ​เปลี่ยน​เรื่อง​ทุกที”

“คุณ​ศ​ยาม​คิดมาก​ไป​เอง​มั้ง​คะ”

“ผม​รู้สึก​ว่า คุณ​แหวว​เปลี่ยน​ไป”

“ก็ ​แหวว​ได้​ออก​ไป​ทำ​งาน​ข้าง​นอก ได้​ประสบการณ์​ใหม่ๆ แหวว​ก็​ต้องโต​ขึ้น คิด​อะไร​ได้​มาก​ขึ้น​เป็น​ธรรมดา แต่​ความรู้สึก​ของ​แหวว​ที่​มี​ต่อ​คุณ​ยัง​เหมือน​เดิม​ค่ะ” สุด​ถนอม​พูด​ไม่​เต็มปาก​นัก

“ถ้า​อย่าง​นั้น​เรา​แต่งงาน​กัน​เถอะ ​ครับ เรา​หมั้น​กัน​ไว้​ก่อน​ก็ได้ แล้ว​คุณ​แหวว​พร้อม​เมื่อ​ไหร่​เรา​ค่อย​แต่งงาน​กัน​นะ​ครับ”

“ขอ​แหวว​เรียน​คุณ​พ่อคุณ​แม่​ให้​ทราบ​ก่อน​นะ​คะ แล้ว​เรา​ค่อย​คุย​เรื่อง​นี้​กัน​อีก​ครั้ง”

“หมายความ​ว่า คุณ​แหวว​ตอบ​ตกลง​ใช่​ไหม​ครับ” ศ​ยาม​รีบ​รวบรัด

สุด​ถนอม​จำ​ต้อง​พยัก​หน้า​รับ ศ​ยาม​จับ​มือ​สุด​ถนอม​ไว้​อย่าง​ดีใจ​แกม​โล่ง​ใจ​เหมือน​แก้​ปัญหา​ไป​ได้

ooooooo

ศ ​ยาม​กลับ​ไป​บอก​ข่าว​ดี​กับ​โส​รัตน์​ว่า​เขา​จะ​หมั้น​กับ​สุด​ถนอม โส​รัตน์​ดีใจ​ด้วย​และ​บอก​ข่าว​ดี​ของ​ตัว​เรื่อง​วิชชุ​ดา​ตอบ​ตกลง​ แต่งงาน​กับ​เขา​แล้ว แต่​เขา​ยัง​ไม่​แน่ใจ​นัก เพราะ​เธอ​ตกลง​ง่าย​เกินไป​จน​น่า​สงสัย ศ​ยาม​อึ้ง​ไป​แล้ว​รีบ​ขอตัว​ไป​หา​นม​ค​ล้า​ม

นม​ค​ล้า​ม​รู้​ว่า​ ศ​ยาม​จะ​หมั้น​กับ​สุด​ถนอม​ก็​อด​เตือน​ไม่ได้ เพราะ​รู้​ว่า​ศ​ยาม​ต้องการ​แต่งงาน​เพื่อ​หนี​ปัญหา แต่​ศ​ยาม​ยัง​ปากแข็ง​บอก​ว่า​เขา​รัก​สุด​ถนอม​จริงๆ นม​คล้าม​จน​ใจ​เปลี่ยน​ไป​ถาม​ว่า ได้​ปรับ​ความ​เข้าใจ​กับ​วิชชุ​ดา​หรือ​ยัง

“ไม่​จำเป็น​หรอก​นม คุณ​วิช​ยอม​แต่งงาน​กับ​พี่​โส​รัตน์​แล้ว แสดง​ว่า​เธอ​ไม่ได้​ติดใจ​เอา​ความ​อะไร​แล้ว”

“คุณ ​ก็​เลย​ตัดสินใจ​จะ​แต่งงาน​กับ​คุณ​แหวว​เพื่อ​ให้​หมด​เรื่อง​หมด​ราว จะ​ได้​ไม่​ต้อง​ไป​รับ​รู้​เรื่อง​คุณ​วิช​อีก​ใช่​ไหม​ล่ะ​คะ” นม​ค​ล้า​ม​ถาม​โดน​ใจ

สุ​มา​นก​ลับ​มา​จาก​ช็อปปิ้ง​ได้ยิน​เข้า​ พอดี เธอ​รีบ​ถาม​ว่า​ใคร​จะ​แต่งงาน นม​ค​ล้า​ม​หมั่นไส้​ตอบแทน​ว่า ศ​ยาม​จะ​แต่งงาน​กับ​สุด​ถนอม ศ​ยาม​เห็น​ท่า​ไม่​ดี​รีบ​ลุก​หนี แต่​สุ​มา​น​ตาม​มา​คาดคั้น ศ​ยาม​จึง​ต้อง​ยืนยัน​ว่า ​เขา​จะ​แต่งงาน​กับ​สุด​ถนอม สุ​มา​น​อิจฉา​ใส่ไฟ​ว่า​สุด​ถนอม​ไม่ได้​เป็น​คน​ดี​อย่าง​ที่​ศ​ยาม​คิด เพราะ​เธอ​เห็น​สุด​ถนอม​มา​ขลุก​อยู่​ที่​บ้าน​ศ​ยาม​กับ​โส​รัตน์​สอง​ต่อ สอง​เป็น​วันๆ ตอน​ที่​ศ​ยาม​กับ​นม​คล้าม​ไม่​อยู่ แต่​
ศ​ยาม​ไม่​สน​เดิน​หนี​ไป

ด้าน ​ฤ​ทธิ​รงค์​เมื่อ​รู้​ว่า​วิชชุ​ดา​จะ​แต่งงาน​กับ​โส​รัตน์​ก็​รีบ​ค้าน และ​ยุ​ให้​เธอ​บอก​ทุก​คน​ว่า​รู้ความ​จริง​หมด​แล้ว แต่​วิชชุ​ดา​ไม่​ยอม อ้าง​ว่า​กำลัง​รอ​ดูใจ​ใคร​บาง​คน​อยู่ เพราะ​อยาก​รู้​ว่า​เขา​จะ​ทำ​อย่างไร​ต่อ​ไป

“วิช​หมาย​ถึง​ใคร​เห รอ คง​ไม่​ใช่​พี่​ใหญ่​แน่ เพราะ​พี่​ใหญ่​ ยัง​ไม่​รู้​เรื่อง​อะไร​เลย ใคร​คน​นั้น​ที่​วิช​หมาย​ถึง​คง​ต้อง​เป็น​คน​ที่​มี​ความ​สำคัญ​กับ​วิช​ มากๆ ไม่​งั้น​วิช​คง​ไม่​ตัดสินใจ​ทำ​เรื่อง​โง่ๆอย่าง​นี้​หรอก​ใช่​ไหม​วิช” ฤ​ทธิ​รงค์​จ้อง​หน้า​จับผิด วิชชุ​ดา​หลุดปาก​บอก​ชื่อ​เสือ​มืด​ออก​ไป

“เสือ ​มืด วิช​หมาย​ถึง​คุณ​ศ​ยาม​เหรอ นี่​วิช​กับ​คุณ​ศ​ยาม มิน่า​ล่ะ วิช​ถึง​ได้​เป็น​ห่วง​เสือ​มืด​มากๆ” ฤ​ทธิ​รงค์​เริ่ม​เข้าใจ​ความรู้สึก​ของ​วิชชุ​ดา​ที่​มี​ต่อ​ศ​ยาม

ooooooo

ส ​อา​ง​ทิพย์​แวะ​มา​เยี่ยม​สด​สวย​ที่​บ้าน​คุณหญิง​สม​สวาท แต่​พอ​เห็น​สด​สวย​นั่ง​เช็ดน้ำ​ตา​รอ​วิชา​ติ​มา​รับ ก็​เห็นใจ​จึง​เข้าไป​ปรึกษา​คุณหญิง​ว่า จะ​ช่วย​สด​สวย​อย่างไร​ดี

“ก็ ​อยู่​ที่​เธอ​อยาก​จะ​ให้​ผัว​เมีย​ดี​กัน​หรือ​ว่า​เลิก​กัน ถ้า​อยาก​จะ​ให้​เลิก​กัน​เธอ​ก็​ปล่อย​ให้​ตาก​ลาง​ไม่​รู้​เหนือ​รู้​ใต้​ ต่อ​ไป” สม​สวาท​ทิ้งท้าย​แล้ว​ลุก​เดิน​ออก​ไป ส​อา​ง​ทิพย์​หัน​ไป​มอง​สด​สวย​อย่าง​คิด​หนัก

เป็น​เวลา​เดียว​กับ ​ที่​หลวง​พิศาล​กำลัง​คิด​หนัก​เช่น​กัน เพราะ​ถูก​คุณนาย​จินดา​เข้าใจ​ผิด​อีก​รอบ เรื่อง​สร้อย​เพชร​ที่​ซ่อน​อยู่​ใน​ห้อง​นอน คุณนาย​แผด​เสียง​ใส่​หลวง​พิศาล​ด้วย​ความ​โกรธ เพราะ​คิด​ว่า​หลวง​พิศาล​เตรียม​ไว้​ให้​สุ​มา​น คุณ​หลวง​ตกใจ​กลัว​ไม่​กล้า​พูด​ความ​จริง จึง​ต้อง​มา​สารภาพ​กับ​สุด​ถนอม​แทน

“พ่อ​ไม่ได้​ซื้อ​สร้อย​ให้​สุ ​มา​น สร้อย​เส้น​นั้น​พ่อ​ซื้อ​ให้​แม่​ของ​ลูก พ่อ​ตั้งใจ​จะ​ให้​เค้า​เป็น​ของขวัญ​วัน​เกิด พ่อ​ซื้อ​ไว้​นาน​แล้ว​ก่อน​ที่​จะ​เกิด​เรื่อง​แม่​สุ​มา​น​นี่​อีก พ่อ​อุตส่าห์​ซ่อน​ไว้​ดิบดี แม่​เค้า​ก็​อุตส่าห์​ไป​เจอให้​มัน​เป็น​เรื่อง​ขึ้น​มา​อีก นี่​ลูก​คง​ไม่​เชื่อ​พ่อ​ล่ะ​ซิ ตอน​นี้​พ่อ​เป็น​คน​ไม่​น่า​เชื่อถือ​ใน​สายตา​ลูก​ไป​แล้ว​นี่”

“แหว ว​เชื่อ​คุณ​พ่อ​ค่ะ แต่​คุณ​แม่​คง​ไม่​เชื่อ​แน่ๆ เพราะ​คุณ​แม่​หมด​ความ​ไว้เนื้อเชื่อใจ​คุณ​พ่อ​แล้ว คุณ​พ่อ​จะ​ต้อง​ทำให้​ท่าน​เห็น​ว่า คุณ​พ่อ​รัก​คุณ​แม่​ไม่​เปลี่ยนแปลง” สุด​ถนอม​แนะนำแล้ว​คิด​หา​วิธี​ให้​พ่อ​กับ​แม่​คืนดี​กัน

สุด​ ถนอม​วาง​แผน​จัด​งาน​วัน​เกิด​ให้​คุณนาย​จินดา โดย​มี​ โส​รัตน์ ศ​ยาม และ​วิชชุ​ดา​เป็น​ผู้​ช่วย ทั้งหมด​มา​ประชุม​วาง​แผน​กัน​ที่​บ้าน​โส​รัตน์ เพราะ​งาน​นี้​เป็น​ความ​ลับ​สุด​ยอด วิชชุ​ดา​กับ​ศ​ยาม​ต้อง​มา​เผชิญหน้า​กัน​อีก​ครั้ง วิชชุ​ดา​แกล้ง​ทำ​หวาน​ใส่​โส​รัตน์​เพื่อ​ประชด​ศ​ยาม ศ​ยาม​เห็น​แล้ว​ก็​อึ้ง ส่วน​สุด​ถนอม​ก็​แอบ​จ๋อย

“ขนม​เค้ก​นี่​ อร่อย​จัง​เลย คราว​หลัง​น้อง​วิช​คง​ต้อง​ทำ​มา​ให้​ผม​กิน​บ่อยๆแล้ว​ล่ะ​ครับ” โส​รัตน์​ยิ้ม​ปลื้ม​ที่​วิชชุ​ดา​คอย​เอาใจ

“ขนม​เค้ก​นี่​ฝีมือ​ คุณ​แหวว​ต่างหาก​ล่ะ​คะ คุณ​โส​รัตน์​ชม​ผิด​คน​แล้ว​ล่ะ​ค่ะ คุณ​โส​รัตน์​ชอบ​มาก​ขนาด​นี้ สงสัย​วิช​ต้อง​ไป​เรียน​ทำ​ขนม​กับ​คุณ​แหวว​แล้ว​ล่ะ​ค่ะ” วิชชุ​ดา​ทำ​ฉอเลาะ

ศ​ยาม​ชัก​หมั่นไส้​เข้า​มา​ขัดจังหวะ “สรุป​เรื่อง​งาน​วัน​เกิด​ของ​คุณ​ป้า เรา​ทำ​ตาม​ที่​คุย​กัน​ไป​เมื่อกี้​นะ​ครับ พี่​โส​รัตน์​กับ

คุณ​วิช​รับผิดชอบ​เรื่อง​อาหาร ส่วน​ผม​จะ​รับผิดชอบ​เรื่อง​สถาน​ที่​เองทุก​อย่าง​ต้อง​เป็น​ไป​ตาม​กำหนด​เวลา​นะ​ครับ”

“แล้ว​แหวว​ไม่​ต้อง​ทำ​อะไร​เลย​เหรอ​คะ แหวว​น่า​จะ​ช่วย​อะไร​ได้​บ้าง​นะ​คะ   แหวว​รู้สึก​เหมือน​ตัว​เอง​ไม่​มี​ประโยชน์​เลย”

“คุณ ​แหวว​มี​หน้า​ที่​ดูแล​คุณ​ป้า แล้ว​ก็​ซักซ้อม​กับ​คุณ​ลุง​ให้​ทำ​ตาม​แผนการ​ของ​เรา​ให้​ดี​หน้าที่​นี้ ​เป็น​หัวใจ​ของ​งาน​นี้​เลย​นะ​ครับ​ คุณ​แหวว​เป็น​ผู้หญิง​ที่​มี​คุณ​ค่า​สำหรับ​ผม​เสมอ อย่า​พูด​ว่า​ตัว​เอง​ไม่​มี​ประโยชน์​อีก​นะ​ครับ” ศ​ยาม​กุม​มือ​สุด​ถนอม​ไว้

วิชชุ​ดา​เหล่​มอง โส​รัตน์​แซวศ​ยาม​ที่​หวาน​ได้​ตลอด แล้ว​หัน​มา​ชวน​วิชชุ​ดา​กลับ แต่​นึก​ได้​ว่า​ต้อง​ไป​ส่ง​ท่าน​ผู้​การ​ที่​สนาม​บิน​จึง​ขอ​ให้​ศ​ยาม​ ไป​ส่ง​วิชชุ​ดา​ที่​บ้าน​แทน วิชชุ​ดา​จะ​ขอ​กลับ​เอง แต่​สุด​ถนอม​ไม่​ยอม​บังคับ​ให้​วิชชุ​ดา​ไป​ด้วย​กัน

ooooooo

ใน ​ระหว่าง​ทาง​ ศ​ยาม​พยายาม​แสดง​ให้​วิชชุ​ดา​เห็น​ว่า เขา​กับ​สุด​ถนอม​รัก​กัน​มาก​เพราะ​อยาก​ให้​เธอ​หัน​ไป​สนใจ​โส​รัตน์ วิชชุ​ดา​เจ็บใจ​จึง​แกล้ง​ว่า​ประชด​กับ​สุด​ถนอม​ที่​หัน​มา​ขอ​ความ​เห็น ​ว่า  เธอ​ควร​เชื่อ​ศ​ยาม​ดี​ไหม

“เชื่อ​เถอะ​ค่ะ คุณ​แหวว เพราะ​ลูกผู้ชาย​อย่าง​คุณ​ศ​ยาม​คง​ไม่​โกหก​แน่”

หลัง จาก​ส่ง​สุด​ถนอม​เข้า​บ้าน​แล้ว ศ​ยาม​ก็​บังคับ​ให้​วิชชุ​ดา​เปลี่ยน​มา​นั่ง​คู่​กับ​เขา​ที่​เบาะ​หน้า วิชชุ​ดา​จำ​ใจ​ทำ​ตาม​พลาง​พูด​แขวะ​เรื่อง​ศ​ยาม​ปลอม​เป็น​เสือ​มืด​ไป​ จับ​ตัว​เธอ​และ​ท้า​ให้​บอก​เรื่อง​นี้​กับ​สุด​ถนอม

“ผม​ไม่​ จำเป็น​ต้อง​บอก​คุณ​แหวว​ทุก​เรื่อง ถ้า​คุณ​อยาก​จะ​บอก​เรื่อง​นี้​กับ​คุณ​แหวว​ก็​เชิญ​เลย ผม​อธิบาย​ให้​คุณ​แหวว​เข้าใจ​ได้​แน่”

“คุณ​จะ​อธิบาย​ว่า​ยัง​ไง”

“ผม ​จะ​บอก​คุณ​แหวว​ว่า ผม​ทำ​ทุก​อย่าง​ลง​ไป​ก็​เพื่อ​พี่​โส​รัตน์ ผม​ไม่ได้​ทำ​ผิด​อะไร​ต่อ​ให้​ผม​ย้อน​เวลา​กลับ​ไป​ได้ ผม​ก็​จะ​ทำ​เหมือน​เดิม”

“คุณ​ศ​ยาม คุณ​เป็น​คน​ที่​ไม่​มี​ความ​ละอาย​ใจ​เลย​จริงๆ” วิชชุ​ดา​มอง​ศ​ยาม​อย่าง​โกรธ​มาก

รถ ​แล่น​มา​เข้า​มา​จอด​ที่​หน้า​บ้าน วิชชุ​ดา​ลง​จาก​รถ​อย่าง​รวดเร็ว ศ​ยาม​ตาม​มา​ขวาง​ไว้​ถาม​ว่า เขา​ทำ​อะไร​ผิด​ทำไม​วิชชุ​ดา​ถึง​โกรธ

“ถ้า​คุณ​คิด​ว่า สิ่ง​ที่​คุณ​ทำ​กับ​ฉัน มัน​ไม่​ผิด เรา​ก็​ไม่​ต้อง​มา​พูด​กัน​แล้ว”

“ก็​ผม​นึก​ไม่​ออก​จริงๆว่า  ผม​ทำ​ผิด​อะไร   ถ้า​หากไม่มี​

เสือ ​มืด คุณ​กับ​พี่​โส​รัตน์​จะ​รัก​กัน​จน​ตกลง​แต่งงาน​กัน​เหรอ​ครับ คุณ​วิช​ครับ ลืม​เรื่อง​ที่​เกิด​ขึ้น​ใน​ป่า​ซะ​เถอะ​ครับ ผม​เอง​ก็​จะ​ลืม​เหมือน​กัน”

“คุณ​จะ​ลืม​ได้​จริงๆเหรอ​คะ คุณ​ศ​ยาม คุณ​ลืม​ได้ แต่​ฉัน​ลืม​ไม่ได้ ฉัน​จะ​ลืม​คน​ที่​ช่วย​ชีวิต​ฉัน​ไว้​ได้​ยัง​ไง ถ้า​หาก​คุณ​ไม่​อยาก​ให้​ฉัน​จดจำ​เสือ​มืด​ไว้ คุณ​ก็​ควร​ทำตัว​เป็น​โจร​ใจ​ทราม​ให้​ตลอด ไม่​ใช่​มา​ทำ​ดี​กับ​ฉัน​คอย​เป็น​ห่วง​เป็น​ใย​ฉัน ทำให้​ฉัน​รู้สึก​ดี​ด้วย​แล้ว​คุณ​ก็​มา​ทำลาย​ความรู้สึก​ดีๆที่​ฉัน​มี​ ต่อ​คุณ​ซะ​เอง”

“ผม​ทำ​ดี​กับ​คุณ​ก็​เพราะว่า ​ผม​ทำ​ตาม​หน้าที่​เท่านั้น”

“แล้ว ​ที่​คุณ​สัญญา​ว่า คุณ​จะ​ปกป้อง​ฉัน​ด้วย​ชีวิต คุณ​ให้​สร้อย​ฉัน แล้ว​คุณ​ก็” “เกือบ​จะ​จูบ​คุณ คุณ​ก็​เลย​อยาก​รู้​ว่า ผม​รู้สึก​อะไร​ด้วย​หรือเปล่า” ศ​ยาม​ดึง​วิชชุ​ดา​เข้า​มาก​อด​แน่น แต่​พอ​รู้สึก​ตัว​ก็​รีบ​ปล่อย​มือ​เอ่ย​ว่า “คำ​ตอบ​ก็​คือ ไม่ ผม​ไม่ได้​รู้สึก​อะไร​กับ​คุณ​เลย แต่ถ้า​หาก​จะ​ให้​หาย​สงสัย​จริงๆล่ะ​ก็” ศ​ยาม​ดึง​วิชชุ​ดา​มา​ใกล้​ทำเหมือน​จะ​จูบ​เพื่อ​ทดสอบ​ความรู้สึก วิชชุ​ดา​ตบ​หน้า​ศ​ยามฉาดใหญ่

“อย่า​มา​เล่น​สนุก​กับ​ความรู้สึก​ ของ​คน​อื่น   ฉัน​เข้าใจ​แล้ว  ฉัน​ไม่​มี​ความ​หมาย​อะไร​กับ​คุณ​เลย คุณ​ก็​ไม่​มี​ความหมาย​กับ​ฉัน​แล้ว​เหมือน​กัน”  วิชชุ​ดา​วิ่ง​ร้องไห้​ออก​ไป

วิชา​ติ​เห็น​น้อง​สาว​วิ่ง​สวน​ทาง​เข้า​มา​ท่าทาง​แปลกๆ ก็​เดิน​ออก​ไป​ดู​หน้า​บ้าน เห็น​ศ​ยาม​ยืน​อึ้ง​คอตก​ก็​ร้อนตัวโวยวาย

“ยาย​วิช​ต้อง​รู้ความ​จริง​แล้ว​แน่ ตาย​ล่ะ ทำ​ยัง​ไง​ดี​ล่ะ​ทีนี้ อย่าง​นี้​ยาย​วิช​ไม่​ยอม​แต่งงาน​กับ​โส​รัตน์​แน่ๆ ไม่​ซิ ถ้า​ยาย​วิช​รู้ความ​จริง​แล้ว​ก็​จะ​ต้อง​มา​เล่น​งาน​ฉัน​เป็น​คน​แรก นี่​ไม่​พูด​อะไร​เลย​ซัก​คำ ตกลง​ยาย​วิช​เป็น​อะไร​แน่​วะ”

“ผม​ก็​ไม่​รู้​เหมือน​กัน​ครับ ไม่​ต้อง​ห่วง​นะ​ครับ​พี่​ใหญ่ ผม​ช่วย​มา​ตั้งแต่​แรก​แล้ว ผม​ก็​จะ​ช่วย​ต่อ​ไป​จนกว่า​คุณ​วิช​จะ​แต่งงาน​กับ​พี่​โส​รัตน์ ไม่​ว่า​จะ​ทำให้​คุณ​วิช​เกลียด​ผม​แค่​ไหน​ก็ตาม ผม​ก็​จะ​ไม่​ล้มเลิก​ความ​ตั้งใจ” ศ​ยาม​เดิน​ไป​ที่​รถ​แล้ว​ขับ​ออก​ไป​ วิชา​ติ​มอง​ตาม​งงๆ

ooooooo

ส​อา​ง​ทิพย์​ยอม​บอก​วี​ร​ชาติ​ว่า สด​สวย​อยู่​ที่​บ้าน​สวน​กับ​คุณหญิง​สม​สวาท วี​ร​ชาติ​รีบ​ตาม​ไป​ง้อ วิชาติ​ตาม​น้อง​มา​ด้วย หัน​มา​แขวะ แต่​ส​อา​ง​ทิพย์​ไม่​โต้ตอบ เธอ​เข้าไป​ดึง​แขน​สด​สวย​ที่​จะ​เดิน​หนี

“คุณ​สวย​คะ อย่า​โกรธ​ส​อา​งค์​นะ​คะ​ที่​พา​คุณ​กลางมา​ที่​นี่ ส​อา​งค์อ​ยาก​ให้​คุณ​สวย​กับ​คุณ​กลาง​ได้​ปรับ​ความ​เข้าใจกัน”

“เป็น​ผัว​เป็น​เมีย​กัน มี​ปัญหา​อะไร​ก็​ต้อง​หัน​หน้า​ปรึกษา​กัน ช่วย​กัน​แก้​ปัญหา ไม่​ใช่​วิ่ง​หนี​ปัญหา แม่​สวย คิด​ให้​ดีๆ เธอ​กับ​ตาก​ลาง​รัก​กัน​อยู่​ด้วย​กัน​มา​ตั้ง​กี่​ปี แล้ว​จะ​เลิก​กัน​ด้วย​ปัญหา​แค่​นี้​เหรอ” คุณหญิง​สม​สวาท​เตือน

สด​สวย​มอง​วี​ร​ชาติ พลาง​ตัดสินใจ​ยอม​ออก​ไป​คุยด้วย วี​ร​ชาติ​ขอโทษ​สด​สวย​และ​รับปาก​ว่า​จะ​ลอง​คุย​กับ​ผู้ใหญ่​ดู​เพื่อ​หา​ทาง​กลับ​มา​ทำ​งาน​ที่​กรุงเทพฯ

“คุณ​ยอม​ทำ​ตาม​ที่​สวย​ขอร้อง​เพราะ​อะไร​คะ เพราะ​สวย​ท้อง​ใช่​ไหม” สดสวย​น้อยใจ

“คุณ​สวย คุณ​ท้อง​เหรอ​ครับ” วี​ร​ชาติ​ตะลึง

“คุณ​ไม่​รู้​ว่า​สวย​ท้อง​เหรอ​คะ สวย​นึก​ว่า​คุณ​ส​อา​งค์บอก​คุณ​แล้ว​ซะ​อีก”

“คุณ​ส​อา​งค์​ไม่ได้​บอก​ครับ ผม​ไม่​รู้​จริงๆว่า​คุณ​ท้อง เรา​จะ​มี​ลูก​ด้วย​กัน ผม​ดีใจ​จน​พูด​ไม่​ออก​เลย​นะ​เนี่ย” วี​ร​ชาติ​ดึง​สด​สวย​เข้า​มาก​อด​พลาง​อธิบาย “เกิด​น้ำ​ท่วม​ใหญ่​ที่​ปากน้ำโพ ผม​ลง​มา​ไม่ได้​จริงๆ ใจ​ผม​เป็น​ห่วง​คุณ​จน​ไม่​เป็น อัน​ทำ​งาน​เลย พอ​ผม​ต้อง​อยู่​คน​เดียว​ผม​ก็​รู้​ว่า ผม​ขาด​คุณ​ไม่ได้ ผม​บอก​ตัว​เอง​ว่า ต่อ​ไป​นี้​ไม่​ว่า​คุณ​จะ​ต้องการ​อะไร ผม​จะ​ยอม​ทำ​ตามใจ​ทุก​อย่าง วัน​นี้​ผม​ต้อง​พา​แม่​ของ​ลูก​ผม​กลับ​ไป​
ด้วย​ให้​ได้” วี​ร​ชาติ​กับ​สด​สวย​ยิ้ม​ให้​กัน

ส​อา​ง​ทิพย์​เห็น​วี​ร​ชาติ​คืนดี​กับ​สด​สวย​กัน​ก็​สบายใจ วิชา​ติ​เดิน​เข้า​อ้อน​ขอ​ปรับ​ความ​เข้าใจ​กับ​ส​อา​ง​ทิพย์​บ้าง ส​อา​ง–​ทิพย์​จึง​ถาม​เรื่อง​การ​มี​ลูก​และ​ความ​รัก​ที่แท้​จริง

“ถาม​อะไร​อย่าง​นั้น ไม่​ว่า​คุณ​จะ​ตัดสินใจ​ยัง​ไง ผม​ก็​รัก​คุณ​นะ​ส​อา​งค์ ผม​ไม่ได้​แต่งงาน​กับ​คุณ​เพราะ​อยาก​ได้​คุณ​มา​เป็น​แม่บ้าน​ให้ แต่​ผม​อยาก​ให้​คุณ​มา​เป็น​คู่ชีวิต​คู่คิด​ที่​จะ​ก้าว​ไป​พร้อมๆกัน”

“ส​อา​ง​ค์คง​ต้อง​ขอ​เวลา​อีก​ซัก​หน่อย​นะ​คะ ส​อา​งค์​ไม่​แน่ใจ​ว่า คุณ​จะ​ทำได้​อย่าง​ที่​พูด​หรือ​เปล่า ถ้า​คุณ​ทำได้​จริงๆ ส​อา​งค์​ก็​อาจจะ​ยอม​มี​ลูก​กับ​คุณ​ก็ได้  อาจจะ​นะ​คะ  แค่​อาจจะ”

ส​อา​ง​ทิพย์​อมยิ้ม

วิชาติ​ตัดใจ​โผ​เข้า​จะกอด  แต่​ส​อา​ง​ทิพย์​ยัน​ตัว​ไว้​ไม่​ให้​กอด​ง่ายๆ

ooooooo

สุด​ถนอม​หลอก​พา​คุณนาย​จินดา​ออก​มา​เดิน​ช็อปปิ้ง​และ​เสริมสวย ​ใน​ขณะ​ที่​โส​รัตน์​และ​วิชชุ​ดา​กำลัง​โกลาหล​กับ​การ​จัด​เตรียม​งาน​เลี้ยง​เล็กๆ มี​เด๋อ จ้อย และ​เด็ก​รับ​ใช้​อีก​สอง​คน​เป็น​ผู้​ช่วย ส่วน​หลวง​พิศาล​เดิน​ไป​เดิน​มา​ชะเง้อ​มอง​ไป​ข้าง​นอก พลาง​ดู​เนื้อเพลง​ใน​มือ

วิชชุ​ดา​ถือ​แจกัน​ดอกไม้​เดิน​มา​จะ​วาง​บน​โต๊ะ​อาหาร ศ​ยาม​ยก​กระถาง​ต้นไม้​เดิน​มา​อีก​ทาง ทั้ง​สอง​เดิน​มา​เจอ​กัน​กลาง​ทาง​ต่าง​เดิน​หลีก​ทาง​กัน​ไป​แต่​ปะ​หน้า​กัน​ตลอด ศ​ยาม​ยอม​หยุด​ให้​วิชชุ​ดา​เดิน​สวน​ออก​ไป​โดย​ไม่​มอง​หน้า ไม่​นาน​นัก​ทุก​อย่าง​ก็​เรียบร้อย เมื่อ​เสียง​รถ​แล่น​เข้า​มา หลวง​พิศาล​รีบ​บอก​ทุก​คน​ว่า คุณนาย​จินดา​กลับ​มา​แล้ว

“หลบ​กัน​ก่อน​ครับ ทุก​คน​หลบ​เร็ว” ศ​ยาม​สั่ง

จ้อย​และ​คน​รับ​ใช้​รีบ​สลาย​ตัว พิศาล​วิ่ง​ตาม​หลัง​จ้อย​ไป​ศ​ยาม​ร้อง​เรียก

“คุณ​ลุง​ต้อง​หลบ​ไป​ทาง​โน้น ตาม​ที่​นัด​กัน​ไว้​ไง​ครับ” หลวง​พิศาล​นึก​ได้​รีบ​เข้า​ประจำ​ที่

“น้อง​วิช​มา​ทาง​นี้​ครับ” โส​รัตน์​เอื้อม​มือ​จะ​มา​จับ​มือ​วิชชุ​ดา เด๋อ​เข้า​มา​แทรก​ลาก​วิชชุ​ดา​ไป​หลบ​ใต้​โต๊ะ​แล้ว​ดึง​ศ​ยาม​มา​ด้วย  ส่วนตัว​เอง​วิ่ง​ไป​หลบ​อีก​ด้าน​หวัง​เปิด​โอกาส​ให้

วิชชุ​ดา​เห็น​ศ​ยาม​มุด​เข้า​มา​ก็​จะ​มุด​ออก แต่​ศ​ยาม​จับ​แขน​วิชชุ​ดา​ไว้​เพราะ​ไม่ทัน​แล้ว

“ฉัน​ไม่​ยอม​อยู่​กับ​คุณ​ใน​นี้​แน่ ฉัน​ไม่​ไว้ใจ​คุณ คน​อย่าง​คุณ​ไม่​มี​ความ​เป็น​สุภาพบุรุษ” วิชชุ​ดา​ขยับ​จะ​หนี​ออก​ไป​อีก ศ​ยาม​ดึง​วิชชุ​ดา​ไว้​ไม่​ให้​ไป วิชชุ​ดา​เสียหลัก​เอง​ล้ม​ลง​ไป​ใน​อ้อม​กอด​ของ​ศ​ยาม

“ทาง​นี้​ค่ะ​คุณ​แม่” เสียง​สุด​ถนอม​ดัง​เข้า​มา

วิชชุ​ดา​จำ​ต้อง​ชะงัก​หยุด​อยู่​กับ​ที่​เธอ​หัน​กลับ​มา​หน้า​แทบ​จะ​หน้า​ชน​กับ​หน้า​ศ​ยาม  ทั้ง​สอง​สบตา​กัน​นิ่ง

ooooooo

ตอนที่ 12

คุณหญิง​สม​สวาท ส​อา​ง​ทิพย์​และ​สด​สวย​นั่ง​รอ​ฟัง​ข่าว​วิชชุ​ดา​อย่าง​กระวนกระวาย​ใจ เมื่อ​วี​ร​ชาติ​ประคอง​วิชา​ติ​เดิน​เข้า​มา ทั้ง​สาม​หัน​ไป​มอง​ก็​เห็น​โส​รัตน์​พา ​วิชชุ​ดาเดิน​ตาม​มา​ด้วย คุณหญิง​เข้าไป​กอด​รับขวัญ​วิชชุ​ดา​ตาม​ด้วย​พี่​สะใภ้ ต่าง​แย่ง​กัน​ถามไถ่​ด้วย​ความ​เป็น​ห่วง

“ตอน​นี้​อย่า​เพิ่ง​ถาม​อะไร​วิช​มาก​กัน​เลย​ครับ พา​ยาย​วิช​ขึ้น​ไป​พักผ่อน​ก่อน​ดี​กว่า” วิชา​ติ​ตัดบท

“วิช วิช​ปลอดภัย​ดี​ใช่​ไหม​ครับ” ฤ​ทธิ​รงค์​โผล่​เข้า​มา

วิชา​ติ​กับ​โส​รัตน์​รีบ​ขวาง​ทาง​ไว้ แล้ว​วิชา​ติ​ก็​สั่ง​ให้

ส​อา​ง​ทิพย์​กับ​สด​สวย​พา​วิชชุ​ดา​ขึ้น​ไป​พัก สอง​สาว​ทำ​ตามอย่าง​ไม่​เต็มใจ​นัก คุณหญิง​สม​สวาท​เดิน​ตาม​ไป​ด้วย ฤ​ทธิ​รงค์​ขยับ​จะ​ตาม​แต่​วิชา​ติ โส​รัตน์​  และ​วี​ร​ชาติ​เข้า​มา​ขวาง​ชนิด​จัด​เต็ม​พื้นที่

ส​อา​ง​ทิพย์​กับ​สด​สวย​ประคอง​วิชชุ​ดา​เข้า​มา​นั่ง​บน​เตียง เธอ​ชวน​วิชชุ​ดา​ไป​อาบ​น้ำ​และ​จะ​ช่วย​แกะ​เถาวัลย์​ที่​ผูก​ข้อ​มือ​ให้ แต่​วิชชุ​ดา​ไม่​ยอม สด​สวย​เริ่ม​บ่น​เรื่อง​ลืม​หยิบ​กระเป๋า​เดินทาง​ของ​วิชชุ​ดา​มา​จากก​ระ​ท่อม วิชชุ​ดา​มี​ความ​หวัง​รีบ​ถาม​ถึง​เสือ​มืด แต่​ส​อา​ง​ทิพย์​ว่า​ไม่​พบ​ใคร​เลย แถม​เชียร์​ฤ​ทธิ​รงค์​ที่​ไป​ช่วย​ตาม​หา​วิชชุ​ดา​ด้วย

“จริง​ซิ นาย​เด๋อ ​แล้ว​ตอน​นี้​นาย​เด๋อ​อยู่​ที่ไหน​คะ”  ​วิชชุ​ดา ​มอง​หา พอเหมาะ​กับ​ที่​คุณหญิง​สม​สวาท​กับ​เด๋อ​เดิน​เข้า​มา

“คุณ​วิช คุณ​วิช​จริงๆด้วย ผม​เป็น​ห่วง​คุณ​วิช​แทบ​ตาย นึก​ว่า​ชาติ​นี้​จะ​ไม่ได้​เห็น​คุณ​วิช​แล้ว นี่​เสือ​มืด​ตาม​ไป​ช่วย​คุณ​วิช​ทัน​ใช่​ไหม​ครับ” เด๋อ​โผ​เข้า​กอด​ลูกพี่

วิชชุ​ดา​ไม่ทัน​ได้​ตอบ​อะไร คุณ​หญิงสม​สวาท​ก็​สั่ง​ห้าม​ทุก​ คน​พูด​ถึง​เสือ​มืด​และ​เสือ​สอน​อีก​และ​กำชับ​ให้​วิชชุ​ดา​ลืม​เรื่อง​เลว​ร้าย​ที่​เกิด​ขึ้น​ให้​หมด วิชชุ​ดา​จำ​ใจ​รับคำ

ฤ​ทธิ​รงค์​ยืนกราน​จะ​พบ​วิชชุ​ดา​ให้​ได้ และ​อ้าง​ว่า​โส​รัตน์​ ก็​เป็น​คนนอก​เหมือน​กัน​ทำไม​ยัง​อยู่​ได้ วิชา​ติ​รีบ​ประกาศ​ว่า อีก​ไม่​นาน​โส​รัตน์​ก็​จะ​กลาย​มา​เป็น​คนใน​ครอบครัว​ของ​เขา​แล้ว เพราะ​วิชชุ​ดา​ซาบ​ซึ้ง​ใน​ความ​กล้า​หาญ​ของ​โส​รัตน์​มาก

“คุณ​ควร​พิจารณา​ตัว​เอง​ได้​แล้ว คุณ​ไม่​มี​ความ​สามารถ​ปกป้อง​ยาย​วิช คุณ​ไม่​มี​อะไร​เลยที่​คู่ควร​กับ​น้อง​สาว​ผม ทาง​ที่​ดี​คุณ​ควร​จะ​ออก​ไป​จาก​ชีวิต​ของ​ยาย​วิช​ตั้งแต่​ตอน​นี้” วิชา​ติ​ใส่​อีก​ชุด

ฤ​ทธิ​รงค์​หน้าเสีย​ต้อง​ถอย​ออก​มา แต่​ยัง​ไม่​ถอด​ใจ​เขา​บอก​กับ​วิชา​ติ​จะ​กลับ​มา​เยี่ยม​วิชชุ​ดา​ใหม่​แล้ว​ยกมือ​ไหว้​ลา​ทุก​คน

“ไอ้​หมอ​นี่​ทำไม​พูด​ไม่​รู้​เรื่อง​วะ” วิชา​ติ​บ่น​แล้ว​ชะงัก

เพราะ​คุณหญิง​สม​สวาท​เดิน​เข้า​มา​พร้อม​ส​อา​ง​ทิพย์ สด​สวย​และ​เด๋อ

คุณหญิง​บอก​ข้อ​ตกลง​ก่อน​พา​ตัว​วิชชุ​ดา​กลับ​กรุงเทพฯ​ว่า เธอ​ไม่​อยาก​ให้​ทุก​คน​พูด​ถึง​เรื่อง​ที่​เกิด​ขึ้น​ที่​นี่​อีก ​วี​ร​ชาติ​กับ​วิชา​ติ​เห็น​ด้วย แต่​สด​สวย​กับ​ส​อา​ง​ทิพย์​ค้าน​เพราะ​อยาก​ให้​วิชชุ​ดา​ ได้​รู้ความ​จริง​เรื่อง​แผนการ​ของ​พี่​ชาย​ทั้ง​สอง แต่​คุณหญิง​ยืนยัน​คำสั่ง​เดิม​เพราะ​ไม่​อยาก​เห็น​วิชชุ​ดา​ต้อง​ทุกข์​ใจ​มาก​กว่า​นี้

“ได้​ค่ะ​คุณ​ป้า ส​อา​งค์​จะ​ไม่​บอก​น้อง​วิช เพราะ​ส​อา​งค์​หวัง​ว่า​เรื่อง​นี้​น่า​จะ​จบ​ลง​จริงๆ ขอ​เพียง​ใคร​บาง​คน​อย่าได้​ฉวย​โอกาส​แสดง​ตน​เป็น​วีรบุรุษ​ก็​แล้วกัน” ส​อา​ง​ทิพย์​ป​ราย​ตา​มา​ทาง​โส​รัตน์

โส​รัตน์​ร้อนตัว​รีบ​รับปาก​ว่า​จะ​ไม่​ฉวย​โอกาส​แน่

“แต่​โส​รัตน์​มัน​ก็​ไป​ช่วย​ยาย​วิช​จริงๆ ถ้า​หาก​ยาย​วิช​เห็น​โส​รัตน์​เป็น​วีรบุรุษ มัน​ก็ ก็​คง​ช่วย​อะไร​ไม่ได้” วิชา​ติ​รีบ​แก้​แทน

“แต่​คน​ที่​ช่วย​น้อง​วิช​จริงๆ คือ​คุณ​ศ​ยาม” สด​สวย​ค้าน

เด๋อ​รีบ​สนับสนุน​และ​คุย​อวด​ถึง​ความ​กล้า​หาญ​ของ​เสือ​มืด​ให้​ทุก​คน​ฟัง คุณ​หญิ​งสม​สวาท​ดุ​ให้​เด๋อ​หยุด​พูด​พลาง​กำชับ​ว่า ห้าม​บอก​เรื่อง​เสือ​มืด​กับ​วิชชุ​ดา​เป็นอันขาด จาก​นั้น​ก็​หัน​ไป​อบรม​สาม​หนุ่ม​ชุด​ใหญ่

“คราว​นี้​พวก​เธอ​คง​ได้​รับ​บทเรียน​กัน​แล้ว​นะ คิด​ทำ​เรื่อง​พิเรนทร์​จน​เลยเถิด​กลาย​เป็น​เรื่องราว​ใหญ่​โต แต่ละ​คน​มี​ตำแหน่ง​สูงๆทั้งนั้น แต่​ดัน​ไม่​มี​ใคร​ห้าม​ใคร​เลย ต่อ​ไป​นี้​อย่า​ได้​ไป​ยุ่ง​กับ​ยาย​วิช​อีก เอา​เวลา​ไป​ยุ่ง​ดูแล​คน​ของ​ตัว​เอง​เถอะ เข้าใจ​ที่​ฉัน​พูด​กัน​ใช่​ไหม”

วิชา​ติ วี​ร​ชาติ และ​โส​รัตน์​นั่ง​จ๋อย

ooooooo

วิชชุ​ดา​ยืน​เหม่อ​อยู่​ที่​ระเบียง วิชา​ติ วี​ร​ชาติ และ​โส​รัตน์​เดิน​เข้า​มา​คุย​ด้วย วิชา​ติ​พูด​ทำ​คะแนน​ให้​โส​รัตน์​ใน​ขณะ​ที่​วี​ร​ชาติ​รู้สึก​ผิด​ก็​พยายาม​จะ​ขอโทษ​น้อง แต่​วิชา​ติ​รีบ​ขัด​แล้ว​ดึง​วี​ร​ชาติ​ออก​ไป เพื่อ​ให้​โส​รัตน์​ได้​อยู่​กับ​วิชชุ​ดา​ตามลำพัง

วิชชุ​ดา​ขอ​บคุณโส​รัตน์​ที่​ตาม​ไป​ช่วย​และ​บอก​ว่า เธอ​ไม่​ใช่​วิชชุ​ดา​คน​เดิม​อีก​ต่อ​ไป​แล้ว โส​รัตน์​อึ้ง​มอง​วิชชุ​ดา​อย่าง​แปลก​ใจ

“วิช​ไม่ได้​เจอ​แต่​เรื่อง​เลว​ร้าย​นะ​คะ เรื่อง​ดีๆวิช​ก็ได้​พบ​ได้​เจอ​มา​ด้วย วิช​ได้​รู้จัก​เพื่อน​ดีๆเพิ่ม​อีก​คน ที่จริง​เค้า​ก็​ไม่​ใช่​เป็น​แค่​เพื่อน​ที่​ดี​นะ​คะ เขา​เป็น​เพื่อน​ตาย​ของ​วิช​เลย​ล่ะ วิช​คง​ไม่​มี​ชีวิต​รอด​กลับ​มา​ได้...ถ้า​หาก​ไม่​มี​เขา ​วิช​หวัง​ว่า​ซัก​วัน​นึง...วิช​คง​จะ​ได้​มี​โอกาส​ตอบแทน​เขา​บ้าง แต่​วิช​คง​ไม่​มี​โอกาส​แล้ว​ล่ะ” วิชชุ​ดา​แตะ​สร้อย​ของ​เสือ​มืด​ที่​ยัง​ใส่​อยู่

โส​รัตน์​ยิ้ม​ฝัน​หวาน​คิด​ว่าวิชชุ​ดา​หมาย​ถึง​ตัว​เอง ก็​รีบ​รวบรัด​จะ​ส่ง​ผู้ใหญ่​มา​ทาบทาม​สู่ขอ วิชชุ​ดา​จำ​ต้องหา​ทาง​เลี่ยง​ด้วย​การ​เสนอ​ว่า ให้​ลอง​คบ​กัน​เป็น​เพื่อน​ไป​ก่อน เพราะ​เธอ​อาจ​ไม่​ดี​พอ​สำหรับ​เขา​ก็ได้

“ไม่​มี​ทาง​ครับ ผม​ไม่​มี​ทาง​เปลี่ยน​ใจไป​จาก​น้อง​วิช​เป็นอันขาด” โส​รัตน์​จับ​มือ​วิชชุ​ดา​ไว้​แน่น

วิชชุ​ดา​ฝืน​ยิ้ม​ทำ​ดี​ด้วย​ความ​เกรงใจ

ด้าน​วิชา​ติ​ที่​กำลัง​ฝัน​หวาน​หัน​มา​คุย​กับ​วี​ร​ชาติ​ว่า คราว​นี้​โส​รัตน์​ต้อง​เอาชนะ​ใจ​วิชชุ​ดา​ได้​แน่ แต่​ส​อา​ง​ทิพย์​กับ​สด​สวย​เข้า​มา​ค้าน พวก​เธอ​ยืนยัน​จะ​ไม่​ยอม​ให้​วิชชุ​ดา​หลงกล​พี่​ชาย​ทั้ง​สอง​แน่ และ​ช่วย​กัน​พูด​เชียร์​ฤ​ทธิ​รงค์​เพราะ​เห็น​ว่า​เหมาะสม​กับ​วิชชุ​ดา​มาก​กว่า​โส​รัตน์ วิชา​ติ​เห็น​ว่า​เถียง​สู้​สอง​สาว​ไม่ได้​แน่​จึง​รีบ​ตัดบท

“ยาย​วิช​จะ​เลือก​ใคร ก็​ให้​เขา​เป็น​คน​ตัดสินใจ​เอง”

“หวัง​ว่า​พวก​คุณ​จะ​ให้​อิสระ​ใน​การ​ตัดสินใจ​กับ​น้อง​วิช​จริงๆ แล้ว​เรา​มา​ดู​กัน​ว่า...น้อง​วิช​จะ​เลือก​ใคร” สอ​าง​​ทิพย์​กับ​สด​สวย​เดิน​ออก​ไป

“ยาย​วิช​ก็​ต้อง​เลือก​โส​รัตน์​อยู่​แล้ว ​จริง​ไหม​วะ​นายกลาง” วิชา​ติ​ยิ้ม​กับ​วี​ร​ชาติ​อย่าง​มั่นใจ​มาก

ooooooo

เสือ​สอน​เดิน​นำ​ศ​ยาม​มา​ใน​ป่า เมื่อ​เห็น​ว่า​ปลอดภัย​แล้ว​ก็​ชวน​ศ​ยาม​หยุด​พัก และ​คุย​เรื่อง​วิชชุ​ดา เพราะ​เชื่อ​ว่า​เธอ​มี​ใจ​ให้​เสือ​มืด​แน่ แต่​จะ​ได้​เจอ​กัน​อีก​หรือ​ไม่ ​ขึ้นอยู่​กับ​วาสนา

“พี่​สอน​ไม่​ต้อง​ห่วง​เรื่อง​ฉัน​หรอก พี่​น่า​จะ​คิดถึง​ชีวิต​ตัว​เอง​บ้าง พี่​เคย​คิด​อยาก​ใช้​ชีวิต​อย่าง​สงบ​สุข​บ้าง​หรือ​เปล่า” ศ​ยาม​เข้า​เรื่อง เสือ​สอน​อมยิ้ม​ฟัง​ศ​ยาม​พูด​ต่อ “ฉัน​เห็น​พี่​สอน​เป็น​คน​ดี ไม่​อยาก​เห็น​พี่​ต้อง​มี​จุดจบ​เหมือน​โจร​คน​อื่น ฉัน​เอง​ก็​เบื่อ​ที่​จะ​ต้อง​หนี​ตำรวจ​ไป​ตลอด​ชีวิต เรา​มา​เริ่ม​ต้น​ชีวิต​ใหม่​พร้อมๆกัน​ดี​ไหม​พี่”

“เอ็ง​เป็น​ใคร​กัน​แน่​วะ​เสือ​มืด” เสือ​สอน​มอง​หน้า​ศ​ยาม

ศ​ยาม​อ้ำอึ้ง กง​กับ​ลาด​โผล่พรวด​พราด​เข้า​มา​พอดี เสือ​สอน​มอง​ลูกน้อง​ทั้ง​สองอย่าง​ตัดสินใจ แล้ว​สั่ง​ให้​ทั้ง​คู่​ล่วงหน้า​ไป​รอ​ที่​จุด​นัดหมาย จาก​นั้น​ก็​เดิน​ไป​ยืน​นิ่ง​ให้​น้ำตก​ชำระ​ล้าง​ตัว ศ​ยาม​มอง​ตาม​แล้ว​เอ่ย​ถาม​เรื่อง​เดินทาง​ต่อ

“เรา​จะ​ต้อง​แยก​ทาง​กัน​เดิน​แล้ว​ล่ะ” เสือ​สอน​เดิน​เข้า​มา “เอ็ง​ไม่ได้​ทำ​ผิด แต่​เอ็ง​กับ​ข้า​ไม่ได้​อยู่​ฝ่าย​เดียวกัน​ตั้งแต่​ต้น​แล้ว เรา​คง​ร่วม​เดินทาง​กัน​ต่อ​ไป​ไม่ได้​หรอก”

“พี่​สอน​หมายความ​ว่า​ยัง​ไง”

“ถึง​เวลา​ที่​เรา​ควร​จะ​มา​พูด​ความ​จริง​กัน​ได้แล้ว คุณ​มี​โอกาส​ฆ่า​ผม​ตั้ง​หลาย​ครั้ง แต่​ทำไม​ไม่​ทำ​ล่ะ​ครับ​คุณ​ตำรวจ”

“นี่...นี่​คุณ​รู้​ได้​ยัง​ไง”

“ไม่​มี​โจร​ที่ไหนมา​นั่ง​เกลี้ยกล่อม​เสือ​สอน​ให้​เลิก​เป็น​โจร​หรอก แล้ว​คุณ​ก็​เป็น​คน​ดี​เกิน​กว่า​ที่​จะ​เป็น​โจร ไม่​ต้อง​เกลี้ยกล่อม​ผม​แล้ว​ล่ะ​ครับ​คุณ​ตำรวจ ผม​ตัดสินใจ​ได้​แล้ว” เสือ​สอน​เดิน​ไป​หยิบ​ปืน​ที่​วาง​อยู่​บน​โขด​หิน​มา​ส่ง​ให้​ศ​ยาม “ผม​จะ​วางมือ แต่​ผม​มี​เงื่อนไข​ข้อ​เดียว ไม่​ทราบ​ว่า​คุณ​ตำรวจ​จะ​รับ​เงื่อนไข​ของ​ผม​ได้​หรือ​เปล่า” เสือ​สอน​สบตา​กับ​ศ​ยาม

เมื่อ​ได้​รับฟัง​เงื่อน​ไขของ​เสือ​สอน​แล้ว ​ศ​ยาม​ก็ตาม​เสือ​สอน​มา​พบ​กง​กับ​ลาด​ที่​จุด​นัด เสือ​สอน​บอก​กับ​ลูกน้อง​ว่า​จะ​วางมือ ให้​ทั้ง​สอง​นำ​เงิน​ทอง​ที่​ปล้น​มา​จาก​เถ้าแก่​ฮวด​ไป​แบ่ง​กัน แล้ว​กลับ​ไป​ตั้งตัว​ที่​บ้าน​เกิด​หา​งาน​สุจริต​ทำ

“แล้ว​ทำไม​อยู่ๆพี่​สอน​ถึง​คิด​จะ​เลิก​เป็น​โจร​ล่ะ” กง​สงสัย

“ข้า​ทำ​บาป​มา​มาก​พอ​แล้ว ถึง​ข้า​กลับ​ตัว​ใหม่​ตอน​นี้​ จะ​ลบล้าง​ความ​ผิด​ที่​เคย​ทำ​มา​ไม่ได้ แต่​ก็​ยัง​ดี​กว่า​ที่​ข้า​จะ​ไม่​เริ่ม​ต้น​ทำ​อะไร​เลย แล้ว​ใน​เมื่อ​มี​คน​ชี้​ทาง​สว่าง​ให้​เดิน​แล้ว​ทำไม​ข้า​จะ​ไม่​ทำ​ตาม​ล่ะ” เสือ​สอน​ยิ้ม​ให้​กับ​ศ​ยาม

ooooooo

วิชชุดานั่งเหงาอยู่ในสวน เด๋อเข้ามาชวนคุย วิชชุดานึกขึ้นได้ถามถึงป้าคล้าม เด๋อจำต้องโกหก ทั้งที่ในใจอยากบอกความจริงกับลูกพี่ใจแทบขาด วิชชุดานั่งเศร้านึกภาพเก่าๆ เมื่อครั้งอยู่ที่กระท่อม กับเสือมืด

เวลาเดียวกันนั้น ศยามกำลังคิดถึงวิชชุดาอยู่เช่นกัน

“เราต้องกลับไปหาคุณแหวว คุณแหววรอเราอยู่” ศยามบอกกับตัวเอง

รุ่งอรุณวันใหม่ ศยามออกมายืนรอส่งกงกับลาด กงชวนศยามไปอยู่ด้วยกัน แต่เขาปฏิเสธบอกว่า จะกลับบ้านเกิด กงพยักหน้ารับแล้วยื่นมือมาจับกับศยาม

“ข้าเคยทำผิดกับเอ็งอโหสิให้ข้าด้วย” ศยามจับมือ กงเป็นการอโหสิ ลาดเข้าจับมือด้วยอีกคน

เสือสอนคนใหม่เดินเข้ามาตบไหล่กงกับลาดเอ่ยว่า “ถ้าเรามีวาสนาต่อกัน เราก็คงจะได้เจอกัน แต่ถ้าไร้วาสนา แม้อยู่ตรงหน้าก็ไม่พบเจอ พวกเอ็งไปได้แล้วไป ทิ้งอดีตไว้ที่นี่ แล้วไปเริ่มต้นชีวิตใหม่”

“พี่สอน พี่มีบุญคุณต่อฉันล้นเหลือ ชาตินี้ฉันจะไม่มี วันลืมพี่เลย หวังว่าซักวันฉันจะมีโอกาสตอบแทนพระคุณของพี่” กงให้คำมั่น

“พี่สอน พี่จะเป็นวีรบุรุษในหัวใจฉันตลอดไป” ลาด น้ำตาซึม เดินกอดคอกงออกไป

เสือสอนหันมามองศยามแล้วพากันเดินออกไปที่ถนนใหญ่

เสือสอนขอบคุณศยามที่ให้โอกาสเขากับลูกน้อง เพราะถ้าศยาม จับเสือสอนส่งทางการ ต้องได้สองขั้นแน่ แถมยังมีรางวัลค่าหัว อีกหลายหมื่นบาท

ศยามยิ้มนึกถึงคำพูดของวิชชุดา แล้วทำเฉไฉ “ผมเชื่อว่า ถ้าข่าวเสือสอนกลับตัวเลิกเป็นโจรแพร่สะพัดออกไป จะต้อง

มีโจรอีกหลายสิบคนที่จะดำเนินรอยตาม ตำรวจอย่างผมก็คง มีงานทำน้อยลง”

“ผมก็พอจะทำประโยชน์กับเขาได้บ้างเหมือนกันนะ”

“เป็นเกียรติที่ได้รู้จักคุณ” ศยามยื่นมือให้

“ผมก็เช่นกัน...ถ้าหากว่าผมไม่ตายซะก่อน เราคงจะได้ เจอกันอีก” เสือสอนจับมือกับศยามแล้วเดินแยกออกไป โบกรถบรรทุกที่แล่นผ่านมา เพื่อขอติดรถไปด้วย

ศยามยืนมองเสือสอนจนลับสายตา แล้วมุ่งหน้าไปที่ สถานีรถไฟเพื่อกลับกรุงเทพฯ

ooooooo

ครอบครัววิภาดากำลังเตรียมตัวกลับกรุงเทพฯเช่น กัน โสรัตน์ประคองวิชชุดามานั่งรอรถไฟที่หน้าสถานี เด๋อมองโสรัตน์อย่างไม่ชอบใจนักและคอยกันท่า เมื่อมีโอกาส โสรัตน์เข้ามาเอาใจอาสาจะไปซื้ออาหาร มาให้ แต่วิชชุดาปฏิเสธแล้วเมินหน้าหนีจนเหลือบไป เห็นศยามสะพายเป้ไกลๆ เดินปะปนอยู่กับผู้คน “เสือมืด” วิชชุดารีบลุกขึ้นผลุนผลันออกไปทันที

ศยามที่เดินอยู่ท่ามกลางผู้คนเหลือบมาเห็นวิชชุดากำลัง

เดินตรงมาหาก็รีบหลบออกไป โสรัตน์ตามมาดึงวิชชุดาไว้ วิชชุดาไม่กล้าบอกว่าเธอเห็นเสือมืดจึงรีบกลบเกลื่อนว่า เจอคนรู้จัก แต่คงตาฝาดไป แล้วฤทธิรงค์ก็ถือกระเป๋าเดินทางวิ่ง กระหืดกระหอบเข้ามา บอกกับวิชาติที่ตีหน้ายักษ์ใส่

“พี่​ส​อา​ง​ค์ที่​ซื้อ​ตั๋ว​เผื่อ​ผม​ครับ ใกล้​เวลา​รถไฟ​มา​แล้ว เรา​เข้าไป​รอ​ที่​ชานชาลา​กัน​เถอะ​วิช” ฤ​ทธิ​รงค์​จะ​จับ​แขน​วิชชุ​ดา​เดิน​ไป โส​รัตน์​เข้า​มา​แทรก​แบบ​เนียนๆบอก​ว่า เขา​จะ​ดูแล​วิชชุ​ดา​เอง​แล้ว​รีบ​พา​วิชชุ​ดา​ออก​ไป

ฤ​ทธิ​รงค์​หัน​มา​ยิ้ม​กับ​เด๋อ แล้ว​โอบ​ไหล่​เด๋อ​เดิน​ตาม

ศ​ยาม​ที่​แอบ​มอง​อยู่​โล่ง​อก รีบ​โผล่​ออก​มา​จาก​ที่​ซ่อน

“ถ้า​ไร้​วาสนา...แม้​อยู่​ตรง​หน้า​ก็​ไม่​พบ​เจอ” พึมพำ​กับ​ตัว​เอง พลาง​แตะ​เถาวัลย์​ที่​ยัง​ผูก​ที่​ข้อ​มือ​อยู่

ooooooo

ทุก​ชีวิต​กลับ​มา​เริ่ม​ต้น​ใหม่​ที่​กรุงเทพฯ และ​พยายาม​ลืม​เรื่อง​ที่​นครสวรรค์ ศ​ยาม​แต่งตัว​หล่อ​ออก​มา​จาก​ห้อง​เพราะ​จะ​ไป​ทำ​คะแนน​กับ​สุด​ถนอม แต่​นม​ค​ล้า​ม​มี​เรื่อง​คา​ใจ เมื่อ​รู้​ว่า​สุด​ถนอม​กับ​โส​รัตน์​มา​ช่วย​จัด​บ้าน​ให้ ด้าน​วิชชุ​ดา​ก็​พยายาม​หา​งาน​มา​ทำ​ไม่​หยุด  เพราะ​ไม่​อยาก​ให้​ตัว​เอง​มี​เวลา​ว่าง  จน​ส​อา​ง​-ทิพย์​นึก​ห่วง​จึง​จะ​เข้า​มา​บอก​ความ​จริง แต่​วิชา​ติ​เข้า​มา​ขัด แล้ว​สอง​ผัว​เมีย​ก็​หัน​มา​ทะเลาะ​กัน เพราะ​
ต่าง​ฝ่าย​ต่าง​เชียร์​คน​ของ​ตัว​เอง​ว่า​เหมาะสม​กับ​วิชชุ​ดา​มาก​กว่า

วิชชุ​ดา​เดิน​หนี​เข้าไป​เตรียม​อาหาร​เย็น เด๋อ​ตาม​ไป​ช่วย สัก​พัก​วิชา​ติ​ก็​เข้า​มา​ตาม​บอกโส​รัตน์​จะ​มา​รับ​วิชชุ​ดา​ไป​ทาน​ข้าว​ให้​รีบ​ขึ้น​ไป​แต่งตัว วิชชุ​ดา​อ้า​ปาก​จะ​ค้าน​แล้ว​เปลี่ยนใจ​ยอม​ทำ​ตามอย่าง​ว่าง่าย

เป็น​เวลา​เดียว​กับ​ศ​ยาม​ไป​หา​สุด​ถนอม​ที่​บ้าน และ​ถูก​คุณนาย​จินดา​ที่​ยัง​แก้​ปัญหา​เรื่อง​หลวง​พิศาล​ไม่​ตก​เข้า​มา​พาล​หาเรื่อง

“แหวว​ขอโทษ​แทน​คุณ​แม่​ด้วย​นะ​คะ หมู่​นี้​คุณ​แม่​อารมณ์​ไม่ค่อย​ดี​น่ะ​ค่ะ คุณ​แม่​ไม่ได้​หมายความ​อย่าง​ที่​พูด​หรอก​นะ​คะ”

“ไม่​เป็นไร​ครับ...ผม​เข้าใจ” ศ​ยาม​ยิ้ม​รับ

ด้าน​หลวง​พิศาล​ที่​ยืน​อยู่​ด้วย เขา​รู้​ว่า​คุณนาย​อารมณ์​เสีย​เพราะ​ตน จึง​เดิน​เลี่ยง​ออก​มา ศ​ยาม​ชวน​สุด​ถนอมออกไป​ทาน​อาหาร​ด้วย​กัน สุด​ถนอม​เข้าไป​ขอ​อนุญาต​คุณนาย​จินดา ทำให้​คุณนาย​ว่า​แขวะ​ที่​ศ​ยาม​ไม่​กล้า​เข้า​มา​ขอ​อนุญาต​ด้วย​ตัว​เอง

ศ​ยาม​ตาม​มา​อธิบาย​และ​ขอโอกาส​อีก​สัก​ครั้ง เขา​รับปาก​ว่า​จะ​พยายาม​เปลี่ยนแปลง​ตัว​เอง​เพื่อ​สุด​ถนอม คุณนาย​จินดา​นิ่ง​คิด​แล้ว​ออก​คำสั่ง​ว่า ห้าม​กลับ​เกิน​สี่​ทุ่ม ศ​ยาม​ขอบคุณ​แล้ว​พา​สุด​ถนอม​ออก​ไป

คุณนาย​จินดา​มอง​ตาม​พลาง​นึก​ใน​ใจ​ว่า​ต้อง​พิจารณา​เรื่อง​ศ​ยาม​ใหม่

ooooooo

เด๋อ​ปีน​หน้าต่าง​เข้า​มา​ดู​เห็น​ลูกพี่​แต่งตัว​สวย​กว่า​ทุกที​ก็​ร้อง​ทัก  วิชชุ​ดาบ​อก​กับ​เด๋อ​ว่า  เธอ​ต้อง​เปลี่ยนแปลง​ตัว​เอง​เสียที เพราะ​ไม่​อยาก​สร้าง​ปัญหา​ให้​กับ​พี่ๆอีก

“แต่​คุณ​วิช​ไม่ได้​ชอบ​คุณ​โส​รัตน์​นี่​ครับ แล้ว​คุณ​โส​รัตน์​ก็​ไม่​เหมาะ​กับ​คุณ​วิช​เลย  คุณ​ฤทธิ์​ยัง​เหมาะ​กว่า​อีก  ที่จริง​คน​ที่​เหมาะสม​กับ​คุณ​วิช​มาก​ที่สุด​ก็​คือ​เสือ​มืด​นะ​ครับ เสือ​มืด​ยิง​นก​ตก​ปลา​เก่ง​เหมือน​คุณ​วิช​เลย แล้ว​ก็​มี​นิสัย​หลายๆอย่าง​คล้าย​คุณ​วิช​ด้วย” เด๋อ​หลุดปาก

“หยุด​พูด​เดี๋ยวนี้​นะ​นาย​เด๋อ” วิชชุ​ดา​เสียง​เข้ม

วิชา​ติ​เดิน​เข้า​มา​ตาม​เพราะ​โส​รัตน์​มา​รอ​แล้ว วิชชุ​ดา​ขยับ​จะ​เดิน​ออก แต่​วิชา​ติ​ร้อง​ทัก​ให้​น้อง​สาว​เปลี่ยน​สร้อย​คอ​เพราะ​ไม่​เข้า​กับ​ชุด แต่​วิชชุ​ดา​ไม่​ยอม​เพราะ​เป็น​สร้อย​ของ​เสือ​มืด

รถ​โส​รัตน์​แล่น​มา​จอด​ที่​หน้า​ร้าน​อาหาร โส​รัตน์​มือ​ไม้​สั่น​ด้วย​ความ​ตื่นเต้น​รีบ​ลง​มา​เปิด​ประตู​รถ​ให้​วิชชุ​ดา เป็น​เวลา​เดียว​กับ​ที่​รถ​ของ​ศ​ยาม​แล่น​เข้า​มา​จอด​พอดี โส​รัตน์​หัน​ไป​เห็น​ศยาม​ก็​ร้อง​ลั่น

ขณะ​ที่​วิชชุ​ดา​หัน​ไป​เห็น​ศ​ยาม​ก็​พุ่ง​เข้าไป​หา “เสือ​มืด เสือ​มืด นาย​มา​ที่​นี่​ได้​ยัง​ไง ฉัน​คิด​ว่า​นาย​ตาย​ไป​แล้ว​ซะ​อีก ฉัน​ดีใจ​จริงๆที่​ได้​เจอ​นาย​อีก พูด​อะไร​ซัก​คำ​ซิ ยืน​เงียบ​อยู่​ทำไม” วิชชุ​ดา​มอง​ศ​ยาม​อย่าง​คาดคั้น

ศ​ยาม​ยืน​อึ้ง​ไม่​คิด​ว่า​จะ​เจอ​เหตุการณ์​เช่น​นี้ จึง​รีบ​พา​สุด​ถนอม​เดิน​หนี​มา​ที่ทาง​เข้า​ร้าน​อาหาร แต่​วิชชุ​ดา​ตาม​ติด

ด้วย​เข้าใจ​ว่า​เสือ​มืด​กลัว​โส​รัตน์​ที่​เป็น​นาย​ตำรวจ ศ​ยาม​ตัดสินใจ​หัน​มา​บอก​วิชชุ​ดา​ว่า เธอ​จำ​คน​ผิด​แล้ว พลาง​ไขว้​มือ​ไว้​ด้าน​หลัง​ไม่​ให้​เห็น​เถาวัลย์

โส​รัตน์​ตั้ง​สติ​ได้​รีบ​เข้า​มา​ช่วย เขา​บอก​วิชชุ​ดา​ว่า เธอ​จำ​คน​ผิด แล้ว​แนะนำ​ให้​เธอ​รู้จัก​กับ​ศ​ยาม​ญาติ​ผู้​น้อง​ของ​เขา​และ​สุด​ถนอม​คน​รัก​ของ​ศ​ยาม สุด​ถนอม​ยิ้ม​ให้​วิชชุ​ดา​อย่าง​เจื่อนๆ เดา​ได้​ว่า​วิชชุ​ดา​เป็น​ผู้หญิง​ที่​โส​รัตน์​หลง​รัก ศ​ยาม​รีบ​ตัดบท​ชวน​สุด​ถนอม​เข้าไป​นั่ง​ใน​ร้าน วิชชุ​ดา​มอง​ตามอย่าง​ข้องใจ โส​รัตน์​ชวน​เปลี่ยน​ร้าน​แต่​วิชชุ​ดา​ไม่​ยอม​ตาม​เข้า​นั่ง​โต๊ะ​ใกล้ๆกับ​ศ​ยาม ศ​ยาม​กับ​โส​รัตน์​แอบ​สบตา​กันท่า​ทาง​หนักใจ​ทั้ง​คู่

สุด​ถนอม​เห็น​โส​รัตน์​เอาอกเอาใจ​วิชชุ​ดา​ก็​หัน​มา​ชวน​ศ​ยาม​คุย​ว่า ทั้ง​คู่​ดู​เหมาะสม​กัน เธอ​ดีใจ​ที่​โส​รัตน์​สม​หวัง​ใน​ความ​รัก

“แล้ว​เรา​สอง​คน​ล่ะ​ครับ เหมาะสม​เหมือนกับ​คู่​นั้น​หรือ​เปล่า เมื่อ​ไหร่​ความ​รัก​ของ​เรา​จะ​คืบ​หน้า​ไป​มาก​กว่า​นี้​ซัก​ที​ครับ” ศ​ยาม​จับ​มือ​สุด​ถนอม

สุด​ถนอม​มอง​เถาวัลย์​ข้อ​มือ​ศ​ยาม​เห็น​ว่า​สกปรก​ก็​จะ​แกะ​ออก​ให้ ศ​ยาม​ทำ​เฉไฉ โส​รัตน์​มอง​มา​ที่สุด​ถนอม เห็น​เธอ​จับ​มือ​ใกล้​ชิด​กับ​ศ​ยาม​ก็​รู้สึก​แปลกๆ

ใน​ขณะ​ที่​วิชชุ​ดา​ก็​ยัง​มอง​ศ​ยาม​อย่าง​ครุ่นคิด​สงสัย ภาพ​ตอน​เสือ​มืด​เล่า​เรื่อง​พี่​ชาย​และ​ครอบ​ครัว​ให้​ฟัง​แว่บ​เข้า​มา เธอ​จึง​เข้าใจ​ว่า​ศ​ยาม​เป็น​พี่​ชาย​ฝาแฝด​ของ​เสือ​มืด​นั่นเอง

วิชชุ​ดา​ไม่​รอ​ช้า​สอบ​ถาม​เรื่อง​นี้​กับ​โส​รัตน์ แต่​โส​รัตน์​ปฏิเสธ​ว่า​ไม่​รู้​เรื่อง​เลย

“ครอบครัว​คุณ​ศ​ยาม​ปิดบัง​เรื่อง​นี้​เป็น​ความ​ลับ​ถึง​ขนาด​นี้​เลย​เหรอ​คะ ขนาด​คุณ​โส​รัตน์​เป็น​ญาติ​แท้ๆยัง​ไม่​รู้​เรื่อง​เลย นี่​แสดง​ว่า​เขา​ตัดขาด​จาก​เสือ​มืด​แล้ว​จริงๆ” วิชชุ​ดา

ยิ่ง​สงสาร​เสือ​มืด เธอ​รอ​โอกาส​จนกระทั่ง​เห็น​ศ​ยาม​ลุก​ไป​เข้า​ห้อง​นํ้า​จึง​ตาม​ไป​ดัก​รอ และ​ถาม​เขา​เรื่อง​เสือ​มืด​น้อง​ชาย​ฝาแฝด แต่​ศ​ยาม​ทำ​เข้ม​บอก​ว่า​ไม่​มี​น้อง​ชาย

“คุณ​อย่า​ปิดบัง​ความ​จริง​อีก​ต่อ​ไป​เลย​ค่ะ ฉัน​ได้​พบ​กับ​น้อง​ชาย​คุณ เขา​เล่า​เรื่อง​คุณ​ให้​ฉัน​ฟัง​หมด​แล้ว ยัง​ไง​เสือ​มืด​ก็​เป็น​น้อง​แท้ๆของ​คุณ​นะ​คะ คุณ​จะ​โกรธ​จะ​เกลียด​เขา​แค่​ไหน ก็​ไม่​ควร​ตัด​เป็น​ตัด​ตาย​ถึง​ขนาด​นี้”

“แล้ว​คุณ​จะ​ให้​ผม​ยอม​รับ​โจร​เป็น​คนใน​ครอบครัว​ได้​ยัง​ไง นาย​มืด​มัน​ไม่​รัก​ดี ผม​ไม่​ถือว่า​มัน​เป็น​น้อง​อีก​ต่อ​ไป​แล้ว มัน​คง​ไป​อวดอ้าง​กับ​คุณ​ว่า​มัน​เป็น​ลูก​หลาน​ใคร​นามสกุล​อะไร​ล่ะ​ซิ นี่​มัน​จะ​ทำให้​ครอบครัว​เสื่อมเสีย​ชื่อเสียง​ไป​ถึง​ไหน”

“เสือ​มืด​ไม่​เคย​อวดอ้าง​อะไร​กับ​ฉัน แม้แต่​ชื่อ​จริง​ของ​เขา ฉัน​ยัง​ไม่​รู้​เลย ฉัน​อยาก​ให้​คุณ​เห็นใจ​เขา​บ้าง”

“ผม​กับ​นาย​มืด​ตัดขาด​กัน​ไป​นาน​แล้ว กรุณา​อย่า​พูด​ถึง​มัน​อีก” ศ​ยาม​ทำ​ขึงขัง แล้ว​ส่ง​สัญญาณ​ให้​โส​รัตน์​ที่​ยืน​เลิ่กลั่ก​เข้า​มา​เอา​ตัว​วิชชุ​ดา​ไป

“น้อง​วิช​มา​อยู่​นี่เอง ผม​เห็น​น้อง​วิช​หาย​ไป​นาน​ก็​เลย​เป็น​ห่วง เขา​เสิร์ฟ​ของหวาน​แล้ว​นะ​ครับ ไป​ที่​โต๊ะ​กัน​ดี​กว่า ไป​ครับ” โส​รัตน์​รีบ​พา​วิชชุ​ดา​ออก​ไป แล้ว​แอบ​หัน​กลับ​มา​สบตา​กับ​ศ​ยาม​อย่าง​เห็นใจ

ooooooo

สุด​ถนอม​ทักทาย เมื่อ​เห็น​ศ​ยาม​เดิน​เหม่อ​เข้า​มา

“ได้​เจอ​คน​ที่​ไม่​คิด​ว่า​จะ​ได้​เจอ​กัน​อีก บางที​โชค​ชะตา​ก็​ชอบ​เล่น​ตลก​กับ​เรา​นะ​ครับ”

“คุณ​ศ​ยาม​มี​เรื่อง​อะไร​ที่​อยาก​จะ​เล่า​ให้​แหวว​ฟัง​หรือ​เปล่า​คะ”

