ไลฟ์สไตล์
100 year

นิยายไทยรัฐ

วนาลี

SHARE
  • หน้าที่ 1
  • 1

หลวง​พิศาล​สำนึก​แล้ว​ว่า​ตัว​เอง​ทำ​ผิด​ไป จึง​เข้า​มา​ทำ​ดี​ไถ่​โทษ​กับ​คุณนาย​จินดา แต่​ไม่​ว่า​จะ​ดี​ขนาด​ไหน​คุณนาย​ก็​ยัง​ไม่​ยอม​ให้อภัย เธอ​บอก​กับ​หลวง​พิศาล​ว่า จะ​ให้​เขา​ได้​ทำ​หน้าที่​พ่อ​เป็น​ครั้ง​สุดท้าย เพราะ​หลังจาก​สุด​ถนอม​แต่งงาน​กับ​ศ​ยาม​เรียบร้อย​แล้ว เธอ​จะ​จัดการ​เรื่อง​หย่า​ทันที หลวง​พิศาล​ยืน​คอตก​สิ้น​หวัง สุด​ถนอม​เข้า​มา​ให้​กำลังใจ​แล้ว​ยื่น​ช่อ​ดอกไม้​ให้​หลวง​พิศาล​ตาม​ไป​ง้อ​คุณนาย​จินดา

“ผม​ขอโทษ ผม​เสียใจ​จริงๆ ที่​ทำให้​คุณ​ต้อง​เจ็บช้ำน้ำใจ ผม​ขอ​สัญญา​ว่า​จะ​ไม่​มี​วัน​เกิด​เรื่อง​แบบ​นี้​อีก” หลวง​พิศาล​ยื่น​ดอกไม้​ให้ คุณนาย​จำ​ใจ​รับ​เพราะ​เห็น​แก่​ลูก​สาว แต่​พอ​เดิน​พ้น​ออก​ไป​ก็​โยน​ทิ้ง​ทันที หลวง​พิศาล​หน้าเสีย

“อย่า​เพิ่ง​หมด​หวัง​นะ​คะคุณ​พ่อ แหวว​เชื่อ​ว่าคุณ​แม่​ยัง​รัก​คุณ​พ่อ​อยู่ แหวว​จะ​ช่วย​คุณ​พ่อ​คืนดี​กับ​คุณ​แม่​เอง​ค่ะ” สุด​ถนอม​มอง​พิศาล​อย่าง​เห็นใจ

วี​ร​ชาติ​ได้​รับคำ​สั่ง​ให้​ย้าย​ไป​ประจำ​ที่​จังหวัด​ตาก

ต้น​เดือน​หน้า เขา​ชวน​สด​สวย​เตรียม​เก็บ​ข้าวของ สด​สวย​เพิ่ง​รู้​ว่า​ตัว​เอง​ตั้ง​ครรภ์ ขอร้อง​ให้​วี​ร​ชาติ​ทำ​เรื่อง​ย้าย​กลับ​ไป​ประจำ​ที่​กรม โดย​ไม่​ยอม​บอก​สาเหตุ​ให้​วี​ร​ชาติ​รู้ วี​ร​ชาติ​ยืนยัน​จะ​ไป​ทำ​งาน​ที่​ตาก​ตาม​คำสั่ง สด​สวย​น้อยใจ​เก็บ​เสื้อ​ผ้า​มา​อยู่​กับ​คุณหญิง​สม​สวาท​ที่​บ้าน​สวน ตาม​คำ​แนะนำ​ของ​ส​อา​ง​ทิพย์ และ​ขอร้อง​คุณหญิง​กับ​ส​อา​ง​ทิพย์​ว่า​อย่า​บอก​เรื่อง​นี้​กับ​วิชา​ติ

ด้าน​สุ​มา​น​ก็​ดวง​ตก​ถูก​พัก​งาน​ไม่​มี​กำหนด เพราะ​มี​คน​ร้องเรียน​ว่า​เธอ​ทำให้​องค์กร​ต้อง​เสื่อมเสีย​ชื่อเสียง​ ฤ​ทธิ​รงค์​รู้​ข่าว​ก็​เข้า​มา​เตือน​ให้​สุ​มา​น​ปรับปรุง​ตัว​เอง​เสีย​ใหม่ แต่​สุ​มา​น ก​ลับ​พาล​ใส่​แล้ว​ประกาศ​จะ​ย้าย​ไป​อยู่​ที่​อื่น ฤ​ทธิ​รงค์​เหนื่อย​ใจ​นึก​สงสัย​ว่า​สุ​มา​น​จะ​ไป​เกาะ​ใคร​ต่อ

ไม่​นาน​นัก สุ​มา​น​ก็​ถือ​กระเป๋า​เดินทาง​เข้า​มา​ใน​บ้าน​ศ​ยาม เธอ​สวม​บท​นางเอก​ผู้​น่า​สงสาร​มา​ขอ​อยู่​กับ​ชาย​หนุ่ม​ด้วย นม​คล้าม​รีบ​ปฏิเสธ สุ​มา​น​หัน​ไป​ต่อว่า ทั้ง​สอง​ทุ่มเถียง​กัน ศ​ยาม​จำ​ใจ​ให้​สุ​มา​น​พัก​อยู่​ที่​บ้าน แต่​ตัว​เอง​เก็บ​เสื้อ​ผ้า​ไป​อยู่​บ้าน​โส​รัตน์​แทน

ooooooo

วิชา​ติ​กับ​ส​อา​ง​ทิพย์​ก็​นั่ง​รอ​คุณหญิง​สม​สวาท​อยู่​ใน​ห้อง​โถง ​ท่าทาง​ทั้ง​สอง​หมางเมิน​ใส่​กัน​อย่าง​เห็น​ได้​ชัด ​ทันที​ที่​คุณหญิง​เดิน​เข้า​มา วิชา​ติ​กับ​ส​อา​ง​ทิพย์​ก็​รีบ​ลุก​ขึ้น​ไป​หา​พลาง​แย่ง​กัน​พูด

“คุณ​ป้า​ครับ ผม​มี​เรื่อง​ที่​จะ​เรียน​ปรึกษา​ครับ”

“คุณ ​ป้า​คะ ส​อา​งค์ก็​มี​เรื่อง​จะ​เรียน​ปรึกษา​เหมือน​กัน​ค่ะ เรื่อง​น้อง​วิช​น่ะ​ค่ะ เรา​ควร​จะ​บอก​ความ​จริง​กับ​น้อง​วิช​ได้​แล้ว​ นะ​คะ”

“เรา​จะ​บอก​ความ​จริง​กับ​ยาย​วิช​ก็​ต่อ​เมื่อ​ยาย​วิช​ แต่งงาน​กับ​โส​รัตน์​แล้ว ผม​มา​หา​คุณ​ป้า​ก็​เพื่อ​จะ​ปรึกษา​เรื่อง​นี้​แหละ​ครับ ตอน​นี้​ทุก​อย่าง​ลงตัว​แล้ว เรา​รีบ​จัด​งาน​แต่งงาน​ให้​ยาย​วิช​กับ​โส​รัตน์​เลย​ดี​กว่า​นะ​ครับ คุณ​ป้า” วิชา​ติ​ขอ​เสียง​สนับสนุน

“ไม่ได้​นะ​คะ น้อง​วิช​ควร​จะ​รู้ความ​จริง​ทั้งหมด​ก่อน แล้ว​ให้​เธอ​ตัดสินใจ​ว่า เธอ​จะ​แต่งงาน​กับ​คุณ​โส​รัตน์​หรือ​ไม่ ไม่​ใช่​ใช้​เล่ห์​เพทุบาย​หลอก​ให้​เธอ​เข้าใจ​ผิด​จน​ต้อง​แต่งงาน​เพื่อ​ ชดใช้​บุญคุณ​อย่าง​นี้” ส​อา​ง​ทิพย์​ค้าน

“ผม​ขอร้อง​ล่ะ ส​อา​งค์ คุณ​อย่า​มา​ยุ่ง​เรื่อง​นี้​ได้​ไหม​ครับ”

“คุณ ​ใหญ่​ต่างหาก​ล่ะ​คะ​ควร​จะ​เลิก​ยุ่ง​กับ​ชีวิต​น้อง​วิช​ซะ​ที น้อง​วิช​จะ​รัก​ใครจะ​แต่งงาน​กับ​ใคร ก็​ควร​ให้​เธอ​เลือก​เอง เลิก​ทำตัว​เป็น​เผด็จการ​บ้า​อำนาจ​ซะ​ที​ได้​ไหม”

“คุณ​ก็​เลิก​จุ้นจ้าน​เรื่อง​คน​อื่น​ซัก​ที​ได้​ไหม”

“หยุด ​เลย​ทั้ง​สอง​คน” คุณหญิง​ตวาด​อย่าง​เหลืออด วิชา​ติ​ กับ​ส​อา​ง​ทิพย์​ชะงัก​ทันที “เลิก​ทะเลาะ​กัน​เรื่อง​ยาย​วิช​ซัก​ที ตั้งแต่​แต่งงาน​กัน​มา​นี่ มี​วัน​ไหน​ที่​ไม่​ทะเลาะ​กัน​บ้าง​ไหม  ​เคย​ได้​ใช้​ชีวิต​คู่​ผัว​เมีย​ เหมือนกับ​คู่​แต่งงาน​คน​อื่น​บ้าง​หรือ​เปล่า เธอ​สอง​คน​ตกลง​ใช้​ชีวิต​ด้วย​กัน​แล้ว ก็​จะต้อง​ช่วย​กัน​ประคับประคอง​ชีวิต​แต่งงาน​ไป​ด้วย​กัน  ​ไม่​ใช่​หา เรื่อง​ห้ำหั่น​กัน​ทำให้​ชีวิต​ครอบครัว​แตกแยก​อย่าง​นี้ อีก​หน่อย​มี​ลูก
จะ​ทำ​ยัง​ไง​กัน”

“ไม่​ต้อง​ห่วง​หรอก​ค่ะคุณ​ป้า​เพราะ​ส​อา​งค์​จะ​ไม่​มี​ลูก” ส​อา​ง​ทิพย์​ประกาศ

“อะไร​นะ ส​อา​งค์”

“คุณ ​ใหญ่​ฟัง​ไม่​ผิด​หรอก​ค่ะ ส​อา​งค์​จะ​ไม่​มี​ลูก ถ้า​มี​ลูก คุณ​ใหญ่​คง​ต้อง​กำ​หนด​กฎเกณฑ์​ชีวิต​ลูก​เหมือน​ที่​ทำ​กับ​น้อง​วิช ส​อา​งค์​ต้อง​ทน​ไม่ได้​แน่ๆ เรา​ตัด​ปัญหา ไม่​ต้อง​มี​ลูก​แล้วกัน​นะ​คะ แล้ว​ที่​สำคัญ​ส​อา​งค์​ก็​เริ่ม​ไม่​แน่ใจ​แล้ว​ว่า​เรา​จะ​ประคับประคอง​ ชีวิต​แต่งงาน​ไป​ได้​อีก​นาน​แค่​ไหน​ถ้า​คุณ​ยัง​คง​เอาแต่​ความ​คิด​ตัว​ เอง​เป็น​ใหญ่​อย่าง​นี้”

ส​อา​ง​ทิพย์​ยกมือ​ไหว้​ลา​สม​สวาท​แล้ว​เดิน​ออก​ไป ทิ้ง​ให้​วิชา​ติ​ยืน​ตะลึง

ooooooo

เมื่อ ​โส​รัตน์​รู้​ว่า​สุ​มา​น​มา​พัก​ที่​บ้าน​ศ​ยาม​ก็​นึก​ห่วง​ความรู้สึก​ สุด​ถนอม​เพราะ​เธอ​เป็น​คน​คิดมาก จึง​เร่ง​ให้​ศ​ยาม​ไป​อธิบาย​กับ​สุด​ถนอม​ก่อน แต่​ศ​ยาม​ยัง​ทำใจ​เย็น แล้ว​ใน​เย็น​วัน​นั้น​สุด​ถนอม​ก็​มา​ที่​บ้าน​ศ​ยาม เธอ​ได้​พบ​กับ​สุ​มา​น และ​เข้าใจ​ผิด​กลับ​ไป

สุด​ถนอม​กลับ​มา​ ถึง​บ้าน​พบ​วิชชุ​ดา​มา​นั่ง​รอ​อยู่ เพราะ​อยาก​คุย​กับ​เธอ​เรื่อง​น้อง​ชาย​ของ​ศ​ยาม สุด​ถนอม​ที่​กำลัง​น้อยใจ​บอก​กับ​วิชชุ​ดา​ว่า อยาก​ทราบ​อะไร ให้​ไป​ถาม​กับ​คุณ​ศ​ยาม​เอง​ดี​กว่า

“ถึง​แหวว​จะ​สนิทสนม​กับ​คุณ ​ศ​ยาม แต่​ก็​ใช่​ว่าแหวว​จะ​รู้​ทุก​เรื่อง​เกี่ยว​กับ​ตัว​เขา แล้ว​แหวว​ก็​ไม่​อยาก​รู้​ด้วย  ​ถ้า​เขา​อยาก​เก็บ​บาง​เรื่อง​เป็น​ เรื่อง​ส่วนตัว ก็​เป็น​สิทธิ์​ของ​เขา เดี๋ยว​แหวว​จด​ที่​อยู่​คุณ​ศ​ยาม​ให้​ก็​แล้วกัน​นะ​คะ ถ้า​คุณ​วิช​อยาก​ทราบ​อะไร​ก็​ไป​ถาม​เจ้าตัว​เลย รอ​ซัก​ครู่​นะ​คะ” สุด​ถนอม​ลุก​ขึ้น​ไป​หยิบ​กระดาษ​ปากกา​จด​ที่​อยู่​ศ​ยาม​ให้​วิชชุ​ดา​ หน้าตา​เคร่งเครียด

วิชชุ​ดา​มา​หา​ศ​ยาม​ที่​บ้าน​ตาม​แผนที่​ของ​ สุด​ถนอม เธอ​ได้​พบ​กับ​สุ​มา​น​ที่​ออก​มา​ต้อนรับ​ด้วย​วาจา​อัน​เชือดเฉือน แต่​วิชชุ​ดา​ก็​โต้​กลับ​อย่าง​ไม่​กลัว สุ​มา​น​ถึง​กับ​เต้น​เพราะ​เถียง​สู้​ไม่ได้ นม​ค​ล้า​ม​รีบ​หลบ​เข้าไป​ใน​สวน​เพราะ​กลัว​วิช​ชุดา​จำ​ได้ แต่​สุดท้าย​ก็​พลาด​ถูก​วิชชุ​ดา​ตาม​เจอ

“ป้า​ค​ล้า​ม ป้า​มา​อยู่​ที่​นี่​ได้​ยัง​ไง” วิชชุ​ดา​แปลก​ใจ

“เอ่อ คุณ​จำ​คน​ผิด​แล้วล่ะ​ค่ะ ป้า ป้า​ไม่ได้​ชื่อ​ค​ล้า​ม​ค่ะ ป้า ป้า​ชื่อ​คล้อย ป้า​คือ​คล้อย​ไม่​ใช่​ป้า​ค​ล้า​ม จำ​คน​ผิด​แล้ว​ล่ะ​ค่ะ​คุณ​วิช” นม​ค​ล้า​ม​รีบ​ก้มหน้าก้มตา​หนี​เข้าไป​ใน​ครัว

วิชชุ​ดา​มอง​ตาม​นิ่ง​คิด รู้​ได้​ใน​ทันที​ว่า​ศ​ยาม​เป็น​คน​เดียว​กับ​เสือ​มืด เธอ​รีบ​ตาม​นม​ค​ล้า​ม​เข้าไป

“แปลก​นะ​ป้า ทำไม​ป้า​ถึง​ได้หน้า​ตา​เหมือนกับ​ป้า​ค​ล้า​ม​คน​ที่​ฉัน​รู้จัก​มาก”

“คือ นังค​ล้า​ม​เป็น​พี่​สาว​ป้า​ค่ะ พี่​ชื่อ​ค​ล้า​ม​น้อง​ชื่อ​คล้อย​ไง​คุณ”

“อ๋อ เป็น​พี่น้อง​ฝาแฝด​กัน​ใช่​ไหม ฉัน​คง​จะ​จำ​คน​ผิด​ไป​จริงๆ ขอโทษ​นะ​จ๊ะ​ป้า งั้น​ฉัน​ฝาก​ป้า​คล้อย​ช่วย​บอก​คุณ​ศ​ยาม​ให้​ด้วย​นะ​ว่า​ฉัน​แวะ​มา​หา คง​ไม่​ต้องบอก​นะ​ว่า​ฉัน​ชื่อ​อะไร แปลก​จริงๆ ทั้งๆที่​เรา​ไม่​เคย​เจอ​กัน​มา​ก่อน แต่​ป้า​ก็​รู้จัก​ชื่อ​ฉัน​แล้ว” วิชชุ​ดา​เดิน​ออก​ไป นม​ค​ล้า​ม​ยืน​หน้าซีด​ตัว​สั่น​มอง​ตาม​วิชชุ​ดา

วิชชุ ​ดา​เดิน​ออก​มา​จาก​บ้าน​ศ​ยาม​ด้วย​อารมณ์​พลุ่ง​พล่าน ภาพ​ใน​อดีต​เข้า​ มาตอก​ย้ำ​ว่า เธอ​โดน​เขา​หลอก​แล้ว พอดี​ศ​ยาม​ขับ​รถ​กลับ​มา เห็น​วิชชุ​ดา​อยู่​หน้า​บ้าน​ก็​ตกใจ รีบ​ลง​จาก​รถ​วิ่ง​เข้า​มา​หา วิชชุ​ดา​จ้อง​มอง​ศ​ยาม​ด้วย​ความ​โกรธ เธอ​รีบ​ขึ้น​รถ​แล้ว​เหยียบ​คันเร่ง​ขับ​รถ​ออก​ไป​อย่าง​เร็ว จน​เกือบ​จะ​ชน​รถ​จักรยาน​ข้าง​ทาง แต่​โชค​ดี​ที่​คน​ขี่​จักรยาน​ไม่​เป็น​อะไร วิชชุ​ดา​รีบ​ลง​ไป​ขอโทษ

“ไม่​เป็นไร คราว​หน้า​คราว​หลัง​ก็​ขับ​รถ​ให้​ระวัง​หน่อย​สิ” คน​ขี่​จักรยาน​ลุกจูงจักรยานออก​ไป

“ทีหลัง ​ก็​ระวัง​หน่อย​นะ เวลา​ขับ​รถ​น่ะ​ต้อง​มี​สติ อุบัติเหตุ​เกิด​ขึ้น​ได้​ทุกเมื่อ ถ้า​ขับ​รถ​ไม่​แข็ง​ก็​ไม่​ต้อง​ขับ​รถ​เอง เข้าใจ​ไหม” ศ​ยาม​ลืมตัว​เอ็ด​วิชชุ​ดา

“คุณ​ไม่​ต้อง​มา​สั่งสอน​ฉัน ฉัน​ไม่​ใช่​ตัวประกัน​ของ​คุณ​แล้ว​นะ​คุณ​มืด” วิชชุ​ดา​สวน​กลับ

ศ​ยาม​นึก​ได้​รีบ​ยืนยัน​ว่า​เขา​ชื่อ​มอด​ไม่​ใช่​มืด

“นี่​คุณ​ยัง​จะ​ยืนยัน​ว่า​คุณ​ชื่อ​มอด​อยู่​อีก​หรือ” วิชชุ​ดา​ให้โอกาส แต่​ศ​ยาม​ยัง​ยืนยัน​ตาม​เดิม

“ถ้า ​คุณ​ยัง​ยืนยัน​ว่า​คุณ​ไม่​ใช่​เสือ​มืด ฉัน​ก็​จะ​เชื่อ ฉัน​จะ​ยอม​เป็น​คน​โง่ต่อ​ไป โง่​ที่​เที่ยว​ตาม​หา​ผู้ชาย​ที่​ไม่​มี​ตัว​ตน ผู้ชาย​ที่​ไม่​มี​หัวใจ ผู้ชาย​ที่​มี​แต่​คำ​โกหก​หลอกลวง ที่จริง​ฉันน่าจะ​ตาย​ไป​ซะ​ตั้งแต่​อยู่​ใน​ป่า​นั่น จะ​ได้​ไม่​ต้อง​รับ​รู้ความ​เลว​ร้าย​ของ​ผู้ชาย​ที่​ชื่อ​เสือ​มืด” วิชชุ​ดา​เดิน​ไป​ที่​รถ แล้ว​ขับ​ออก​ไป

ศ​ยาม​ได้​แต่​นิ่ง​อึ้ง​มอง​ตาม​รถ​วิชชุ​ดา​อย่าง​สำนึก​ผิด

ooooooo

วิชชุ ​ดา​นัด​ฤ​ทธิ​รงค์​มา​พบ​ที่​สวนสาธารณะ เพื่อ​ปรับทุกข์​เรื่อง​ศ​ยาม​ปลอม​ตัว​เป็น​เสือ​มืด​จับ​ตัว​เธอ​ไป​เรียก ​ค่า​ไถ่ เพราะ​ไม่​รู้​ว่า​ศ​ยาม​ทำ​ไป​ทำไม

“วิช​น่า​จะ​ถาม​นะ​ ว่าคุณ​ศ​ยาม​ทำ​เพื่อ​ใคร​มาก​กว่า ใคร​ที่​น่า​จะ​ได้​ประโยชน์​จาก​การ​ที่​วิช​ถูก​จับ​ตัว​ไป ใคร​ที่​ไป​ช่วย​วิช​ได้​ทันเวลา​พอดี จน​ทำให้​วิช​ต้อง​เป็น​หนี้​ชีวิต​และ​ยอม​แต่งงาน​ด้วย” ฤ​ทธิ​รงค์​ถาม​กลับ

“คุณ​โส​รัตน์” วิชชุ​ดา​ถึง​บาง​อ้อ และ​มั่นใจ​ว่า​คน​ที่​คิด​แผนการ​นี้​ต้อง​เป็น​พี่​ใหญ่​ของ​เธอ​แน่ และ​พี่​กลาง​ก็​มี​ส่วน​รู้เห็น​ด้วย เพราะ​เธอ​รู้​เบาะแส​เรื่อง​เสือ​จาก​ทั้ง​คู่

“นี่​ทุก​คน​รวมหัว​ กัน​หลอก​วิช​เหรอ บังคับ​ให้​วิช​แต่งงาน​ด้วย​วิธี​อื่น​ไม่ได้ ก็​เลย​ต้อง​ใช้​วิธี​แผนการ​สกปรก​แบบ​นี้​เหรอ นี่​พวก​เขา​ยัง​เห็น​วิชเ​ป็น​น้อง​อยู่​หรือ​เปล่า” วิชชุ​ดา​เสียใจ

“แล้ว​วิช​จะ​เอา​ยัง​ไง​ต่อ​ไป”