“คน​อย่าง​ผม​จะ​มี​เรื่อง​อะไร​นอกจาก​เรื่อง​งาน ไม่​มี​อะไร​น่า​สนุก​เลย ผม​ขอ​ฟัง​เรื่อง​คุณ​แหวว​ดี​กว่า ตอน​ที่​ผม​ไม่​อยู่​มี​อะไร​เกิด​ขึ้น​บ้าง​ครับ”

สุด​ถนอม​อมยิ้ม​บอก​กับ​ศ​ยาม​ว่า ตอน​นี้​เธอ​ทำ​งาน​เป็น​มัคคุเทศก์​อยู่​บริษัท​เดียว​กับ​ส​อา​ง​ทิพย์ เพราะ​ได้​กำลังใจ​ดีๆจาก​โส​รัตน์​ทำให้​ลุก​ขึ้น​มา​ปรับ​เปลี่ยนตัว​เอง

“ผม​ดีใจ​ด้วย​นะ​ครับ​ที่​คุณ​แหวว​ค้น​พบ​ตัว​เอง​ได้ แล้ว​ยัง​ได้​รู้​ว่า​ตัว​เอง​ต้องการ​ทำ​อะไร​อีก พยายาม​ต่อ​ไป​นะ​ครับ ผม​จะ​คอย​เอาใจช่วย​อีก​คน” ศ​ยาม​จับ​มือ​สุด​ถนอม​ให้​กำลังใจ

หลังจาก​ทาน​อาหาร​เสร็จ โส​รัตน์​ก็​พา​วิชชุ​ดา​ออก​มา​จาก​ร้าน มี​ศ​ยาม​กับ​สุด​ถนอม​เดิน​ตาม​ออก​มา​ด้วย โส​รัตน์​หัน​มา​ร่ำลา​ศ​ยาม​กับ​สุด​ถนอม แต่​วิชชุ​ดา​ยัง​คง​มอง​ศ​ยาม​อย่าง​ข้องใจ

“เรา​ไป​กัน​เถอะ​ครับ​น้อง​วิช” โส​รัตน์​ยัง​ไม่ทัน​ที่​จะ​พา​วิชชุ​ดา​ออก​ไป สุ​มา​น​พุ่ง​เข้า​มา​หา​ศ​ยาม​อย่าง​ไม่​รู้​เนื้อ​รู้ตัว แล้ว​คุย​อวด​สุด​ถนอม เรื่อง​ที่​เธอ​ไป​พบ​ศ​ยาม​ที่​นครสวรรค์ แต่​สุด​ถนอม​สวน​ทันควัน

“ถึง​เรา​จะ​เป็น​ผู้หญิง​เหมือน​กัน แต่​ดิฉัน​ต่าง​กับ​คุณ​มาก​ค่ะ​คุณ​สุ​มา​น ดิฉัน​เป็น​ผู้หญิง​ที่​รักษา​เกียรติ​ของ​ตัว​เอง ถึง​จะ​สิ้น​หวัง​ยัง​ไง ดิฉัน​ก็​จะ​ไม่​มี​วัน​ไป​ยุ่ง​เกี่ยว​กับ​ผู้ชาย​ที่​มี​เจ้าของ​แล้ว” สุด​ถนอม​เดิน​ออก​ไป

ศ​ยาม​รีบ​ตาม​ไป​โดย​ไม่​สนใจ​สุ​มา​น​อีก สุ​มา​น​ยืน​อึ้ง​แล้ว​หัน​มา​ยิ้ม​หวาน​ให้​โส​รัตน์​ชวน​ไป​ทาน​ข้าว​ด้วย​กัน

“ผม​ก็​เป็น​ผู้ชาย​ที่​มี​เจ้าของ​แล้ว​เหมือน​กัน ไป​เถอะ​ครับ​น้อง​วิช” โส​รัตน์​พา​วิชชุ​ดา​ออก​ไป สุ​มา​น​ยืน​เห​วอ

เมื่อ​สุด​ถนอม​กลับ​มา​ถึง​บ้าน เห็น​พ่อ​ยืน​จดๆจ้องๆอยู่​หน้า​โทรศัพท์ ก็​เข้า​มา​บอก​เล่า​เรื่องราว​ของ​สุ​มา​น

“คุณ​สุ​มา​น​เคย​คบหา​กับ​คุณ​ศ​ยาม​มา​หลาย​ปี ก่อน​ที่​เธอ​จะ​ไป​แต่งงาน​กับ​ตำรวจ​ระดับ​นาย​พล แล้ว​ก็​หย่า​ไป​แต่งงาน​กับ​เศรษฐี​ที่ดิน สุดท้าย​ก็​หย่า​กัน​อีก คุณ​พ่อ​คง​จะ​หา​ตัว​เธอ​ไม่​ยาก​หรอก​ค่ะ ลูก​ได้​ข่าว​ว่า​เธอ​ชอบ​ไป​ขลุก​อยู่​ตาม​สนาม​กอล์ฟ​หรือ​ไม่​ก็​สโมสร​ที่​พวก​เศรษฐี​ชอบ​ไป​กัน คุณ​พ่อ​พิจารณา​เอา​เอง​ละ​กัน คุณ​พ่อ​จะ​ยอม​สูญเสีย​ครอบครัว เพื่อ​ผู้หญิง​ที่​ไม่​มี​ค่า​คน​นี้​หรือ​เปล่า” สุด​ถนอม​เดิน​ออก​ไป

หลวง​พิศาล​รู้สึก​เหมือน​ถูก​ค้อน​ทุบ​หัว​อย่าง​แรง

ooooooo

ศ​ยาม​เดิน​เหม่อ​คิด​เรื่อง​วิชชุ​ดา​เข้า​มา​ใน​ห้อง เขา​เห็น​กระเป๋า​ของ​วิชชุ​ดา​วาง​อยู่​ก็​นึก​ได้ รีบ​ดึง​ตุ๊กตา​หมี​ที่​ซุก​อยู่​ใน​เป้​ออก​มา แล้ว​ล้วง​กระเป๋า​หยิบ​เถาวัลย์​ที่สุด​ถนอม​แกะ​ให้​ออก​มา​ผูก​ข้อ​มือ​ของ​ตุ๊กตา​หมี

นม​ค​ล้า​ม​ถือ​ตะกร้า​เดิน​บ่น​เข้า​มา​เพราะ​ลืม​เอา​ผ้า​ศ​ยาม​ไป​ซัก ศ​ยาม​รีบ​โยน​ตุ๊กตา​หมี​ใส่​ตู้​ไป​ทันที แล้ว​บอก​นม​ค​ล้า​ม​เรื่อง​ไป​เจอ​วิชชุ​ดา​ที่​ร้าน​อาหาร

“ฉัน​รู้สึก​เหมือนว่า​ชีวิต​ฉัน​หนี​คุณ​วิช​เธอ​ไม่​พ้น​เลย” ศ​ยาม​พึมพำ

“คุณ​มืด​หนี​เธอ​ไม่​พ้น​หรือ​ว่า​ไม่​อยาก​หนี ลึกๆแล้ว​คุณ​มืด​ก็​อยาก​เจอ​หน้า​เธอ คุณ​มืด​ห่วง​เธอ อยาก​รู้​ว่า​เธอ​เป็น​ยัง​ไง​บ้าง​ใช่​ไหม​ล่ะ​คะ”

“ฉัน​จะ​อยาก​เจอ​คุณ​วิช​ทำไม​เล่า​นม ฉัน​ไม่​มี​อะไร​เกี่ยวข้อง​กับ​เธอ​อีก​แล้ว​ทุก​อย่าง​มัน​จบ​ลง​แล้ว”

“ขอ​ให้​จบ​จริงๆเถอะ​ค่า” นม​ค​ล้า​ม​ไม่​อยาก​เชื่อ

เป็น​เวลา​เดียว​กับ​ที่​วิชชุ​ดาบ​อก​เรื่อง​พี่​ชาย​ฝาแฝด​ของ​เสือ​มืด​ให้​เด๋อ​ฟัง​พอดี เด๋อ​ที่​รู้ความ​จริง​แต่​พูด​ไม่ได้​จึง​แกล้ง​เปรย​ว่า บางที​เสือ​มืด​อาจ​ยัง​มี​ชีวิต​อยู่​ก็ได้ เพราะ​ยัง​ไม่​มี​ใคร​พบ​ศพ​เสือ​มืด

“งั้น​เรา​ก็​ยัง​พอ​มี​ความ​หวัง​ใช่​ไหม” วิชชุ​ดา​รู้สึก​สบายใจ​ขึ้น​บ้าง

ooooooo

เช้า​วัน​ใหม่ วิชชุ​ดา​นั่ง​อ่าน​หนังสือพิมพ์​กอง​โต​เพื่อ​หา​ข่าว​เสือ​สอน คุณนาย​สม​สวาท​มา​เห็น​เข้า​ก็​เอ็ดตะโร​ลั่น

“เรา​ไม่​ควร​ไป​คิดถึง​อดีต อย่า​ไป​ห่วง​กับ​อนาคต แต่​ให้​อยู่​กับ​ปัจจุบัน​อย่าง​มี​สติ แล้ว​เรา​ก็​จะ​ใช้​ชีวิต​ได้​อย่าง​มี​ความ​สุข”

“วิช​ก็​พยายาม​ไม่​คิดถึง​เรื่อง​ที่​ผ่าน​มานะ​คะ แต่​การ​ที่​มี​คนคนนึง​เข้า​มา​ทำให้​ชีวิตเรา​เปลี่ยน​ไป เรา​คง​จะ​ลืม​เขาคนนั้น​ไม่ได้​ง่ายๆหรอก​ค่ะ”

“เสือ​สอน​มี​ความ​สำคัญ​ขนาด​เปลี่ยน​ชีวิต​เรา​ได้​เลย​เหรอ​ยาย​วิช” คุณหญิง​คาดคั้น วิชชุ​ดา​อึกอัก​เพราะ​เธอ​หมาย​ถึง​เสือ​มืด​ไม่​ใช่​เสือ​สอน แล้ว​เด๋อ​วิ่ง​หน้า​เริ่ด​นำ​ฤ​ทธิ​รงค์​เข้า​มา

“สวัสดี​ครับ​คุณ​ป้า” ฤ​ทธิ​รงค์​ยกมือ​ไหว้​คุณหญิง​สม​สวาท

“นึก​ว่า​ใคร...เธอ​เอง​ฤทธิ์” วิชชุ​ดา​โล่ง​ใจ​ชวน​ฤ​ทธิรงค์​ไป​คุย​กัน​ที่​สวน​หลัง​บ้าน

วิชชุ​ดา​เล่า​เรื่องราว​ที่​เกิด​ขึ้น​กับ​เธอ เมื่อ​ครั้ง​ไป​นครสวรรค์​ให้​ฤ​ทธิ​รงค์​รับ​รู้ ฤ​ทธิ​รงค์​ไม่​เห็น​ด้วย​ที่​วิชชุดา​ต้อง​ฝืน​ใจ​คบ​กับ​โส​รัตน์​เพื่อ​ตอบแทน​บุญคุณ​ที่​เขา​ไป​ช่วย​ชีวิต​เธอ

“ฉัน​ทำ​เพื่อ​พี่​ใหญ่​เพื่อ​พี่​กลาง​ต่างหาก​ล่ะ ถ้า​ฉัน​ไม่​หาเรื่อง​ใส่​ตัว​หนี​จาก​บ้าน​ไป​ตาม​จับ​ตัว​เสือ​มืด ทุก​คน​ก็​ไม่​ต้อง​เสี่ยง​ไป​ช่วย​จน​พี่​ใหญ่​ต้อง​ถูก​ยิง” วิชชุ​ดา​นึก​เสียใจ

“ไม่​มี​ใคร​โทษ​ว่า​เธอ​ผิด​หรอก​วิช ทุก​คน​รู้​ว่า​เธอ​หวัง​ดี​อยาก​จะ​ช่วย​คุณ​ป้า​จับ​โจร ไหนๆเรื่อง​มัน​ก็​จบ​ไป​แล้ว​อย่า​คิดมาก​เลย​นะ​วิช”

ศ​ยาม​ไป​นั่ง​รอ​สุด​ถนอม​ที่​บริษัท​เพื่อ​จะ​รับ​ออก​ไป​ทาน​กลางวัน​ด้วย​กัน ส​อา​ง​ทิพย์​เดิน​ผ่าน​มา​เห็น​ก็​หยุด​คุย​ด้วย เธอ​ว่า​ประชด​ศ​ยาม​ที่​ร่วมมือ​กับ​วิชา​ติ​หลอก​วิชชุ​ดา

“รู้​ไหม​ว่า​ตอน​นี้​น้อง​วิช​ต้อง​ฝืน​ใจ​คบ​กับ​คุณ​โส​รัตน์​เพราะ​อะไร เพราะว่า​บุญคุณ​ค้ำคอ​ค่ะ ไม่​น่า​เชื่อ​ว่า​แผนการ​บ้าๆของ​คุณ​ใหญ่​จะ​ได้​ผล​จริงๆ ผู้ชาย​นี่​น่า​กลัว​นะ​คะ ถ้า​ต้องการ​ชนะ​ใจ​ผู้หญิง​ก็​จะ​ทำได้​ทุก​อย่าง แม้​กระทั่ง​โกหก​หลอกลวง ส​อา​งค์​หวัง​ว่า​คุณ​ศ​ยาม​ไม่ได้​ชนะ​ใจ​คุณ​แหวว​ด้วย​วิธี​เดียว​กับ​พี่​ชาย​นะ​คะ” ส​อา​ง​ทิพย์​ยิ้ม​อย่าง​สะใจ​แล้ว​เดิน​ออก

สุด​ถนอม​เดิน​ออก​มา​อีก​ทาง​เห็น​ศ​ยาม​ยิ้มแห้งๆก็​แปลก​ใจ เธอ​รีบ​ชวน​เขา​ออก​ไป​ทาน​อาหาร​กลางวัน เพราะ​ต้อง​กลับ ​มา​ทำ​งาน​ต่อ​ และ​ใน​ระหว่าง​ที่​ทาน​กลางวัน​ด้วย​กัน สุด​ถนอม​ก็​ยื่น​กล่อง​ของ​ฝาก​จาก​หัว​หิน​ที่​โส​รัตน์​ช่วย​เลือก​ให้​ศ​ยาม ศ​ยาม​รู้สึก​ว่า​สุด​ถนอม​มี​บาง​อย่าง​เปลี่ยน​ไป แต่​พยายาม​ปัด​ความรู้สึก​นั้น​ทิ้ง

เป็น​เวลา​เดียว​กับ​ที่​วิชชุ​ดา​เดิน​ออก​มา​ส่ง​ฤทธิรงค์​ที่​หน้า​บ้าน ฤ​ทธิ​รง​ค์​แนะนำ​ให้​วิชชุ​ดา​มา​อยู่​กับ​คุณหญิง​สม-​สวาท​สัก​ระยะ เพื่อ​ที่​โส​รัตน์​จะ​ได้​ไม่​กล้า​มา​วอแว เพราะ​เกรงใจ​คุณ​ป้า แต่​วิชชุ​ดา​ยืนยัน​ว่า​เธอ​ต้อง​รักษา​คำ​พูด เพราะ​รับปาก​จะ​ให้โอกาส​โส​รัตน์​ไป​แล้ว

“เธอ​ต้อง​ให้โอกาส​เขา​ถึง​เมื่อ​ไหร่ แล้ว​จะ​ต้อง​ทำ​ยัง​ไง​เธอ​ถึง​จะ​ชดใช้​บุญคุณ​เขา​หมด จะ​ต้อง​แต่งงาน​กับ​เขา​เลย​หรือ​เปล่า นี่​เธอ​ต้อง​เสียสละ​ตัว​เอง​ขนาด​นี้​เลย​เหรอ” ฤ​ทธิ​รงค์​เริ่ม​โกรธ

ระหว่าง​นั้น ​เด๋อ​วิ่ง​มา​รายงาน​ว่า โส​รัตน์​มา​รับ​กลับ​บ้าน ฤ​ทธิ​รงค์​เข้าไป​ลา​คุณหญิง​สม​สวาท แล้ว​เดิน​ไป​ที่​รถ วิชชุ​ดา​เดิน​ตาม​ไป​ด้วย โส​รัตน์​ตาม​ไป​คุมเชิง

“ฤทธิ์ เธอ​ต้อง​เข้าใจ​ฉันนะ ฉัน​ทำ​ตามใจ​ตัว​เอง​มา​นาน​แล้ว ถึง​เวลา​แล้ว​ที่​ฉัน​จะ​ต้อง​ทำ​เพื่อ​คน​อื่น​บ้าง”

“ฉัน​ต้องการ​ให้​เธอ​มี​ความ​สุข​นะ​วิช ถึง​เธอ​จะ​ไม่​เลือก​ฉัน ฉัน​ก็​จะ​ไม่​ว่า​อะไร​เธอ​เลย แต่​ขอ​อย่าง​เดียว ขอ​ให้​เธอ​ได้​อยู่​กับ​คน​ที่​เธอ​รัก ขอ​ให้​เธอ​กลับ​มา​เป็น​วิชชุ​ดา​คน​เดิม วิช เธอ​เป็น​คน​ที่​ซื่อสัตย์​ต่อ​ความรู้สึก​ตัว​เอง เธอ​รู้​เสมอ​ว่า​เธอ​ต้องการ​อะไร​ใน​ชีวิต อย่า​ให้​คน​อื่น​มา​บงการ​ชีวิต​เธอ​ได้ ชีวิต​นี้​เป็น​ของ​เธอ​นะ​วิช” ฤ​ทธิ​รงค์​จับ​มือ​วิชชุ​ดา

โส​รัตน์​ขยับ​เดิน​มา​ใกล้ ฤ​ทธิ​รงค์​ปล่อย​มือ​จาก​วิชชุ​ดา​หัน​ไป​ประจันหน้า​กับ​โส​รัตน์

“คน​ฉวย​โอกาส​อย่าง​คุณ ไม่​คู่ควร​กับ​วิช​เลย​ซัก​นิด” ฤ​ทธิ​รงค์​ออก​ไป

โส​รัตน์​นิ่ง​อึ้ง​พยายาม​สลัด​ความ​ผิด​ชอบ​ชั่ว​ดี​ไป​เสีย แล้ว​เข้า​มา​ชวน​วิชชุ​ดา​กลับ​บ้าน​พลาง​ยื่น​สร้อย​ไข่มุก​ของ​ฝาก​จาก​หัว​หิน​ให้ แต่​วิชชุ​ดา​ไม่​สน เธอ​เริ่ม​กลับ​มา​เป็น​ตัว​เอง​ขึ้น

ooooooo

หลังจาก​ได้ไตร่ตรอง​อย่าง​ถ้วนถี่​แล้ว หลวง​พิศาล​ก็​นัด​สุ​มา​น​มา​พบ​เพื่อ​บอก​เลิก​ความ​สัมพันธ์ สุ​มา​น​รีบ​ยื้อยุด​ฉุด​หลวง​พิศาล​ไว้ และ​บังเอิญ​ส​อา​ง​ทิพย์​เดิน​เข้า​มา​เห็น​พอดี

“คุณ​อย่า​ทุ่ม​ตัว​ขนาด​นี้​เลย ค่า​เช่า​บ้าน​เดือน​ละ​ไม่​กี่​ร้อย​บาท​เอง เก็บ​แรง​ไว้​หลอก​ตา​แก่​หน้า​โง่​กระเป๋า​หนัก​คน​อื่น​ดี​กว่า​นะ​คุณ” หลวง​พิศาล​ดึง​มือ​สุ​มา​นอ​อก​แล้ว​รีบ​เดิน​ออก​ไป

“คุณ​พิศาล​คะ อย่า​เพิ่ง​ไป​ค่ะ” สุ​มา​น​ขยับ​จะ​ตาม​แต่​ชะงัก ​เพราะ​เห็น​ส​อา​ง​ทิพย์​ยืนมอง​ยิ้มเยาะ

“ตาย​จริง ถ้า​ไม่ได้​เห็น​กับตา​นี่​ดิฉัน​ไม่​เชื่อ​นะ​คะ ผู้หญิง​หน้าตา​สวยๆมี​เสน่ห์​แพรวพราว​อย่าง​คุณ​สุ​มา​น​ต้อง​เที่ยว​วิ่ง​ไล่​จับ​ผู้ชาย​วัย​คราว​พ่อ ถ้า​อับจน​หนทาง​หา​ผู้ชาย​ไม่ได้​จริงๆ ก็​น่า​จะ​กลับ​ไป​ง้อ​ขอ​คืนดี​กับ​สามี​เก่า​นะ หรือ​ไม่​ก็​บรรดา​แฟน​เก่า​นับ​สิบ​ของ​คุณ อาจจะ​มี​คน​ใด​คน​นึง​เมตตา​สงสาร​รับ​คุณ​กลับ​ไป​เลี้ยง​เอา​บุญ​ก็ได้​นะ” ส​อา​ง​ทิพย์​เดิน​ออก​ไป

ooooooo

ศ​ยาม​เดิน​เข้า​มา​ส่ง​สุด​ถนอม​ใน​บ้าน​พบ​คุณนาย​จินดา​นั่ง​รอ​อยู่​ก็​แปลก​ใจ คุณนาย​เรียก​ทั้ง​สอง​เข้าไป​คุย​ด้วย พลาง​เอ่ย​ถาม​ศ​ยาม​ว่า รัก​สุด​ถนอม​ขนาด​ไหน แล้ว​จะ​รัก​ตลอด​ไป​ไม่​มี​เปลี่ยนแปลง​ได้​หรือ​เปล่า

“คุณ​แม่​อย่า​คาดคั้น​คุณ​ศ​ยาม​เลย​ค่ะ ถ้า​ถาม​เรา​ตอน​นี้ เรา​ก็​ต้อง​ตอบ​ว่า​เรา​รัก​กัน แต่​อีก​สิบ​ปี​ยี่สิบ​ปี ไม่​มี​ใคร​รู้​หรอก​ค่ะ​ว่า​จะ​มี​อะไร​เกิด​ขึ้น” สุด​ถนอม​ค้าน

“นั่น​น่ะ​ซิ ไม่​มี​ใคร​รู้​หรอก​ว่า​จะ​มี​อะไร​เกิด​ใน​อนาคต ต่อ​ให้​คุณ​กรีด​เลือด​สาบาน​ว่า​จะ​รัก​ยาย​แหวว​คน​เดียว ฉัน​ก็​คง​ไม่​เชื่อ​คุณ​หรอก ฉัน​ไม่​เชื่อ​เรื่อง​ความ​รัก​อีก​ต่อ​ไป​แล้ว ฉัน​เชื่อ​เรื่อง​กรรม ใคร​ทำ​อะไร​ไว้​ก็​จะ​ได้​ผล​อย่าง​นั้น ฉัน​จะ​ไม่​ขัดขวาง ​คุณ​กับ​ลูก​แหวว​อีก​ต่อ​ไป​แล้ว รัก​และ​ทะนุถนอม​ลูก​สาว​ของ​ฉัน​ด้วย​นะ​คุณ​ศ​ยาม อย่า​ได้​ทรยศ​ต่อ​ความ​รัก อย่า​ทำให้​ลูก​สาว​ฉัน​ต้อง​เจ็บปวด​เป็นอันขาด” คุณนาย​จินดา​ซับ​น้ำตา​คิดถึง​ความ​เจ็บปวด​ของ​ตัว​เอง

ศ​ยาม​กับ​สุด​ถนอม​นั่ง​อึ้ง

ใน​ที่สุด ศ​ยาม​ก็​ตัดสินใจ​ส่ง​ตุ๊กตา​หมี​ที่​มี​เถาวัลย์​ผูก​อยู่​ที่​ข้อ​มือ​ไป​คืนให้​วิชชุ​ดา ทำให้​วิชชุ​ดา​มั่นใจ​ว่า​เสือ​มืด​ยัง​มี​ชีวิต​อยู่ เธอ​คิด​หา​ทาง​ช่วย​ด้วย​การ​ไป​พบ​ศ​ยาม​ที่​กรม​ตำรวจ​เพื่อ​ขอ​ความ​ช่วยเหลือ ศ​ยาม​นึก​โกรธ​ตัว​เอง​ที่​คิด​ผิด​ส่ง​ตุ๊กตา​หมี​ไป​คืน เขา​จำ​ต้อง​ยอม​รับ​ว่า​เป็น​พี่​ชาย​ของ​เสือ​มืด​และ​มีชื่อ​เล่น​ว่า มอด

วิชชุ​ดา​ขอร้อง​แกม​บังคับ​ให้​ศ​ยาม​ช่วย​เสือ​มืด​ด้วย เพราะ​เสือ​มืด​ตั้งใจ​จะ​กลับ​ตัว​เป็นคนดีจริงๆ ศ​ยาม​หมด​หนทาง​จำ​ต้อง​รับปาก​ว่า จะ​ปรึกษา​ผู้ใหญ่​ใน​ครอบครัว​ดู​ก่อน เพราะ​เรื่อง​ ใหญ่​อย่าง​นี้ ตัดสินใจ​คน​เดียว​ไม่ได้ แล้ว​ศ​ยาม​ก็​หัน​ไป​เห็น​โสรัตน์​เดิน​ผ่าน​มา​พอดี จึง​ร้อง​เรียก​แล้ว​ขอร้อง​ให้​ไป​ส่ง​วิชชุ​ดา​ที่​บ้าน เพราะ​ต้อง​เข้า​ประชุม​ด่วน

“แล้ว​ฉัน​จะ​รอ​คำ​ตอบ​จาก​คุณ​นะ​คะ คุณ​มอด” วิชชุ​ดา​ เรียก​ชื่อ​ใหม่​ของ​ศ​ยาม

โส​รัตน์​ได้ยิน​ก็​อึ้ง ไม่​รู้​ว่า​ศ​ยาม​โกหก​อะไร​ไว้​อีก เขา​รีบ​พา​เธอ​ไป​ที่​รถ​เพื่อ​ตัด​ปัญหา ใน​ระหว่าง​ทาง​กลับ​บ้าน วิชชุ​ดา​ขอ​แวะ​ซื้อ​ขนม​ไป​ฝาก​เด๋อ โส​รัตน์​จอด​รถ​แล้ว​ลง​เดิน​ไป​เป็น​เพื่อน ทั้ง​สอง​พบ​สุด​ถนอม​ที่​แวะ​มา​ซื้อ​ขนม​เช่น​กัน และ​เมื่อ​วิชชุ​ดา​รู้​ว่า​สุด​ถนอม​ไม่ได้​เอา​รถ​มา​ก็​ขอ​ให้​โส​รัตน์​ไป​ส่ง​ที่​บ้าน เพราะ​มี​เรื่อง​อยากจะ​คุย​กับ​สุด​ถนอม​อยู่​พอดี

สุด​ถนอม​ชวน​โส​รัตน์​กับ​วิชชุ​ดา​เข้า​มา​ดื่ม​น้ำ​ชา​ใน​บ้าน วิชชุ​ดา​ชวน​สุด​ถนอม​คุย​เรื่อง​ศ​ยาม​เพื่อ​เก็บ​ข้อมูล โส​รัตน์​ร้อน​ตัว​กลัว​แผน​แตก​จึง​แกล้ง​ทำ​น้ำ​ชา​หก​ใส่​เสื้อ แล้ว​ขอร้อง​ให้​สุด​ถนอม​ตาม​ไป​ช่วย​ล้าง​คราบ​น้ำ​ชา

ขณะนั่ง​อยู่​ตามลำพัง วิชชุ​ดา​มอง​ไป​รอบๆ พลัน​สะดุด​เข้า​กับ​ภาพถ่าย​ของ​สุด​ถนอม เพราะ​เป็น​ภาพ​เดียว​กับ​ที่​เธอ

พบ​ใน​ห้อง​นอน​เสือ​มืด

“นี่​หมายความ​ว่า​ยัง​ไง คุณ​แหวว​เป็น​แฟน​ใคร​กัน​แน่ นาย​มืด​หรือ​ว่า​นาย​มอด​ หรือ​ว่า” วิชชุ​ดา​งง เพราะ​ยัง​จับ​ต้น​ชน​ปลาย​ไม่​ถูก

ooooooo

ด้าน​สุด​ถนอม  เธอ​ใช้​ผ้า​เช็ดน้ำ​ชา​ให้​โส​รัตน์ พลาง​เอ่ย​ถาม​ว่า​ใจ​ลอย​ไป​ไหน​ถึง​ได้​ทำ​น้ำ​ชา​หก​ใส่​ตัว​เอง​ได้

“คือ คือ​ผม​ฟัง​คุณ​วิช​คุย​กับ​คุณ​แหวว​เพลิน​น่ะ​ครับ ก็​เลย​ไม่ทัน​ระวัง​ตัว”

“คุณ​โส​รัตน์​คง​มัว​แต่​มอง​คุณ​วิชชุ​ดา​ล่ะ​ซิ​คะ เธอ​สวย​น่า​รัก​จัง​นะ​คะ ดูๆไป​แล้ว คุณ​โส​รัตน์​กับ​คุณ​วิชชุ​ดา​เป็น​คู่รัก​ที่​เหมาะสม​กัน​จริงๆเลย​ค่ะ”

“อย่า​เพิ่ง​เรียก​ว่าเป็น​คู่รัก​เลย​ครับ คุณ​วิช​เธอ​ยัง​ไม่ได้​ตอบ​ตกลง​เป็น​แฟน​ผม​เลย แต่​ผม​ก็​หวัง​ว่า ผม​จะ​ได้​คำ​ตอบจาก​เธอ​ใน​เร็ว​วัน​นี้”

“คุณ​โส​รัตน์​จะ​ต้อง​สม​หวัง​แน่ๆค่ะ ​ไม่​มี​ผู้หญิง​คน​ไหน

จะ​ปฏิเสธ​ผู้ชาย​ดีๆอย่าง​คุณ​หรอก​ค่ะ”

“ผม ผม​ไม่ได้​เป็น​คน​ดี​อย่าง​ที่​คุณ​แหวว​คิด​หรอก​ครับ บาง​ครั้ง​ผม​ก็​เป็น​ผู้ชาย​ที่​เห็นแก่​ตัว เพื่อ​ให้​ได้​สิ่ง​ที่​ต้องการ ผม​ก็​สามารถ​ทำ​ใน​สิ่ง​ไม่​ถูกต้อง​ได้​เหมือน​กัน”

“คุณ​โส​รัตน์​ทำ​ไป​เพราะ​อะไร​ล่ะ​คะ ถ้า​ทำ​ไป​เพราะ​ความ​รัก​ล่ะ​ก็ แหวว​ไม่​คิด​ว่าคุณ​โส​รัตน์​เห็นแก่​ตัว​หรอก​ค่ะ บาง​ครั้ง​ความรัก​ก็​ทำให้​คน​เรา​ทำ​สิ่ง​ที่​ไม่​คาด​คิด​ได้”

“ขอบคุณ​นะ​ครับ​คุณ​แหววที่​เข้าใจ​ผม”

โส​รัตน์​ลืมตัว​กุม​มือ​สุด​ถนอม​ไว้ ทั้ง​สอง​สบตา​กัน

สุด​ถนอม​รู้ตัว​รีบ​ดึง​มือ​ออก​ชวน​โส​รัตน์​ไป​หา​วิชชุ​ดาที่นั่ง​

คิด​หนัก​อยู่​ที่​โต๊ะ​น้ำ​ชา เมื่อ​เธอ​เห็น​สุด​ถนอม​เดิน​กลับ​มา​ก็​รีบ​ยิง​คำ​ถาม​เรื่อง​น้อง​ชาย​ฝาแฝด​ของ​ศ​ยาม​ แต่​สุด​ถนอม​ไม่​รู้​เรื่อง​เลย โส​รัตน์​กลัว​แผน​แตก​รีบ​ชวน​วิชชุ​ดา​กลับ​อ้าง​ว่ามี​ประชุม​ด่วน วิชชุ​ดา​จำ​ใจ​ลา​ทั้งที่​ยัง​คา​ใจ

เมื่อ​มา​ถึง​หน้า​บ้าน ​วิชชุ​ดา​ก็​หัน​มา​บอก​โส​รัตน์​ว่าเธอ​รู้​แล้ว โส​รัตน์​สะดุ้ง​เสียว​สันหลัง​ถาม​ว่ารู้​อะไร

“คุณ​แหวว​จะ​ต้อง​ไม่​รู้​เรื่อง​เสือ​มืด​แน่ๆเลย​ค่ะ ไม่​งั้น​คุณ​แหววคง​ไม่​ทำ​หน้า​งงๆ ตอน​ที่​วิช​ถาม​ถึง​น้อง​ชาย​คุณ​ศ​ยาม คุณ​ศ​ยาม​ไม่​น่า​จะ​ปิดบัง​ความ​จริง​คุณ​แหวว​เลย​นะ​คะ”

“นา​ยศ​ยาม​คง​มี​เหตุผล​ของ​เขา​ล่ะ​มั้ง​ครับ ทาง​ที่​ดี​เรา​อย่า​ไป​ยุ่ง​เลย​ดี​กว่า​นะ​ครับ น้อง​วิช​อย่า​ไป​คุ้ย​เรื่อง​เสือ​มืด​อีก​เลย​ครับ ดีไม่ดี​อาจจะ​ทำให้​คุณ​แหวว​ผิดใจ​กับ​นา​ยศ​ยาม​ก็ได้” โส​รัตน์​แอบ​โล่ง​ใจ

“สงสาร​คุณ​แหวว​จริงๆ มี​แฟน​ที่​ไม่​มี​ความ​จริงใจ​อย่าง​นี้ วิช​จะ​ไม่​ไป​รบกวน​คุณ​แหวว​อีก​ก็ได้ แต่​วิช​ยัง​ไม่​วางมือ​เรื่อง

เสือ​มืด​ง่ายๆหรอก​ค่ะ​ วิช​สัญญา​กับ​เขา​ไว้​แล้ว​ว่าวิช​จะ​ช่วย​ให้​เขา

ได้​เริ่ม​ต้น​ชีวิต​ใหม่ วิช​ก็​ต้อง​ทำ​ตาม​สัญญา” วิชชุ​ดา​มุ่ง​มั่น​เดิน​ออก​ไป ทิ้ง​ให้​โส​รัตน์​ยืน​เห​วอ

ooooooo

โส​รัตน์​หนักใจ​ที่​วิชชุ​ดา​ยัง​คิด​จะ​ช่วย​เสือ​มืด​จึง​มา​ปรึกษา​ศ​ยาม​ที่​บ้าน​และ​มี​วิชา​ติ​มา​ด้วย ศ​ยาม​โทษ​ว่า​เป็น​ความ​ผิด​ของ​เขา​เอง​ที่​ส่ง​ตุ๊​กตา​หมี​ไป​คืน​วิชชุ​ดา จึง​ทำให้​เธอ​มี​ความ​หวัง​เรื่อง​เสือ​มืด​ขึ้น​มา​อีก นม​ค​ล้า​ม​ถือ​ถาด​เครื่อง​ดื่ม​เข้า​มา​เสิร์ฟ​ได้ยิน​เรื่องราว

“คุณ​วิช​เธอ​เป็น​คน​ฉลาด​นะ​คะ ต่อ​ให้​คุณ​มืด​จะ​แสดง​ละครเป็น​โจร​ถ่อย​กักขฬะ​แค่​ไหน คุณ​วิช​เธอ​ก็​ดู​ออก​ว่า

เนื้อแท้​แล้ว​เสือ​มืด​เป็น​คน​ดี ยิ่ง​เสือ​มืด​ยอม​เสี่ยงชีวิต​ไป​ช่วย​เธอ​จาก​เสือ​สอน เธอ​ก็​ยิ่ง​เห็น​อก​เห็นใจ​อยาก​ตอบแทน​ความ​ดี​เสือ​มืด คุณ​วิช​เธอ​เป็น​คน​ไม่​ยอม​แพ้​อะไร​ง่ายๆหรอก​ค่ะ พวก​คุณๆระวัง​ตัว​ไว้​ให้​ดี​ก็​แล้วกัน ความ​ลับ​ไม่​มี​ใน​โลก เธอ​รู้ความ​จริง​เมื่อ​ไหร่ ต้อง​เกิด​เรื่อง​ใหญ่​แน่ๆ” นม​ค​ล้า​ม​ทิ้ง​ระเบิด​ลูก​โต​แล้ว​เดิน​ลอยชาย​ออก​ไป

โส​รัตน์​นึก​กลัว​จะ​สารภาพ​ความ​จริง​กับ​วิชชุ​ดา แต่​วิชา​ติ​ไม่​ยอม เขา​เร่ง​ให้​โส​รัตน์​หา​ทาง​ทำให้​วิชชุ​ดาย​อม​แต่งงาน​ด้วย​โดย​เร็ว​ที่สุด​เพราะ​เรื่อง​จะ​ได้​จบ​ลง​ด้วย​ดี แล้ว​หัน​มา​กำชับ​ศ​ยาม​ให้​อยู่​ห่างๆวิชชุ​ดา​ไว้

เมื่อ​โส​รัตน์​กับ​วิชา​ติ​กลับ​ไป​แล้ว ศ​ยาม​ก็​ถึง​กับ​นั่ง​กุม​ขมับ​ปวด​หัวเรื่อง​วิชชุ​ดา นม​ค​ล้า​ม​เข้า​มา​เปรย

“ตอน​นี้​คุณ​วิช​อาจจะ​ดู​ไม่​ออก เพราะ​เธอ​ยัง​จับ​ต้น​ชน​ปลาย​ไม่​ถูก อีก​ไม่​นาน​หรอก​ค่า เธอ​ก็​จะ​จับ​ได้​แน่ๆว่า ทุก​คนรวมหัว​กัน​หลอก​เธอ ความรู้สึก​ดีๆที่​เธอ​มี​ต่อ​คุณ คง​หมดกัน​คราว​นี้​แหละ”

“ความรู้สึก​ดีๆเหรอ​นม”

“ค่ะ ความรู้สึก​ดีๆที่​คุณ​มืด​กับ​คุณ​วิช​มี​ต่อ​กัน ไม่​งั้น​คุณ​วิช​คง​ไม่​ตาม​หา​เสือ​มืด คุณ​เอง​คง​ไม่​ส่ง​ตุ๊กตา​หมี​คืน​ไป มัน​ไม่​ใช่​ความ​ผิด​หรอก​นะ​คะ​ คุณ​สอง​คน​ผ่าน​อะไร​มา​ด้วย​กัน​ตั้ง​มากมาย ก็​ย่อม​มี​ความ​ผูกพัน​ทาง​ใจ​กัน​ได้ ตอน​นี้​ก็​อยู่​ที่​คุณ​จะ​ทำ​ยัง​ไง​กับ​ความรู้สึก​ของ​ตัว​เอง​เท่านั้น”

ด้าน​วิชชุ​ดา เธอ​เรียก​ฤ​ทธิ​รงค์​มา​เป็น​ที่​ปรึกษา ฤ​ทธิรงค์​ปะ​ติด​ปะ​ต่อ​เรื่องราว​แล้ว​ตั้ง​ข้อ​สังเกต

“มัน​น่า​แปลก​นะ​วิช...​ทำไม​เสือ​มืด​ถึง​ได้​กล้า​จับ​ตัว​น้อง​สาว​นาย​ตำรวจ​ใหญ่​ไป แล้ว​ยัง​กล้า​จับ​ตัว​วิช​ใน​ถิ่น​ของ​พี่​กลาง​อีก แถม​เสือ​มืด​ก็​ยัง​เป็น​น้อง​ชาย​ของ​ศ​ยาม​และ​เป็น​ลูกพี่ลูกน้อง​กับ​โส​รัตน์​อีก​ด้วย”

“เสือ​มืด​จับ​ตัว​วิช​เพราะ​สถานการณ์​บังคับ​มาก​กว่า ถ้า​วิช​ไม่​ไป​ตาม​เสือ​มืด​ที่​นครสวรรค์ เสือ​มืด​ก็​คง​ไม่​จับ​ตัว​วิช​ไป​เรียก​ค่า​ไถ่​หรอก”

“ทำไม​วิช​ต้อง​แก้ตัว​แทน​เสือ​มืด​ด้วย มัน​ได้​เงิน​ค่า​ไถ่​ไป​แล้ว ถ้า​มัน​ไม่​ไป​ตั้งต้น​ชีวิต​ใหม่...ก็​ถือว่า​เป็น​กรรม​ของ​มัน​ก็​แล้วกัน ไม่​ต้อง​เป็น​ห่วง​เป็น​ใย​มัน​หรอก​วิช”

“แต่​วิช​คิด​ว่า​เสือ​มืด​เป็น​เพื่อน​ของ​วิช เพื่อน​ก็​ต้อง​อยาก​เห็น​เพื่อน​มี​อนาคต​ที่​ดี​ไม่​ใช่​เหรอ​ฤทธิ์”

“วิช​จะ​ไป​ตั้ง​ความ​หวัง​อะไร​กับ​โจร ถ้า​เสือ​มืด​ไม่​ใช่​โจร​จริงๆ...เป็น​นาย​ร้อย​ตำรวจ​ปลอม​ตัว​ไป​สืบ​จับ​โจร​เหมือน​ใน​นิยาย​สิบ​สตางค์​ก็​ว่า​ไป​อย่าง​นะ” ฤ​ทธิ​รงค์​หัวเราะ​ขำ​ความ​คิด​ของ​ตัว​เอง

วิชชุ​ดา​นิ่ง​คิด เมื่อ​ได้​มุม​มอง​ใหม่

ooooooo

ตอนที่ 11

ศ​ยาม​กระซิบ​บอก​วิชชุ​ดา​ให้​อดทน​ไว้ อีก​เดี๋ยว​คง​ได้​พัก วิชชุ​ดา​ได้​โอกาส​รีบ​ขอบคุณ​ที่มา​ช่วย​เธอ​ทันเวลา

“ถ้า​นาย​มา​ช่วย​ฉัน​ไม่ทัน ฉัน​คง​เหมือน​ตก​นรก​ทั้ง​เป็น ขอบใจ​มาก​นะ​เสือ​มืด”

“คุณ​ไม่​ต้อง​ขอบคุณ​ผม​หรอก​ครับ ผม​ขอ​แค่​ให้​คุณ​เชื่อใจ​ผม​ก็​พอ อย่า​คิด​ทำ​อะไร​โง่ๆอีก ถ้า​หาก​เกิด​อะไร​ขึ้น​กับ​คุณ ผม​คง​ไม่​มี​หน้า​ไป​พบ​ใคร​ได้​อีก”

“นาย​หมายความ​ว่า​ยัง​ไง”

“เออ ก็ ถ้า​ผม​ปกป้อง​ตัว​ประ​กัน​ของ​ผม​ไม่ได้ ก็​เสียชื่อ​เสือ​มืด​หมด แล้ว​จะ​มี​หน้า​ไป​พบ​ใคร​ได้ นี่​คุณ​ดู​เหนื่อย​มาก​แล้ว ให้​ผม​อุ้ม​ไป​ดี​กว่า​นะ” ศ​ยาม​จะ​รวบ​ตัว​วิชชุ​ดา​ขึ้น​อุ้ม แต่​วิชชุ​ดา​ดัน​ตัว​ศ​ยาม​ไว้​บอก​ว่าจะ​เดิน​เอง

“ผม​อุ้ม​ดี​กว่า​น่า เดิน​เอง​อย่าง​นี้ แผล​ที่​เท้า​ก็​ไม่​หายกัน​พอดี” ศ​ยาม​ยื้อยุด​กับ​วิชชุ​ดา​อยู่

เสือ​สอน​เดิน​เข้า​มา ทั้ง​สอง​ชะงัก​ถอย​ห่าง​กัน เสือ​สอน​มอง​ทั้ง​คู่​เอ่ย​ว่า “เรา​พ้น​เขต​ปากน้ำโพ​แล้ว เรา​จะ​พัก​กัน​แถว​นี้​ก่อน พรุ่งนี้​เช้า​ค่อย​เดินทาง​ต่อ” เสือ​สอน​ขยับ​จะ​เดิน​ออก​ไป แต่​เปลี่ยนใจ​หัน​กลับ​มา​จ้อง​ศ​ยาม​พร้อม​ยิง​คำ​ถาม​ต่อ “เอ็ง​มี​เรื่อง​โกหก​ข้า​ใช่​ไหม เอ็ง​กับ​นัง​หนู​ไม่​ใช่​พี่น้อง​กัน”

“ฉัน​เป็น​น้อง​สาว​เสือ​มืด​จริงๆ” วิชชุ​ดา​ยืนยัน แต่​เสือ​สอน​ไม่​เชื่อ ศ​ยาม​จำ​ใจ​โพล่ง​ออก​ไป

“ใช่​แล้ว พี่​สอน ฉัน​กับ​วิชชุ​ดา​ไม่ได้​เป็น​พี่น้อง​กัน เรา​เป็น​ผัว​เมีย​กัน ฉัน​ขอโทษ​จริงๆที่​ต้อง​โกหก​พี่ เมีย​ฉัน​โกหก​พี่​ก่อน ฉัน​ก็​เลย​ต้อง​เลย​ตาม​เลย​ไป ฉัน​ไม่ได้​ตั้งใจ​โกหก​พี่​จริงๆ”

“แล้ว​ทำไม​นัง​หนู​ต้อง​โกหก​ด้วย​ล่ะ”

“มัน​กำลัง​โกรธ​ฉัน​อยู่​น่ะ ก็​เลยทำ​งอน​ไม่​ยอม​รับ​ว่า​ เป็น​เมียฉัน ผู้หญิง​ก็​ชอบ​ทำตัว​เรื่อง​มาก​อย่าง​นี้​แหละ”

“เออ ดี ข้า​จะ​ช่วย​ให้​เอ็ง​คืนดี​กับ​เมีย​เอง” เสือ​สอน​อมยิ้ม แล้ว​จัด​ที่​ให้​ศ​ยาม​กับ​วิชชุ​ดา​เข้าไป​พัก​ใน​เพิง​ร้าง

ศ​ยาม​กับ​วิชชุ​ดา​รีบ​ปฏิเสธ วิชชุ​ดา​อ้าง​ว่า เพิง​เล็ก​เกินไป​จะ​ไม่​ยอม​ให้​เสือ​มืด​นอน​ด้วย

“นอน​เบียดๆกัน​ไป ทำ​เหมือน​ไม่​ใช่​ผัว​เมีย​กัน​ไป​ได้ กลางคืน​มัน​หนาว​นะ​โว้ย เอ็ง​ก็​รู้ อย่า​งอน​นัก​เลย ข้า​ไม่​รู้​หรอก​นะ​ว่า เสือ​มืด​ทำ​ผิด​อะไร​ไว้ แต่​มัน​รัก​เอ็ง​มาก ไม่​งั้น​มัน​คง​ไม่​เสี่ยง​อันตราย​ตาม​เอ็ง​มา​หรอก แล้ว​เอ็ง​ก็​รัก​มัน​มาก​เหมือน​กัน​ใช่​ไหม​ล่ะ ว่า​ไง​ล่ะ เอ็ง​รัก​ผัว​ของ​เอ็ง​ไหม”

“ก็ ก็​รัก” วิชชุ​ดา​อาย​หน้า​แดง

“งั้น​ก็​คุย​กัน​ให้​รู้​เรื่อง​ซะ เอ็ง​อย่า​ได้​ปล่อย​ให้​เสือ​มืด​หลุดมือ​ไป เอ็ง​คง​หา​ผัว​ดีๆอย่าง​เสือ​มืด​ไม่ได้​อีก​แล้ว​ล่ะ นัง​หนู” เสือ​สอน​เดิน​ออก​ไป

วิชชุ​ดา​กับ​ศ​ยาม​ยืน​มอง​กัน ทำ​อะไร​ไม่​ถูก​แล้ว​ศ​ยาม​ก็​ขยับ​ตัว​จะ​เดิน​ออก​ วิชชุ​ดา​ข้องใจ​ถาม​ว่า ทำไม​ต้อง​โกหก​เสือ​สอน​ว่าเป็น​ผัว​เมีย​กัน​ด้วย

“แล้ว​จะ​ให้​ฉัน​บอก​เสือ​สอน​ว่า​ยัง​ไง ว่า​เรา​เป็น​ตัวประกัน​ของ​ผม​มี​ค่าตัว​หก​หมื่น​บาท มี​พี่​ชาย​เป็น​คน​ใหญ่​คน​โต​งั้น​เหรอ เรา​ไม่​ต้อง​กลัว​ว่า​คุณ​โส​รัตน์​แฟน​เรา​จะ​เข้าใจ​ผิด​ไป​หรอก”

“เขา​ไม่​ใช่​เป็นแฟน​ฉัน”

“ถ้า​เขา​ไม่​ใช่​เป็น​แฟน​เรา ทำไม​เขา​ถึง​เป็น​ห่วง​เรา​นัก​ล่ะ เขา​เป็น​คน​ที่​เสี่ยง​ตาย​เอา​เงิน​ค่าไถ่​มา​ส่ง​ให้​กับ​ฉัน​ด้วย​ตัว​เอง ฉัน​รับรอง​กับ​แฟน​เรา​แล้ว​ว่า จะ​ส่ง​เรา​ไป​คืน​เขา​ให้​อย่าง​ปลอดภัย ไม่​ว่า​เสือ​สอน​จะ​เข้าใจ​ผิด​ยัง​ไง ฉัน​ก็​เป็นได้​แต่​ไอ้​เสือ​มืด​ของ​เรา ไม่​มี​วัน​เป็น​อย่าง​อื่น​ไป​ได้​หรอก” ศ​ยาม​เดิน​ออก​ไป

เสือ​สอน​เห็น​ศ​ยาม​เดิน​ออก​มา​ก็​ถาม​ว่า​เมีย​หาย​โกรธ​หรือ​ยัง ศ​ยาม​ส่าย​หน้า​แล้ว​เข้า​มา​นั่ง​คุย​ด้วย และ​ได้​รู้​สาเหตุ​ว่าที่​เสือ​สอน​ต้อง​มา​เป็น​โจร​ก็​เพราะเขา​ถูก​กำนัน​เติม​โกง​จน​หมดตัว​แถม​ยัง​ฆ่า​พ่อ​แม่​ตาย

“พี่​แก้แค้น​ไอ้​กำนัน​เติม​ได้​แล้ว ทำไม​ยัง​ไม่​หยุด​ปล้น​ล่ะ” ศ​ยาม​ซัก

“คน​ขึ้น​หลัง​เสือ​แล้ว​มัน​ลง​ไม่ได้​ง่ายๆหรอก ไอ้​น้อง​ชาย”

“แล้ว​พี่​คิด​จะ​เป็น​เสือ​สอน​อย่าง​นี้​ไป​จน​วัน​ตาย​เลย​เหรอ”

“ข้า​ก็​กำลัง​รอ​คน​ที่​จะ​มา​หยุด​ข้า​ได้​อยู่​นี่แหละ เอ็ง​กลับ​ไป​หา​เมีย​ได้​แล้วไป เสือ​มืด” เสือ​สอน​ไล่ ศ​ยาม​ยอม​เดิน​ออก​ไป​ทั้งที่​ยัง​คา​ใจ

ooooooo

คุณนาย​จินดา​มี​เรื่อง​คา​ใจ​กับ​หลวง​พิศาล เพราะ​สุ​มา​น​โทร.​มา​ทวง​ถาม​เรื่อง​บ้าน​กับ​หลวง​พิศาล แถม​ยัง​ประกาศ​ตัว​กับ​คุณนาย​ว่า เธอ​ยินดี​เป็น​มากก​ว่า​เพื่อน​เพราะ​ผู้ชาย​พูด​ง่าย​จ่าย​คล่อง​แบบ​หลวง​พิศาล​หาไม่​ได้​ง่าย

“ต๊าย นัง​หญิง​คน​ชั่ว แก​คิด​แย่ง​ผัว​คน​อื่น​หน้าด้านๆอย่าง​นี้​เลย​เหรอ​ ​เกิด​มา​ฉัน​ไม่​เคย​พบ​เคย​เห็น​ผู้หญิง​ที่​ต่ำ​ทราม​อย่าง​แก​มา​ก่อน อย่า​มา​ยุ่ง​กับ​ครอบครัว​ฉัน ถ้า​แก​ติดต่อ​กับ​ผัว​ฉัน​อีก​ล่ะ​ก็ ได้​เห็นดี​กัน​แน่” คุณนาย​จินดา​วาง​โทรศัพท์​โครม

“คุณ​แม่​คะ คุณ​แม่​ใจเย็นๆก่อน​นะ​คะ ลอง​ฟัง​คุณ​พ่อ​อธิบาย​ก่อน” สุด​ถนอม​เข้า​มา​ไกล่เกลี่ย

“แม่​จะ​ไม่​ฟัง​อะไร​อีก​ต่อ​ไป​แล้ว พอกันที” คุณนาย​จินดา​เดิน​ปึงปัง​ออก​ไป

สุด​ถนอม​เร่ง​ให้​หลวง​พิศาล​ตาม​ไป​ปรับ​ความ​เข้าใจ แต่​คุณนาย​จินดา​ไม่​รับ​ฟัง​แถม​ยัง​ไล่​ตะเพิด​จน​คุณ​หลวง​เข้า​หน้า​ไม่​ติด คุณ​หลวง​กลับ​มา​ฟ้อง​สุด​ถนอม​ว่า​คุณนาย​จินดา​ตี​ตน​ไป​ก่อน​ไข้

“คุณ​พ่อ​ยัง​ไม่ได้​ทำ​อะไร​ผิด แต่​คุณ​พ่อ​กำลัง​จะ​ทำ​ใช่​ไหม​คะ ผู้หญิง​ที่​โทรศัพท์​มา​เมื่อกี้​นี้ เธอ​เป็น​มาก​กว่า​เพื่อน​ของ​คุณ​พ่อ​ใช่​ไหม​คะ”

“โธ่ ลูก​แหวว พ่อ​เป็น​ผู้ชาย บางที​มัน​ก็​ต้อง​มี​เผลอ​ใจ​ไป​บ้าง แต่​พ่อ​สาบาน​ได้​เลย​ว่า แค่​เผลอ​ใจ​ไป​เท่านั้น ไม่ได้​ มี​อะไร​เกินเลย​ไป​กว่า​นั้น”

“คุณ​พ่อ​อย่า​เอา​ความ​เป็น​ผู้ชาย​มา​อ้าง​เลย​นะ​คะ คุณ​พ่อ​เป็น​คน​มี​ครอบครัว​แล้ว​ไม่​มี​สิทธิ์​ที่​จะ​ไป​เผลอ​ใจ​กับ​ใคร​ได้​อีก ถึง​แม้​จะ​ไม่​มี​อะไร​เกินเลย​กัน​แค่คุณ​พ่อ​คิดถึง​ผู้หญิง​อื่น​ไป​ทาง​ชู้สาว ก็​ผิด​แล้ว​ล่ะ​ค่ะ คุณ​พ่อ​ต้อง​ตัดขาด​กับ​ผู้หญิง​คน​นั้น​อย่าง​เร็ว​ที่สุด อย่า​ให้​เธอ​มา​ระราน​คุณ​แม่​ได้​อีก คุณ​พ่อ​จะ​ทำ​อะไร​ก็​ให้​เกียรติคุณ​แม่​บ้าง แหวว​ขอร้อง​ล่ะ​ค่ะ อย่า​ทำ​อะไร​ให้​คุณ​แม่​ต้อง​เสียใจ​อีก อย่า​ให้​แหวว​หมด​ศรัทธา​
ใน​ตัว​คุณ​พ่อ​มาก​กว่า​นี้​เลย” สุด​ถนอม​เดิน​ออก​ไป

พิศาล​มอง​ตามอย่าง​รู้สึก​ผิด

ooooooo

ศ​ยาม​กลับ​เข้า​มา​ใน​เพิง เห็น​วิชชุ​ดา​นั่ง​ร้องไห้​ก็​ตกใจ​ร้อง​ถาม​สาเหตุ

“ฉัน​คิดถึง​พี่​ใหญ่ คิดถึง​พี่​กลาง คิดถึง​คุณ​ป้า พี่​ส​อา​งค์ พี่​สวย นาย​เด๋อ ฉัน​คิดถึง​ทุก​คน​เลย ฉัน​จะ​มี​โอกาส​ได้​กลับ​ไป​เจอ​หน้า​พวก​เขา​ไหม ไม่​มี​วี่แวว​ว่า​จะ​มี​ใคร​ตาม​มา​ช่วย​เรา​เลย เสือ​มืด นาย​คน​เดียว​จะ​สู้​อะไร​กับ​พวก​มัน​ได้ ฉัน​เอง​ก็​ยัง​เจ็บ​อยู่ ยัง​ไง​คง​ไม่​มี​ทาง​จะ​หนี​พวก​มัน​ไป​ได้​แน่”

“คุณ​อย่า​เพิ่ง​หมด​หวัง​ง่ายๆซิ​ครับ เรา​จะ​ต้อง​พยายาม​ถึงที่​สุด คุณ​เคย​กล้า​หาญ​กว่า​นี้​นี่​ครับ คุณ​วิชชุ​ดา ผู้หญิง​ที่​เข้มแข็ง​คน​นั้น​หาย​ไป​ไหน​ซะ​แล้ว​ล่ะ​ครับ”

“ฉัน​เข้มแข็ง​ต่อ​ไป​ไม่​ไหว​แล้ว​ล่ะ เสือ​มืด มอง​ไป​ทาง​ไหน​ก็​ไม่​เห็น​ทางออก​เลย ​นาย​คิด​ว่า​เรา​จะ​ปิดบัง​ความ​จริง​กับ​เสือ​สอน​ไป​ได้​อีก​นาน​แค่​ไหน ถ้า​หาก​เสือ​สอน​รู้​ว่าฉัน​เป็น​ใคร ต้อง​ฆ่า​ฉัน​ทิ้ง​แน่ๆ”

“ผม​จะ​ไม่​ให้​ใคร​มา​ทำ​อะไร​คุณ​ได้” ศ​ยาม​ถอด​สร้อย​คอ​ออก​สวม​ใส่​ให้ “สร้อย​เส้น​นี้​เป็น​สร้อย​ที่​ผม​ใส่​ติดตัว​เสมอ​เวลา​ที่​ผม​ไป​ทำ​งาน​ที่​เสี่ยง​อันตราย​ มัน​ไม่​ใช่​เครื่องราง​ของขลัง​อะไร แต่​ใส่​แล้ว​อุ่น​ใจ คุณ​ใส่​ไว้​นะ​ครับ​จะ​ได้​รู้สึก​ว่า คุณ​มี​ผม​อยู่​ใกล้ๆคอย​ปกป้อง​คุณ​อยู่”

“ถ้า​นาย​ให้​ฉัน​แล้ว นาย​ก็​ไม่​มี​อะไร​คอย​ปกป้อง​คุ้ม​ภัย​ให้​น่ะ​ซิ”

“ไม่​เป็นไร​หรอก​ครับ ชีวิต​คุณ​มี​ค่า​มาก​กว่า​ชีวิต​ของ​ผม”

“ไม่​จริง​หรอก ชีวิต​ของ​นาย​มี​ค่า​มาก​สำหรับ​ฉัน ถ้า​จะ​ต้อง​ตาย​เรา​ก็​ต้อง​ตาย​ด้วย​กัน ฉัน​จะ​ไม่​มี​วัน​ทิ้ง​นาย​ไป”

“คุณ​วิช” ศ​ยาม​ลืมตัว​ขยับ​เข้าไป​ใกล้​วิชชุ​ดา​ ทั้ง​สอง​มอง​กัน​นิ่ง ศ​ยาม​ก้ม​ลง​จะ​จูบ​วิชชุ​ดา

“เสือ​มืด...” วิชชุ​ดา​เรียก

ศ​ยาม​รู้สึก​ตัว​รีบ​ลุก​หนี​ออก​ไป วิชชุ​ดา​มอง​ตาม​ด้วย​ความ​สับสน​ใน​ตัว​เอง

เสือ​สอน​เห็น​ศ​ยาม​เดิน​วน​ไป​เวียน​มา​อย่าง​วุ่นวาย​ใจ​อยู่​หน้า​เพิง​ก็​เข้า​มา​ทัก ศ​ยาม​อ้าง​ว่าข้าง​ใน​มัน​ร้อน​ก็​เลย​ออก​มา​เดิน​เล่น

“เอ็ง​ร้อน​ตรง​ไหน​ล่ะ ร้อน​กาย​หรือ​ร้อน​ใจ ถ้า​ไม่​รู้​ว่า​ร้อน​ตรง​ไหน​ก็​คง​จะ​ดับ​ร้อน​ไม่ได้​หรอก​นะ”

“พี่​พูด​อะไร ฟัง​ไม่​เห็น​รู้​เรื่อง​เลย”

“ท่าทาง​เอ็ง​เหมือน​ยัง​ตัดสินใจ​อะไร​บาง​อย่าง​ไม่ได้”

“อ้อ ฉัน​เคย​คิด​ที่​จะ​เลิก​เป็น​โจร แต่​ยัง​ตัดสินใจ​ไม่ได้ แล้ว​พี่​ล่ะ เคย​คิด​จะ​เลิก​บ้าง​หรือ​เปล่า” ศ​ยาม​เปลี่ยน​เรื่อง

“ข้า​คิด​อยู่​ทุก​วัน แต่​ไม่​ใช่​ตอน​นี้ มัน​ยัง​ไม่​ถึง​เวลา เสือ​มืด ถ้า​เอ็ง​กำลัง​กลุ้มใจ​เรื่อง​ที่​เอ็ง​มา​เ​ข้า​​พวกกับ​ข้า ก็​ไม่​ต้อง​กลุ้มใจ​ไป ข้า​ให้โอกาส​เอ็ง​ไป​จาก​ข้า​ได้​ทุกเมื่อ แต่​ถ้า​เอ็ง​กลุ้มใจ​เรื่อง​อื่น ข้า​คง​จะ​ช่วย​อะไร​ไม่ได้”

“ฉัน​ไม่ได้​กลุ้มใจ​อะไร​เลย เรื่อง​ที่​จะ​เลิก​เป็น​โจร ฉัน​ก็​พูด​ไป​อย่าง​นั้น​เอง  ​ยัง​ไง​ฉัน​ก็​ไม่​ไป​จาก​พี่​แน่ๆ ฉัน​จะ​ติดตาม​พี่​ไป​ตลอ​ด​ชีวิต​เลย พี่​สอน”

“เอ็ง​อยู่​กับ​ข้า​ไป​ตลอด​ชีวิต​ไม่ได้​ห​รอก​ว่ะเสือ​มืด

ยัง​ไง​เอ็ง​ก็​ต้อง​มี​ชีวิต​ของ​เอ็ง ตอน​นี้​เอ็ง​ควร​คิดถึง​อนาคต​ของ​เอ็ง​ได้​แล้ว เอ็ง​อยาก​จะ​ใช้​ชีวิต​ยัง​ไง​ต่อ​ไป แต่​อย่า​เลือก​ที่​จะ​ใช้​ชีวิต​อย่าง​ข้า เอ็ง​โชค​ดีแล้ว​ที่​ได้​เจอ​คน​ที่​เอ็ง​รัก ​ไม่​ว่าความ​รัก​ครั้ง​นี้​จะ​ไป​จบ​ลง​ที่ไหน แต่​มัน​ก็​คุ้มค่า​ที่​ได้​เจอ ใช่​ไหม​วะ” เสือ​สอน​ตบ​ไหล่​ศ​ยาม ศ​ยาม​นิ่ง​คิด​ตาม

เวลา​เดียวกัน​นั้น​ วิชาติ​กับ​วี​ร​ชาติ​ที่นั่ง​เฝ้า​อยู่​หน้า​กอง​ไฟ​ก็​ต้อง​สะดุ้ง เพราะ​จู่ๆโส​รัตน์​ลุก​พรวดพราด​ละเมอ สั่ง​ให้​เสือ​สอน​ปล่อยตัว​วิชชุ​ดา วิชา​ติ​เรียก​ให้​โส​รัตน์​รู้สึก​ตัว โส​รัตน์​ สีหน้า​ไม่​ดี​บอก​กับ​วิชา​ติ​ว่า​เขา​ฝัน​ร้าย

“กันฝัน​ว่า เรา​ตาม​ไป​ช่วย​น้อง​วิช​ไม่ทัน นี่​เป็น​ลาง​บอก​เหตุ​อะไร​หรือ​เปล่า”

วี​ร​ชาติ​กับ​วิชา​ติ​มอง​หน้า​กัน​แล้ว​ช่วย​ปลอบ​ใจ​โส​รัตน์ ว่า​มี​ศ​ยาม​ตาม​ไป​กับวิชชุ​ดา​ด้วย

“ขอ​ให้​เป็น​อย่าง​ที่​แก​พูด​เถอะ​วะ นาย​ใหญ่ ไม่​ว่า​จะ​มี​อะไร​เกิด​ขึ้น​กับ​น้อง​วิช ก็​จะ​ไม่​มี​อะไร​เปลี่ยนแปลง ยัง​ไง​กัน​ก็​จะ​แต่งงาน​และ​จะ​ขอรับ​ผิด​ชอบ​ดูแล​น้อง​วิช​ตลอด​ไป” โส​รัตน์​ยืนยัน

“จะ​ต้อง​ไม่​มี​อะไร​เกิด​ขึ้น​กับ​ยาย​วิช​แน่ ไป​นอน​ต่อ ไป​นอน​ทั้ง​สอง​คน​แหละ ไปๆ” วิชา​ติ​หัน​ไป​เขี่ย​กอง​ไฟ​กลบเกลื่อน​ความ​กังวล​ใจ

ooooooo

ใน​ขณะ​ที่​เสือสอน​ยืน​นิ่ง​คิด​ไตร่ตรอง​เรื่อง​การ ก​ลับ​ตัว กง​กับ​ลาด​เดิน​เข้า​มา​หา​ลูกพี่​อาสา​อยู่ยาม​ให้​เอง เสือ​สอน​จึง​ถาม​ลูกน้อง​ว่าเคย​คิด​จะ​ลง​หลัก​ปัก​ฐาน​ที่ไหน​ซัก​แห่ง​บ้าง​ไหม สอง​ลูกน้อง​ยืนยัน​ว่าจะ​อยู่​กับ​เสือ​สอน​ไป​จน​วัน​ตาย

“โลก​นี้​ไม่​มี​อะไร​เที่ยงแท้​แน่นอน พวก​เอ็ง​ควร​จะ​เริ่ม​คิด​ได้​แล้ว​ว่า ถ้า​ไม่​มี​ข้า​แล้ว​เอ็ง​จะ​ทำ​ยัง​ไง​ต่อ​ไป” เสือ​สอน​เดิน​ออก​ไป กง​กับ​ลาด​มอง​หน้า​กัน​ยิ่ง​งง​หนัก

กลาง​ดึก​คืน​นั้น วิชชุ​ดา​สะดุ้ง​ตื่น​เพราะ​กิ่ง​ไม้​หล่น​ใส่​หลังคา​เพิง เธอ​มอง​ไป​รอบๆไม่​เห็น​เสือ​มืด​ก็​ร้อง​เรียก ศ​ยาม​พรวดพราด​เข้า​มา วิชชุ​ดา​โวยวาย คิด​ว่า​เขา​หนี​เธอ​ไป​แล้ว

“ฉัน​จะ​ทิ้ง​เรา​ไว้​ที่​นี่​คน​เดียว​ได้​ยัง​ไง​ล่ะ ฉัน​นอน​เฝ้า​ อยู่​ข้าง​นอก​ ไม่​มี​ใคร​มา​ทำ​อะไร​เรา​ได้​หรอก นอน​ซะ​เถอะ”

เสียง​กิ่ง​ไม้​กระทบ​เพิง​อีก วิชชุ​ดา​ว่า​เธอ​คง​นอน​ไม่​หลับ​แน่ ศ​ยาม​จึง​ขอ​อยู่​เป็น​เพื่อน​พลาง​ยื่นมือ​ให้​วิชชุ​ดา​กอด​แทน​ตุ๊กตา​หมี​เพื่อ​ความ​อุ่น​ใจ วิชชุ​ดา​ลังเล​ค่อยๆจับ​มือ​ศ​ยาม​ไว้​แล้ว​หลับ​ไป​ได้ด้วยความ​สบายใจ ศ​ยาม​แอบ​มอง​วิชชุ​ดา​พึมพำ​ว่า “ผม​ไม่​หนี​ไป​ไหน​หรอก​ครับ คุณ​วิช ผม​สัญญา”

รุ่ง​วัน​ใหม่ ศ​ยาม​ตื่น​ขึ้น​มา​ไม่​พบ​วิชชุ​ดา​ก็​ออก​ตาม​หา วิชชุ​ดา​โผล่​หน้า​จาก​หลัง​โขด​หิน​บอก​ว่าออก​มา​ล้าง​หน้า

“นาย​ไม่​ต้อง​กลัว​ว่าฉัน​จะ​หนี​ไป​หรอก​น่า ถ้า​จะ​หนี ฉัน​ก็​จะ​ต้อง​หนี​ไป​กับ​นาย​ ตอน​นี้​เรา​เป็น​เพื่อน​ตาย​กัน​แล้ว​นะ เสือ​มืด”

“เรา​คง​จะ​เข้าใจ​ผิด​แล้ว​ล่ะ ฉัน​มา​เสี่ยง​เป็น​เสี่ยง​ตาย​กับ​เรา​เพราะ​ความ​จำเป็น ฉัน​รับ​เงิน​ค่า​ไถ่​จาก​คุณ​ปลัด​มา​แล้ว ถ้า​ไม่​พา​ตัว​เรา​ไป​ส่ง​คืน​มี​หวัง​ทั้ง​คุณ​ปลัด​ทั้ง​ท่าน​รองฯ​วิชา​ติ​ได้​ไล่​ล่า​ฉัน​ไป​ตลอด​ชีวิต​แน่ ไป​กัน​ได้​แล้ว ไป” ศ​ยาม​ทำ​เข้ม​เดิน​นำ​ไป

“ฉัน​ไม่​เชื่อ​หรอก​นะ​ว่า นาย​จะ​เห็น​ฉัน​เป็น​แค่​ตัวประกัน​ของ​นาย ฉัน​มี​ค่า​มาก​กว่า​นั้น​ใช่​ไหม​เสือ​มืด”

“สำหรับ​ฉันเราเป็น​แค่​ตัวประกัน​ที่​มี​ค่า​ตัวหก​หมื่น​บาท คน​ที่​เห็น​ค่า​ของ​เรา​จริงๆก็​คือ คู่รัก​ของ​เรา​ที่​รอ​อยู่ เรา​กลับ​ไป​หา​คู่รัก​ของ​เรา​ได้​เมื่อ​ไหร่ ก็​รีบ​แต่งงาน​ซะ​นะ ผู้ชาย​ดีๆไม่​ใช่​ว่า​จะ​หา​กัน​ง่ายๆ แล้ว​ทาง​ที่​ดี ควร​จะ​ลืม​เรื่อง​ทุก​อย่าง​ที่​เกิด​ขึ้น​ใน​ป่า​นี้​ซะ ฉัน​ก็​​จะพยายาม​ลืม​มัน​เหมือน​กัน” ศ​ยาม​ทิ้ง​ห่าง​ออก​ไป

วิชชุ​ดา​ผิดหวัง​ใน​คำ​พูด​ของ​ชาย​หนุ่ม เธอ​จำ​ใจ​เดิน​ ตาม​เขา​มา และ​เมื่อ​ได้ยิน​กง​กับ​ลาด​โห่​แซว​ว่า​เมื่อ​คืน​ยัง​นอน​กก​กัน​ไม่​พอ​อีก​หรือ​ก็​โกรธ

“ฉัน​ไม่ได้​เป็น​อะไร​กับ​เสือ​มืด”

เสือ​สอน​เดิน​เข้า​มา​ได้ยิน​พอดี เขา​ยืน​มอง​วิชชุ​ดา​กับ​ศ​ยาม​แล้ว​เอ่ย​ถาม

“ตกลง​เอ็ง​ไม่ได้​เป็น​เมีย​เสือ​มืด​งั้น​เรอะ นัง​หนู”

“ใช่...ฉัน​ไม่ได้​เป็น​เมีย​เสือ​มืด”

“อ้าว...อย่าง​นี้​พวก​เอ็ง​ก็​โกหก​พี่​สอน​น่ะ​ซิ” กง​จะ​เข้า​มา​เอาเรื่อง

ศ​ยาม​รีบ​เข้า​มา​ยืน​ปกป้อง​วิชชุ​ดา​ไว้ “เรา​ไม่ได้​โกหก ฉัน​กับ​วิชชุ​ดา​ยัง​ไม่ได้​เป็น​ผัว​เมีย​กัน แต่​เรา​เป็น​คู่รัก​กัน คือ​พ่อ​แม่​ของ​วิชชุ​ดา​ไม่​อ​ยา​กได้​โจร​อย่าง​ฉัน​เป็น​ลูกเขย ฉัน​ก็​เลย​ไป​ฉุด​มัน​มา​พี่​สอน​น่า​จะ​เข้าใจ​นะ ผู้หญิง​ยัง​ไม่​พร้อม ผู้ชาย​อย่าง​เรา​ก็​ไม่​ควร​จะ​ไป​บังคับ​ขืนใจ”

เสือ​สอน​มอง​ศ​ยาม​กับ​วิชชุ​ดา​อย่าง​ตริตรอง​แล้ว​ถาม​ใหม่​ว่า เธอ​ไม่​ต้องการ​จะ​อยู่กิน​กับ​เสือ​มืด​หรือ วิชชุ​ดา​อึกอัก​อ้าง​ว่า​เสือ​มืด​ฉุด​เธอมา​ไม่​ถูกต้อง​ตาม​ประเพณี

“แต่​เอ็ง​กับ​เสือ​มืด​ก็​รัก​กัน​ไม่​ใช่​เหรอ ใช่​ไหม เอ็ง​รัก​เสือ​มืดหรือ​เปล่า เอ็ง​ไม่​เคย​บอก​รัก​เสือ​มืด​ได้​เต็มปาก​เต็ม​คำ​เลย ไหน​ตอบ​มา​ให้​ชัดๆซิ​ว่า เอ็ง​รัก​เสือ​มืด​หรือ​เปล่า” เสือ​สอน​เอาจริง

ศ​ยาม​พยัก​หน้า​ส่ง​สัญญาณ​ให้​วิชชุ​ดา​พูด​ดีๆ

“ฉัน​รัก​เสือ​มืด ใน​ชีวิต​นี้​ฉัน​คง​รัก​ใคร​ไม่ได้​อีก​แล้ว​นอกจาก​เสือ​มืด​คน​นี้” วิชชุ​ดาบ​อก​ออก​ไป

เสือ​สอน​พอใจ​หัน​มา​ถาม​ศ​ยามว่า​รัก​วิชชุ​ดา​ไหม

“ใน​โลก​นี้ ผู้หญิง​ที่​ฉัน​ยอม​ตาย​แทน​ได้​คือ ผู้หญิง​ที่​ชื่อ​วิชชุ​ดา​คน​นี้​คน​เดียว” ศ​ยาม​ตอบ​ทันควัน

“ดี งั้น​ข้า​จะ​จัด​การ​แต่งงาน​ให้​พวก​เอ็ง​เอง” เสือ​สอน​สรุป แล้ว​สั่ง​ให้​ลูกน้อง​ไป​จัด​เตรียม​พิธี​แต่งงาน

ไม่​กี่​อึดใจ​ต่อ​มา เสือ​สอน​ก็​รับ​เถาวัลย์​จาก​ลาด​มา​ผูก​ข้อ​มือ​ให้​วิชชุ​ดา​กับ​ศ​ยาม​พลาง​เอ่ย​ว่า “ตอน​นี้​เอ็ง​สอง​คน​ก็​มา​อยู่​กับ​ข้า​แล้ว ข้า​ขอ​เป็น​ผู้ใหญ่​จัดการ​ทุก​อย่าง​ให้​ถูกต้อง​ตาม​ประเพณี ขอ​ให้​เทวดา​เจ้า​ป่า​เจ้า​เขา​ใน​ที่​นี้​จง​เป็น​พยาน​นัง​หนู...งาน​แต่งงาน​ไม่​จำเป็น​จะ​ต้อง​มี​พิธีการ​ใหญ่​โต แค่​เอ็ง​ตกลง​ปลงใจ​มอบ​ชีวิต​ให้​กับ​ผู้ชาย​ที่​เอ็ง​รัก มัน​ก็​เพียงพอ​แล้ว ข้า​ผูก​ข้อ​มือ​ให้​เอ็ง​สอง​คน​ก็​เหมือน​ข้า​ผูก​หัวใจ​ของ​เอ็ง​
กับ​เสือ​มืด​ไว้​ด้วย​กัน ไม่​ว่า​จะ​มี​อะไร​เกิด​ขึ้น​ใน​วัน​ข้าง​หน้า​ขอ​ให้​ความ​รัก​ของ​เอ็ง​จง​มั่นคง​ตลอด​ไป”

เสือ​สอน​โยง​เถาวัลย์​จาก​ข้อ​มือ​วิชชุ​ดา​มาผูก​ข้อ​มือ​ศ​ยาม

“เสือ​มืด ขอ​ให้​เอ็ง​ดูแล​ผู้หญิง​ของ​เอ็ง​คน​นี้​ด้วย​ชีวิต จะ​ไม่​มี​สิ่ง​ใด​ที่​พราก​ผู้หญิง​คน​นี้​จาก​เอ็ง​ได้ นอกจาก​ตัว​เอ็ง​เอง จง​เชื่อ​ใน​ความรู้สึก​ของ​ตัว​เอง​จง​เชื่อ​มั่น​ใน​ความ​รัก แล้ว​ทุก​อย่าง​จะ​จบ​ด้วย​ดี​เอง” ศ​ยาม​กับ​วิชชุ​ดา​มอง​ตา​กัน​เคลิ้มๆเหมือน​แต่งงาน​กัน​จริงๆ

ooooooo

ใน​ขณะ​ที่​เสือ​สอน​หยุด​ทำ​พิธี​วิวาห์​ให้​ศ​ยาม​กับ​วิชชุ​ดา วิชา​ติ วี​ร​ชาติ​ และโส​รัตน์​ก็​พบ​เปลือก​กล้วย​ที่​ศ​ยาม​จงใจ​ทิ้ง​ไว้​เพื่อ​บอก​ทิศทาง​ให้​ตาม

“เรา​มา​ถูก​ทาง​แล้ว และ​พวก​มัน​ก็​อยู่​ไม่​ไกล​จาก​ที่​นี่ เปลือก​กล้วย​นี่​ยัง​สดๆอยู่​เลย” วิชา​ติ​มั่นใจ

“นาย​มืด​จะ​ต้อง​ถ่วงเวลา​ให้​เรา​ตาม​ไป​ได้​ทัน​แน่ รีบ​ไป​กัน​เถอะ​ครับ” วี​ร​ชาติ​ชวน สอง​พี่น้อง​เดิน​นำ​ออก​ไป

“น้อง​วิช เข้มแข็ง​ไว้​นะ​ครับ พวก​เรา​จะ​ไป​ช่วย​น้อง​วิช​แล้ว” โส​รัตน์​รีบ​ตาม​ไป​อย่าง​ตื่นเต้น​ระทึกใจ

ทาง​ด้าน​วิชชุ​ดา กง​นึก​รำคาญ​ศ​ยาม​กับ​วิชชุ​ดา​ที่​ดูเหมือน​จงใจ​เดิน​ช้า เพื่อ​ถ่วงเวลา​จึง​หัน​มา​ดุ

“เอ็ง เอ็ง​ก็​อย่า​เร่ง​นัก​เลย เรา​หนี​มา​ตั้ง​นาน​แล้ว ไม่​เห็นจะ​มี​วี่แวว​ว่า​ตำรวจ​จะ​ตาม​มา​เลย ปล่อย​ให้​คู่​ข้าว​ใหม่​ปลา​มัน​มี​ความ​สุข​ไป​เถอะ​วะ” ลาด​ออกรับ​แทน

“ทุกที​เห็น​เอ็ง​เร่ง​ให้​หนี​ไม่​เคย​ยอม​พัก ตอน​นี้​ทำ​มา​เป็นใจ​เย็น​ได้​นะ เอ็ง​หนี​มา​ตั้ง​สอง​วัน เพิ่ง​ได้​พ้น​ปากน้ำโพ ถ้า​ไม่​มี​ไอ้​มืด​กับ​เมีย เรา​คง​หา​ที่​กบดาน​กัน​ได้​แล้ว” กง​พาล​ต่อ

เสือ​สอน​ที่​ยืน​ดู​ทิศทาง​ของ​ดวง​อาทิตย์ หัน​มา​บอก​กง “ไม่​ต้อง​ร้อน​ใจ​ไป ไอ้​กง ออก​ทาง​ซ้าย​นี่​ก็​จะ​ถึง​อุทัยธานี​แล้ว เรา​เข้า​อุทัยฯ​แล้วไป​ออก​ชัยนาท​เลย เพราะ​เรา​จะ​ไป​กบดาน​ที่​นั่น ท่าทาง​เสือ​มืด​มัน​คง​อยาก​จะ​เข้า​หอ​เต็ม​ทน​แล้ว” เสือ​สอน​อมยิ้ม มอง​ศ​ยาม​กับ​วิชชุ​ดา

ส่วน​วิชชุ​ดา​ก็​ยัง​งอน​ศ​ยาม​ไม่​หาย เธอ​สั่ง​ให้​เขา​ตัด​เถาวัลย์​ที่​ผูก​ข้อ​มือ​ออก แต่​ศ​ยาม​ไม่​ยอม​เพราะ​กลัว​เสือ​สอน​สงสัย วิชชุ​ดา​ทำ​กระฟัดกระเฟียด​ใส่

“เรา​จะ​โกรธ​ไป​ทำไม มัน​ก็​เป็น​แค่​ละคร​ฉาก​หนึ่ง​เท่านั้น เอง แล้ว​ก็​ไม่​ต้อง​ห่วง​หรอก แฟน​เรา​ไม่​มี​วัน​รู้​เรื่อง​นี้​แน่ๆ”

“นาย​ก็​เตือน​ตัว​เองด้วย​ล่ะ อย่า​ได้​หลุดปาก​เล่า​เรื่องนี้​ ให้​แฟนนาย​รู้ แต่​ฉัน​คง​ไม่​ต้อง​เตือน​นาย​ล่ะ​มั้ง นาย​เล่น​ละครเก่ง ​อยู่​แล้ว บอก​หน่อย​ได้​ไหม​ว่า ตั้งแต่​ที่​เรา​พบ​กัน​วัน​แรก​จนถึง​วัน​นี้ นาย​​เคย​พูด​ความ​จริง​อะไร​บ้าง” วิชชุดา​สะบัด​หน้าหนี

“ไม่​มี” ศ​ยาม​ฝืน​ใจ​ตอบ​พลาง​ดึง​มีด​ออก​มา​ตัด​เถาวัลย์​ที่​ผูก​ทั้ง​สอง​คน​ไว้​ด้วย​กัน​ออก

วิชชุ​ดา​เสียใจ​เมิน​หน้า​หนี ศ​ยาม​ตัดใจ​เดิน​ออก​มา​แล้ว​พึมพำ​กับ​ตัว​เอง

“ผู้หญิง​ที่​ผม​ยอม​ตาย​แทน​ได้​คือ...คุณ...”

ooooooo

คุณนาย​จินดา​ชวน​สุด​ถนอม​ไป​บ้าน​เช่า​ที่​สาทร เพราะ​อยาก​รู้​ว่า คน​เช่า​คน​ใหม่​เป็น​ใคร สุด​ถนอม​ถาม​หา​หลวง​พิศาล

จ้อย​รีบ​รายงาน “คุณ​หลวง​ท่าน​ออก​ไป​ข้าง​นอก​แต่​เช้า​แล้ว​ล่ะ​ครับ ​เห็น​บอก​ว่า​มี​ธุระ​สำคัญต้อง​รีบ​ไป​จัดการ ​วันนี้​  ท่าน​แต่งตัว​หล่อ​ใส่​น้ำหอม​ซะหอม​ฟุ้ง​เหมือน​วัน​ที่​มี​นัด​สำคัญ​เมื่อ​วัน​ก่อน​เลย​ครับ”

คุณนาย​จินดา​ตา​วาว นึก​สังหรณ์​ใจ​รีบ​ชวน​สุด​ถนอมไป​ บ้าน​เช่า​ทันที แล้ว​สอง​แม่​ลูก​ก็​พบ​รถ​หลวง​พิศาล​จอด​อยู่​หน้า​บ้าน​เช่า สุด​ถนอม​มอง​โลก​ใน​แง่​ดี​ชวน​คุณนาย​กลับ ​เพราะหลวง​พิศาล​มา​ดูแล​คน​เช่า​ราย​ใหม่​แล้ว แต่​คุณนาย​จินดา​ยืนยัน​จะ​เข้าไป​ข้าง​ใน

เป็น​เวลา​เดียว​กับ​ที่​หลวง​พิศาล​พา​สุ​มา​น​เดินชมห้อง​ต่างๆใน​บ้าน​อยู่ สุ​มา​น​ใส่​จริต​ออดอ้อน จน​หลวงพิศาล​ออกปาก​ว่า​จะ​ไม่​เก็บ​ค่า​เช่า​จาก​เธอ สุ​มา​น​เข้า​กอด​หลวงพิศาลอย่าง​ดีใจ​มาก แล้ว​ทำ​ซึ้ง​ขอ​เริ่ม​ต้น​ชีวิต​ใหม่​กับ​หลวง​พิศาล

“ผม​ยินดี​ที่​จะ​เป็น​ที่​พักพิง​ให้​คุณ​ครับ คุณ​สุ​มา​น” พิศาล​ก้ม​ลง​หอม​หน้าผาก​สุ​มา​น​ก่อน​จะ​ค่อยๆเลื่อน​ลง​มา​จะ​จูบ​ปาก

“คุณ​หลวง/คุณ​พ่อ” คุณนาย​จินดา​กับ​สุด​ถนอม​เข้า​มา​เห็น​พอดี

หลวง​พิศาล​ตกใจ​รีบ​ผละ​จาก​สุ​มา​น

“นัง​นี่เอง​เหรอ​คะ เมียน้อย​ของ​คุณ​หลวง” คุณนาย​จินดา​ท่าทาง​เอาเรื่อง

“คุณ​กำลัง​จะ​เข้าใจ​ผิด​แล้ว คุณ​จินดา ไม่​ใช่​นะลูก มัน​ไม่ได้​เป็น​อย่าง​ที่​ลูกคิด คุณ​สุ​มา​น​เป็น​คน​เช่า​คน​ใหม่​ของ​เรา​เท่านั้น” หลวง​พิศาล​ปฏิเสธ

คุณนาย​จินดา​ไม่​รับ​ฟัง​เธอ​ด่า​สามี​ด้วย​สำนวน​แบบ​ผู้ดี สุ​มา​น​เสนอ​หน้า​เข้า​มา แถม​ยัง​เรียก​คุณนาย​ว่า​ป้า จึง​โดน​ด่า​ไป​หนึ่ง​ชุด​ใหญ่ เพราะ​คุณนาย​ดู​ออก​ว่า​สุ​มา​น​เป็น​ผู้หญิง​หิว​เงิน

“คุณ​ป้า​ก็​อย่า​หึง​หวง​ไป​เลย​นะ​คะ เห็นใจ​คุณ​พิศาล​บ้าง​เถอะ​ค่ะ ท่าน​ต้อง ต้อง​อยู่​กับ​ผู้หญิง​แก่ๆหนัง​เหี่ยว​มา

เป็น​สิบ​ปี​แล้ว​ก็​น่า​จะ​ปล่อย​ให้​ท่าน​ได้​ทำ​อะไร​ให้​มัน​ชุ่มชื่น​หัวใจ​บ้าง” สุ​มา​น​ยัง​ไม่​สำนึก

“งั้น​ก็​เชิญ​คุณ​อยู่​กับ​นัง​นี่​ให้​ชุ่มชื่น​หัวใจ​ให้​พอ ไม่​ต้อง​กลับ​ไป​เหยียบ​ที่​บ้าน​อีก วัน​นี้​เรา​ขาด​กัน” คุณนาย​จินดา​เดิน​ปึงปัง​ออก​ไป หลวง​พิศาล​รีบ​ตาม​ไป​ง้อ

สุด​ถนอม​ยืน​มอง​สุ​มา​น​นิ่ง​ก่อน​เอ่ย​ว่า เธอ​เข้าใจ​แล้วว่า​ทำไม​ศ​ยาม​ถึง​ได้​เลิก​กับ​สุ​มา​น สุ​มา​น​หน้าเสีย​ขอร้อง​สุด​ถนอม​อย่า​บอก​เรื่อง​นี้​กับ​ศ​ยาม

“ไม่​ต้อง​ห่วง​หรอก​ค่ะ ฉัน​ต้อง​รักษา​เกียรติ​ของ​ครอบครัว คน​ที่​ไม่​มี​เกียรติ​อะไร​เหลือ​อยู่​อย่าง​คุณ  คง​จะไม่​เข้าใจ” ​ สุด​ถนอม​ส่ง​ยิ้ม​เย็น​ยะเยือก​แล้ว​เดิน​ออก​ไป

ooooooo

ด้าน​เสือ​สอน​เดิน​นำ​ขบวน​มา​เห็น​ที่​เหมาะ มี​ต้นไม้​ล้อม​รอบ​พอ​จะ​พัก​ได้​ก็​หัน​มา​สั่งกง​กับ​ลาด​ให้​พัก​ก่อน

“งั้น​ฉัน​กับ​ไอ้​ลาด​ไป​หา​เสบียง​ก่อน​นะ​พี่” กง​กับ​ลาด​เดิน​ออก​ไป

“ฉัน​ไป​ด้วย” ศ​ยาม​ที่​เดิน​มา​กับ​วิชชุ​ดา​รีบ​บอก

“เอ็ง​อยู่​กับ​เมีย​ที่​นี่แหละ แล้ว​ตัด​เถาวัลย์​ขาด​จาก​กัน​ทำไม ข้า​บอก​แล้ว​ว่า​ข้า​จะ​ถอด​ให้​ตอน​ส่ง​เข้า​ห้อง​หอ​คืน​นี้” เสือ​สอน​ดุ

“มัน​เดิน​ไม่​สะดวก​น่ะ ฉัน​ไป​หา​เสบียง​อีก​แรง​ดี​กว่า ถ้า​ปล่อย​สอง​คน​นั่น​ไป​เดี๋ยว​ก็ได้​แต่​กล้วย​กลับ​มา​เหมือน​เดิม”

“เออ​ดี ไป​หา​อะไร​อร่อยๆ มาให้​เมีย​กิน​ ไป เอ็ง​นี่​มัน​ช่าง​เอาใจ​เมีย​จริงๆ” เสือ​สอน​หัวเราะ​ร่วน

วิชชุ​ดา​มอง​เสือ​สอน​อย่าง​ไม่​ชอบใจ ศ​ยาม​เดิน​เฉียด​ไป​หา​วิชชุ​ดาบ​อก​ว่า จะ​รีบ​ไป​รีบ​กลับ วิชชุ​ดา​มอง​ตาม

ศ​ยาม​วิ่ง​ตาม​กง​กับ​ลาด​ไป​พลาง​มอง​ไป​รอบๆ ดู​ว่า​มี​วี่แวว​ของ​ใคร​ตาม​มา​หรือ​ไม่ แล้ว​ตะโกน​บอก​ทั้ง​คู่​ว่า จะ​แยก​ไป​หา​นํ้า​ทาง​ด้าน​โน้น ลาด​สั่ง​ให้​ตก​ปลา​มา​เผื่อ​ด้วย กง​ไม่​ชอบใจ​ลาก​ลาด​เดิน​ไป​อีก​ทาง

ศ​ยาม​เดิน​ลุย​ป่า​มา​อีก​ทาง​เขา​มอง​ซ้าย​ขวา​อย่าง​ระวัง​แล้ว​ฉีก​ผ้าพันแผล​ที่​ไหล่​มา​ผูก​กิ่ง​ไม้​ทำ​เป็น​เครื่องหมาย​ไว้ เสียง​กิ่ง​ไม้​ถูก​เหยียบ​เสียง​ดัง ศ​ยาม​ชะงัก​รีบ​ดึง​ผ้าพันแผล​เก็บ​ใส่​กระเป๋า​กางเกง ดึง​ปืน​ออก​มา​เตรียมตัว​พร้อม ค่อยๆเดิน​ย่อง​ไป​ตาม​เสียง​ที่​ได้ยิน ก็​พบ​โส​รัตน์​ยืน​ก้มๆเงยๆ มอง​หา​รอย​เท้า​ที่​พื้น

“พี่​โส​รัตน์” ศ​ยาม​ร้อง โส​รัตน์​หัน​มา​ตาม​กับ​วิชา​ติ​และ​วี​ร​ชาติ​ที่​ถือ​ปืน​กรู​กัน​เข้า​มา​จาก​อีก​ทาง

ศ​ยาม​มอง​ทุก​คน​อย่าง​โล่ง​ใจ​ที่​ตาม​มา​ทัน​จน​ได้ เขา​เริ่ม​วาง​แผน​ช่วย​วิชชุ​ดา​ออก​มา​จาก​เสือ​สอน​แล้ว​ให้​โส​รัตน์เข้าไป​ชิง​ตัว​ตาม​แผน​เดิม​ที่​วาง​กัน  วี​ร​ชาติ​ไม่​เห็น​ด้วย​นัก​เพราะ​กลัว​วิชชุ​ดา​จะ​มี​อันตราย แต่​ศ​ยาม​ขอร้อง​ให้​ทำ​ตาม​แผน​เดิมเพราะ​อยาก​ช่วย​โส​รัตน์

“ช่วย​ยาย​วิช​ออก​มา​ให้​ได้​ก่อน แล้ว​เรา​ค่อย​บุก​เข้าไป​จับ​เสือ​สอน” วิชา​ติ​สรุป

“แผนการ​ของ​เรา​จะ​เป็น​อย่าง​นี้​นะ​ครับ เรา​ต้อง​เป็นฝ่าย​บุก​ก่อน​ไม่​ให้​เสือ​สอน​ได้​รู้ตัว เรา​ต้อง​ไล่​ถล่ม​พวก​มัน​บีบบังคับ​ให้​พวก​มัน​แตก​กระเจิง​หนี​ไป​คน​ละ​ทิศ​ละ​ทาง” ศ​ยาม​คุยแผนการ กับ​วิชา​ติ โส​รัตน์ และ​วี​ร​ชาติ​อย่าง​เคร่งเครียด

ooooooo

ใน​ระหว่าง​ที่​ศ​ยาม​ซักซ้อม​แผนการ​อยู่​กับ​สามหนุ่ม เสือ​สอน​ก็​เข้า​มา​คุย​กับ​วิชชุ​ดา​เรื่อง​เสือ​มืด​เพราะ​อยาก​ให้​ทั้ง​คู่​ยอม​เปิด​ใจ วิชชุ​ดา​ฟ้อง​ว่า​เสือ​มืด​ไม่​มี​ความจริงใจ เพราะ​ไม่​เคย​พูด​ความ​จริง​กับ​เธอ

“คน​ที่​ตาย​แทน​เอ็ง​ได้ ยัง​เรียก​ว่า​ไม่​มี​ความ​จริงใจอีกเหรอ คน​เรา​ทุก​คน​​ไม่​สามารถ​พูด​ความ​จริง​ที่​อยู่​ใน​ใจ​ได้​ทุกอย่าง​หรอก นัง​หนู​บางที​คำ​พูด​มัน​ก็​ไม่​สำคัญ​เท่า​การ​กระทำ มันเสี่ยง​ตาย​มา​ช่วย​เอ็ง มัน​แบก​เอ็ง​บน​หลัง​เดิน​เป็น​กิโลๆมัน​รับ​กระสุน​แทน​เอ็ง แล้ว​มัน​จะ​ต้อง​ทำ​อะไร​อีก​เอ็ง​ถึง​จะ​เชื่อ​ว่า มัน​รักและ​เป็น​ห่วง​เอ็ง​จริงๆ” เสือ​สอน​พูด​จบ​ก็​เดิน​ออก​ไป​ก่อ​ไฟ ทิ้งให้วิชชุ​ดา​นั่ง​อึ้ง​คิด​หนัก

สัก​พัก​กง​กับ​ลาด​ก็​เดิน​ยืด​เข้า​มา​แล้ว​โยน​ถุง​ผ้า​ที่​ใส่​หัวมัน​เต็ม​ถุง​ลงพื้น

“วัน​นี้​ไม่​ต้อง​กิน​กล้วย​แล้ว พี่​สอน ฉัน​ได้​หัวมัน​มาตั้ง​เยอะ​แยะ วัน​นี้​เรา​จะ​ได้​กิน​มัน​เผา​ร้อนๆ อร่อย​อย่า​บอก​ใคร” กง​โม้​แล้ว​อึ้ง​เมื่อ​เห็น​ศ​ยาม​เดิน​ถือ​ปลา​ตัว​ใหญ่​เบิ้ม​เข้า​มา

“พี่ พี่​มืด​ตก​ได้​ปลา​มา โอ้​โห​ตัว​เบ้อเริ่ม​เลย พี่​มืดนี่​

ฝีมือ​เยี่ยมยอด​จริงๆ” ลาด​ชื่นชม กง​ไม่​พอใจ​พาล​หาเรื่องลาด

“เฮ้ย หยุด​กัด​กัน จะ​ทำ​อะไร​ก็​รีบ​ทำ​ซะ กิน​เสร็จ​จะได้​เดินทาง​ต่อ” เสือ​สอน​ดุ

“มี​อะไร​เหรอพี่​สอน ทำไม​อยู่ๆรีบ​ร้อน​จะ​เดินทางต่อ” กง​แปลก​ใจ

“ไม่​รู้​ว่ะ  ข้า​รู้สึก​อยาก​ไป​จาก​ที่​นี่​เร็วๆเท่านั้น”  เสือ​สอน​เปรย

ศ​ยาม​แอบ​มอง​เสือ​สอน​กลัว​ว่า​จะ​ไหวตัว​ทัน

วิชชุ​ดา​จับตา​มอง​ศ​ยาม แล้ว​เดิน​มา​หลบ​อยู่​มุม​ที่​ห่างไกล​จาก​กลุ่ม​เสือ​สอน

ศ​ยาม​ย่าง​ปลา​สุก​แล้ว​ก็​เดิน​มา​ส่ง​ให้​วิชชุ​ดา สาวเจ้า​รับ​ปลา​ย่าง​มา​กิน​อย่าง​ไม่​เรื่อง​มาก​ดัง​แต่​ก่อน

“ฉัน​ไม่​ต้องการ​คำ​ตอบ​จาก​นาย​แล้ว ฉัน​ควร​พยายาม​ที่​จะ​เข้าใจ​นาย​มาก​กว่า นาย​คง​มี​ความ​จำเป็น​ที่​ไม่​สามารถพูด​ความ​จริง​กับ​ฉัน​ได้​ทั้งหมด ฉัน​จะ​ให้​สิ่ง​ที่​นาย​ขอ​จาก​ฉัน ฉัน​จะ​เชื่อใจ​นาย”

“ขอบคุณ​ครับ”

“ฉัน​ต่างหาก​ที่​จะ​ต้อง​ขอบคุณ​นาย ขอบคุณ​ที่​ช่วยชีวิต​ฉัน​ครั้ง​แล้ว​ครั้ง​เล่า  ขอบคุณ​ที่​ทำให้​ฉัน​เห็น​คุณ​ค่า​ของ​การ​มี​ชีวิต​อยู่ หลังจาก​นี้​นาย​คง​จะ​ลืม​เรื่องราว​ที่​เกิด​ขึ้น​ระหว่าง​เรา ฉัน​ลืม​ไม่ได้​หรอก​นะ ฉัน​จะ​ลืม​สิ่ง​เลว​ร้าย​ที่สุด​ที่​เกิด​ขึ้น​กับชีวิต​ฉัน​และ​สิ่ง​ที่​ดี​ที่สุด​ที่​เกิด​ขึ้น​กับ​ชีวิต​ฉัน​ได้​ยัง​ไง”

“ผม​บอก​ว่า ผม​จะ​พยายาม​ลืม​ต่างหาก​ล่ะ​ครับ ผมไม่มี​ สิทธิ์​จดจำ​คุณ​ไว้​ไม่​ว่า​จะ​เป็น​ฐานะ​อะไร​ก็ตาม แต่​ผม​จะ​จำ​ช่วง​เวลานี้​ไว้​นะ​ครับ ใน​โลก​นี้​ไม่​ว่า​จะ​ภาษา​ใด มี​คำ​ที่​งดงาม​ที่สุด​อยู่​สอง​คำ คำ​แรกคือ คำ​ขอบคุณ​ที่มา​จาก​หัวใจ ที่​ผม​ได้​รับ ​จาก​คุณ​ใน​วัน​นี้”

“แล้ว​อีก​คำนึง​ล่ะ คือ​คำ​ว่า​อะไร”

“อีก​คำนึง​เหรอ​ครับ ซัก​วัน​นึง​คง​จะ​มี​คน​บอก​คำ​นี้​กับ​คุณ​เอง” ศ​ยาม​สบตา​กับ​วิชชุ​ดา​นิ่ง​และ​นาน

อีก​มุม​หนึ่ง​ไม่​ไกล​จาก​นั้น วิชา​ติ วี​ร​ชาติ​ และ​โส​รัตน์​ก็​กำลัง​เตรียมพร้อม​รอ​สัญญาณ​บุก​จาก​ศ​ยาม

หลังจาก​ทาน​อาหาร​อิ่ม​แล้ว ศ​ยาม​ก็​พา​วิชชุ​ดา​เดิน​มา​หา​เสือ​สอน​ที่​ยืน​มอง​ไป​รอบๆอย่าง​ระวัง​ตัว ใน​ขณะ​ที่​กง​กับ​ลาด​ช่วย​กัน​กลบ​เศษ​หัวมัน

“เรา​จะ​ออก​เดินทาง​กัน​ต่อ​เลย​เหรอ พี่​สอน” ศ​ยาม​ถาม

“เดี๋ยว​เรา​หลุด​จาก​ป่า​นี่​ไป​ก็​จะ​เจอ​ถนน​ใหญ่​แล้ว เรา​จะ​ต้อง​แยก​กัน​ไป ข้า​คง​จะ​ไป​ถึง​ในเมือง​ก่อน​พวก​เอ็ง ข้าจะ​ จัดการ​หา​ที่​พัก​ไว้​ให้ เอ็ง​ไป​ถาม​หา​พี่​สิงห์​ที่​ร้าน​ข้าวแกง​ป้า​เล็ก” เสือ​สอน​หัน​มา​ตอบ

“ก็ดี​เหมือน​กัน เรา​ก็​ไม่​อยาก​จะ​เป็น​ตัว​ถ่วง​ของ​พวก​พี่” ศ​ยาม​ว่า แล้ว​หัน​ไป​รับ​น้ำ​จาก​ลาด​มา​เท​ดับ​กอง​ไฟ

ควัน​จาก​กอง​ไฟ​พุ่ง​ขึ้น​เป็น​สัญญาณ เสียง​ปืน​ยิง​กระหน่ำ​เข้า​มา ทุก​คน​แตก​ฮือ​หา​ที่​กำบัง ศ​ยาม​ดึง​วิชชุ​ดา​แยก​ห่าง​ออก​มา เสือ​สอน​ตะโกน​สั่ง​ให้เสือ​มืดพา​เมีย​หลบ​ออก​ไป​ก่อน ศ​ยามพา ​วิชชุ​ดา​ออก​ไปทันที เสียง​ปืน​ยัง​ดัง​ไม่​หยุด ​วิชา​ติ​กับ​วี​ร​ชาติที่​ กำลัง​ยิง​ใส่​กลุ่ม​เสือ​สอน​อยู่​เห็น​ศ​ยาม​พา​วิชชุ​ดา​หลบ​ออก​ไป​แล้ว​ก็​สั่ง​น้อง​ชาย​ให้​ถล่ม​เสือ​สอน​ทันที​หวัง​ล้างอาย สอง​พี่ช่วย​ กัน​กระหน่ำ​ยิง​ใส่​กลุ่ม​เสือ​สอน

ขณะ​ที่​ทั้ง​สอง​ฝ่าย​สาด​กระ​สุน​ใส่​กัน​ไม่​ยั้ง ศ​ยาม​ก็​พา​วิชชุ​ดา​หลบ​มา​ที่​จุด​นัด​เพื่อ​ให้​โส​รัตน์​แสดง​บท​พระเอก

“แก​หนี​ไป​ไหน​ไม่​รอด​หรอก ไอ้​เสือ​มืด” โส​รัตน์​ยืน​จังก้า​โพส​ท่า​เท่อ​ยู่

“คุณ​โส​รัตน์ คุณ​มา​ที่​นี่ได้​ยัง​ไง” วิชชุ​ดา​มอง​โส​รัตน์​อย่าง​คาด​ไม่​ถึง

“ผม​มา​ช่วย​น้อง​วิช​ครับ ไอ้​เสือ​มืด​ปล่อย​น้อง​วิช​เดี๋ยวนี้​นะ”

“ไม่​ปล่อย​โว้ย ฉัน​ต้องการ​เงิน​ค่า​ไถ่​เพิ่ม​อีก อีก​สอง​หมื่น”

“แก ไอ้​โจร​โลภ​มาก แก​ได้​เงิน​ไป​ตั้ง​สี่​หมื่น​แล้ว แก​ยัง​ต้องการ​อะไร​อีก” โส​รัตน์​พลาด

ศ​ยาม​อ้า​ปาก​พะงาบ​ทำ​ปาก “หก​หมื่น” วิชชุ​ดา​ยืน​มอง​ศ​ยาม​กับ​โส​รัตน์​อย่าง​รู้สึก​แปลกๆ

“หก หก​หมื่น แก​ได้​เงิน​แล้ว​ตั้ง​หก​หมื่น เรา​จะ​ไม่​ยอม​เสีย​เงิน​ให้​แก​อีก​แม้แต่​บาท​เดียว ​ฉัน​ขอ​เตือน​แก​เป็น​ครั้ง​สุดท้าย ปล่อย​น้อง​วิช​เดี๋ยวนี้”

“เอา​เงิน​มา​ก่อน​ซิ​วะ ฉัน​ถึง​จะ​ปล่อย” ศ​ยาม​พูด​จบ​ ก็​ถูก​ โส​รัตน์​ยิง​เฉียด​หู​ไป เขา​รีบ​ปล่อย​มือ​วิชชุ​ดา แต่​วิชชุดายัง​ไม่​ยอม​หนี​ไป​เพราะ​เป็น​ห่วง ศ​ยาม​จึง​ต้อง​ถอย​หลัง​ออกห่าง​เสีย​เอง

โส​รัตน์​ดึง​วิชชุ​ดาให้​หลบ​หลัง​ไว้ แล้ว​ยิง​ใส่​ศ​ยาม​ไม่​หยุด จนกระทั่ง​นัด​สุดท้าย ศ​ยาม​ก็​หงายหลัง​ล้ม​กลิ้ง​ลง​ไป​ตาม​เนิน​ชัน​และ​หาย​เข้าไป​ใน​พุ่ม​ไม้ วิชชุ​ดา​ร้อง​ลั่น

“มัน​ตาย​แล้ว​ล่ะ​ครับ...รีบ​ไป​กัน​เถอะ ก่อน​ที่​เสือสอน​จะ​ตาม​มา” โส​รัตน์​ลาก​วิชชุ​ดา​ออก​ไป

วิชชุ​ดา​มอง​หา​ศ​ยาม​ด้วย​ความ​เป็น​ห่วง

ooooooo

กง​กับ​ลาด​ยิง​ตอบโต้​กับ​วิชา​ติ​และ​วี​ร​ชาติ​จน​กระสุน​หมด​จึง​วิ่ง​กลับ​มา​หา​เสือ​สอน​ชวน​หนี แต่​เสือ​สอน​ยืนยัน​จะ​สู้​ต่อ ศ​ยาม​ลัดเลาะ​หลบ​เข้า​มา​หา​เสือ​สอน หลอก​ว่าตำรวจ​มา​เป็นกอง​ทัพ​เลย​ให้​รีบ​หนี

“เอ็ง​กลับ​มา​ทำไม​วะ แล้ว​เมีย​เอ็ง​ล่ะ” เสือ​สอน​นึก​ห่วง

“ถูก​พวก​ตำรวจ​มัน​ชิง​ตัว​ไป​แล้ว เรา​ถอย​ไป​ตั้ง​หลัก​กัน​ก่อน​ดี​กว่า” ศ​ยาม​ชวน

เสือ​สอน​นิ่ง​คิด​แล้ว​ยอม​ทำ​ตาม กง​กับ​ลาด​ขยับ​จะ​ตาม​เสือ​สอน​ไป​ด้วย แต่​ศ​ยาม​ห้าม​ไว้ เขา​ขอ​ให้​กง​หนี​ไป​กับ​ลาด​ส่วน​เขา​จะ​ไป​กับ​เสือ​สอน​เอง สอง​สมุน​ทำท่า​จะ​ไม่​ยอม

“ไอ้​กง ไอ้​ลาด พวก​เอ็ง​หนี​ไป ตำรวจ​หมายหัว​ข้า​อยู่ ขืน​ไป​กับ​ข้า พวก​เอ็ง​จะ​หนี​ลำบาก ไป​เดี๋ยวนี้ นี่​คือ​คำสั่ง

ข้า​จะ​ยิง​คุ้มกัน​ให้” เสือ​สอน​โผล่​พรวด​ออก​ไป​ยิง​กระหน่ำ กง​กับ​ลาด​วิ่ง​หนี​หลบ​กระสุน​ไป เสือ​สอน​ยิง​ต่อไม่​หยุด​พลาง​ถอย​หนี​ไป​อีก​ทาง​เรื่อยๆ

วิชา​ติ​กับ​วี​ร​ชาติ​บุก​เข้า​มา​ยิง​โต้ตอบ​กับ​เสือ​สอน วิชา​ติ ​เห็นศยาม​โผล่​มา​ด้าน​หลัง​เสือ​สอน​และ​มี​โอกาส​จะ​ยิง​เสือ​สอน​ได้ แต่​ไม่​ทำ ก็​ชะงัก​มอง​ศ​ยาม เสือ​สอน​สบ​โอกาส​ยิง​เข้าที่​ขา​วิชา​ติ​ ทำให้วิชาติทรุด​ฮวบ เสือ​สอน​รีบ​ถอย​ไป

“พี่​ใหญ่ๆพี่​ใหญ่​เป็น​ยัง​ไง​บ้าง” วี​ร​ชาติ​เข้า​มา​ดู​พี่​ชาย​พลาง​มอง​ตาม​เสือ​สอน​อย่าง​ละล้าละลัง ด้าน​ศ​ยาม​ก็​ถอย​หนี​ตาม​เสือ​สอน​ไป

เสียง​ปืน​เงียบ​ลง วี​ร​ชาติ​ประคอง​วิชา​ติ​พา​เดิน​ออก​มา​ก็​พบ​โส​รัตน์​ที่​พา​ตัว​วิชชุ​ดา​มา​พอดี

“พี่​ใหญ่ พี่​กลาง” วิชชุ​ดา​โผ​เข้า​กอด​พี่​ชาย

“นาย​ใหญ่​นี่แก​ถูก​ยิง​หรือ” โส​รัตน์​เห็น​ขา​วิชา​ติ​เลือด​โชก​ก็​หน้าซีด

“แค่​ถากๆน่า ​ไกล​หัวใจ” วิชา​ติ​ยัง​ยิ้ม​ได้

“วิช​ขอโทษ​นะ​คะ วิช​ขอโทษ​จริงๆที่​ทำให้​ทุก​คน​ต้อง​เดือดร้อน” วิชชุ​ดา​รู้สึก​ผิด

“พวก​พี่​ต่างหาก​ที่​จะ​ต้อง​ขอโทษ​เธอ เรื่อง​นี้​ไม่​ใช่​ความ​ผิด​ของ​เธอ​เลย” วี​ร​ชาติ​หลุดปาก​เหมือน​จะ​สารภาพ​บาป

“เรา​ออก​ไป​จาก​ที่​นี่​ดี​กว่า ไป” วิชา​ติ​ตัดบท

วี​ร​ชาติ​ประคอง​วิชชุ​ดา​ออก​ไป วิชชุ​ดา​มอง​ไป​ด้าน​หลัง​เพราะ​เป็น​ห่วง​เสือ​มืด วิชา​ติ​คุย​ถึง​ความ​กล้า​หาญ​ของ​เพื่อน​รัก​ที่​บุก​เข้าไป​ช่วย​วิชชุ​ดา​หวัง​ให้​น้อง​สาว​ชื่นชม แต่​วิชชุ​ดา​ไม่​ฟัง เธอ​บอก​กับ​พี่​ชาย​ว่า จะ​ขอ​กลับ​ไป​ที่​กระท่อม​เผื่อ​เสือ​มืด​จะ​กลับ​มา

“เสือ​มืด​มัน​ตาย​ไป​แล้วครับ น้อง​วิช ผม​ยิง​เข้าที่​

ขั้ว​หัวใจ​ของ​มัน ยัง​ไง​มัน​ก็​ไม่​มี​ทาง​รอด​แน่ น้อง​วิช​สบายใจ​ได้​ผม​แก้แค้น​ให้​น้อง​วิช​แล้ว” โส​รัตน์​คุย

วิชชุ​ดา​หน้าเสีย​รำพึง​กับ​ตัว​เอง “เสือ​มืด นาย​ต้อง​มา​ตาย​เพราะ​ฉัน​แท้ๆฉัน​ขอโทษ ฉัน​ขอโทษ” วิชชุ​ดา​น้ำตา​ไหล​พราก เข้าใจ​ว่า​เสือ​มืด​ถูก​ยิง​ตาย​ไป​แล้ว​จริงๆ

ooooooo

ตอนที่ 10

วี​ร​ชาติ​กับ​โส​รัตน์​ยืน​ดู​เหตุการณ์​อยู่​หน้า​บ้าน​เถ้าแก่​ฮวด เมื่อ​ศ​ยาม​กับ​วิชา​ติ​กลับ​เข้า​มา ทั้ง​สอง​จึง​วิ่ง​เข้าไป​ถาม​ข่าว​เสือ​สอน วิชา​ติ​หน้า​สลด​บอก​ว่า เป็น​ความ​ผิด​ของ​เขา​เอง​ที่​เสือ​สอน​หนี​ไป​ได้

ศ​ยาม​รีบ​ตัดบท ขอ​ให้​ทุก​คน​คิด​หา​ทาง​ไป​ตามจับเสือสอน

“นาย​เคย​บอก​ว่า ปกติ​เสือ​สอน​มัน​จะ​ต้อง​เอา​ของ​ที่​ปล้น​มา​ได้ไป​ซ่อน​ไว้​ก่อน​ใช่​ไหม​ ลอง​คิด​ดู​ซิ​ว่าที่ไหน​ที่​เหมาะ​แก่​การ​ซ่อน​ของโจร​ที่สุด” วิชา​ติ​แนะ

“ก็​ต้อง​เป็น​ที่​ที่ไกล​หู​ไกล​ตา​คน​แหละ​ครับ ต้อง​ไม่​ใช่​ ใน​เมือง​แน่ ถ้า​ไม่​ใช่​ใน​เมือง​ก็​ต้อง​เป็น​ใน​ป่า” ศ​ยาม​สังหรณ์​ใจ​นึกถึง​วิชชุ​ดา​ที่​อยู่​ใน​ป่า​จึง​รีบ​ขอตัว

ส่วน​วิชชุ​ดา​กับ​เด๋อ​ถูก​จับ​มัด​มือ​มัด​เท้า​กอง​รวม​กัน​อยู่​ที่​พื้น เสือ​สอน​เดิน​มา​หยุด​ตรง​หน้า​วิชชุ​ดา ​มอง​เธอ​อย่าง​พิจารณา

“แก นี่​แก​คือ​เสือ​สอน​จริงๆเหรอ แล้ว​แก​มา​ทำ​อะไร​ ที่​นี่ แก​ต้องการ​อะไร” วิชชุ​ดา​ทำใจ​กล้า

วี​ร​ชาติ​กับ​โส​รัตน์​ยืน​ดู​เหตุการณ์​อยู่​หน้า​บ้าน​เถ้าแก่​ฮวด เมื่อ​ศ​ยาม​กับ​วิชา​ติ​กลับ​เข้า​มา ทั้ง​สอง​จึง​วิ่ง​เข้าไป​ถาม​ข่าว​เสือ​สอน วิชา​ติ​หน้า​สลด​บอก​ว่า เป็น​ความ​ผิด​ของ​เขา​เอง​ที่​เสือ​สอน​หนี​ไป​ได้

ศ​ยาม​รีบ​ตัดบท ขอ​ให้​ทุก​คน​คิด​หา​ทาง​ไป​ตามจับเสือสอน

“นาย​เคย​บอก​ว่า ปกติ​เสือ​สอน​มัน​จะ​ต้อง​เอา​ของ​ที่​ปล้น​มา​ได้ไป​ซ่อน​ไว้​ก่อน​ใช่​ไหม​ ลอง​คิด​ดู​ซิ​ว่าที่ไหน​ที่​เหมาะ​แก่​การ​ซ่อน​ของโจร​ที่สุด” วิชา​ติ​แนะ

“ก็​ต้อง​เป็น​ที่​ที่ไกล​หู​ไกล​ตา​คน​แหละ​ครับ ต้อง​ไม่​ใช่​ ใน​เมือง​แน่ ถ้า​ไม่​ใช่​ใน​เมือง​ก็​ต้อง​เป็น​ใน​ป่า” ศ​ยาม​สังหรณ์​ใจ​นึกถึง​วิชชุ​ดา​ที่​อยู่​ใน​ป่า​จึง​รีบ​ขอตัว

ส่วน​วิชชุ​ดา​กับ​เด๋อ​ถูก​จับ​มัด​มือ​มัด​เท้า​กอง​รวม​กัน​อยู่​ที่​พื้น เสือ​สอน​เดิน​มา​หยุด​ตรง​หน้า​วิชชุ​ดา ​มอง​เธอ​อย่าง​พิจารณา

“แก นี่​แก​คือ​เสือ​สอน​จริงๆเหรอ แล้ว​แก​มา​ทำ​อะไร​ ที่​นี่ แก​ต้องการ​อะไร” วิชชุ​ดา​ทำใจ​กล้า

เสือ​สอน​ไม​่ทัน​ได้​ตอ​บก​ง​ก็​ลาก​นม​ค​ล้า​ม​ที่​ถูก​จับ​มัด​มือ​มา​รวม​กับ​วิชชุ​ดา

“คุณ​วิช คุณ​วิช​เป็น​อะไร​หรือ​เปล่า​คะ” นม​ค​ล้า​ม​เป็น​ห่วง

“เฮ้ย หุบปาก” กง​ตวาด​นม​ค​ล้า​ม​แล้ว​หัน​ไป​รายงาน​เสือ​สอน​ว่า ค้น​จน​ทั่ว​แล้ว​ไม่​มี​ใคร​นอกจาก​สาม​คน​นี้

“ที่​นี่​ไม่​มี​ของ​มี​ค่า​อะไร​เลย​พี่ ฉัน​ได้​เสบียง​มา​แค่​นิดหน่อย​เอง” ลาด​ถือ​ถุง​เสบียง​เข้า​มา​รายงาน

“เสือ​สอน นาย​อยาก​ได้​อะไร ก็​เอา​ไป​เลย​นะ ใครๆก็​บอก​ว่า นาย​เป็น​โจร​มี​คุณธรรม นาย​คง​ไม่​คิด​ทำร้าย​ใคร​ใช่​ไหม” วิชชุ​ดา​ต่อ​รอง เด๋อ​กับ​นม​ค​ล้า​ม​ช่วย​สนับสนุน

กง​ชัก​รำคาญ​สั่ง​ให้​ลาด​ปิดปาก​ทุก​คน ลาด​เข้า​ปิดปาก​นม​ค​ล้า​ม เด๋อ​และ​วิชชุ​ดา​ด้วย​เศษ​ผ้า

“เอา​ยัง​ไง​ดีล่ะพี่​สอน เรา​จะ​พัก​ที่​นี่​กัน​ก่อน​หรือ​ยัง​ไง” กง​ถาม​ลูกพี่

“เรา​ไป​ต่อ​กัน​ดี​กว่า ที่​นี่​อยู่​ใกล้​เมือง​เกินไป ป่าด้านหลัง​มี​ทางออก​หลาย​ทาง ตำรวจ​ไม่​น่า​จะ​ตาม​รอย​เรา​ได้ ไป​กันได้​แล้ว” เสือ​สอน​สั่ง​การ

กง​เข้าไป​แก้​เชือก​ที่​มัด​เท้า​วิชชุ​ดา บังคับ​ให้​ไป​ด้วยกัน เขา​อ้าง​กับ​เสือ​สอน​ว่า จะ​ใช้​เธอ​เป็น​ตัวประกัน ลาด​ไม่​เห็นด้วย รีบ​ค้าน​เสียงแข็ง​ เพราะ​รู้​ดี​ว่า​กง​บ้า​ผู้หญิง สอง​สมุน​ยืนเถียง​กัน

“เฮ้ย ไม่​มี​เวลา​มา​เถียง​กัน​แล้ว ไป​กัน​ได้​แล้ว” เสือ​สอน​ตวาด​เดิน​ออก​ไป กง​ลาก​วิชชุ​ดา​ตาม​ไป ลาด​รั้ง​ท้าย

นม​ค​ล้า​ม​กับ​เด๋อ​ดิ้นรน​ขลุกขลัก​พยายาม​แหกปาก​ตะโกน แต่​ก็​เปล่า​ประโยชน์

ooooooo

ศ​ยาม​กลับ​เข้า​มา​เห็น​กระท่อม​ถูก​รื้อ​ค้น​ข้าวของ​กระจัดกระจาย​ ก็​รีบ​เข้าไป​ดู​ใน​ห้อง​วิชชุ​ดา ​พบนม​ค​ล้าม​ กับ​เด๋อ​นอน​ดิ้น​อยู่​ที่​พื้น เขา​รีบ​แก้​มัด​ให้ ทั้ง​คู่​ฟ้องว่า เสือ​สอน​จับ​ตัว​วิชชุ​ดา​ไป​เป็น​ตัวประกัน​แล้ว

“มัน​มา​กัน​กี่​คน แล้ว​มัน​หนี​ไป​ทาง​ไหน​รู้​ไหม”

“มัน​มา​กัน​สาม​คน​ครับ มัน​บอก​ว่า มัน​จะ​หนี​ไป​ทาง​ป่า​ด้าน​หลัง” เด๋อ​รายงาน

“นม​รีบ​ไป​ส่งข่าว​ที่​บ้าน​นายก​ลาง ตอน​นี้​ทุก​คน​คง​อยู่​ที่​นั่น นม​พา​นาย​เด๋อ​ไป​ด้วย​รีบ​ไป​เร็วๆ” ศ​ยาม​รีบ​ผละ​ออก​ไป

“ระวัง​ตัว​ด้วย​นะ​คะคุณ​มืด ไอ้​พวก​นั้น​มัน​มี​ปืน​ด้วย” นม​ค​ล้า​ม​ตะโกน​สั่ง เด๋อ​ชะงัก​ถาม​นม​ค​ล้า​ม “ทำไม​ป้าเรียก ​เสือ​มืด​ว่าคุณ​มืด​ล่ะ แล้ว​ป้า​รู้จัก​คุณ​กลาง​ด้วย​เหรอ​ นี่​มัน​อะไร​กัน​ครับ”

“อย่า​เพิ่ง​ถาม​อะไร​ตอน​นี้ รีบ​ไป​หา​คุณ​กลาง​กัน​ดีกว่า ​ไป” นม​ค​ล้า​ม​กระย่องกระแย่ง​ลุก​ขึ้น

กง​ฉุด​กระชาก​วิชชุ​ดา​ที่​เท้า​เปลือย​เปล่า​ตาม​เสือ​สอน​เข้าไป​ใน​ป่า เธอ​เสียหลัก​หลาย​ครั้ง​และ​เริ่ม​เจ็บ​เท้า​มาก​ขึ้น​ทุกที ลาด​เห็น​วิชชุ​ดา​เป็น​ตัว​ถ่วง​จึง​บ่น​กับ​กง กง​หัน​มาส​วน เสือ​สอน​จึง​หัน​มา​ดุ พลาง​มอง​ไป​ที่​วิชชุ​ดา​เห็น​เธอ​พูด​อู้อี้​อยู่​ก็​เดิน​มา​ดึง​ผ้า​ปิดปาก​ออก​ให้

วิชชุ​ดา​ด่า​กราด​พลาง​ขู่ “ฉัน​เป็น​น้อง​สาว​เสือ​มืด ถ้า​เสือ​มืด​รู้​ว่า ฉัน​ถูก​พวก​แก​จับ​ตัว​มา เขา​จะ​ต้อง​ตาม​มา​เด็ด​หัว​พวก​แก​แน่”

“ถ้า​เสือ​มืด​ตาม​มา​ทัน​ก็ดี ฉัน​อยาก​เห็น​หน้า​มัน​เหมือน​กัน อยาก​รู้​ว่า​มัน​เป็น​ใคร ทำไม​ฉัน​ไม่​เคย​ได้ยิน​ชื่อ​มัน​เลย” เสือ​สอน​ท้าทาย กง​จะ​เข้า​มา​ตบ​วิชชุ​ดา​ให้​หยุด​พล่าม เสือ​สอน​จับ​มือ​กงยํ้า​ว่า ห้าม​รังแก​ผู้หญิง แล้ว​สั่ง​ให้​เดินทาง​ต่อ

เป็น​เวลา​เดียว​กับ​ที่​ศ​ยาม​รีบ​ตาม​วิชชุ​ดา​มา​ใน​ป่า แต่​ยัง​ไม่​เห็น​ร่องรอย​ของ​เธอ​เลย เขา​ร้อน​ใจ​กลัว​เธอ​จะ​มี​อันตราย ส่วน​วิชชุ​ดา​เมื่อ​เดิน​ต่อ​มา​ได้​สัก​พัก​ก็​ร้อง​บอก​ว่า ไป​ต่อ​ไม่ไหว แล้ว​ทิ้ง​ตัว​ลง​นั่ง​ไม่​ยอม​ลุก ลาด​มอง​วิชชุ​ดา​อย่าง​หงุดหงิด​แล้ว​หัน​ไป​ต่อว่า​กง

“ข้า​รู้​นะ​โว้ย เอ็ง​ไม่ได้​คิด​จะ​จับ​นัง​นี่​มา​เป็น​ตัวประกัน แต่​เอ็ง​คิด​จะ​เอา​มัน​ทำ​เมีย​ใช่​ไหม”

“เอ็ง​ไม่​ต้อง​มา​แส่​เรื่อง​ของ​ข้า” กง​สวน

วิชชุ​ดา​ได้​ฟัง​ก็​กลัว​รีบ​ถอย​หนี เสือ​สอน​หัน​มา​ดุ​ลูกน้อง​สั่ง​ให้​อุ้ม​วิชชุ​ดา​ไป​ถ้า​เธอ​เดิน​ไม่​ไหว วิชชุ​ดา​ตะเกียกตะกาย​ลุก​บอก​ว่าเดิน​ไหว ​แต่​ขอ​ให้​ช่วย​แก้​เชือก​ที่​มือ​ให้ เพราะ​จะได้​ เดิน​ถนัด​ขึ้น เสือ​สอน​แก้​เชือก​ที่​มัด​มือ​วิชชุ​ดา​ให้ วิชชุ​ดา​รีบ​โยน​เชือก​ทิ้ง​ไป​ติด​กับ​กิ่ง​ไม้​ข้าง​ทาง

“ไป​กัน​ต่อ​ได้​แล้ว แล้ว​ถ้า​พวก​เอ็ง​กัด​กัน​อีก ข้า​จะ​เอา​ลูก​ตะกั่ว​ยัด​ใส่​ปาก​เอ็ง​ทั้ง​สอง​คน”

เสือ​สอน​เดิน​ออก​ไป วิชชุ​ดา​รีบ​ตาม กง​กับ​ลาด​มอง​หน้า​กัน​อย่าง​เขม่นๆ ก่อน​ก้าว​ตาม

ooooooo

วี​ร​ชาติ​กลับ​มา​ถึง​บ้าน​อย่าง​หมด​สภาพ สด​สวย​ขยับ​จะ​เข้าไป​รับ​สามี แต่​ต้อง​ชะงัก​เพราะ​เห็น​นม​ค​ล้า​ม​กับ​เด๋อ​วิ่ง​หน้าตื่น​เข้า​มา​บอก​วี​ร​ชาติ​ว่า วิชชุ​ดา​ถูก​เสือ​สอน​จับ​ตัว​ไป​แล้ว

“อะไร​นะ เป็นไปได้​ยัง​ไง ไอ้​เสือ​สอน​จับ​ตัว​ยาย​วิช​ไป​ได้​ยัง​ไง” วี​ร​ชาติ​ตกใจ

“น้อง​วิช​ถูก​เสือ​สอน​จับ​ตัว​ไป​หรือ​คะ สวย​นึก​แล้ว​ว่า จะ​ต้อง​มี​เรื่อง​ร้ายๆอย่าง​นี้​เกิด​ขึ้น แล้ว​นี่​เรา​จะ​ทำ​ยัง​ไง​ดี​คะ” สด​สวย​เข้า​มา​หา​สามี

“ตอน​นี้​คุณ​มืด​ไป​ตาม​หา​คุณ​วิช​แล้ว​ค่ะ ไม่​รู้​ตอน​นี้​ตาม​ตัว​คุณ​วิช​เจอ​หรือ​เปล่า” นม​ค​ล้า​ม​เล่า​ต่อ

“นาย​มืด​ต้องหา​ทาง​จัดการ​พวก​มัน​ได้​แน่ ขอ​ให้​นาย​มืด​ตาม​ไป​ทัน​ก่อน​ที่​พวก​มัน​จะ​หนี​ไป​จาก​นครสวรรค์​ก็​แล้วกัน” วี​ร​ชาติ​แอบ​หวัง

ศ​ยาม​แกะรอย​มา​ถึง​กลาง​ทาง​เห็น​เชือก​ที่​เกี่ยว​อยู่​กับ​ต้นไม้​และ​มี​รอย​เท้า​หลาย​รอย​บน​พื้น​บอก​ทิศทาง​ที่​มุ่ง​หน้า​ไป ก็​เริ่ม​มี​ความ​หวัง เขา​รีบ​ตาม​ไป เป็น​เวลา​เดียว​กับ​ที่​วิชชุ​ดา​ขอร้อง​ให้​เสือ​สอน​หยุด​พัก​ก่อน เพราะ​ไป​ต่อ​ไม่​ไหว​แล้ว

กง​รีบ​สนับสนุน​เพราะ​หิว​แล้ว​เหมือน​กัน เขา​ชวนลาด​ ออก​ไป​หา​เสบียง วิชชุ​ดา​ทรุด​ตัว​ลง​นั่ง​อย่าง​หมด​แรง​ก้มดูแผล​ที่​เท้า​ของ​ตัว​เอง

เสือ​สอน​เดิน​เข้า​มา​ใกล้​เห็น​เท้า​วิชชุ​ดา​มี​แผล​เหวอะ​เลือด​ซิบๆ ก็​ตกใจ เพราะ​ไม่​รู้​ว่า​เธอ​เดิน​เท้า​เปล่า​มา จึง​จะ​เข้า​มา​ขอ​ดู​แผล วิชชุ​ดา​ตกใจ​กลัว ขยับ​ตัว​หนี

“ไม่​ต้อง​กลัว...ฉัน​ไม่​ทำ​อะไร​หรอก...แค่​ขอ​ดู​แผล​เฉยๆ” เสือ​สอน​ขยับ​เข้าไป​ใกล้​อีก

“อย่า อย่า​เข้า​มา” วิชชุ​ดา​ตะเกียกตะกาย​หนี​แล้ว​เป็น​ลม​ล้ม​พับ​ลง​ไป

ส่วน​ศ​ยาม​ที่​ตาม​มา​ก็​แอบ​เห็น​กง​กับ​ลาด​ออก​ไป​หา​เสบียง จึง​รีบ​เดิน​สวน​ไป เห็น​เสือ​สอน​ขยับ​จะ​ช่วย​ปัด​ผม​ออก​จาก​หน้า​ให้​วิชชุ​ดา ทำให้​ศ​ยาม​เข้าใจ​ผิด​คิด​ว่า​เสือ​สอน​จะ​ลวนลาม​หญิง​สาว​จึง​เข้าไป​ขวาง

“อย่า​แตะต้อง​เธอ​เป็นอันขาด” ศ​ยาม​ยืน​ถือ​ปืน​เล็ง​มา​ที่​เสือ​สอน

เสือ​สอน​ค่อย​ผละ​จาก​วิชชุ​ดา​ลุก​ขึ้น​ยืน หัน​มา​ประจันหน้า​กับ​ศ​ยาม​แล้ว​เอ่ย​ทัก “น้อง​ชาย​นั่นเอง...ไม่​คิด​เลย​ว่า​จะ​ได้​มา​เจอ​กัน​อีก นี่​เอ็ง​เป็น​พี่​ชาย​ของ​นัง​หนู​นี่​เหรอ นัง​หนู​บอก​ว่า​มี​พี่​ชาย​เป็น​เสือ เอ็ง​นี่​เหรอ​วะ เสือ​มืด”

ศ​ยาม​หัน​ไป​มอง​วิชชุ​ดา​รีบ​รับ​สมอ้าง “ใช่...ฉัน​นี่แหละ​เสือ​มืด ถ้า​พี่​ชาย​ไม่​ขัดข้อง ฉัน​ก็​ขอ​พา​น้อง​สาวก​ลับ​ไป”

“เอ็ง​เก็บ​ปืน​ซะ​ก่อน​ดี​ไหม มี​ปืน​จ่อ​หน้า​อย่าง​นี้ ข้า​คิด​อะไร​ไม่ค่อย​ออก”

“ก็ได้...แต่​ฉัน​ขอ​เก็บ​ปืน​พี่​ชาย​ก่อน​นะ” ศ​ยาม​เข้าไป​ดึง​ปืน​จาก​เอว​เสือ​สอน​แล้ว​เลื่อน​ไป​ดึง​ปืน​ที่​ซ่อน​อยู่​ที่​ข้อ​เท้า​เสือ​สอน​หัวเราะ​ชอบใจ ที่​ศ​ยาม​รู้ทัน

“ตอน​นี้​ข้า​ก็​มือ​เปล่า​แล้ว เอ็ง​เก็บ​ปืน​ได้​แล้ว​ล่ะ​มั้ง” เสือ​สอน​ปราด​เข้า​ประ​ชิด​ตัว​ศ​ยาม​แล้ว​แย่ง​ปืน​ไป​ได้ ศ​ยาม​โต้​กลับ​จน​ปืน​หลุดจากมือ​​เสือ​สอน ทั้ง​สอง​ต่อสู้​กัน​ด้วย​มือเปล่า​ อยู่​พัก​ใหญ่ ศ​ยาม​ก็​เป็น​ฝ่าย​พ่าย​แพ้​เพราะ​ถูก​เสือ​สอน​เอา​มีด​จ่อ​ที่​ท้อง

“ที่​เขา​ว่า​กัน​ว่า เสือ​สอน​มี​พิษสง​รอบ​ตัว ไม่ได้​ผิด​ความ​จริง​เลย” เสือ​สอน​พูด​ยิ้มๆ พลาง​แนะนำ​ตัว “ข้า​นี่แหละ​เสือ​สอน เอ็ง​ไม่​รู้จัก​ข้า​จริงๆเหรอ​เสือ​มืด” เสือ​สอน​มอง​ศ​ยาม​อย่าง​พิจารณา

ooooooo

ใน​ระหว่าง​ที่​ศ​ยาม​เผชิญหน้า​กับ​เสือ​สอน วี​ร​ชาติ​ ก็​มา​แจ้ง​ข่าว​เรื่อง​วิชชุ​ดา​กับ​วิชา​ติ​และ​โส​รัตน์​ที่​บ้านพัก สอง​หนุ่ม​ถึง​กับ​นั่ง​ไม่​ติด เตรียม​จะ​ออก​ไป​ช่วย​วิชชุ​ดา

“เรา​รีบ​ออก​ไป​กัน​เดี๋ยวนี้​เลย   ก่อน​ที่​คุณ​ป้า​กับ​คุณ

ส​อา​ง​ค์จะ​ตื่น  ถ้า​พวก​ผู้หญิง​รู้​เรื่อง​นี้​เข้า​ล่ะเป็น​เรื่อง​แน่”

โส​รัตน์​ชวน วี​ร​ชาติ​มอง​ด้าน​หลัง​โส​รัตน์​เห็น​ส​อา​ง​ทิพย์ สด​สวย ​และ​คุณหญิง​สม​สวาท​ก้าว​เข้า​มา​ใน​บ้าน​หน้าตา​บอกบุญ​ไม่​รับ พลาง​ร้อง​ว่า ช้า​ไป​แล้ว

วี​ร​ชาติ​และ​โส​รัตน์​เสียว​สันหลัง​ไป​ตามๆกัน แล้ว​ทั้ง​สาม​ก็​เรียง​หน้า​กัน​มา​เล่น​งาน วิชา​ติ วี​ร​ชาติ  ​และ​โส​รัตน์​ขอโทษ​ทุก​คน​พร้อม​รับปาก​ว่า จะ​พา​ตัว​วิชชุ​ดา​กลับ​มา​ให้​ได้

“ถ้า​ผม​ไม่​เจอ​น้อง​วิช ผม​จะ​ไม่​กลับ​มา​ครับ แม้​ผม​จะ​ต้อง​แลก​ด้วย​ชีวิต​ผม​ก็​ยอม​ครับ ​ขอ​อย่าง​เดียว ขอ​ให้​ได้​ตัว​เธอ​กลับคืน​มา”

โส​รัตน์​รีบ​เดิน​ออก​ไป วิชา​ติ​กับ​วี​ร​ชาติ​ตาม​ไป​ด้วย 

ส​อาง​ทิพย์​กับ​สด​สวย​มอง​ตาม​สามี​แล้ว​หัน​มา​คุย​กัน​ว่า ถ้าตาม​ตัว​วิชชุ​ดา​ไม่​เจอ​จะ​ทำ​อย่างไร คุณหญิง​สม​สวาท​ได้ยิน​เข้า​ก็​ลม​ใส่

“คุณ​ป้า” สอง​สาว​รีบ​เข้าไป​ประคอง​คุณหญิง​ไว้

ooooooo

หลังจาก​วัด​ฝีมือ​กัน​พอ​หอม​ปาก​หอม​คอ​แล้ว เสือ​สอน​ก็​เก็บ​มีด​เหน็บ​ที่​ด้าน​หลัง​แล้ว​เดิน​ไป​หยิบ​ปืน​ส่ง​คืนให้​ศ​ยาม​พลาง​ร้อง​สั่ง​ให้​เข้าไป​ดู​น้อง​สาว ศ​ยาม​เข้าไป​ประคอง​วิชชุ​ดา​ขึ้น​มา

“น้อง​สาว​เอ็ง​ไม่ได้​เป็น​อะไร​มาก​หรอก แค่​เหนื่อย​เท่านั้น​เอง ขอโทษ​ที​ที่​ลูกน้อง​ข้า​หนักมือ​กับ​น้อง​เอ็ง​ไป​หน่อย”

เสือ​สอน​เปรย แต่​พอ​เห็น​แวว​ตา​ของ​ศ​ยาม​ก็​รีบ​ชี้แจง “เฮ้ย ลูกน้อง​ข้า​ไม่ได้​ทำ​อะไร​น้อง​เอ็ง แค่​ลาก​น้อง​เอ็ง​มา​โดย​ไม่ได้​ดู​ตา​ม้า​ตา​เรือ​เท่านั้น​แหละ”

วิชชุ​ดา​ค่อยๆได้สติ​ลืมตา​ขึ้น พอ​เห็น​หน้า​ศ​ยาม​ก็​โผ​เข้า​กอด​ด้วย​ความ​ดีใจ “เสือ​มืด นาย​มา​ช่วย​ฉัน​หรือ”

กง​กับ​ลาด​แบก​เครือ​กล้วย​เดิน​เข้า​มา​เห็น ทั้ง​สอง​ทิ้ง​กล้วย​แล้ว​ชัก​ปืน​จะ​ยิง​ศ​ยาม เสือ​สอน​ตะโกน​สั่ง

“เฮ้ย วาง​ปืน​ลง ไอ้​หมอ​นี่​เป็น​พี่​ชาย​นัง​หนู มัน​มา​ตาม​น้อง​สาว​มัน”

“แล้ว​พี่​จะ​ยอม​ปล่อย​ให้​มัน​พา​น้อง​สาวก​ลับ​ไป​ง่ายๆเหรอ” กง​หัน​มา​ถาม

“มัน​ไม่​ไป​ไหน​หรอก มัน​จะ​ไป​กับ​เรา​ด้วย ใน​ฐานะ​ลูกน้อง​คน​ใหม่​ของ​ข้า​ต่างหาก” เสือ​สอน​สรุป

“ฉัน​ยัง​ไม่ได้​ตกลง​อะไร​ด้วย​เลย” ศ​ยาม​ค้าน

“เอ็ง​คิด​ว่า เอ็ง​มี​ทาง​เลือก​อื่น​งั้น​เหรอ​วะ เสือ​มืด” เสือ​สอน​อมยิ้ม

“ถ้า​นาย​ไม่​ยอม มัน​ฆ่า​เรา​แน่” วิชชุ​ดา​กระซิบ​บอก

ศ​ยาม​นิ่ง​เงียบ​ไป​เป็น​การ​ยอม​รับ แต่​ลาด​ยัง​ไม่​วางใจ​เปรย​กับ​เสือ​สอน​ว่า เสือ​มืด​อาจ​เป็น​ตำรวจ​ปลอม​ตัว​มา

“ข้า​ดู​ออก​น่า ว่า​คน​ไหน​เป็น​โจร คน​ไหน​เป็น​ตำรวจ ไม่​มี​ใคร​ตบตา​เสือ​สอน​ได้​หรอก” เสือ​สอน​มอง​ศ​ยาม​แล้ว​ยิ้ม​อย่าง​ไร้​ความ​กังวล​ใจ จาก​นั้น​ก็​สั่ง​ให้​ยืด​เวลา​พัก​ออก​ไป​อีก​หน่อย​เพื่อ​ให้​เสือ​มืด​ได้​ดูแล​น้อง​สาว

ooooooo

ศ​ยาม​เข้าไป​ทำ​แผล​ที่​เท้า​ให้​วิชชุ​ดา​อย่าง​ไม่​นึก​รังเกียจ​และ​ขอโทษ​ที่​ทำให้​เธอ​ต้อง​มา​เจ็บ​ตัว​เพราะ​เขา

“ไม่​ต้อง​กลัว​นะ​ครับ ผม​จะ​พา​คุณ​หนี​ไป​ให้​ได้​ ยัง​ไง​คุณ​ก็​จะ​ได้​กลับ​ไป​หา​พี่ๆของ​คุณ​แน่” ศ​ยาม​ให้​สัญญา แล้ว​กระซิบ​บอก​แผนการ “ตอน​นี้​เสือ​สอน​คิด​ว่า คุณ​เป็น​น้อง​สาว​ของ​ผม​เรา​ต้อง​เล่น​ละคร​ตบตา​เสือ​สอน อย่า​ให้​มัน​รู้​ว่าคุณ​เป็น​ใคร  ผม​พูด​อะไร​หรือ​ทำ​อะไร ก็​เออออ​ไป​กับ​ผม​ก่อน เข้าใจ​ไหม​ครับ”

“นี่​นาย​เป็น​ใคร​กัน​แน่”

“ผม​ก็​เป็น​ไอ้​เสือ​มืด​คน​เดิม​นั่นแหละ ผม​จับ​ตัว​คุณ​มา ผม​ก็​ต้อง​รับผิดชอบ​ชีวิต​ของ​คุณ แต่​คุณ​ต้อง​ไว้ใจ​ผม ทำ​ตาม​ที่​ผม​บอก​ทุก​อย่าง แล้ว​คุณ​จะ​ออก​ไป​จาก​ที่​นี่​อย่าง​ปลอดภัย”

“เฮ้ย ไอ้​มืด ทำ​แผล​ให้​น้อง​เอ็ง​เสร็จ​หรือ​ยัง โอ้เอ้​อะไร​อยู่​วะ ไป​กัน​ได้​แล้ว” กง​เร่ง

ลาดทำเป็นเตือน​กง​ให้พูด​กับ​พี่​เขย​ดีๆ กง​รับ​มุก​ขอ​วิชชุ​ดา​มา​ทำ​เมีย

“อย่า​ได้​มา​ยุ่ง​กับ​น้อง​สาว​ข้า​เป็นอันขาด ไม่​งั้น​เอ็ง​ชะตา​ขาด​แน่” ศ​ยาม​ตวาด​พลาง​พยุง​วิชชุ​ดา​ขึ้น​ยืน

วิชชุ​ดา​เดิน​กะโผลกกะเผลก เสือ​สอน​ยืน​บ่น​ว่า​คงเดิน​ไม่​ไหว​แน่ กง​อาสา​ช่วย​อุ้ม​วิชชุ​ดา​ให้​เอง

“ไม่​ต้อง” ศ​ยาม​เสียง​เข้ม​รวบ​ตัว​วิชชุ​ดา​เข้า​มา แล้ว​สั่ง​ให้​เธอ​ขี่​หลัง วิชชุ​ดาย​อม​ทำ​ตามอย่าง​ว่าง่าย

“เสือ​มืด​นี่​มัน​หวง​น้อง​สาว​ยิ่ง​กว่า​หวง​เมีย​อีก​นะ” เสือสอน​ล้อ​แล้ว​เดิน​นำ​ออก​ไป กง​กับ​ลาด​รีบ​ตาม

ศ​ยาม​แบก​วิชชุ​ดา​เดิน​ตาม​ไป​อย่าง​ช้าๆ แล้ว​เอื้อมมือ​ไป​หัก​กิ่ง​ไม้​เพื่อ​ทำ​เครื่องหมาย​ทิ้ง​ไว้

วิชชุ​ดา​พอ​เข้าใจ​ถาม​ว่า ใคร​จะ​มา​ช่วย

“เดี๋ยว​คุณ​ก็​จะ​รู้​เอง”

“ฉัน​ถาม​จริงๆ เถอะ นาย​ตาม​มา​ช่วย​ฉัน​ทำไม ตอนนี้​ตำรวจ​กำลัง​ตาม​จับ​เสือ​สอน​ไม่​มี​ใคร​สนใจ​นาย เป็น​โอกาสดีที่​นาย​จะ​หนี​ไป​จาก​ที่​นี่”

“คุณ​ไม่​เข้าใจ​หรอก มัน​เป็น​เรื่อง​ของ​ศักดิ์ศรี ผม​ไม่ยอม​ให้​เสือ​สอน​มา​ลบเหลี่ยม​ง่ายๆหรอก คุณ​เป็น​ตัวประกัน​ของผม​ใคร​ก็​แย่ง​ชิง​ไป​ไม่ได้ แล้ว​ผม​ก็​เคย​บอก​คุณ​แล้ว​ว่า ผม​เป็น​เจ้าของ​ชีวิต​คุณ คุณ​ไป​จาก​ผม​ไม่ได้ ถ้า​ผม​ไม่​อนุญาต”

“นาย​ยอม​เสี่ยงชีวิต​มา​ช่วย​ฉัน ไม่​ใช่​เพราะว่า​ฉันเป็น​ตัวประกัน​ของ​นาย​หรอก​แต่​นาย​เป็น​ห่วง​ฉัน​ใช่​ไหม​ล่ะ”  วิชชุดา​พูด​แทงใจดำ ศ​ยาม​อึ้ง​พูด​ไม่​ออก

ooooooo

ฤ​ทธิ​รงค์​นั่ง​รอ​อยู่​ใน​บ้านพัก​ของ​วิชา​ติ​อย่าง​กระวนกระวาย​ใจ เพราะ​เขา​ยัง​ไม่ได้​พบ​วิชชุ​ดา สัก​พัก​ส​อา​ง​ทิพย์​ก็​เดิน​ลง​มา​หยุด​มอง​ฤ​ทธิ​รงค์​ด้วย​หนักใจ ก่อน​ตัดสินใจ​บอก​กับ​ชาย​หนุ่ม​ว่า วิชชุ​ดา​ยัง​ไม่กลับมา และ​ขอ​ให้​เขา​กลับ​ไป​ก่อน

“ไหน​พี่​ส​อา​งค์บ​อก​ว่า วัน​นี้​วิช​จะ​กลับ​มา​ไง​ครับ วิช​ไป​ไหน​กัน​แน่​ครับ ถ้า​วิช​ไม่ได้​พัก​อยู่​กับ​พี่​กลาง​ที่​นี่ แล้ว​วิช​ไป​อยู่​ที่ไหน​ครับ มี​อะไร​เกิด​ขึ้น​กับ​วิช​หรือ​เปล่า​ครับ พี่​ส​อา​งค์

บ​อก​ผม​มา​เถอะ​ครับ​ว่า วิช​อยู่​ที่ไหน​แล้ว​ผม​จะ​ไป​ตาม​วิช​เอง”

“คุณ​อย่า​ทำให้​เรื่อง​มัน​วุ่นวาย​มาก​ขึ้น​ไป​อีก​เลย​ค่ะ พี่​ขอร้อง​ล่ะ ตอน​นี้​คุณ​อยู่​เฉยๆดี​กว่า ​แล้ว​ถ้า​น้อง​วิ​ชก​ลับมา ​เมื่อ​ไหร่ พี่​จะ​ส่งข่าว​บอก​คุณ​ทันที ตกลง​ตาม​นี้​นะ​คะ” ส​อา​ง​ทิพย์​รวบรัด​ตัด​ความ​แล้ว​เดิน​หนี​ไป​ทันที

ฤ​ทธิ​รงค์​ยืน​งง​เพราะ​ไม่ได้​รู้​เรื่อง​อะไร​มาก​ไป​กว่าเดิม

ใน​เวลา​เดียวกันนั้น​ วิชา​ติ โส​รัตน์​ และ​วี​ร​ชาติ​ก็​เดิน​วน กลับ​มา​เจอ​กัน​หน้า​กระท่อม​อีก​ครั้ง ทั้ง​สาม​ทำท่า​หมด​หวัง​เพราะ​ไม่​พบ​ร่องรอย​อะไร​เลย

“สงสัย​พวก​มัน​จะ​หนี​ไป​ทาง​ลำธาร ถ้า​ไป​ทาง​น้ำก็จะ​ตาม​รอย​ยาก เรา​คง​ต้อง​ข้าม​ลำธาร​ไป​ทาง​ป่า​ทาง​ทิศ​เหนือแล้ว​ล่ะ​ครับ” วี​ร​ชาติ​ออก​ความ​เห็น