“ใน ​เมื่อ​พวก​พี่ๆเขา​อุตส่าห์​เหนื่อย​ยาก​คิด​แผนการ​นี้​เพื่อ​เอาชนะ​แล้ว   ​สงสัย​วิช​ก็​คง​ต้อง​ยอม​แต่งงาน​กับ​คุณ​โส​รัตน์​แล้ว​ล่ะ​ฤทธิ์”  วิชชุ​ดา​คิดเอา​คืน​ทุก​คน

ทาง​ด้าน​สยาม เขา​เข้าไป​คุย​กับ​โส​รัตน์​เรื่อง​วิชชุ​ดา​รู้ความ​จริง​แล้ว โส​รัตน์​ร้อน​ใจ​รีบ​โทร​.ปรึกษา​วิชา​ติ หวัง​มี​โอกาส​แก้ตัว

ส่วน ​วิชชุ​ดา​เมื่อ​กลับ​มา​ถึง​บ้าน​ เธอ​ตาม​ไป​คุย​กับ​เด๋อ​ที่​วิ่ง​เล่น​ อยู่​ใน​สวน เด๋อ​เห็น​วิชชุ​ดา​ยัง​โกรธ​ศ​ยาม​ไม่​หาย​ก็​หลุดปาก​บอก​ ความ​จริง​ว่า เสือ​มืด​กับ​ศ​ยาม​เป็น​คน​คน​เดียวกัน​ออก​ไป วิชชุ​ดา​แปลก​ใจ​ที่​เด๋อ​ รู้​เรื่อง​นี้​แต่​ไม่​ยอม​บอก

“คุณ​ท่าน​สั่ง​ห้าม​ไม่​ให้​บอก​ เรื่อง​นี้​กับ​คุณ​วิช อยาก​ให้​เรื่อง​จบๆไป​ผม​ก็​เลย​ไม่​กล้า​บอก คุณ​ วิช​อย่า​โกรธ​ผม​เลย​นะ​ครับ ผม​อยาก​บอก​ความ​จริงใจ​แทบ​ขาด แต่​ผม​ไม่​กล้า​ขัด​คำสั่ง​คุณ​ท่าน ยก​โทษ​ให้​ผม​ด้วย​นะ​ครับ”

“ฉัน​ยก​โทษ​ให้​ก็ได้ แต่​แก​ห้าม​บอก​ใคร​เป็นอันขาด​ว่าฉัน​รู้​เรื่อง​ทุก​อย่าง​แล้ว เข้าใจ​ไหม​นาย​เด๋อ”

“เข้าใจ ​ครับ​ผม”เด๋อ​รีบ​รับปาก แล้ว​วิชา​ติ​ก็​วิ่ง​พรวดพราด​เข้า​มา​ถาม​วิชชุ ​ดา​รู้​เรื่อง​แล้ว​หรือ แต่​วิชชุ​ดา​ทำ​เนียน​ส่ง​ยิ้ม​หวาน​ให้​วิชา​ติ ​เหมือน​ไม่​รู้​เรื่อง​อะไร​เลย วิชา​ติ​เบาใจ​รีบ​เปลี่ยน​เรื่อง​คุย

ooooooo

สุด ​ถนอม​เดิน​ออก​มา​หน้า​บ้าน​เตรียม​ไป​ทำ​งาน ศ​ยาม​ที่​ยืน​รอ​อยู่​ปราด​เข้าไป​รับ แต่​สุด​ถนอม​ทำ​หมางเมิน​ใส่ ศ​ยาม​เป็น​งง​ถาม​สุด​ถนอม​ว่า​โกรธ​เขา​ ด้วย​เรื่อง​อะไร สุด​ถนอม​เอ่ย​ถึง​สุ​มา​น ศ​ยาม​เข้าใจ​รีบ​อธิบาย

“แหว ว​ไม่ได้​โกรธ​หรอก​นะ​คะ​ที่​คุณ​ให้คุณสุ​มา​น​ไป​พัก​อยู่​ที่​บ้าน แหวว ​แค่​น้อยใจ​ที่​คุณ​ไม่​ยอม​บอก​แหวว​ปล่อย​ให้​แหวว​รู้​เอง คุณ​คิด​ว่า แหวว​จะ​รู้สึก​ยัง​ไง ที่​อยู่ๆก็​เห็น​ผู้หญิง​อื่น​เดิน​ออก​จาก​ห้อง​นอน​คุณ”

“แล้ว​ผม​จะ​รีบ​ไป​จัดการ​ปัญหา​เรื่อง​นี้​นะ​ครับ”

“บางที ​คุณ​สุ​มา​น​อาจจะ​ไม่​ใช่​ตัว​ปัญหา​ก็ได้​ค่ะ ปัญหา​อาจจะ​เกิด​จาก​เรา​สอง​คน​ที่​ไม่​เคย​รู้​ใจ​กัน​เลย” ​​ สุด​ถนอม​เดิน​ออก​ไป ศ​ยาม​อึ้ง​คิด​หนัก

คุณหญิง​สม​สวาท​ได้​ รับแจ้ง​จาก​ตำรวจ​ว่า จับ​ตัว​โจร​ที่​ปล้น​บ้าน​ได้​แล้ว จึง​ให้​มา​ดู​ของกลาง​ที่​โรงพัก คุณหญิง​จึง​มา​หา​วิชา​ติ​ที่​บ้าน​แต่​เช้า เพราะ​จะ​ให้​หลาน​ชาย​ไป​ด้วย วิชชุ​ดา​รู้​เรื่อง​ก็​ขอ​ตาม​ไป​อีก​คน

“พี่ ​ใหญ่​คง​ไม่​ห้าม​วิช​อีก​คน​ใช่​ไหม​คะ วิช​ก็​เป็น​เจ้าทุกข์​คน​หนึ่ง​เหมือน​กัน วิช​ขอ​ไป​ดู​หน้า​เสือ​มืด​ หน่อย​นะ​คะ พี่​ใหญ่​คิด​ว่า โจร​ใจร้าย​ใจดำ​ที่​จับ​ผู้หญิง​ตัว​เล็กๆไป ​ทรมาน​ใน​ป่า​นี่ จะ​รู้สึก​สำนึก​ผิด​ไหม​คะ” วิชชุ​ดา​ว่า​กระทบ

เมื่อ​มา​ถึง​สถานี​ตำรวจ เจ้าหน้าที่​ก็​นำ​ของกลาง​ที่​ยึดได้​มา​​ให้​คุณหญิง​ดู​ว่ามี​ชิ้น​ไหน​เป็น​ของ​คุณหญิง​บ้าง

“นี่ ​ค่ะ สร้อย​ทับทิม กำไล​ทอง​ล้อม​เพชร แล้ว​ก็​แหวน​สาม​วง​นี่​เป็นของ​ดิฉัน​แน่นอน ส่วน​สร้อยทอง​นี่ ไม่​แน่ใจ ​จริงๆว่า เป็น​ของ​ดิฉัน​หรือ​เปล่า” คุณหญิง​ชี้​ให้​ตำรวจ​ดู

“พวก​โจร​ปล้น​เครื่อง​เพชร​เครื่อง​ทอง​ของ​คุณ​ป้า​ไป​ตั้ง​เป็น​หีบๆได้​คืน​มา​แค่​นี้​เอง​เหรอ​คะ” วิชชุ​ดา​บ่น

“ได้ ​คืน​มา​เท่า​นี้​ก็​ถือว่าโชค​ดี​มาก​แล้ว เจ้าทุกข์​บาง​คน​ไม่ได้​ของ​ คืน​ซัก​ชิ้น​ด้วย​ซ้ำ แล้ว​จะ​มา​นั่ง​เสียดาย​ของ​ที่​สูญหาย​ไป​แล้ว​ ทำไม ไม่ได้​ประโยชน์​อะไร”

“เรียบร้อย​แล้ว​ใช่​ไหม​ครับคุณ​ป้า งั้น​เรา​กลับ​กัน​เลย ข้าวของ​พวก​นี้​ตำรวจ​ต้อง​ยึด​ไว้​เป็น​ของกลาง​ก่อน​แล้ว​เดี๋ยว​ผม​จะ​ ให้​ลูกน้อง​ทำ​เรื่อง​ขอรับ​คืน​เอง เชิญ​ครับคุณ​ป้า ผม​มี​ประชุม​ต่อ” วิชา​
ติ​ชวน​ท่าทาง​ร้อนรน

“พี่​ใหญ่​จะ​ไป​ประชุม​ก็​เชิญ​เลย​ ค่ะ เดี๋ยว​วิช​จะ​พา​คุณ​ป้า​กลับ​ไป​เอง เพราะ​จะ​รอ​ดู​หน้า​เสือ​มืดเสีย​ หน่อย” วิชชุ​ดา​พูด​จบ ศ​ยาม​ก็​พรวดพราด​เข้า​มา​ถาม​วิชา​ติ

“พี่​ใหญ่​ครับ ได้​ข่าว​ว่าพี่​ใหญ่​พา​คุณ​ป้า​มา​ดู​ของกลาง​หรือ​ครับ”

“มา​ดู​ของกลาง​แล้ว​ก็​มา​ดู​หน้า​โจร​ที่​ปล้น​บ้าน​คุณ​ป้า​ด้วย​ค่ะ” วิชชุ​ดา​ตอบแทน

“นั่น ​ครับ พวก​โจร​ที่​ปล้น​บ้าน​คุณหญิง ตำรวจ​พา​มา​โน่น​แล้ว” ตำรวจ​นาย​คน​หนึ่ง​บอก ทุก​คน​หัน​ขวับ​มอง​ไป​ด้าน​นอก เห็น​ตำรวจ​คุม​ตัว​โจร​สี่​ห้า​คน​ที่​ถูก​ใส่​กุญแจมือ​เดิน​เรียง​กัน​มา ​เข้าไป​ใน​
คุก​ด้าน​ใน วิชชุ​ดา​ถาม​หา​หัวหน้า​โจร​ที่​ชื่อ​เสือ​มืด ตำรวจ​ปฏิเสธ​ว่า​ไม่​มี

“อ้อ  ลืม​ไป​ว่าเสือ​มืด​ถูก​คุณ​โส​รัตน์​ยิง​ตาย​ไป​แล้ว ก็​ไม่​มี​โจร​ที่​ชื่อ​เสือ​มืด​อยู่​ใน​โลก​นี้​อีก​ต่อ​ไป​แล้ว คน​ที่​ คิด​ร้าย​กับ​คน​อื่น​ไม่​มี​วัน​ได้​ตาย​ดี​ใช่​ไหม​คะคุณ​ป้า แต่​ถ้า​ เสือ​มืด​ยัง​อยู่ ก็​คง​อยู่​อย่าง​ไม่​
มี​ความ​สุข เพราะ​ถูก​วิช​สาปแช่ง​ทุก​คืน​ทุก​วัน วิช​ไป​รอ​ที่​รถ​นะ​คะ” วิชชุ​ดา​เดิน​ออก​ไป

“สงสัย ​นาย​จะ​ฟัง​มา​ผิด​ล่ะ​มั้ง นาย​มืด ท่าทาง​ยาย​วิช​ดู​ไม่​ติดใจ​สงสัย​อะไร​เลย​ที่​โจร​ปล้น​คุณ​ป้า​ไม่​ใช่​ เสือ​มืด อย่าง​นี้​แสดง​ว่า​ความ​ลับ​ยัง​ไม่​แตก ค่อย​สบายใจ​หน่อย” วิชา​ติ​โล่ง

ศ​ยาม​ไม่​คิด​อย่าง​นั้น เขา​รีบ​ตาม​ไป​ขอโทษ​วิชชุ​ดา​และ​จะ​สารภาพ​ความ​จริง แต่​วิชชุ​ดา​รีบ​สวน