“แล้ว​ทำไม​เพิ่ง​มา​บอก​ตอน​นี้​วะ ไอ้​เสือ​สอน​จับ​ตัว​น้องวิช​ไป​เป็น​วัน​แล้ว เกิด​อะไร​ขึ้น​กับ​น้อง​วิช​บ้าง​ก็​ไม่​รู้ ถ้า​น้อง​วิช​เป็น​อะไร​ไป ฉัน​ขอ​ตาย​ไป​กับ​น้อง​วิช​ด้วย ฉัน​ไม่​น่า​เห็นแก่​ตัว คิด​เอาชนะ​ใจ​น้อง​วิช​ด้วย​วิธี​โง่ๆอย่าง​นี้ ​สม​แล้วที่น้องวิช​ไม่​รัก​ผู้ชาย​อย่าง​ฉัน ฉัน​มัน​เป็น​ผู้ชาย​ที่​เลว​จริงๆ”  โส​รัตน์ฟูมฟาย

วิชา​ติ​หัน​มา​ดุ​แล้ว​เร่ง​ให้​ออก​ตาม​หา​วิชชุ​ดา​ต่อ “ตอน​นี้​นาย​มืด​กำลัง​รอ​เรา​อยู่ เรา​ยัง​มี​โอกาส​แก้ตัว เรา​จะ​ต้อง​ช่วย​ยาย​วิช​ให้​พ้น​จาก​เงื้อมมือ​เสือ​สอน​ให้​ได้ รีบ​ไป​เร็ว​เข้า ไป” วิชา​ติ​เดิน​นำ​ออก​ไป วี​ร​ชาติ​กับ​โส​รัตน์​รีบ​ตาม

ส่วน​วิชชุ​ดา​ที่​อยู่​บน​หลัง​ศ​ยาม​ก็​แอบ​เอื้อม​หัก​กิ่ง​ไม้​ทำ​เครื่องหมาย​บ้าง ศ​ยาม​ร้อง​เตือน เพราะ​เห็น​กง​กับ​ลาด​มอง​มา วิชชุ​ดา​แกล้ง​ทำ​เป็น​ดึง​ใบไม้​มา​เป่า​เล่น​ไป

“เดี๋ยว​เรา​หา​ทาง​ถ่วงเวลา​ไว้ พวก​ที่​ตาม​มา​ช่วย​เรา จะ​ได้​ตามทัน” ศ​ยาม​กระซิบ​บอก

“แล้ว​นาย​คิด​ว่า พวก​นั้น​จะ​มา​ถึงที่​นี่​เมื่อ​ไหร่”

“อีก​ไม่​นาน​หรอก คุณ​เตรียมตัว​ไว้​ให้​ดี ถ้า​มี​โอกาส​หนี​เมื่อ​ไหร่ ก็​รีบ​หนี​ไปทันที​เรา​คง​มี​โอกาส​เพียง​ครั้ง​เดียว​เท่านั้น”

“นาย​ก็​ต้อง​รีบ​หนี​เหมือน​กัน  ถ้า​เสือ​สอน​รู้​ว่า  นาย​หัก​หลัง​มัน มัน​ต้อง​ฆ่า​นาย​แน่ๆ นี่​นาย​เริ่ม​นึก​เสียใจ​แล้ว​ใช่​ไหม​ที่​จับ

ตัว​ฉัน​มา ไม่ได้​ทั้ง​เงิน​ค่า​ไถ่​แล้ว​ยังจะ​ต้อง​เสี่ยง​ตาย​กับ​ฉัน​อีก”

“ผม​ได้​เงิน​ค่า​ไถ่​มา​แล้ว นัด​ส่งตัว​คุณ​ให้​กับ​คุณ​ปลัด​เรียบร้อย​แล้ว แต่​เสือ​สอน​ดัน​มา​จับ​ตัว​คุณ​ซะ​ก่อน”

“ว่า​ไง​นะ...นาย​ได้​เงิน​ค่า​ไถ่​แล้ว​เหรอ” วิชชุ​ดา​ลืมตัว​เสียง​ดัง

ศ​ยาม​นิ่ง​อึ้ง​รู้ตัว​ว่า​พูด​ผิด​ไป กง​หัน​มา​มอง​ศ​ยาม​กับ​วิชชุ​ดา​พลาง​ตะคอก​ถาม​ว่า ซุบซิบ​อะไร​กัน ศ​ยาม​แบก​วิชชุ​ดา​เดิน​เข้า​มา​ใกล้ แล้ว​ปล่อย​ให้​เธอ​ยืน ก่อน​หัน​ไป​ตอบ​กง​ว่า วิชชุ​ดา​หิว ขอ​พัก​หา​อะไร​กิน​ก่อน

“เรา​น่า​จะ​ออก​มา​ไกล​พอ​แล้ว พัก​ที่​นี่​ก่อน​ก็ได้” เสือ​สอน​อนุญาต แล้ว​หัน​มา​ถาม​วิชชุ​ดา “นัง​หนู เอ็ง​ชื่อ​อะไร​วะ”

“น้อง​สาว​ฉัน​ชื่อ​วิชชุ​ดา มัน​เป็น​เด็ก​ขี้โมโห พี่​อย่า​ไป​ถือสา​เลย​นะ มี​ลำธาร​อยู่​โน่น​ฉัน​ขอ​พา​น้อง​ไป​ล้าง​เนื้อ​ล้าง​ตัว​ก่อน​นะ” ศ​ยาม​พยุง​วิชชุ​ดา​เดิน​ออก​ไป เสือ​สอน​มอง​ตาม

ศ​ยาม​ประคอง​วิชชุ​ดา​เดิน​มา​ที่​ริมลำธาร​และ​เตือน​ให้​เธอ​ควบคุม​อารมณ์​ให้​มาก​กว่า​นี้ “ไอ้​พวก​นี้​มัน​ไม่ได้​เหมือน​ผม มัน​เป็น​โจร​จริงๆ เออ มัน​เป็น​โจร​ใจคอ​เหี้ยมโหด ถ้า​พูด​อะไร​ผิดหู​มัน​เข้า​มัน​อาจจะ​ทำร้าย​คุณก็​ได้”

“ก็​ฉัน​มี​นาย​อยู่​ทั้งคน ฉัน​จะ​ต้อง​กลัว​อะไร​ล่ะ นาย​ได้​เงิน​ค่า​ไถ่​ฉัน​แล้ว นาย​ก็​ต้อง​คอย​คุ้มครอง​ฉัน พา​ฉัน​ไป​ส่ง​คืนให้​พี่​ชาย​ฉัน​อย่าง​ปลอดภัย แต่มัน​ฟัง​ดู​ไม่​มี​เหตุผล​เลย​นี่​นา นาย​ได้​เงิน​ค่า​ไถ่​ไป​แล้ว แล้วนาย​จะ​มา​สนใจ​อะไร​ฉัน”

“ผม​เป็น​คน​ที่​รักษา​คำ​พูด” ศ​ยาม​รีบ​ออกตัว​แล้ว​ทำ​เฉไฉ​ขอ​ดู​แผล​ที่​เท้า

“นาย​บอก​เอง​ว่า นาย​เป็น​โจร​ไม่​มี​คุณธรรม ไม่​รักษา​สัจจะ ฉัน​จำ​คำ​พูด​นาย​ได้​ทุก​คำ นาย​อย่า​ฝืน​ความรู้สึก​ตัว​เอง​เลย​น่า ยอม​รับ​ความ​จริง​มา​เลย​ดี​กว่า​ว่า นาย​เห็น​ฉัน​เป็น​เพื่อน​นาย​แล้ว เพื่อน​กัน​จะ​ต้อง​ไม่​ทิ้ง​กัน​นาย​ถึง​ได้​มา​ช่วย​ฉัน​ยัง​ไง​ล่ะ เสือ​มืด ฉัน​จะ​ไม่​มี​วัน​ลืม​ความ​ดี​ของ​นาย​เลย​ฉัน​ขอบคุณ​นาย​มาก​นะ” วิชชุ​ดา​รีบ​สรุป

“ให้​หนี​ออก​ไป​ได้​ก่อน​เถอะ แล้ว​ค่อย​ขอบคุณ ตอน​นี้​ไม่​ใช่​เวลา​มา​ทำ​ซาบซึ้ง​ใส่​กัน ​ไหนๆมา​ดู​แผล​หน่อย ดี​ขึ้น​บ้าง​หรือ​ยัง” ศ​ยาม​ดึง​ข้อ​เท้า​วิชชุ​ดา​มา​แก้​ผ้าพันแผล​ออก แต่​พอ​เห็น​แผล​ของ​เธอ​ก็​ปวด​ใจ

“ผม​ขอโทษ​จริงๆ” ศ​ยาม​เงย​หน้า​สบตา​วิชชุ​ดา

เสือ​สอน​เดิน​เข้า​มา​ชวน​ศ​ยาม​ไป​ตก​ปลา แต่​พอ​เห็น​เขา​ทำ​แผล​ให้​วิชชุ​ดา​อยู่​ก็​เปลี่ยนใจ​เดิน​จาก​ไป แล้วพึมพำ “เสือ​มืด​นี่​รัก​น้อง​สาว​ดี​แท้ ดีๆ ข้า​ชอบ​คน​รัก​ครอบครัว”

ooooooo

คุณนาย​จินดา​วุ่น​อยู่​กับ​การ​เค้น​ความ​จริง​จาก​หลวง​พิศาล เพราะ​รู้​จาก​สุนีย์​คน​เช่า​บ้าน​ที่​สาธร​ว่า หลวง​พิศาล​ส่ง​ทนาย​ไป​บังคับ​ให้​ย้าย​ออก​จาก​บ้าน​ภายใน​สาม​วัน อ้าง​ว่า​จะ​มี​ญาติ​สนิท​ของ​คุณนาย​ที่มา​จาก​ต่าง​จังหวัด​มา​อยู่​แทน  ​คุณนาย​โกรธ​มาก จึง​เข้าไป​สอบ​ถาม​ความ​จริง​กับ​สามี แต่​หลวง​พิศาล​ไม่​มี​คำ​อธิบาย แถม​ยัง​เดิน​หนี

สุด​ถนอม​ได้ยิน​เสียง​เอะอะ​ก็​เข้า​มา​ดู คุณนาย​ฟ้อง​ลูก​สาว​ว่า หลวง​พิศาล​แอบ​ไป​มี​เมียน้อย แต่​สุด​ถนอม​ไม่​เชื่อ

“ลูก​ไม่​เห็น​หรือ​ว่า คุณ​พ่อ​เปลี่ยน​ไป​แค่​ไหน สอง​วัน​นี้​พอ​ไม่ได้​ออก​ไป​ไหน ก็​หงุดหงิด​ทำ​ฟึด​ฟัด​ใส่​แม่ เสียง​โทรศัพท์​ดัง​ขึ้น​ที​ไร คุณ​พ่อ​ก็​แล่น​ไป​รับ​เป็น​คน​แรก เหมือน​รอ​สาย​ใคร​อย่าง​นั้น​แหละ แม่​ว่า​คุณ​พ่อ​ลูก​ต้อง​มี​ผู้หญิง​อื่น​จริงๆแม่​ทำ​ผิด​อะไร ทำไม​คุณ​พ่อ​ลูก​ถึง​ได้​ทำร้าย​จิตใจ​แม่​อย่าง​นี้ แม่​ทำ​ผิด​อะไร ลูก​แหวว​บอก​แม่​มา​ซิ” คุณนาย​จินดา​ฟูมฟาย

สุด​ถนอม​กอด​ปลอบ​ใจ​แม่ แล้ว​ลุก​ไป​คุย​กับ​หลวง​พิศาล แต่​จนแล้วจนรอด​หลวง​พิศาล​ก็​ไม่​ยอม​บอก​ความ​จริง

“แหวว​รู้สึก​ว่า คุณ​พ่อ​กำลัง​เลี่ยง​ที่​จะ​ตอบ​ความ​จริง​กับ​แหวว คุณ​พ่อ​ทราบ​ไหม​คะ ว่า​ทำไม​แหวว​เสียใจ​ที่​คุณ​ศ​ยาม​ปิด​แหวว​เรื่อง​ที่​เคย​มี​แฟน​มา​ก่อน เพราะ​การ​ปิดบัง​ความ​จริง​ก็​คือ​การ​โกหก​นั่นแหละ​ค่ะ คุณ​พ่อ ผู้หญิง​เกลียด​ผู้ชาย​ที่​พูด​โกหก​ที่สุด เพราะ​มัน​เป็น​การ​ไม่​ให้​เกียรติ​กัน คุณ​พ่อ​เอง​ก็​สอน​แหวว​มา​ตลอด​ว่า​คน​เรา​รัก​กัน​ต้อง​ให้​เกียรติ​ซึ่ง​กันและกัน ต้อง​ซื่อสัตย์​ต่อ​กัน ไว้​วางใจ​ซึ่ง​กันและกัน ​คุณ​พ่อ​อย่า​ทำให้​ แหวว​หมด​ศรัทธา​ใน​ความ​รัก​เลย​นะ​คะ”

“ลูก​ก็​คิดมาก​ตาม​คุณ​แม่​อีก​คน​แล้ว พ่อ​ไม่ได้​ทำ​อะไร​ผิด​ต่อ​คุณ​แม่​เขา​เลย​เชื่อ​เถอะน่า พ่อ​รู้​ว่า พ่อ​กำลัง​ทำ​อะไร​อยู่ พ่อ​จะ​ไม่​มี​วัน​ทำให้​ลูก​ผิดหวัง​ใน​ตัว​พ่อ​แน่ๆ” หลวง​พิศาล​รีบ​เดิน​เลี่ยง​ออก​ไป

ด้าน​เสือ​สอน เขา​นำ​ทุก​คน​เดิน​ลัดเลาะ​ผ่าน​แนวป่า​อย่าง​ชำนาญ​เพราะ​รู้​ดี​ว่า ต้อง​ไป​ทาง​ไหน​จึง​จะ​หนี​พ้น กง​เร่ง​ฝีเท้า​ตาม​ลูกพี่ พลาง​หัน​ไป​เร่ง​ศ​ยาม​ที่​แบก​วิชชุ​ดา​เดิน​ตาม​เพราะ​ทิ้ง​ระยะ​ห่าง​ไป​มาก กง​บ่น​ว่า ไม่​น่า​พา​ทั้ง​คู่​มา​เป็น​ภาระ​เลย แต่​เสือ​สอน​ออกรับ​แทน เพราะ​ถูก​ชะตา​กับ​เสือ​มืด​ตั้งแต่​แรก​เห็น​แถม​ยัง​คุย​อวด​ว่า

“ถ้า​ใคร​ที่​พอ​จะ​เทียบ​ชั้น​เท่า​ข้า​ได้ คง​จะ​เป็น​ไอ้​เสือ​มืด​นี่แหละ” กง​อึ้ง​หัน​ไป​มอง​ศ​ยาม​อย่าง​ไม่​วางใจ

และ​ใน​ระหว่าง​ที่​เสือ​สอน​คุย​อยู่​กับ​กง ลาด​ก็​จับ​ได้​ว่า​วิชชุ​ดา​แอบ​ผูก​เศษ​ผ้า​พัน​ไว้​กับ​กิ่ง​ไม้​เพื่อ​ทำ​เครื่องหมาย จึง​พา​ตัว​ไป​ให้​เสือ​สอน​จัดการ ศ​ยาม​ขอรับ​โทษ​เอง เขา​อ้าง​ว่า​เป็น​คนใช้​ให้​วิชชุ​ดา​ทำ เพราะ​ต้องการ​บอก​ลูกน้อง​ที่​ตาม​มา​ว่า​ปลอดภัย​ดี

“ไม่​ต้อง​มา​โกหก เอ็ง​ต้อง​เป็น​สาย​ให้​กับ​ตำรวจ​แน่ๆ” ลาด​ชัก​ปืน​ออก​มา

“ถ้า​จะ​ยิง ก็​ยิง​ฉัน​คน​เดียว ฉัน​ทำ​ของ​ฉัน​เอง พี่​ชาย​ฉัน​ไม่ได้​เป็น​คน​สั่ง” วิชชุ​ดา​พุ่ง​เข้า​มา

“ยิง​มัน​ทิ้ง​ทั้ง​สอง​คน​แหละ” กง​สั่ง ลาด​สับ​ไก​ปืน

ศ​ยาม​ยืน​บัง​ปกป้อง​วิชชุ​ดา​ไว้ เสือ​สอน​เข้า​มา​ปัด​ปืน​ของ​ลาด​แล้ว​ถาม​อีก​ครั้ง​ว่า ใคร​เป็น​คน​ทำ

“ฉัน​เอง ฉัน​ขอรับ​ผิด​ชอบ​เอง จะ​ฆ่า​ก็​ฆ่า​ฉัน​คน​เดียว” ศ​ยาม​ยืด​อก​รับ

“เรา​มัน​เป็น​โจร​ระดับ​เสือ​ด้วย​กัน จะ​ทำ​อะไร​ก็​ต้อง​ให้​เกียรติ​กัน จะ​มา​ให้​ยิงทิ้ง​เหมือน​ยิง​หมา​ตัว​นึง​ไม่ได้​หรอก เรา​มา​ดวลปืน​กัน​ดี​กว่า ดวลปืน​ครั้ง​นี้​เดิมพัน​ด้วย​ชีวิต รับคำ​ท้า​ไหม​ล่ะ เสือ​มืด”

“ได้ ดวลปืน​ก็​ดวลปืน” ศ​ยาม​รับคำ​ท้า

ooooooo

ลาน​กว้าง​กลาง​ป่า​กลาย​เป็น​สนาม​ดวลปืน​ระหว่าง​เสือ​สอน​กับ​เสือ​มืด ลาด​ทำ​หน้าที่​ให้​สัญญาณ ทันที​ที่​ลาด​นับ​ถึง​สิบ ศ​ยาม​กับ​เสือ​สอน​ก็​ชัก​ปืน​แทบ​จะ​พร้อมๆกัน

สิ้น​เสียง​ปืน ศ​ยาม​กับ​เสือ​สอน​ยืน​นิ่ง​มอง​หน้า​กัน แล้ว​ศ​ยาม​ก็​เซ​ถอย​ไป​ข้าง​หลัง​เอา​มือ​กุม​หัวไหล่​ซ้าย​เลือด​ไหล​อาบ ส่วน​ปืน​ของ​เสือ​สอน​ถูก​ยิง​สะบัด​หลุดมือ​ไป

วิชชุ​ดา​ตกใจ​รีบ​วิ่ง​เข้าไป​ประคอง​ศยาม ใน​ขณะ​ที่​กง​กับ​ลาด​ขยับ​เข้าไป​หา​ศ​ยาม​จะ​ยิง​ซ้ำ เพราะ​คิด​ว่า​เขา​แพ้ เสือ​สอน​ร้อง​ห้าม​บอก​ว่า การ​ดวล​ครั้ง​นี้​เสมอ​กัน ​พลาง​ชู​มือ​ที่​ถูก​ปืน​ยิง​ถาก​เลือด​ไหล​ซิบ​ให้​ดู

“ฝีมือ​เอ็ง​แน่​มากเสือ​มืด ข้า​สงสัย​อย่าง​เดียว เอ็ง​มี​โอกาส​ฆ่า​ข้า​แล้ว แต่​ทำไม​ยั้ง​มือ​ไว้​วะ”

“แล้ว​พี่​สอน​ล่ะ ยั้ง​มือ​ไว้​ทำไม”

“คน​ดี​มี​ฝีมือ​อย่าง​เอ็ง จะ​ฆ่า​ทิ้ง​ก็​เสียดาย วัน​นี้​เอ็ง​แสดง​ให้​ข้า​ได้​เห็น​แล้ว​ว่าคน​อย่าง​เอ็ง​เป็น​คน​ที่​ข้า​สามารถ​ร่วม​เป็น​ร่วม​ตาย​ได้ เสือ​มืด​ต่อ​ไป​นี้​เอ็ง​คือ​มือขวา​ของ​ข้า” เสือ​สอน​ตบ​ไหล่​ศ​ยาม​อีก​ครั้ง​แล้ว​เดิน​ออก​ไป

กง​กับ​ลาด​ที่​ยืน​อึ้ง​รีบ​ตาม​ไป​ค้าน แต่​เสือ​สอน​ยืนยัน​ว่า เขา​มอง​คน​ไม่​ผิด ลาด​คล้อย​ตาม​ลูกพี่​ ใน​ขณะ​ที่​กง​ยัง​คา​ใจ​เพราะ​ไม่​ชอบ​หน้า​ศ​ยาม

วิชชุ​ดา​เข้า​มา​ทำ​แผล​ให้​ศ​ยาม เธอ​ต่อว่า​ชาย​หนุ่ม​ที่​เกือบ​ต้อง​มา​ตาย​เพราะ​รับ​ผิด​แทน​เธอ ศ​ยาม​จ้อง​วิชชุ​ดา​ถาม​ว่า กลัว​เขา​ตาย​มาก​หรือ วิชชุ​ดา​รีบ​ออกตัว

“ไม่​ว่า​ใคร ฉัน​ก็​ไม่​อยาก​ให้​ตาย ทุก​ชีวิต​มี​ค่า​ทั้งนั้น ยิ่ง​นาย​กำลัง​จะ​เริ่ม​ต้น​ชีวิต​ใหม่ นาย​ก็​ควร​จะ​รักษา​ชีวิต​ตัว​เอง​ไว้ ฉัน​รอ​วัน​ที่​นายก​ลับ​เนื้อ​กลับ​ตัว​ไป​ทำ​งาน​อาชีพ​สุจริต มี​อนาคต​ดีๆ และ​สามารถ​เชิดหน้าชูตา อยู่ร่วม​กับ​คนใน​สังคม​ได้​อย่าง​ภาคภูมิ​ใจ”

“ผม​สัญญา​นะ​ครับ​คุณ​วิช ผม​จะ​พา​คุณ​ออก​ไป​จาก​ป่า​นี่​ให้​ได้” ศ​ยาม​จริงจัง

วิชชุ​ดา​เปลี่ยน​เรื่อง​ถาม​ว่า ทำไม​ไม่​ฆ่า​เสือ​สอน​ทั้งๆที่​มี​โอกาส

“น้อง​ของ​มัน​เฝ้า​ระวัง​อยู่​อย่าง​นั้น ถ้า​ผม​ฆ่า​เสือ​สอน ไอ้​สอง​คน​นั้น​ก็​จะ​ต้อง​เล่น​งาน​เรา​ทันที ผม​ทำ​อะไร​ไม่ได้​นอกจาก​เสี่ยง​ลองใจ​กับ​เสือ​สอน​ดู...แล้ว​ก็ได้​ผล ​ดูเหมือน

เสือ​สอน​จะ​วางใจ​ผม​แล้ว”

“นาย​อย่า​ทำ​อะไร​เสี่ยงๆอย่าง​นั้น​อีก​นะ คิด​บ้าง​หรือ​เปล่า ถ้า​นาย​ถูก​เสือ​สอน​ยิง​ตาย แล้ว​ฉัน​จะ​ทำ​ยัง​ไง”

“ผม​ไม่​ยอม​ตาย​ง่ายๆหรอก​ครับคุณ​วิช คุณ​จะ​ต้อง​กลับ​ไป​หา​พี่​ชาย​อย่าง​ปลอดภัย​ก่อน ผม​ถึง​จะ​ตาย​ได้” ศ​ยาม​จับ​มือ​วิชชุ​ดา​ไว้ แล้ว​เสือ​สอน​ก็​เข้า​มา​ตาม เพราะ​ต้อง​รีบ​เดินทาง​ต่อ

ศ​ยาม​พยุง​วิชชุ​ดา​ลุก​ขึ้น แล้ว​เดิน​ตาม​เสือ​สอน​กับ​ลูกน้อง​ไป

เวลา​เดียวกัน​นั้น ส​อา​ง​ทิพย์​กับ​สด​สวย​กำลัง​ช่วย​กัน​ปลอบ​ใจ​คุณหญิง​สมสวาท​ให้​หาย​กังวล​เรื่อง​วิชชุ​ดา เด๋อ​เดิน​ตาม​นม​ค​ล้า​ม เพื่อ​เอา​ยา​หอม​มา​ให้​คุณหญิง ​หยุด​ฟัง​พวก​ผู้ใหญ่​คุย​กันก็​รู้ความ​จริง​ว่า วิชา​ติ​วาง​แผน​ให้​เสือ​มืด​ลักพา​ตัว​วิชชุ​ดา และ​แท้จริง​แล้ว​เสือ​มืด​ก็​คือ​คุณ​มืด​หรือ​คุณ​ศ​ยาม​ของ​นม​ค​ล้า​ม​นั่น​เอง

นม​ค​ล้า​ม​เห็น​เด๋อ​ยืน​ฟัง​นิ่ง​ก็​รีบ​ลาก​ตัว​ออก​ไป​ กำชับ​ให้​เก็บ​เรื่อง​นี้​เป็น​ความ​ลับ เพราะ​เมื่อ​ถึง​เวลา​ที่​เหมาะสม ก็​คง​จะ​มี​คน​บอก​ความ​จริง​กับ​วิชชุ​ดาเอง เด๋อ​รับปาก​นม​ค​ล้า​ม

อ​ย่าง​ไม่​เต็มใจ​นัก

ooooooo

สุ​มา​น​เริ่ม​เบื่อ​นครสวรรค์ จึง​ชวน​ฤ​ทธิ​รงค์​กลับ​กรุง​เทพฯ แต่​ฤ​ทธิ​รงค์​ไล่​ให้​เธอ​กลับ​ไป​ก่อน เพราะ​เป็น​ห่วง​วิชชุ​ดา​ไม่​รู้​ว่า​เกิด​อะไร​ขึ้น​กับ​เธอ​กัน​แน่ สุ​มา​น​ได้​โอกาส​รีบ​ใส่ไฟ​ว่า บางที​อาจจะ​เกิด​เรื่อง​ไม่​ดี​กับ​วิชชุ​ดา​ก็ได้ เพราะ​ทุก​คนใน​ครอบครัว​วิภาดา​แห่​กัน​มา​ที่​นครสวรรค์​กัน​หมด

“เดี๋ยว​นะ แฟน​เธอ​หาย​ไป​ตอน​ไหน​นะ เธอ​หาย​ไป​พร้อมๆกับ​ข่าว​เสือ​สอน​หนี​ไป​ได้​เลย​นี่ บางที​แฟน​เธอ​อาจจะ​ทะเล่อทะล่า​ไป​เจอ​เสือ​สอน​แล้ว​ถูก​จับ​ตัว​ไป​ก็ได้” สุ​มา​น​ปะ​ติด​ปะ​ต่อ​เรื่องราว แต่​ฤ​ทธิ​รงค์​ไม่​เชื่อ “ถ้า​แฟน​เธอ​ไม่​ถูก​โจร​จับ​ตัว​ไป ก็​คง​จะ​หนี​ตาม​ผู้ชาย​ไป​แล้ว​ล่ะ​มั้ง เธอ​ว่า​สอง​กรณี​นี้​เรื่อง​ไหน​ที่​จะ​เป็นไปได้​มาก​กว่า​กัน” สุ​มา​น​เดา​อีก

“วิช...” ฤ​ทธิ​รงค์​ฉุกคิด​เริ่ม​สงสัย​หนัก​จึง​รีบ​ผลุนผลัน​ออก​ไป

“นาย​ฤทธิ์​จะ​ไป​ไหน เรา​ต้อง​รีบ​กลับ​กรุงเทพฯ​กัน​นะ นาย​ฤทธิ์” สุ​มา​น​หงุดหงิด​ใจ

ฤ​ทธิ​รงค์​มา​ที่​บ้าน​วี​ร​ชาติ​เพื่อ​จะ​ถาม​ข่าววิชชุ​ดา เขา​พบ​สด​สวย​ยืน​คุย​อยู่​กับ​ลูกน้อง​วี​ร​ชาติ​ที่มา​ส่งข่าว ฤทธิรงค์​ร้อน​ใจ​เข้าไป​ถาม​สด​สวย​ว่า วิชชุ​ดา​ถูก​โจร​จับ​ตัว​ไป​ใช่​ไหม สด​สวย​ลืมตัว​บอก​ความ​จริง​กับ​ฤทธิรงค์ ส​อา​ง​ทิพย์​จะ​เข้า​เตือน​แต่​ไม่ทัน

“วิช​ถูก​จับ​ตัว​ไป​จริงๆหรือ​ครับ ผม​จะ​ต้อง​ไป​ช่วย​วิช ผม​ทน​รอ​อยู่​เฉยๆไม่ได้​หรอก​ครับ” ฤ​ทธิ​รงค์​รีบ​ออก​ไป​ทันที

ooooooo

เสือ​สอน​เริ่ม​ให้​ความ​ไว้​วางใจ​ใน​ตัว​ศ​ยาม​มาก​ขึ้น เขา​ออกปาก​กับ​ลูกน้อง​ทั้ง​สอง​ว่า ต่อ​ไป​นี้​คำสั่ง​ของ​เสือ​มืด​ก็​คือ​คำสั่ง​จาก​เขา และ​จะ​ให้​เสือ​มืด​โชว์​ผล​งาน​ด้วย​การ​วาง​แผนการ​ปล้น​ใน​ครั้ง​ต่อ​ไป วิชชุ​ดา​ได้​ฟัง​ก็​เริ่ม​ระแวง​กลัว​เสือ​มืด​จะ​กลับคำ​กลับ​ไป​เป็น​โจร

ศ​ยาม​เดิน​นำ​วิชชุ​ดา​มา​ที่​ลำธาร เพราะ​จะ​ให้​เธอ​ได้​ล้าง​เนื้อ​ล้าง​ตัว แต่​วิชชุ​ดา​ทำ​มึนตึง​ใส่​แถม​พาล​หาเรื่อง​เพราะ​กลัว​ว่า​เสือ​มืด​จะ​ยอม​เป็น​ลูกน้อง​เสือ​สอน​จริงๆ ศ​ยาม​ขอ​ให้​วิชชุ​ดา​เชื่อใจ​เขา

“ถ้า​นาย​จะ​ให้​ฉัน​เชื่อใจ นาย​ก็​พา​ฉัน​หนี​ไป​ตอน​นี้​เลย​ซิ” วิชชุ​ดา​สั่ง

“คุณ​เจ็บ​เท้า​ขนาด​นี้ เรา​คง​หนี​ไป​ไม่ได้​ไกล​หรอก ลูกน้อง​เสือ​สอน​ยัง​ไม่​ไว้ใจ​เรา​เท่า​ไหร่​ พวก​มัน​ยัง​จับตา​เรา​อยู่​เรา​ต้อง​รอ​โอกาส​ที่​เหมาะ​กว่า​นี้” ศ​ยาม​ชี้แจง

วิชชุ​ดา​ไม่​ฟัง เธอ​สั่ง​ห้าม​ศ​ยาม​ตาม อ้าง​ว่า​จะ​ไป​อาบ​น้ำ แล้ว​เดิน​พรวดๆออก​ไป

“ที​โกหก​ล่ะ​เชื่อ​จริง​เชื่อ​จัง พอ​พูด​ความ​จริง​ดัน​ไม่​เชื่อ​ซะ​นี่” ศ​ยาม​เหนื่อย​ใจ

วิชชุ​ดา​เดิน​กะโผลกกะเผลก​มา​ถึง​ลำธาร วัก​น้ำ​ลูบ​หน้า​ลูบตัว​พลาง​มอง​ไป​รอบๆ ไม่​มี​วี่แวว​ของ​ใคร​เลย ก็​คิด​หนี​ แต่​กง​เข้า​มา​ขวาง​และ​ทำท่า​จะ​ลวนลาม     วิชชุ​ดา​จึง​ร้อง​เรียก​ให้​

เสือ​มืด​ช่วย

ศ​ยาม​พุ่ง​เข้า​มา​จัดการ​กับ​กง แล้ว​ลาก​ตัว​ไป​ให้​เสือ​สอน​ชำระ​โทษ เสือ​สอน​กระทืบ​กง​แล้ว​ประกาศ​ลั่น

“ข้า​เคย​สั่ง​ไว้​แล้ว​ใช่​ไหม​ว่าห้าม​รังแก​ผู้หญิง ไม่​จำเป็น​ก็​ห้าม​ทำร้าย​ใคร ถ้า​เอ็ง​ทำ​ตาม​กฎ​ของ​ข้า​ไม่ได้ ก็​อย่า​อยู่​กับข้า​ต่อ​ไป​เลย ไอ้​กง”

“พี่ พี่​สอน อย่า​ไล่​ไอ้​กง​ไป​เลย มัน​คง​ไม่​กล้า​ทำ​ผิด​อีก​แล้ว​ล่ะ ยก​โทษ​ให้​มัน​เถอะ​นะพี่​สอน” ลาด​ขอร้อง

“เรื่อง​นี้​ก็​คง​แล้วแต่​เสือ​มืด​จะ​ตัดสินใจ” เสือ​สอน​หัน​มา​ทาง​ศ​ยาม

ศ​ยาม​มอ​งก​ง​นิ่ง​ตัดสินใจ​แล้ว​เอ่ย “ครั้ง​นี้​ฉัน​ยก​โทษ​ให้​มัน แต่​ถ้า​ฉัน​เห็น​มัน​เข้า​ใกล้​น้อง​สาว​ฉัน​อีก ฉัน​ไม่​ไว้​ชีวิต​มัน​แน่” ศ​ยาม​พา​วิชชุ​ดา​ออก​ไป

“ไอ้​กง เอ็ง​ดู​เสือ​มืด​ไว้ ทั้งๆที่​เอ็ง​หมิ่น​เกียรติ​มัน มัน​ก็​ยัง​ใจกว้าง​ยก​โทษ​ให้​เอ็ง เพราะ​มัน​มี​ความ​เป็น​ลูกผู้ชาย คน​เป็น​โจร​ไม่​จำเป็น​ต้อง​ทำตัว​เป็น​คน​ถ่อย​สถุล​เสมอ​ไป เป็น​โจร​ก็​ยัง​เป็น​สุภาพบุรุษ​ได้ เพราะเรา​ก็​ยัง​มี​ศักดิ์ศรี​ความ​เป็น

คน​อยู่​ ทำ​อะไร​ก็​อย่า​ให้​อาย​หมา เข้าใจ​มั้ย ไอ้​กง” เสือ​สอน​มอ​งก​ง​ที่​หัวหด​ก้มหน้า​นิ่ง

ooooooo

วิชา​ติ วี​ร​ชาติ​ กับ​โส​รัตน์​ก็​เดิน​ตาม​ร่องรอย​วิชชุ​ดา​มา​จน​พบ​กิ่ง​ไม้​ถูก​หัก​บอก​ทาง​เป็น​ระยะๆ เพราะ​ศ​ยาม​ทิ้ง​ไว้​ให้​ พวก​เขา​เริ่ม​มี​ความ​หวัง​รีบ​ติดตาม​ไป ส่วน​ฤ​ทธิ​รงค์​ที่​กลับ​มา​เตรียม​อาวุธเพื่อ​จะ​ออก​ไป​ช่วย​วิชชุ​ดา  เมื่อ​สุ​มา​น​ถือ​กระเป๋า​เดินทาง​เข้า​มา​เห็น​เข้า​ก็กรี๊ด​ใส่ ฤ​ทธิ​รงค์​หัน​มา​ขอร้อง​สุ​มา​นอ​ย่า​บอก​เรื่อง​วิชชุ​ดา​หายตัว​ไป​ให้​ใคร​ฟัง​เพราะ​เธอ​จะ​เสียหาย​ได้

“ตาย​แล้ว แฟน​เธอ​ถูก​โจร​จับ​ตัว​ไป​จริงๆเหรอ แล้ว​เธอ​จะ​ไป​ตาม​ทำไม​กัน เอาชีวิต​ไป​เสี่ยง​อันตราย​อย่าง​นี้ มัน​ไม่​คุ้มค่า​หรอก​นะ ป่านนี้​คง​จะ​ยับเยิน​ไป​หมด​แล้ว ผู้หญิง​ที่​ด่างพร้อย​ไป​แล้ว ไม่​มี​ค่า​พอ​ที่​เธอ​จะ​เอาชีวิต​ไป​แลก​หรอก​นะ เธอ​ควร​รีบ​ตี​ตัว​ออก​หาก​ดี​กว่า ก่อน​ที่​จะ​เสียชื่อ​เสียง​ไป​ด้วย”

“ไม่​ว่า​จะ​เกิด​อะไร​ขึ้น​กับ​วิช ผม​ก็​จะ​ไม่​เปลี่ยนใจ​ไป​จาก​วิช​หรอก​ครับ   คน​ที่​คิดถึง​แต่​ตัว​เอง​   ไม่​รู้จัก​ความ​รัก

อย่าง​พี่ ไม่​มี​วัน​เข้าใจ​หรอก​ครับ” ฤ​ทธิ​รงค์​ฉวย​ปืน​แล้ว​รีบ​ร้อน​ออก​ไป

“นาย​ฤทธิ์​ ทำไม​เธอ​ถึง​ได้​โง่​อย่าง​นี้​นะ” สุ​มา​น​ฮึดฮัด​ไม่​พอใจ แล้ว​ลาก​กระเป๋า​เดินทาง​ขึ้น​รถ​กลับ​กรุงเทพฯ

ooooooo

ใกล้​ค่ำ​แล้ว ลาด​ชวน​เสือ​สอน​หา​ที่​พัก แต่​เสือ​สอน​ว่า​ให้​พ้น​เขต​ปากน้ำโพ​ไป​ก่อน กง​หัน​ไป​มอง​ศ​ยาม​ที่​ประคอง​วิชชุ​ดา​เดิน​ตาม​มา​อย่าง​รำคาญ​บ่น​ว่า “สอง​คน​นั่น​เดิน​ช้า​เป็น​เต่า​อย่าง​นี้ เมื่อ​ไหร่​จะ​พ้น​ไป​จาก​ที่​นี่​ได้​วะ”

“ก็​น้อง​พี่​มืด​เจ็บ​ตีน เดิน​ไม่ค่อย​ไหว” ลาด​ออกรับ​แทน

“แต่​พวก​มัน​เดิน​ช้า​กัน​จริงๆ ข้า​ชัก​จะ​ทน​ไม่​ไหว​แล้ว​นะ​โว้ย ดู​มันๆไอ้​มืด​มัน​ดู​ทะนุถนอม​น้อง​มัน​เหลือเกิน ดูๆไป​เหมือน​ผัว​เมีย​มาก​กว่า​พี่น้อง”

“เอ็ง​พูด​อะไร​บ้าๆ อย่า​พาล​หาเรื่อง​ดี​กว่า​น่าไอ้​กง”

ลาด​เดิน​หนี​ก​งอ​ย่าง​รำคาญ

เสือ​สอน​ได้ยิน​ที่​กง​พูด​ก็​เริ่ม​คิด​ตาม เขา​หัน​ไป​มอง​ศ​ยาม​กับ​วิชชุ​ดา

ด้าน​วิชา​ติ โส​รัตน์ และ​วี​ร​ชาติ​ที่​ตาม​มา​ก็​พบ​เชือก​ที่​วิชชุ​ดา​จงใจ​ผูก​ทิ้ง​ไว้ โส​รัตน์​ดีใจ​รีบ​ไป​แกะ​เชือก​มา​ดู

“นี่​หมายความ​ว่า​นาย​มืด​เจอ​ตัว​น้อง​วิช​แล้ว​ใช่​ไหม เรา​รีบ​ตาม​ไป​ดี​กว่า นาย​มืด​ต้อง​กำลัง​รอ​เรา​ไป​ช่วย​แน่ๆ”

โส​รัตน์​พรวดพราด​เดิน​ไป​อย่าง​ไม่​รู้​ทิศทาง

“ทาง​โน้น” วิชา​ติ​กับ​วี​ร​ชาติ​พูด​พร้อม​กัน

โส​รัตน์​หัน​กลับ​มา​ยิ้ม​เจื่อนๆแล้ว​เดิน​ตามวิชา​ติ​กับ

วี​ร​ชาติ​ไป​ตาม​ร่องรอย​ที่​ศ​ยาม​ทิ้ง​ไว้

ooooooo

ตอนที่ 9

ศ​ยาม​หัน​มา​ดุ​วิชชุ​ดา​ที่​ล้ม​ลง​ให้​ลุก​ขึ้น วิชชุ​ดา ​พยายาม​ยัน​กาย​ยืน พลาง​บอก​กับ​ศ​ยาม​ว่า​ขา​แพลง แต่​ศ​ยาม​ไม่​ฟัง บังคับ​ให้​เธอ​เดิน​ต่อ เพราะ​กลัว​มืด​ก่อน​ถึง​กระท่อม และ​ยัง​ตำหนิ​ที่​วิชชุ​ดา​หนี​มา

“ก็​นาย​เห็น​ฉัน​เป็น​ตัว​ปัญหา​ไม่​ใช่​เหรอ ถ้า​ฉัน​ไป​จาก​ที่​นี่​ซะ นาย​จะ​ได้​หมด​ปัญหา​แล้ว​ยัง​ไง​ฉัน​ก็​รักษา​คำ​พูด​แน่​ ถ้า​ฉัน​หนี​ออก​ไป​ได้ ฉัน​ก็​จะ​ส่ง​เงิน​ค่า​ไถ่​มา​ให้​นาย”

“คิด​ว่า​ฉัน​โง่​หรือ​ยัง​ไง เรา​น่ะ​เหรอ​จะ​ส่ง​เงิน​ค่า​ไถ่​มา ส่ง​ตำรวจ​มา​จับ​ฉัน​ซิ​ไม่​ว่า​ ไม่​ต้อง​พูด​มาก ไป​ต่อ​ได้​แล้ว”

ศ​ยาม​กระชาก​ตัว​วิชชุ​ดา​จน​เสียหลัก​ล้ม​ลง​อีก เธอ​พยายาม​ลุก​ขึ้น แต่​ทำ​ไม่ได้​เพราะ​เจ็บ​ขา​มาก ศ​ยาม​เข้า​มา​ดู​ เห็น​ที่​แขน​ขา​ของ​เธอ​ถูก​หนาม​เกี่ยว​เลือด​ไหล​เป็น​ทาง​ก็​ตกใจ แต่​ทำ​เข้ม​กลบเกลื่อน แล้ว​เข้าไป​อุ้ม​วิชชุ​ดา​ก้าว​ฉับๆไป

“ปล่อย​ฉันนะ ฉัน​บอก​ให้​ปล่อย” วิชชุ​ดา​ดิ้น

“เฮ้ย อย่า​ดิ้น ไม่ได้​อยาก​อุ้ม​นัก​หรอก ฝน​จะ​ตก​แล้ว ถ้า​ไม่​รีบ​ไป เดี๋ยว​จะ​เดิน​ลำบาก​กว่า​นี้ ​บอก​ว่า​อย่า​ดิ้น​ไง​ล่ะ”

เสียง​ฟ้าผ่า​เปรี้ยง​ลง​มา วิชชุ​ดา​ตกใจ​เผลอ​ตัว​กอด​ศ​ยาม​ไว้​แน่น ศ​ยาม​อุ้ม​วิชชุ​ดา​เดิน​ดุ่มๆออก​ไป​ท่ามกลาง​สายฝน​ที่​โปรยปราย​ลง​มา เมื่อ​ถึง​กระท่อม​ศ​ยาม​รีบ​วาง​วิชชุ​ดา​ลง แล้ว​เข้าไป​ดู​นม​ค​ล้า​ม​ที่นอน​จับไข้​ด้วย​ความ​เป็น​ห่วง ​วิชชุ​ดา​เดิน​กะเผลก​ตาม​มา​บอก​ว่านม​ค​ล้า​ม​ไม่สบาย​มาก เธอ​ให้​กิน​ยา​ลด​ไข้​แล้ว แต่​ไข้​ยัง​ไม่​ลด ศ​ยาม​สงสัย​ว่า​นม​ค​ล้า​ม​จะ​เป็น​ไข้ป่า​จึง​จะออก​ไป​ซื้อ​ยา​ใน​เมือง

เด๋อ​วิ่ง​หน้าตา​ตื่น​เข้า​มา​เห็น​ศ​ยาม​ก็​ชะงัก​ตะโกน​ถาม​ลูกพี่

“คุณ​วิช​เป็น​อะไร​หรือ​เปล่า​ครับ ผม​ได้ยิน​เสียง​ปืน เสือ​มืด​ทำ​อะไร​คุณ​วิช​หรือ​เปล่า”

“ฉัน​ไม่​เป็น​อะไร​หรอก แต่​ป้า​ค​ล้า​ม​สิ​อาการ​หนัก​มาก​เลย” วิชชุ​ดา​หัน​ไป​มอง​นม​ค​ล้า​ม

ooooooo

ศ​ยาม​เข้า​มา​ซื้อ​ยา​ใน​เมือง​แล้ว​แวะ​แจ้ง​ข่าว​กับ​วี​ร​ชาติ จะ​เลิกล้ม​แผนการ แต่​ศ​ยาม​ไม่​ยอม เขา​เสนอ​ทางออก​ว่า​จะ​อยู่​เฝ้า​นม​ค​ล้า​ม​ที่​กระท่อม ถ้า​พรุ่งนี้​อาการ​นม​ค​ล้า​ม​ยัง​ไม่​ดี​ขึ้น จะ​พา​มา​หา​หมอ​ใน​เมือง หาก​ช่วง​นี้​มี​ข่าว​เสือ​สอน​ให้​วี​ร​ชาติ​ส่ง​คน​ไป​แจ้ง​ด้วย

“ผม​จะ​คอย​ฟัง​ข่าว​เสือ​สอน​ให้ ดี​นะ​ที่​นาย​ไม่​เชื่อ​ว่า​เสือ​สอน​จะ​ปล้น​วัน​นี้​ไม่​งั้น​คง​ไม่​รู้​ว่านม​ค​ล้า​ม​ป่วย​หนัก ถ้า​หมด​เรื่อง​เสือ​สอน​แล้วเรา​คง​จะ​ต้อง​รีบ​จัดการ​เรื่อง​ยาย​วิช พี่​ใหญ่​ก็​หาย​เงียบ​ไป​เลย​ที่​บอก​ว่า​อีก​อาทิตย์​ถึง​จะ​ขึ้น​มา​ได้​นี่...ไม่​รู้​จะ​เลื่อน​ให้​เร็ว​ขึ้น​ได้​หรือ​เปล่า นี่​เรา​คิด​ผิด​ใช่​ไหม ที่​ยอม​ช่วย​พี่​โส​รัตน์​เรื่อง​ยาย​วิช เรา​น่า​จะ​ให้​พี่​โส​รัตน์​หา​ทาง​ทำให้​ยาย​วิช​ใจอ่อน​เอง ​ไม่​ใช่​ใช้​แผน​จับ​ตัว​มา​เรียก​ค่า​ไถ่​อย่าง​นี้” วี​ร​ชาติ​บ่น

“นี่​ตกลง​คุณ​ศ​ยาม​กับ​คุณ​กลาง​จับ​ตัว​น้อง​วิช​มา​จริงๆ หรือ​คะ นี่​มัน​เรื่อง​อะไร​คะ ​ใคร​ก็ได้​ช่วย​อธิบาย​เรื่อง​นี้​ให้​สวย​เข้าใจ​ด้วย” สด​สวย​ที่​แอบ​ฟัง​อยู่​เดิน​เข้า​มา​มอง​วี​ร​ชาติ​กับ​ศ​ยาม​อย่าง​เอาเรื่อง ศ​ยาม​เห็น​ท่า​ไม่​ดี​รีบ​ขอตัว

ใน​ระหว่าง​ที่​สด​สวย​รอ​ฟัง​คำ​อธิบาย​จาก​วี​ร​ชาติ สุ​มา​น ​ก็​โทร.​นัด​หลวง​พิศาล​เหยื่อ​ราย​ใหม่​ออก​มา​ทาน​ข้าว​และ​เต้นรำ​ด้วย​กัน ส่วน​คุณนาย​จินดา​ก็​นึก​สงสัย​ใน​ท่าที​ที่​เปลี่ยน​ไป​ของ​สามีจึง​จะ​ตาม​ไป​ด้วย แต่​ไม่ทัน​เพราะ​มัว​ห่วง​ว่า​สุดถนอม​จะ​โทร.​มา

ooooooo

สด​สวย​ได้​ฟัง​ความ​จริง​ก็​ถึง​กับ​อึ้ง เธอ​ตำหนิ​วี​ร​ชาติ​ที่​ยอม​ทำ​เรื่อง​บ้าๆและ​ไม่​เชื่อ​ว่าแผนการ​ครั้ง​นี้​จะ​ทำให้​วิชชุ​ดา​รัก​โส​รัตน์ แต่​วี​ร​ชาติ​ยืนยัน​ว่าต้อง​สำเร็จ​เพราะ​วิชา​ติ​วาง​แผน​มา​เป็น​อย่าง​ดี เขา​ขอร้อง​ให้​สด​สวย​เก็บ​เรื่อง​นี้​เป็น​ความ​ลับ แล้ว​ปล่อย​ให้​ทุก​อย่าง​เป็น​ไป​ตาม​แผนการ​ที่​วาง​ไว้ เพราะ​ถ้า​แผน​แตก​ทุก​คน​จะ​เดือดร้อน​กัน​หมด

“สวย​ไม่​รู้​จะ​ทำ​ยัง​ไง​กับ​พวก​คุณ​จริงๆ ทำ​อะไร​ไม่​คิดถึง​จิตใจ​น้อง​วิช​บ้าง​เลย ​คิดถึง​แต่​ความต้องการ​ของ​ตัว​เอง​เป็น​ใหญ่ แล้ว​ที่​สวย​คิด​ไม่​ถึง​ก็​คือ​คุณ​ศ​ยาม​ก็​เป็น​ไป​กับ​เขา​ด้วย นี่​ถ้า​ไม่​รีบ​ชิง​หนี​กลับ​ไป​ก่อน สวย​จะ​ต่อว่า​ให้​หนัก​เลย”

“คุณ​อย่า​ไป​ว่า​นาย​มืด​เขา​เลย เขา​ทำ​ไป​เพราะ​ความ​จำเป็น ที่​ผ่าน​มา​เขา​ต้อง​ลำบาก​ที่สุด​ทั้งๆที่​ไม่ได้​อะไร​กับ​เขา​เลย ที่​ทำ​ไป​ก็​เพราะ​เห็นแก่​พี่​โส​รัตน์​เท่านั้น​แหละ” วี​ร​ชาติ รีบออกรับแทน

สด​สวย​มอง​วี​ร​ชาติ​ยัง​ไม่​หาย​โกรธ​ง่ายๆ วี​ร​ชาติ​หลบ ตา​วูบ

วิชชุ​ดา​ที่นั่ง​รอ​อยู่​หน้า​กระท่อม เห็น​ศ​ยาม​เดิน​เข้า​มา​ก็​รีบ​วิ่ง​ไป​รับ​พลาง​ถาม​หา​ยา​ให้​นม​ค​ล้า​ม แต่​ศ​ยาม​ไม่​ตอบ​เขา​เดิน​ไป​หา​นม​ค​ล้า​ม​แล้ว​พยุง​ให้​กิน​ยา

“นาย​หาย​ไป​ตั้ง​นาน ฉัน​นึก​ว่า​นาย​จะ​ถูก​ตำรวจ​จับ​ไป​แล้ว​ซะ​อีก ถ้า​นาย​มา​ช้า​อีก​นิดเดียว ฉัน​ได้​ไป​ตาม​นาย​ใน​เมือง​แน่ๆ” วิชชุ​ดา​เป็น​ห่วง

แต่​กลับ​โดน​ศ​ยาม​กล่าวหา​ว่า​ใจดำ เพราะ​เธอ​แอบ​หนี​ไป​ทั้งๆที่​รู้​ว่า​นม​ค​ล้า​ม​ป่วย วิชชุ​ดา​น้อยใจ​เดิน​หนี​ไป เด๋อ​รีบ​เข้า​มา​เคลียร์

“เสือ​มืด​ไม่​น่า​จะ​ไป​ว่า​คุณ​วิช​อย่าง​นั้น​เลย คุณ​วิช​ไป​แค่​ครึ่ง​ทาง​ก็​ตัดสินใจกลับ​มา​ดู​ป้า​ค​ล้า​ม ทั้งๆที่​นี่​เป็น​โอกาส​เดียว​ที่​คุณ​วิช​จะ​หนี​ไป​จาก​เสือ​มืด​ได้ อย่าง​นี้​แล้ว เสือ​มืด​จะ​ว่า​คุณ​วิช​เป็น​คน​ใจร้าย​ใจดำ​ได้​ยัง​ไง​ครับ”

ศ​ยาม​อึ้ง​ทบทวน​เหตุการณ์​แล้ว​รีบ​ตาม​ไป​ง้อ​วิชชุ​ดา

ooooooo

โส​รัตน์​โทร.​ทาง​ไกล​มา​บอก​วิชา​ติ​ว่า​กำลัง​จะ​กลับ​กรุงเทพฯ เพราะ​งาน​เสร็จ​เร็ว​กว่า​กำหนด วิชา​ติ​ จึง​นัด​มา​พบ​เพื่อ​วาง​แผน​ไป​ช่วย​วิชชุ​ดา และ​บังเอิญ​ส​อา​ง​ทิพย์​ลง​มา​พอดี วิชา​ติ​กลัว​ภรรยา​จะ​ได้ยิน​จึง​กระซิบ​กับ​โส​รัตน์​แล้ว​รีบ​วาง​สาย

ส​อา​ง​ทิพย์​เห็น​ท่าทาง​ของ​สามี​ก็​ระแวง​ว่า โทร.​คุยกับ​สุ​มา​น จึง​เข้าไป​ถาม ทั้ง​สอง​ยืน​ประจันหน้า​กัน เสียง​โทรศัพท์​ดัง​ขึ้น​อีก​ครั้ง ส​อา​ง​ทิพย์​รีบ​รับ​สาย เป็น​สด​สวย​ที่​โทร. เพราะ​จะ​ให้​วี​ร​ชาติ​เกลี้ย​กล่อม​ให้​พี่​ชาย​เลิกล้ม​แผนการ สด​สวย​ได้ยิน​เสียง​ส​อา​ง​ทิพย์​ เตรียม​จะ​บอก​เรื่อง​วิชชุ​ดา แต่​วีรชาติ​ เข้า​แย่ง​โทรศัพท์​ไป​และ​ขอ​พูด​สาย​กับ​วิชา​ติ

“คุณ​กลาง​หรือ​คะ” ส​อา​ง​ทิพย์​ทัก วิชา​ติ​หูผึ่ง​รีบ​แย่ง​โทรศัพท์​จาก​ส​อา​ง​ทิพย์มาคุยเอง

วี​ร​ชาติ​ได้ยิน​เสียง​พี่​ชาย​ก็​ขอร้อง​ให้​เลิกล้ม​แผนการ​เพราะ​ตอน​นี้​สด​สวย​รู้ความ​จริง​แล้ว และ​เธอ​ก็​ไม่เห็น​ด้วย แต่​วิชา​ติ​ยืนยัน​ต้อง​ทำ​ตาม​แผน​เดิม เพราะ​โส​รัตน์​กำลัง​จะ​กลับ​มา

“แก​จัดการ​เมีย​แก​เอง​แล้วกัน ทุก​อย่าง​ต้อง​เป็น​ไป​ตาม​แผนการ​ที่​ฉัน​วาง​ไว้ เข้าใจ​ไหม นายก​ลาง” วิชา​ติ​ตัดบท​วาง​โทรศัพท์​ลง แล้ว​หมุน​ตัว​หัน​มา​ประจันหน้า​กับ​ส​อา​ง​ทิพย์ และ​คุณหญิง​สม​สวาท​ที่​เพิ่ง​เข้า​มา ทั้ง​สอง​มอง​วิชา​ติ​อย่าง​จับผิด

ooooooo

ศ​ยาม​กับ​วิชชุ​ดา​ช่วย​กัน​ดูแล​นม​ค​ล้า​ม​จน​อาการ​ดี​ขึ้น​ตามลำดับ ทั้ง​สอง​ได้​ใกล้​ชิด​กัน​มาก​ขึ้น วิชชุ​ดา​ขอร้อง​ให้​เสือ​มืด​เริ่ม​ต้น​ชีวิต​ใหม่​เพราะ​อยาก​เห็น​

นม​ค​ล้า​ม​มี​ความ​เป็น​อยู่​ที่​ดี​ขึ้น ศ​ยาม​ยอม​รับปาก​แล้ว​ถาม​วิชชุ​ดา​บ้าง

“แล้ว​เรา​ล่ะ​นอกจาก​จะ​อยู่​เป็น​โสด​กับ​คุณ​ป้า​แล้ว เรา​คิด​จะ​ทำ​อะไร​บ้าง​ไหม”

“ฉัน​อยาก​เปิด​โรงเรียน อยาก​ให้​เด็กๆอย่าง​นาย​เด๋อ​มี​โอกาส​ได้​เรียน​หนังสือ นาย​เด๋อ​เป็น​เด็ก​กำพร้า แต่​ก็​ยัง​โชค​ดี​ที่​พี่​ใหญ่​เก็บ​มา​เลี้ยง​ได้​เรียน​หนังสือ​ได้​มี​อนาคต​ดีๆ แต่​ไม่​รู้​มี​เด็ก​อีก​เท่า​ไหร่​ที่​ไม่​มี​โอกาส​เหมือน​นาย​เด๋อ”

“ฉัน​ไม่​นึก​เลย​นะ​ว่า เด็ก​อย่าง​เรา​จะ​คิด​ได้​ขนาด​นี้ การ​เปิด​โรงเรียน​เป็น​เรื่อง​ใหญ่​นะ ทำ​คน​เดียว​ไม่ได้​หรอก อย่าง​นี้​เรา​ควร​จะ​แต่งงาน​จะ​ได้​มี​คู่คิด​คอย​ช่วยเหลือ ทำให้​ความ​ฝัน​เรา​เป็น​จริง​ยัง​ไง​ล่ะ” ศ​ยาม​ชง​เข้า​เรื่อง

วิชชุ​ดา​สวน​ทันควัน​ว่า เธอ​สามารถ​สร้าง​โรงเรียน​ด้วย​ตัว​เอง​ได้​โดย​ไม่​ต้อง​ให้​ใคร​ช่วย แถม​ยัง​ชวน​เสือ​มืด​มาส​ร้าง​โรงเรียน​กับ​เธอ​ด้วย

“เป็น​ไป​ไม่ได้​หรอก พี่​ชาย​เรา​มา​รับ​เรา​ไป​เมื่อ​ไหร่ เรา​สอง​คน​ก็​จะ​ไม่​มี​วัน​ได้​เจอ​กัน​อีก ทาง​ที่​ดี​เรา​ควร​จะ​ลืม​ชื่อ​เสือ​มืด​ไป​ซะ จำ​ไว้​ว่า ฉัน​กับ​เรา​เป็น​แค่​คน​แปลก​หน้าที่​โชค​ชะตา​พา​มา​ให้​พบ​กัน​เท่านั้น ไม่​มี​อะไร​มาก​ไป​กว่า​นั้น” ศ​ยาม​เดิน​ออก​ไป พยายาม​ตัด​ความ​สัมพันธ์

ผิด​กับ​สุ​มา​น​ที่​พยายาม​สาน​ต่อ​ความ​สัมพันธ์​กับ​หลวง​พิศาล  จน​ใน​ที่สุด​  หลวง​พิศาล​ก็​ออกปาก​จะ​ยก​บ้าน​เช่า​ที่​สาธร​ให้​เธอ​อยู่

“ขอบคุณ​มาก​เลย​ค่ะ คุณ​พิศาล คุณ​ช่าง​มี​น้ำใจ​จริงๆ ขอบคุณ​นะ​คะ” สุ​มา​น​โผ​เข้า​หอม​แก้ม​พิศาล​ฟอด​ใหญ่ “แล้ว​สุ​มา​น​จะ​ติดต่อ​ไป​นะ​คะ คืน​นี้​สุ​มา​น​มี​ความ​สุขมาก​เลย​ค่ะ กู๊ดไนต์​ค่ะ” สุ​มา​น​ส่ง​จูบ​ให้​ก่อน​ลง​จาก​รถ​ไป

พิศาล​แตะ​แก้ม​ตัว​เอง นั่ง​ตะลึง​งัน​พึมพำ​เรียก​ชื่อ​สุ​มา​น จนกระทั่ง​ถึง​บ้าน เมื่อ​คุณ​นาย​จินดา​ได้ยิน​เข้า

“ใคร​นะ​คะ สุ​มา​น​ไหน ฉัน​ไม่​เคย​ได้ยิน​ชื่อ แล้ว​ชื่อ​สุ​มา​น ​นี่ ผู้หญิง​หรือ​ผู้ชาย ​นี่​คุณ​หลวง​คง​ไม่ได้​แอบ​ไป​นัด​เจอ​กับ​ผู้หญิง​มา​ใช่​ไหม” คุณนาย​จินดา​เข้า​มา​เอาเรื่อง

“คุณ​สุ​มา​น” หลวง​พิศาล​เพ้อ​แล้ว​เดิน​ผ่าน​คุณนาย​ไป​หน้าตา​เฉย

“พูด​ให้​มัน​รู้​เรื่อง​กว่า​นี้​ได้​มั้ย คุณ​หลวง นี่​คุณ​หลวง​เป็น​อะไร​ไป ไป​ล้ม​หัว​ฟาด​ที่ไหน​มา ทำไม​ถึง​ดู​ไม่​มี​สติ​อย่าง​นี้ คุณ​หลวง​ได้ยิน​ที่​ฉัน​ถาม​หรือ​เปล่า คุณ​หลวง​ไป​ไหน​มา​ไป​ทำ​อะไร ไป​กับ​ใคร แล้ว​คน​ชื่อ​สุ​มา​นนี่​เป็น​ใคร ไป​รู้จัก​กัน​ตั้งแต่ ​เมื่อ​ไหร่ คุณ​หลวง” คุณ​นายจินดา​มอง​ตาม​สามี​ไม่​เข้าใจ​ว่า​เกิด​อะไร​ขึ้น

ooooooo

เช้า​วัน​ใหม่ โส​รัตน์​ไป​รอ​พบ​สุด​ถนอม​ที่​โรงแรม​เพื่อ​บอก​ลา เพราะ​จะ​กลับ​กรุงเทพฯ​แล้ว สุด​ถนอม​ใจหาย แต่​จำ​ต้อง​ถาม​เรื่อง​จดหมาย​ถึง​ศ​ยาม โส​รัตน์​รับรอง​ว่า​จดหมาย​ถึง​มือ​ศ​ยาม​แน่นอน

“ที่​คุณ​โส​รัตน์​บอก​ว่า​ต้อง​กลับ​ไป​ทำ​ธุระ​สำคัญ​นี่ เป็น​ธุระ​เกี่ยว​กับ​คน​พิเศษ​ของ​คุณ​หรือ​เปล่า​คะ”

“จะ​ว่า​อย่าง​นั้น​ก็ได้​ครับ ผม​กำลัง​จะ​ได้​รับคำ​ตอบ​จาก​เธอ​แล้ว​ล่ะ​ครับ  ผม​ไม่​ลืม​สัญญา​นะ​ครับ ผม​ได้​ข่าว​ดี​เมื่อ​ไหร่ ผม​จะ​บอก​คุณ​แหวว​เป็น​คน​แรก”

“แหวว​ก็​จะ​รอ​ฟัง​ข่าว​ดี​จาก​คุณ​โส​รัตน์​นะ​คะ คราว​หน้า​ถ้า​เรา​ได้​เจอ​กัน คุณ​โส​รัตน์​อย่า​ลืม​พา​เธอ​มา​ให้​แหวว​รู้จัก​นะ​คะ เธอ​จะ​ต้อง​เป็น​ผู้หญิง​ที่​น่า​รัก​มาก คุณ​โส​รัตน์​ถึง​ได้​รัก​เธอ​มาก​ขนาด​นี้ แหวว​ไป​นะ​คะ ขอ​ให้​เดินทาง​โดย​ปลอดภัย​ค่ะ” สุด​ถนอม​เดิน​ออก​ไป​อย่าง​หงอยๆ

เวลา​เดียวกัน​นั้น ศ​ยาม​กับ​วิชชุ​ดา​ก็​กำลัง​วิ่ง​ไล่​กัน​อยู่​ใน​ครัว เพราะ​ทะเลาะ​กัน​เรื่อง​ข้าวต้ม​นม​ค​ล้า​ม​ว่า​สุก​ดี​หรือ​ไม่ วิชชุ​ดา​เห็น​ว่า​สู้​ศ​ยาม​ไม่ได้​แน่​จึง​เตะ​หน้าแข้ง​เพื่อ​ตัด​กำลัง ศ​ยาม​กระโดด​เห​ย็งๆ แล้ว​รวบ​ตัว​วิชชุ​ดา​มาก​อด

“เล่น​อะไร​กัน​อยู่​ครับ” เด๋อ​เข้า​มา​พอดี

ศ​ยาม​กับ​วิชชุ​ดา​ชะงัก แล้ว​สาว​เจ้า​ก็​รีบ​ผละ​ออก​จาก​อก​ศ​ยาม เด๋อ​บอก​ว่า จะ​มา​เอา​ข้าวต้ม​ให้​ป้า​ค​ล้า​ม วิชชุ​ดา​รีบ​ก้มหน้าก้มตา​จัด​อาหาร​เช้า​แก้​เขิน

หลังจาก​ทาน​อาหาร​เช้า​เสร็จ​แล้ว ศ​ยาม​ก็​ชวน​วิชชุดา​ออก​ไป​ตก​ปลา​ด้วย​กัน เพราะ​วัน​นี้​ไม่​ต้อง​ออก​ไป​ข้าง​นอก​แต่​เด๋อ​เข้า​มา​ขวาง​บอก​ว่า วัน​นี้​เป็น​วัน​เกิด​ของ​วิชชุ​ดา

“งั้น​วัน​นี้​ฉัน​ไป​ยิง​นก​ตก​ปลา​กับ​นาย​ไม่ได้​หรอก ฉัน​จะ​ไม่​ทำ​บาป​ใน​วัน​เกิด” วิชชุ​ดา​ถอน​ตัว

“แล้ว​ปกติ​เรา​ทำ​อะไร​ใน​วัน​เกิด​บ้าง​ล่ะ”

“ก็​ไม่ได้​ทำ​อะไร​มาก ตอน​เช้า​ก็​ทำบุญ​ตักบาตร งด​ทำ​บาป​ทุก​ชนิด แล้ว​ตอน​เย็น​ก็​มี​งาน​เลี้ยง​เล็กๆเท่านั้น วัน​เกิด​ของ​ฉัน ทุก​คน​จะ​อยู่​กัน​พร้อมหน้า​ คุณ​ป้า​จะ​มา​ค้าง​ด้วย​ทุก​ปี​ พี่​กลาง​กับ​พี่​สวย​ถ้า​ไม่​ติด​ธุระ​อะไร ก็​จะ​ลง​มา​ร่วมงาน​วัน​เกิด​ฉัน​ด้วย...” วิชชุ​ดา​นิ่ง​ไป​คิดถึง​ครอบครัว

“งั้น​เย็น​นี้​ฉัน​จะ​ทำ​อาหาร​มื้อ​ใหญ่​เลี้ยง​เรา​เอง เป็น​การ​ฉลอง​วัน​เกิด​ให้” ศ​ยาม​อาสา

เสียง​เหมือน​นก​ร้อง​ดัง​ขึ้น​เหมือน​เป็น​การ​ส่ง​สัญญาณ ศ​ยาม​ชะงัก​นิ่ง​ฟัง​แล้ว​ไล่​ให้​วิชชุ​ดา​กับ​เด๋อ​กลับ​เข้า​กระท่อม​ไป​ก่อน​ อ้าง​ว่า​มี​อันตราย วิชชุ​ดา​กับ​เด๋อ​ตกใจ​รีบ​พา​กัน​วิ่ง​กลับ​ไป​ที่​กระท่อม

ศ​ยาม​เดิน​ออก​ไป​ที่​ชาย​ป่า พบ​วี​ร​ชาติ​กับ​สด​สวย​หอบ​ถุง​เสบียง​ลง​จาก​รถ วี​ร​ชาติ​บอก​ข่าว​ดี​ว่า พรุ่งนี้​โสรัตน์​ จะ​มา​ถึง เรื่อง​ทุก​อย่าง​จะ​จบ​ลง​เสียที แต่​สด​สวย​ยัง​ไม่วางใจ จะ​ขอ​เข้าไป​แอบ​ดู​วิชชุ​ดา ศ​ยาม​กับ​วี​ร​ชาติ​รีบ​ขวาง

“คุณ​วิช​สบาย​ดี​ครับ เธอ​ไม่ได้​ทุกข์​ร้อน​อะไร​เลย บาง​ครั้ง​เธอ​ก็​ยัง​ลืม​ไป​ด้วย​ซ้ำ​ว่า​เธอ​ถูก​จับเป็น​ตัวประกัน ผม​เห็น​เธอ​หาเรื่อง​เที่ยว​ซน​ได้​ทุก​วัน” ศ​ยาม​ยืนยัน แล้ว​เปลี่ยน​เรื่อง​ถาม​ทั้ง​คู่​ว่า​ขน​อะไร​มา​เยอะ​แยะ

“วัน​นี้​เป็น​วัน​เกิด​ยาย​วิช กัน​ก็​เลย​ซื้อ​ขนม​ของ​โปรด​ยาย​วิช​มา​ให้”

“ถึง​วัน​นี้​เรา​จะ​ไม่ได้​อยู่​ฉลอง​วัน​เกิด​กับ​น้อง​วิช แต่​ก็​อยาก​จะ​ทำ​อะไร​ให้​น้อง​วิช​บ้าง อย่า​ให้​วัน​เกิด​ปี​นี้​ของน้องวิช​ ผ่าน​ไป​อย่าง​เงียบเหงา​เลย​นะ​คะ” สด​สวย​ขอร้อง

ศ​ยาม​พอ​เข้าใจ​จึง​รีบ​ขน​เสบียง​กลับ​ไป​ที่​กระท่อม​และ​ลงมือ​ทำ​อาหาร​มื้อ​พิเศษ​ด้วย​ตัว​เอง

ooooooo

สด​สวย​ที่​ไม่​เห็น​ด้วย​กับ​แผนการ​ของวีร​ชาติ​แอบ​โทร.​หา​ส​อา​ง​ทิพย์​เพื่อ​บอก​ความ​จริง​เรื่อง​วิชชุดา

“เป็น​ไป​ไม่ได้​หรอก​ค่ะ คุณ​ใหญ่​หรือ​คะ​จะ​คิด​ทำ​เรื่อง​บ้าๆ ไร้​สติ​อย่าง​นี้” ส​อา​ง​ทิพย์​โวย​ลั่น

“มี​อะไร​หรือ แม่​ส​อา​งค์ โวยวาย​ซะ​ลั่น​บ้าน​เลย แล้วนั่น​โทรศัพท์​คุย​กับ​ใคร​อยู่​ล่ะ” คุณหญิง​สม​สวาท​เดิน​เข้า​มา

ส​อา​ง​ทิพย์​ถือ​หู​โทรศัพท์​ค้าง​ไว้​หัน​มา​ฟ้อง​สม​สวาท​ท่าทาง​มึนๆ “คุณ​ป้า​ขา คุณ​ใหญ่​ก่อ​เรื่อง​ใหญ่​แล้ว​ล่ะ​ค่ะ น้อง​วิช​ ไม่ได้​อยู่​กับ​คุณ​กลาง แต่​คุณ​ใหญ่​ให้​คุณ​ศ​ยาม​ลักพา​ตัว​น้อง​วิช​ไป​ขัง​ไว้​ที่​กระท่อม​ใน​ป่า​ค่ะ คุณ​ใหญ่​เสีย​สติ​ไป​แล้ว​ค่ะ​คุณ​ป้า เรา​ควร​จะ​ทำ​ยัง​ไง​ดี​คะ”

สม​สวาท​อึ้ง​มอง​ส​อา​ง​ทิพย์ เริ่ม​มึนๆไป​ด้วย​อีก​คน

ด้าน​ศยาม เมื่อ​ทำ​อาหาร​เสร็จ​ก็​ยก​ออก​มา​ที่​โต๊ะ​หน้า​กระท่อม แล้ว​จัดการ​ตกแต่ง​โต๊ะ​อาหาร เด๋อ​เข้า​มา​ถาม​ว่า​ทาน​ได้​หรือ​ยัง​เพราะ​หิว​แล้ว ศ​ยาม​บอก​ให้​รอ​พระจันทร์​ขึ้น​ก่อน เพราะ​จะ​ใช้​แสงจันทร์​ช่วย​สร้าง​บรรยากาศ

“คน​ที่​เป็น​คู่รัก​กัน​ไม่​ใช่​หรือ​ครับ ที่​ชอบ​กิน​ข้าว​ใต้​แสง​เทียน​แสงจันทร์​ แถว​นี้​ไม่​มี​ใคร​เป็น​คู่รัก​กับ​ใคร​ซัก​หน่อย” เด๋อ​โพล่ง​ออก​มา วิชชุ​ดา​ร้อนตัว​รีบ​เดิน​ออก​ไป ศ​ยาม​มอง​ตาม​แล้ว​แอบ​เขก​หัว​เด๋อ

วิชชุ​ดา​เดิน​ออก​มา​หาด​อก​ไม้​ไป​ปัก​แจกัน ศ​ยาม​ยื่น​กล้วย​ไม้ป่า​ให้​พลาง​ชวน​คุย วิชชุ​ดา​แอบ​เด็ด​กล้วยไม้​มา​เสียบ​หลัง​หู​แต่​ไม่​เข้าที่​เข้า​ทาง​เสียที ศ​ยาม​รำคาญ​จัดแจง​เสียบ​กล้วยไม้​ให้​วิชชุ​ดา​ทั้ง​สอง​มอง​กัน​นิ่ง

“พระจันทร์​ขึ้น​แล้ว กิน​ข้าว​กัน​ได้​แล้ว ผม​หิว​จะ​แย่​อยู่​แล้ว ไม่​หิว​กัน​หรือ​ยัง​ไง​ครับ” เด๋อ​วิ่ง​เข้า​มา​ลาก​วิชชุ​ดา​กลับ​กระท่อม ศ​ยาม​เดิน​ตาม​ไป​ช้าๆ

ศ​ยาม วิชชุ​ดา เด๋อ ​และ​นม​ค​ล้า​ม​นั่ง​ทา​นอ​าหาร​ใต้​แสงจันทร์​อยู่​หน้า​กระท่อม ทุก​คน​มี​ความ​สุข​กับ​อาหาร​มื้อ​นี้​มาก วิชชุ​ดา​ขอบคุณ​เสือ​มืด​ที่​ช่วย​จัด​งาน​วัน​เกิด​ให้ และ​เธอ​ก็​จะ​ไม่​มี​วัน​ลืม​เลย

“ฉัน​ก็​คง​จะ​ไม่​ลืม​เหมือน​กัน เพราะ​ทำ​อาหาร​เหนื่อย​แทบ​ตาย แล้ว​ยัง​ต้อง​ล้าง​จาน​ชาม​คน​เดียว​กอง​เบ้อเริ่ม ไม่​มี​น้ำใจ​ช่วย​กัน​บ้าง​เลย” ศ​ยาม​แกล้ง​บ่น

“นาย​จะ​จำ​ได้​แค่​นี้​เอง​เหรอ งั้น​ถ้า​พอ​ถึง​วัน​เกิด​ฉัน​ปี​หน้า นาย​ก็​คง​ลืม​ฉัน​ไป​แล้ว​ซิ​นะ ฉัน​อยาก​รู้​จริงๆว่า วัน​เกิด​ปี​หน้า จะ​เกิด​อะไร​ขึ้น​กับ​ฉัน​บ้าง ฉัน​จะ​ได้​ฉลอง​วัน​เกิด​กับ​ใคร”

“เรา​ก็​คง​จะ​ได้​ฉลอง​วัน​เกิด​กับ​คน​ที่​เรา​รัก​นั่นแหละ”