“คุณ ​ศ​ยาม​จะ​ขอโทษ​ทำไม​ล่ะ​คะ เสือ​มืด​เป็น​คน​ที่​ทำร้าย​ฉัน ไม่​ใช่​คุณ​ ซัก​หน่อย ฉัน​เข้าใจ​แล้ว​ล่ะ​ค่ะ​ว่า​ทำไม​คุณ​ถึง​ต้อง​ตัด​​ขาด​กับ​ น้อง​ชาย เพราะ​น้อง​ชาย​คุณ​ไม่​มี​ความ​เป็น​ลูกผู้ชาย โกหก​
หลอกลวง​ผู้หญิง​โดย​ไม่​มี​ความ​ละอาย​ใจ​แม้แต่​นิดเดียว”

“คุณ ​มี​สิทธิ์​เต็มที่​จะ​โกรธ​จะ​เกลียด​ผม ผม​ทำ​ผิด​ต่อ​คุณ​จริงๆ ผมก็​ไม่​รู้​ว่าผม​ทำ​เรื่อง​โง่ๆอย่าง​นั้น​ลง​ไป​ได้​ยัง​ไง ผม​จะ​ไม่​ขอ​ให้​คุณ​ยก​โทษ​ให้ ผม​ขอ​เพียง​ให้​คุณ​ปล่อย​วาง​เรื่อง​นี้ ​ไป​ซะ​เถอะ​นะ​ครับ ​คุณ​โกรธ​แค้น​ไป คุณ​ก็​จะ​ไม่​มี​ความ​สุข​เอง ลืม​ เรื่อง​ที่​ผ่าน​มา​แล้ว​เริ่ม​ต้น​ชีวิต​ใหม่​เถอะ​ครับ”

“ฉัน​ก็​ ตั้งใจ​ไว้​อย่าง​นั้น​เหมือน​กัน ฉัน​กำลัง​คิด​จะ​เริ่ม​ต้น​ชีวิต​ใหม่​กับ​คุณ​โส​รัตน์ ฉัน​ตัดสินใจ​ได้​แล้ว ฉัน​จะ​แต่งงาน​กับ​พี่​ชาย​ของ​คุณ” วิชชุ​ดา​ถอด​สร้อย​เสือ​มืด​ออก​แล้ว​ส่ง​คืนให้​ศ​ยาม “ฉัน​ฝาก​คืนให้​เสือ​มืด​ด้วย​นะ​คะ คุณ​ศ​ยาม เป็น​อย่าง​ที่​เสือ​มืด​ เคย​บอก เรา​สอง​คน​เป็น​แค่​คน​แปลก​หน้าที่​โชค​ชะตา​พา​มา​ให้​พบ​กัน​เท่านั้น ไม่​มี​อะไร​มาก​ไป​กว่า​นั้น ต่อ​ไป​นี้​เรา​ต่าง​คน​ต่าง​ไป” วิชชุ​ดา​ยัด​สร้อย​คืนให้​ศ​ยาม​แล้ว​จะ​เดิน​ออก

ศ​ยาม​รีบ​คว้า​ ตัว​ไว้​ตั้งใจ​จะ​บอก​ความ​จริง​ทั้งหมด แต่​ไม่ทัน​ได้​เอ่ย​ปาก​โส​รัตน์​ก็​เดิน​เข้า​มา วิชชุ​ดา​ผละ​ไป​หา​โส​ รัตน์​ขอร้อง​ให้​เขา​พา​เธอ​กลับ​บ้าน

ใน​ระหว่าง​ทาง​โส​รัตน์​ ตัดสินใจ​จะ​บอก​ความ​จริง​กับ​วิชชุ​ดา แต่​วิชชุ​ดา​ชิง​พูด​ขึ้น​ก่อน​ว่า เธอ​ยก​โทษ​ให้​โส​รัตน์​ใน​ทุก​เรื่อง

“คุณ​วิช​รู้​เรื่อง​ทุก​อย่าง​แล้ว​เหรอ​ครับ” โส​รัตน์​ตกใจ​รีบ​หยุด​รถ

“วิช ​ไม่​รู้​หรอก​ค่ะ แต่​ไม่​ว่า​คุณ​โส​รัตน์​จะ​ทำ​ผิด​อะไร วิช​ก็​ยก​โทษ​ให้​ได้​ คุณ​เป็น​คน​ช่วย​ชีวิต​มา​จาก​เงื้อมมือ​เสือ​มืด เป็น​คน​ที่​มี​บุญคุณ​อย่าง​ล้น​เหลือ ชาติ​นี้​ทั้ง​ชาติ​วิช​ก็​คง​จะ​ตอบแทน​บุญคุณ​ไม่​หมด วิช​ซาบซึ้ง​จริงๆนะ​คะ ที่​คุณ​รัก​วิช​ถึง​ขนาด​นี้ คุณ​กล้า​ฝ่าฟัน​อันตราย​ไป​ช่วย​วิช ไม่​มี​ผู้ชาย​คน​ไหน​ใน​โลก​นี้​ที่​จะ​กล้า​หาญ​เท่า​คุณ​อีก​แล้ว วิช​ยอม​แพ้​ใน​ความ​ดี​ของ​คุณ​แล้วล่ะ​ค่ะ วิช​จะ​ไม่​ฝืน​ใจ​ตัว​เอง​อีก​ต่อ​ไป​แล้ว วิช​ตกลง​ยอม​เป็น​แฟน​กับ​คุณ​ค่ะ”  วิชชุ​ดา​พูด​ราวกับ​ท่อง​บท​แล้ว​ฝืน​ยิ้ม

“คุณ​วิช” โส​รัตน์​ดีใจ ​แต่​ก็​อด​รู้สึก​แปลกๆไม่ได้

ooooooo

วิชา ​ติ​นั่ง​จิบ​กาแฟ​อย่าง​ครุ่นคิด เหลือบ​ไป​เห็น​ส​อา​ง​ทิพย์​จะ​ออก​ไป​ข้าง​นอก​ก็​ร้อง​ทัก ศรี​ภรรยา​หัน​มา​บอก​ว่า​จะ​ออก​ไป​ทำ​ธุระ ทำให้​วิชา​ติ​ไม่​พอใจ

“นี่ ​เป็น​สาเหตุ​ที่​คุณ​ไม่​อยาก​มี​ลูก​ใช่​ไหม คุณ​ไม่​อยาก​มี​ภาระ​รับผิดชอบ ไม่​มี​ลูก​คุณ​ก็​ไป​ไหน​มา​ไหน​ได้​ตามใจชอบ ทำ​เป็น​มา​อ้าง​โน้น​อ้าง​นี่ ที่แท้​คุณ​ก็​คิดถึง​แต่​ตัว​เอง”

“คุณ​จะ​คิด​ยัง​ไง​ก็ตาม​ใจ​คุณ” ส​อา​ง​ทิพย์​โกรธ​จะ​เดิน​หนี

“ส​อา​งค์ผม​ถาม​จริงๆ คุณ​จะ​ไม่​ยอม​มี​ลูก​จริงๆ เหรอ” วิชา​ติ​ตาม​มา​ดึง​ตัว​ไว้

“ค่ะ ส​อา​งค์​ไม่​อยาก​มี​ลูก​กับ​คุณ” ส​อา​ง​ทิพย์​เสีย​งเข้ม วิชา​ติ​จ๋อย​เจ็บปวด แล้ว​วี​ร​ชาติ​ก็​เข้า​มา​ขัดจังหวะ เขา​ฟ้อง​วิชา​ติ​ว่า สด​สวย​โกรธ​ที่​เขา​ไม่​ยอม​ย้าย​กลับ​มา​ทำ​งาน​ที่​กระทรวงจึง​หนี​ออก​ จาก​บ้าน

“คุณ​สวย​คง​มี​เหตุผล​ของ​เธอ​มั้ง​คะ” ส​อา​ง​ทิพย์​ออกรับ​แทน

“ถ้า ​คุณ​สวย​มี​เหตุผล​จริงๆ ก็​น่า​จะ​คุย​กับ​นายก​ลาง​ให้​รู้​เรื่อง ไม่​ใช่​หนี​ออก​จาก​บ้าน​มา​อย่าง​นี้ ผู้หญิง​ก็​อย่าง​นี้​แหละ นายก​ลาง เอาแต่ใจ​ตัว​เอง​เป็น​ใหญ่ แก​ไม่​ต้อง​ไป​ตาม​หรอก เมีย​แก​คิด​ได้​เมื่อ​ไหร่ ก็​คง​กลับ​มา​เอง”

“คุณ​กลาง​มี​ที่​ ปรึกษา​ดีๆ​อย่าง​คุณ​ใหญ่​แล้ว ส​อา​ง​ค์คง​ไม่​ต้อง​อยู่​ช่วย​แล้ว​มั้ง​ คะ ตัดสินใจ​ดีๆก่อน​จะ​ทำ​อะไร​ลง​ไป​นะ​คะ ไม่​งั้น​คุณ​กลาง​จะ​เสียใจ​ทีหลัง” ส​อา​ง​ทิพย์​ตัดสินใจ​ไม่​บอก​เรื่อง​สด​สวย ​รีบ​เดิน​ออก​ไป

ศ​ ยาม​มา​รับ​สุด​ถนอม​ออก​ไป​ปิกนิก แต่​สุด​ถนอม​ยัง​เตรียม​ของ​ไม่​เสร็จ คุณ​หลวง​จึง​ออก​มา​นั่ง​คุย​ด้วย พลาง​บอก​เล่า​เรื่องราว​ของ​สุ​มา​น​ต้นเหตุ​ที่​ทำให้​คุณนาย​จินดา​ต้อง​ ผิดใจ​กัน​ให้​ศ​ยาม​ฟัง และ​เตือน​ให้​ศ​ยาม​อยู่​ห่างๆผู้หญิง​คน​นี้​ เอา​ไว้​ อย่า​ได้​ทำ​ผิด​พลาด​อย่าง​เขา

“คุณ​ลุง​ทำ​ผิด​พลาด​ไป​ แล้ว​ก็​จริง แต่​ก็​เริ่ม​ต้น​ใหม่​ได้​นี่​ครับ คุณ​ลุง​เคย​สอน​ผม​อย่า​ได้​ท้อ​ใจง่ายๆ ให้​พิสูจน์​ตัว​เอง​ว่า​มี​ความ​จริงใจ​ต่อ​คุณ​แหวว​แค่​ไหน คุณ​ลุง​ก็​ไม่​ควร​ท้อ​ใจ​เหมือน​กัน พยายาม​อีก​ครั้ง​นะ​ครับ พิสูจน์​ให้​คุณ​ป้า​เห็น​ว่า คุณ​ลุง​รัก​ท่าน​มาก​แค่​ไหน” ศ​ยาม​ให้​กำลังใจ

“ขอบคุณ​นะ คุณ​ศยาม” พิศาล​ตบ​ไหล่​ศ​ยาม​อย่าง​ขอบคุณ แล้ว​หัน​ไป​บอก​สุด​ถนอม​ที่​เดิน​ออก​มา “ไม่​ต้อง​ห่วง​พ่อ ลูกไป​เที่ยว​ให้​สนุก ไป”

“เรา​ไป​ก่อน​นะ​ครับคุณ​ลุง” ศ​ยาม​ไหว้​ลา แล้ว​พา​สุด​ถนอม​เดิน​ออก​ไป

ooooooo

ศ ​ยาม​กับ​สุด​ถนอม​นั่ง​อยู่​ด้วย​กัน​บน​สนาม​หญ้า​ใต้​ร่ม​ไม้​ใหญ่ หญิง​สาว​สาละวน​กับ​การ​จัด​เตรียม​อาหาร ศ​ยาม​มอง​สุด​ถนอม​อย่าง​ครุ่นคิด​ก่อน​ขยับ​เข้าไป​จับ​มือ​เอ่ย​ว่า

“คุณ​แหวว แต่งงาน​กับ​ผม​นะ​ครับ”

“แหวว แหวว​ยัง​ไม่​พร้อม​ค่ะ”

“คุณ​แหวว​ไม่​พร้อม​เรื่อง​อะไร​ครับ หรือ​ว่า​ยัง​ไม่​แน่ใจ​ใน​ตัว​ผม”

“แหว ว​แน่ใจ​ใน​ตัว​คุณ​ศ​ยาม​ค่ะ แต่​แหวว​ไม่​แน่ใจ​ตัว​เอง เออ คือ​ตอน​นี้​แหวว​ยัง​ไม่​อยาก​จะ​คิดถึง​เรื่อง​นี้ ขอ​เวลา​อีก​ซัก​ หน่อย​ได้​ไหม​คะ ขอ​ให้​​แหวว​ช่วย​คุณ​พ่อคืนดี​กับ​คุณ​แม่​ได้​ซะ​ก่อน แล้ว​เรา​ค่อย​มา​คุย​เรื่อง​แต่งงาน”

“คุณ​แหวว​อย่า​กังวล​เรื่อง​ นี้​ให้​มาก​ไป​เลย​ครับ สามี​ภรรยา​ทะเลาะ​กัน​เดี๋ยว​ก็​คืนดี​กัน  ​ที่​ ตอน​นี้​คุณ​ป้า​ไม่​ยอม​คืนดี​ด้วย​ง่ายๆเพราะ​ต้องการ​ให้​บทเรียน​คุณ​ ลุง อีก​ไม่​นาน​หรอก​ครับ ท่าน​ทั้ง​สอง​ก็​จะ​กลับ​มา​เหมือน​เดิม”

“คุณ ​พ่อ​กับ​คุณ​แม่​ไม่​เคย​ทะเลาะ​กัน​รุนแรง​อย่าง​นี้​เลย​นะ​คะ แหวว​ไม่​ คิด​ว่าเรื่อง​จะ​จบ​ลง​ง่ายๆ ที่​บ้าน​มี​แต่​ความ​ตึงเครียด แหวว​ไม่​มี​ ใจ​จะ​คิด​เรื่อง​ตัว​เอง​หรอก​ค่ะ”

“คุณ​แหวว​ไม่​อยาก​แต่งงาน​กับ​ผม​หรือ​เปล่า​ครับ”

“แล้ว ​คุณ​ศ​ยาม​ล่ะ​คะ ทำไม​ถึง​ต้อง​รีบ​ร้อน​ขอ​แหวว​แต่งงาน​ใน​ตอน​นี้​ ด้วย” สุด​ถนอม​กับ​ศ​ยาม​มอง​หน้า​กัน​ราวกับ​จะค้น​หาความ​รู้สึก​ของ​อีก​ฝ่าย

ใน ​ระหว่าง​ที่สุด​ถนอม​กำลัง​รอ​คำ​อธิบาย​จาก​ศ​ยาม โส​รัตน์​ก็​มา​หา​วิชชุ​ดา​ที่​บ้าน เด๋อ​เข้า​มา​กันท่า แต่​สุดท้าย​ก็​ โดน​วิชชุ​ดา​ไล่​ไป​เล่น​ข้าง​นอก โส​รัตน์​หัน​ไป​มอง​ไม่​เห็น​เด๋อ​แล้ว​ก็​รีบ​ทำเวลา

“ผม​รู้นี่​ อาจจะ​เร็ว​เกินไป แต่​ผม​ไม่​อยาก​จะ​รอ​อีก​แล้ว​ล่ะ​ครับ ผม​รัก​น้อง​ วิช​ครับ รัก​ตั้งแต่​ครั้ง​แรก​ที่​เรา​ได้​พบ​กัน จนถึง​วัน​นี้​ความ รู้สึก​ของ​ผม​ก็​ไม่​เคย​เปลี่ยน ​ผม​รัก​น้อง​วิช​มาก มาก​กว่า​ชีวิต​ของ​ผม​เอง ผม ผม​อยาก​ได้​น้อง​วิช​มา​เป็น​ภรรยา​ของ​ผม น้อง​วิช​แต่งงาน​กับ​ผม​นะ​ครับ” โส​รัตน์​ยื่น​แหวน​ให้ กลั้นใจ​รอ​คำ​ตอบ

วิชชุ​ดา​นิ่ง​ฟัง​อย่าง​สงบ​เกิน​ปกติ เธอ​ไม่​รับ​แหวน​อ้าง​ว่า “วิช​คง​ให้​คำ​ตอบ​กับ​คุณ​ไม่ได้”

“ผม​นึก​แล้ว​ว่าน้อง​วิช​จะ​ต้อง​ปฏิเสธ​ผม ผม​เข้าใจ​ครับ” โส​รัตน์​จ๋อย

“วิช ​ไม่ได้​ปฏิเสธ​คุณ​โส​รัตน์​นะ​คะ ที่​วิช​บอก​ว่า​วิช​ให้​คำ​ตอบ​ไม่ได้  เพราะ​เรื่อง​แต่งงาน​เป็น​เรื่อง​ใหญ่ วิช​ตัดสินใจ​เอง​ไม่ได้ วิช​คง​ ต้อง​ให้​พี่​ใหญ่​เป็น​คน​ตัดสินใจ​ค่ะ ไม่​ว่า​พี่​ใหญ่​ตัดสินใจ​ยัง​ไง  วิช​ก็​จะ​ทำ​ตาม​ค่ะ​  วิช​เป็น​เด็ก​ก็​ต้อง​เคารพ​การ​ตัดสินใจ​ของ​ ผู้ใหญ่ ถูกต้อง​ไหม​คะ”

โส​รัตน์​ตะลึง ​มอง​วิชชุ​ดา​อย่าง​ไม่​อยาก​เชื่อ ขณะ​ที่​ศ​ยาม​ตัดสินใจ​บอก​กับ​สุด​ถนอม​ว่าถ้า​เธอ​ยัง​ไม่​พร้อม​ก็​ไม่​เป็นไร

วิชา ​ติ​กับ​ส​อา​ง​ทิพย์​ก็​นั่ง​รอ​คุณหญิง​สม​สวาท​อยู่​ใน​ห้อง​โถง ​ท่าทาง​ทั้ง​สอง​หมางเมิน​ใส่​กัน​อย่าง​เห็น​ได้​ชัด ​ทันที​ที่​คุณหญิง​เดิน​เข้า​มา วิชา​ติ​กับ​ส​อา​ง​ทิพย์​ก็​รีบ​ลุก​ขึ้น​ไป​หา​พลาง​แย่ง​กัน​พูด

“คุณ​ป้า​ครับ ผม​มี​เรื่อง​ที่​จะ​เรียน​ปรึกษา​ครับ”

“คุณ ​ป้า​คะ ส​อา​งค์ก็​มี​เรื่อง​จะ​เรียน​ปรึกษา​เหมือน​กัน​ค่ะ เรื่อง​น้อง​วิช​น่ะ​ค่ะ เรา​ควร​จะ​บอก​ความ​จริง​กับ​น้อง​วิช​ได้​แล้ว​ นะ​คะ”

“เรา​จะ​บอก​ความ​จริง​กับ​ยาย​วิช​ก็​ต่อ​เมื่อ​ยาย​วิช​ แต่งงาน​กับ​โส​รัตน์​แล้ว ผม​มา​หา​คุณ​ป้า​ก็​เพื่อ​จะ​ปรึกษา​เรื่อง​นี้​แหละ​ครับ ตอน​นี้​ทุก​อย่าง​ลงตัว​แล้ว เรา​รีบ​จัด​งาน​แต่งงาน​ให้​ยาย​วิช​กับ​โส​รัตน์​เลย​ดี​กว่า​นะ​ครับ คุณ​ป้า” วิชา​ติ​ขอ​เสียง​สนับสนุน

“ไม่ได้​นะ​คะ น้อง​วิช​ควร​จะ​รู้ความ​จริง​ทั้งหมด​ก่อน แล้ว​ให้​เธอ​ตัดสินใจ​ว่า เธอ​จะ​แต่งงาน​กับ​คุณ​โส​รัตน์​หรือ​ไม่ ไม่​ใช่​ใช้​เล่ห์​เพทุบาย​หลอก​ให้​เธอ​เข้าใจ​ผิด​จน​ต้อง​แต่งงาน​เพื่อ​ ชดใช้​บุญคุณ​อย่าง​นี้” ส​อา​ง​ทิพย์​ค้าน

“ผม​ขอร้อง​ล่ะ ส​อา​งค์ คุณ​อย่า​มา​ยุ่ง​เรื่อง​นี้​ได้​ไหม​ครับ”

“คุณ ​ใหญ่​ต่างหาก​ล่ะ​คะ​ควร​จะ​เลิก​ยุ่ง​กับ​ชีวิต​น้อง​วิช​ซะ​ที น้อง​วิช​จะ​รัก​ใครจะ​แต่งงาน​กับ​ใคร ก็​ควร​ให้​เธอ​เลือก​เอง เลิก​ทำตัว​เป็น​เผด็จการ​บ้า​อำนาจ​ซะ​ที​ได้​ไหม”

“คุณ​ก็​เลิก​จุ้นจ้าน​เรื่อง​คน​อื่น​ซัก​ที​ได้​ไหม”

“หยุด ​เลย​ทั้ง​สอง​คน” คุณหญิง​ตวาด​อย่าง​เหลืออด วิชา​ติ​ กับ​ส​อา​ง​ทิพย์​ชะงัก​ทันที “เลิก​ทะเลาะ​กัน​เรื่อง​ยาย​วิช​ซัก​ที ตั้งแต่​แต่งงาน​กัน​มา​นี่ มี​วัน​ไหน​ที่​ไม่​ทะเลาะ​กัน​บ้าง​ไหม  ​เคย​ได้​ใช้​ชีวิต​คู่​ผัว​เมีย​ เหมือนกับ​คู่​แต่งงาน​คน​อื่น​บ้าง​หรือ​เปล่า เธอ​สอง​คน​ตกลง​ใช้​ชีวิต​ด้วย​กัน​แล้ว ก็​จะต้อง​ช่วย​กัน​ประคับประคอง​ชีวิต​แต่งงาน​ไป​ด้วย​กัน  ​ไม่​ใช่​หา เรื่อง​ห้ำหั่น​กัน​ทำให้​ชีวิต​ครอบครัว​แตกแยก​อย่าง​นี้ อีก​หน่อย​มี​ลูก
จะ​ทำ​ยัง​ไง​กัน”

“ไม่​ต้อง​ห่วง​หรอก​ค่ะคุณ​ป้า​เพราะ​ส​อา​งค์​จะ​ไม่​มี​ลูก” ส​อา​ง​ทิพย์​ประกาศ

“อะไร​นะ ส​อา​งค์”

“คุณ ​ใหญ่​ฟัง​ไม่​ผิด​หรอก​ค่ะ ส​อา​งค์​จะ​ไม่​มี​ลูก ถ้า​มี​ลูก คุณ​ใหญ่​คง​ต้อง​กำ​หนด​กฎเกณฑ์​ชีวิต​ลูก​เหมือน​ที่​ทำ​กับ​น้อง​วิช ส​อา​งค์​ต้อง​ทน​ไม่ได้​แน่ๆ เรา​ตัด​ปัญหา ไม่​ต้อง​มี​ลูก​แล้วกัน​นะ​คะ แล้ว​ที่​สำคัญ​ส​อา​งค์​ก็​เริ่ม​ไม่​แน่ใจ​แล้ว​ว่า​เรา​จะ​ประคับประคอง​ ชีวิต​แต่งงาน​ไป​ได้​อีก​นาน​แค่​ไหน​ถ้า​คุณ​ยัง​คง​เอาแต่​ความ​คิด​ตัว​ เอง​เป็น​ใหญ่​อย่าง​นี้”