“แล้ว​นาย​ล่ะ​เคย​มี​โอกาส​ฉลอง​วัน​เกิด​กับ​คน​ที่​นาย​รัก​หรือ​เปล่า”

“ถ้า​ฉัน​ได้​อยู่​บ้าน ฉัน​ฉลอง​วัน​เกิด​กับ​แม่​ทุก​ปี”

“ฉัน​ไม่ได้​หมาย​ถึง​ป้า​ค​ล้า​ม ฉัน​หมาย​ถึง​แฟน​ของ​นาย”

“ดึก​มาก​แล้ว ไป​นอน​ได้​แล้ว ไป” ศ​ยาม​เดิน​หนี​ไม่​อยาก​พูด​ถึง​สุด​ถนอม

วิชชุ​ดา​รีบ​เดิน​ตาม​ไป​เพราะ​เข้าใจ​ว่า​เสือ​มืด​กับ​คน​รัก​มี​ปัญหา​กัน​อยู่​จึง​อยาก​ช่วย แต่​ศ​ยาม​หัน​มาส​วน

“ฉัน​รู้​ว่า​จะ​ต้อง​แก้​ปัญหา​เรื่อง​นี้​ยัง​ไง ถ้า​กำจัด​เรา​ออก​ไป​จาก​ชีวิต​ได้​เมื่อ​ไหร่ ชีวิต​ฉัน​ก็​จะ​กลับ​ไป​สงบ​สุข​เหมือน​เดิม แล้ว​ทุก​อย่าง​ก็​จะ​ดี​ขึ้น​เอง ถ้า​ไม่​อยาก​ถูก​เรียก​ว่า เป็น​ตัว​ปัญหา ก็​อย่า​มา​วุ่นวาย​ชีวิต​ของ​คน​อื่น เข้าใจ​ไหม” ศ​ยาม​เดิน​หนี วิชชุ​ดา​มอง​อย่าง​น้อยใจ

ooooooo

วิชา​ติ​เดิน​ยิ้ม​อารมณ์​ดี​เข้า​มา​ใน​บ้าน​เพราะ​ออก​ไป​ซักซ้อม​แผนการ​กับ​โส​รัตน์​มา​เรียบร้อย​แล้ว แต่​เขา​ต้อง​ชะงัก​เมื่อ​เห็น​สายตา​เอาเรื่อง​ของ​ส​อา​ง​ทิพย์​กับ​คุณหญิง​สม​สวาท​ที่​มอง​มา ทั้ง​สอง​เปิดฉาก​เล่น​งาน​วิชา​ติ​ ที่​วาง​แผน​ลักพา​ตัว​วิชชุ​ดา​ไป​ขัง​ไว้​ใน​ป่า​ทันที

วิชา​ติ​ตกใจ​คิด​หา​ข้อ​แก้ตัว อ้าง​ว่า ที่​ทำ​ไป​เพราะ​หวัง​ดี อยาก​ให้​วิชชุ​ดา​เปลี่ยนใจ​มา​ชอบ​โส​รัตน์​ชาย​ที่​เหมาะสม แต่​คุณหญิง​กับ​ส​อา​ง​ทิพย์​ยัง​ไม่​เห็น​ด้วย​อยู่ดี ทั้ง​สอง​ช่วย​กัน​คัดค้าน​และ​บังคับ​ให้​วิชา​ติ​เลิกล้ม​แผนการ

“ไม่ได้​ครับ อีก​นิดเดียว​แผนการ​ของ​ผม​ก็​จะ​สำเร็จ​แล้ว ผม​จะ​มา​ล้มเลิก​ตอน​นี้​ไม่ได้​หรอก พรุ่งนี้​ผม​กับ​โส​รัตน์​จะ​ขึ้น​นครสวรรค์​จัดการ​ทุก​อย่าง​ให้​เรียบร้อย ​ถ้า​ทุก​คน​ห่วง​อนาคต​ของ​ยาย​วิช  ก็​อย่า​มา​ยุ่ง​กับ​เรื่อง​นี้  ผม​ขอร้อง​ล่ะ​ครับ”  วิชา​ติ​ เดิน​หนี ส​อา​ง​ทิพย์​กับ​สม​สวาท​มอง​ตาม​ไม่​เห็น​ด้วย​สุดๆ

ส่วน​วิชชุ​ดา​ที่​ยัง​งอน​ไม่​เลิก​ก็​หัน​มา​ประชด​ศ​ยาม​ที่​เดิน​มา​ส่ง​ว่า​เธอ​เป็น​ตัว​ยุ่ง ศ​ยาม​อมยิ้ม​ถาม​วิชชุ​ดา​ว่า รู้จัก​ความ​รัก​ดีแล้ว​หรือ ​ถึง​ได้​อาสา​มา​ช่วย​เขา

“ความ​รัก​คือ​การ​ให้​โดย​ไม่​ต้องการ​ผล​ตอบแทน สำหรับ​ฉัน แค่​ได้​รัก​ใคร​สัก​คน​ก็​พอ​แล้ว ขอ​เพียง​ฉัน​ได้​เห็น​เขา​ได้​มี​ชีวิต​ที่​ดี มี​ความ​สุข​กับ​คน​ที่​เขา​รัก ฉัน​ก็​พอใจ”

“ฉัน​เชื่อ​ว่า ความ​รัก​ของ​เรา​จะ​ต้อง​สม​หวัง​แน่ ไม่​มี​ใคร​ปฏิเสธ​เรา​ได้​หรอก ขอ​ให้​เจอ​กับ​ผู้ชาย​ที่​โชค​ดี​คน​นั้น​เร็วๆก็​แล้วกัน” ศ​ยาม​อวย​พร

“ถ้า​หาก​นายก​ลับ​ตัว​เป็น​คน​ดี​ได้ แฟน​ของ​นาย​ก็​จะ​เป็น​ผู้หญิง​ที่​โชค​ดี​ที่สุด​เหมือน​กัน ทุก​อย่าง​ที่​นาย​ทำให้​ฉัน​วัน​นี้ แสดง​ว่า นาย​ก็​เป็น​คน​ที่​มี​จิตใจ​ดี วัน​นี้​เป็น​วัน​เกิด​ที่​พิเศษ​มาก ฉัน​จะ​ไม่​ลืม​เลย ขอบใจ​นะ เสือ​มืด” วิชชุ​ดา​หาย​งอน​เดิน​เข้า​ห้อง​นอน​ไป

วัน​ต่อ​มา ส​อา​ง​ทิพย์​โทร.​ไป​ชวน​ฤ​ทธิ​รงค์​ไป​ตาม​วิชชุ​ดา​ที่​นครสวรรค์​ด้วย​กัน สุ​มา​น​รู้​เรื่อง​ก็​ขอ​ตาม​ไป​ด้วย เธอ​ยก​สารพัด​เหตุผล​มา​อ้าง จน​ฤ​ทธิ​รง​ค์จำ​ต้อง​ให้​สุมาน​ไป​ด้วย ใน​ขณะ​ที่​ทุก​คน​เตรียมตัว​เดินทาง ศ​ยาม​ก็​เตรียม​จะ​ออก​ไป​ทำ​งาน เขา​ฝาก​ให้​วิชชุ​ดา​ดูแล​นม​ค​ล้า​ม​ที่​เพิ่ง​หาย​ป่วย​ด้วย วิชชุ​ดา​รับคำ​แล้ว​หัน​ไป​มอง​เด๋อ

เด๋อ​วิ่ง​มา​ส่ง​ห่อ​ข้าว​ให้​ศ​ยาม ศ​ยาม​ขอบใจ

“เสือ​มืด​ต้อง​ขอบคุณ​คุณ​วิช คุณ​วิช​เป็น​คน​เตรียม​ไว้​ให้ เสือ​มืด​ชอบ​รีบ​ร้อน​ออก​ไป​โดย​ไม่​กิน​ข้าว​เช้า คุณ​วิช​เป็น​ห่วง​กลัว​เสือ​มืด​จะ​ไป​หิว​กลาง​ทาง” เด๋อ​มอง​ไป​ทาง​ลูกพี่ ศ​ยาม​มอง​ตาม​แล้ว​แกล้ง​พูด​ดังๆ

“งั้น​ฝาก​ขอบคุณ​เจ้านาย​แก​ด้วย เธอ​ช่าง​มี​น้ำใจ​จริงๆ” ศ​ยาม​ชู​ห่อ​ข้าว วิชชุ​ดา​เมิน​หน้าทำ​ไม่​รู้​ไม่​ชี้

ooooooo

ศ​ยาม​มา​ถึง​บ้าน​วี​ร​ชาติ​ก็​โดน​วิชา​ติ​กับ​โส​รัตน์​รุม​ซัก​เรื่อง​วิชชุ​ดา​ด้วย​ความ​เป็น​ห่วง แล้ว​ทั้ง​สอง​ก็​รวบรัด​ตัด​ความ​บอก​ว่า จะ​เข้า​ชิง​ตัว​วิชชุ​ดา​ใน​วัน​นี้​เลย

“เดี๋ยว​ครับๆ เรา​ยัง​ลงมือ​ไม่ได้​ครับ วัน​นี้​ผม​มี​งาน​สำคัญ​รอ​อยู่ เพราะ​เสือ​สอน​ประกาศ​ว่า​จะ​ปล้น​บ้าน​เศรษฐี​ปากน้ำโพ​และ​วัน​ที่​มัน​จะ​ปล้น​ก็​คือ​คืน​นี้ แผนการ​ชิง​ตัว​คุณ​วิช​คง​ต้อง​เลื่อน​ไป​เป็น​วัน​พรุ่งนี้​นะ​ครับ” ศ​ยาม​รีบ​บอก

“เลื่อน​ไป​เป็น​วัน​พรุ่งนี้​ก็ได้ ดี​เหมือน​กัน​แก​จะ​ได้​มี​เวลา​ซักซ้อม​ก่อน​ที่​จะ​ลงมือ​จริง จะ​ได้​ไม่​มี​อะไร​ผิด​พลาด​ได้” วิชา​ติ​หัน​มา​คุย​กับ​โส​รัตน์

สด​สวย​ถือ​ถาด​เครื่อง​ดื่ม​เข้า​มา​เสิร์ฟ​ให้​ ได้ยิน​เข้า​ก็​ ประชด​ใส่ “อย่าง​นี้​คุณ​โส​รัตน์​คง​ต้อง​ซ้อม​ให้​หนัก​นะ​คะ พรุ่งนี้​จะ​ได้​แสดง​ละคร​ได้​สม​บทบาท​ แต่​ก็​อย่า​คาด​หวัง​ไว้​มาก​นะ​คะ น้อง​วิช​เป็น​คน​ฉลาด​ถ้า​มี​พิรุธ​แม้แต่​นิดเดียว​รับรอง​เธอ​จะ​ต้อง​จับ​โกหก​ได้​แน่ๆ แผนการ​ที่​วาง​ไว้​ดิบดี มี​หวัง​ล้มเหลว​ไม่​เป็น​ท่า” สด​สวย​เดิน​ลอยชาย​ออก​ไป

ศ​ยาม วิชา​ติ วี​ร​ชาติ และ​โส​รัตน์​มอง​หน้า​กัน​ตา​ปริบๆ

วิชชุ​ดา​อยาก​ตอบแทน​เสือ​มืด​ที่​ช่วย​จัด​งาน​วัน​เกิด​ให้ จึง​ชวน​เด๋อ​เข้า​ครัว​ทำ​อาหาร​เลี้ยง​เสือ​มืด​บ้าง​เพราะ​อีก​ไม่​กี่​วัน​เธอ​ก็​ต้อง​กลับ​บ้าน​แล้ว เธอ​เข้าไป​ปรึกษา​นม​ค​ล้า​ม​ว่า​เสือ​มืด​ชอบ​ทาน​อะไร นม​ค​ล้า​ม​ลอบ​มอง​วิชชุ​ดา​อย่าง​สงสัย

ส่วน​ศ​ยาม​โดน​วิชา​ติ​กับ​โส​รัตน์​ลาก​ตัว​มา​หลัง​บ้าน​เพื่อ​ซ้อม​คิว​บู๊​ตอน​เข้า​ชิง​ตัว​วิชชุ​ดา แต่​โส​รัตน์​ทำ​พลาด​โดนศยาม​ยิง​ใส่​ก่อน​ทุก​ครั้ง ร้อน​ถึง​ผู้​กำกับ​วิชา​ติ​ต้อง​มา​ช่วย​จัด​ท่าทาง

“โส​รัตน์ แก​จะ​ต้อง​ชัก​ปืน​ให้​เร็ว​กว่า​นี้ เข้าใจ​ไหม ดี​นะ​ที่​เป็น​กระสุน​ปลอม ไม่​งั้น​มือ​แก​ได้​ทะลุ​แน่ นาย​มืด ยัง​ไง​นาย​ก็​ห้าม​ยิง​ใส่​โส​รัตน์ นาย​ต้อง​เป็น​ฝ่าย​ถูก​ยิง​ฝ่าย​เดียว เข้าใจ​ไหม” วิชา​ติ​เสียง​เข้ม

“ผม​ขอโทษ​ครับ มือ​มัน​ไป​เอง อย่าง​นี้​เพื่อ​ไม่​ให้​มี​อะไร​ผิด​พลาด ผม​เอา​กระสุน​ออก​ดี​กว่า” ศ​ยาม​นึก​ห่วง

“งั้น​ซ้อม​กัน​อีก​รอบ​แล้วกัน เริ่ม​ซ้อม​ตั้งแต่​ตอน​ที่​กัน​เข้าไป​ช่วย​น้อง​วิช​เลย” โส​รัตน์​ชวน

“ผม​ไม่​มี​เวลา​แล้ว​ล่ะ​ครับ ผม​มี​นัด​กับ​สาย​สืบ” ศยาม​ขอตัว

โส​รัตน์​หัน​มา​ถาม​ศ​ยาม​กับ​วิชา​ติ​ว่า​จะ​ให้​เขา​ช่วย​อะไร​เรื่อง​เสือ​สอน​ได้​บ้าง

“คืน​นี้​แก​ไม่​ต้อง​ทำ​อะไร เตรียมตัว​ให้​ดี​สำหรับ​งาน​ใหญ่​พรุ่งนี้​ดี​กว่า กัน​กับ​นายก​ลาง​จะ​ไป​ช่วย​นาย​มืด​จับ​ไอ้​เสือ​สอน​เอง ไม่​ใช่​ว่า ไม่​เชื่อ​ฝีมือ​แก​นะ “แ​ต่อ​ยาก​จะ​ให้​แก​ออม​กำลัง​ไว้​ดี​กว่า” วิชา​ติ​แนะนำ

โส​รัตน์​พยัก​หน้า​รับ​แล้ว​ส่ง​จดหมาย​ที่สุด​ถนอม​ฝาก​มา​ให้​ศ​ยาม​พร้อม​คุย​ว่า “ฉัน​ไป​เยี่ยม​คุณ​แหวว​ตาม​ที่​แก​ขอร้อง​ไง​ล่ะ ฉัน​พูด​กับ​คุณ​แหวว​จน​เธอ​เข้าใจ​เรื่อง​สุ​มา​น​แล้ว​นะ แก​ช่วย​ฉัน​เรื่อง​น้อง​วิช ฉัน​ก็​ต้อง​ช่วย​แก​ตอบแทน​ความ​รัก​ของ​เรา​ทั้ง​สอง​คน​ใกล้​จะ​สม​หวัง​แล้ว​นะ ไอ้​น้อง​ชาย”

ศ​ยาม​มอง​จดหมาย​ใน​มือ​อย่าง​ดีใจ​แต่​ไม่​มี​เวลา​เปิด​อ่าน​เพราะ​ต้อง​รีบ​ไปพบ​สาย​สืบ และ​ใน​ระหว่าง​ที่​เขากับ​สายสืบ​ อยู่​ใน​ตลาด​ปากน้ำโพ สุ​มา​น​ก็​วิ่ง​เข้า​มา​ทัก ทำให้​สาย​สืบ​ที่จะเข้าไป​ส่งข่าว​ต้อง​หลบ​ออก​ไป

“คุณ​มา​ทำ​อะไร​ที่​นี่” ศ​ยาม​แปลก​ใจ

“สุ​มา​น​ตาม​น้อง​ชาย​มา​เที่ยว​ค่ะ ที่จริง​เรียก​ว่า มา​เที่ยว​ก็​ไม่​ถูก​หรอก​ค่ะ​น้อง​ชาย​สุ​มา​น​มา​หา​แฟน​เขา​น่ะ​ค่ะ เขา​มี​ปัญหา​กับ​ทาง​ครอบครัว​แฟน​นิดหน่อย​เขา​ก็​เลย​อยาก​ให้​สุ​มา​น​มา​ด้วย เผื่อ​จะ​ช่วย​อะไร​ได้​บ้าง” สุ​มา​น​โผ​เข้า​กอด พร้อม​กับ​ฤ​ทธิรงค์​ ที่​วิ่ง​กระหืดกระหอบ​มา​ต่อว่า​สุ​มา​น

“พี่​อยู่​ที่​นี่เอง จะ​เดิน​ไป​ไหน​ทำไม​ไม่​บอก ผม​ตาม​หา​แทบ​แย่”

สุ​มา​น​ส่ง​ยิ้ม​หวาน​แนะนำ​ให้​สอง​หนุ่ม​รู้จัก​กัน ศ​ยามมอง​ ฤ​ทธิ​รงค์​อย่าง​จำ​ได้​ว่า​เป็น​เพื่อนสนิท​วิชชุ​ดา เขา​พา​ทั้ง​คู่​ไป​นั่ง ​ในร้าน​กาแฟ​เพื่อ​สอบ​ถาม​เรื่องราว เพราะ​สุ​มา​นบ​อก​ว่า​อยาก​ให้​ศ​ยาม​ช่วย​สืบ​ข่าว​วิชชุ​ดา​ให้ แต่​ฤ​ทธิ​รงค์​รีบ​ปฏิเสธ​เพราะ​กลัว​เรื่อง​จะ​ยุ่ง​ไป​กัน​ใหญ่ สอง​พี่น้อง​หัน​มา​เถียง​กัน ศ​ยาม​ได้​ โอกาส​รีบ​ตัดบท

“แล้ว​ผม​จะ​ลอง​สืบ​ให้​แล้วกัน​นะ​ครับ แต่​คง​ต้อง​ให้​วันนี้​

ผ่าน​ไป​ก่อน  คืน​นี้​จะ​มี​การ​ปล้น​ครั้ง​ใหญ่​​  ตอน​นี้​พวก​คุณ​ควร​จะ​รีบ​กลับ​ที่​พัก ยิ่ง​ตอน​กลางคืน​ก็​อย่า​ออก​มา​เดิน​เพ่นพ่าน​เป็นอันขาด”

“ว้าย​ตาย​แล้ว จะ​มี​การ​ปล้น​หรือ​คะ น่า​กลัว​จัง​เลยค่ะ แล้ว​ศ​ยาม​พัก​ที่ไหน​ล่ะ​คะ​ขอ​สุ​มา​น​ไป​พัก​ด้วย​ได้​ไหม​ มี​ศ​ยาม​ คอย​ปกป้อง​สุ​มา​น สุ​มา​น​จะ​ได้​อุ่น​ใจ​ ไม่​งั้น​คืน​นี้​สุ​มา​นนอน

ไม่​หลับ​ทั้ง​คืน​แน่ๆ” สุ​มา​น​เกาะ​แขน​อ้อน

ศ​ยาม​อึกอัก​แล้ว​หัน​ไป​เห็น​สาย​สืบ​ยืน​รอ​อยู่​จึง​รีบ​ออกตัว “ไม่ได้​หรอก​ครับ ผม​ต้อง​รีบ​ไป​แล้ว ดูแล​ตัว​เองดีๆ

นะ​ครับ” ศ​ยาม​รีบ​เดิน​ออก​ไป

“คุณ​ศ​ยาม​นี่​ฉลาด​ทันคน​สม​กับ​เป็น​ตำรวจ​มือ​ปราบ​จริงๆนะ​ครับ” ฤ​ทธิ​รงค์​ยิ้มเยาะ​มอง​สุ​มา​น​ที่นั่ง​หน้า​ง้ำ

คุณหญิง​สม​สวาท​กับ​ส​อา​ง​ทิพย์​ตาม​วิชา​ติ​มา​ถึงที่​ปากน้ำโพ เพราะ​ต้องการ​รับ​ตัว​วิชชุ​ดา​กลับ​ไป​ด้วย​กัน แต่​วิชา​ติ​ไม่​ยอม ​เขา​ยืนยัน​จะ​ดำเนิน​การ​ตาม​แผน​ต่อ​ไป สมสวาท ส​อา​ง​ทิพย์​ และ​สด​สวย​มอง​หน้า​กัน​อย่าง​ร้อน​ใจ

ooooooo

วิชชุ​ดา​และ​เด๋อ​ลง​เล่น​น้ำ​ลำธาร​อย่าง​เย็นใจ โส​รัตน์​เข้า​มา​แอบดู​อยู่​ห่างๆ สัก​พัก​ศ​ยาม​ก็​กลับ​มา แต่​เขา​ไม่​เห็น​โส​รัตน์ วิชชุ​ดา​ดำ​น้ำ​ลง​ไป​อีก คราวนี้​นาน​ กว่า​ทุก​ครั้ง จน​โส​รัตน์​เริ่ม​เป็น​ห่วง​ขยับ​จะ​เข้าไป​ดู แต่​ ต้อง​ชะงัก​เพราะ​ศ​ยาม​ถอด​เสื้อแจ็กเกต​โยน​ทิ้ง แล้วลุย​ น้ำ​ลง​ไป​ตาม​หา

วิชชุ​ดา​โผล่​พรวด​ขึ้น​มา​ทัก “เสือ​มืด​มา​ตั้งแต่​เมื่อ​ไหร่”

“เรา​นี่​เล่น​อะไร​ไม่​เข้า​เรื่อง ฉัน​คิด​ว่า เรา​จม​น้ำ​ตาย​ไป​แล้ว​นะ​เนี่ย เลิก​เล่น​ได้​แล้ว ไป กลับ​ได้​แล้ว”

ศ​ยาม​ลาก​ตัว​วิชชุ​ดา​ขึ้น​จาก​น้ำ แต่​เมื่อ​เห็น​เธอ​ห่อ​ไหล่​ด้วย​ความ​หนาว ก็​หยิบ​เสื้อ​แจ็กเ​กต​คลุม​ตัว​ให้ โส​รัตน์​มอง​เห็น​ถึง​ความ​ห่วงใย​เอาใจใส่​ของ​ศ​ยาม แล้ว​จู่ๆศ​ยาม​ก็​หันกลับ​มา​ถาม​หา​เด๋อ

วิชชุ​ดา​หยุด​ไม่ทัน ชน​เข้า​กับ​ศ​ยาม​เกือบ​ล้ม ศ​ยามรีบ​จับ​ตัว​วิชชุ​ดา​ไว้​แล้ว​เรียก​ให้​เด๋อ​ที่​วิ่ง​หอบ​ดอกไม้​มาก​ลับ​บ้าน โส​รัตน์​ออก​จาก​ที่​ซ่อน​ตัว​มอง​ตาม​ทั้ง​คู่​ด้วย​ความรู้สึก​แปลกๆ

ศ​ยาม​พา​ตัว​วิชชุ​ดา​เข้า​มา​ใน​กระท่อม แต่​พอ​เห็น​สายตา​นม​ค​ล้า​ม​ที่​มอง​มา​ก็​รีบ​ปล่อย​มือ​วิชชุ​ดา​ แล้ว​ไล่​ให้​ไป​อาบ​น้ำ วิชชุ​ดา​จะ​เอา​เสื้อ​แจ็กเ​กต​ของ​ศ​ยาม​ไป​ซัก​ให้ แต่​ศยาม ​ไม่​ยอม​ดึง​เสื้อ​มา​แล้ว​ไล่​เด๋อ​ให้​ตาม​ไป​ดูแล​ลูกพี่​ด้วย

นม​ค​ล้า​ม​เข้า​มา​ถาม​เรื่อง​โส​รัตน์​กับ​วิชา​ติ​ว่า มา​ถึง​หรือ​ยัง

“มา​ถึง​แล้ว พรุ่งนี้​พี่​โส​รัตน์​จะ​มา​ช่วย​คุณ​วิช​ตาม​แผนการ​ที่​วาง​ไว้”

“คุณ​มืด​แน่ใจ​หรือ​คะ​ว่า ทุก​อย่าง​จะ​เป็น​ไป​ตาม​แผนการ​ที่​วาง​ไว้ ดูเหมือน​ว่า คุณ​วิช​เห็น​อก​เห็นใจ​เสือ​มืด​เหลือเกิน ดีไม่ดี​ถ้า​พรุ่งนี้​เสือ​มืด​ไม่ได้​เงิน​ค่า​ไถ่​ เธอ​อาจจะ​ไม่​ยอม​ไป​จาก​ที่​นี่​ก็ได้” นม​ค​ล้า​ม​เตือน

“แล้ว​ฉัน​จะ​ทำให้​คุณ​วิช​อยาก​ไป​จาก​ที่​นี่เอง นม​ไม่​ต้อง​เป็น​ห่วง​หรอก” ศ​ยาม​เดิน​หนี​เข้า​ห้อง​นอน แล้ว​หยิบ​จดหมาย​ของ​สุด​ถนอม​มา​อ่าน​อย่าง​ตั้งใจ แต่​เมื่อ​เห็น​คำ​ลงท้าย

“คุณ​ศ​ยาม คุณ​เป็น​คน​มั่นคง​ใน​ความ​รัก เมื่อ​รัก​ใคร​แล้ว​ก็​จะ​ไม่​เปลี่ยนใจ​ง่ายๆ  แหวว​จะ​คอย​คุณ​กลับ​มานะ​คะ” ก็​รู้ตัว​ว่า​ใจ​ตัว​เอง​แกว่งๆไป​เหมือน​กัน

“เมื่อ​รัก​ใคร​แล้ว​ก็​จะ​ไม่​เปลี่ยนใจ​ง่ายๆ...” ศ​ยาม​ทบทวน​ความรู้สึก​ของ​ตัว​เอง​ที่​มี​ต่อ​วิชชุ​ดา

ooooooo

คุณนาย​จินดา​เห็น​ลูก​สาวก​ลับ​มา​อย่าง​ปลอดภัย​ก็​ดึง​เข้า​ไป​กอด​พลาง​หอม​ซ้าย​หอม​ขวา​อย่าง​คิดถึง แล้ว​ฟูมฟาย​ฟ้องเรื่อง​หลวง​พิศาล​ที่​หมู่​นี้​ดู​แปลกๆไป​ทำ​เหมือน​จะ​นอกใจ​เธอ ใน​ขณะ​ที่​หลวง​พิศาล​ทำ​เข้ม​กลบเกลื่อน​พิรุธ​ไล่​ให้​ลูก​สาว​ขึ้น​ไป​พัก​แล้ว​เดิน​หนี​ออก​ไป

“แต่​แม่​สังหรณ์​ใจ​ว่า คุณ​พ่อ​กำลัง​จะ​นอกใจ​แม่ คุณ​พ่อ จะ​ต้อง​มี​ผู้หญิง​อื่น​แน่ๆ อย่า​ให้​แม่​จับ​ได้​ล่ะ ไม่​งั้น​แม่​เล่น​งาน​ถึง​ตาย​แน่ๆ” คุณนาย​จินดา​ฟ้อง​ต่อ สุด​ถนอม​ฟัง​แล้ว​ก็​หนักใจ

ส่วน​ศ​ยาม​จำ​ต้อง​สวม​บท​โหด​พูด​ทำร้าย​จิตใจ​วิชชุ​ดา เพราะ​อยาก​ให้​เธอ​ตัดใจ​และ​ไป​จาก​เขา​ให้​เร็ว​ที่สุด วิชชุ​ดา​ถึง​กับ​น้ำตา​นอง​เมื่อ​ได้​ฟัง​คำ​ของ​ศ​ยาม เธอ​ทวง​ถาม​สัญญา​เรื่อง​เสือ​มืด​จะ​เลิก​เป็น​โจร

“ฉัน​รำคาญ​ที่​เรา​ชอบ​ตอแย ก็​เลย​รับปาก​ไป​อย่าง​นั้น เชื่อ​อะไร​กับ​คำ​พูด​ของโจร โง่​ชะมัด” ศ​ยาม​หัวเราะ​เยาะ

“งั้น​ก็ตาม​ใจ​นา​ย ถ้า​นาย​คิด​ได้​แค่​นี้​ก็ตาม​ใจ สงสาร​ก็​แต่​ป้า​ค​ล้า​ม...​ป้า​แก​แก่​แล้ว​แก​ควร​จะ​ได้​ใช้​ชีวิต​อย่าง​สงบ​สุข ไม่​ใช่​ต้อง​คอย​หนี​ตำรวจ​หัวซุกหัวซุน​ไป​กับ​นาย​ แล้ว​ยัง​แฟน​นาย​อีก​ล่ะ ถ้า​เธอ​รู้​ว่านาย​เป็น​โจร​ชั่ว​เที่ยว​ปล้น​ฆ่า​ชาว​บ้าน ​เธอ​จะ​ต้อง​รังเกียจ​นาย เหมือน​อย่าง​ที่​ฉัน​ขยะแขยง​นาย​อยู่​ใน​ตอน​นี้ ฉัน​มอง​นาย​ผิด​ไป ฉัน​นึก​ว่านาย​จะ​เป็น​คน​ที่​มี​ศักดิ์ศรี​ หรือ​อาจจะ​มี​จิตสำนึก​ที่​ดี​บ้าง​ แต่​นาย​ไม่​มี​
เลย​ซัก​นิดเดียว นาย​ไม่​มี​ความ​เป็น​คน​หลง​เหลือ​อยู่​แล้วด้วย​ซ้ำ”

“ฉัน​เป็น​โจร ถ้า​ไม่​ชั่ว​ก็​ไม่​ใช่​โจร​แล้ว เรา​ปาก​ดี​อย่าง​นี้​ ทำให้​ฉัน​ตัดสินใจ​ได้​ง่าย​ขึ้น ​พรุ่งนี้​ฉัน​จะ​ต้อง​ได้​เงิน​ค่า​ไถ่​จาก​พี่​ชาย​เรา ถ้า​ไม่​อย่าง​นั้น​ฉัน​จะ​ส่ง​เรา​ไป​ขาย​ซ่อง​ แต่​ก่อน​ที่​จะ​ส่ง​ไป​ขาย ฉัน​จะ​รีด​ประโยชน์​จาก​เรา​ให้​มาก​ที่สุด​ คง​รู้​นะ​ว่า​ผู้หญิง​อย่าง​เรา​จะ​ทำ​ประโยชน์​อะไร​ให้​กับ​ผู้ชาย​ได้​บ้าง” ศ​ยาม​แสร้ง​หัวเราะ แล้ว​เดิน​จาก​ไป

“เสือ​มืด คน​อย่าง​นาย​จะ​ต้อง​ไม่​ตาย​ดี​แน่ ฉัน​เกลียด​นาย ไอ้​เสือ​มืด” วิชชุ​ดา​ตะโกน​ด่า​ทั้ง​น้ำตา แล้ว​ขึ้น​ไป​นั่ง​ร้องไห้​บน​บ้าน​ต้นไม้

เด๋อ​ตาม​มา​ปลอบ​ใจ วิชชุ​ดาบ​อก​เด๋อ​ว่า เธอ​จะ​ไม่​สนใจ​เสือ​มืด​อีก​แล้ว​เพราะ​เขา​ไม่​รักษา​คำ​พูด

“ฉัน​เกลียด​เสือ​มืด ฉัน​จะ​ไม่​ยอม​ให้​เสือ​มืด​ได้​เงิน​จาก​พี่​ใหญ่​พี่​กลาง​แม้แต่​บาท​เดียว พรุ่งนี้​เรา​จะ​หนี​ไป​จาก​ที่​นี่ ​เสือ​มืด​จะ​ต้อง​เสียใจ​ที่​ผิด​คำ​สัญญา​กับ​ฉัน” วิชชุ​ดา​เช็ดน้ำ​ตา​ฮึด​สู้​อีก​ครั้ง

เมื่อ​ศ​ยาม​เดิน​ออก​มา​พ้น​กระท่อม​แล้ว​ก็​ถอน​ใจ เซ็ง​กับ​สภาพ​ตัว​เอง เขา​ตัดใจ​บอก​กับ​ตัว​เอง

“ยัง​ไง​มัน​ก็​ต้อง​จบ​ลง​อย่าง​นี้ ทำใจ​เถอะ​วะ ไอ้​เสือ​มืด” ศ​ยาม​เดิน​ดุ่มๆออก​ไป

ooooooo

ส​อา​ง​ทิพย์​ออก​มา​ต้อนรับ​ฤ​ทธิ​รงค์​ที่นั่ง​รอ​อยู่ แต่​พอ​เห็น​สุ​มา​น​มา​ด้วย​ก็​ไม่​ชอบใจ​นัก สุ​มา​น​พูด​ยั่ว​ส​อา​ง​ทิพย์​เรื่อง​วิชา​ติ​ จึง​โดน​เธอ​ด่า​กลับ​แบบ​ผู้ดี​แล้ว​หัน​มา​กำชับ​ฤ​ทธิ​รงค์​ว่า ถ้า​อยาก​รู้​เรื่อง​วิชชุ​ดา​มาหาใหม่​พรุ่งนี้

“หวัง​ว่า​คุณ​ฤทธิ์​คง​จะ​มา​คน​เดียว​นะ​คะ สำหรับ​คน​อื่น​พี่​ไม่​ต้อนรับ​ค่ะ ถ้า​พูด​อย่าง​นี้​แล้ว​ยัง​มา​ให้​เห็น​หน้า​อีก ก็​หน้า​ทน​เกินไป​แล้ว​ล่ะ​ค่ะ” ส​อา​ง​ทิพย์​เดิน​ออก​ไป สุ​มา​นมอง​ตาม​ยิ้ม​อย่าง​ไม่​ยี่หระ

กลางดึก​คืน​นั้น เสือ​สอน​กับ​ลูกน้อง​ก็​เข้า​ปล้น​เถ้าแก่​ฮวด​ตาม​นัด ศ​ยาม​กับ​วิชา​ติ​แยก​กัน​ออก​ตาม​ล่า แต่​วิชา​ติ​พลาดท่า​โดน​เสือ​สอน​ที่​ปลอม​ตัว​เป็น​เถ้าแก่​ฮวด​หลอก​ให้​พา​หนี ศ​ยาม​เข้าไป​บ้าน​พบ​เถ้าแก่​ฮวด​โดน​จับ​มัด​มือ​มัด​เท้า​ปิดปาก​ดิ้นรน​ไป​มา​อยู่​บน​เตียง ก็​รีบ​เข้าไป​ช่วย​แก้​ผ้า​ปิดปาก​ให้ เถ้าแก่​ฮวด​โวยวาย

“ตาม​ไป​จับ​มัน เร็ว​เข้า ไอ้​เสือ​สอน​มัน​ปล้น​เงิน​ทอง​อั๊ว​ไป​หมด​แล้ว ไป​ตาม​จับ​ตัว​มัน​เร็ว​เข้า ก่อน​ที่​มัน​จะ​หนี​ไป​ไกล”

“แล้ว​เสือ​สอน​รูปพรรณ​สัณฐาน​มัน​เป็น​ยัง​ไง”

“หน้า​มัน​ก็​เหมือน​โจร​น่ะ​สิ ถาม​ได้ อ้อ มัน​ไม่ได้​ขโมยเงินทองอั๊วไปเท่านั้น มันยังขโมย​เสื้อ​ผ้า​อั๊ว​ไป​ใส่​ด้วย มัน​จะ​เอา​ให้​อั๊ว​หมดตัว​หรือ​ยัง​ไง”

ศ​ยาม​รู้ทัน​ทีว่า​เสือ​สอน​ปลอม​ตัว​เป็น​เถ้าแก่​ฮวด​หนี​ออก​ไป​จึง​รีบ​ตาม ระหว่าง​ทาง​พบ​วิชา​ติ​นอน​สลบ​อยู่

“พี่​ใหญ่ๆเกิด​อะไร​ขึ้น​ครับ” ศ​ยาม​เข้า​ประคองวิชา​ติ

“เดี๋ยวๆ อย่า​เพิ่ง​ถาม​อะไร” วิชา​ติ​ยัง​มึน​ไม่​หาย

“งั้น​พี่​ใหญ่​รอ​ที่​นี่​ก่อน​นะ​ครับ ผม​ต้อง​รีบ​ไป​ตาม​ตัว​เสือ​สอน​ให้​เจอ มัน​ปลอม​ตัว​เป็น​เถ้าแก่​ฮวด​อย่าง​นี้ มัน​ไม่​รอดหูรอดตา​พวก​เรา​ไป​ได้​แน่ๆ ผม​ต้อง​รีบ​กระจาย​ข่าว​บอก​ให้​ทุก​คน​รู้”

“นาย​พูด​ว่า​อะไร​นะ ไอ้​เสือ​สอน​มัน​ปลอม​ตัว​เป็น​เถ้าแก่​ฮวด​เหรอ นึก​แล้ว​เชียว ทำไม​ฉัน​ถึง​ได้​เซ่อ​อย่าง​นี้ ไอ้​จอม​วายร้าย​มัน​ต้ม​ฉัน​ซะ​สุก” วิชา​ติ​เจ็บใจ​ตัว​เอง​แล้ว​บอก​เล่า​เรื่องราว​ที่​ตน​พา​เสือ​สอน​หนี​ให้​ศ​ยาม​ฟัง

“มัน​คง​ต้อง​กบดาน​ที่ไหน​ก่อน​แน่ๆ มัน​ปล้น​ได้​ทั้ง​เงิน​ทั้ง​ทอง​ไป​ตั้ง​มากมาย ​มัน​ต้องหา​ที่​ซ่อน​เป็น​อย่าง​แรก ​จาก​นั้น​หา​ทาง​หนี​เอา​ตัว​รอด​ก่อน แล้ว​ค่อย​กลับ​มา​เอา​ของ​ที่​ปล้น​ได้​ไป​แบ่ง​กัน​ทีหลัง” ศ​ยาม​มั่นใจ แต่​ยัง​นึก​ไม่​ออก​ว่า​เสือ​สอน​น่า​จะ​ไป​กบดาน​ที่ไหน

ด้าน​เสือ​สอน​เมื่อ​ซ่อน​สมบัติ​ที่​ปล้น​มา​ได้​เรียบร้อย​แล้ว​ก็​บอก​กับ​ลูกน้อง​คู่ใจ​ว่า จะ​หา​ที่​พัก​กัน​แถว​นี้​ก่อน ​เพราะ​ตำรวจ​คง​ตั้ง​ด่าน​สกัด​จับ​ไว้​ทุก​ทาง​แล้ว กง​กับ​ลาด​มอง​หน้า​กัน​นึก​หวั่น​จะ​โดน​จับ

“มี​แสง​ไฟ​มา​จาก​ทาง​โน้น น่า​จะ​มี​บ้าน​คน​ว่ะ” เสือ​สอน​เดิน​ออก​ไป กง​กับ​ลาด​รีบ​ตาม

วิชชุ​ดา​ที่​ยังนอน​ไม่​หลับ​ได้ยิน​เสียง​คน​เดิน​อยู่​ที่​หน้า​ห้อง​ก็​ร้อง​เรียก​เพราะ​คิด​ว่า​เป็น​เสือ​มืด แต่​คน​ที่​เปิด​ประ​ตูเข้า​มา​กลับ​เป็น​เสือ​สอน​กับ​ลูกน้อง

“แก แก​เป็น​ใคร” วิชชุ​ดา​ตกใจ​ถอย​หนี เด๋อ​สะดุ้ง​ตื่น​กระโดด​ลง​จาก​เตียง​มา​ยืน​ข้าง​ลูกพี่ “พวก​แก​เป็น​ใคร เข้า​มา​ที่​นี่​ได้​ยัง​ไง” วิชชุ​ดา​มอง​หา​อาวุธ

“หรือ​พวก​มัน​เป็น​ลูกน้อง​เสือ​มืด​ครับ คุณ​วิช”

“ใคร​หรือ เสือ​มืด ฉัน​ไม่​เคย​ได้ยิน​โจร​ชื่อ​เสือ​มืด​เลย ถ้า​จะ​มี​โจร​ที่​พอ​จะ​มี​คน​รู้จัก​หน่อย    ก็​น่า​จะ​เป็น​เสือ​สอน​

มาก​กว่า” เสือ​สอน​แนะนำ​ตัว

“เสือ​สอน...แก​คือ​เสือ​สอน​เหรอ” วิชชุ​ดา​ยืน​ประจันหน้า​กับ​เสือ​สอน

เสือ​สอน​ไม่​ตอบ​คำ มอง​วิชชุ​ดา​ยิ้มๆ ทำให้​สาว​เจ้า​ดู​ไม่​ออก​ว่า มา​ร้าย​หรือ​มา​ดี

ooooooo

ตอนที่ 8

คุณหญิง​สม​สวาท​นั่ง​อ่าน​หนังสือพิมพ์​อยู่​หน้า​บ้าน วิชา​ติ​กับ​ส​อา​ง​ทิพย์​เข้า​มาลา ก่อน​ออก​ไป​ทำ​งาน คุณหญิง​เห็น​ทั้ง​คู่​ทำ​มึนตึง​ใส่​กัน จึง​เอ่ย​ถาม​ด้วย​ความ​เป็น​ห่วง ส​อา​ง​ทิพย์​กับ​วิชา​ติ​แย่ง​กัน​ฟ้อง จน​คุณหญิง​จับความ​ไม่ได้

“ก็​คุณ​เป็น​ซะ​อย่าง​นี้ เรา​ถึง​พูด​กัน​ไม่​รู้​เรื่อง​ซัก​ที ผม​ก็​เพิ่ง​รู้จัก​นิสัย​แท้ๆของ​คุณ​เหมือน​กัน ไม่​มี​เหตุผล หูเบา​เชื่อ​คน​ง่าย ถ้า​คุณ​ไม่​เชื่อใจ​ผม ก็​เท่ากับ​คุณ​ไม่​ให้​เกียรติ​ผม​นะ ส​อา​งค์” วิชา​ติ​เริ่ม​เสียง​ดัง

“คุณ​ถาม​ตัว​เอง​ดี​กว่า​ว่า คุณ​ให้​เกียรติ​ส​อา​งค์​แล้ว​หรือ​ยัง แล้ว​ค่อย​มา​ทวง​ถาม​กับ​ส​อา​งค์ ส​อา​งค์​ขอตัว​ไป​ทำ​งาน​ก่อน​นะ​คะ คุณ​ป้า”ส​อา​ง​ทิพย์​ไหว้​คุณหญิง​สม​สวาท​แล้ว​เดิน​ออก​ไป วิชา​ติ​มอง​ตาม​ด้วย​ความ​หนักใจ

ฤ​ทธิ​รงค์​อยาก​จะ​ช่วย​วิชา​ติ​กับ​ส​อา​ง​ทิพย์ เขา​เข้า​มา​คุย​กับ​สุ​มา​น​ขอ​ให้​เลิกล้ม​แผนการ แต่​สุ​มา​น​ไม่​ยอม​อ้าง​ว่า ถ้า​ปล่อย​ให้​ผู้ชาย​ที่​ดี​พร้อม​อย่าง​วิชา​ติ​หลุดมือ​ไป​ก็​โง่​เต็มที

“พี่​ไม่​มี​ความ​ละ​อา​ยใจ​บ้าง​หรือ​ยัง​ไง​ครับ ไป​แย่ง​ผู้ชาย​ที่​มี​ครอบครัว​แล้ว ​คิด​จะ​ทำ​อะไร ก็​น่า​จะ​เห็นแก่​ชื่อเสียง​วงศ์​ตระกูล​บ้าง ถ้า​หากพี่​ไม่​เลิกความ​คิด​อย่าง​นี้ ผม​ก็​จะ​ไม่​นับถือ​พี่​เป็น​พี่​อีก​ต่อ​ไป”

“ยัง​ไง​เธอ​ก็​ตัดขาด​จาก​พี่​ไม่ได้​หรอก​จ้ะ ฤทธิ์ ถ้า​เธอ​ได้​แต่ง​งา​นกับ​น้อง​วิช แล้ว​คุณ​วิชา​ติ​ยอม​ตกลง​ปลงใจ​กับ​พี่ เรา​ก็​จะ​ต้อง​นับ​ญาติ​กัน​อยู่ดี ตอน​นี้​อยู่​ที่​ใคร​จะ​ได้​แต่งงาน​ก่อน​หลัง​เท่านั้น​เอง” สุ​มา​น​เดิน​ร่าเริง​ออก​ไป

ฤ​ทธิ​รงค์​คิด​หนัก เขา​หัน​ไป​หยิบ​ถุง​ผ้า​ของ​ส​อา​ง​ทิพย์​ที่​สุ​มา​น​จงใจ​หยิบ​ผิด​มา​แล้ว​เดิน​ออก​ไป

ฤ​ทธิ​รงค์​นำ​ถุง​ผ้า​มา​คืน​ส​อา​ง​ทิพย์​ที่​บริษัท​เพราะ​หวัง​จะ​ให้​เรื่อง​ยุ่งๆจบ​ลง​เสียที แต่​ส​อา​ง​ทิพย์​สวน​กลับ​ว่า​เรื่อง​ไม่​จบ​ง่าย​อย่าง​ที่​คิด​แน่ แล้ว​ขอ​คำ​ตอบ​ว่า ฤ​ทธิ​รงค์​จะ​ยอม​เป็น​คู่​ควง​ของ​เธอ​หรือ​เปล่า

“พี่​ส​อา​ง​ค์พูด​เล่น​ใช่​ไหม​ครับ” ฤ​ทธิ​รงค์​ชัก​ร้อนๆหนาวๆ

“พี่​พูด​จริง​ค่ะ ไม่​ต้อง​กลัว​นะ​คะ พี่​จะ​ไม่​ทำให้​คุณ​ฤทธิ์​ต้อง​เสียหาย​แน่ๆ พี่​ขอ​แค่​ควง​คุณ​ไป​กิน​ข้าว​ดู​หนัง​ซัก​ครั้ง​สอง​ครั้ง​เท่านั้น ถึง​น้อง​วิช​รู้​ก็​คง​ไม่​ว่า​อะไร​หรอก​ค่ะ เรา​ไป​คุย​ต่อ​ที่​ร้าน​อาหาร​เถอะ​นะ​คะ ไป​กัน​ค่ะ พี่​รู้จัก​ร้าน​อาหาร​อยู่​ร้าน​นึง อาหาร​อร่อย​มาก คุณ​จะ​ต้อง​ชอบ​แน่ๆ” ส​อา​ง​ทิพย์​คว้า​กระเป๋า​สะพาย​แล้ว​ดึง​ฤ​ทธิ​รงค์​เดิน​ควง​ออก​ไป

ใน​ขณะ​ที่​ส​อา​ง​ทิพย์​ควง​ฤ​ทธิ​รงค์​ไป​ทาน​อาหาร สุ​มา​น ​ก็​มา​หลอก​วิชา​ติ​ให้​พา​เธอ​ไป​ทาน​อาหาร​เช่น​กัน ทั้งหมด​ไป​เจอ​กัน​ที่​ร้าน​อาหาร​หรู วิชา​ติ​แทบ​ลม​ออก​หู​เมื่อ​เห็น​ส​อา​ง​ทิพย์​ มา​กับ​ฤ​ทธิ​รงค์ เพราะ​โดน​สุ​มาน​ใส่ไฟ

ส่วน​ส​อา​ง​ทิพย์​แกล้ง​ทำ​หวาน​ใส่​ฤ​ทธิ​รงค์​หวัง​ประชด​สามี

“พี่​ใหญ่​ครับ ผม​อธิบาย​ได้” ฤ​ทธิ​รงค์​รีบ​ลุก​ขึ้น

“ไม่​ต้อง​ไป​อธิบาย​ให้​เสีย​เวลา​ค่ะ” ส​อา​ง​ทิพย์​ดึง​ฤ​ทธิ​รงค์​ออก​ไป

“คุณ​ส​อา​ง​ค์ไม่​น่า​จะ​ทำ​อย่าง​นี้​เลย​นะ​คะ คุณ​วิชา​ติ นี่​คง​คิด​ว่า​ตัว​เอง​ทำ​งาน​หาเงิน​เอง​ได้​ไม่​ต้อง​พึ่ง​ใคร​ถึง​ทำ​อะไร​ไม่​เกรงใจ​คุณ​เอา​ซะ​เลย” สุ​มา​น​ใส่ไฟ​ต่อ วิชา​ติ​โกรธ​จัด

ooooooo

วิชชุ​ดา​กับ​เด๋อ​ถาม​หา​กระดาษ​และ​ปากกา​กับ​นม​ค​ล้า​มจะ​เอา​ไป​เขียน​จดหมาย​เร่ง​ให้​พี่​ชาย​นำ​เงิน​มา​ไถ่​ตัว​เร็วๆ แต่​นม​ค​ล้า​ม​ไม่​รู้​ว่า​อยู่​ไหน เธอ​จึง​ชวน​เด๋อ​ย่อง​เข้าไป​หา​ใน​ห้อง​นอน​เสือ​มืด

“เสือ​มืด​ห้าม​ไม่​ให้​เรา​เข้า​มา​ใน​ห้อง​นี้​ไม่​ใช่​หรือ​ครับ คุณ​วิช ถ้า​เขา​รู้​เข้า​จะ​โกรธ​เรา​ได้​นะ​ครับ” เด๋อ​เตือน

“ไม่​เป็นไร​หรอก​น่า เรา​เข้า​มา​เดี๋ยวเดียว เสือ​มืด​ไม่​รู้​หรอก เร็ว​เข้า ช่วย​ฉัน​หา​กระดาษ​กับ​ปากกา​ซิ” สอง​ทโมน​ช่วย​กัน​ค้น​หา​กระดาษ​กับ​ปากกา​พลาง​ตรวจตรา​ข้าวของ​ใน​ห้อง​ไป​ด้วย

วิชชุ​ดา​เริ่ม​สงสัย​ เพราะ​เห็น​เสือ​มืด​มี​แต่​ของ​ดีๆใช้ แถม​ยัง​มี​ปากกา​ด้าม​ทอง สลัก​ตัว​ย่อ เอส พี บน​ด้าม​อีก​ด้วย “เอส พี ดูเหมือน​เป็น​ชื่อย่อ​นะ นาย​เด๋อ คน​อย่าง​เสือ​มืด​ใช้​ปากกา​มี​ยี่ห้อ​ราคา​แพง​อย่าง​นี้​ด้วย​เหรอ” วิชชุ​ดา​พลิก​ปากกา​ไป​มา

เด๋อ​ลง​ความ​เห็น​ว่า คง​จะ​ไป​ปล้น​มา​มาก​กว่า ใน​ขณะ​ที่ วิชชุ​ดา​ครุ่นคิด​ว่า เอส พี ย่อ​มา​จาก​อะไร

“คง​เป็น​ชื่อ​เจ้าของ​ปากกา​ตัว​จริง​มั้ง​ครับ ต้อง​เป็น​เศรษฐี​คน​ใด​คน​หนึ่ง​ที่​ถูก​เสือ​มืด​ปล้น​แน่ๆเลย” เด๋อ​เดา แต่​วิชชุ​ดา​ยัง​คา​ใจ​พึมพำ​ว่า ของ​ทุก​ชิ้น​ดู​เข้า​ชุด​กัน​เหมือน​มี​คน​หา​ซื้อมา​ให้ และ​ต้อง​ไม่​ใช่​ป้า​ค​ล้า​ม​แน่

“ต้อง​เป็น​ผู้หญิง​ที่​มี​การ​ศึกษา​ดีๆ  มี​รสนิยม​แล้ว​ก็​ทันสมัย​มาก”

“งั้น​ก็​คง​เป็น​เมีย​ของ​เสือ​มืด” เด๋อ​สรุป

วิชชุ​ดา​ฟัง​แล้ว​รู้สึก​แปลกๆ แต่​จำ​ต้อง​เก็บ​เรื่อง​นี้​ไว้​ก่อน เธอ​ชวน​เด๋อ​ออก​มา​จาก​ห้อง​แล้ว​ลงมือ​เขียน​จดหมาย​ถึง​พี่​ชาย​ทั้ง​สอง

ส่วน​พี่​ชาย​ทั้ง​สอง​กำลัง​มี​ปัญหา​กับ​ภรรยา​อย่าง​หนัก และ​วัน​นี้​ความ​ซวย​ก็​มา​เยือน​วี​ร​ชาติ เพราะ​สด​สวย​มา​หา​เขา​ที่​ห้อง​ทำ​งาน และ​เกิด​เข้าใจ​ผิด​คิด​ว่า วี​ร​ชาติ​มี​อะไร​กับ​มาลินี​เลขาฯ​หน้า​ห้อง เธอ​เข้าไป​อาละวาด จน​วี​ร​ชาติ​ต้อง​รีบ​ขอโทษ​เลขาฯ แล้ว​ลาก​สด​สวย​กลับ​บ้าน

เมื่อ​มา​ถึง​บ้าน​วี​ร​ชาติ​กับ​สด​สวย​ก็​มี​ปาก​เสียง​กัน เพราะ​สด​สวย​ยัง​คง​ระแวง​ว่า วี​ร​ชาติ​อาจ​มี​หญิง​อื่น

“ผม​บอก​คุณ​เป็น​ครั้ง​ที่​เท่า​ไหร่​แล้ว​ว่า ผม​ไม่​มี​ใคร​อื่น​นอกจาก​คุณ คุณ​คิด​เอง​เออ​เอง​ทั้งนั้น นาย​มืด​ก็​ยืนยัน​ขันแข็ง​ว่า ผู้หญิง​ใน​กระท่อม​ไม่​ใช่​เมียน้อย​ของ​ใคร คุณ​ก็​ยัง​ฟัง​เป็น​เมียน้อย​ผม​ได้ นี่​คุณ​หาเรื่อง​เลิก​กับ​ผม​หรือ​ยัง​ไง​ครับ คุณ​เชื่อใจ​ผม​ซัก​ครั้ง​ไม่ได้​หรือ​ครับ”

“คุณ​บอก​สวย​ไม่ได้ งั้นก็​แสดง​ว่า ผู้หญิง​ที่​อยู่​ใน​กระท่อม​ต้อง​เป็น​เมียน้อย​คุณ​แน่ๆ ผู้ชาย​นี่​ไว้ใจ​ไม่ได้​จริงๆกะ​ล่อน​ปลิ้นปล้อน​เป็น​ที่สุด มี​หลักฐาน​มัด​ตัว​ขนาด​นี้​ก็​ยัง​ทำ​ปากแข็ง สวย​จะ​ให้โอกาส​คุณ​เป็น​ครั้ง​สุดท้าย​นะ​คะ คุณ​จะ​เลือก​ใคร สวย​หรือ​ว่า​เมียน้อย​ของ​คุณ”

“โธ่​เว้ย คืน​นี้​ผม​ยอม​นอน​ให้​ยุง​กัด​ตาย ดี​กว่า​ทะเลาะ​กับ​คุณ​ไม่​มี​จบ​สิ้น​อย่าง​นี้   เมื่อ​ไหร่​ผม​จะ​ได้​ชีวิต​ที่​สงบ​สุข​กลับคืน​มานะ​พี่​ใหญ่​ผม​จะ​บ้า​ตาย​อยู่​แล้ว” วี​ร​ชาติ​เดิน​ปึง​ปัง​ออก​ไป

สด​สวย​ยืน​งง​ไม่​เข้าใจ​ที่​วี​ร​ชาติ​พูด

เวลา​เดียวกัน​นั้น ศ​ยาม​เข้า​มา​นั่ง​ดื่ม​กาแฟ​ใน​ร้าน ​หวัง​จะ​หา​ข่าว​เสือ​สอน แต่​กลับ​พบ​สมุน​เถ้าแก่​ฮวด​มา​ข่มขู่​ชาว​บ้าน​เพื่อ​ปรับ​ขึ้น​ค่า​เช่า​ที่ เพราะ​เถ้าแก่​ฮวด​จะ​นำ​เงิน​ไป​จ้าง​คน​มา​คุ้ม​กัน ชาว​บ้าน​พา​กัน​สาปแช่ง ​ขอ​ให้​เสือ​สอน​ปล้น​เถ้าแก่​ฮวด​ให้​มัน​หมดตัว แล้ว​ยิง​ทิ้ง

“แต่​ก่อน​ที่​มัน​จะ​ถูก​เสือ​สอน​ยิง​ทิ้ง พวก​เรา​จะ​อด​ตาย​เอา” ชาว​บ้าน​คน​หนึ่ง​บ่น

“เกิด​มา​เป็น​คน​จน ทาง​ให้​เลือก​เดิน มัน​ก็​มี​เท่า​นี้​แหละ” เสือ​สอน​ที่นั่ง​อ่าน​หนังสือพิมพ์​ลุก​ขึ้น​เดิน​จาก​ไป

ศ​ยาม​รู้สึก​ถึง​ความ​พิเศษ​ของ​คนๆนี้​จึง​รีบ​ตาม แต่​กง​กับ​ลาด​ที่ปลอม​ตัว​เป็น​คน​ส่ง​ถ่าน​กับ​คน​ขาย​น้ำผึ้ง​เข้า​มา​ขวาง ศ​ยาม​จึง​คลาด​กับ​เสือ​สอน

ooooooo

เมื่อ​พ่อค้า​ของ​เก่า​นำ​เครื่อง​ลายคราม​มา​ให้​หลวง​พิศาล​ดู หลวง​พิศาล​ขยับ​จะ​ต่อ​รอง​ราคา เพราะ​อยาก​ซื้อ​เก็บ​ไว้ แต่​คุณนาย​จินดา​ไม่​ยอม รีบ​ไล่​พ่อค้า​กลับ​ไป

“คุณ​หลวง​ให้​สิทธิ์​ฉัน​ควบคุม​ดูแล​เรื่อง​ค่า​ใช้​จ่าย​ใน​บ้าน ฉัน​ก็​มี​สิทธิ์​ที่​จะ​ตัดสินใจ​ว่า​อะไร​ควร​ซื้อ อะไร​ไม่​ควร”

“ผม​ก็​ซื้อ​ของ​ผม​ทุก​เดือน ทำไม​อยู่ๆคุณ​ก็​มา​ห้าม​ไม่​ให้​ผม​ซื้อ นี่​คุณ​คิด​จะ​ทำ​อะไร​ของ​คุณ อ้อ คุณ​คง​โกรธ​ผม​เรื่อง​ยาย​แหวว ก็​เลย​คิด​แก้เผ็ด​ผม”

“ฉัน​จะ​ไป​คิด​อะไร​อย่าง​นั้น​ได้​ยัง​ไง​คะ ฉัน​แค่​ไม่​อยาก​ให้​คุณ​ต้อง​มา​เสีย​เวลา​กับ​เรื่อง​ไม่​เป็น​เรื่อง สู้​เอา​เวลา​ที่​มี​อยู่​ไป​คอย​สนับสนุน​ส่งเสริม​ลูก​ให้​ออก​นอก​ลู่​นอก​ทาง​ไม่​ดี​กว่า​หรือ​คะ แล้ว​เดี๋ยว​ฉัน​จะ​ช่วย​จัดสรร​เวลา​ให้ เป็น​หน้าที่​ของ​ฉัน​อยู่​แล้ว​ที่​จะ​ต้อง​คอย​ดูแล​จัดการ​ชีวิต​ให้​คุณ” คุณนาย​เดิน​เชิด​ออก​ไป

ด้าน​สุด​ถนอม​ที่​เริ่ม​ทำ​งาน​วัน​แรก​ก็​โดน​สายใจ​หัวหน้า​มัคคุเทศก์​ตำหนิ​มากมาย เพราะ​เธอ​ทำ​อะไร​ผิด​พลาด​ไป​หมด สายใจ​นึก​รำคาญ​สั่ง​ให้​สุด​ถนอม​กลับ​ไป​โรงแรม เพราะ​เธอ​ดูแล​ลูก​ทัวร์​คน​เดียว​จะ​สะดวก​กว่า

“แล้ว​แหวว​จะ​กลับ​ไป​โรงแรม​ยัง​ไง​คะ”

“ถ้า​หาก​ไม่​มี​ปัญญา​จะ​กลับ​โรงแรม​เอง คุณ​ก็​เลิก​คิด​เรื่อง​ที่​จะ​เป็น​มัคคุเทศก์​ได้​เลย แล้ว​ฉัน​ก็​ไม่​เห็น​ว่า​คน​อย่าง​คุณ​จะ​ทำ​งาน​อะไร​ได้ นอกจาก​จะ​เป็น​ลูก​แหง่​เกาะ​พ่อ​แม่​กิน​ไป​จน​วัน​ตาย” สายใจ​เดิน​ไป​ขึ้น​รถ

สุด​ถนอม​ยืน​อึ้ง​น้ำตา​ไหล​พราก แล้ว​โส​รัตน์​ก็​มา​พบ​เข้า​พอดี สุด​ถนอม​ร้องไห้​โฮ​ใหญ่​ระบาย​ความ​คับแค้น​ใจ​ให้​โส​รัตน์​ฟัง โส​รัตน์​ส่ง​ผ้าเช็ดหน้า​ให้​สุด​ถนอม​เช็ดน้ำ​ตา​พลาง​พูด​ปลอบ​ใจ จน​สุด​ถนอม​เริ่ม​คิด​ได้​และ​มี​กำลัง​ที่​จะ​กลับ​ไป​สู้​อีก​ครั้ง

“นี่​ถ้า​แหวว​ไม่ได้​เจอ​คุณ​โส​รัตน์ แหวว​คง​หนี​กลับ​บ้าน​ไป​แน่ๆแต่​เอา​ล่ะ​ค่ะ​แหวว​จะ​ไม่​คิด​หนี​ปัญหา​อีก แหวว​ได้​คำ​แนะนำ​ดีๆจาก​คุณ​โส​รัตน์​อย่าง​นี้ แหวว​จะ​ไม่​ท้อถอย แหวว​จะ​กัดฟัน​สู้​ต่อ​ไป​ค่ะ”

“คิด​ซะ​ว่า คุณ​กำลัง​ทำ​เพื่อ​ตัว​เอง​และ​ก็​เพื่อ​นาย​มืด”

“แล้ว​ก็​เพื่อ​คุณ​โส​รัตน์​ด้วย​ ก็ ก็​คุณ​โส​รัตน์​อุตส่าห์​เอาใจช่วย​แหวว​ถึง​ขนาด​นี้​ แหวว​ก็​จะ​ไม่​ทำให้​คุณ​ต้อง​ผิดหวัง​เป็นอันขาด​ค่ะ ขอบคุณ​มาก​ค่ะ คุณ​โส​รัตน์”

“นี่​ถ้า​คุณ​แหวว​ขอบคุณ​ผม​อีก​ครั้ง ผม​จะ​คิด​ค่า​ปรึกษา​แล้ว​นะ​ครับ”

“ก็​แหวว​ต้อง​รบกวน​คุณ​โส​รัตน์​อยู่​บ่อยๆจะ​ไม่​ให้​แหวว​ขอบคุณ​ได้​ยัง​ไง แหวว​หวัง​ว่า แหวว​จะ​ได้​มี​โอกาส​ตอบแทน​คุณ​บ้าง​นะ​คะ แหวว​ไป​ก่อน​นะ​คะ​ขอบคุณ​สำหรับ​ทุก​อย่าง​ค่ะ” สุด​ถนอม​เดิน​เข้า​โรงแรม​ไป

โส​รัตน์​ยิ้ม​ขำ​ที่สุด​ถนอม​ขอบคุณ​ได้​ไม่​จบ​ไม่​สิ้น

ooooooo

วิชชุ​ดา​ดัก​รอ​ศ​ยาม​อยู่​หน้า​กระท่อม​เพื่อ​จะ​เจรจา​เรื่อง​เงิน​ค่า​ไถ่ เพราะ​เธอ​ไม่​อยาก​รบกวน​พี่​ชาย​ จึง​จะ​นำ​เงิน​เก็บ​ของ​ตัว​เอง​ที่​มี​อยู่​ประมาณ​สอง​หมื่น​บาท​มา​ให้​ศ​ยาม​แทน แต่​ศ​ยาม​ไม่​ยอม​อ้าง​ว่า​น้อย​เกินไป

“นาย​ก็​ใช้​เงิน​อย่าง​ประหยัดๆหน่อย​ซิ นี่​นาย​คง​ใช้​เงิน​ฟุ่มเฟือย​จน​เคยตัว ​มิน่า​ของใช้​ใน​ห้อง​นาย​ถึง​ได้​มี​แต่​ของ​ดีๆราคา​แพงๆถ้า​นาย​จม​ไม่​ลง​อย่าง​นี้ ก็​คง​ต้อง​ปล้น​เค้า​กิน​ไป​ตลอด​ชีวิต ฉัน​อุตส่าห์​คิด​ช่วย แต่​นาย​ไม่​เคย​คิด​ช่วยเหลือ​ตัว​เอง​เลย ฉัน​จะ​ไม่​ยุ่ง​กับ​นาย​แล้ว” วิชชุ​ดา​โกรธ​เดิน​หนี

ศ​ยาม​รีบ​ตาม​ไป​ต่อว่า​ที่​วิชชุ​ดา​ขัด​คำสั่ง​แอบ​เข้าไป​ใน​ห้อง​ของ​เขา

“ฉัน​เข้าไป​หา​กระดาษ​เพื่อ​จะ​เขียน​จดหมาย​ต่างหาก ตอน​แรก​ฉัน​ตั้งใจ​ว่า​จะ​เขียน​ไป​บอก​ให้​พี่​ชาย​ฉัน​รีบ​ส่ง​เงิน​ค่า​ไถ่​ให้​นาย​เร็วๆ ทั้ง​นาย​ทั้ง​ฉัน​จะ​ได้​เป็น​อิสระ​ซัก​ที หรือ​ว่า​นาย​อยาก​ให้​ฉัน​อยู่​กับ​นาย​ไป​นานๆ”

“นี่​เรา​อย่า​เฉไฉ​ไป​พูด​เรื่อง​อื่น เรา​ไม่​เชื่อฟัง​คำสั่ง​ของ​ฉัน อย่าง​นี้​ฉัน​ต้อง​ลงโทษ”

“นาย​จะ​ทำ​อะไร​ฉัน พี่​ชาย​ฉัน​ยัง​ไม่​เคย​กล้า​ทำ​อะไร​ฉัน​เลย นาย​คิด​ว่า​นาย​เป็น​ใคร”

“ฉัน​ก็​เป็น​เจ้าของชีวิต​เรา​ไง​ล่ะ พี่​ชาย​เลี้ยง​เรา​มา​อย่าง​ปล่อยปละละเลย​เกินไป ​เรา​ก็​เลย​ทำ​ทุก​อย่าง​ตามใจ​ตัว​เอง ไม่​เคย​คิดถึง​ผลลัพธ์​ที่​ตาม​มา ทำ​เป็น​อวด​เก่ง​มา​ตาม​จับ​เสือ​มืด​ด้วย​ตัว​เอง แล้ว​เป็น​ยัง​ไง​ล่ะ เดือดร้อน​กัน​ไป​หมด​จะ​สำนึก​ซัก​นิด​ก็​ไม่​มี”

“แล้ว​ที่​ฉัน​พยายาม​ช่วย​นาย​ทุก​วิถี​ทาง​ให้​นายได้ก​ลับตัว​เป็น​คน​ดี เคย​สำนึก​บุญคุณ​กัน​ซัก​นิด​ไหม”

“ปาก​ดี​อย่าง​นี้​นี่เอง ถึง​ได้​ไม่​มี​ผู้ชาย​คน​ไหน​กล้า​ขอ​ไป​เป็น​เมีย ถ้า​หาก​กลัว​ขึ้นคาน​จน​แก่​ตาย​ล่ะ​ก็ มา​เป็น​เมีย​ไอ้​เสือ​มืด​ก็ได้​นะ ฉัน​จะ​สงเคราะห์​ให้”

วิชชุ​ดา​เลือด​ขึ้น​หน้า​ตบ​หน้า​ศ​ยาม​จน​หน้า​หัน ศ​ยาม​ตั้ง​หลัก​ได้​จะ​จับ​ตัว​วิชชุ​ดา แต่​เด๋อ​เปิด​ประตู​ห้อง​ออก​มา​เห็น​พอดี เด็กชาย​วิ่ง​เอา​หัว​พุ่ง​เข้า​ชน​ท้อง​ศ​ยาม

“ผม​มา​ช่วย​แล้ว คุณ​วิช​รีบ​หนี​ไป​เลย​ครับ” ศ​ยาม​จับ​หัว​เด๋อ​ไว้ เด๋อ​ระดมหมัด​ใส่​แต่​ไม่​โดน​ซัก​หมัด “ฉัน​ไม่​เคย​เกลียด​ใคร​เท่า​นาย​เลย จะ​ไป​ตาย​ที่ไหน​ก็ไป” วิชชุ​ดา​หัน​มา​ด่า​แล้ว​เดิน​หนี​ออก​ไป

ศ​ยาม​ปล่อย​มือ​จาก​เด๋อ พลัน​รู้สึก​ผิด​ที่​ทำร้าย​จิตใจ​วิชชุ​ดา เมื่อ​นม​ค​ล้า​ม​รู้​เรื่อง​ที่​เกิด​ขึ้น​ก็​หา​ผ้า​มา​ประคบ​หน้า​ให้​ศ​ยาม ​พลาง​ตำหนิ​ที่​เขา​พูดจา​หยาบคาย​กับ​วิชชุ​ดา

“เป็น​เสือ​มืด​ก็​ต้อง​แสดง​เป็น​โจร​ถ่อย​ให้​สม​บทบาท ไม่​งั้น​คุณ​วิช​เธอ​จะ​ลืม​ว่าเธอ​อยู่​ที่​นี่​ใน​ฐานะ​อะไร”

“คุณ​มืด​ก็​กลัว​ว่า​ตัว​เอง​จะ​ลืม​ด้วย​เหมือน​กัน​ใช่​ไหม​ล่ะ​คะ” นม​ค​ล้า​ม​จ้อง​จับผิด

ศ​ยาม​รีบ​เปลี่ยน​เรื่อง​เฉไฉ​ว่าจะ​มี​ผู้ชาย​คน​ไหน​ที่​จะ​ชนะ​ใจ​ผู้หญิงอย่าง​วิชชุ​ดา​ได้ ใน​ขณะ​ที่​วิชชุ​ดา​ก็​บ่น​กับ​เด๋อ​ว่า ผู้ชาย​หยาบ​กระด้าง​อย่าง​เสือ​มืด คง​ไม่​มี​ผู้หญิง​ที่ไหน​มา​รัก ชาติ​นี้​คง​ต้อง​อยู่​คน​เดียว​ไป​จน​ตาย

ooooooo

กลาง​ดึก​คืน​นั้น ศ​ยาม​ออก​มา​นั่ง​ที่​หน้า​กระท่อม เขา​หยิบ​ปากกา​ที่​มี​ตัว​ย่อ​สลัก​บน​ด้าม​ออก​มา​ดู​หวน​นึกถึง​คน​ให้

“คุณ​แหวว...” ศ​ยาม​หยิบ​ใบไม้​ขึ้นเ​ป่า​เป็น​เสียง​เพลง​แสดง​ความ​คิดถึง​สุด​ถนอม วิชชุ​ดา​ได้ยิน​ก็​เป่า​ใบไม้​ต่อ​เพลง​กับ​ศ​ยาม สัก​พัก​เสียง​เพลง​จาก​ศ​ยาม​เงียบ​ลง วิชชุ​ดา​แปลก​ใจ​เดิน​ออก​มา​ดู ศ​ยาม​โผล่​เข้า​มา​ขวาง​ชวน​คุย แต่​วิชชุ​ดา​ไม่​ยอม​ตอบโต้ เธอ​ทวง​คำ​ขอโทษ​จาก​ชาย​หนุ่ม เพราะ​เขา​พูด​หยาบคาย​กับ​เธอ

ศ​ยาม​สวน​ว่าเธอ​ตบ​หน้า​เขา​แล้ว​ถือว่า​หายกัน ​แล้ว​แกล้ง​ยื่น​หน้า​ให้​ตบ​อีก​ที วิชชุ​ดา​ชก​ศ​ยาม​เอาจริงๆ แต่​ศ​ยาม​จับ​มือ​ไว้​ได้​ทัน หญิง​สาว​รีบ​สะบัด​มือ​ออก

“นี่​ฉัน​พูด​เล่น เรา​จะ​ตบ​ฉัน​จริงๆหรือ​เนี่ย ทำไม​จะ​ต้อง​โกรธ​อะไร​ขนาด​นี้ด้วย ฉัน​ก็​ไม่ได้​พูด​อะไร​ผิด​นี่​นา เรา​ทำตัว​เฮี้ยว​อย่าง​นี้ จะ​มี​ผู้ชาย​ที่ไหน​มา​ขอ​แต่งงาน ว่า​แต่​เรา​มี​ผู้ชาย​มา​ชอบพอ​บ้าง​หรือ​เปล่า​ล่ะ”

“ฉัน​ตั้งใจ​ไว้​แล้ว​ว่า​จะ​อยู่​เป็นโสด​ไป​ตลอด​ชีวิต ถ้า​พี่​ชาย​ไม่​ต้องการ​ฉัน ฉัน​ไป​อยู่​กับ​คุณ​ป้า​ก็ได้ ชีวิต​ผู้หญิง​ใช่​ว่า​จะ​ต้อง​จบ​ลง​ด้วย​การ​แต่งงาน​เสมอ​ไป นาย​สนใจ​เรื่อง​ของ​ตัว​เอง​ดี​กว่า​มั้ง ถ้า​เลิก​เป็น​โจร​ได้​เมื่อ​ไหร่​นาย​ก็​ควร​จะ​รีบ​ลง​หลักปักฐาน​สร้าง​ครอบครัว​ได้​แล้ว ว่า​แต่​จะ​มี​ผู้หญิง​คน​ไหน​ที่​จะ​ยอมล่ม​

หัว​จม​ท้าย​กับ​คน​ไม่​มี​อนาคต​อย่าง​นาย​ล่ะ​หรือ​ว่า​เป็น​ผู้หญิง​ที่​ให้​ปากกา​ด้าม​นี้​กับ​นาย​มา คบหา​กัน​มา​นาน​แค่​ไหน​แล้ว​ล่ะ เธอ​รู้​ไหม​ว่านาย​ทำ​อาชีพ​อะไร หรือ​ว่า​นาย​ปลิ้นปล้อน​โกหก​เธอ​เหมือน​อย่าง​ที่​นาย​โกหก​ฉัน​มา​ตลอด ถ้า​หาก​นาย​คิด​จะ​จริงจัง​กับ​เธอ​ล่ะ​ก็ นาย​ก็​ต้อง​ทำตัว​ให้​คู่ควร​กับ​เธอ ไม่​ใช่​ดึง​เธอ​ลง​มา​ต่ำ” วิชชุ​ดา​มอง​ปากกา​ใน​มือ​ศ​ยาม

“เรา​ไม่​รู้​เรื่อง​อะไร อย่า​มา​พูด​ดี​กว่า ฉัน​อาจจะ​สูญเสีย​ผู้หญิง​ที่​ดี​ที่สุด​ใน​ชีวิต​ก็​เพราะ​เรา ถ้า​ฉัน​ไม่​ต้อง​มา​เสีย​เวลา​ยุ่ง​อยู่​กับ​เรา ป่านนี้​ฉัน​คง​จัดการ​ปัญหา​ทุก​อย่าง​เรียบร้อย​ไป​แล้ว เรา​มัน​ตัว​ปัญหา รู้ตัว​ไว้​บ้าง” ศ​ยาม​เดิน​ออก​ไป วิชชุ​ดา​มอง​ตาม​นึก​เคือง​ศ​ยาม