ส​อา​ง​ทิพย์​ยกมือ​ไหว้​ลา​สม​สวาท​แล้ว​เดิน​ออก​ไป ทิ้ง​ให้​วิชา​ติ​ยืน​ตะลึง

ooooooo

เมื่อ ​โส​รัตน์​รู้​ว่า​สุ​มา​น​มา​พัก​ที่​บ้าน​ศ​ยาม​ก็​นึก​ห่วง​ความรู้สึก​ สุด​ถนอม​เพราะ​เธอ​เป็น​คน​คิดมาก จึง​เร่ง​ให้​ศ​ยาม​ไป​อธิบาย​กับ​สุด​ถนอม​ก่อน แต่​ศ​ยาม​ยัง​ทำใจ​เย็น แล้ว​ใน​เย็น​วัน​นั้น​สุด​ถนอม​ก็​มา​ที่​บ้าน​ศ​ยาม เธอ​ได้​พบ​กับ​สุ​มา​น และ​เข้าใจ​ผิด​กลับ​ไป

สุด​ถนอม​กลับ​มา​ ถึง​บ้าน​พบ​วิชชุ​ดา​มา​นั่ง​รอ​อยู่ เพราะ​อยาก​คุย​กับ​เธอ​เรื่อง​น้อง​ชาย​ของ​ศ​ยาม สุด​ถนอม​ที่​กำลัง​น้อยใจ​บอก​กับ​วิชชุ​ดา​ว่า อยาก​ทราบ​อะไร ให้​ไป​ถาม​กับ​คุณ​ศ​ยาม​เอง​ดี​กว่า

“ถึง​แหวว​จะ​สนิทสนม​กับ​คุณ ​ศ​ยาม แต่​ก็​ใช่​ว่าแหวว​จะ​รู้​ทุก​เรื่อง​เกี่ยว​กับ​ตัว​เขา แล้ว​แหวว​ก็​ไม่​อยาก​รู้​ด้วย  ​ถ้า​เขา​อยาก​เก็บ​บาง​เรื่อง​เป็น​ เรื่อง​ส่วนตัว ก็​เป็น​สิทธิ์​ของ​เขา เดี๋ยว​แหวว​จด​ที่​อยู่​คุณ​ศ​ยาม​ให้​ก็​แล้วกัน​นะ​คะ ถ้า​คุณ​วิช​อยาก​ทราบ​อะไร​ก็​ไป​ถาม​เจ้าตัว​เลย รอ​ซัก​ครู่​นะ​คะ” สุด​ถนอม​ลุก​ขึ้น​ไป​หยิบ​กระดาษ​ปากกา​จด​ที่​อยู่​ศ​ยาม​ให้​วิชชุ​ดา​ หน้าตา​เคร่งเครียด

วิชชุ​ดา​มา​หา​ศ​ยาม​ที่​บ้าน​ตาม​แผนที่​ของ​ สุด​ถนอม เธอ​ได้​พบ​กับ​สุ​มา​น​ที่​ออก​มา​ต้อนรับ​ด้วย​วาจา​อัน​เชือดเฉือน แต่​วิชชุ​ดา​ก็​โต้​กลับ​อย่าง​ไม่​กลัว สุ​มา​น​ถึง​กับ​เต้น​เพราะ​เถียง​สู้​ไม่ได้ นม​ค​ล้า​ม​รีบ​หลบ​เข้าไป​ใน​สวน​เพราะ​กลัว​วิช​ชุดา​จำ​ได้ แต่​สุดท้าย​ก็​พลาด​ถูก​วิชชุ​ดา​ตาม​เจอ

“ป้า​ค​ล้า​ม ป้า​มา​อยู่​ที่​นี่​ได้​ยัง​ไง” วิชชุ​ดา​แปลก​ใจ

“เอ่อ คุณ​จำ​คน​ผิด​แล้วล่ะ​ค่ะ ป้า ป้า​ไม่ได้​ชื่อ​ค​ล้า​ม​ค่ะ ป้า ป้า​ชื่อ​คล้อย ป้า​คือ​คล้อย​ไม่​ใช่​ป้า​ค​ล้า​ม จำ​คน​ผิด​แล้ว​ล่ะ​ค่ะ​คุณ​วิช” นม​ค​ล้า​ม​รีบ​ก้มหน้าก้มตา​หนี​เข้าไป​ใน​ครัว

วิชชุ​ดา​มอง​ตาม​นิ่ง​คิด รู้​ได้​ใน​ทันที​ว่า​ศ​ยาม​เป็น​คน​เดียว​กับ​เสือ​มืด เธอ​รีบ​ตาม​นม​ค​ล้า​ม​เข้าไป

“แปลก​นะ​ป้า ทำไม​ป้า​ถึง​ได้หน้า​ตา​เหมือนกับ​ป้า​ค​ล้า​ม​คน​ที่​ฉัน​รู้จัก​มาก”

“คือ นังค​ล้า​ม​เป็น​พี่​สาว​ป้า​ค่ะ พี่​ชื่อ​ค​ล้า​ม​น้อง​ชื่อ​คล้อย​ไง​คุณ”

“อ๋อ เป็น​พี่น้อง​ฝาแฝด​กัน​ใช่​ไหม ฉัน​คง​จะ​จำ​คน​ผิด​ไป​จริงๆ ขอโทษ​นะ​จ๊ะ​ป้า งั้น​ฉัน​ฝาก​ป้า​คล้อย​ช่วย​บอก​คุณ​ศ​ยาม​ให้​ด้วย​นะ​ว่า​ฉัน​แวะ​มา​หา คง​ไม่​ต้องบอก​นะ​ว่า​ฉัน​ชื่อ​อะไร แปลก​จริงๆ ทั้งๆที่​เรา​ไม่​เคย​เจอ​กัน​มา​ก่อน แต่​ป้า​ก็​รู้จัก​ชื่อ​ฉัน​แล้ว” วิชชุ​ดา​เดิน​ออก​ไป นม​ค​ล้า​ม​ยืน​หน้าซีด​ตัว​สั่น​มอง​ตาม​วิชชุ​ดา

วิชชุ ​ดา​เดิน​ออก​มา​จาก​บ้าน​ศ​ยาม​ด้วย​อารมณ์​พลุ่ง​พล่าน ภาพ​ใน​อดีต​เข้า​ มาตอก​ย้ำ​ว่า เธอ​โดน​เขา​หลอก​แล้ว พอดี​ศ​ยาม​ขับ​รถ​กลับ​มา เห็น​วิชชุ​ดา​อยู่​หน้า​บ้าน​ก็​ตกใจ รีบ​ลง​จาก​รถ​วิ่ง​เข้า​มา​หา วิชชุ​ดา​จ้อง​มอง​ศ​ยาม​ด้วย​ความ​โกรธ เธอ​รีบ​ขึ้น​รถ​แล้ว​เหยียบ​คันเร่ง​ขับ​รถ​ออก​ไป​อย่าง​เร็ว จน​เกือบ​จะ​ชน​รถ​จักรยาน​ข้าง​ทาง แต่​โชค​ดี​ที่​คน​ขี่​จักรยาน​ไม่​เป็น​อะไร วิชชุ​ดา​รีบ​ลง​ไป​ขอโทษ

“ไม่​เป็นไร คราว​หน้า​คราว​หลัง​ก็​ขับ​รถ​ให้​ระวัง​หน่อย​สิ” คน​ขี่​จักรยาน​ลุกจูงจักรยานออก​ไป

“ทีหลัง ​ก็​ระวัง​หน่อย​นะ เวลา​ขับ​รถ​น่ะ​ต้อง​มี​สติ อุบัติเหตุ​เกิด​ขึ้น​ได้​ทุกเมื่อ ถ้า​ขับ​รถ​ไม่​แข็ง​ก็​ไม่​ต้อง​ขับ​รถ​เอง เข้าใจ​ไหม” ศ​ยาม​ลืมตัว​เอ็ด​วิชชุ​ดา

“คุณ​ไม่​ต้อง​มา​สั่งสอน​ฉัน ฉัน​ไม่​ใช่​ตัวประกัน​ของ​คุณ​แล้ว​นะ​คุณ​มืด” วิชชุ​ดา​สวน​กลับ

ศ​ยาม​นึก​ได้​รีบ​ยืนยัน​ว่า​เขา​ชื่อ​มอด​ไม่​ใช่​มืด

“นี่​คุณ​ยัง​จะ​ยืนยัน​ว่า​คุณ​ชื่อ​มอด​อยู่​อีก​หรือ” วิชชุ​ดา​ให้โอกาส แต่​ศ​ยาม​ยัง​ยืนยัน​ตาม​เดิม

“ถ้า ​คุณ​ยัง​ยืนยัน​ว่า​คุณ​ไม่​ใช่​เสือ​มืด ฉัน​ก็​จะ​เชื่อ ฉัน​จะ​ยอม​เป็น​คน​โง่ต่อ​ไป โง่​ที่​เที่ยว​ตาม​หา​ผู้ชาย​ที่​ไม่​มี​ตัว​ตน ผู้ชาย​ที่​ไม่​มี​หัวใจ ผู้ชาย​ที่​มี​แต่​คำ​โกหก​หลอกลวง ที่จริง​ฉันน่าจะ​ตาย​ไป​ซะ​ตั้งแต่​อยู่​ใน​ป่า​นั่น จะ​ได้​ไม่​ต้อง​รับ​รู้ความ​เลว​ร้าย​ของ​ผู้ชาย​ที่​ชื่อ​เสือ​มืด” วิชชุ​ดา​เดิน​ไป​ที่​รถ แล้ว​ขับ​ออก​ไป

ศ​ยาม​ได้​แต่​นิ่ง​อึ้ง​มอง​ตาม​รถ​วิชชุ​ดา​อย่าง​สำนึก​ผิด

ooooooo

วิชชุ ​ดา​นัด​ฤ​ทธิ​รงค์​มา​พบ​ที่​สวนสาธารณะ เพื่อ​ปรับทุกข์​เรื่อง​ศ​ยาม​ปลอม​ตัว​เป็น​เสือ​มืด​จับ​ตัว​เธอ​ไป​เรียก ​ค่า​ไถ่ เพราะ​ไม่​รู้​ว่า​ศ​ยาม​ทำ​ไป​ทำไม

“วิช​น่า​จะ​ถาม​นะ​ ว่าคุณ​ศ​ยาม​ทำ​เพื่อ​ใคร​มาก​กว่า ใคร​ที่​น่า​จะ​ได้​ประโยชน์​จาก​การ​ที่​วิช​ถูก​จับ​ตัว​ไป ใคร​ที่​ไป​ช่วย​วิช​ได้​ทันเวลา​พอดี จน​ทำให้​วิช​ต้อง​เป็น​หนี้​ชีวิต​และ​ยอม​แต่งงาน​ด้วย” ฤ​ทธิ​รงค์​ถาม​กลับ

“คุณ​โส​รัตน์” วิชชุ​ดา​ถึง​บาง​อ้อ และ​มั่นใจ​ว่า​คน​ที่​คิด​แผนการ​นี้​ต้อง​เป็น​พี่​ใหญ่​ของ​เธอ​แน่ และ​พี่​กลาง​ก็​มี​ส่วน​รู้เห็น​ด้วย เพราะ​เธอ​รู้​เบาะแส​เรื่อง​เสือ​จาก​ทั้ง​คู่