ศ​ยาม​เดิน​กลับ​เข้า​มา​ใน​ห้อง​นอน เขา​ดึง​รูป​สุด​ถนอม​ออก​มา​ดู​ด้วย​ความ​คิดถึง​แล้ว​ล้ม​ลง​นอน​บน​เตียง ​วาง​รูป​สุด​ถนอม​ไว้​แนบ​อก

ooooooo

เช้า​วัน​ใหม่ วี​ร​ชาติ​ถือ​หมอน​กับ​ผ้า​ห่ม​เดิน​งัวเงีย​เข้า​มา​ใน​บ้าน​พลาง​ร้อง​ถาม​สด​สวย​ว่า​มี​อะไร​กิน​บ้าง​แต่​พบ​เพียง​จดหมาย​ขอ​หย่า​ที่​สด​สวย​เขียน​ทิ้ง​ไว้ เขา​ตกใจ​มาก​รีบ​ไป​ตาม​ที่​สถานีรถไฟ และ​จำ​ต้อง​บอก​ความ​จริง​กับ​เธอ​ว่า​ผู้หญิง​ที่​อยู่​ใน​กระท่อม​คือ​วิชชุ​ดา สด​สวย​จึง​ยอม​เปลี่ยนใจ แต่​ยัง​ไม่​ปักใจ​เชื่อ​นัก

ส่วน​วิชชุ​ดา​ที่​เข้า​มา​ช่วย​เตรียม​อาหาร​เช้า ก็​แอบ​ถาม​เรื่อง​คน​รัก​ของ​เสือ​มืด​กับ​นม​ค​ล้า​ม จน​นม​ค​ล้า​ม​นึก​สงสัย​หัน​มา​ถาม “คุณ​วิชชุ​ดา​อยาก​รู้​เรื่อง​แฟน​เสือ​มืด​ไป​ทำไม​ล่ะ​คะ”

“คุณ​วิช​สงสัย​น่ะ​ครับ​ว่าผู้หญิง​แบบ​ไหน​ที่​ยอม​เป็น​แฟน​กับ​เสือ​มืด​ได้” เด๋อ​ตอบแทน​ลูกพี่

“แฟน​เสือ​มืด​จะ​ต้อง​ไม่​รู้​ว่า​เสือ​มืด​เป็น​โจร​แน่ๆ ถึง​ได้​ ยอม​คบหา​ด้วย ​ป้า​ควร​จะ​สอน​ลูก​ชาย​ของ​ป้า​ให้​มี​ความ​ซื่อสัตย์​จริงใจ​ต่อ​ผู้หญิง นี่​ถ้า​หาก​ทาง​ฝ่าย​ผู้หญิง​รู้ความ​จริง​ขึ้น​มา ต้อง​บอก​เลิก​กับ​เสือ​มืด​แน่ๆ” วิชชุ​ดา​ใส่​เป็น​ชุด

“ถ้า​หาก​เธอ​รู้ความ​จริง​ขึ้น​มา เธอ​คง​เข้าใจ​ใน​ความ​จำเป็น​ของ​เสือ​มืด​ค่ะ บางที​เธอ​อาจจะ​สงสาร​เห็นใจ​เสือ​มืด​มาก​ขึ้น​ด้วย​ซ้ำ ใคร​จะ​ยอม​เสียสละ​เพื่อ​คน​อื่น​ได้​เท่า​เสือ​มืด ไม่​มี​อีก​แล้ว​ล่ะ​ค่ะ คุณ​วิช” นม​ค​ล้า​ม​นึกเห็น​ใจ​ศ​ยาม แต่​วิชชุ​ดา​ฟัง​แล้ว​ไม่​เข้าใจ

ooooooo

เสียง​โทรศัพท์​ดัง​ขึ้น ส​อา​ง​ทิพย์​เดิน​เข้า​มา​จะ​รับ​สาย แต่​วิชา​ติ​แซง​หน้า​เข้าไป​รับ​สาย​ได้​ก่อน เพราะ​กำลัง​รอ​โทรศัพท์​ทาง​ไกล​จาก​โส​รัตน์ แต่​เขา​ต้อง​หัวเสีย​เพราะ​เป็น​สาย​ที่​โทร.​ผิด​เข้า​มา ส​อา​ง​ทิพย์​ยิ้มเยาะ​สามี​แล้ว​พาล​หาเรื่อง​เพราะ​คิด​ว่า​เขา​รอ​โทรศัพท์​สุ​มา​นอ​ยู่ วิชา​ติ​ชัก​ฉุน​จึง​แกล้ง​ประชด

“ผม​พูด​ความ​จริง คุณ​ก็​ไม่​เชื่อ​งั้น​เหรอ ก็ได้ ผม​รอ​โทรศัพท์​จาก​คุณ​สุ​มา​นอ​ยู่ พอใจ​หรือ​ยัง​ล่ะ”

สม​สวาท​เดิน​เข้า​มา​พอดี เธอ​หยุด​ฟัง​ผัว​เมีย​ทะเลาะ​กัน

“ส​อา​งค์​ไม่​ว่า​อะไร​หรอก​ค่ะส​อา​งค์​กำลัง​โทรศัพท์​หา​คุณ​ฤทธิ์​อยู่​พอดี​เลย เดี๋ยว​ส​อา​งค์​จะ​ถาม​ให้​นะ​คะ​ว่า​คุณ​สุ​มา​น​ทำ​อะไร​อยู่ ทำไม​ถึง​ลืม​โทรศัพท์​มา​หา​คุณ​ได้” ส​อา​ง​ทิพย์​หมุน​โทรศัพท์​หา​ฤ​ทธิ​รงค์​เพื่อ​นัดหมาย​จะ​หา​ที่​ทำ​งาน​เอง ​แล้ว​หัน​มา​เย้ย​วิชา​ติ “โอ๊ย ตาย​จริง ส​อา​งค์​ลืม​ถาม​คุณ​ฤทธิ์​ว่าคุณ​สุ​มา​น อ​ยู่​ด้วย​หรือ​เปล่า”

“ไม่​เป็นไร​หรอก เดี๋ยว​ผม​โทรศัพท์​หา​คุณ​สุ​มา​น​เอง ไม่​รู้​ว่าเธอ​จะ​ลืม​ที่​นัด​กับ​ผม​ไว้​หรือ​เปล่า” วิชา​ติ​ยก​โทรศัพท์​ขึ้น​หมุน ​ตา​ก็​มอง​ส​อา​ง​ทิพย์​อย่าง​ท้า​ท้าย

“เชิญ​ตาม​สบาย” ส​อา​ง​ทิพย์​โกรธ​เดิน​งอน​ออก​ไป

วิชา​ติ​วาง​โทรศัพท์​ลง สม​สวาท​เดิน​เข้า​มา​ดุ​หลาน​ชาย​ว่ามัว​แต่​ทำ​ประชดประชัน​กัน​อยู่​อย่าง​นี้ แล้ว​เมื่อ​ไหร่​จะ​เข้าใจ​กัน​ซะ​ที วิชา​ติ​ฟ้องกลับ​ว่าส​อา​ง​ทิพย์​เป็น​คน​เริ่ม​ก่อน

“เธอ​ก็​พูด​ให้​แม่​ส​อา​งค์​เข้าใจ​ซะ​ซิ​ว่าเธอ​กับ​แม่​สุ​มา​น​ ไม่ได้​มี​ความ​สัมพันธ์​อะไร​กัน แม่​ส​อา​งค์​จะ​ได้​เลิก​ทำ​เรื่อง​เหลวไหล​ซะ​ที”

“ผม​พูด​จน​ไม่​รู้​จะ​พูด​อะไร​อีก​แล้ว​ล่ะ​ครับคุณ​ป้า ตอน​นี้​ส​อา​งค์อ​ยาก​ทำ​อะไร​ก็​ทำ​ไป ผม​เอง​มี​เรื่อง​สำคัญ​อย่าง​อื่น​ที่​จะ​ต้อง​ทำ ไม่​มี​เวลา​มา​สนใจ​เรื่อง​ไร้​สาระ​อย่าง​นี้​หรอก​ครับ”

“ไม่​มี​เรื่อง​ไห​น​สำคัญ​เท่าเรื่อง​ครอบครัว​อีก​แล้ว​นะ ตา​ใหญ่ เธอ​ควร​จะ​รีบ​แก้ไข​ปัญหา​ที่​เกิด​ขึ้น ก่อน​ที่​เรื่อง​จะ​ลุกลาม​ใหญ่​โต​ไป​มาก​กว่า​นี้ หรือ​ว่า​เธอ​ไม่​รัก​แม่​ส​อา​ง​ค์แล้ว เธอ​จะ​ยอม​เสีย​เมีย​คน​นี้​ไป​งั้น​เหรอ” คุณหญิง​เตือนสติ วิชา​ติ​เริ่ม​จะ​คิด​ได้

แต่​คน​ที่​ยัง​คิด​ไม่ได้​ก็​คือ​คุณนาย​จินดา เพราะ​เธอ​บังคับ​ให้​หลวง​พิศาล​ที่​จะ​ออก​ไป​ตี​กอล์ฟ ไป​งาน​แซยิด​คุณ​อารักษ์​ด้วย​กัน แต่​หลวง​พิศาล​ไม่​ยอม ​สั่ง​ให้​จ้อย​เอา​ถุง​กอล์ฟ​ไป​ใส่​ท้าย​รถ จ้อย​ไม่​เคย​เห็น​หลวง​พิศาล​กล้า​ขัดใจ​คุณนาย​จินดา​มา​ก่อน จึง​รีบ​แบก​ถุง​กอล์ฟ​เผ่น​ออก​ไป​ทันที

“นี่​คุณ​จินดา คราว​นี้​ผม​ขอ​ล่ะ​นะ ขอ​ให้​ผม​ได้​มี​ความ​สุข​กับ​เขา​ซัก​วัน​เถอะ ผม​ทำ​ทุก​อย่าง​ตามใจ​คุณ​มา​นาน​แล้ว ขอ​ผม​ได้​ทำ​ตามใจ​ตัว​เอง​บ้าง ต่อ​ไป​นี้​อย่า​มา​ยุ่ง​กับ​ชีวิต​ผม​จะ​ดี​ที่สุด ถ้า​คุณ​ขัดขวาง​ความ​สุข​ของ​ผม ผม​ก็​จะ​ขัดขวาง​ความ​สุข​ของ​คุณ​บ้าง​ล่ะ ไม่​เชื่อ​ก็​ลอง​ดู” หลวง​พิศาล​เดิน​ออก​ไป

“คุณ​หลวง เดี๋ยวนี้​ไม่​ฟัง​กัน​แล้ว​ใช่​ไหม” คุณนาย​จินดา​ฟึด​ฟัด​ไม่​พอใจ

ooooooo

ศ​ยาม​กับ​วี​ร​ชาติ​ร่วม​ประชุม​กับ​ตำรวจ​และ​ข้าราชการ​เรื่อง​การ​เตรียม​จับ​เสือ​สอน​อยู่​ใน​ห้อง​ประชุม เพราะ​มี​ข้อมูล​มา​ใหม่​ว่าเสือ​สอน​มัก​จะ​แบ่ง​เงิน​ทอง​ที่​ปล้น​มา​ได้​ให้​กับ​ชาว​บ้าน​ที่​ยากจน ชาว​บ้าน​ก็​เลย​เต็มใจ​ช่วย​เสือ​สอน

“คุณ​วี​ร​ชาติ​ได้​เตรียม​แผนการ​รอง​รับ​เรื่อง​นี้​ไว้​แล้ว เชิญ​คุณ​วี​ร​ชาติ​ครับ” ศ​ยาม​หัน​มา​ถาม​วี​ร​ชาติ แต่​วี​ร​ชาติ​นั่ง​เหม่อ​คิด​เรื่อง​สด​สวย​อยู่ ศ​ยาม​จึง​ต้อง​สะกิด​แล้ว​ถาม​ย้ำ “คุณ​วี​ร​ชาติ​ครับ เรื่อง​ที่​จะ​ป้องกัน​ไม่​ให้​ชาว​บ้าน​ช่วยเหลือ​เสือ​สอน​น่ะ​ครับ เตรียม​การ​ไว้​ยัง​ไง​ครับ”

วี​ร​ชาติ​เพิ่ง​รู้สึก​ตัว​รีบ​ตอบ “เออ คือ ผม​ได้​ให้​คน​ไป​คอย​สืบ​ข่าว​เรื่อง​เสือ​สอน​อยู่​ตลอด​ครับ จะ​ได้​รู้​ว่า​เสือ​สอน​ส่ง​ลูกน้อง​มา​แทรกซึม​อยู่​ที่ไหน​บ้าง แล้ว​ก็​พยายาม​ทำ​ความ​เข้าใจ​กับ​ชาว​บ้าน​ให้​รู้​ว่า ถ้า​หาก​ให้​ความ​ช่วยเหลือ​เสือ​สอน​ก็​จะ​เป็น​การ​ทำ​ผิด​กฎหมาย​มี​โทษ​อะไร​บ้าง เดี๋ยว​คุณ​วิชัย​จะ​ให้​รายละเอียด​ต่อ​นะ​ครับ”

“เป็น​อะไร​ไป ประชุม​สำคัญ​อย่าง​นี้​ใจลอย​ได้​ยัง​ไง” ศ​ยาม​กระซิบ​ถาม

“คุณ​สวย​รู้​เรื่อง​ยาย​วิช​แล้ว” วี​ร​ชาติ​กระซิบ​ตอบ

ศ​ยาม​ตะลึง​เพราะ​คาด​ไม่​ถึง ทันที​ที่​ประชุม​เสร็จ​วี​ร​ชาติ​ก็​รีบ​มา​ขอโทษ​ศ​ยาม เขา​อ้าง​ว่า​ถ้า​ไม่​พูด​ความ​จริง​สด​สวย​คง​หย่า​กับ​เขา​แน่ๆ และ​ถึง​ตอน​นี้​เธอ​ก็​ยัง​ไม่​ปักใจ​เชื่อ​นัก

“ยัง​ไง​คุณ​ก็​ต้อง​คุย​กับ​คุณ​สวย​ให้​รู้​เรื่อง ไม่​งั้น​ที่​เรา​เหนื่อย​ยาก​กัน​มา ได้​สูญ​เปล่า​แน่ๆ ถ้า​แผน​แตก​ล่ะ​คุณ​เอ๊ย นอกจาก​คุณ​วิช​จะ​ไม่​ตกลง​ปลงใจ​กับ​พี่​โส​รัตน์​แล้ว อาจจะ​พาล​เกลียด​พี่​โส​รัตน์​หนัก​กว่า​เดิม​ด้วย”

“ผม​ก็​คิด​อยู่​นะ  ถ้า​หาก​แผน​แตก​ขึ้น​มา​จริงๆ  ยาย​วิช​จะ​โกรธ​ใคร​ที่สุด จะ​โกรธ​พี่​ใหญ่​ตัว​ต้นคิด​หรือ​จะ​โกรธ​พี่​โส​รัตน์​ตัว​ต้นเรื่อง หรือ​ว่า​จะโกรธ​คุณ​กับ​ผม​ที่​อุตริ​มา​ร่วม​แผนการ​พิเรนทร์​ใน​ครั้ง​นี้”

“ไม่​ต้อง​ไป​คิด​เรื่อง​อื่น​ให้​หนัก​สมอง​หรอก ตอน​นี้​คิด​แต่​ว่าทำ​ยัง​ไง​ให้​แผนการ​ครั้ง​นี้​สำเร็จ​ก็​พอ​แล้ว” ศ​ยาม​ยัง​ปวด​หัว​กับ​ปัญหา​ที่มา​ไม่ได้​หยุด

ไม่​ต่าง​กัน​กับ​สุด​ถนอม ที่​โส​รัตน์​ต้อง​ตาม​มา​ให้​กำลังใจ เมื่อ​เธอ​พา​ลูก​ทัวร์​มา​เลือก​ซื้อ​ของ​ที่​ระลึก สุด​ถนอม​จะ​ซื้อ​ของขวัญ​ให้​ชาย​หนุ่ม​แทน​คำ​ขอบคุณ แต่​โส​รัตน์​แนะนำ​ให้​ซื้อ​ไป​ฝาก​ศ​ยาม​แทน และ​ช่วย​เลือก​ของ​ให้ จาก​นั้น​ก็​ขอ​ให้​สุด​ถนอม​ช่วย​เลือก​ของ​ฝาก​ให้​เขา​บ้าง เพราะ​จะ​นำ​ไป​ให้​วิชชุ​ดา สุด​ถนอม​แอบ​เศร้า​เมื่อ​รู้​ว่า​โส​รัตน์​มี​คน​รัก​แล้ว

ooooooo

กง​เดิน​เร่​ขาย​น้ำผึ้ง​เข้า​มา​ใน​ร้าน​กาแฟ​แล้ว​แอบ​รายงาน ​เสือ​สอน​ที่นั่ง​เล่น​หมากรุก​อยู่​กับ​ลาด​ใน​ร้าน​ว่า​ไอ้​ดำ​กับ​ไอ้​มี​มา​ถึง​แล้ว​ จาก​นั้น​ก็​เดิน​มา​สั่ง​โอเลี้ยง​แก้ว​มา​ดื่ม เป็น​จังหวะ​เดียว​กับ​ที่​วี​ร​ชาติ​เดิน​เข้า​มา​สั่ง​กาแฟ​เย็น​พอดี​และ​เขา​ก็​เลือก​นั่ง​โต๊ะ​เดียว​กับ​กง

“รอ​เดี๋ยว​นะ​ครับ คุณ​ปลัด” อา​แปะ​หัน​มา​ทัก

กง​กับ​ลาด​หัน​ไป​มอง​วี​ร​ชาติ​แต่​เสือ​สอน​ยัง​คง​เล่น​หมากรุก​ต่อ ส่วน​วี​ร​ชาติ​ก็​หัน​มา​ชวน​กง​คุย​เรื่อง​เสือ​สอน​หวัง​จะ​ได้​ข้อมูล​ใหม่ๆ แต่​กง​ปฏิเสธ​ไม่​รู้​ไม่​เห็น วี​ร​ชาติ​จึง​หัน​ไป​ชวน​ลาดกับเสือสอนคุย​แทน

“คุณ​ปลัด​จะ​จับ​เสือ​สอน​ได้​ใน​เร็ว​วัน​นะ​ครับ ได้​ข่าว ​มา​ว่าครั้ง​นี้​เสือ​สอน​อาจจะ​ปล้น​ก่อน​กำหนด อาจจะ​ปล้น​คืน​นี้​ เลย​ก็ได้ เตรียมตัว​ให้​พร้อม​ล่ะ​ครับ” เสือ​สอน​เอ่ย พลาง​ควัก​ สตางค์​ที่​เหน็บ​หู​ไว้​ออก​มา​วาง​บน​โต๊ะ​แล้ว​เดิน​ออก​ไป ลาด​กับ​กง​ค่อยๆเดิน​ตาม​เสือ​สอน​ไป​อย่าง​ไม่​ให้​ผิดสังเกต

“เสือ​สอน​จะ​ปล้น​ก่อน​กำหนด​เหรอ” วี​ร​ชาติ​ลุก​ขึ้น​ยืน​ท่าทาง​ตื่นเต้น

ooooooo

หลวง​พิศาล​ที่​ตื่นเต้น​ไม่​แพ้​กัน พราะ​ได้​รู้จัก​สุ​มา​น​ที่​ตาม​คุณ​ปรีดา​หัวหน้าฯ​มาออก​​รอบ​ด้วย สุ​มา​น บ​ริ​หาร​เสน่ห์​ใส่​หลวง​พิศาล หลวง​พิศาล​กระชุ่มกระชวย​ขึ้น​มา​ใน​ทันที และ​ให้​หมายเลข​โทรศัพท์​กับ​เธอ​เพื่อ​ใช้​ติดต่อ​กัน

ใน​ขณะ​ที่​สุมาน​กำลัง​โปรย​เสน่ห์​กับ​หลวง​พิศาล วิชา​ติ​ก็​มา​หา​ฤ​ทธิ​รงค์​ที่​บ้าน สั่ง​ห้าม​ฤ​ทธิ​รงค์​ยุ่ง​เกี่ยว​กับ​ส​อา​ง​ทิพย์​อีก

“ผม​เคารพ​พี่​ส​อา​งค์​เหมือน​พี่​สาว​ครับ ไม่​เคย​คิด​อะไร​เกินเลย​กว่า​นั้น พี่​ส​อา​งค์​เอง​ก็​เห็น​ผม​เป็น​น้อง​ชาย​เหมือน​กัน ที่​พี่​ส​อา​ง​ค์ทำตัว​สนิทสนม​กับ​ผม​ก็​เพื่อ​จะ​แกล้ง​พี่​ใหญ่​ให้​หึง​เท่านั้น พี่​ส​อา​งค์​รัก​พี่​ใหญ่​นะ​ครับ ถึง​ได้​ทำ​เรื่อง​บ้าๆแบบ​นี้​ได้” ฤ​ทธิ​รงค์​อธิบาย

“ผม​ไม่​รู้​ล่ะ ยัง​ไง​คุณ​ก็​ต้อง​อยู่​ห่างๆส​อา​งค์​ไว้ อยู่​ห่าง ​ทุก​คนใน​ครอบครัว​ของ​ผม ไม่​งั้น​มี​เรื่อง​กัน​แน่”

“ผม​อยู่​ห่าง​พี่​ส​อา​ง​ค์ก็ได้​ครับ แต่​ผม​ไม่​ยอม​อยู่​ห่าง​วิช​แน่ ผม​รัก​วิช​ด้วย​ความ​จริงใจ​นะ​ครับ ผม​อยาก​ให้​พี่​ใหญ่​มอง​ผม​ใหม่ ผม​ไม่ได้​เป็น​หนุ่ม​เสเพล​คน​เดิม​แล้ว ตอน​นี้​ผม​เลิก​เที่ยวเตร่​แล้ว ผม​ตั้งใจ​ทำ​งาน​พยายาม​สร้าง​ฐานะ​ด้วย​ตัว​ผม​เอง ผม​เชื่อ​ว่า ต่อ​ไป​ผม​จะ​ต้อง​ดูแล​วิช​ได้​แน่ๆ ขอ​เพียง​แต่​พี่​ใหญ่​ให้โอกาส​ผม​บ้าง​เท่านั้น”

“​เสียใจ​ด้วย​นะ คุณ​ฤ​ทธิ​รงค์ ผม​ก็​อยาก​จะ​ให้โอกาส​คุณ​หรอก​นะ แต่​มัน​คง​เป็น​ไป​ไม่ได้ เพราะ​โอกาส​นั้น​เป็น​ของ​คน​อื่น​ไป​แล้ว คุณ​ควร​ตัดใจ​จาก​ยายวิช​ซะ​ตั้งแต่​ตอน​นี้ ไม่​งั้น ​วัน​ที่​ยาย​วิ​ชก​ลับ​มา คุณ​จะ​ยิ่ง​เจ็บปวด​กว่า​นี้ ทาง​ที่​ดี​ต่อ​ไป​อย่า​มา​ยุ่ง​วุ่นวาย​กับ​ครอบครัว​ของ​ผม” วิชา​ติ​เดิน​ออก​ไป

ooooooo

วิชชุ​ดา​กับ​เด๋อ​หิ้ว​ถัง​น้ำ​เดินเข้า​มา​ใน​กระท่อม  พบ​นม​ค​ล้า​มน​อน​จับไข้​ร้อง​คราง​ว่าหนาว​เหลือเกิน  ​วิชชุ​ดา​รีบ​เข้า​มา​แตะ​แขน แล้ว​บอก​เด๋อ​ว่า​นม​ค​ล้า​ม​ไข้​ขึ้น​สูง

“นาย​เด๋อ​เฝ้า​ป้า​ค​ล้า​มอ​ยู่​ที่​นี่​ก่อน เดี๋ยว​ฉัน​จะ​ไป​ลอง​หา​ยา​ดู​ว่า ที่​นี่​พอ​จะ​มี​ยา​ลด​ไข้​บ้าง​หรือ​เปล่า” วิชชุ​ดา​รีบ​ผละ​ไป​ใน​ห้อง​ศ​ยาม เธอ​พบ​ยา​ลด​ไข้​และ​รูป​ถ่าย​ของ​สุด​ถนอม​ตก​อยู่​บน​เตียง จึง​หยิบ​ขึ้น​มา​ดู

“รูป​ใคร แฟน​เสือ​มืด​หรือ​นี่” วิชชุ​ดา​วาง​รูป​ถ่าย​ไว้​ที่​เดิม​แล้ว​เดิน​ออก แต่​ใน​ใจ​ยัง​สงสัย​ไม่​หาย

ใน​ขณะ​ที่​วิชา​ติ​ก็​เดิน​คุย​มา​กับ​ศ​ยาม​เรื่อง​เสือ​สอน​จะ​ปล้น​ก่อน​กำหนด

“คุณ​ไม่​คิด​ว่า มัน​แปลก​หรือ​ยัง​ไง ไม่​มี​ใคร​รู้​การ​เคลื่อน​ไหว​ของ​เสือ​สอน​เลย อยู่ดีๆวัน​นี้​ทุก​คน​ก็ได้​ข่าว​พร้อม​กัน​ว่า เสือ​สอน​จะ​ปล้น​คืน​นี้ เหมือน​มี​คน​ปล่อย​ข่าว​อย่าง​นั้น​แหละ” ศ​ยาม​นึก​สงสัย

“ยัง​ไง​เรา​ก็​ต้องเต​รี​ยม​ตัว​ไว้​ให้​พร้อม​ไว้​ก่อน ทาง​นี้​คน​คง​จะ​ไม่​พอ ​  ผม​จะ​ต้อง​ดึง​ลูกน้อง​ที่​ส่ง​ไป​เฝ้า​รอบๆ

ชาย​ป่า​กลับ​มา​ให้​หมด”

“คุณ​น่า​จะ​ทิ้ง​คน​ไว้​คนสอง​คน​ก็​ยัง​ดี​นะ ที่​กระท่อม​มี​แต่​ผู้หญิง​กับ​เด็ก  ​ถ้า​กัน​ไม่​อยู่แล้ว​เกิด​อะไร​ขึ้น  เรา​จะ​ทำ​ยัง​ไง”

“ขอ​ให้​ผ่าน​คืน​นี้​ไป​ก่อน​แล้วกัน แล้ว​เดี๋ยว​กัน​จะ​ส่ง​ลูกน้อง​กลับ​ไป​เฝ้า​เหมือน​อย่าง​เคย แล้ว​คืน​นี้​นาย​ก็​ควร​จะ​ไป​จับ​เสือ​สอน​กับ​ผม​นะ นาย​มืด มี​นาย​คน​เดียว​ที่​จะ​จัดการ​เสือ​สอน​ได้” วิชา​ติ​เอ่ย

ooooooo

หลวง​พิศาล​หน้า​ระรื่น​เดิน​ผิวปาก​อารมณ์​ดี​เข้า​มา​ใน​บ้าน คุณนาย​จินดา​ทำ​เมิน​ใส่​เพราะ​ยัง​เคือง​ไม่​หาย​จึง​แกล้ง​ประชด​กับ​จ้อย​ว่า ให้​รู้จัก​เจียมสังขาร​เสีย​บ้าง​เพราะ​แก่​แล้ว

“ไอ้​จ้อย แก่​แล้ว ก็​ใช่​ว่า​จะ​ต้อง​เลิก​หาความ​สุข​ใส่​ตัว ยิ่ง​เรา​มี​เวลา​เหลือ​น้อย​เท่า​ไหร่ เรา​ก็​ต้อง​ใช้​เวลา​ให้​คุ้มค่า แล้ว​อะไร​ที่​ปล่อย​วาง​ได้ ก็​ควร​จะ​ปล่อย ไม่​มี​อะไร​หรอก​วะ​ที่​จะ​เป็น​ของ​เรา​ได้​ตลอด​ไป” หลวง​พิศาล​สวน

“ถ้า​ปลงตก​ได้​ขนาด​นี้​ล่ะ​ก็ เย็น​นี้​ไม่​ต้อง​กิน​ข้าว​แล้วกัน ไอ้​จ้อย เย็น​นี้​จัด​โต๊ะ​ให้​ฉัน​ที่​เดียว​ก็​พอ”

“เออ ไอ้​จ้อย วัน​นี้​ไม่​ต้อง​จัด​โต๊ะ​เผื่อ​ฉัน ฉัน​ไม่​กิน​ข้าว ฉัน​กิน​มา​จาก​ข้าง​นอก​แล้ว”

“ดูเหมือน​คุณ​หลวง​ไป​ได้​ยา​ดี​มา​จาก​ข้าง​นอก ดู​กระชุ่ม กระชวย​ยัง​ไง​ไม่​รู้ ดู​เป็น​หนุ่ม​ขึ้น​อีก​ครั้ง ไป​ทำ​อะไร​มา​หรือ​ครับ” จ้อย​ข้องใจ

“ฉัน​ก็​ต้อง​ไป​เจอ​อะไร​ดีๆมา​น่ะ​ซิ ถึง​ได้​รู้สึก​สดชื่น​กระ​ปรี้กระ​เปร่า​กลับ​มา​อย่าง​นี้ อย่าง​นี้​ฉัน​คง​ต้อง​ออก​ไป​ตี​กอล์ฟ​บ่อยๆซะ​แล้ว” หลวง​พิศาล​เดิน​ยิ้ม​อารมณ์​ดี​ออก​ไป

คุณนาย​ชัก​สงสัย​จึง​ตาม​ไป​สอบ​ถาม​ว่า ที่​ไป​ตี​กอล์ฟ​มี​ผู้หญิง​​ด้วย​หรือ​เปล่า

“ก็​มี​ผู้หญิง​มา​ร่วม​ก๊วน​ด้วย​สอง​สาม​คน แต่​ผม​ก็​อายุ​ปูน​นี้​แล้ว จะ​มี​สาวๆที่ไหน​จะ​มา​สนใจ​ล่ะ”

“นั่น​น่ะ​ซิ​คะ ฉัน​ก็​ไม่​น่า​จะ​คิดมาก​เลย ผู้หญิง​สาวๆที่ไหน​จะ​มา​สนใจ​ตา​แก่​ห​งำ​เหงือก​อย่าง​คุณ​หลวง สู้​ไป​หา​หนุ่มๆหน้าตา​ดีๆไม่​ดี​กว่า​เหรอ​ คุณ​หลวง​แก่​ก็​แก่ หน้าตา​ก็​งั้นๆหนำซ้ำ​ยัง​เป็น​ตา​แก่​ไม่​มี​น้ำยา​อีก ผู้หญิง​คน​ไหน​มา​สนใจ ไม่​โง่​ก็​บ้า​แล้ว” จินดา​พูด​จน​สะใจ​แล้ว​เดิน​ลอยหน้า​ออก​ไป

“ใคร​บอก​ว่า ผม​ไม่​มี​น้ำยา พูด​อย่าง​นี้​มัน​ดูถูก​กัน​มาก​ไป​แล้ว ดี​ล่ะ แล้ว​ผม​จะ​พิสูจน์​ให้​ดู​ว่าผม​ก็​มี​ดี​ไม่​แพ้​หนุ่มๆ เหมือน​กัน ไม่​เชื่อ​ก็​คอย​ดู” หลวง​พิศาล​ฮึดฮัด​ฉุน​โกรธ​คุณนาย​จินดา

ooooooo

เด๋อ​ขึ้น​ไป​สำรวจ​บน​บ้าน​ต้นไม้ ไม่​เห็น​มี​ควัน​ไฟ​เหมือน​เช่น​ทุก​วัน​ก็​ชวน​วิชชุ​ดา​หนี เพราะ​เข้าใจ​ว่า​ไม่​มี​ลูกน้อง​เสือ​มืด​เฝ้า​อยู่​แล้ว อีก​ทั้ง​ถ้า​เสือ​มืด​กลับ​มา​เห็น​นม​ค​ล้า​มน​อน​ป่วย​ก็​คง​ไม่​ออก​ติดตาม

“นั้น​สิ​นะ ยัง​ไง​ป้า​ค​ล้า​ม​ก็​ต้อง​มี​ความ​สำคัญ​กว่า​ตัวประกัน​อย่าง​เรา” วิชชุ​ดา​มุ่ง​มั่น​จะ​หนี​อีก​ครั้ง

“ฉัน​ขอโทษ​ด้วย​นะ​จ๊ะป้า​ค​ล้า​ม” วิชชุ​ดา​มอง​นม​ค​ล้า​ม ​ที่​หลับ​เพราะ​ฤทธิ์​ยา​แล้วตัดใจ​ดึง​เด๋อ​ให้​เดิน​ออก​ไป​ด้วย​กัน ใน​ระหว่าง​ที่​วิชชุ​ดา​พา​เด๋อ​หนี

ทาง​ด้าน​เสือ​สอน เขา​วาง​แผน​เข้าไป​อยู่​ใน​บ้าน​เถ้าแก่​ฮวด​ได้​สำเร็จ เพราะ​เถ้าแก่​ชอบใจ​ใน​ฝีมือ​การ​ต่อสู้​ของ​เสือ​สอน ที่​เข้าไป​ห้าม​ไม่​ให้​กง​กับ​ลาด​ทะเลาะ​กัน แถม​ยัง​อัด​สมุน​เถ้าแก่​ลง​ไป​กอง

ทาง​ด้าน​วิชชุ​ดา​กับ​เด๋อ​มา​เกือบ​ถึง​ชาย​ป่า วิชชุ​ดา​หยุด​เดิน​เพราะ​เป็น​ห่วง​นม​ค​ล้า​ม

“คุณ​วิช​อย่า​เพิ่ง​ไป​ห่วง​คน​อื่น​เลย ห่วง​ตัว​เอง​ก่อน​ดี​กว่า นี่​อาจจะ​เป็น​โอกาส​สุดท้าย​ที่​เรา​จะ​หนี​ไป​จาก​ที่​นี่​นะ​ครับ”

“แต่​ป้า​ค​ล้า​ม​อาจจะ​ตาย​ได้​นะ ฉัน​จะ​ต้อง​กลับ​ไป​ดู​แก เอาอย่าง​นี้​นะ​นาย​เด๋อ แก​หนี​ไป​คน​เดียว แก​ไป​ตาม​หา​พี่​กลาง​ให้​เจอ ถาม​หา​บ้าน​ปลัด​วี​ร​ชาติ ใครๆก็​รู้จัก ไป​ส่งข่าว​ให้​พี่​กลาง​รู้​ว่าฉัน​ถูก​ขัง​อยู่​ที่​นี่” วิชชุ​ดา​หา​ทางออก เด๋อ​ทำท่า​จะ​ไม่​ยอม​อ้าง​ว่าเขา​มี​หน้าที่​ต้อง​ปกป้อง​วิชชุ​ดา

“แก​จะ​ไม่​เชื่อฟัง​ฉัน​หรือ​ยัง​ไง นาย​เด๋อ ถ้า​แก​ไป​ตาม​พี่​กลาง​มา​ช่วย​ฉัน​ไป​จาก​ที่​นี่​ได้ ก็​เท่ากับ​ว่า​แกได้​ทำ​หน้าที่​ของ​แก​แล้ว นี่​ก็​ใกล้​มืด​แล้ว​รีบ​ไป เร็ว​เข้า นี่​คือ​คำสั่ง​ของ​ฉัน ไป​เดี๋ยวนี้​เลย นาย​เด๋อ” วิชชุ​ดา​สั่ง

เด๋อ​มอง​วิชชุ​ดา​แล้ว​ตัดใจ ยอม​เดิน​ก้มหน้า​ดุ่มๆออก​ไป ส่วน​วิชชุ​ดา​เดิน​ย้อน​กลับ​มา​ที่​กระท่อม ฟ้าแลบ​เป็น​ระยะๆ เพราะ​ฝน​กำลัง​จะตก เธอ​เร่ง​ฝีเท้า​เพราะ​เป็น​ห่วง​นม​ค​ล้า​ม “ป้า​ค​ล้า​มอ​ย่า​เป็น​อะไร​นะ ฉัน​ขอโทษ​จริงๆที่​ทิ้ง​ป้า​มา” วิชชุ​ดา​ร้อน​ใจ​จน​เริ่ม​ออก​วิ่ง​อย่าง​รวดเร็ว​แล้ว​สะดุด​กิ่ง​ไม้​ล้ม​ลง​ไป

“โอ๊ย...”  วิชชุ​ดา​ค่อยๆลุก​ขึ้น​แต่​ต้อง​ชะงัก​เห็น​ศ​ยาม​ก้าว​มา​ยืน​ตรง​หน้า​และ​เล็ง​ปืน​มา​ที่​เธอ

“เสือ​มืด นาย​จะ​ยิง​ฉัน​งั้น​เหรอ ได้ แต่​นัด​เดียว​ต้อง​ให้​ตาย​เลย​นะ อย่า​ให้​ฉัน​ต้อง​ทรมาน” วิชชุ​ดา​ร้อง

“บอก​ให้​เงียบ” ศ​ยาม​สับ​ไก​ยิง​เปรี้ยง​ไป​ที่​กิ่ง​ไม้​ด้าน​หลัง วิชชุ​ดา​​กลั้นใจ​หลับตา​ปี๋

เสียง​ปืน​นั้น เด๋อ​ได้ยิน​ก็​หยุด​ชะงัก นึก​เป็น​ห่วง​วิชชุ​ดา​จึง​หัน​หลัง​กลับ​มา​หา​เจ้านาย ส่วน​วิชชุ​ดา​ก็​ค่อยๆลืมตา​มอง​ตัว​เอง​รู้​ว่า​ไม่ได้​ถูก​ยิง เธอ​เห็น​ศ​ยาม​เดิน​ไป​ด้าน​หลัง​เอา​ไม้​เขี่ย​ซาก​งู​ขึ้น​มา

“จะ​ยิง​งู​ก็​ไม่​บอก ทำเอา​ใจหาย​ใจ​คว่ำ​หมด”

“ออก​มา​ทำ​อะไร​แถว​นี้ เกือบ​จะ​เป็น​ผี​เฝ้า​ป่า​ไป​แล้ว​ไหม​ล่ะ” ศ​ยาม​ดุ แล้ว​เหลือบ​ไป​เห็น​กระเป๋า​เดินทาง​ของ​วิชชุ​ดา​ ก็​ยิ่ง​โมโห “นี่​คิด​หนี​อีก​แล้ว​เหรอ กลับ​ไป​กับ​ฉัน​เดี๋ยวนี้​เลย”

“ฉัน​ก็​กำลัง​จะ​กลับ​ไป​อยู่​เดี๋ยวนี้​แหละ” วิชชุดา​ค่อยๆ ก้ม​ลง​หยิบ​กระเป๋า

ศ​ยาม​ไม่ทัน​ใจ​เข้าไป​ลาก​วิชชุ​ดา​พา​เดิน​ออก​ไป​และ​ไม่​สนใจ​ว่าเธอ​เจ็บ​ขา​จน​ต้อง​โขยกเขยก

ooooooo

ตอนที่ 7

ศยามเดินตรวจรอบๆ กระท่อม ได้ยินเสียงเป่าลม ปู๊ดๆ ก็เดินตามหาต้นเสียง พบวิชชุดาพยายามหัดเป่า ใบไม้อยู่ที่มุมกระท่อม ก็นึกขำจึงเข้าไปสอน

“เราเลือกใบไม้หนาไป เราต้องเลือกใบไม้บางประมาณนี้ แล้วก็ถือใบไม้อย่างนี้ แล้วก็เป่าเบาๆ” ศยามเป่าใบไม้ให้ วิชชุดาดูเป็นตัวอย่าง วิชชุดาขยับเข้าไปใกล้ดูวิธีเป่าให้ชัดๆ

ศยามหันมามอง วิชชุดารีบหลบเพราะความเขินอาย

“เอ้า ไหนเราลองเป่าซิ ลองเป่าเบาๆ อย่าใจร้อน เป่า ไปเรื่อยๆ เดี๋ยวก็จะจับทางได้เองว่า เป่าแบบไหนถึงจะได้เสียง อย่างที่ต้องการ” ศยามส่งใบไม้ให้

วิชชุดาลองเป่าใบไม้ใหม่อีกครั้งแต่ยังไม่สำเร็จ ศยาม ลองเป่าให้ดู วิชชุดามองแล้วเป่าตามไปเรื่อยๆก็เริ่มทำได้ ทั้งสองเป่าใบไม้ไปพร้อมๆกัน พลางสบสายตาแล้วชะงักนิ่งไป

“ฉันไม่เป่าแล้ว ไม่เห็นสนุกเลย​ นายเป่าของนายไป คนเดียวเถอะ” วิชชุดาวิ่งออกไปกลบเกลื่อนความเก้อเขิน

“เรานี่ เคยทำอะไรได้เรื่องบ้างเนี่ย” ศยามตะโกน ไล่หลังไปกลบเกลื่อนความรู้สึกแปลกๆของตัวเอง

ooooooo

สอางทิพย์หอบแฟ้มงานจะเดินขึ้นชั้นบนแต่เหลือบเห็นถุงผ้าที่วิชาติไปรับมาให้วางอยู่ที่เก้าอี้ เธอเข้าไปเปิดดู พบว่าเป็นถุงผ้าของสุมาน วิชาติเดินลงมาพอดี สอางทิพย์ หันไปเล่นงาน เพราะระแวงทั้งคู่มาตั้งแต่เย็น

“นี่คุณคิดว่าผมมีอะไรกับคุณสุมานงั้นหรือ ถ้าผมจะมี เมียน้อยจริงๆ ผมก็ไม่เลือกผู้หญิงล้ำสมัยอย่างนั้นหรอก ผมมีคุณอยู่แล้วทั้งคน ผมหาผู้หญิงหัวอ่อนว่าง่ายๆรู้จักเอาอก เอาใจสามีไม่ดีกว่าหรือ” วิชาติสวน

“ใช่ซิ สอางค์เอาอกเอาใจสามีไม่เป็น งั้นก็เชิญคุณ ไปมีภรรยาน้อยได้เลยตามสบาย” สอางทิพย์สะบัดหน้าหนีไป

วิชาติรู้ตัวว่าพลาดรีบตามไป แต่สอางทิพย์ไม่ฟัง เธอไล่สามีออกไปนอนข้างนอกแล้วปิดประตูปัง

“ก็ผมบอกแล้วว่า ผมไม่มีอะไรกับคุณสุมาน ผมไม่มี วันที่จะมองผู้หญิงคนอื่นนอกจากคุณ”

“มีเรื่องอะไรกันหรือ ตาใหญ่ เสียงดังไปถึงในห้องป้า” คุณหญิงสมสวาทเดินออกมาดู

วิชาติรีบฟ้องเรื่องสอางทิพย์เข้าใจผิดเรื่องสุมาน เพราะเขาไม่มีวันสนใจผู้หญิงแบบนั้นแน่นอน

“แต่ฝ่ายโน้นอาจจะสนใจเธอก็ได้นะ ดูหูตาแพรวพราว เหลือเกิน เธอต้องคอยเตือนตัวเองไว้นะ ตาใหญ่ ว่าเธอแต่งงาน มีครอบครัวแล้ว​ อย่าได้ทำอะไรออกนอกลู่นอกทาง  หรือคิดว่าเป็น ผู้ชายไม่มีอะไรจะเสียหาย ถ้าเผลอใจเผลอตัวเมื่อไหร่ เมื่อนั้น เธอจะสูญเสียทุกอย่างที่เธอรักไป” คุณหญิงเตือน
วิชาติรีบรับประกันอย่างมั่นใจว่า เขาไม่มีวันทำตัว เหลวไหลอย่างเด็ดขาด

เช้า​วัน​ใหม่ สุด​ถนอม​ได้​รับ​แจ้ง​ว่า บริษัท​ที่​เธอ​ไป​สมัคร​งาน​ให้​ไป​รายงาน​ตัว เธอ​ดีใจ ครั้น​หลวง​พิศาล​รู้​ก็​ให้​ ลูก​สาว​ไป​บอก​คุณนาย​จินดา หวัง​ให้​แม่​ดีใจ แต่​คุณนาย​กลับ​โวย​ลั่น เมื่อ​รู้​ว่า​สุด​ถนอม​จะ​ไป​เป็น​มัคคุเทศก์

“งาน​อื่น​มี​ให้​ทำ​ตั้ง​มากมาย ทำไม​ต้อง​ไป​ทำ​งาน​เป็น​มัคคุเทศก์​ด้วย งาน​ใช้​แรงงาน งาน​ให้​บริการ​อย่าง​นี้ ไม่​ใช่​งาน​ที่​คน​ระดับ​อย่าง​เราจะ​ต้อง​ลด​ตัว​ไป​ทำ” คุณหญิง​อ้าง

“ปัญหา​ของ​คุณ​อยู่​ตรง​นี้​นี่เอง” หลวง​พิศาล​เข้าใจ หัน​ไป​บอก​สุด​ถนอม​ให้​ขึ้นไป​เปลี่ยน​เสื้อ​ผ้า​แล้ว​รีบ​ไป​บริษัท​เลย ส่วน​ทาง​นี้​เขา​จะ​จัดการ​เอง

“ขอบคุณ​ค่ะ คุณ​พ่อ” สุด​ถนอม​รีบ​เดิน​ออก​ไป

“ลูก​แหวว อย่า​เพิ่ง​ไป แม่​ยัง​ไม่​อนุญาต” คุณนาย​จินดา​จะ​ตาม

หลวง​พิศาล​ขวาง​ไว้​แล้ว​ใส่​เป็น​ชุด “แต่​ผม​อนุญาต​แล้ว ถ้า​มัว​แต่​รอ​ให้​คุณ​อนุญาต ชาติ​นี้​ลูก​ไม่​มี​วัน​ได้​ทำ​งาน​แน่ ผม​จะ​บอก​ให้​นะ​คุณ​จินดา ถ้า​เป็น​งาน​ที่​สุจริต ไม่​ว่า​จะ​เป็น​งาน​ระดับ​ไหน ผม​ก็​ถือว่า​เป็น​งาน​ดี​ทั้งนั้น ให้​ลูก​ได้​เริ่ม​จาก​งาน​แบบ​นี้​นี่แหละ​ดี ลูก​จะ​ได้​แข็งแกร่ง​ได้​เร็ว​วัน ผม​ดีใจ​ที่​ลูก​รู้จัก​หาความ​ก้าวหน้า ไม่​ใช่​วันๆคิด​แต่​เรื่อง​จับ​ผู้ชาย​แต่งงาน​เหมือน​ผู้หญิง​ที่​ไม่​มี​หัวคิด​บาง​คน”

คุณนาย​จินดา​ถึง​กับ​อ้า​ปาก​ค้าง

ooooooo

ศ​ยาม​กลับ​มา​ถึง​หน้า​กระท่อม​ก็​เห็น​วิชชุ​ดา​กับ​เด๋อ​กำลัง​ช่วย​กัน​สร้าง​บ้าน​บน​ต้นไม้​อย่าง​เอาจริง เอาจัง แต่​ไม่​สำเร็จ​สัก​ที จึง​ปีน​ขึ้น​ไป​ช่วย แล้ว​สั่ง​ให้​นม​ค​ล้า​ม​ไป​หา​เชือก​เส้น​ใหญ่ๆมา​ให้​เพื่อทำ​บันได​ขึ้น​บ้าน

“เชือก​เท่า​นี้​น่า​จะ​พอ​นะ​คะ คุณ​วิช ป้า​ว่า​น่า​จะ​เหลือ​ด้วย​ซํ้า เดี๋ยว​คุณ​วิช​บอก​ให้​เสือ​มืด​ทำ​เปล​ให้​ซิ​คะ ถ้า​เบื่อ​ที่​จะ​ขึ้น​ไป​เล่น​บน​ต้นไม้ จะ​ได้​เอา​ไว้​นอนเล่น​ได้” นม​ค​ล้า​ม​แนะนำ

“เสือ​มืด​นี่​เก่ง​หลาย​อย่าง​นะ สร้าง​บ้าน​ก็ได้ ทำ​เปล​ก็​เป็น​อีก พอ​เลิก​เป็น​โจร​แล้ว เสือ​มืด​น่า​จะ​ทำ​งาน​เป็น​ช่าง​ไม้​ได้​นะ​ป้า” วิชชุ​ดา​เริ่ม​วาง​แผน

“ถ้า​ทำ​เป็น​งาน​อดิเรก​ก็​พอได้​หรอก​ค่ะ แต่​ถ้า​ทำ​เป็น​อาชีพ​คง​ไม่ได้​แน่ เสือ​มืด​ชอบ​งาน​ที่​ตื่นเต้น​เสี่ยง​เป็น​เสี่ยง​ตาย​มาก​กว่า​ค่ะ”

“งั้น​ป้า​คิด​ว่า​เสือ​มืด​ไม่​มี​วัน​เลิก​เป็น​โจร​ได้​หรือ​จ๊ะ”

“คง​จะ​ยาก​มั้ง​คะ เสือ​มืด​รัก​งาน​ที่​ทำ​ตอน​นี้​จะ​ตาย​ไป ป้า​เคย​เตือน​แล้ว​ว่า งาน​อย่าง​นี้​มัน​เสี่ยง​อันตราย เขา​ก็​บอก​ว่า เขา​หนัง​เหนียว​ไม่​ตาย​ง่ายๆ เวลา​เสือ​มืด​ออก​ไป​ทำ​งาน​หาย​ไป​เป็น​เดือนๆ ป้า​ก็ได้​แต่​สวด​มนต์​ให้​เขา​กลับ​มา​อย่าง​ปลอดภัย แต่​นั่นแหละ ป้า​ก็​ไม่​มี​สิทธิ์​จะ​ห้าม​อะไร​ได้” นม ​ค​ล้า​ม​นึกถึง​อาชีพ​ตำรวจ​ของ​ศ​ยาม แต่​วิชชุ​ดา​เข้าใจ​ว่า นม​ค​ล้า​ม​คิดถึง​อาชีพ​โจร​ของ​เสือ​มืด เธอ​เริ่ม​ข้องใจ​ว่า ศ​ยาม​จะ​เลิก​เป็น​โจร​ได้​หรือ​ไม่

บ่าย​วัน​นั้น บ้าน​ต้นไม้​ก็​เสร็จ​สมบูรณ์ วิชชุ​ดา​ยิ้ม​พอใจ​บอก​ศ​ยาม​ว่า เหมือน​บ้าน​อย่าง​ที่​เธอ​ฝัน​ไว้​เลย

“อย่า​มัว​ฝัน อีก​ไม่​กี่​วัน​ฉัน​ก็​จะ​ส่งตัว​เรา​กลับ​ไป​ให้​พี่​ชาย​เรา​แล้ว” ศ​ยาม​เสียง​เข้ม

“แล้ว​ที่​นี่​ล่ะ”

“ฉัน​คง​ต้อง​เผา​ทิ้ง ไม่​รู้​จะ​เก็บ​ไว้​ทำไม”

“นาย​จะ​เผา​ทิ้ง​แม้แต่​บ้าน​ต้นไม้​ที่​เรา​ช่วย​กัน​สร้าง​ด้วย​กัน​มา​เหรอ”

“เรา​จะ​เสียดาย​อะไร ฉัน​ยัง​ไม่​เสียดาย​กระท่อม​ของ​ฉัน​เลย ยัง​ไง​ฉัน​ก็​ไม่​อยู่​ที่​นี่​ต่อ​ไป​แน่ๆ ได้​เงิน​ค่า​ไถ่​แล้ว ฉัน​ก็​จะ​พา​แม่​หนี​ไป​ให้​ไกล​ที่สุด อีก​ไม่​นาน​เรา​สอง​คน​ก็​ทาง​ใคร​ทาง​มัน”

“ฉัน​อยาก​จะ​รู้ ทาง​ที่​นาย​จะ​ไป​น่ะ ไป​ทาง​ไหน นาย​จะ​ไป​ทาง​ที่​ดี​ขึ้น​หรือ​ว่า​เลว​ลง” วิชชุ​ดา​มอง​หน้า​ศ​ยาม

“ใคร​มา” เด๋อ​ร้อง​ถาม​เพราะ​เห็น​ชาย​คน​หนึ่ง​เดิน​เข้า​มา​ท่าทาง​ลับๆล่อๆ

ศ​ยาม​ว่า​เป็น​ลูกน้อง​เขา​เอง​แล้ว​รีบ​ปีน​บันได​ลง​มา วิชชุ​ดา​มอง​ตาม​นึก​สงสัย​ที่​เห็น​ศ​ยาม​เดิน​กระซิบกระซาบ​ออก​ไป​กับ​ชาย​ลึกลับ สัก​พัก​ใหญ่ๆ ศ​ยาม​ก็​กลับ​มา​ที่​กระท่อม​แล้ว​เข้าไป​หยิบ​ปืน​ใน​ห้อง วิชชุ​ดา​เข้า​มา​ถาม​เพราะ​กลัว​เสือ​มืด​จะ​ออก​ไป​ปล้น​อีก ศ​ยาม​แกล้ง​ล้อ​ว่า ไม่​มี​สัจจะ​ใน​หมู่​โจร

“เสือ​มืด ถ้า​นาย​คิด​จะ​ออก​ไป​ปล้น​จริงๆ นาย​ก็​ไม่​ใช่​ลูกผู้ชาย​แล้ว​ นาย​นี่​เป็น​คน​ไม่​มี​ศักดิ์ศรี​จริงๆ ทำ​ทุก​อย่าง​ได้​เพื่อ​เงิน​แม้แต่​จะ​ปล้น​ฆ่า​คน อยาก​ออก​ไป​ปล้น​ก็​ไป​เลย ฉัน​จะ​ไม่​เตือนสติ​นาย​อีก​ต่อ​ไป​แล้ว คน​เรา​คิด​แต่​ใน​ทาง​ชั่ว ไม่​มี​ทาง​เจริญ​หรอก​นะ มี​แต่​​ลงตํ่า​ไป​เรื่อยๆ ทำ​อะไร​ก็​จะ​เจอ​แต่​เรื่อง​วิบัติ ขอ​ให้​นาย​ปล้น​ไม่​สำเร็จ ถูก​ตำรวจ​ยิง​ตาย​ไป​เลย” วิชชุ​ดา​โกรธ​แช่ง​เป็น​ชุด

แต่​ศ​ยาม​ไม่​สน​รีบ​เดิน​หนี​ออก​ไปเพราะ​มี​งาน​ใหญ่​รอ​อยู่

ooooooo

ศ​ยาม​เข้า​มา​ใน​ตลาด​ก็​เห็น​ชาว​บ้าน​มุง​ดู​ป้าย​ประกาศ​ของ​เสือ​สอน​ที่​เขียน​ไว้​ว่า

“พ่อ​แม่​พี่น้อง​ทั้งหลาย วัน​แรม 15 คํ่า เดือน 10 ข้าพเจ้า เสือ​สอน จะ​เข้า​ปล้น​บ้าน​เถ้าแก่​ฮวด” ชาว​บ้าน​จับกลุ่ม​วิพากษ์วิจารณ์​เสือ​สอน​บ้าง​ก็​ว่า เสือ​สอน​เป็น​โจร​มี​คุณธรรม​ไม่​เคย​ทำร้าย​เจ้า​ทรัพย์​ ไม่​แตะต้อง​ผู้หญิง ไม่​ทำร้าย​คน​แก่ แต่​อีก​พวก​ก็​ว่า เสือ​สอน​เป็น​โจร​ใจร้าย​ใจคอ​อำมหิต​เพราะ​เคย​ฆ่า​ยก​ครัว​บ้าน​ผู้ใหญ่​หาญ​ที่​สุพรรณ​มา​แล้ว ศ​ยาม​นิ่ง​ฟัง ส่วน​เสือ​สอน​ที่​แอบ​ฟัง​อมยิ้ม​แล้ว​เดิน​ถอย​ออก​มา ศ​ยาม​หัน​ไป​เห็น​พอดี เขา​รีบ​เดิน​แหวก​กลุ่ม​ชาว​บ้าน​ไป​หา แต่​เสือ​สอน​หายตัว​ไป​แล้ว

ด้าน​เถ้าแก่​ฮวด​เมื่อ​รู้​ว่า​เสือ​สอน​จะ​เข้า​ปล้น​ก็​สั่ง​ระดม​ลูกน้อง​พร้อม​อาวุธ​ครบมือ เตรียม​จัดการ​กับ​เสือ​สอน ส่วน​เสือ​สอน​ก็​ส่ง​กง​กับ​ลาด​สอง​ลูกน้อง​ปลอม​ตัว​มา​ดู​ลาดเลา และ​เมื่อ​ได้​ข้อมูล​ที่​ต้องการ​แล้ว​กง​กับ​ลาด​ก็​กลับ​ไป​รายงาน​ลูกพี่​ที่​พาย​เรือ​รอ​อยู่​ที่​ท่า​นํ้า

“แจ่ม​ไหม​วะ” เสือ​สอน​เปิด​หมวก​คลุม​หน้า​ออก​ทัก​ลูกน้อง

กง​กับ​ลาด​ช่วย​กัน​รายงาน​ว่า เถ้าแก่​ฮวด​มี​ลูกน้อง​ราว​สาม​สิบ​คน พอ​มี​ฝีมือ​สอง​สาม​คน นอก​นั้น​ไม่​เท่า​ไหร่ ส่วน​ที่ทาง​เข้า​ออก​มี​สอง​ทาง​คือ หน้า​บ้าน​กับ​หลัง​บ้าน​และ​เปลี่ยน​เวร​ยาม​ทุก​สี่​ชั่วโมง

“ตำรวจ​เริ่ม​เคลื่อนไหว​แล้ว​นะ พี่​สอน” กง​เตือน

“งาน​ไหน​ไม่​มี​ตำรวจ​ร่วม​วง​ด้วย มัน​จะ​สนุก​หรือ​วะ” เสือ​สอน​ยิ้ม​อย่าง​ใจ​เย็น

ooooooo

สุด​ถนอม​นั่ง​รอ​ส​อา​ง​ทิพย์​อยู่​ใน​ห้อง​ทำ​งาน สัก​พัก​ส​อา​ง​ทิพย์​ก็​เดิน​เข้า​มา เธอ​ขอโทษ​ที่​ต้อง​ให้​สุด​ถนอม​รอ​แล้ว​ยื่น​เอกสาร​ให้ “นี่​ค่ะ รายละเอียด​ของ​งาน​แรก​ของ​คุณ จะ​มี​กำหนดการ​เดินทาง​ โรงแรม​ที่​พัก จำนวน​นัก​ท่องเที่ยว​ สถาน​ที่​ท่องเที่ยว​ของ​แต่ละ​วัน”

“คุณ​ส​อา​งค์​จะ​ให้​แหวว​เริ่ม​งาน​เลย​หรือ​คะ แหวว​กลัว​ว่า แหวว​จะ​ทำ​ไม่ได้ ไหน​คุณ​ส​อา​ง​ค์เคย​บอก​ว่าจะ​มี​การอบรม​ก่อน​ไง​คะ” สุด​ถนอม​รับ​เอกสาร​มา​อ่าน​แล้ว​เริ่ม​กังวล​เพราะ​กลัว​จะ​ทำให้​ส​อา​ง​ทิพย์​ผิดหวัง

“คือ​อย่าง​นี้​นะ​คะ พอดี​ผู้​ช่วย​มัคคุเทศก์​ลา​ป่วย​กะทันหัน​น่ะ​ค่ะ ส​อา​ง​ค์ก็​เลย​จะ​ส่ง​คุณ​แหวว​ไป​แทน จะ​ได้​เป็น​การ​ฝึกงาน​ไป​เลย งาน​ผู้​ช่วย​ไม่​ยาก​หรอก​ค่ะ เดี๋ยว​ทาง​คุณ​สายใจ​ที่​เป็น​มัคคุเทศก์​จะ​สอน​งาน​คุณ​เอง ส​อา​งค์​เชื่อ​มั่น​ใน​ตัว​คุณ คุณ​ก็​ต้อง​เชื่อ​มั่น​ใน​ตัว​เอง​ซิ​คะ” ส​อา​งทิพย์ให้​กำลังใจ

“ค่ะ​ แหวว​จะ​พยายาม​อย่าง​สุด​ความ​สามารถ​เลย​ค่ะ แล้ว​งาน​แรก​ของ​แหวว​คือ​ที่ไหน​คะ” สุด​ถนอม​รวบรวม​ความ​เชื่อ​มั่น พลัน​แว่ว​เสียง​ส​อา​ง​ทิพย์​ตอบ​ว่า​หัว​หิน

ด้าน​สุ​มา​น เธอ​เดิน​หน้า​สร้าง​ความ​ร้าวฉาน​ให้​วิชา​ติ​ กับ​ส​อา​ง​ทิพย์​ต่อ ด้วย​การโทร.​ไป​นัด​วิชา​ติ​ออก​มา​พบ​ที่​ร้าน​อาหาร อ้าง​ว่าจะ​นำ​ถุง​เสื้อ​ที่​หยิบ​ไป​ผิด​​มา​คืน แถม​ขู่​ว่า ถ้า​วิชา​ติ​ไม่​ออก​มา​พบ เธอ​ก็​จะ​ไป​หา​ส​อา​ง​ทิพย์​เอง วิชา​ติ​ไม่​อยาก​ให้​ส​อา​ง​ทิพย์​เข้าใจ​ผิด​อีก​จึง​ยอม​รับ​นัด

จาก​นั้น​ สุ​มา​น​ก็โทร.​ไป​นัด​ส​อา​ง​ทิพย์​ให้​ออก​มา​พบ​ที่​ร้าน​อาหาร​เดียวกัน เพราะ​ตั้งใจ​ให้​ส​อา​ง​ทิพย์​มา​เห็น​เธอ​อยู่​ กับ​วิชา​ติ​และ​เข้าใจ​ผิด แต่​บังเอิญ​ฤ​ทธิ​รงค์​มา​พบ​เข้า จึง​ตาม​ไป​อธิบาย​กับ​ส​อา​ง​ทิพย์

“พี่​ส​อา​งค์​เชื่อ​ผม​เถอะ​นะ​ครับ ยัง​ไง​พี่​ใหญ่​ก็​ไม่​มี​วัน​ไป​ยุ่ง​เกี่ยว​กับ​พี่​สุ​มา​นเป็นอันขาด ผม​เชื่อ​ว่าพี่​สุ​มา​น​เป็น​ฝ่าย​นัด​พี่​ใหญ่​มา​เจอ​มาก​กว่า”

ส​อา​ง​ทิพย์​นิ่ง​คิด​ก็​นึก​ได้​ว่าทั้งหมด​อาจ​เป็น​แผนการ​ที่​สุ​มา​น​ตั้งใจ​ทำให้​เธอ​เข้าใจ​วิชา​ติ​ผิด

“พี่​ก็​อย่า​ไป​หลงกล​เธอ​เลย​นะ​ครับ พี่​ใหญ่​ก็​คง​จะ​ถูก​พี่​สุ​มา​น​หลอก​เข้า​ด้วย​อีก​คน” ฤ​ทธิ​รงค์​ขอร้อง

“แต่​คุณ​ใหญ่​อาจจะ​เต็มใจ​ให้​หลอก​ก็ได้​นะ​คะ มี​หรือ​ที่​คุณ​ใหญ่​จะ​ตาม​แผนการ​คุณ​สุ​มา​น​ไม่ทันจริงๆแล้ว​คุณ​ใหญ่​ก็​คง​อยาก​จะ​ทำ​ความ​สนิทสนม​กับ​คุณ​สุ​มา​นอ​ยู่​แล้ว​ล่ะ​ค่ะ” ส​อา​ง​ทิพย์​นึก​เคือง​สามี

“ถ้า​พี่​ใหญ่​ได้​รู้จัก​พี่​สุ​มา​น​จริงๆ เดี๋ยว​เขา​ก็​จะ​ต้อง​ถอย​หนี​ออก​มา​เอง​ล่ะ​ครับ พี่​ส​อา​งค์​เชื่อ​ผม”

“ก็ได้​ค่ะ  พี่​จะ​รอ​ให้​คุณ​ใหญ่​ถอย​ออก​มา​เอง แต่​ระหว่าง​ที่​รอ​นี่ พี่​จะ​ไม่​อยู่​เฉยๆหรอก​นะ​คะ คุณ​ฤทธิ์ พรุ่งนี้​พี่​ขอยืม​ตัว​คุณ​ฤทธิ์​เป็น​คู่​ควง​หน่อย​ซิคะ” ส​อา​ง​ทิพย์​คิด​เอา​คืน​วิชา​ติ

“อะไร​นะ​ครับ พี่​ส​อา​งค์” ฤ​ทธิ​รงค์​ตะลึง​มอง​ส​อา​ง​ทิพย์

เด๋อ​ปีน​ขึ้น​ไป​บน​บ้าน​ต้นไม้​แล้ว​สำรวจ​ไป​รอบๆ ไม่​เห็น​มี​ลูกน้อง​เสือ​มืด​ตาม​คำ​ขู่ ก็​ชวน​วิชชุ​ดา​หนี วิชชุ​ดา​สองจิตสองใจ แต่​สุดท้าย​ก็​ยอม​พา​เด๋อ​หนี​ออก​มา แต่​บังเอิญ​วี​ร​ชาติ​แวะ​มา​พอดี เพราะ​หวัง​จะ​แอบ​ดู​น้อง​สาว เขา​เห็น​วิชชุ​ดา​กับ​เด๋อ​พา​กัน​หนี​ออก​มา​ก็​หัน​ไป​คว้า​ซาก​ถ่าน​มา​ป้าย​อำพราง​หน้าตา​ตัว​เอง แล้ว​โผล่​พรวด​มา​ขวาง​ทาง​วิชชุ​ดา​กับ​เด๋อ​ไว้

“จะ​หนี​ไป​ไหน อยาก​ตาย​หรือ​ยัง​ไง หา” วี​ร​ชาติ​ดัด​เสียง​ขู่

“แก​เป็น​ใคร” วิชชุดา​ตกใจ​ถอยกรูด

“ฉัน​ก็​เป็น​ลูกน้อง​เสือ​มืด​ไง กลับ​ไป​กระท่อม​เดี๋ยวนี้ ไป” วี​ร​ชาติ​สั่ง

วิชชุ​ดา​กับ​เด๋อ​ยัง​ยืน​จ้อง​หน้า​นิ่ง วี​ร​ชาติ​กลัว​น้อง​จำ​ได้ รีบ​หยิบ​ปืน​ยิง​ขึ้น​ฟ้า สอง​ทโมน​พา​กัน​วิ่ง​แตก​กระเจิง วี​ร​ชาติ​มอง​ตาม​ด้วย​ความ​เหนื่อย​ใจ

วิชชุ​ดา​กับ​เด๋อ​วิ่ง​มา​ปะทะ​เข้า​กับ​นม​ค​ล้า​ม ทั้ง​สอง​หยุด​กึก​ โกหก​ว่าออก​ไป​วิ่ง​เล่น​กัน​มา

“ป้า​ก็​นึก​ว่า​คุณ​วิช​จะ​หนี​ไป​อีก​แล้ว” นม​ค​ล้า​ม​ล้อ

“ฉัน​สัญญา​กับ​เสือ​มืด​แล้ว​ว่า​จะ​ไม่​หนี ก็​ไม่​หนี​ซิ​จ๊ะ ฉัน​เป็น​คน​พูด​คำ​ไหน​คำ​นั้น ฉัน​ไม่​หนี​แน่ๆจ้ะ”

“ไม่​หนี​ก็ดี​แล้ว​ล่ะ​ค่ะ ป้า​ไม่​อยาก​เห็น​เสือ​มืด​โมโห​อีก เสือ​มืด​ก็​ต้อง​ใช้​ความ​อดทน​ไม่​น้อย​ไป​กว่า​คุณ​วิช​หรอก​ค่ะ ถ้า​ไม่​จำเป็น​จริงๆเขา​ก็​ไม่​อยาก​จับ​คุณ​วิช​มา​หรอก​ค่ะ คน​มี​บุญคุณ​กัน​มา จะ​ไม่​ช่วย​ก็​ไม่ได้ ป้า​ล่ะ​เห็นใจ​เสือ​มืด​จริงๆ ไม่​รู้​จะ​ต้อง​เป็น​เสือ​ไป​อีก​นาน​แค่​ไหน” นม​ค​ล้า​ม​เดิน​ไป​บ่น​ไป​เรื่อย

วิชชุ​ดา​กับ​เด๋อ​ไม่ได้​สนใจ​ ​เด๋อ​รอ​จน​นม​ค​ล้า​ม​เดิน​ออก​ไป​แล้ว​ก็​หัน​มา​ถาม​ลูกพี่

“เสือ​มืด​ให้​ลูกน้อง​คอย​เฝ้า​เรา​ไว้​จริงๆด้วย ถ้า​เสือ​มืด​รู้​ว่า​เรา​คิด​จะ​หนี เขา​จะ​ทำ​อะไร​เรา​ไหม​ครับ”

“ไม่​ต้อง​กลัว​หรอก เสือ​มืด​อยาก​ได้​แต่​เงิน​ค่า​ไถ่ คง​ไม่​ทำ​อะไร​หรอก” วิชชุ​ดา​ปลอบ​ใจ

ooooooo

เมื่อ​คุณนาย​จินดา​รู้​ว่า​สุด​ถนอม​ต้อง​ไป​ทำ​งาน​ที่​หัว​หิน ก็​สั่ง​ให้​จ้อย​ออก​ไป​ซื้อ​อาหาร​แห้ง​และ​หยูกยา​สารพัด​มา​แพ็ก​ใส่​กระเป๋า​เดินทาง​ให้​ลูก เพราะ​กลัว​ว่า​จะ​ลำบาก จ้อย​เห็น​ของ​ที่​คุณนาย​เตรียม​ก็​เปรย​ว่า

“ตอน​ที่​พี่​ชาย​ผม​ไป​ประจำ​ที่​ชาย​แดน​ยัง​เตรียม​ข้าวของ​ไม่ถึง​เศษ​เสี้ยว​ที่​คุณนาย​จัด​เตรียม​ให้​คุณ​แหวว​เลย ผม​ว่าอย่างนี้​ น่า​จะ​ส่ง​คน​ไป​คุ้มครอง​คุณ​แหวว​ซัก​สอง​สาม​คน”

“นั่น​ซิ​นะ ถ้า​มี​คน​คอย​ดูแล​ลูก​แหวว​ทาง​โน้น​ก็ดี​ซิ คุณ​โส​รัตน์” คุณนาย​นึก​ขึ้น​ได้​เพราะ​เมื่อ​เช้า​เธอ​เพิ่ง​ให้​คน​ไป​สืบ​ถาม​ดู​จึง​รู้​ว่า​โส​รัตน์​ถึง​หัว​หิน​ตั้งแต่​เมื่อ​วาน​แล้ว “อะไร​จะ​ประจวบ​เหมาะ​อย่าง​นี้ เบอร์​โทรศัพท์ ฉัน​จด​เบอร์​โทรศัพท์​ไว้​ไหน​นะ” คุณนาย​จินดา​วุ่นวาย​หา​เบอร์​โทรศัพท์​ของ​โส​รัตน์

จ้อย​ยื่น​กระดาษ​ให้​ด้วย​ท่าทาง​นิ่งๆเบลอๆ

คุณนาย​จินดา​โทร.​ไป​หา​โส​รัตน์​ที่​โรงแรม แล้ว​ขอร้อง​ให้​เขา​ช่วย​ดูแล​สุด​ถนอม​ที่​จะ​ไป​ทำ​งาน​ที่​หัว​หิน​ด้วย

“เออ คือ​ผม​ต้อง​คอย​ติดตาม​ท่าน​ผู้​กำกับฯ คง​จะ​ไม่​มี​เวลา...” โส​รัตน์​ชี้​แจง  ​เป็น​เวลา​เดียว​กับ​ที่สุด​ถนอม​กับ​หลวง​พิศาล​เดิน​เข้า​มา​ใน​บ้าน​พอดี   คุณนาย​จินดา​หัน​ไป​เห็น​ก็​รีบ​สรุป​ความ​เข้า​ข้าง​ตัว

“ขอบคุณ​คุณ​โส​รัตน์​จริงๆนะ​คะ​ที่​มี​น้ำใจ​  คุณ​รับปาก​จะ​ดูแล​ลูก​แหวว​อย่าง​นี้ ป้า​ค่อย​สบายใจ​หน่อย  ​ลูก​แหวว​มา​พอดี ให้​ลูก​แหวว​ได้​ขอบคุณ​คุณ​โส​รัตน์​ด้วย​ตัว​เอง​ดี​กว่า​นะ​คะ มา​ลูก คุณโส​รัตน์​อยาก​คุย​ด้วย​แน่ะ ​สงสัย​กำลัง​คิดถึง​ลูก​อยู่​พอดี” คุณนาย​จินดา​ดึง​สุด​ถนอม​มา​ยัด​โทรศัพท์​ใส่​มือ​ให้

“คุณ​โส​รัตน์​คะ แหวว​ขอโทษ​จริงๆนะ​คะ​ที่​คุณ​แม่​โทรศัพท์​ไป​รบกวน​ คุณ​โส​รัตน์​ไม่​ต้อง​ลำบาก​มา​ดูแล​แหวว​หรอก​ค่ะ แหวว​ดูแล​ตัว​เอง​ได้”

“แต่​ถ้า​มี​ปัญหา​อะไร ก็​มา​หา​ผม​ได้​นะ​ครับ ผม​คง​อยู่​ที่​นี่อีก​หลาย​วัน”

“ไม่​เป็นไร​หรอก​ค่ะ แหวว​ดูแล​ตัว​เอง​ได้​จริงๆ ถึง​เวลา​แล้ว​ที่​แหวว​ควร​จะ​ยืน​ได้​ด้วย​ตัว​เอง​ซัก​ที ขอบคุณ​นะ​คะคุณ​โส​รัตน์​แล้ว​แหวว​จะ​ขอร้อง​ไม่​ให้​คุณ​แม่​โทรศัพท์​ไป​รบกวน​คุณ​อีก”

“ยินดี​ด้วย​นะ​ครับ​ที่​คุณ​ได้​งาน​แล้ว”

“ขอบคุณ​ค่ะ​​ สวัสดี​นะ​คะ” สุด​ถนอม​วาง​โทรศัพท์​ลง

“ทำไม​ลูก​พูด​ตัดรอน​คุณ​โส​รัตน์​อย่าง​นั้น​ล่ะ คุณ​โส​รัตน์ ​อุตส่าห์​เอ่ย​ปาก​เอง​ว่าจะ​ช่วย​ดูแล​ลูก ถ้า​ลูก​มี​นาย​ตำรวจ​ใหญ่​ระดับ​คุณ​โส​รัตน์​ไป​ปกป้อง​ดูแล ใคร​เห็นจะ​ต้อง​เกรงใจ ไม่​มี​ ใคร​กล้า​ใช้​งาน​ลูก​แน่ๆ” คุณนาย​จินดา​หา​ทาง​ช่วย​ลูก

หลวง​พิศาล​ไม่​เห็น​ด้วย​เข้า​มา​ค้าน แล้ว​ทั้ง​คู่​ก็​ทะเลาะ​กัน​อีก สุด​ถ​นอม​เหนื่อย​ใจ​เดิน​หนี​ไป

ooooooo

สด​สวย​เดิน​มา​เมียงมอง​แถว​หน้า​บ้าน​เถ้าแก่​ฮวด เพราะ​รู้​ข่าว​ว่า​เสือ​สอน​จะ​เข้า​ปล้น จึง​มั่นใจ​ว่า​ต้อง​ได้​พบ​ศ​ยาม​แน่ แล้ว​ก็​ไม่​ผิดหวัง เพราะ​ศ​ยาม​ที่​ปลอม​เป็น​พ่อค้า​ขาย​ปลา​นั่ง​ขาย​อยู่​ริม​ทาง​เรียก​สุด​สวย​เข้าไป​หา​พลาง​ไล่​ให้​กลับ​ไป​เพราะ​ที่​นี่อันตราย
“ถ้า​สวย​ไม่​มา​ที่​นี่ แล้ว​สวย​จะ​เจอ​คุณ​ศ​ยาม​หรือ​คะ สวย​มี​เรื่อง​สำคัญ​ที่​จะ​ต้อง​ถาม​คุณ​ค่ะ” สด​สวย​บอก​จุด​ประสงค์ ศ​ยาม​อึ้ง​จำ​ต้อง​พา​เธอ​หลบ​ออก​มา

เมื่อ​อยู่​กัน​ตามลำพัง ​สด​สวย​ยิง​คำ​ถาม​เรื่อง​เมียน้อย​ท่าน​รองฯ และ​กระท่อม​กลาง​ป่า

ศ​ยาม​นิ่ง​คิด​ก่อน​ตอบ “มัน​เป็น​เรื่อง​ที่​ยัง​บอก​คุณ​สวย​ใน​ตอน​นี้​ไม่ได้​จริงๆ แต่​เชื่อ​ผม​เถอะ​นะ​ครับ มัน​ไม่​ใช่​เป็น​อย่าง​ที่​คุณ​สวย​คิด ผม​รับรอง​ได้​เลย​ว่าคุณ​กลาง​ไม่ได้​ทำ​เรื่อง​ที่​เสื่อมเสีย​แน่ๆ ผู้หญิง​ที่​อยู่​ใน​กระท่อม​นั่น​ก็​เป็น​คน​ที่​คุณ​สวย​รู้จัก ถึง​สิ่ง​ที่​คุณ​กลาง​กำลัง​ทำ​อยู่​มัน​อาจจะ​ไม่​ถูกต้อง​ไป​บ้าง แต่​ก็​ทำ​ไป​ด้วย​เจตนา​ดี”

“สวย​นึก​แล้ว​เชียว​ว่าคุณ​กลาง​โกหก​สวย ผู้หญิง​ที่​อยู่​ใน​กระท่อม​นั่น​ไม่​ใช่​เมียน้อย​ท่าน​รองฯ แต่​เป็น​เมียน้อย​คุณ​กลาง​เอง​นั่นแหละ​ ใช่​ไหม​คะ ​ขอบคุณ​คุณ​ศ​ยาม​มาก​นะ​คะ​ที่​ทำให้​สวย​ตา​สว่าง​ได้​ซัก​ที” สด​สวย​หมุน​ตัว​เดิน​ออก​ไป​อย่าง​รวดเร็ว

“เดี๋ยวก่อน​ครับ คุณ​สวย ผม​ไม่ได้​หมายความ​อย่าง​นั้น คุณ​กลาง​ไม่ได้​มี​เมียน้อย​ครับ”

วี​ร​ชาติ​เมื่อ​กลับ​มา​ถึง​บ้าน ก็​โดน​สด​สวย​ไล่ เพราะ​เข้าใจ​ว่า​เขา​มี​เมียน้อย เขา​พยายาม​อธิบาย​แต่​ยิ่ง​อธิบาย สด​สวย​ก็​ยิ่ง​เข้าใจ​ผิด ถึง​กับ​คว้า​เสื้อ​ผ้า​ของ​วี​ร​ชาติ​โยน​ใส่​หน้า​ไม่​หยุด

“แล้ว​จะ​ให้​ผม​ไป​อยู่​ที่ไหน” วี​ร​ชาติ​จ๋อย

“ไป​อยู่​ที่ไหน​ก็ได้ แต่​ไม่​ใช่​อยู่​บ้าน​นี้ ไป​ให้​พ้น​หน้า ไปๆ สวย​ไม่​อยาก​เห็น​หน้า​คุณ สวย​ขยะแขยง​คุณ​เป็น​ที่สุด คน​โกหก คน​หลอกลวง” สด​สวย​ผลัก​วี​ร​ชาติ​ออก​ไป แล้ว​ปิด​ประตู​ใส่​หน้า

วี​ร​ชาติ​ถือ​เสื้อ​ผ้า​เต็ม​อ้อม​แขน ยืน​เหว​ออ​ยู่​หน้า​ประตู

ooooooo

วิชชุ​ดา​เห็น​เสือ​มืด​หาย​ไป​นาน​ก็​นึก​ห่วง จึง​เข้า​มา​สอบ​ถาม​กับ​นม​ค​ล้า​ม แต่​นม​ค​ล้า​ม​ก็​ไม่​รู้​ว่า​เสือ​มืด​จะ​กลับ​มา​เมื่อ​ไหร่​เหมือน​กัน

“แล้ว​ถ้า​เขา​ไม่​กลับ​มา​ล่ะ ป้า​จะ​ทำ​ยัง​ไง”

“คุณ​วิช​คะ เรื่อง​เกิด​แก่​เจ็บ​ตาย เป็น​เรื่อง​ธรรมดา​ของ​ โลก​ค่ะ ยัง​ไง​ซัก​วัน​คน​เรา​ก็​ต้อง​ตาย จะ​ตาย​ช้า ตาย​เร็ว​เท่านั้น”

“ไม่ได้​นะ ป้า​ค​ล้า​ม ป้า​จะ​ปลงตก​อย่าง​นี้​ง่ายๆไม่ได้ อย่าง​น้อย​ถ้า​หาก​เสือ​มืด​เลิก​ออก​ไป​ปล้น​ชาว​บ้าน ไป​หา​งาน​สุจริต​ทำ เสือ​มืด​ก็​สามารถ​จะ​มี​ชีวิต​ต่อ​ไป​ได้​อย่าง​ยืน​ยาว​แน่ๆ”

“ฉัน​นึก​ว่า​เรา​อยาก​จะ​ให้​ฉัน​ตาย​เร็วๆซะ​อีก” ศ​ยาม​โผล่​มา​ยืน​ด้าน​หลัง​วิชชุ​ดา

“นาย​ยัง​ไม่​ตาย​หรือ เสือ​มืด” วิชชุ​ดา​ทัก

“นี่​ถ้า​ฉัน​ตาย​ทุก​ครั้ง​ที่​มี​คน​สาปแช่ง​ล่ะ​ก็ ฉัน​คง​จะ​ตาย​ไป​เป็น​ร้อยๆครั้ง​แล้ว​ล่ะ นี่​เรา​เป็น​ห่วง​ฉัน​มาก​เลย​หรือ”

“ใคร​บอก​ว่าฉัน​เป็น​ห่วง​นาย พูด​อะไร​เพ้อเจ้อ” วิชชุ​ดา​เดิน​หนี

ศ​ยาม​ยิ้ม​ขำ​เดิน​ตาม​ไป​ยั่ว​ต่อ วิชชุ​ดา​ขอร้อง​ให้​เสือ​มืด​ออก​ปล้น​ครั้ง​นี้​เป็น​ครั้ง​สุดท้าย

“วัน​นี้​ฉัน​ไม่ได้​ไป​ปล้น​ใคร แค่​ไป​ดู​ลาดเลา​เฉยๆ แต่​ฉัน​คง​ไม่​ไป​ปล้น​ใคร​แล้ว​ล่ะ เพราะ​รับปาก​เรา​ไป​แล้ว ฉัน​ก็​จะ​ทำให้​ได้ แล้ว​เรา​ก็​เลิก​พูด​เรื่อง​นี้​ได้​แล้ว ฉัน​เบื่อ​คำ​เทศนา​ของ​เรา​เต็ม​ทน​แล้ว ขอ​ฉัน​ได้​อยู่​อย่าง​สงบ​สุข​บ้าง​นะ” ศ​ยาม​เดิน​ออก​ไป

วิชชุ​ดา​ยิ้ม​อย่าง​โล่ง​ใจ เธอ​กลับ​ไป​ที่​กระท่อม ขอ​อนุญาต​นม​ค​ล้า​ม​พา​เด๋อ​ออก​ไป​เล่น​นํ้า​ที่​ลำธาร และ​เห็น​เสือ​มืด​นอน​อยู่​ริม​ลำธาร ห่าง​ออก​ไป​มี​เบ็ด​ปัก​คา​อยู่​ใน​ลำธาร วิชชุ​ดา​เดิน​ไป​นั่ง​ข้างๆ แล้ว​แอบ​มอง​ว่า​เสือ​มืด​หลับ​จริง​หรือ​เปล่า

“จะ​มอง​ฉัน​ไป​อีก​นาน​ไหม ฉัน​บอก​แล้ว​ไง​ว่าฉัน​ขอ​อยู่​อย่าง​สงบ​สุข​บ้าง” ศ​ยาม​ลุก​ขึ้น

“นาย​บอก​ว่าถ้า​นาย​ได้​เงิน​ค่า​ไถ่​แล้ว นาย​จะ​หนี​ไป​ ทาง​ใต้ นาย​มี​ญาติ​พี่น้อง​อยู่​ทาง​ใต้​เหรอ”

ศ​ยาม​ส่าย​หน้า​แล้ว​แต่ง​เรื่อง​หลอก​วิชชุ​ดา​ว่าเขา​มี​พี่​ชาย​อยู่​คน​หนึ่ง แต่​พี่​คง​จะ​ลืม​ไป​แล้ว​ว่ายัง​มี​น้อง​ชาย​คน​นี้​อยู่ รวม​ทั้ง​ทุก​คนใน​ครอบครัว​ด้วย เพราะ​เขา​เป็น​แกะดำ​ใน​ครอบครัว ไม่​มี​ใคร​รัก ไม่​มี​ใคร​สนใจ

“ฉัน​ชอบ​ทำตัว​เกะกะ​เกเร ขณะ​ที่​พี่​ชาย​ฉัน​ขยัน​ตั้งใจ​เรียน เป็น​เด็ก​ดี​ของ​พ่อ​แม่​มา​ตลอด”

“แล้ว​เกิด​อะไร​ขึ้น ทำไม​นาย​ถึง​ได้​กลาย​มา​เป็น​โจร เรื่อง​ที่​ป้า​ค​ล้า​ม​เคย​เล่า​ว่า​พ่อ​แม่​นาย​ถูก​ฆ่า​ตาย ก็​ไม่​ใช่​เรื่อง​จริง​น่ะ​ซิ” วิชชุ​ดา​ซัก

“แม่​แก​ไม่​อยาก​เล่า​ความ​จริง เพราะ​ไม่​อยาก​ให้​ครอบครัว​ฉัน​เสื่อมเสีย​ชื่อเสียง พ่อ​ฉัน​เป็น​คุณ​พระ​เชียว​นะ เป็น​นาย​ตำรวจ​ตำแหน่ง​ใหญ่​โต​ พี่​ชาย​ฉัน​ก็​เลย​ดำเนิน​รอย​ตาม​พ่อ ป่านนี้​คง​เป็น​นาย​ร้อย​นาย​พัน​ไป​แล้ว พี่​ชาย​ฉัน​เป็น​ลูก​รัก ส่วน​ฉัน​เป็น​ลูก​ชัง​ ฉันทะ​เลาะ​กับ​พี่​ชาย พลั้ง​มือ​ทำร้าย​เขา พ่อ​ถึง​กับ​ไล่​ฉัน​ออก​จาก​บ้าน​โดย​ไม่​ดู​ดำ​ดู​ดี”

“ถ้า​นาย​ยอม​กลับ​ไป​บ้าน ไป​ขอโทษ​กับ​สิ่ง​ที่​นาย​ทำ​ลง​ไป นาย​ก็​จะ​ไม่​เป็น​โจร​อย่าง​ทุก​วัน​นี้”

“ถึง​ฉัน​กลับ​ไป พ่อ​ก็​ต้องหา​เรื่อง​ไล่​ฉัน​ออก​จาก​บ้าน พ่อ​เกลียด​ฉัน ฉัน​ก็​เลย​หนี​มา​อยู่​กับ​โจร กลาย​เป็น​โจร​ซะ ทุก​คน ใน​ครอบครัว​ถือว่าฉัน​ตาย​ไป​แล้ว ฉัน​เอง​ก็​คิด​ว่าฉัน​ไม่​มี​ครอบครัว​แล้ว​เหมือน​กัน”

“แต่​ฉัน​เชื่อ​ว่า ถ้า​เขา​รู้​ว่า​นาย​ยัง​มี​ชีวิต​อยู่ เขา​ต้อง​ยินดี​ที่​จะ​ช่วย​นาย​ทุก​อย่าง​แน่ พี่​ชาย​นาย​ชื่อ นามสกุล​อะไร​บอก​มา​ซิ​เสือ​มืด” วิชชุ​ดา​อยาก​จะ​ช่วย

ศ​ยาม​รีบ​เปลี่ยน​เรื่อง​แกล้ง​ร้อง​ว่าปลา​ตัว​ใหญ่​ติด​เบ็ด​แล้ว​ให้​วิชชุ​ดา​กับ​เด๋อ​มา​ช่วย

“ดึง​ไว้​ไม่​อยู่​แล้ว” ศ​ยาม​ทำ​ถลา​ลง​ไป​ใน​นํ้า​พร้อม​กับ​ดึง​วิชชุ​ดา​และ​เด๋อ​ลง​ไป​ด้วย

“นี่​นาย​แกล้ง​ฉัน​ใช่​ไหม​เสือ​มืด รุม​เลย นาย​เด๋อ” วิชชุ​ดา​กับ​เด๋อ​ช่วย​กัน​วัก​นํ้า​สาด​ใส่​ศ​ยาม

ศ​ยาม​สาด​นํ้า​กลับ​ไป​อย่าง​ไม่​ถอย ทั้ง​สาม​เล่น​นํ้า​กัน​เปียก​ปอน​ไป​หมด​อย่าง​สนุกสนาน

ooooooo

วิชชุ​ดา​เข้า​มา​ช่วย​นม​ค​ล้า​มล้าง​จาน​และ​ชวน​คุย​เรื่อง​พี่​ชาย​ฝาแฝด​ของ​เสือ​มืด​ที่​เป็น​ตำรวจ เล่น​เอา​นม​ค​ล้า​ม​เป็น​งง เพราะ​ไม่​รู้​เรื่อง​มา​ก่อน​เลย ใน​ขณะ​ที่​ศ​ยาม​กำลัง​สอน​เด๋อ​ว่าลูกผู้ชาย​ไม่​จำเป็น​ต้อง​ทำตัว​กร้าว​แกร่ง ถ้า​หาก​รู้จัก​รับผิดชอบ​หน้าที่​ของ​ตัว​เอง มี​สัจจะ ​รู้จัก​ให้​เกียรติ​คน​อื่น ​ก็​เรียก​ว่า​เป็น​ลูกผู้ชาย​แล้ว เด๋อ​นิ่ง​ฟัง​อย่าง​ตั้งใจ

วิชชุ​ดา​หวัง​ให้​เสือ​มืด​กลับ​ตัว​กลับ​ใจ เพื่อ​เริ่ม​ต้น​ชีวิต​ใหม่ จึง​เข้า​มา​เกลี้ยกล่อม​ให้​เสือ​มืด​กลับ​ไป​ขอโทษ​พี่​ชาย​และ​ขอ​ความ​ช่วยเหลือ​จาก​เขา

“ฉัน​ไม่​ต้องการ​ความ​ช่วยเหลือ​จาก​ใคร​หน้า​ไหน​ทั้งนั้น ฉัน​ยืน​ด้วย​ลำ​แข้ง​ของ​ตัว​เอง​ได้”

“นาย​คง​ละอาย​ใจ​เกิน​กว่า​ที่​จะ​ไป​พบ​หน้า​พี่​ชาย​นาย​ล่ะ​ซิ งั้น​นาย​ก็​ต้อง​เริ่ม​ต้น​ทำ​สิ่ง​ดีๆลบล้าง​ความ​ผิด​ที่​นาย​เคย​ทำ​ลง​ไป การ​ทำ​ดี​ถึง​จะ​เป็น​เรื่อง​ยาก​แต่​ผล​ของ​มัน​ก็​แตก​ต่าง​จาก​การ​ทำ​ความ​ชั่ว”

“ฉัน​ไม่​น่า​เล่า​เรื่อง​พี่​ชาย​ให้​เรา​ฟัง​เลย ให้​ตาย​ซิ มี​เรื่อง​ใหม่​มาก​วน​ใจ​จน​ได้”

“ฉัน​หวัง​ดี​กับ​นาย​นะ นาย​ไม่​ควร​จะ​เอาชนะ​พี่​ชาย​นาย​ด้วย​การ​มา​เป็น​โจร แต่​ควรจะชนะ​ด้วย​การ​ทำ​ความ​ดี​แข่ง​กับ​เขา​มาก​กว่า นาย​สัญญา​กับ​ฉัน​ได้​ไหม​ว่า​นาย​จะ​กลับ​ตัว​เป็น​คน​ดี​จริงๆ เพื่อ​ว่า​วัน​หนึ่ง​นาย​จะ​ได้​กลับ​ไป​หา​ครอบครัว​นาย​ได้​อย่าง​ภาคภูมิ​ใจ สัญญา​ซิ เสือ​มืด”

“ฉัน​สัญญา​ก็ได้”

วิชชุ​ดา​ยื่นมือ​ออก​ไป​ให้​ศ​ยาม​จับ​มือ​วิชชุ​ดา​เป็น​การ​ตกลง ระหว่าง​นั้น นม​ค​ล้า​ม​เดิน​เข้า​มา​​เห็น​พอดี นาง​แกล้ง​กระแอม​แล้ว​ตะโกน​สั่ง​ให้​เสือ​มืด​ไป​เก็บ​ฟืน​มา​ให้ ศ​ยาม​รีบ​ปล่อย​มือ​จาก​วิชชุ​ดา​เดิน​ออก​ไป นม​ค​ล้า​ม​มอง​ศ​ยาม​อย่าง​จับ​สังเกต​แล้ว​ตาม​ไป​เตือน เพราะ​กลัว​ศ​ยาม​จะ​เผลอ​ตัว​เผลอ​ใจ​จน​เรื่อง​เลยเถิด​ไป​ไกล

“เรื่อง​มัน​จะ​เลยเถิด​ไป​ไหน​ได้​ล่ะ​นม อีก​ไม่​กี่​วัน​พี่ ​โส​รัตน์​ก็​จะ​มา​ช่วย​คุณ​วิช​แล้ว ยัง​ไง​สุดท้าย​เธอ​ก็​จะ​ต้อง​ยอม​แต่งงาน​กับ​พี่​โส​รัตน์​ไม่​มี​อะไร​เปลี่ยน​ไป​จาก​นี้​แน่ๆ” ศ​ยาม​ยืนยัน

“แล้ว​ทำไม​คุณ​มืด​จะ​ต้อง​โกหก​เรื่อง​พี่​ชาย​ฝาแฝด​ด้วย​ล่ะ​คะ เหมือน​คุณ​มืด​เตรียม​การ​ไว้​เผื่อว่า​จะ​ได้​เจอ​คุณ​วิช​อีก​ใน​วัน​ข้าง​หน้า” นม​ค​ล้า​ม​ยัง​ข้องใจ

“ถึง​เวลา​นั้น​จริงๆคุณ​วิช​ก็​คง​เป็น​พี่​สะใภ้​ของ​ฉัน​ไป​แล้ว ไม่​มี​อะไร​ที่​นม​จะ​ต้อง​เป็น​ห่วง​หรอก” ศ​ยาม​ตัดบท​แล้วรีบ​เดิน​หนี

ooooooo

คุณนาย​จินดา​จะ​ตาม​ไป​ดูแล​สุด​ถนอม​ที่​หัว​หิน​ด้วย เพราะ​กลัว​ลูก​จะ​ลำบาก แต่​หลวง​พิศาล​เข้า​มา​ขวาง จึง​ทำได้​เพียง​ยัด​กระดาษ​จด​เลข​โทรศัพท์​ของ​โส​รัตน์​ใส่​มือ​ลูก​สาว

“จะ​สั่งเสีย​อะไรนักหนา​นะ​คุณ​จินดา ไป​ได้​แล้ว​ลูก​แหวว มี​ปัญหา​อะไร​ก็​ปรึกษา​หัวหน้า​ของ​ลูก ไม่​ต้อง​ไป​รบกวน​คน​อื่น​หรอก ไป​ขึ้น​รถ ไป” หลวง​พิศาล​สั่ง

สุด​ถนอม​ยกมือ​ไหว้​ลา​คุณนาย​จินดา​กับ​หลวง​พิศาล​แล้ว​ขึ้น​รถ​ออก​ไป

“โธ่​ลูก​แหวว​ของ​แม่ ไม่​รู้​จะ​ต้อง​ไป​ตก​ระกำ​ลำบาก​แค่​ไหน” คุณนาย​จินดา​นํ้า​ตา​ซึม

“ได้​ไป​ทำ​งาน​ที่​ยาก​ลำบาก​อย่าง​นี้​ซิ​ดี ยาย​แหวว​จะ​ได้​เรียนรู้​ชีวิต ได้​รู้​ว่าการ​ที่​จะ​ได้​เงิน​แต่ละ​บาท​แต่ละ​สตางค์...มัน​ต้อง​เหนื่อย​ยาก​แค่​ไหน”

“คุณ​หลวง​นี่​ไม่​รัก​ลูก​เลย​หรือ​ยัง​ไง​คะ แทนที่จะ​ช่วย​ฉัน​ห้าม​ลูก​ไว้ กลับ​สนับสนุน​ให้​ลูก​ออก​ไป​ทำ​งาน​ตรากตรำ หรือ​ว่า​คุณ​หลวง​มี​ความ​สุข​ที่​ได้​ขัดใจ​ฉัน ดี​ล่ะ ถ้า​อย่าง​นั้น​ก็​ที​ใคร​ที​มัน” จินดา​สะบัด​หน้า​เดิน​หนี

ส่วน​วิชชุ​ดา​เมื่อ​เห็น​ศ​ยาม​กำลัง​จะ​ออก​ไป​ข้าง​นอก​ก็​รีบ​เข้า​มา​ต่อ​รอง​เรื่อง​เงิน​ค่า​ไถ่

“นาย​เรียก​ค่า​ไถ่​ตัว​ฉัน​มาก​เกินไป พี่​ชาย​ฉัน​ถึง​ได้​ต้อง​ใช้​เวลา​รวบรวม​เงิน​หลาย​วัน ถ้า​หาก​นาย​ลด​ค่า​ไถ่​ลง​ซัก​ครึ่งนึง​นาย​ก็​จะ​ได้​ค่า​ไถ่​เร็ว​ขึ้น​ไง สัก​เงิน​สาม​หมื่น​บาท​ก็​น่า​จะ​พอ​ให้​นาย​ไป​เริ่ม​ต้น​ชีวิต​ใหม่​ได้​นะ”

“ถ้า​ฉัน​ยอม​ลด​ค่า​ไถ่​ให้​เรา อีก​หน่อย​ก็​ไม่​มี​ใคร​เชื่อ​คำ​พูด​ของ​ฉัน ยัง​ไง​คำ​พูด​ของ​เสือ​มืด​จะ​ต้อง​ศักดิ์สิทธิ์ พูด​คำ​ไหน​คำ​นั้น ไม่​งั้น​ก็​เสียชื่อ​เสือ​มืด​กัน​พอดี” ศ​ยาม​ทำ​เข้ม

“นาย​จะ​สนใจ​ทำไม อีก​ไม่​นาน​นาย​ก็​จะ​ไม่ได้​เป็น​เสือ​มืด​แล้ว นาย​ได้​เงิน​ค่า​ไถ่​เมื่อ​ไหร่ ชีวิต​ของ​นาย​ก็​จะ​ดี​ขึ้น​เมื่อนั้น แค่​ได้​เงิน​น้อย​กว่า​ที่​คาด​ไว้​หน่อย​เดียว คง​ไม่​เป็น​อะไร​หรอก นาย​อย่า​โลภ​มาก​นัก​เลย​นะ รีบ​หา​ทาง​ปล่อย​ฉัน​ไป ดี​กว่า​ให้​ฉัน​อยู่​เป็น​ภาระ​นาย​อย่าง​นี้” วิชชุ​ดา​เกลี้ย​กล่อม

แต่​ศ​ยาม​ไม่​ยอม​แถม​ขู่​กลับ​ว่า​จะ​เพิ่ม​เป็น​หนึ่ง​แสน​บาท​แล้ว​เดิน​หนี​ไป​ทันที วิชชุ​ดา​มอง​ตามอย่าง​ไม่​พอใจ เธอ​กลับ​ไป​บ่น​กับ​เด๋อ เจ้าตัว​แสบ​รีบ​ออกรับ​แทน​ว่า ลูกผู้ชาย​จะ​ต้อง​รักษา​คำ​พูด

“ที​เรื่อง​อื่น ฉัน​ไม่​เห็น​ว่าเสือ​มืด​จะ​รักษา​คำ​พูด​เลย เรื่อง​ที่​จะ​เลิก​เป็น​โจร​ก็​พูด​กลับไปกลับมา นี่​ฉัน​กลัว​ว่า​เขา​จะ​เปลี่ยนใจ​อีก ก็​เลย​หา​ทาง​ให้​เขา​ได้​เงิน​ค่า​ไถ่​เร็วๆ แต่​เขา​ก็​ไม่​ยอม​ตกลง​ด้วย คน​อะไร พูด​ไม่​รู้​เรื่อง”

“แล้ว​ผม​จะ​ลอง​พูด​กับ​เสือ​มืด​ให้ เรา​เป็น​ลูกผู้ชาย​เหมือน​กัน น่า​จะ​พูด​กัน​เข้าใจ​กว่า” เด๋อ​ทำ​แมน

วิชชุ​ดา​หมั่นไส้​หยิก​เข้าที่​ต้น​แขน แล้ว​พา​กัน​ไปทำ​งาน​บ้าน และ​จะ​เข้าไป​ทำ​ความ​สะอาด​ห้อง​เสือ​มืด​ให้​เอง แต่​ นม​ค​ล้า​ม​ไม่​ยอม ทำให้​วิชชุ​ดา​มอง​อย่าง​แปลก​ใจ

ooooooo

ศ​ยาม​มา​หา​วี​ร​ชาติ แต่​เมื่อเห็น​สภาพ​อิดโรย​เหมือน​ไม่ได้​นอน​ทั้ง​คืน​ของ​เขา​และ​เสื้อ​ผ้า​ข้าวของ​เครื่อง​ใช้​ที่​กอง​ไว้​อยู่​ที่​หน้า​ตัว​บ้าน​ก็​พอ​เข้าใจ​ว่า​เกิด​อะไร​ขึ้น

“ผม​ขอโทษ​จริงๆนะ ไม่​คิด​เลย​ว่า คุณ​สวย​จะ​เข้าใจ​ผิด​ไป​ใหญ่​โต​ขนาด​นี้ ที่จริง​ผม​ก็​ยืนยัน​กับ​คุณ​สวย​แล้ว​ว่า คุณ​ไม่ได้​มี​เมียน้อย ทำไม​คุณ​สวย​ถึง​ไม่​เชื่อ​ก็​ไม่​รู้”

“ผู้หญิง​ก็​อย่าง​นี้ ฟัง​แต่​สิ่ง​ที่​เขา​อยาก​จะ​ได้ยิน​เท่านั้น ผม​คง​จะ​ต้อง​นอน​ตาก​ยุง​อยู่​นอก​บ้าน​อย่าง​นี้​จนกว่า​จะ​บอก​ความ​จริง​กับ​คุณ​สวย​เธอ​ได้ นี่​เพราะ​แผนการ​บ้าๆของ​พี่​ใหญ่​แท้ๆ ทำให้​ต้อง​ลำบาก​กัน​ไป​หมด”

“เรื่อง​ลำบาก ผม​ไม่​กลัว​หรอก กลัว​แต่​ว่า​จะ​เสีย​งาน​ใหญ่​ น่ะ​ซิ” ศ​ยาม​กังวล​เรื่อง​เสือ​สอน​เพราะ​อยาก​จะจับตัว​ให้​ได้​ก่อน​วัน​ปล้น​บ้าน​เถ้าแก่​ฮวด

ด้าน​เสือ​สอน เขา​กำลัง​ฟัง​กง​กับ​ลาด​รายงาน​ความ​คืบ​หน้า เรื่อง​เถ้าแก่​ฮวด​เพิ่ม​ลูกน้อง​เป็น​สอง​เท่า​เพื่อ​รับมือ ด้าน​กอง​ปราบ​ก็​ส่ง​ตำรวจ​มือดี​ลงพื้น​ที่นับ​สิบ ตั้งใจ​จะ​จับ​เสือ​สอน​ให้​ได้ แถม​เถ้าแก่​ฮวด​ยัง​ประกาศ​จับตาย​เสือ​สอน​ให้​ค่าหัว​ห้า​พัน​บาท

“ห้า​พัน​เท่านั้น​เอง​เหรอ​วะ” เสือ​สอน​ไม่​ชอบใจ​นัก

“จะ​ห้า​พัน​หรือ​ห้า​หมื่น​ก็​อย่า​ไป​สนใจ​เลย​น่า ฉัน​ว่า เรา​บุก​ปล้น​บ้าน​ไอ้​เถ้าแก่​ฮวด​มัน​ซะ​คืน​นี้​เลย ปล้น​แบบ​ไม่​ให้​มัน​ได้​ตั้งตัว จะ​ได้​ไม่​มี​ปัญหา” กง​เสนอ แต่​เสือ​สอน​ไม่​ยอม​เพราะ​ถือ​สัจจะ​เป็น​เรื่อง​ใหญ่

“ข้า​เป็น​คน​พูด​จริง​ทำ​จริง  ต่อ​ให้​ไอ้​เถ้าแก่​ฮวด​มัน​มี​คน​เป็นกอง​ทัพ หรือ​ตำรวจ​จะ​มา​กัน​เป็น​ร้อย​ข้า​ก็​ไม่​กลัวถ้า​กลัว​ก็​ไม่​ใช่​เสือ​สอน​แล้ว เอ็ง​สอง​คน​ให้​ใคร​ก็ได้​ไป​บอก​เถ้าแก่​ฮวด​ที ค่าหัว​ข้า​มัน​ต้อง​หลัก​หมื่น แค่​ห้า​พัน​มัน​น้อย​ไป ​ถ้า​มัน​ไม่​รีบ

เพิ่ม​ค่าหัว​ข้า​ล่ะ​ก็  ข้า​จะ​ปล้น​ร้าน​มัน​ใน​ตลาด​ด้วย ไป​บอก​มัน​ให้​ได้​ล่ะ” เสือ​สอน​ทิ้งท้าย

ooooooo

ตอนที่ 6

ก่อน​ออก​ไป​ทำ​งาน วี​ร​ชาติ​เข้าไป​ง้อ​สด​สวย เขา​ถูก​บังคับ​ให้​พูด​ความ​จริง จึง​ต่อ​รองขอ​เวลา​อีก​หนึ่ง​วัน

“ไม่​ค่ะ สวย​ต้องการ​รู้ความ​จริง​ใน​วัน​นี้ ถ้า​คุณ​ไม่​บอก​ความ​จริง​กับ​สวย สวย​ก็​หมด​ความ​เชื่อใจ​ใน​ตัว​คุณ ​แล้ว​คน​ที่​หมด​ความ​รัก​ความ​เชื่อใจ​กัน​แล้ว จะ​อยู่​ด้วย​กัน​ทำไม​คะ เรา​หย่า ​กัน​เถอะ​ค่ะ คุณ​กลาง” สด​สวย​ผละ​ออก​ไป ทิ้ง​ให้​วี​ร​ชาติ​ยืน​อึ้ง

ส่วน​นม​ค​ล้า​ม​ตกใจ​กับ​การ​เปลี่ยนแปลง​ของ​วิชชุ​ดา ที่​ดู​สงบเสงี่ยม​เชื่อฟัง​คำสั่ง​ของ​นม​ค​ล้า​ม​เป็น​อย่าง​ดี ช่วย​ทำ​งาน​บ้าน​ทุก​อย่าง แถม​ยัง​ไม่​อาละวาด

“นาย​เชื่อ​คำ​พูด​ฉัน​ได้​เลย ฉัน​จะ​ไม่​สร้าง​ปัญหา​อะไร​ให้​นาย​อีก ฉัน​จะ​ทำตัว​เป็น​เชลย​ที่​ดี​จนกว่า​พี่​ชาย​ฉัน​จะ​ส่ง​ค่า​ไถ่​มา​ให้​นาย นาย​สบายใจ​ได้”

วิชชุ​ดา​ให้​สัญญา​กับ​เสือ​มืด แล้ว​ดึง​เด๋อ​ออก​ไป​ช่วย​กัน​ตัก​น้ำ​ที่​ลำธาร ศ​ยาม​กับ​นม​ค​ล้า​ม​ได้​แต่​มอง​ตาม

“คุณ​วิช​เธอ​คง​จะ​คิด​ได้​แล้ว​มั้ง​คะ คุณ​มืด ยัง​ไง​เธอ​ก็​หนี​ออก​ไป​จาก​ที่​นี่​ไม่ได้  สู้​ยอม​ทำตัว​ดีๆ  เชื่อฟัง​คุณ​  คุณ​จะ​ได้​ไม่​แกล้ง​เธอ​อีก” นม​ค​ล้า​ม​หัน​มา​มอง​ศ​ยาม

ศ​ยาม​ไม่​เชื่อ​ว่า วิชชุ​ดา​จะ​หมด​ฤทธิ์ ส่วน​วิชชุ​ดา​เมื่อ​อยู่​กับ​เด๋อ​ตามลำพัง​ก็​บอก​กับ​ลูกน้อง​ว่า จะ​ต้อง​ทำให้​เสือ​มืด​วางใจ​เสีย​ก่อน จาก​นั้น​ก็​แอบ​หนี​ไป​แจ้ง​ตำรวจ​มา​จับ​เสือ​มืด​เข้า​คุก

“ถ้า​คุณ​หมาย​ถึง​งาน​แม่บ้าน​ล่ะ​ก็ ส​อา​ง​ค์ไม่​ทำ​แน่​ค่ะ ส​อา​ง​ค์มี​งาน​อื่น​ที่​สำคัญ​กว่า​ต้อง​ทำ” ส​อา​ง​ทิพย์​สวน​กลับ วิชา​ติ​ขยับ​จะ​ต่อว่า​ส​อา​ง​ทิพย์ แต่​คุณหญิง​รีบ​ปราม

“นี่​ไม่​ใช่​เวลา​ที่​เธอ​สอง​คน​จะ​ทะเลาะ​กัน​นะ ตา​ใหญ่​รีบ​ไป​ซื้อ​ตั๋ว​รถไฟ​ให้​ป้า​เดี๋ยวนี้ ป้า​จะ​ไป​นครสวรรค์ ป้า​จะ​ไป​ตาม​ยาย​วิ​ชก​ลับ​บ้าน”

วิชา​ติ​ยืน​ตะลึง​อ้า​ปาก​ค้าง

ด้าน​ศ​ยาม​ถึง​กับ​กิน​ข้าว​ไม่​ลง เพราะ​กลุ้ม​เรื่อง​ต้อง​ดูแล​วิชชุ​ดา​ต่อ​ไป​อีก​หนึ่ง​อา​ทิตย์ นม​คล้าม​บ่น​ว่า​เธอ​เตรียม​อาหาร​มา​แค่​พอ​กิน​สาม​สี่​วัน​เท่านั้น คง​ต้อง​เข้าไป​ซื้อ​ของ​ใน​เมือง​เพิ่ม แล้ว​ร่าย​ยาว​ถึง​รายการ​อาหาร

“โธ่ นม นี่​ไม่​ใช่​เวลา​ที่​จะ​มา​ห่วง​เรื่อง​อาหารการ​กิน​นะ ที่​ฉัน​ห่วง​ก็​คือ​ฉัน​จะ​ทำ​ยัง​ไง​กับ​คุณ​วิช เธอ​หา​ทาง​หนี​ออก​ไป​จาก​ที่​นี่​ตลอด​เวลา ​ฉัน​ไม่​มี​แรง​จะ​ไป​ไล่​ตาม​จับ​เธอ​กลับ​มา​ได้​ทุก​วัน​หรอก​นะ พี่​โส​รัตน์​นะ​พี่​โส​รัตน์ ทำไม​ต้อง​มา​รัก​ผู้หญิง​ที่​ชื่อ​วิชชุ​ดา​ด้วย”

ศ​ยาม​ถอน​ใจ​แล้ว​หัน​ไป​เห็น​วิชชุ​ดา​ยืน​อยู่​หลัง​นม​ค​ล้า​ม​พอดี เขา​กลัว​ว่า​เธอ​จะ​ได้ยิน​เรื่อง​ที่​พูด​​กับ​นม​ค​ล้า​ม​จึง​ตวาด ​ใส่ แต่​วิชชุ​ดา​ไม่​สน เธอ​ถาม​นม​ค​ล้า​ม​ว่า มี​ยา​แก้​ท้องเสีย​บ้าง​ไหม ​เพราะ​เมื่อ​ตอน​เย็น​เด๋อ​กิน​มะขาม​มาก​ไป​หน่อย

“แม่​เอา​ยา​ไป​ให้​นาย​เด๋อ​ไป ฉัน​มี​เรื่อง​ต้อง​จัดการ​เด็ก​บ้า​นี่” ศ​ยาม​ลุก​ขึ้น​ลาก​ตัว​วิชชุ​ดา​ออก​ไป​ต่อว่า แต่​กลับ​โดน​วิชชุ​ดา​สวน​กลับ​ว่า เธอ​รู้ความ​ลับ​เรื่อง​ที่​ป้า​ค​ล้า​ม​ไม่​ใช่​แม่​แท้ๆของ​เสือ​มืด​แล้ว

“ทำไม อาย​มาก​หรือ​ไง​ที่​เกิด​มา​ไม่​มี​พ่อ​มี​แม่​น่ะ ฉัน​ก็​เป็น​ลูก​กำพร้า​เหมือน​กัน ไม่​เห็นจะ​มี​อะไร​ต้อง​อาย​เลย” วิชชุ​ดา​ล้อ

ศ​ยาม​โล่ง​ใจ​ที่​เธอ​ไม่ทัน​ได้ยิน​อะไร วิชชุ​ดา​ได้​โอกาส​เกลี้ย​กล่อม​ให้​เสือ​มืด​กลับ​ตัว​กลับใจ​แล้ว​อ้าง​ถึง​นม​ค​ล้า​ม​ที่​ต้อง​มา​พลอย​ตก​นรก​ไป​กับ​เสือ​มืด​ด้วย ศ​ยาม​ชัก​สนุก เขา​กุ​เรื่อง​อีก​ว่า พี่​ชาย​ทั้ง​สอง​ของ​เธอ​ไม่​ยอม​ส่ง​เงิน​ค่า​ไถ่มาให้  เพราะ​กำลัง​เกี่ยง​เรื่อง​ว่า​ใคร​จะ​จ่าย​เท่า​ไหร่ และ​ไม่​มี​ใคร​อยาก​ให้เธอ​ กลับ​ไป​เป็น​ส่วน​เกิน

“ไม่​จริง พี่​ใหญ่​กับ​พี่​กลาง​ไม่​คิด​กับ​ฉัน​อย่าง​นั้น​แน่”

“ยัง​ไม่​รู้ตัว​อีก ที่​พี่​ใหญ่​ของ​เรา​เขา​พยายาม​ยัดเยียด​เรา​ให้​กับ​เพื่อน​น่ะ ไม่​ใช่​เพราะ​อยาก​จะ​กำจัด​เรา​หรอก​เหรอ เรา​น่ะ​มัน​เป็น​ส่วน​เกิน อยู่​ไป​ก็​มี​แต่​สร้าง​ปัญหา ผู้ชาย​ทุก​คน​ไม่​ว่า​หน้า​ไหน มี​เมีย​ก็​อยาก​จะ​อยู่​กับ​เมีย ไม่​มี​ใคร​อยาก​ให้​น้อง​ไป​อยู่​เป็น​ส่วน​เกิน​หรอก ฉัน​รู้​ละเอียด​ขนาด​นี้​ยัง​ไม่​เชื่อ​อีก​หรือ​ว่า ฉัน​พูด​ความ​จริง”

ศ​ยาม​พูด​มั่วซั่ว​ไป​เรื่อย แต่​พอ​เห็น​วิชชุ​ดา​ยืน​น้ำตา​ไหล​พราก ก็​ตกใจ​รีบ​โยน​ผ้าขาวม้า​ให้​เธอ​เช็ดน้ำ​ตา

“ฉัน​เกลียด​นาย” วิชชุ​ดา​ขว้าง​ผ้าขาวม้า​คืนให้​ศ​ยาม​แล้ว​วิ่ง​หนี​ออก​ไป

ศ​ยาม​ยืน​อึ้ง​เสียใจ​ที่​แกล้ง​หนักมือ​ไป​หน่อย จึง​รีบ​ตาม​ไป​อธิบาย​ที่​ว่า ที่​เขา​พูด​มา​ทั้งหมด​เป็น​เรื่อง​โกหก เพราะ​ความ​จริง​แล้ว ปลัด​วิชา​ติ​ขอ​เวลา​รวบรวม​เงิน​สัก​พัก

“แล้ว​อีก​ซัก​พัก​น่ะ​อีก​กี่​วัน สอง​วัน​หรือ​สาม​วัน” วิชชุ​ดา​หัน​มา

“เออ​น่า จะ​กี่​วัน​ก็​ช่าง ถึง​เวลา​พี่​ชาย​เรา​ก็​จะ​มา​ไถ่​ตัว​เรา​เอง ถ้า​เรา​อยาก​มี​ชีวิต​กลับ​ไป​หา​ครอบครัว ก็​ทำตัว​ดีๆอย่า​ได้​ก่อ​ปัญหา​อะไร​อีก”

“นาย​ก็​ต้อง​ทำตัว​ดีๆด้วย​เหมือน​กัน เลิก​ข่มขู่​ฉัน​ซะ​ที แล้ว​ก็​อย่า​เห็น​ว่า​ฉัน​เด็ก​กว่า คิด​จะ​แกล้ง​อะไร​ก็​แกล้ง แล้ว​ก็​อย่า​โกหก​อะไร​ฉัน​อีก ทำได้​ไหม​ล่ะ​ถ้า​นาย​ทำได้ ฉัน​ก็​จะ​ทำตัว​เป็น​เชลย​ที่​ดี​ของ​นาย และ​ถ้า​นาย​ได้​ค่า​ไถ่​ตัว​ฉัน​แล้ว นาย​ยอม​กลับ​ตัว​กลับ​ใจ ฉัน​จะ​ช่วย​เขียน​จดหมาย​บอก​พี่​กลาง​ให้​ส่ง​เงิน​ค่า​ไถ่​มา​เร็วๆ ถึง​นาย​จะ​เคย​ทำ​เรื่อง​เลว​ร้าย​กับ​ครอบครัว​ฉัน​แค่​ไหน ฉัน​ก็​จะ​อโหสิ​ให้ ฉัน​จะ​ให้โอกาส​นาย​ไป​เริ่ม​ต้น​ชีวิต​ใหม่ คน​เรา​เริ่ม​ต้น​ทำ​ดี​ได้​ทุกเมื่อ ไม่​มี​คำ​ว่า​สาย​หรอก​นะ” วิชชุ​ดา​ยื่น​เงื่อนไข

ศ​ยาม​ไม่​ให้​คำ​ตอบ​ใดๆ เขา​มอง​วิชชุ​ดา​แล้ว​ยิ้ม​ขำๆ ก่อน​เดิน​จาก​ไป วิชชุ​ดา​มอง​ตาม​ด้วย​ความ​ขัดใจ

ooooooo

ศ​ยาม​เดิน​อมยิ้ม​ออก​มา​หา​นม​ค​ล้า​ม

“คุณ​วิช​ขอร้อง​ให้​ฉัน​เลิก​เป็น​โจร เธอ​มี​เมตตา​กับ​ฉัน​จริงๆเลย​นะ นม เธอ​ยอม​ให้​พี่​ชาย​มา​ไถ่​ตัวอย่าง​ไม่​บิดพลิ้ว แล้ว​ยัง​จะ​อโหสิ​ให้​ฉัน​อีก ต่อ​ให้​เป็น​ไอ้​เสือ​ที่ไหน​ก็​คง​ต้อง​ยอม​ใจอ่อน​ให้​เธอ ฉัน​เห็น​เธอ​น่า​รัก​น่า​เอ็นดู​ก็​วัน​นี้​แหละ” ศ​ยาม​ยิ้ม​แปลกๆ

นม​ค​ล้า​ม​แอบ​เหล่​แล้ว​เตือน​ว่า อย่า​ลืม​หน้าที่​เพราะ​ศ​ยาม​ต้อง​ทำให้​โส​รัตน์​ลงเอย​กับ​วิชชุ​ดา

“ฉัน​ไม่​ลืม​หรอก​น่า นม ไม่​ต้อง​กลัว​ว่า​ฉัน​จะ​เผลอ​ใจอ่อน​ปล่อย​คุณ​วิช​เธอ​ไป ฉัน​รับปาก​ช่วย​พี่​โส​รัตน์​แล้ว ยัง​ไง​ฉัน​ก็​จะ​ต้อง​รักษา​คำ​พูด” ศ​ยาม​รีบ​เดิน​ออก​ไป​กลบเกลื่อน​อารมณ์​ตัว​เอง

ส่วน​วิชชุ​ดา​เข้า​มา​คุย​กับ​เด๋อ​ว่า เธอ​จะ​เลิก​คิด​หนี​เพราะ​อยาก​ให้​เสือ​มืด​นำ​เงิน​ค่า​ไถ่​ไป​สร้าง​ชีวิต​ใหม่​แล้ว​กลับเนื้อกลับตัว​เป็น​คน​ดี

“แต่​คุณ​ใหญ่​เคย​บอก​ว่า พวก​โจร​ไม่ค่อย​จะ​กลับ​ใจ​ได้​ง่ายๆส่วน​ใหญ่​ถูก​จับ​ขัง​คุก​แล้ว พอ​ออก​จาก​คุก​ก็​ไป​ปล้น​ชาว​บ้าน​เหมือน​เดิม” เด๋อ​ค้าน

“แต่​เสือ​มืด​คง​ไม่​เหมือน​โจร​พวก​นั้น​หรอก ป้า​ค​ล้า​ม ​เอง​ก็​รับรอง​แข็ง​ขัน​ว่า​เสือ​มืด​ไม่​ใช่​คน​เลว​ร้าย ถ้า​หาก​มี​คน​คอย​ช่วย​ชี้​ทาง​ให้​ เขา​ต้อง​กลับ​ใจ​ได้​แน่ๆ ฉัน​เชื่อ​อย่าง​นั้น” วิชชุ​ดา​หมาย​มาด​จะ​ให้​เสือ​มืด​กลับ​ใจ​ให้​ได้

กลางดึก​คืน​นั้น วิชชุ​ดา​ได้ยิน​​เสียงคน​เป่า​ใบไม้​เป็น​เพลง​เพราะ​ลอย​มา จึง​อุ้ม​ตุ๊กตา​หมี​เดิน​ไป​ดู เห็น​ศ​ยาม​นั่ง​เป่า​ใบไม้​อยู่​ที่​ลาน​หน้า​กระท่อม ศ​ยาม​รู้สึก​ตัว​เหมือน​มี​คน​ยืน​มอง​ก็​หยุด​เป่า​หัน​มา เมื่อ​เห็น​วิชชุ​ดา​ก็​ทำ​เข้ม​ใส่ แต่​วิชชุ​ดา​ไม่​กลัว เธอ​ถาม​ว่า​เรียน​มา​จาก​ที่ไหน เธอ​อยาก​เป่า​เป็น​บ้าง ศ​ยาม​ว่า​หัด​เอง​และ​อาสา​สอน​ให้

“ถ้า​นาย​หัด​เป่า​เอง​ได้ ฉัน​ก็​ต้อง​ทำได้​เหมือน​กัน” วิชชุ​ดา​ทำ​เชิดศ​ยาม​มอง​ตุ๊กตา​หมี​ใน​มือ​ของ​วิชชุ​ดา​ก็​นึก​อยาก​แกล้ง​จึง​เข้าไป​แย่ง​มา​ขู่​ว่า​จะ​เอา​ไป​ทิ้ง  วิชชุ​ดา​หน้าเสีย​บอก​ว่า​มัน​มี​ความ​หมาย​กับ​เธอ​มาก ​เพราะ​เป็น​ของขวัญ​ชิ้น​สุดท้าย​ที่พ่อ​แม่​ซื้อ​ให้

“คุณ​พ่อคุณ​แม่​เสีย​ชีวิต​ตั้งแต่​ฉัน​ยัง​เด็ก ฉัน​แทบ​จำ​หน้า​ท่าน​ไม่ได้ แต่​ภาพ​ที่​ฉัน​จำ​ได้แม่นยำ​ก็​คือ​ภาพ​ที่​ท่าน​ส่ง​ตุ๊กตา​ตัว​นี้​ให้​ฉัน เจ้า​หมี​ตัว​นี้​ทำให้​ฉัน​รู้สึก​ว่า คุณ​พ่อคุณ​แม่​ยัง​อยู่​กับ​ฉัน ไม่ได้​จาก​ฉัน​ไป​ไหน​ไกล นาย​คง​ไม่​เข้าใจ​หรอก” วิชชุ​ดา​เข้า​มา​แย่ง​ตุ๊กตา​คืน

“ฉัน​เข้าใจ​ ฉัน​เอง​ก็​โต​มา​โดย​ไม่​มี​พ่อ​แม่​ดูแล​เหมือน​กัน เธอ​ยัง​โชค​ดี​ที่​มีพี่​ชาย​ตั้ง​สอง​คน พี่​ชาย​ที่รัก​และ​ห่วงใย​เธอ” ศ​ยาม​ยืน​อึ้ง​นึกถึง​ตัว​เอง

“แต่​ไม่​มี​อะไร​ที่​จะ​มา​ทดแทน​ความ​รัก​และ​ความ​อบอุ่น​ของ​พ่อ​แม่​ได้ ถ้า​หากว่า​ฉัน​ขอ​พร​ได้ ฉัน​ขอ​ให้​ได้​เจอ​คุณ​พ่อคุณ​แม่​อีก​ซัก​ครั้ง ต่อ​ให้​ฉัน​ต้อง​อายุสั้น​สิบ​ปี ฉัน​ก็​ยอม​ขอ​ให้​ฉัน​ได้​กอด​ท่าน​อีก​ซัก​ครั้ง​ก็​พอ” วิชชุ​ดา​เงย​หน้า​สบตา​ศ​ยาม เห็น​สายตา​ของ​เขา​ที่​มอง​มา​ดู​อ่อนโยน​ไม่​เหมือน​เสือ​มืด​คน​เดิม

ศ​ยาม​รู้ตัว​รีบ​สะบั้น​อารมณ์​ตวาด​ไล่​วิชชุ​ดา​กลับ​ไป​นอน วิชชุ​ดา​ตาม​อารมณ์​ไม่ทัน​เดิน​ปึงปัง​จาก​ไป

ooooooo

โส​รัตน์​มา​พบ​สุด​ถนอม​แต่​เช้า เพื่อ​จะ​คืนจดหมาย​ให้ เพราะ​ต้อง​ไป​ราชการ​ที่​ปักษ์​ใต้​หลาย​วัน จึงไปพบ ​ศ​ยาม​ไม่ได้ แต่​สุด​ถนอม​ขอ​ให้​โส​รัตน์​เก็บ​จดหมายไว้ เพราะ​ไม่​มั่นใจ​ว่า ส่ง​ทาง​ไปรษณีย์​จะ​ถึง​มือ​เขา​หรือเปล่า

“คุณ​โส​รัตน์​นี่​เป็น​คน​ละเอียด​รอบคอบ​จริงๆเลย​นะ​คะ ไม่​เหมือน​เอ้​อ ไม่​เหมือน​ผู้ชาย​ทั่วๆไป ที่​ไม่​เคย​สนใจ​เรื่อง​เล็กๆน้อยๆอย่าง​นี้ นี่​แหวว​คง​ทำให้​คุณ​ต้อง​ลำบาก​มาก​เลย​ล่ะ​ซิ​คะ ทั้งๆที่​ต้อง​รีบ​ไป​ราชการ​ด่วน​แต่​ก็​ต้อง​แวะ​มา​หา​แหวว​ก่อน ด้วย​เรื่อง​ไม่​เป็น​เรื่อง​แท้ๆ”

“ถ้า​เป็น​เรื่อง​ของ​คุณ​แหวว​กับ​นาย​มืด ผม​ยินดี​ช่วยเหลือ​อยู่​แล้ว ผม​ทำ​ความ​ดี​เพราะ​หวัง​ผล​นะ​ครับถ้า​หาก​ได้​ช่วยเหลือ​ให้​คน​อื่น​ได้​สม​หวัง​ใน​ความ​รัก ผล​บุญ​ใน​ครั้ง​นี้​อาจจะ​ส่ง​ให้​ผม​สม​หวัง​กับ​เขา​บ้าง” โส​รัตน์​อมยิ้ม

สุด​ถนอม​มอง​โส​รัตน์​เริ่ม​สะกิด​ใจ​ว่า​เขา​อาจจะ​มี​ใคร​อยู่​ใน​ใจ

ส่วน​คุณนาย​จินดา​เมื่อ​รู้​จาก​จ้อย​ว่า โส​รัตน์​มา​พบ​

สุด​ถนอม​ก็​รีบ​ออก​มา​ต้อนรับ หลวง​พิศาล​ตาม​มา​กันท่า แต่​ไม่ได้​ผล​เพราะ​คุณนาย​จินดา​ยัง​มุ่ง​มั่น​ที่​จะ​เอา​โส​รัตน์​เป็น​เขย​ให้​ได้ สุด​ถนอม​เห็น​ท่า​ไม่​ดี​รีบ​ออกตัว

“คุณ​โส​รัตน์​ต้อง​รีบ​ไป​แล้ว​ค่ะ เดี๋ยว​จะ​ไป​ไม่ทัน​เวลา ใช่​ไหม​คะ”

“ครับๆผม​ต้อง​รีบ​ไป​แล้ว​ล่ะ​ครับ ผม​ลา​เลย​นะ​ครับ” โส​รัตน์​รีบ​ยกมือ​ไหว้​ลา

สุด​ถนอม​เดิน​มา​ส่ง​โส​รัตน์​ที่​รถ​พร้อม​กับ​ขอโทษ​แทน​คุณนาย​จินดา​ที่​เข้าใจ​ว่า​โส​รัตน์​จะ​มา​จีบ​เธอ แล้ว​ลอง​ถาม​หยั่ง​เชิง​เรื่อง​คนใน​หัวใจ​ของ​ชาย​หนุ่ม

“ผม​ยัง​ไม่​มี​ใคร​เป็น​เรื่อง​เป็น​ราว​หรอก​ครับ เออ...คือ​ตอน​นี้​เป็น​เวลา​ที่​ผม​รอ​การ​ตัดสินใจ​ของ​เธอ​น่ะ​ครับ ถ้า​ผม​ได้​รับ​ข่าว​ดี​เมื่อ​ไหร่ ผม​จะ​มา​บอก​คุณ​แหวว​เป็น​คน​แรก​เลย​นะ​ครับ แล้ว​ผม​จะ​ไป​หา​นาย​มืด​ให้​เร็ว​ที่สุด​ไม่​ต้อง​เป็น​ห่วง ผม​ลา​นะ​ครับ คุณ​แหวว” โส​รัตน์​เดิน​ขึ้น​รถ​ไป

สุด​ถนอม​มอง​ตาม​รู้สึก​ห่อเหี่ยว​หัวใจ

ooooooo

วิชชุ​ดา​เดิน​หน้า​แผนการ​กล่อม​ให้​เสือ​มืด​ยอม​กลับ​ตัว​ใหม่ ด้วย​เหตุผล​นี้ ทำให้​เธอ​กับ​ศ​ยาม​ยิ่ง​ใกล้​ชิด​กัน​มาก​ขึ้น ครั้ง​หนึ่ง​วิชชุ​ดา​นึก​โมโห​ที่​เสือ​มืด​เดิน​หนี​ไม่​ยอม​รับปาก​ว่า​จะ​กลับเนื้อกลับตัว​เป็น​คน​ดี จึง​เอา​มะม่วง​ขว้าง​ใส่​หัว แล้ว​รีบ​วิ่ง​หนี

“อย่า​หนี ยัง​ไง​ก็​หนี​ไม่​พ้น​หรอก เด็ก​บ้า​เอ๊ย” ศ​ยาม​วิ่ง​ไล่​ตาม​ไป​รวบ​ตัว​วิชชุ​ดา​มาก​อด​แน่น วิชชุ​ดา​ดิ้นรน​ทั้ง​ศอก​ทั้ง​กระทืบ​ใส่​เท้า​ศ​ยาม แต่​ศ​ยาม​หลบ​ได้​ทุก​จังหวะ

“อย่าง​นี้​ต้อง​จับ​ขัง​ไม่​ให้​เห็น​เดือน​เห็น​ตะวัน” ศ​ยาม​ขู่

“ฉัน​ไม่​ใช่​นักโทษ​ของ​นาย ปล่อยๆๆ” วิชชุ​ดา​ดิ้น

ศ​ยาม​กระชับ​ตัว​เธอ​มาก​อด​แน่น ขณะ​ทั้ง​สอง​หัน​มา​เผชิญหน้า​กัน​คล้าย​จะ​ทำ​ซึ้ง แต่​นม​ค​ล้า​ม​กับ​เด๋อ​เข้า​มา​พอดี

“ทำ​อะไร​กันคะ”

นม​ค​ล้า​ม​ทัก พลาง​ส่ง​สาย​ตามา​ที่​ศ​ยาม​อย่าง​จับผิด ศ​ยาม​ปล่อยตัว​วิชชุ​ดา​โดย​เร็ว

“เสือ​มืด​ทำ​อะไร​คุณ​วิช​น่ะ คุณ​วิช​เธอ​ไม่ได้​คิด​หนี​แล้ว​ทำไม​ต้อง​รังแก​เธอ​ด้วย” เด๋อ​ปกป้อง​วิชชุ​ดา

“ช่าง​เถอะ นาย​เด๋อ ฉัน​ไม่ได้​เจ็บ​อะไร​มากมาย ไป​กิน​ข้าว​กัน​เถอะ” วิชชุ​ดา​ดึง​ตัว​เด๋อ​ออก​ไป

ศ​ยาม​รีบ​อธิบาย​กับ​นม​ค​ล้า​ม​ว่า เขา​ไม่ได้​ทำ​อะไร​วิชชุ​ดา​จริงๆ

“คุณ​วิช​เธอ​ยัง​เด็ก บาง​ครั้ง​ทำ​อะไร​ไม่​ยั้ง​คิด ก็​ยัง​พอ​อภัย​ให้​ได้​แต่​คุณ​มืด​น่ะ​เป็น​ผู้ใหญ่​แล้ว จะ​ทำ​อะไร​ก็​ต้อง​รู้จัก​ใช้​สติ​นะ​คะ” นม​ค​ล้า​ม​ทิ้งท้าย​แล้ว​เดิน​ออก​ไป

ศ​ยาม​คิด​หนัก​เรื่อง​วิชชุ​ดา​จึง​ออก​ไป​เดิน​เล่น​ที่​ชาย​ป่า วิชชุ​ดา​แอบ​ตาม​ไป​เพราะ​ต้องการ​คำ​ตอบ​ว่า    ถ้า​ได้​ค่า​ไถ่​จาก​พี่​ชาย​เธอ​แล้ว​เขา​จะ​เลิก​เป็น​โจร​ไหม  แต่​ศ​ยาม​เดิน​หนี​ไม่​ยอม​ตอบ วิชชุ​ดา​ตาม​ไม่​เลิก​แถม​ยก​สารพัด​เหตุผล​มา​หว่าน​ล้อม​จน​ใน​ที่สุด​ศ​ยาม​ก็​ยอม​จำนน

“ก็ได้ ฉัน​รับปาก ฉัน​ได้​เงิน​ค่า​ไถ่​จาก​พี่​ชาย​เรา​เมื่อ​ไหร่ ฉัน​จะ​เลิก​เป็น​โจร​  ฉัน​จะ​ไป​เริ่ม​ต้น​ชีวิต​ใหม่  ฉัน​ก็​อยาก​ให้​แม่​ใช้​ชีวิต​บั้นปลาย​อย่าง​สงบ​สุข ฉัน​หลง​ผิด​มา​นาน​แล้ว ถึง​เวลา​แล้ว​ที่​ฉัน​จะ​ต้อง​ทำ​สิ่ง​ที่​ถูกต้อง​ซัก​ที”

วิชชุ​ดา​ยิ้ม​อย่าง​โล่ง​ใจ​และ​พอใจ​มาก

ooooooo

วี​ร​ชาติ​กลับ​มา​ถึง​บ้าน​ก็​เห็น​สด​สวย​เก็บ​เสื้อ​ผ้า​ใส่​กระเป๋า​พลาง​ขู่​ว่า จะ​ไป​ตาม​ทาง​ของ​ตัว​เอง เพราะ​รับ​ไม่ได้​ที่​วี​ร​ชาติ​โกหก และ​มี​ผู้หญิง​อื่น วี​ร​ชาติ​จน​แต้ม โกหก​ต่อ​ไป​ว่า​คน​ที่​สั่ง​สร้าง​กระท่อม​คือ​รอง​ผู้​ว่าฯ เพราะ​จะ​พา​เมียน้อย​ไป​อยู่ และ​กำชับ​สด​สวย​ว่า อย่า​บอก​เรื่อง​นี้​กับ​ใคร แต่​สด​สวย​ยัง​ไม่​เชื่อ จึง​แอบ​สะกด​รอย​วี​ร​ชาติ​เข้าไป​ใน​ตลาด และ​พบ​วี​ร​ชาติ​คุย​อยู่​กับ​ศ​ยาม​ใน​ร้าน​กาแฟ

สด​สวย​เข้าไป​แสดง​ตัว เธอ​ถาม​ศ​ยาม​ว่า​เขา​ใช่​คน​ที่​วี​ร​ชาติ​ซื้อ​ของ​ฝาก​ไป​เมื่อ​วัน​ก่อน​หรือ​เปล่า

“ผม​เพิ่ง​มา​ถึง​เมื่อ​เช้า​นี้​เอง​ครับ คุณ​สวย” ศ​ยาม​จำ​ใจ​โกหก

“มา​ราชการ​หรือ​คะ   คุณ​ศ​ยาม​ต้อง​มา​จับ​เสือ​สอน​

ใช่​ไหม​คะ ชาว​บ้าน​เขา​ลือ​กัน​ให้​ทั่ว​ว่า ตอน​นี้​เสือสอน​มา​กบดาน​อยู่​ที่​นี่ เตรียมตัว​จะ​ปล้น​ครั้ง​ใหญ่​เป็น​เรื่อง​จริง​ใช่​ไหม​คะ  แล้ว​เสือ​สอน​หน้าตา​เป็น​ยัง​ไง คุณ​ศ​ยาม​เคย​เห็น​ไหม” สด​สวย​ซัก

“ไม่​มี​ใคร​เคย​เห็น​หน้า​ของ​เสือ​สอน​หรอก​ครับ เวลา​ออก​ปล้น มัน​ไม่​เคย​เปิดเผย​หน้า​ให้​ใคร​ได้​เห็น ว่า​กัน​ว่า คน​ที่​ได้​เห็น​หน้า​มัน ก็​จะ​ถูก​มัน​ฆ่า​ทิ้ง​ทันที”

“มัน​ต้อง​เป็น​โจร​ที่​เหี้ยมโหด​มาก​เลย​นะ​คะ​เนี่ย แล้ว​มัน​ก็​ต้อง​เป็น​โจร​ที่​เก่งกาจ​มาก กอง​ปราบฯ​ส่ง​มือดี​มา​กี่​คนๆ ก็​คว้า​นํ้า​เหลว​กลับ​ไป​หมด แล้ว​คุณ​ศ​ยาม​มี​แผน​จะ​จับ​มัน​ยัง​ไง​เหรอ​คะ”

“นาย​มืด​จะ​บอก​คุณ​ได้​ยัง​ไง มัน​เป็น​ความ​ลับ​ของ​ทาง​ราชการ” วี​ร​ชาติ​เตือน​ภรรยา

ศ​ยาม​เห็น​บรรยากาศ​ไม่ค่อย​ดี​รีบ​ขอตัว เพราะ​จะ​ไป​พบ​สาย​ข่าว​ใน​ตลาด

ooooooo

ศ​ยาม​ทำ​ที​เป็น​เดิน​เข้า​มา​ดู​ของ​ใน​ตลาด ​สาย​ข่าว​สอง​คน​เข้า​ประกบ​พูด​ลอยๆว่า

“มี​คน​เห็น​เสือ​สอน​อยู่​แถว​หนอง​ปลิง อีก​วัน​สอง​วัน​คง​มา​ถึงที่​นี่” ศ​ยาม​รอ​ชั่ว​อึดใจ​แล้ว​เดิน​ออก​มา​แล้ว​ชน​กับ​เสือ​สอน​ที่​เดิน​สวน​เข้า​มา​พอดี ศ​ยาม​รีบ​ขอโทษ เสือ​สอน​ส่ง​ยิ้ม​ไม่​ว่า​อะไร ศ​ยาม​เดิน​แยก​ออก​ไป สัก​พัก​ก็​มีเสียง​เด็ก​ร้อง ​เสือ​สอน​หัน​ไป​มอง เห็น​แม่​ค้าขาย​ผัก​กำลัง​เอ็ดตะโร​ใส่​ลูก​ชาย​วัย​ห้า​ขวบ​ขู่​ว่า  ถ้า​ไม่​หยุด​ร้อง​จะ​ให้​เสือ​สอน​มา​จับ​ตัว เสือ​สอนนึก​ขำ​จึง​เดินเข้า​ไป​ส่ง​อมยิ้ม​ให้​แล้ว​เดิน​จาก​ไป เด็กชาย​หยุด​ร้อง​ทันที

เสือ​สอน​เดิน​มา​ถึง​หน้า​ตลาด ก็​พบ​นักเลง​สอง​คน​กำลัง​ลาก​ตัว​เด็กหญิง​ไป​ขัดดอก แม่​ของ​เด็ก​ตาม​ไป​อ้อนวอน แต่​พวก​มัน​ไม่​ฟัง เสือ​สอน​จึง​เข้าไป​ขอ​ใช้​หนี้​แทน แต่​พวก​นักเลง​ไม่​ยอม​อ้าง​ว่า เถ้าแก่​ฮวด​ต้องการ​เด็ก​คน​นี้ แล้ว​ช่วย​กัน​ลาก​เด็กหญิง​ออก​ไป เสือ​สอน​เข้า​จัดการ ศ​ยาม​เข้า​มา​ช่วย สอง​นักเลง​สลบเหมือด

พวก​นักเลง​อีก​กลุ่ม​ก็​กรู​เข้า​มา​เพื่อ​จะ​เอา​คืนให้​เพื่อน เสือ​สอน​กับ​ศ​ยาม​หัน​หลัง​ชน​กัน​แล้ว​ช่วย​กัน​ตะลุมบอน​กลุ่ม​นักเลง​ร่วง​ไป​ที​ละ​คน​สอง​คน​จน​หมด

เสือ​สอน​จูงมือ​เด็กหญิง​ส่ง​คืนให้​แม่​แล้ว​ให้​เงิน​ไป​ใช้​หนี้ สอง​แม่​ลูก​ขอบคุณ​แล้ว​พา​กัน​เดิน​จาก​ไป ศ​ยาม​เดิน​เข้าไป​หา​เสือ​สอน​พลาง​ยื่นมือ​ไป​จับ​แต่​เสือ​สอน​ไม่​จับ​ด้วย เขา​ส่ง​ยิ้ม​แล้ว​ตบ​ไหล่​ศ​ยาม

“วัน​หลัง​ไม่​ต้อง​ช่วย ข้า​คน​เดียว​จัดการ​ได้” เสือ​สอน​เดิน​ออก​ไป

ศ​ยาม​มอง​ตาม ​รู้สึก​เสือ​สอน​ไม่​เหมือน​ใคร​ที่​เคย​รู้จัก​เลย

ooooooo

ศ​ยาม​หอบ​ถุง​เสบียง​เต็ม​สอง​มือ​พะรุงพะรัง​เข้า​มา​หน้า​กระท่อม   เมื่อ​เห็น​สอง​ทโมน​กำลัง​ช่วย​กัน​สร้าง​บ้าน​บน​ต้นไม้​ก็​เรียก​ทั้ง​คู่​ลง​มา

“เอา​ไป​เก็บ​ไป” ศ​ยาม​โยน​ถุง​เสบียง​ให้

วิชชุ​ดา​รับ​ถุง​เสบียง​มา​วาง​แล้ว​หยิบ​ออก​มา​แยก​เป็น​หมวดหมู่​อย่าง​ชำนาญ เด๋อ​เข้า​มา​ช่วย​เจ้านาย ​วิชชุ​ดา​เห็น​มี​แต่​ของ​ดีๆแพงๆ ก็​สงสัย​ถาม​ว่า ไป​ปล้น​เขา​มา​หรือ​เปล่า

“ฉัน​ไม่​ถึง​กับ​อับจน จน​ต้อง​ไป​ปล้น​กะปิ​นํ้า​ปลา​มา​หรอก​น่า ฉัน​มี​เงิน​ตั้ง​มากมาย ทำไม​ฉัน​จะ​ซื้อ​ของ​ดีๆแพงๆไม่ได้”

“เงิน​ของ​นาย​ก็​เป็น​เงิน​ที่​ปล้น​มา​ทั้งนั้น รวม​ทั้ง​เงิน​ของ​คุณ​ป้า​ฉัน​ด้วย นาย​ใช้​จ่าย​อย่าง​นี้ อีก​ไม่​นาน​ได้​หมดตัว​แน่ แล้ว​นี่​พวก​เครื่อง​เพชร​ของ​คุณ​ป้า​ที่​นาย​ปล้น​มา ยัง​อยู่​หรือ​เปล่า แล้ว​สร้อย​มุก​สี​ชมพู​ล่ะ​คุณ​ป้า​รัก​สร้อย​เส้น​นั้น​มาก นาย​ขาย​ไป​ให้​ใคร บอก​ฉัน​มา ฉัน​จะ​ไป​ตาม​ซื้อ​คืน​มา​ให้​คุณ​ป้า” วิชชุ​ดา​นึก​ได้

ศยามส่ายหน้าบอกว่าไม่รู้ลูกน้องเอาไปขายให้ใคร   วิชชุ​ดา​คาดคั้น​เพราะ​อยาก​ได้​สร้อย​คืน​คุณหญิง แต่​ศ​ยาม​ไม่​ตอบ ทำ​เป็น​ไม่ได้​ยิน วิชชุ​ดา​โกรธ​กระฟัดกระเฟียด​จาก​ไป

ศ​ยาม​ตาม​ไป​อธิบาย​ว่า​ไม่​มี​วัน​ได้​สร้อย​คืน​แน่ วิชชุ​ดา​ นึก​โทษ​ตัว​เอง​ที่​เป็นต้น​เหตุ เพราะ​ถ้า​วัน​นั้น​เธอ​บอก​พี่​ชาย​ว่า​เสือ​มืด​ไป​ดู​ลาดเลา​บ้าน​คุณ​ป้า คุณ​ป้า​ก็​ไม่​ต้อง​สูญเสีย​ของ​รัก​ไป​อย่าง​นี้

“แต่​ฉัน​อาจจะ​ติด​คุก​แทน​นะ ตกลง​ไม่​ช่วย​กัน​แล้ว​หรือ​ยัง​ไง น่า ​ไหนๆเรา​ก็​ตกลง​ใจ​จะ​ช่วย​ให้​ฉัน​กลับ​ตัว​เป็น​คน​ดีแล้ว ก็​ช่วย​ไป​ให้​ตลอดรอดฝั่ง​ซิ” ศยาม​ขอร้อง

“ถ้า​งั้น​นาย​ต้อง​แบ่ง​เงิน​ที่​ปล้น​มา​ได้​ไป​ทำบุญ​ทำ​ทาน ฉัน​ถึง​จะ​รู้สึก​สบายใจ​ขึ้น แล้ว​นาย​ก็​ควร​หา​เวลา​ทบทวน​สิ่ง​เลว​ร้าย​ที่​นาย​ทำ​ลง​ไป​ด้วย นาย​จะ​ได้​สำนึก​แล้ว​ก็​จะ​ได้​ไม่​ทำ​ผิด​พลาด​อีก นาย​ควร​เริ่ม​กลับ​ตัว​เป็น​คน​ดี​ตั้งแต่​วัน​นี้​เลย พิสูจน์​ให้​ฉัน​เห็น​ว่า นาย​ตั้งใจ​จะ​เปลี่ยนแปลง​ตัว​เอง​จริงๆ” วิชชุ​ดา​กลับ​ไป​จัด​ของ​ต่อ

ooooooo

ส​อา​ง​ทิพย์​และ​วิชา​ติ​ช่วย​กัน​เกลี้ยกล่อม​คุณหญิง​สม​สวาท​ให้​เลิกล้ม​ความ​ตั้งใจ​ที่​จะ​ไป​ตาม​วิชชุ​ดา​ได้​สำเร็จ แต่​คุณหญิง​ต้อง​มา​นั่ง​ฟัง​ทั้ง​สอง​ทะเลาะ​กัน​แทน เพราะ​วิชา​ติ​ต้องการ​ให้​ส​อา​ง​ทิพย์​ลา​ออก​จาก​งาน​เพื่อ​เป็น​แม่บ้าน แต่​ส​อา​ง​ทิพย์​ยืนยัน​จะ​ทำ​งาน​ต่อ​ไป

“หยุด​ทะเลาะ​กัน​ซัก​ที ตา​ใหญ่ แม่​ส​อา​งค์ ตั้งแต่​ป้า ​มา​นี่ เธอ​สอง​คน​เจอ​หน้า​กัน​ที​ไร ก็​ทะเลาะ​กัน​ทุกที นี่​มัน​เกิด​อะไร​ขึ้น​หรือ” คุณหญิง​เริ่ม​สอบสวน

แต่​ทั้ง​คู่​ยืนยัน​ว่า ยัง​รัก​กัน​ดี แล้ว​ส​อา​ง​ทิพย์​ก็​แกล้ง​ให้​วิชา​ติ​ไป​รับ​ชุด​ของ​เธอ​ที่​ร้าน​คุณ​กร​แก้ว วิชา​ติ​ยอม​ตามใจ​เพราะ​ไม่​อยาก​ให้​คุณหญิง​สงสัย ระหว่าง​นั้น​ฤ​ทธิ​รงค์​แวะ​เข้า​มา​ถาม​ข่าว​วิชชุ​ดา​พอดี เขา​เจอ​กับ​วิชา​ติ​ที่​จะ​ออก​ไป​รับ​ชุด จึง​ถูก​วิชา​ติ​กันท่า​แทน​โส​รัตน์ ส​อา​ง​ทิพย์​กับ​คุณหญิง​ช่วย​กัน​ปกป้อง ทำให้​วิชา​ติ​นึก​หมั่นไส้​เดิน​ออก​ไป

วิชา​ติ​มา​รับ​เสื้อ​ที่​ร้าน​ก็ได้​พบ​กับ​สุ​มา​น​ที่มา​ถ่าย​ปก​นิตยสาร​ให้​ร้าน​เสื้อ​พอดี สุ​มา​น​รีบ​ดำเนิน​แผนการสร้าง​ความ​ร้าวฉาน​ให้​ครอบครัว​วิชา​ติ​ด้วย​การ​ขอ​ตาม​เขา​ไป​ที่​บ้าน เธอ​อ้าง​ว่า​นัด​กับ​ฤ​ทธิ​รงค์​ไว้​ที่​นั้น วิชา​ติ​จน​ใจ​ยอม​ให้​สุ​มา​น​นั่ง​รถ​มา​ด้วย