“นี่​ทุก​คน​รวมหัว​ กัน​หลอก​วิช​เหรอ บังคับ​ให้​วิช​แต่งงาน​ด้วย​วิธี​อื่น​ไม่ได้ ก็​เลย​ต้อง​ใช้​วิธี​แผนการ​สกปรก​แบบ​นี้​เหรอ นี่​พวก​เขา​ยัง​เห็น​วิชเ​ป็น​น้อง​อยู่​หรือ​เปล่า” วิชชุ​ดา​เสียใจ

“แล้ว​วิช​จะ​เอา​ยัง​ไง​ต่อ​ไป”

“ใน ​เมื่อ​พวก​พี่ๆเขา​อุตส่าห์​เหนื่อย​ยาก​คิด​แผนการ​นี้​เพื่อ​เอาชนะ​แล้ว   ​สงสัย​วิช​ก็​คง​ต้อง​ยอม​แต่งงาน​กับ​คุณ​โส​รัตน์​แล้ว​ล่ะ​ฤทธิ์”  วิชชุ​ดา​คิดเอา​คืน​ทุก​คน

ทาง​ด้าน​สยาม เขา​เข้าไป​คุย​กับ​โส​รัตน์​เรื่อง​วิชชุ​ดา​รู้ความ​จริง​แล้ว โส​รัตน์​ร้อน​ใจ​รีบ​โทร​.ปรึกษา​วิชา​ติ หวัง​มี​โอกาส​แก้ตัว

ส่วน ​วิชชุ​ดา​เมื่อ​กลับ​มา​ถึง​บ้าน​ เธอ​ตาม​ไป​คุย​กับ​เด๋อ​ที่​วิ่ง​เล่น​ อยู่​ใน​สวน เด๋อ​เห็น​วิชชุ​ดา​ยัง​โกรธ​ศ​ยาม​ไม่​หาย​ก็​หลุดปาก​บอก​ ความ​จริง​ว่า เสือ​มืด​กับ​ศ​ยาม​เป็น​คน​คน​เดียวกัน​ออก​ไป วิชชุ​ดา​แปลก​ใจ​ที่​เด๋อ​ รู้​เรื่อง​นี้​แต่​ไม่​ยอม​บอก

“คุณ​ท่าน​สั่ง​ห้าม​ไม่​ให้​บอก​ เรื่อง​นี้​กับ​คุณ​วิช อยาก​ให้​เรื่อง​จบๆไป​ผม​ก็​เลย​ไม่​กล้า​บอก คุณ​ วิช​อย่า​โกรธ​ผม​เลย​นะ​ครับ ผม​อยาก​บอก​ความ​จริงใจ​แทบ​ขาด แต่​ผม​ไม่​กล้า​ขัด​คำสั่ง​คุณ​ท่าน ยก​โทษ​ให้​ผม​ด้วย​นะ​ครับ”

“ฉัน​ยก​โทษ​ให้​ก็ได้ แต่​แก​ห้าม​บอก​ใคร​เป็นอันขาด​ว่าฉัน​รู้​เรื่อง​ทุก​อย่าง​แล้ว เข้าใจ​ไหม​นาย​เด๋อ”

“เข้าใจ ​ครับ​ผม”เด๋อ​รีบ​รับปาก แล้ว​วิชา​ติ​ก็​วิ่ง​พรวดพราด​เข้า​มา​ถาม​วิชชุ ​ดา​รู้​เรื่อง​แล้ว​หรือ แต่​วิชชุ​ดา​ทำ​เนียน​ส่ง​ยิ้ม​หวาน​ให้​วิชา​ติ ​เหมือน​ไม่​รู้​เรื่อง​อะไร​เลย วิชา​ติ​เบาใจ​รีบ​เปลี่ยน​เรื่อง​คุย

ooooooo

สุด ​ถนอม​เดิน​ออก​มา​หน้า​บ้าน​เตรียม​ไป​ทำ​งาน ศ​ยาม​ที่​ยืน​รอ​อยู่​ปราด​เข้าไป​รับ แต่​สุด​ถนอม​ทำ​หมางเมิน​ใส่ ศ​ยาม​เป็น​งง​ถาม​สุด​ถนอม​ว่า​โกรธ​เขา​ ด้วย​เรื่อง​อะไร สุด​ถนอม​เอ่ย​ถึง​สุ​มา​น ศ​ยาม​เข้าใจ​รีบ​อธิบาย

“แหว ว​ไม่ได้​โกรธ​หรอก​นะ​คะ​ที่​คุณ​ให้คุณสุ​มา​น​ไป​พัก​อยู่​ที่​บ้าน แหวว ​แค่​น้อยใจ​ที่​คุณ​ไม่​ยอม​บอก​แหวว​ปล่อย​ให้​แหวว​รู้​เอง คุณ​คิด​ว่า แหวว​จะ​รู้สึก​ยัง​ไง ที่​อยู่ๆก็​เห็น​ผู้หญิง​อื่น​เดิน​ออก​จาก​ห้อง​นอน​คุณ”

“แล้ว​ผม​จะ​รีบ​ไป​จัดการ​ปัญหา​เรื่อง​นี้​นะ​ครับ”

“บางที ​คุณ​สุ​มา​น​อาจจะ​ไม่​ใช่​ตัว​ปัญหา​ก็ได้​ค่ะ ปัญหา​อาจจะ​เกิด​จาก​เรา​สอง​คน​ที่​ไม่​เคย​รู้​ใจ​กัน​เลย” ​​ สุด​ถนอม​เดิน​ออก​ไป ศ​ยาม​อึ้ง​คิด​หนัก

คุณหญิง​สม​สวาท​ได้​ รับแจ้ง​จาก​ตำรวจ​ว่า จับ​ตัว​โจร​ที่​ปล้น​บ้าน​ได้​แล้ว จึง​ให้​มา​ดู​ของกลาง​ที่​โรงพัก คุณหญิง​จึง​มา​หา​วิชา​ติ​ที่​บ้าน​แต่​เช้า เพราะ​จะ​ให้​หลาน​ชาย​ไป​ด้วย วิชชุ​ดา​รู้​เรื่อง​ก็​ขอ​ตาม​ไป​อีก​คน

“พี่ ​ใหญ่​คง​ไม่​ห้าม​วิช​อีก​คน​ใช่​ไหม​คะ วิช​ก็​เป็น​เจ้าทุกข์​คน​หนึ่ง​เหมือน​กัน วิช​ขอ​ไป​ดู​หน้า​เสือ​มืด​ หน่อย​นะ​คะ พี่​ใหญ่​คิด​ว่า โจร​ใจร้าย​ใจดำ​ที่​จับ​ผู้หญิง​ตัว​เล็กๆไป ​ทรมาน​ใน​ป่า​นี่ จะ​รู้สึก​สำนึก​ผิด​ไหม​คะ” วิชชุ​ดา​ว่า​กระทบ

เมื่อ​มา​ถึง​สถานี​ตำรวจ เจ้าหน้าที่​ก็​นำ​ของกลาง​ที่​ยึดได้​มา​​ให้​คุณหญิง​ดู​ว่ามี​ชิ้น​ไหน​เป็น​ของ​คุณหญิง​บ้าง

“นี่ ​ค่ะ สร้อย​ทับทิม กำไล​ทอง​ล้อม​เพชร แล้ว​ก็​แหวน​สาม​วง​นี่​เป็นของ​ดิฉัน​แน่นอน ส่วน​สร้อยทอง​นี่ ไม่​แน่ใจ ​จริงๆว่า เป็น​ของ​ดิฉัน​หรือ​เปล่า” คุณหญิง​ชี้​ให้​ตำรวจ​ดู

“พวก​โจร​ปล้น​เครื่อง​เพชร​เครื่อง​ทอง​ของ​คุณ​ป้า​ไป​ตั้ง​เป็น​หีบๆได้​คืน​มา​แค่​นี้​เอง​เหรอ​คะ” วิชชุ​ดา​บ่น

“ได้ ​คืน​มา​เท่า​นี้​ก็​ถือว่าโชค​ดี​มาก​แล้ว เจ้าทุกข์​บาง​คน​ไม่ได้​ของ​ คืน​ซัก​ชิ้น​ด้วย​ซ้ำ แล้ว​จะ​มา​นั่ง​เสียดาย​ของ​ที่​สูญหาย​ไป​แล้ว​ ทำไม ไม่ได้​ประโยชน์​อะไร”

“เรียบร้อย​แล้ว​ใช่​ไหม​ครับคุณ​ป้า งั้น​เรา​กลับ​กัน​เลย ข้าวของ​พวก​นี้​ตำรวจ​ต้อง​ยึด​ไว้​เป็น​ของกลาง​ก่อน​แล้ว​เดี๋ยว​ผม​จะ​ ให้​ลูกน้อง​ทำ​เรื่อง​ขอรับ​คืน​เอง เชิญ​ครับคุณ​ป้า ผม​มี​ประชุม​ต่อ” วิชา​
ติ​ชวน​ท่าทาง​ร้อนรน

“พี่​ใหญ่​จะ​ไป​ประชุม​ก็​เชิญ​เลย​ ค่ะ เดี๋ยว​วิช​จะ​พา​คุณ​ป้า​กลับ​ไป​เอง เพราะ​จะ​รอ​ดู​หน้า​เสือ​มืดเสีย​ หน่อย” วิชชุ​ดา​พูด​จบ ศ​ยาม​ก็​พรวดพราด​เข้า​มา​ถาม​วิชา​ติ

“พี่​ใหญ่​ครับ ได้​ข่าว​ว่าพี่​ใหญ่​พา​คุณ​ป้า​มา​ดู​ของกลาง​หรือ​ครับ”

“มา​ดู​ของกลาง​แล้ว​ก็​มา​ดู​หน้า​โจร​ที่​ปล้น​บ้าน​คุณ​ป้า​ด้วย​ค่ะ” วิชชุ​ดา​ตอบแทน

“นั่น ​ครับ พวก​โจร​ที่​ปล้น​บ้าน​คุณหญิง ตำรวจ​พา​มา​โน่น​แล้ว” ตำรวจ​นาย​คน​หนึ่ง​บอก ทุก​คน​หัน​ขวับ​มอง​ไป​ด้าน​นอก เห็น​ตำรวจ​คุม​ตัว​โจร​สี่​ห้า​คน​ที่​ถูก​ใส่​กุญแจมือ​เดิน​เรียง​กัน​มา ​เข้าไป​ใน​
คุก​ด้าน​ใน วิชชุ​ดา​ถาม​หา​หัวหน้า​โจร​ที่​ชื่อ​เสือ​มืด ตำรวจ​ปฏิเสธ​ว่า​ไม่​มี

“อ้อ  ลืม​ไป​ว่าเสือ​มืด​ถูก​คุณ​โส​รัตน์​ยิง​ตาย​ไป​แล้ว ก็​ไม่​มี​โจร​ที่​ชื่อ​เสือ​มืด​อยู่​ใน​โลก​นี้​อีก​ต่อ​ไป​แล้ว คน​ที่​ คิด​ร้าย​กับ​คน​อื่น​ไม่​มี​วัน​ได้​ตาย​ดี​ใช่​ไหม​คะคุณ​ป้า แต่​ถ้า​ เสือ​มืด​ยัง​อยู่ ก็​คง​อยู่​อย่าง​ไม่​
มี​ความ​สุข เพราะ​ถูก​วิช​สาปแช่ง​ทุก​คืน​ทุก​วัน วิช​ไป​รอ​ที่​รถ​นะ​คะ” วิชชุ​ดา​เดิน​ออก​ไป