เมื่อ​มา​ถึง​บ้าน​วิชา​ติ​และ​ได้​พบ​กับ​ส​อา​ง​ทิพย์ สุ​มา​น ​ก็​สวม​บท​นาง​มารทำให้​ส​อา​ง​ทิพย์​เข้าใจ​ผิด​ว่า​วิชา​ติ​แอบ​คบหา​กับ​เธอ​อยู่ จาก​นั้น​ก็​หัน​ไป​เอาใจ​วิชา​ติ​ด้วย​การ​รับปาก​ว่า​จะ​ช่วย​ดูแล​ไม่​ให้​ฤ​ทธิ​รงค์​มา​ยุ่ง​เกี่ยว​กับ​วิชชุ​ดา​อีก

“สุ​มา​น​เข้าใจ​ถึง​ความ​รัก​และ​ความ​เป็น​ห่วง​ของ​คุณ​วิชา​ติ​ค่ะ แล้ว​สุ​มา​น​ก็​ต้อง​ขอโทษ​ด้วย​นะ​คะ ถ้า​หากว่า​นาย​ฤทธิ์​เคย​สร้าง​ความ​ลำบาก​ใจ​ให้​กับ​ทุก​คนที่​นี่ สุ​มา​น​ต้อง​ขอโทษ​แทน​น้อง​ด้วย​นะ​คะ” สุ​มา​น​ก้ม​ลง​ไหว้​ทุก​คน​อย่าง​อ่อนน้อม แล้ว​เดิน​ไป​รอ​ฤ​ทธิ​รงค์​ที่​รถ

ทุก​คน​มอง​สุ​มา​น​ด้วย​ความรู้สึก​แปลก​ประหลาด​ใจ​ต่างๆกัน​ไป ฤ​ทธิ​รงค์​เดิน​ลิ่วๆ มา​ต่อว่า​สุ​มา​นอ​ย่าง​หัวเสีย สุ​มา​น​อ้าง​ว่า เธอ​ตั้งใจ​ช่วย​ฤ​ทธิ​รงค์​จริงๆ แต่​วิชา​ติ​เป็น​แค่​ผลพลอยได้​เท่านั้น

“ไม่​มี​ทาง​เป็นไปได้​หรอก​ครับ พี่​ใหญ่​กับ​พี่​ส​อา​งค์​เพิ่ง​แต่งงาน ไม่ได้​อยู่​ด้วย​กัน​นาน​จน​เบื่อ​หน้า​กัน ถึง​จะ​มี​ช่อง​ว่าง​ให้​พี่​เข้าไป​แทรก​กลาง​ได้ พี่​ใหญ่​กับ​พี่​ส​อา​งค์​เขา​รัก​กัน​มาก แล้ว​พี่​ส​อา​ง​ค์เหนือ​กว่า​พี่​สุ​มา​น​ทุก​อย่าง พี่​ไม่​มี​ทาง​เอาชนะ​เธอ​ได้​หรอก”

“ก็ดี​ซิ มี​คู่แข่ง​ที่​น่า​กลัว​อย่าง​นี้ ก็​ยิ่ง​ทำให้​คุณ​วิชา​ติ​น่า​สนใจ​ขึ้น​ไป​อีก ไม่​ต้อง​ห่วง​น่า นาย​ฤทธิ์​ เธอ​บอก​เอง​ว่า สอง​คน​นั้น​เขา​รัก​กัน​มาก​ก็​มา​ดู​กัน​ว่า เขา​จะ​รัก​กัน​ไป​ได้​นาน​แค่​ไหน” สุ​มา​น​เดิน​ขึ้น​รถ​ไป​อย่าง​ไม่​ทุกข์​ร้อน

ooooooo

ตอนที่ 5

รถจี๊ป​ของ​วี​ร​ชาติ​แล่น​มา​จอด​หน้า​โรงไม้​แต่​เช้า ศ​ยาม​เดิน​มา​หา​พลาง​ร้อง​ทัก ขณะ​ที่​วี​ร​ชาติ​กระโดด​ลง​จาก​รถ​พลาง​บ่น​ว่า ต้อง​รีบ​หลบ​สด​สวย​มา เธอ​เริ่ม​ระแคะระคาย​เรื่อง​ที่​เขา​ไป​สร้าง​กระท่อม​แล้ว

“ตอน​นี้​เรา​คง​ต้อง​แก้​ปัญหา​เฉพาะหน้า​ไป​ก่อน คิด​ซะ​ว่า​อีก​สาม​วัน​เท่านั้น เรื่อง​ทุก​อย่าง​ก็​จะ​จบ​ลง​แล้ว” ศ​ยาม​พึมพำ​คล้าย​ปลอบ​ใจ​ตัว​เอง

“ฉัน​จะ​ลอง​คุย​กับ​พี่​ใหญ่​ดู เผื่อ​อาจจะ​ร่น​เวลา​ชิง​ตัว​ยาย​วิช​ให้​เร็ว​ขึ้น​อีก​หน่อย นาย​จะ​ได้​ไม่​ต้อง​ลำบาก​มาก​ไป​กว่า​นี้  ไปๆ ไป​เอา​ตัว​ยาย​วิช​มา ไป พอ​พา​ยาย​วิช​ไป​ถึง​กระท่อม น่า​จะ​ควบคุม​ยาย​วิช​ได้​ง่าย​ขึ้น”

“ไม่​มี​คำ​ว่า ง่าย สำหรับ​น้อง​สาว​คุณ​กลางคน​นี้​หรอก​ครับ” ศ​ยาม​เดิน​กลับ​ไป ใน​ขณะ​ที่​นม​ค​ล้า​ม​ก็​เข้า​มา​เก็บ​เสื้อ​ผ้า​ให้​วิชชุ​ดา​ที่นั่ง​ทาน​อาหาร​อยู่ แต่​เธอ​ทาน​ได้​ไม่​กี่​คำ​ก็​อิ่ม นม​ค​ล้า​ม​เข้าใจ​ว่าอาหาร​ไม่​ถูกปาก​จึง​ขอ​แก้ตัว​ใหม่​ใน​มื้อ​กลางวัน

“กิน​ไม่​ลง​ก็​ไม่​ต้อง​กิน ได้​เวลา​ออก​เดินทาง​แล้ว” ศ​ยาม​จับ​วิชชุ​ดา​มัด​มือ​ไว้​ทั้ง​สอง​ข้าง

“แก​จะ​พา​ฉัน​ไป​ไหน ไป​ซ่องโจร​ของ​แก​งั้น​เหรอ แล้ว​นาย​เด๋อ​ล่ะ แก​เอา​นาย​เด๋อ​ไป​ไว้​ที่ไหน”

“อ๋อ เด็ก​ที่มา​กับ​คุณ​วิช​หรือ​คะ ​ไม่​ต้อง​ห่วง​หรอก​ค่ะ” นม​ค​ล้า​ม​พูด​ค้าง เพราะ​ศ​ยาม​รีบ​ขัด​ว่า เขา​ฆ่า​เด๋อ​หมก​ป่า​ไป​แล้ว

“ฉัน​ไม่​เชื่อ​หรอก​ว่าแก​ฆ่า​นาย​เด๋อ แก​อย่า​ได้คิดใช้​ นาย​เด๋อ​เป็น​เครื่องมือ​ข่มขวัญ​ให้​ฉัน​กลัว ฉัน​ไม่​ยอม​ไป​ไหน​ทั้งนั้น​จนกว่า​ฉัน​จะ​เห็น​หน้า​นาย​เด๋อ ฉัน​พูด​ถูก​ใช่​ไหม นาย​เด๋อ​ยัง​ไม่​ตาย​ใช่​ไหม คน​อย่าง​แก​ก็​เก่ง​แต่​ข่มขู่​คน​อื่น ไอ้​โจร​ขี้ขลาด” วิชชุ​ดา​พูด​ไม่ทัน​จบ​ประโยค ศ​ยาม​ก็​เอา​เศษ​ผ้า​ยัด​ปาก​แล้ว​เอา​ผ้า​ปิดปาก​อีก​ชั้น

วิชชุ​ดา​จ้อง​ศ​ยาม​อย่าง​โกรธ​แค้น ศ​ยาม​จึง​เอา​ผ้า​ผูก​ตา​เธอ​อีก​แล้ว​พา​ออก​ไป

วี​ร​ชาติ​เห็น​นม​ค​ล้า​ม​ถือ​กระเป๋า​เดิน​ออก​มา​ก็​ร้อง​ทัก ศ​ยาม​กลัว​วิชชุ​ดา​จะ​จำ​เสียง​พี่​ชาย​ได้​รีบ​ส่ง​สัญญาณ วี​ร​ชาติ​ดัด​เสียงแล้ว​สวม​บท​เป็น​ลูกน้อง​เสือ​มืด​ขับ​รถ​พา​ทุก​คน​ไป​ที่​ชาย​ป่า

เป็น​เวลา​เดียว​กับ​ที่​ส​อา​ง​ทิพย์​พา​ฤ​ทธิ​รงค์​ไป​หา​วิชชุ​ดา​ที่​บ้าน​คุณหญิง​สม​สวาท คุณหญิง​ปฏิเสธ​ว่า​หลาน​สาว​ไม่ได้​อยู่​ที่​บ้าน ส​อา​ง​ทิพย์​กับ​ฤ​ทธิ​รงค์​อึ้ง​มอง​หน้า​กัน แล้ว​ส​อา​ง​ทิพย์​ก็​ฟ้อง​คุณหญิง​เรื่อง​วิชชุ​ดา​ทะเลาะ​กับ​วิชา​ติ​แล้ว​หนี​ออก​จาก​บ้าน คุณหญิง​วิตก​เป็น​ห่วง​หลาน​สาว​สั่ง​ให้​ส​อา​ง​ทิพย์​รีบ​กลับ​ไป​บอก​วิชา​ติ​ให้​ตาม​ตัว​วิชชุ​ดา​ให้​เจอ​และ​แจ้ง​ข่าว​ให้​ทราบ​ด้วย

“คุณ​ป้า​ไม่​ต้อง​ห่วง​นะ​ครับ ผม​รู้จัก​บ้าน​เพื่อน​ของ​วิช​ทุก​คน เดี๋ยว​ผม​จะ​ช่วย​ตาม​ให้​อีก​แรง รับรอง​จะ​ต้อง​เจอ​ตัว​วิช​แน่ๆ” ฤ​ทธิ​รงค์​รีบ​อาสา คุณหญิง​ซัก​ส​อา​ง​ทิพย์​ว่า วิชชุ​ดา​ทะเลาะ​กับ​พี่​ชาย​ด้วย​เรื่อง​อะไร ส​อา​ง​ทิพย์​นิ่ง​คิด​นึก​ได้​ว่า​เป็น​เรื่อง​เสือ​มืด แต่​ทำ​นิ่ง​ไว้ เธอ​หัน​มา​ชวน​ฤ​ทธิ​รงค์​กลับ และ​เมื่อ​อยู่​กัน​ตามลำพัง​ส​อา​ง​ทิพย์​ก็​บอก​กับ​ฤ​ทธิ​รงค์​ว่า วิชชุ​ดา​ต้อง​ไป​จับ​เสือ​มืด​แน่ เพราะ​วัน​ก่อน​เธอ​ทะเลาะ​กับ​วิชา​ติ​เรื่อง​ขอ​ไป​ตาม​จับ​เสือ​มืด

“ทำไม​วิช​ถึง​กล้า​บ้าบิ่น​อย่าง​นี้​นะ ไม่​รู้​หรือ​ว่ามัน​อันตราย​แค่​ไหน​แล้ว​พี่​ส​อา​งค์​รู้​ไหม​ครับ​ว่า ไอ้​เสือ​มืด​มัน​หนี​ไป​ซ่อน​ตัว​ที่ไหน” ฤ​ทธิ​รงค์​ถาม ส​อา​ง​ทิพย์​เอง​ก็​ไม่​รู้ ได้​แต่​เป็น​ห่วง

ooooooo

รถจี๊ป​ของ​วี​ร​ชาติ​แล่น​มา​จอด​ชาย​ป่า ศ​ยาม​เปิด​ผ้าใบ​ที่​คลุม​ตัว​วิชชุ​ดา​ออก​แล้ว​ลาก​เธอ​ลง​จาก​รถ ส่วน​วี​ร​ชาติ​ช่วย​พยุง​นม​ค​ล้า​ม​ที่​บ่น​ไม่​หยุด​ลง​มา แล้ว​เดิน​ไป​ขน​ของ​ทั้งหมด​ลง​มา​กอง​ที่​พื้น​พลาง​หัน​ไป​มอง​ศ​ยาม​เป็น​ทำนอง​ปรึกษา​ว่า​เอา​ไง​ต่อ​ดี

“กระเป๋า​ข้าวของ​กอง​ไว้​ตรง​นี้​ก่อน​แล้วกัน เดี๋ยว​ค่อย​มา​ขน เข้าไป​กระท่อม​ของ​เรา​ก่อน เอ็ง​ไป​ได้​แล้ว ไอ้​ชาติรีบส่ง ​จดหมาย​เรียก​ค่า​ไถ่​ให้​ไอ้​ปลัด​วี​ร​ชาติ​วัน​นี้​เลย” ศ​ยาม​ออก​คำสั่ง

“ได้​เลย ลูกพี่” วี​ร​ชาติ​รับคำ​แล้ว​ยัด​กระดาษ​แผนที่​ไป​กระท่อม​ใส่​มือ​ศ​ยาม

“ไป​ได้​แล้ว ไป ถ้า​ได้​เงิน​จาก​เหยื่อ​ราย​นี้​เมื่อ​ไหร่ เรา​ได้​เสวย​สุข​ไป​อีก​นาน​เลย งาน​ครั้ง​นี้​คุ้ม​ยิ่ง​กว่า​คุ้ม​โว้ย” ศ​ยาม​หัวเราะ​ข่มขวัญ

“ฝาก​ด้วย​นะ​ลูกพี่” วี​ร​ชาติ​ตบ​ไหล่​วิชชุ​ดา​แล้ว​ขึ้น​รถ​ขับ​ออก​ไป

ศ​ยาม​ดึง​ผ้า​ผูก​ตา​ให้​วิชชุ​ดา เธอ​หัน​ไป​มอง​ตาม​เสียง​รถ​แต่​ไม่​เห็น​ว่า​ใคร​เป็น​คน​ขับ แล้ว​ศ​ยาม​ก็​เอา​เชือก​ล่าม​มือ​วิชชุ​ดา​ดึง​ให้​เดิน​ตาม​มา พลาง​แอบ​เปิด​แผนที่​ขึ้น​มา​ดู​อีก​ครั้ง ก่อน​เก็บ​ใส่​กระเป๋า ปล่อย​ให้​นม​ค​ล้า​ม​เดิน​ต้วมเตี้ยม​รั้ง​ท้าย

ก่อนถึง​จุด​หมา​ยศ​ยาม​ขู่​วิชชุ​ดา เรื่อง​ความ​ยาก​ลำบาก​ใน​กระท่อม​กลาง​ป่า หวัง​ให้​เธอ​หวาด​กลัว แต่​ต้อง​หน้า​แตก เมื่อ​เห็น​กระท่อม​กลาง​ป่า​ทึบ​สวย  มี​รสนิยม​เกิน​กว่า​จะ​เป็น​รัง​โจร

“คุณ​กลาง​ทำ​อะไร​ลง​ไป​เนี่ย นี่​หรือ​รัง​โจร​ของ​ไอ้​เสือ​มืด” ศ​ยาม​พึมพำ แล้ว​หัน​ไป​แก้​มัด​ให้​วิชชุ​ดา

วิชชุ​ดา​ขยับ​จะ​ด่า​แต่​ศ​ยาม​ชิง​พูด​ขึ้น​ก่อน “เรา​อย่า​ได้คิด​หนี​เป็นอันขาด แถว​นี้​ป่า​ทั้งนั้น ถ้า​หนี​ออก​ไป​ได้​ถูก​เสือ​คาบ​ไป​กิน​แน่ แล้ว​นอกจาก​นี้​แถว​นี้​เป็น​แหล่ง​กบดาน​ของ​พวก​โจร​ป่า พวก​มัน​ไม่ได้​เห็น​ผู้หญิง​มา​เป็น​ปี​แล้ว อดอยาก​ปาก​แห้ง​มา​นาน ถ้า​เรา​หลง​เข้าไป​ใน​รัง​ของ​มัน​ล่ะ​ก็ ได้​มี​ผัว​ก็​คราว​นี้​แหละ เฝ้า​ตัวประกัน​ไว้​ด้วย​ล่ะ” ศ​ยาม​สั่ง​นม​ค​ล้า​ม ​ใน​ตอน​ท้าย

“ได้ๆได้​จ้ะ ฉัน​จะ​เฝ้า​คุณ​วิช​ไม่​ให้​คลาด​สายตา​แม้แต่​วินาที​เดียว​เลย” นม​ค​ล้า​ม​ยืน​ปักหลัก​เฝ้า​วิชชุ​ดา

ooooooo

ส​อา​ง​ทิพย์​มา​หา​วิชา​ติ​ที่​กรม​ตำรวจ และ​พบ​โส​รัตน์​นั่ง​คุย​อยู่​กับ​สามี​ด้วย เธอ​บอก​ทั้ง​คู่​เรื่อง​วิชชุ​ดา​ไป​ตาม​จับ​เสือ​มืด ไม่ได้​อยู่​บ้าน​คุณหญิง​สม​สวาท​อย่าง​ที่​เข้าใจ​พลาง​เร่ง​ให้​วิชา​ติ​ออก​ตาม​หา

“เอา​ล่ะๆ เดี๋ยว​ผม​จะ​สั่ง​ให้​ลูกน้อง​ออก​ไป​ตาม​หา​ยาย​วิช​ก็​แล้วกัน แต่​เรา​จะ​เริ่ม​จาก​ตรง​ไหน​ดี​ล่ะโส​รัตน์ เราก็​ ไม่​มี​เบาะแส​เสือ​มืด​ซะ​ด้วย​ซิ ไม่​รู้​ยาย​วิช​ไป​ตาม​หา​เสือ​มืด​ที่ไหน” วิชา​ติ​หัน​มา​ปรึกษา​โส​รัตน์

“น่า​จะ​เป็น​ที่​นครสวรรค์​นะ ตอน​นี้​พวก​โจร​ชอบ​ไป​กบดาน​ที่​นั่น” โส​รัตน์​ออก​ความ​เห็น

“นครสวรรค์​หรือ​คะ งั้น​ส​อา​งค์​จะ​รีบ​ไป​บอก​คุณ​ฤทธิ์​นะ​คะ จะ​ได้​ให้​คุณ​ฤทธิ์​ช่วย​ตาม​หา​น้อง​วิช​อีก​คน พวก​คุณ​สอง​คน​จะ​ยืน​รอ​อะไร​อยู่​ล่ะ​คะ รีบ​สั่ง​การ​ไป​เลย​ค่ะ ส​อา​งค์​ไป​ก่อน​นะ​คะ” ส​อา​ง​ทิพย์​รีบ​เดิน​ออก​ไป​ทันที

วิชา​ติ​หัน​มา​ด่า​โส​รัตน์​ที่​บอก​ส​อา​ง​ทิพย์​ว่า เสือ​มืด​อยู่​นครสวรรค์​เพราะ​กลัว​ส​อา​ง​ทิพย์​ไป​บอก​ฤ​ทธิ​รงค์​แล้ว​จะ​เสีย​แผน

“รีบ​บอก​ไป​ก่อน​ซิ​ดี พรุ่งนี้​เรา​ไป​นครสวรรค์​กัน คุณ​ส​อา​ง​ค์จะ​ได้​ไม่​สงสัย​  ส่วน​อย่าง​ฤ​ทธิ​รงค์​นั่น​จะ​ทำ​อะไร​ได้”  โส​รัตน์​มั่นใจ

ด้าน​ส​อา​ง​ทิพย์​ เมื่อ​กลับ​มา​ถึง​บ้าน​ก็​รีบ​โทร.​บอก​ฤ​ทธิ​รงค์ เรื่อง​วิชชุ​ดา​ไป​ตาม​จับ​เสือ​มืด​ที่​นครสวรรค์​ ฤ​ทธิ​รงค์​ รับปาก​ว่าจะ​ไป​ตาม​วิชชุ​ดา ​และ​จะ​ขอ​ความ​ช่วยเหลือ​จากวี​ร​ชาติ ที่​เป็น​ปลัด​จังหวัด​และ​ทนายความ​ของ​พ่อ​เขา สุ​มา​น ​ผ่าน​มา​ได้ยิน​เข้า รีบ​อาสา​ช่วย​น้อง​ชาย​อีก​แรง แต่​ฤ​ทธิ​รงค์​ปฏิเสธ​แล้ว​ลุก​หนี

“เดี๋ยว​สิ อย่า​เพิ่ง​ไป พี่​รู้จัก​สนิทสนม​กับ​นาย​ตำรวจ​คน​นี้​จริงๆนะ ถ้า​พี่​ขอร้อง เขา​ต้อง​ช่วย​เธอ​แน่ๆ เขา​เป็น​ตำรวจ​กอง​ปราบ​มือหนึ่ง ชื่อ​ร้อย​ตำรวจ​เอก​ศ​ยาม พิ​พร​รธ เดี๋ยว​สินาย​ฤทธิ์​ อย่า​เพิ่ง​ไป แล้ว​พี่​ก็​รู้จัก​ท่าน​รองฯ​วิชา​ติ​ด้วย​นะ คน​นี้​ยิ่ง​ตำแหน่ง​ใหญ่​ขึ้น​ไป​อีก​รับรอง​ตาม​หา​แฟน​เธอ​เจอ​แน่ นาย​ฤทธิ์​ฟัง​กัน​หน่อย​ไม่ได้​เหรอ” สุ​มา​น​ตาม​มา แต่​ฤ​ทธิ​รงค์​ไม่​สน​ก้าว​พรวดๆหนี​ไป

ooooooo

สุด​ถนอม​มา​ที่​บ้าน​ศ​ยาม เพื่อ​ถาม​ที่​อยู่​ของ​ชาย​หนุ่ม​จาก​นม​ค​ล้า​ม เพื่อ​เขียน​จดหมาย​ไป​หา แต่​พบ​โส​รัตน์​มา​ช่วย​ดูแล​บ้าน​ให้​น้อง​ชาย เธอ​ประทับใจ​มาก​จึง​เข้าไป​ช่วย​และ​อ้าง​ว่า เป็น​การ​ชดเชย​ที่​พูด​

ไม่​ดี​กับ​ศ​ยาม​ สอง​หนุ่ม​สาว​ได้​ใกล้​ชิด​กัน​มาก​ขึ้น สุด-ถนอม​แอบ​มองโส​รัตน์​ด้วย​ความรู้สึก​แปลกๆ

ส่วน​วิชชุ​ดา​ที่​อยู่​กับ​นม​ค​ล้า​ม​หน้า​กระท่อม​ก็​เริ่ม​ดู​ทาง​หนี​ที​ไล่​อย่าง​เนียนๆ พลาง​เกลี้ยกล่อม​ให้​นม​ค​ล้า​ม​ร่วมมือ​กับ​เธอ​แล้ว​หนี​เสือ​มืด​ไป​ด้วย​กัน แต่​นม​ค​ล้า​ม​ไม่​เอา​ด้วย ศ​ยาม​กลับ​มา​ได้ยิน​พอดี เขา​ลาก​วิชชุ​ดา​ไป​ขัง​ใน​กระท่อม​พร้อม​กับ​ขู่​ว่า ถ้า​คิด​หนี​อีก​จะ​ส่ง​ไป​ขายซ่อง​ที่​ปักษ์​ใต้​แทน แล้ว​สั่ง​ให้​วิชชุ​ดา​เขียน​จดหมาย​ถึง​พี่​ชาย​ทั้ง​สอง​ตาม​ที่​เขา​บอก

วิชชุ​ดา​คิด​ว่า เสือ​มืด​ไม่​รู้​หนังสือ​จึง​เขียน​ตรง​ข้าม​กับ​สิ่ง​เขา​บอก​ทุก​คำ และ​เธอ​ก็​ลงท้าย​จดหมาย​ว่า

“วิช​ขอโทษ​นะ​คะ​ที่​ทำให้​พี่​ใหญ่​กับ​พี่​กลาง​เป็น​ห่วง ถ้า​ครั้ง​นี้​วิช​เอาชีวิต​รอด​กลับ​ไป​ได้ วิช​จะ​ไม่​สร้าง​ปัญหา​ให้​อีก วิช​จะ​เป็น​น้อง​สาว​ที่​ดี​ของ​พี่​ใหญ่​กับ​พี่​กลาง”

“เขียน​จบ​แล้ว ก็​เซ็น​ชื่อ​เรา​ไป” ศ​ยาม​สั่ง วิชชุ​ดา​เซ็น​ชื่อ​ไป​มั่วๆไป ศ​ยาม​ดึง​จดหมาย​ไป​อ่าน​แล้ว​พยัก​หน้า​พอใจ เพราะ​เริ่ม​เห็น​ความ​เปลี่ยนแปลง​ของ​วิชชุ​ดา​บ้าง​แล้ว

ศ​ยาม​นำ​จดหมาย​ที่​วิชชุ​ดา​เขียน​มา​ให้​นม​ค​ล้า​ม​อ่าน นม​ค​ล้า​ม​นึก​ชม​ความ​กล้า​หาญของ​หญิง​สาว​เพราะ​เธอ​ไม่​นึก​กลัว​เสือ​มืด​เลย​สัก​นิด

“กล้า​อย่าง​นี้​เกิน​ผู้หญิง​ไป​แล้ว ฉัน​ต้อง​รีบ​กำราบ​เธอ​ให้​อยู่หมัด​ให้​ได้​ไม่​งั้น​ฉัน​จะ​ต้อง​ปวด​หัว​ไป​กับ​เธอ​มาก​กว่า​นี้ ฉัน​จะ​ไม่​ไหว​แล้ว​นะ นม​แค่​เมื่อ​วาน​วัน​เดียว ฉัน​เหนื่อย​ยิ่ง​กว่า​ตอน​ที่​ไป​ตาม​ไล่​จับ​โจร​อีก” ศ​ยาม​บ่น​แล้ว​ก็​นึก​ได้​ว่า​จะ​ให้​บทเรียน​อะไร​กับ​วิชชุ​ดา​ต่อ​ดี เมื่อ​เห็น​กระเป๋า​เดินทาง​ของ​เด๋อ

ศ​ยาม​กลับ​เข้าไป​หา​วิชชุ​ดา​อีก​ครั้ง​พร้อม​กับ​โยน​เสื้อ​ของ​เด๋อ​ให้ วิชชุ​ดา​รีบ​ถาม​หา​ลูกน้อง

“มัน​ตาย​ไป​แล้ว ฉัน​บอก​กี่​ครั้ง​กี่​หน​แล้ว​ว่า ฉัน​ฆ่า​มัน​ไป​แล้ว เด็ก​นั่น​ไม่​มี​ราคา​ค่า​งวด ฉัน​จะ​เก็บ​มัน​ไว้​ทำไม เด็ก​ตัว​เล็ก​แค่​นั้น ฆ่า​ง่าย​ยิ่ง​กว่า​ฆ่า​วัว​ฆ่า​ควาย​อีก แค่​หักคอ​เบาๆเท่านั้น ก็​ไป​สวรรค์​แล้ว” ศ​ยาม​ยิ้ม​เหี้ยม

วิชชุ​ดา​สวน​กลับ​เป็น​ชุด พลาง​หัน​ไป​คว้า​ปากกา​จะ​แทง​ศ​ยาม ศ​ยาม​จับ​มือ​วิชชุ​ดา​​ได้ เขา​บิด​จน​ปากกา​ร่วง แล้ว​ผลัก​เธอ​ออก​ไป

“ฉัน​เกลียด​แก ไอ้​โจร​ชั่ว” วิชชุ​ดา​ร้องไห้

“ดี เกลียด​แล้ว​ก็​กลัว​ฉัน​ให้​มากๆไว้  รู้ตัว​ไว้​ด้วย​ว่า เรา​อยู่​ที่​นี่​ใน​สถานะ​อะไร เรา​น่ะ​เป็น​ตัวประกัน​ของ​ฉัน ถ้า​หาก​คิด​หนี​อีก​ล่ะ​ก็ ได้​ไป​อยู่​กับ​ไอ้​เด็ก​เด๋อ​แน่” ศ​ยาม​รีบ​เดิน​ออก

“มัน​ไม่​รุนแรง​ไป​หน่อย​เหรอ​คะ” นม​ค​ล้า​ม​เข้า​มา​ถาม

“ฉัน​ไม่​มี​ทาง​เลือก​แล้ว​จริงๆนม” ศ​ยาม​รู้สึก​ใจเสีย​เหมือน​กัน​ที่​เห็น​น้ำตา​ของ​วิชชุ​ดา

กลางดึก​คืน​นั้น​วิชชุ​ดา​สบ​โอกาส​แอบ​หนี​ออก​มา แต่​เพราะ​ไม่​รู้จัก​เส้นทาง​จึง​พลาด​ตกลง​ไป​ใน​หลุม​กับ​ดัก​สูง​ท่วม​หัว เธอ​ร้อง​เรียก​ให้​คน​ช่วย แต่​คน​ที่​โผล่​หน้า​มา​คือ​ศ​ยาม เขา​ดึง​เธอ​ขึ้น​มา​จาก​หลุม​แล้ว​ลาก​ตัว​กลับ​กระท่อม วิชชุ​ดา​โวยวาย​ลั่น

เมื่อ​ถึง​หน้า​กระท่อม​ศ​ยาม​ขู่​จะ​ล่าม​โซ​่วิชชุ​ดา​ถ้า​คิด​หนี​อีก เพราะ​ข้าง​นอก​อันตราย

“ฉัน​ยอม​ออก​ไป​ตาย​ข้าง​นอก ดี​กว่า​อยู่​กับ​แก​ที่​นี่​ไอ้​เสือ​มืด แก​มัน​ไม่​มี​ความ​เป็น​คน​หลง​เหลือ​อยู่​แล้ว ​ฆ่า​เด็ก​บริสุทธิ์​ได้​ลงคอ ฉัน​ถาม​หน่อย​เถอะ นาย​เด๋อ​ทำ​อะไร​ให้​แก ทำไม​แก​ต้อง​ฆ่า​เขา​ด้วย ไอ้​โจร​ใจ​อำมหิต ฉัน​จะ​ขอ​สาปแช่ง​แก ขอ​ให้​แก​ตาย​วัน​นี้​พรุ่งนี้...” วิชชุ​ดา​หลับ​หู​หลับตา​แช่ง
“คุณ​วิช” เด๋อ​เข้า​มา​เรียก วิชชุ​ดา​ชะงัก หัน​มา​ตาม​เสียง​ก็​เห็น​เด๋อ​ยืน​ยิ้ม​หน้าบาน

“คุณ​วิช​ครับ...” เด๋อ​วิ่ง​เข้า​มาก​อด​วิชชุ​ดา​ด้วย​ความ​ดีใจ​สุดขีด

“นาย​เด๋อ แก​ยัง​ไม่​ตาย แก​ยัง​ไม่​ตาย​จริงๆด้วย ฉัน​ดีใจ​จริงๆที่​ได้​เห็น​หน้า​แก​อีก นาย​เด๋อ” วิชชุ​ดา​กอด​เด๋อ​ไว้​แน่น แล้ว​ทำ​หน้า​เจื่อนๆ เมื่อ​เห็น​สายตา​ศ​ยาม

ooooooo

วิชชุ​ดา​ลาก​เด๋อ​เข้า​มา​ใน​ห้อง​เพื่อ​สอบ​ถาม​เรื่องราว​เพราะ​เข้าใจ​ว่าเด๋อ​ต้อง​ถูก​เสือ​มืด​ทรมาน​อย่าง​แสน​สาหัส​เป็น​แน่ แต่​เด๋อ​ยืนยัน​ว่า​เขา​สบาย​ดี เพราะ​เสือ​มืด​ให้​ป้า​ค​ล้า​ม​คอยส่ง​ข้าว​น้ำ​และ​ดูแล​เป็น​อย่าง​ดี

“ใคร​บอก​แก​ล่ะ ไอ้​เสือ​มืด​ตัว​นี้​เป็น​โจร​ที่​เหี้ยมโหด​ที่สุด จน​ฉัน​ไม่​รู้​จะ​เปรียบ​มัน​กับ​อะไร​ดี มัน​ปล้น​ฆ่า​ไม่​เลือก​หน้า มัน​ไม่​เคย​ละเว้น​ใคร ไม่​ว่า​จะ​เป็น​ผู้หญิง คน​แก่ หรือ​แม้​กระทั่ง​เด็ก​ตัว​เล็กๆ แล้ว​มัน​ก็​ยัง​เป็น​โจร​โรคจิต​ด้วย​นะ นาย​เด๋อ” วิชชุ​ดา​ใส่​เป็น​ชุด

เด๋อ​ขยับ​จะ​เถียง เพราะ​ข้อมูล​ที่​ได้​จาก​นม​ค​ล้า​ม เป็น​คน​ละ​เรื่อง​กับ​ที่​วิชชุ​ดาบ​อก

“คุย​กัน​พอ​หรือ​ยัง” ศ​ยาม​เดิน​เข้า​มา​พร้อม​กับ​ผ้า​กอง​โต​โยน​ใส่​วิชชุ​ดา “อยู่​ว่างๆก็​หัด​ทำตัว​เป็น​ประโยชน์​บ้าง ตอน​นี้​เรา​ไม่ได้​เป็น​คุณ​หนู​ที่​ทุก​คน​ต้อง​คอย​เอาใจ​แล้ว แต่​เป็น​เชลย​ของ​ฉัน ฉะนั้น​ต่อ​ไป​นี้​เรา​ต้อง​ทำ​งาน​รับ​ใช้​ฉัน และ​ต้อง​ทำ​ตาม​ที่​ฉัน​สั่ง​ทุก​อย่างเข้าใจ​ไหม ไป เอา​ผ้า​ไป​ซัก​ที่​ลำธาร​หลัง​กระท่อม แล้ว​อย่า​ได้คิด​จะ​หนี​อีก​เชียว​นะ ฉัน​ให้​ลูกน้อง​เฝ้า​อยู่​รอบๆแนวป่า​หมด​แล้ว”

“ฉัน​ไม่​เชื่อ​แก​หรอก”

ศ​ยาม​ขู่​ต่อ แล้ว​เดิน​หนี​ไป ทำให้​วิชชุ​ดา​เจ็บใจ แต่​ก็​ทำ​อะไร​ไม่ได้ จำ​ใจ​ชวน​เด๋อ​ไป​ซัก​ผ้า​ที่​ลำธาร แล้ว​เริ่ม​นินทา​เสือ​มืด​อีก​ครั้ง แต่​เด๋อ​ยืนกราน​ว่า ​เสือ​มืด​ไม่ได้​ร้ายกาจ​อย่าง​ที่​วิชชุ​ดา​เข้าใจ เขา​เป็น​โจร​มี​คุณธรรม​ แต่​ที่​ต้อง​เป็น​โจร​เพราะ​ความ​จำเป็น

“แก​ไป​ฟัง​ใคร​เขา​มา นาย​เด๋อ ไอ้​เสือ​มืด​เป็น​โจร​ที่​ปล้น​บ้าน​คุณ​ป้า​นะ แล้ว​ก็​ยัง​ยิง​ท่าน​บาดเจ็บ​อีก​ด้วย ไอ้​โจร​แบบ​นี้​หรือ​จะ​มี​คุณธรรม นาย​เด๋อ ​เรา​ต้องหา​ทาง​หนี​ไป​จาก​ที่​นี่​ให้​ได้ ฉัน​จะ​ไม่​ยอม​ให้​พี่ๆต้อง​เสีย​เงิน​ค่า​ไถ่​หรอก ฉัน​เป็น​คน​สร้าง​ปัญหา ก็​ต้อง​เป็น​คน​แก้​ปัญหา​นี้​เอง” วิชชุ​ดา​พูด​พลาง​สำรวจ​ไป​รอบๆเพื่อ​หา​ทาง​หนี แต่​พอ​หัน​กลับ​มาก็​พบศ​ยาม​ เข้า​มา​แทน​เด๋อ เจ้าตัว​ดี​นั่น​วิ่ง​ไป​ดู​ปลา​ใน​ลำธาร​เสีย​แล้ว

“นี่​ไม่​ใช่​เวลา​ชม​นก​ชม​ไม้ รีบ​ซัก​เสื้อ​ผ้า​ให้​เสร็จ​เร็วๆ มี​งาน​ให้​ทำ​อีก​เยอะ​แยะ ดี​นะ​ที่​ฉัน​เดิน​ตาม​มา​ดู ไม่​งั้น​วัน​นี้​ทั้ง​วัน​ก็​คง​จะ​ซัก​ไม่​เสร็จ”

วิชชุ​ดา​โมโห​ด่า​ศ​ยาม​ชุด​ใหญ่ แถม​ยัง​เรียก​เขา​ว่า​ไอ้​เสือ​มืด จึง​โดน​ศ​ยาม​อบรม​มารยาท

“การ​พูดจา​ไพเราะ ใช้​คำสุภาพ​จะ​เป็น​สิริมงคล​กับ​ตัว​คน​พูด​เอง การ​ใช้​คำ​พูด​หยาบ​กระด้าง​อย่าง​นี้ มัน​ไม่ได้​แสดง​ความ​เป็น​ไพร่​ของ​คน​ฟัง แต่​มัน​จะ​แสดง​ความ​ต่ำ​ทราม​ของ​คน​พูด​เอง” ศ​ยาม​เดิน​ออก​ไป​ทันที

วิชชุ​ดา​อึ้ง​เหมือน​ถูก​ตบ​หน้า​สั่งสอน​ฉาด​ใหญ่ เธอ​กำมือ​แน่น​ด้วย​ความ​โกรธ

ส่วน​นม​ค​ล้า​ม​ที่มา​เก็บ​ฟืน เมื่อ​เห็น​ศ​ยาม​แกล้ง​ให้​วิชชุ​ดา​ซัก​ผ้า​ก็​เข้า​มา​เตือน เพราะ​สงสาร

“ฉัน​ไม่ได้​แกล้ง ฉัน​กำลัง​ดัด​นิสัย​เธอ​อยู่​ต่างหาก เด็ก​คน​นี้​ทำตัว​เก่ง​กล้า​เกิน​ผู้หญิง ไหนๆก็​มี​โอกาส​แล้ว ก็​ต้อง​ปราบ​ให้​อยู่หมัด” ศ​ยาม​ทำ​เสียง​เข้ม

“ค่า ขอ​ให้​คุณ​มืด​ปราบ​เธอ​ให้​สำเร็จ​นะ​คะ อย่า​เป็น​ฝ่าย​โดน​ปราบ​ซะ​เอง​ล่ะ” นม​ค​ล้า​มอม​ยิ้ม​ไม่​เชื่อ​ว่า​ศ​ยาม​จะ​ปราบ​คน​อย่าง​วิชชุ​ดา​ได้

ooooooo

สุด​ถนอม​กำลัง​ช่วย​โส​รัตน์​ตกแต่ง​บ้าน​ให้​ศ​ยาม​ใหม่

“ผม​รับรอง​ได้​ว่า นาย​มืด​จะ​ต้อง​ชอบ​แน่ๆ แล้ว​ก็​จะ ​ต้อง​ดีใจ​มาก​ที่​คุณ​แหวว​อุตส่าห์​มา​จัด​บ้าน​ให้ นี่​เป็น​การ​แสดง​ให้​เห็น​ถึง​ความ​รัก และ​ความ​เอาใจใส่​ของ​คุณ​แหวว​ที่​มี​ต่อ​นาย​มืด​เขา”

“คุณ​ศ​ยาม​จะ​ได้​เห็น​แหวว​ใน​แง่​มุม​อื่น​บ้าง ไม่​งั้น​ใน​สายตา​ของ​คุณ​ศ​ยาม​จะ​เห็น​แหวว​เป็น​แต่​ผู้หญิง​ขี้​ใจน้อย​แสนงอน​ ไม่​มี​เหตุผล​ใช่​ไหม​คะ”

“ผม​ไม่ได้​คิด​จะ​พูด​อย่าง​นั้น​เลย​นะ​ครับ   ผม​เชื่อ​ว่าคุณ​แหวว​เป็น​ผู้หญิง​ที่​มี​เหตุ​ผลครับ” โส​รัตน์​ยืนยัน

เวลา​นั้น ทั้ง​สอง​ได้ยิน​เสียง​เรียก​อยู่​หน้า​บ้าน โส​รัตน์​จะ​ออก​ไป​ดู แต่​สุด​ถนอม​อาสา​ออก​ไป​เอง  เธอ​ต้อง​ปะทะ​คารม​กัน​กับ​สุ​มา​น  เพราะ​สุ​มา​น​ไม่​เชื่อ​ว่า​ศ​ยาม​ไม่​อยู่​บ้านโส​รัตน์​ตาม​มา​ได้ยิน​พอดี

“นาย​มืด​ไม่​อยู่​และ​ไม่ได้​บอก​ไว้​จริงๆว่า​จะ​ไป​นาน​แค่​ไหน” โส​รัตน์​ยืนยัน

“พี่​โส​รัตน์ สวัสดี​ค่ะ” สุ​มา​น​ยกมือ​ไหว้​โส​รัตน์​อย่าง​อ่อนช้อย​พลาง​ทบทวน​ความหลัง “ไม่ได้​เจอ​กัน​นาน​เลย​นะ​คะ พี่​โส​รัตน์​ยัง​ดู​ส​มาร์ท​เหมือน​เดิม​เลย ​คุณ​ลุง​คุณ​ป้า​สบาย​ดี​ใช่​ไหม​คะ​ สุ​มา​น​ยัง​จำ​ตอน​ที่​คุณ​ป้า​เข้าใจ​ผิด​คิด​ว่า​สุ​มาน​เป็น​แฟน​พี่​โส​รัตน์​ได้​เลย ตอน​นั้น​ขำ​กัน​แทบ​ตาย​เลย​นะ​คะ แต่​ศ​ยาม​ไม่​ยอม​ขำ​ด้วย เหมือน​กลัว​ว่า​สุ​มา​น​จะ​เปลี่ยนใจ​ไป​ชอบ​พี่​โส​รัตน์​งั้น​แหละ ผู้ชาย​อะไร​ก็​ไม่​รู้​ ขี้​หวง​จริงๆ”

“คุณ​มี​ธุระ​อะไร​กับ​นาย​มืด​หรือ​ครับ” โส​รัตน์​ตัดบ​ท

“สุ​มา​น​ขอโทษ​ที่​บอก​ไม่ได้​จริงๆค่ะ แต่​นี่​เป็น​ธุระ​สำคัญ​มาก​ที่​ศ​ยาม​คน​เดียว​ที่​จะ​ช่วย​สุ​มา​น​ได้ ถ้า​ศ​ยาม​กลับ​มา​เมื่อ​ไหร่ ให้​รีบ​ติดต่อ​สุ​มา​น​ทันที​เลย​นะ​คะ นี่​ค่ะ นามบัตร​ของ​สุ​มา​น” สุ​มา​น​หยิบ​นามบัตร​ใน​กระเป๋า​ส่ง​ให้​พลาง​มอง​นาฬิกา​ข้อ​มือ “ตาย​จริง สุ​มา​น​ต้อง​รีบ​เข้า​ประชุม​ที่​สถานี​แล้ว​ล่ะ​ค่ะ ตอน​นี้​สุ​มา​น​กำลัง​จะ​ไป​เป็น​ผู้​ประกาศ​ที่​สถานี​โทรทัศน์​เต็มตัว​แล้ว แต่​ทาง​หัวหน้า​ก็​ขอ​ให้​ช่วย​งาน​ที่​กรมฯ​ด้วย ท่าน​ว่า​ไม่​มี​ใคร​เก่ง​แล้ว​ก็​คล่อง​เท่า​สุ​มา​น​แล้ว สุ​มา​น​ทำ​งาน​จน​หัวหมุน​เหนื่อย​จริงๆเลย​ค่ะ ดีใจ​จริงๆเลย​นะ​คะ​ที่​ได้​พบ​พี่​โส​รัตน์ ​แล้ว​เจอ​กัน​นะ​คะ สวัสดี​ค่ะ” สุ​มา​น​ยกมือ​ไหว้​โส​รัตน์​แล้ว​เดิน​ฉับๆออก​ไป​อย่าง​คล่องแคล่ว

สุด​ถนอม​มอง​ตาม​แล้ว​อด​คิด​เปรียบเทียบ​กับ​ตัว​เอง​ไม่ได้ โส​รัตน์​พอ​เดา​ออก​จึง​เอ่ย​ปาก

“นาย​มืด​เขา​รู้​แล้ว​ว่า ผู้หญิง​แบบ​ไหนที่​มี​ค่า​ควร​ที่​จะ​รัก ผู้หญิง​ที่มั่น​ใจ​ใน​ตัว​เอง​แล้ว​ก็​ช่ำชอง​มาก​ประสบการณ์ ก็​ไม่​ใช่​เรื่อง​ดี​นัก​หรอก​นะ​ครับ คุณ​แหว​วอ​ย่า​คิด​จะ​เป็น​เหมือนสุ​มา​น​เธอ​เลย”

“แต่​คุณ​สุ​มา​น​เธอ​เก่ง​นะ​คะ เธอ​สามารถ​ทำ​งาน​หา​เลี้ยง​ตัว​เอง​โดย​ไม่​ต้อง​พึ่ง​ใคร ไม่​เหมือน​แหวว​ที่​วันๆอยู่​แต่​ใน​บ้าน เล่น​เปียโน จัด​ดอกไม้​ อ่าน​หนังสือ ทำ​อยู่​แค่​นั้น แหวว​รู้สึก​ว่าตัว​เอง​ไม่​มี​คุณ​ค่า​เลย​ล่ะ​ค่ะ”

“คน​เรา​สามารถ​สร้าง​คุณ​ค่า​ให้​ตัว​เอง​ได้ ยัง​ไม่​สาย​ไป​หรอก​ครับ ถ้า​หาก​คุณ​แหวว​อยาก​จะ​เปลี่ยนแปลง​ตัว​เอง​ใน​ตอน​นี้ สิ่ง​ที่​สำคัญ​คือคุณ​แหวว​ต้อง​ทำ​เพื่อ​ตัว​เอง ไม่​ใช่​ทำ​เพื่อ​คน​อื่น​หรือ​ทำ​เพื่อ​เอาชนะ​ใคร​นะ​ครับ”

เมื่อ​กลับ​มา​ถึง​บ้าน สุด​ถนอม​บอก​กับ​หลวง​พิศาล​และ​คุณนาย​จินดา​ว่า เธอ​จะ​ขอ​อนุญาต​ออก​ไป​หา​งาน​ทำ​เพื่อ​สร้าง​คุณ​ค่า​ให้​กับ​ตัว​เอง คุณนาย​จินดา​เหมือน​หัวใจ​จะ​วาย ใน​ขณะ​ที่​หลวง​พิศาล​รีบ​สนับสนุน​เต็มที่​และ​ยืนกราน​ไม่​ยอม​ให้​ลูก​ไป​ทำ​งาน​เด็ดขาด

ooooooo

ศ​ยาม​เห็น​วิชชุ​ดา​ซัก​ผ้า​เสร็จ​ก็​ให้​นม​ค​ล้า​ม​ไป​ตาม​มา​พบ เพื่อ​มอบหมาย​งาน​ใหม่

“ทำ​ความ​สะอาด​กระท่อม​แล้ว​ก็​จัด​ข้าวของ​ให้​เข้าที่​เข้า​ทาง ขน​กอง​ไม้​ขน​กอง​ขยะ​ออก​ไป​ทิ้ง​ให้​หมด ปัด​กวาด​เช็ด​ถู​ทำ​ความ​สะอาด​ทุก​ซอก​ทุก​มุม ถาง​หญ้า​ตัด​กิ่ง​ไม้​ที่​รกๆนี่​ออก​ให้​หมด ฉัน​กลับ​มา กระท่อม​ของ​ฉันจะ​ต้อง​สะอาด​เอี่ยมอ่อง​เหมือน​กระท่อม​หลัง​ใหม่ เข้าใจ​ไหม”

“ขน​ไม้หน้า​กระท่อม​ไป​ทิ้งทั้ง​กอง​เลย​เหรอ แล้ว​พวก​ก้อน​หิน​ใหญ่​ๆนั่น​ล่ะ ​ต้อง​ขน​ไป​ทิ้ง​ด้วย​ไหม” เด๋อ​ถาม​แทน​ลูกพี่

“อะไร​ที่​มัน​รก​หู​รก​ตา​ก็​ต้อง​ขน​เอา​ไป​ทิ้ง​ให้​หมด เจ้านาย​ของ​เรา​เก่ง​กล้า​สามารถ​จะ​ตาย งาน​แค่​นี้​ทำ​ไม่​ไหวงั้น​เหรอ” ศ​ยาม​เย้ย

“ฉัน​ทำ​ไหว ไป นาย​เด๋อ เรา​ไป​ขน​กอง​ไม้​ไป​ทิ้ง​ให้​หมด​ก่อน แล้ว​ค่อย​มา​ทำ​ความ​สะอาด​กระท่อม” วิชชุ​ดา​ดึง​เด๋อ​ไป​ขน​กอง​ไม้

นม​ค​ล้า​ม​เห็น​ก็​สงสาร​จึง​แอบ​กระซิบ​ถาม​ศ​ยามว่า​วิชชุ​ดา​จะ​ทำ​ไหว​หรือ​เพราะ​งาน​หนัก​มาก

“ให้​เธอ​ทำ​ไป​เถอะ ต้อง​ให้​เธอ​มี​อะไร​ทำ​ไม่​ให้​มี​เวลา​ว่าง ไม่​งั้น​เธอ​ต้องหา​ทาง​หนี​อีกแน่ๆ นม​คอย​ดู​เธอ​ไว้ ถ้างานมัน​เกิน​กำลัง​ก็​บอก​ให้​เธอ​หยุด​แล้วกัน” ศ​ยาม​สั่ง​ทิ้งท้าย​แล้ว​เดิน​ออก​ไป

ไม่​นาน​นัก​ศ​ยาม​ก็​มา​พบ​วี​ร​ชาติ​ที่​ร้าน​กาแฟ​ใน​ตลาด วี​ร​ชาติ​ถาม​ถึง​น้อง​สาว​ว่า ก่อ​ปัญหา​อะไร​อีก​หรือ​เปล่า​และ​เตือน​ศ​ยาม​ว่า​อย่า​เพิ่ง​วางใจ​เพราะ​วิชชุ​ดา​อาจจะ​แอบ​วาง​แผน​อะไร​อยู่​ก็ได้ ศ​ยาม​รับคำ​พลาง​ถาม​ต่อ​เรื่อง​วิชา​ติ​กับ​โส​รัตน์​ว่า จะ​มา​ถึง​พรุ่งนี้​ตาม​แผน​หรือ​ไม่

“ถ้า​ไม่​มี​อะไร​เปลี่ยนแปลง ฉัน​จะ​ไป​รับ​พี่​ใหญ่​กับ​พี่​โส​รัตน์​ที่​สถานีรถไฟ ตอน​ห้า​โมง​เย็น แล้ว​ค่อย​มา​วาง​แผนการ​ขั้น​สุดท้าย​อย่าง​ละเอียด​กัน​อีก​ที”

“ถ้า​งั้น​ให้​พี่​โส​รัตน์​มา​ชิง​ตัว​คุณ​วิช​พรุ่งนี้​เลย​ดี​ไหม​ครับ” ศ​ยาม​อยาก​ให้​แผนการ​จบ​ลง​โดย​เร็ว

วี​ร​ชาติ​เห็น​ด้วย​แล้ว​กระซิบ​ว่า ต้อง​เพิ่ม​ฉาก​โส​รัตน์​ดวลปืน​กับ​เสือ​มืด​เข้าไป​ใน​ตอน​จบ​ด้วย แล้ว​จังหวะ​นั้นเอง​สด​สวย​ที่มา​ซื้อ​ของ​ใน​ตลาด​ก็​ผ่าน​มา​เห็น​เข้า แต่​เธอ​จำ​ศ​ยาม​ไม่ได้​เพราะ​เขา​ไว้​หนวด​เครา​รุง​รัง​  สด​สวย​นึก​สงสัย​ใน​ท่าทาง​ลับๆล่อ​ๆของ​สามี​จึง​แอบ​ตาม​ไป และ​เข้าใจ​ผิด​เมื่อ​เห็น​วี​ร​ชาติ​ซื้อ​เสื้อ​ผ้า​ผู้หญิง​ส่ง​ต่อ​ให้​ชาย​ที่​มี​หนวด​เครา​รุง​รัง

“คุณ​กลาง​ต้อง​มี​คน​อื่น​แน่ๆเลย” สด​สวย​จ้อง​มอง​วี​ร​ชาติ​ด้วย​ความ​เสียใจ

ooooooo

สุ​มา​น​มา​พบ​วิชา​ติ​ที่​กรม​ตำรวจ​เพื่อ​ขอ​ให้​เขา​ช่วย​ตาม​หา​วิชชุ​ดา​แฟน​ของ​ฤทธิรงค์ วิชา​ติ​ถึง​กับ​อึ้ง​พอดี​ฤทธิรงค์​เดิน​เข้า​มา วิชา​ติ​ตีหน้ายักษ์​ใส่​ทันที

“ยาย​วิช​ไม่ได้​หนี​หาย​ไป​ไหน เขา​ไป​หา​นายก​ลาง​ที่​นครสวรรค์ พรุ่งนี้​ผม​จะ​ไป​รับ​ตัว​เขา​กลับ​มา แล้ว​อีก​ไม่​นาน​ยาย​วิช​ก็​จะ​แต่งงาน​กับ​โส​รัตน์​  ฉะนั้น​คุณ​ควร​อยู่​ห่างๆยาย​วิช​ไว้” แล้ว​ก็​หัน​กลับ​ไป​ทาง​สุ​มา​น​ที่​ยืน​เห​วออยู่ “คุณ​ก็​เหมือน​กัน กรุณา​อย่า​พูด​เรื่อง​ยาย​วิช​กับ​น้อง​ชาย​คุณ​ไป​ทาง​เสียหาย​อย่าง​นี้​อีก แล้ว​ก็​อย่า​ยุ่ง​เรื่อง​ครอบครัว​ของ​คน​อื่น​ให้​มัน​มาก​นัก ถ้า​มี​เวลา​ว่างมาก​ล่ะ​ก็​หา​แฟน​ให้​น้อง​ชาย​ซัก​คน จะ​ได้​ไม่​มา​เที่ยว​แย่ง​แฟน​คน​อื่น​อย่าง​นี้” ขาดคำ​ก็​ผละ​หนี​ไป

ฤ​ทธิ​รงค์​หัน​มา​เล่น​งาน​สุ​มา​น สุ​มา​น​ขอโอกาส​แก้ตัว แต่​ฤ​ทธิ​รงค์​ไม่​ให้​ไป​ยุ่ง

“ยิ่ง​บอก​ไม่​ให้​ยุ่ง พี่​ก็​จะ​ยุ่ง​ให้​บ้าน​แตก​กัน​ไป​เลย” สุ​มา​น​นึก​อยาก​แกล้ง​วิชา​ติ

ooooooo

ศ​ยาม​ตะลึง​เมื่อ​เห็น​ฝีมือ​การ​ตกแต่ง​กระท่อม​ของ​วิชชุ​ดา แต่​ก็​จำ​ต้อง​ทำ​เสียง​เข้ม​หาเรื่อง​แกล้ง​ต่อ​ไป เขา​ตาม​ไป​โวย​ใส่​วิชชุ​ดา​ที่​แอบ​ไป​เล่น​นํ้า​ใน​ลำธาร​ว่า ไม่​ชอบ​ให้​เธอ​ตกแต่ง​กระท่อม​ของ​เธอ

“นาย​ไม่​ชอบ​อะไร​ตรง​ไหน ฉัน​คิด​แล้ว​คิด​อีก ​กว่า​จะ​จัด​ตกแต่ง​จน​ออก​มา​เป็น​อย่าง​ที่​นาย​เห็น”

“ก็​ไม่​ชอบ​มัน​ทั้งหมด​นั่นแหละ กระท่อม​ของ​ฉัน​เป็น​รัง​โจร ไม่​ใช่​บ้านพัก​ตากอากาศ​ของ​ผู้ดี​มี​เงิน จะ​ได้​ต้อง​มี​พวก​ดอกไม้​ของ​ประดับ​กระจุ๋มกระจิ๋มอย่าง​นั้น เกะกะ​น่า​รำคาญ​ที่สุด เดี๋ยว​ไป​เอา​ออก​ให้​หมด​เลย​นะ” ศ​ยาม​สั่ง​แล้ว​เร่ง​ให้​วิชชุ​ดา​เดิน​ตาม​มา

“คน​ไม่​มี​รสนิยม” วิชชุ​ดา​บ่น​พลาง​ลุก​ขึ้น​จาก​นํ้า แต่​เกิด​ลื่น​ไถล​หกล้มศ​ยาม​หัน​มา​มอง​นึก​สงสาร​แต่​จำ​ต้อง​ทำ​ดุ​ใส่ “ล้ม​ก็​ลุก​ขึ้น​มา​ซิ จะ​รอ​ให้​เสือ​มา​คาบ​ไป​กิน​หรือ​ยัง​ไง ลุก​ขึ้น​แล้ว​เดิน​ตาม​มา เร็ว​เข้า ยืดยาด​จริงๆโว้ย”

วิชชุ​ดา​กัดฟัน​ลุก​ขึ้น เด๋อ​เข้า​มา​ช่วย​พยุง​ตาม​สภาพ​กำลัง​ของ​ตัว​เอง

เมื่อ​กลับ​มา​ถึง​กระท่อม​ศ​ยาม​ก็​ส่ง​ถุง​ผ้า​ที่​วี​ร​ชาติ​ซื้อ​มา​ให้​วิชชุ​ดา​เปลี่ยน แล้ว​ใช้​ให้​ไป​ทำ​อาหาร​เย็น และ​เมื่อ​เธอ​ทำ​เสร็จ เขา​ก็​เรียก​นม​ค​ล้า​ม​มา​กิน​ด้วย​กัน แต่​ไม่​ยอม​ให้​วิชชุ​ดา​กับ​เด๋อ​กิน​ด้วย อ้าง​ว่าเป็น​การ​ลงโทษ​ที่​ทั้ง​คู่​แอบ​ไป​เล่น​นํ้า​ที่​ลำธาร​โดย​ไม่​ขอ​อนุญาต นม​ค​ล้า​ม​สงสาร​ช่วย​ต่อ​รอง

“คุณ​วิช​เธอ​ไม่​รู้​กฎ​ของ​ที่​นี่ เว้น​ให้​เธอ​ซัก​ครั้ง​เถอะ​นะ เสือ​มืด”

“ไม่ได้ กฎ​ก็​ต้อง​เป็น​กฎ”

“คุณ​วิช​เป็น​คน​ทำ​อาหาร​มื้อ​นี้​คน​เดียว ไม่​ให้​คุณ​วิช​กิน​ได้​ยัง​ไง” เด๋อ​รีบ​สวน​เพราะ​หิว​เต็มที

“ไม่​ต้อง​ไป​ต่อล้อต่อเถียง​กับ​คน​ไม่​มี​เหตุผล​อย่าง​นี้​หรอก นาย​เด๋อ​ ไป เรา​กลับ​ไป​ที่​ห้อง​กัน ฉัน​ก็​กิน​ข้าวของ​นาย​ไม่​ลง​หรอก ข้าว​นาย​ซื้อ​มา​ด้วย​เงิน​ที่​ปล้น​คน​อื่น​มา เงิน​ของ​คุณ​ป้า​ฉัน​ไง​ล่ะ ถ้า​หาก​กิน​ข้าว​อยู่​แล้ว​นาย​เกิด​ข้าว​ติด​คอ​ตาย ฉัน​ก็​จะ​ไม่​แปลก​ใจ​เลย” วิชชุ​ดา​ดึง​เด๋อ​จะ​พา​กันออก​ไป

“เรา​ยัง​ไป​ไหน​ไม่ได้ อยู่​ตรง​นี้​แหละ ยืน​รอ​จนกว่า​ฉัน​จะ​กิน​ข้าว​เสร็จ เข้าใจ​ไหม” ศ​ยาม​สั่ง​แล้ว​กิน​ข้าว​อย่าง​เอร็ดอร่อย

วิชชุ​ดา​เมิน​หน้า​หนี ส่วน​เด๋อ​แอบ​กลืน​นํ้า​ลาย​เอื๊อก

หลังจาก​ทาน​อาหาร​เสร็จ นม​ค​ล้า​ม​ก็​แอบ​ดุ​ศ​ยาม​ที่​แกล้ง​วิชชุ​ดา​มาก​เกินไป

“ฉัน​ก็​ไม่ได้​จะ​ให้​เธอ​อด​ข้าว​จริงๆซัก​หน่อย เดี๋ยว​นม​ก็​ต้อง​แอบ​เอา​ข้าว​ไป​ให้​เธอ​กิน​อยู่​แล้ว ฉัน​พูด​ถูก​ไหม​ล่ะ”

“คุณ​มืด​จะ​ไม่​ห้าม​นม​ใช่​ไหม​คะ” นม​ค​ล้า​ม​ดีใจ

“ไม่​ห้าม​หรอก แต่​ตอน​เอา​ข้าว​ไป​ให้​คุณ​วิช นม​ก็​แสดง​ให้​มัน​แนบเนียน​หน่อย​แล้วกัน ใส่ไฟ​เสือ​มืด​ไป​เยอะๆเลย นอกจาก​เสือ​มืด​จะ​เลว​แสน​เลว​ยัง​อารมณ์​ขึ้นๆลงๆเหมือน​คน​บ้า เอา​แน่​เอา​นอน​ไม่ได้ เธอ​จะ​ได้​รู้สึก​ว่า​ชีวิต​เธอ​ตก​อยู่​ใน​อันตราย อะไร​ก็​เกิด​ขึ้น​ได้​ทั้งนั้น” ศ​ยาม​กำชับ

นม​ค​ล้า​ม​ดีใจ​รีบ​ตัก​ข้าว​ใส่​จาน​พูนๆ พร้อม​กับข้าว​เดิน​ไป​ให้​วิชชุ​ดา​ที่​ห้อง ส่วน​วิชชุ​ดา​นั่ง​จ๋อง​ดื่ม​น้ำ​ประทัง​ความ​หิว​อยู่​กับ​เด๋อ เด๋อ​ชวน​ลูกพี่​ออก​ไป​หา​กล้วย​กินที่​หลัง​กระท่อม แต่​วิชชุ​ดา​ไม่​ยอม เธอ​อ้าง​ว่า ถ้า​ออก​ไป​จาก​กระท่อม เสือ​มืด​ก็​จะ​หาเรื่อง​ทำโทษ

“ตอน​นี้​เรา​ต้อง​ทำ​เป็น​เชื่อฟัง​เสือ​มืด ให้​มัน​ตายใจ มัน​เผลอ​เมื่อ​ไหร่ เรา​ก็​จะ​ได้​รีบ​หนี​ไป​จาก​ที่​นี่” วิชชุ​ดาบ​อก​แผนการ แล้ว​นม​ค​ล้า​ม​ก็​เดิน​ถือ​จาน​ข้าว​มา​ส่ง​ให้​และ​เร่ง​ให้​วิชชุ​ดา​รีบ​กิน​เพราะ​กลัว​เสือ​มืด​กลับ​มา​เห็น

“คุณ​วิช​อดทน​ไป​ก่อน​นะ​คะ อีก​ไม่​กี่​วัน​พี่​ชาย​คุณ​วิช​คง​จะ​ส่ง​ค่า​ไถ่​มา​แล้ว​คุณ​วิช​ก็​จะ​ได้​กลับ​บ้าน คุณ​วิช​อย่า​ดื้อ​อย่า​ซน เสือ​มืด​สั่ง​อะไร​ก็​ทำ​ตาม​ไป แล้ว​ทุก​อย่าง​จะ​ดี​เอง เชื่อ​ป้า​นะ​คะ” นม​ค​ล้า​ม​เล่น​ตาม​บท

“จ้ะ ฉัน​จะ​เชื่อ​ป้า​จ้ะ ฉัน​จะ​ทำ​ตาม​ที่​เสือ​มืด​สั่ง​ทุก​อย่าง​เลย” วิชชุ​ดา​ยิ้ม​ทำ​เป็น​หัวอ่อน​เชื่อฟัง

ooooooo

วี​ร​ชาติ​ถูก​สด​สวย​เล่น​งาน​เรื่อง​ที่​เธอ​เห็น​เขา​ซื้อ​เสื้อผ้า​ผู้หญิง​ใน​ตลาด เพราะ​คิด​ว่า​เขา​มี​คน​อื่น วี​ร​ชาติ​อยาก​อธิบาย แต่​ก็​ไม่​อาจ​บอก​ความ​จริง​กับ​สด​สวย​ได้ ทำให้​เธอ​ยิ่ง​เข้าใจ​ผิด

“คุณ​โกหก​สวย​ทุก​เรื่อง จะ​ไม่​ให้​สวย​คิด​ว่าคุณ​มี​เมียน้อย​ได้​ยัง​ไง คุณ​สร้าง​กระท่อม​ให้​ผู้หญิง​คน​ใหม่​อยู่​ใช่​ไหม ​แล้ว​ข้าวของ​เป็น​ก่าย​เป็นกอง​ที่​คุณ​ซื้อ​ที่​ตลาด คุณ​ก็​ซื้อ​ให้​ผู้หญิง​คน​นั้น เธอ​ชื่อ​อะไร​คะ สวย​รู้จัก​หรือ​เปล่า”

“ไม่​มี​ผู้หญิง​คน​ไหน​ทั้งนั้น​แหละคุณ ผม​สาบาน​ได้เลย​ว่า ผม​มี​คุณ​คน​เดียว​ใน​ชีวิต​จริงๆ”

“คุณ​ไม่​มี​ความ​เป็น​ลูกผู้ชาย​เอา​ซะ​เลย กล้า​ทำ​ก็​ต้อง​กล้า​รับ​ซิ สวย​เป็น​ผู้หญิง สวย​ยัง​กล้า​ยอม​รับ​ความ​จริง​ได้​เลย ถ้า​คุณ​ยัง​จะ​โกหก​สวย​อยู่​อย่าง​นี้ เรา​ก็​ไม่​มี​อะไร​จะ​พูด​กัน​อีก” ขาดคำ​สด​สวย​เดิน​หนี​ไป

วี​ร​ชาติ​กลุ้มใจ​หนัก สภาพ​ไม่​ต่าง​ไป​จาก​วิชา​ติ​พี่​ชาย​คน​โตที่​มี​ปาก​เสียง​กับ​ส​อา​งทิพย์​ เพราะ​เธอ​ไม่​ยอม​ลา​ออก​จาก​งาน​เพื่อ​มา​เป็น​แม่บ้าน​ให้​เขา

ส่วน​วิชชุ​ดา​เมื่อ​เห็น​ว่า​เสือ​มืด​ยัง​ไม่​กลับ​มา ก็​เข้าไป​ใส่ไฟ​กับ​นม​ค​ล้า​ม​เรื่อง​เสือ​มืด​มี​เมีย​หลาย​คน หวัง​หา​แนวร่วม​หนี​เสือ​มืด​ไป​ด้วย​กัน แต่​นม​ค​ล้า​ม​ยืนยัน​ว่า เธอ​มี​หน้าที่​จะ​ต้อง​ดูแล​เสือ​มืด​ไป​จน​วันตาย และ​ไม่​มี​ใคร​จะ​เปลี่ยนใจ​เธอ​ได้

“โถ นี่​ป้า​คง​หลง​รัก​เสือ​มืด​จน​ถอน​ตัว​ไม่​ขึ้น เสือ​มืด​เป็น​คน​ชั่ว​ร้าย​เลว​ทราม​ที่สุด​ที่​ฉัน​เคย​พบ​เคย​เห็น ป้า​ควร​พยายาม​ตัดใจ​จาก​เสือ​มืด​ให้​ได้ ยิ่ง​เร็ว​เท่า​ไหร่​ก็​ยิ่ง​ดี แล้ว​ป้า​จะ​มี​ชีวิต​ที่​ดี​กว่า​นี้ ป้า​ลอง​เก็บ​คำ​พูด​ฉัน​ไป​คิด​ดู​แล้วกัน​นะ​จ๊ะ” วิชชุ​ดา​เดิน​ออก​ไป​อย่าง​ปลงๆ สงสาร​นม​ค​ล้า​ม

นม​ค​ล้า​ม​หัน​มา​ปรึกษา​กับ​ศ​ยาม​ที่​เพิ่ง​กลับ​มา หลังจาก​นั้น​ศ​ยาม​ก็​บุก​เข้าไป​หาวิชชุ​ดา​ใน​ห้อง เด๋อ​ตกใจ​วิ่ง​เอา​ตัว​รอดไป​ก่อน ทิ้ง​ให้​วิชชุ​ดา​อยู่​กับ​เสือ​มืด​ตามลำพัง

“นาย​อย่า​ทำ​อะไร​บ้าๆนะ แค่​นี้​นาย​ก็​ทำร้าย​จิตใจ​ป้า​ค​ล้า​ม​มาก​พอ​แล้ว นาย​ควร​จะ​หยุด​ได้​ซัก​ที อย่า​เข้า​มานะ ทำ​อะไร​คิดถึง​จิตใจ​เมีย​นาย​บ้าง”

ศ​ยาม​หัวเราะ​ร่วน​ก่อน​เฉลย​ว่า นม​ค​ล้า​ม​คือ​แม่​ของ​เขา​ต่างหาก ทำให้​วิชชุ​ดา​อึ้ง​แทบ​พูด​อะไร​ไม่​ออก ระหว่าง​นั้น​ศ​ยาม​ถือ​โอกาส​อบรม​ชุด​ใหญ่​ก่อน​จาก​ไป

“คุณ​วิช คุณ​วิช​เป็น​อะไร​หรือ​เปล่า ผม​ต้อง​ขอโทษ​ด้วย​นะ​ครับ เมื่อกี้​นี้​ผม​ตกใจ​ก็​เลย​ทำ​อะไร​ไม่​ถูก เสือ​มืด​มัน​ไป​แล้ว​ใช่​มั้ย​ครับ” เด๋อ​ถาม เมื่อ​วิ่ง​กลับ​มา

“ป้า​ค​ล้า​ม​ไม่ได้​เป็น​เมีย​เสือ​มืด แต่​เป็น​แม่​เสือ​มืด” วิชชุ​ดา​ยัง​งง​ไม่​หาย ผิด​กับ​ศ​ยาม​ที่​ยัง​ขำ​วิชชุ​ดา​ไม่​เลิก เขา​บอก​กับ​นม​ค​ล้า​ม​ ว่า​น่า​จะ​ได้​เห็น​หน้า​ของ​เธอ​ตอน​ที่​รู้ความ​จริง​เพราะ​ตลก​มาก นม​ค​ล้า​ม​รีบ​ต่อว่า เพราะ​ทำให้​เธอ​ต้อง​ผิด​ศีล​ไป​ด้วย

“คุณ​วิช​ก็ได้​รู้ความ​จริง​ไป​แล้ว​ไง นม ก่อน​หน้า​นี้​ที่​ฉัน​ไม่​บอก​เธอ​ว่า​นม​เป็น​แม่​ฉัน ก็​เพื่อ​ความ​สบายใจ​ของ​เธอ​นะ ถ้า​เธอ​คิด​ว่า​เสือ​มืด​มี​เมีย​อยู่​ที่​นี่​ทั้งคน เธอ​ก็​จะ​ไม่​กังวล​ว่า เสือ​มืด​จะ​ทำ​อะไร​ล่วงเกิน​เธอ​ไง”

“อย่า​มา​แก้ตัว​หน่อย​เลย​ค่ะ นม​รู้ทัน​นะ​คะ คุณ​มืด​อยาก​จะ​แกล้ง​คุณ​วิ​ชก​ลับ​ใช่​ไหม​ล่ะ คุณ​แกล้ง​ใช้​งาน​เธอ​ทั้ง​วัน​ยัง​ไม่​หนำใจ​หรือ​คะ คุณ​จะ​ไป​ถือสา​อะไร​กับ​เธอ ที่​เธอ​ด่า​คุณ​ปาวๆก็​เพราะ​คิด​ว่า​คุณ​เป็น​โจร เธอ​ไม่ได้​ด่า​ว่า​คุณ​มืด​จริงๆซัก​หน่อย”

“ฉัน​ก็​ไม่ได้​ถือสา​อะไร​เธอ​หรอก นม ฉัน​ก็​อยาก​แหย่​เธอ​เล่น​เท่านั้น​แหละ นานๆจะ​ได้​เห็น​คุณ​วิช​นิ่ง​อึ้ง​พูด​ไม่​ออก​ซัก​ที ที่​เคย​คิด​เอง​เออ​เอง​จะ​ได้​เพลาๆลง​บ้าง ไม่​ดี​หรือ​ไง นม” ศ​ยาม​ยัง​ยิ้ม​ขำ​วิชชุ​ดา​อยู่

ด้าน​วิชชุ​ดา​เมื่อ​รู้​ว่า​นม​ค​ล้า​ม​ไม่​ใช่​เมีย​เสือ​มืด​ก็​นึก​ระแวง​กลัว​เสือ​มืด​จะ​ย่อง​เข้าหา รีบ​สั่ง​ให้​เด๋อ​ปิด​ประตู​หน้าต่าง​ให้​แน่นหนา แต่​ศ​ยาม​ก็​หาเรื่อง​แกล้ง​อีก​จน​ได้ เขา​ทำ​เสียง​กุกกัก​ตรง​หน้าต่าง วิชชุ​ดา​ที่นอน​ระแวง​รีบ​เปิด​ดู

“ทำไม​ยัง​ไม่​นอน​อีก” ศ​ยาม​โผล่​หน้า​เข้า​มา

วิชชุ​ดา​ผงะ​ถอย​หลัง “ทำไม​นาย​ต้อง​มา​เดิน​แถว​นี้​ตอน​ดึกๆอย่าง​นี้​ด้วย”

“ไม่​ต้อ​งถาม​มาก ไป​นอน​ซะ ไป ถ้า​ฉัน​ต้อง​เตือน​อีก​คำเดียว เรา​เจ็บ​ตัว​แน่” ศ​ยาม​เดิน​ออก​ไป

วิชชุ​ดา​หัน​ไป​หยิบ​ก้อน​หิน​ขว้าง​ไป​ถูก​หัว​ศ​ยาม​เต็มเหนี่ยว พลาง​ส่ง​ยิ้มเยาะ

ตอนที่ 4

วิชา​ติ​กับ​วี​ร​ชาติ​เตรียมตัว​ไป​นครสวรรค์ เพื่อ​ไป​เตรียมสถาน​ที่​ตาม​แผนการ ทั้ง​สอง​ช่วย​กัน​ยก​กระเป๋า​และ​กล่องข้าวของ​ออก​มา​วาง​ไว้ สด​สวย​กับ​แดง​เด็ก​รับ​ใช้​เดิน​ตาม​มา พร้อม​กับ​กระเป๋า​เดินทาง​อีก​สาม​สี่​ใบ เธอ​บ่น​เรื่อง​วี​ร​ชาติรีบ​ร้อน​กลับ​นครสวรรค์

“ผม​มี​งาน​ด่วน​เข้า​มา​น่ะ​คุณ ก็​เลย​ต้อง​รีบ​กลับ” วีร​ชาติ​อธิบาย

“เดี๋ยว​อีก​ไม่​กี่​วัน​ก็ได้​เจอ​กัน​ล่ะ​ค