“สงสัย ​นาย​จะ​ฟัง​มา​ผิด​ล่ะ​มั้ง นาย​มืด ท่าทาง​ยาย​วิช​ดู​ไม่​ติดใจ​สงสัย​อะไร​เลย​ที่​โจร​ปล้น​คุณ​ป้า​ไม่​ใช่​ เสือ​มืด อย่าง​นี้​แสดง​ว่า​ความ​ลับ​ยัง​ไม่​แตก ค่อย​สบายใจ​หน่อย” วิชา​ติ​โล่ง

ศ​ยาม​ไม่​คิด​อย่าง​นั้น เขา​รีบ​ตาม​ไป​ขอโทษ​วิชชุ​ดา​และ​จะ​สารภาพ​ความ​จริง แต่​วิชชุ​ดา​รีบ​สวน

“คุณ ​ศ​ยาม​จะ​ขอโทษ​ทำไม​ล่ะ​คะ เสือ​มืด​เป็น​คน​ที่​ทำร้าย​ฉัน ไม่​ใช่​คุณ​ ซัก​หน่อย ฉัน​เข้าใจ​แล้ว​ล่ะ​ค่ะ​ว่า​ทำไม​คุณ​ถึง​ต้อง​ตัด​​ขาด​กับ​ น้อง​ชาย เพราะ​น้อง​ชาย​คุณ​ไม่​มี​ความ​เป็น​ลูกผู้ชาย โกหก​
หลอกลวง​ผู้หญิง​โดย​ไม่​มี​ความ​ละอาย​ใจ​แม้แต่​นิดเดียว”

“คุณ ​มี​สิทธิ์​เต็มที่​จะ​โกรธ​จะ​เกลียด​ผม ผม​ทำ​ผิด​ต่อ​คุณ​จริงๆ ผมก็​ไม่​รู้​ว่าผม​ทำ​เรื่อง​โง่ๆอย่าง​นั้น​ลง​ไป​ได้​ยัง​ไง ผม​จะ​ไม่​ขอ​ให้​คุณ​ยก​โทษ​ให้ ผม​ขอ​เพียง​ให้​คุณ​ปล่อย​วาง​เรื่อง​นี้ ​ไป​ซะ​เถอะ​นะ​ครับ ​คุณ​โกรธ​แค้น​ไป คุณ​ก็​จะ​ไม่​มี​ความ​สุข​เอง ลืม​ เรื่อง​ที่​ผ่าน​มา​แล้ว​เริ่ม​ต้น​ชีวิต​ใหม่​เถอะ​ครับ”

“ฉัน​ก็​ ตั้งใจ​ไว้​อย่าง​นั้น​เหมือน​กัน ฉัน​กำลัง​คิด​จะ​เริ่ม​ต้น​ชีวิต​ใหม่​กับ​คุณ​โส​รัตน์ ฉัน​ตัดสินใจ​ได้​แล้ว ฉัน​จะ​แต่งงาน​กับ​พี่​ชาย​ของ​คุณ” วิชชุ​ดา​ถอด​สร้อย​เสือ​มืด​ออก​แล้ว​ส่ง​คืนให้​ศ​ยาม “ฉัน​ฝาก​คืนให้​เสือ​มืด​ด้วย​นะ​คะ คุณ​ศ​ยาม เป็น​อย่าง​ที่​เสือ​มืด​ เคย​บอก เรา​สอง​คน​เป็น​แค่​คน​แปลก​หน้าที่​โชค​ชะตา​พา​มา​ให้​พบ​กัน​เท่านั้น ไม่​มี​อะไร​มาก​ไป​กว่า​นั้น ต่อ​ไป​นี้​เรา​ต่าง​คน​ต่าง​ไป” วิชชุ​ดา​ยัด​สร้อย​คืนให้​ศ​ยาม​แล้ว​จะ​เดิน​ออก

ศ​ยาม​รีบ​คว้า​ ตัว​ไว้​ตั้งใจ​จะ​บอก​ความ​จริง​ทั้งหมด แต่​ไม่ทัน​ได้​เอ่ย​ปาก​โส​รัตน์​ก็​เดิน​เข้า​มา วิชชุ​ดา​ผละ​ไป​หา​โส​ รัตน์​ขอร้อง​ให้​เขา​พา​เธอ​กลับ​บ้าน

ใน​ระหว่าง​ทาง​โส​รัตน์​ ตัดสินใจ​จะ​บอก​ความ​จริง​กับ​วิชชุ​ดา แต่​วิชชุ​ดา​ชิง​พูด​ขึ้น​ก่อน​ว่า เธอ​ยก​โทษ​ให้​โส​รัตน์​ใน​ทุก​เรื่อง

“คุณ​วิช​รู้​เรื่อง​ทุก​อย่าง​แล้ว​เหรอ​ครับ” โส​รัตน์​ตกใจ​รีบ​หยุด​รถ

“วิช ​ไม่​รู้​หรอก​ค่ะ แต่​ไม่​ว่า​คุณ​โส​รัตน์​จะ​ทำ​ผิด​อะไร วิช​ก็​ยก​โทษ​ให้​ได้​ คุณ​เป็น​คน​ช่วย​ชีวิต​มา​จาก​เงื้อมมือ​เสือ​มืด เป็น​คน​ที่​มี​บุญคุณ​อย่าง​ล้น​เหลือ ชาติ​นี้​ทั้ง​ชาติ​วิช​ก็​คง​จะ​ตอบแทน​บุญคุณ​ไม่​หมด วิช​ซาบซึ้ง​จริงๆนะ​คะ ที่​คุณ​รัก​วิช​ถึง​ขนาด​นี้ คุณ​กล้า​ฝ่าฟัน​อันตราย​ไป​ช่วย​วิช ไม่​มี​ผู้ชาย​คน​ไหน​ใน​โลก​นี้​ที่​จะ​กล้า​หาญ​เท่า​คุณ​อีก​แล้ว วิช​ยอม​แพ้​ใน​ความ​ดี​ของ​คุณ​แล้วล่ะ​ค่ะ วิช​จะ​ไม่​ฝืน​ใจ​ตัว​เอง​อีก​ต่อ​ไป​แล้ว วิช​ตกลง​ยอม​เป็น​แฟน​กับ​คุณ​ค่ะ”  วิชชุ​ดา​พูด​ราวกับ​ท่อง​บท​แล้ว​ฝืน​ยิ้ม

“คุณ​วิช” โส​รัตน์​ดีใจ ​แต่​ก็​อด​รู้สึก​แปลกๆไม่ได้

ooooooo

วิชา ​ติ​นั่ง​จิบ​กาแฟ​อย่าง​ครุ่นคิด เหลือบ​ไป​เห็น​ส​อา​ง​ทิพย์​จะ​ออก​ไป​ข้าง​นอก​ก็​ร้อง​ทัก ศรี​ภรรยา​หัน​มา​บอก​ว่า​จะ​ออก​ไป​ทำ​ธุระ ทำให้​วิชา​ติ​ไม่​พอใจ

“นี่ ​เป็น​สาเหตุ​ที่​คุณ​ไม่​อยาก​มี​ลูก​ใช่​ไหม คุณ​ไม่​อยาก​มี​ภาระ​รับผิดชอบ ไม่​มี​ลูก​คุณ​ก็​ไป​ไหน​มา​ไหน​ได้​ตามใจชอบ ทำ​เป็น​มา​อ้าง​โน้น​อ้าง​นี่ ที่แท้​คุณ​ก็​คิดถึง​แต่​ตัว​เอง”

“คุณ​จะ​คิด​ยัง​ไง​ก็ตาม​ใจ​คุณ” ส​อา​ง​ทิพย์​โกรธ​จะ​เดิน​หนี

“ส​อา​งค์ผม​ถาม​จริงๆ คุณ​จะ​ไม่​ยอม​มี​ลูก​จริงๆ เหรอ” วิชา​ติ​ตาม​มา​ดึง​ตัว​ไว้

“ค่ะ ส​อา​งค์​ไม่​อยาก​มี​ลูก​กับ​คุณ” ส​อา​ง​ทิพย์​เสีย​งเข้ม วิชา​ติ​จ๋อย​เจ็บปวด แล้ว​วี​ร​ชาติ​ก็​เข้า​มา​ขัดจังหวะ เขา​ฟ้อง​วิชา​ติ​ว่า สด​สวย​โกรธ​ที่​เขา​ไม่​ยอม​ย้าย​กลับ​มา​ทำ​งาน​ที่​กระทรวงจึง​หนี​ออก​ จาก​บ้าน

“คุณ​สวย​คง​มี​เหตุผล​ของ​เธอ​มั้ง​คะ” ส​อา​ง​ทิพย์​ออกรับ​แทน

“ถ้า ​คุณ​สวย​มี​เหตุผล​จริงๆ ก็​น่า​จะ​คุย​กับ​นายก​ลาง​ให้​รู้​เรื่อง ไม่​ใช่​หนี​ออก​จาก​บ้าน​มา​อย่าง​นี้ ผู้หญิง​ก็​อย่าง​นี้​แหละ นายก​ลาง เอาแต่ใจ​ตัว​เอง​เป็น​ใหญ่ แก​ไม่​ต้อง​ไป​ตาม​หรอก เมีย​แก​คิด​ได้​เมื่อ​ไหร่ ก็​คง​กลับ​มา​เอง”

“คุณ​กลาง​มี​ที่​ ปรึกษา​ดีๆ​อย่าง​คุณ​ใหญ่​แล้ว ส​อา​ง​ค์คง​ไม่​ต้อง​อยู่​ช่วย​แล้ว​มั้ง​ คะ ตัดสินใจ​ดีๆก่อน​จะ​ทำ​อะไร​ลง​ไป​นะ​คะ ไม่​งั้น​คุณ​กลาง​จะ​เสียใจ​ทีหลัง” ส​อา​ง​ทิพย์​ตัดสินใจ​ไม่​บอก​เรื่อง​สด​สวย ​รีบ​เดิน​ออก​ไป

ศ​ ยาม​มา​รับ​สุด​ถนอม​ออก​ไป​ปิกนิก แต่​สุด​ถนอม​ยัง​เตรียม​ของ​ไม่​เสร็จ คุณ​หลวง​จึง​ออก​มา​นั่ง​คุย​ด้วย พลาง​บอก​เล่า​เรื่องราว​ของ​สุ​มา​น​ต้นเหตุ​ที่​ทำให้​คุณนาย​จินดา​ต้อง​ ผิดใจ​กัน​ให้​ศ​ยาม​ฟัง และ​เตือน​ให้​ศ​ยาม​อยู่​ห่างๆผู้หญิง​คน​นี้​ เอา​ไว้​ อย่า​ได้​ทำ​ผิด​พลาด​อย่าง​เขา

“คุณ​ลุง​ทำ​ผิด​พลาด​ไป​ แล้ว​ก็​จริง แต่​ก็​เริ่ม​ต้น​ใหม่​ได้​นี่​ครับ คุณ​ลุง​เคย​สอน​ผม​อย่า​ได้​ท้อ​ใจง่ายๆ ให้​พิสูจน์​ตัว​เอง​ว่า​มี​ความ​จริงใจ​ต่อ​คุณ​แหวว​แค่​ไหน คุณ​ลุง​ก็​ไม่​ควร​ท้อ​ใจ​เหมือน​กัน พยายาม​อีก​ครั้ง​นะ​ครับ พิสูจน์​ให้​คุณ​ป้า​เห็น​ว่า คุณ​ลุง​รัก​ท่าน​มาก​แค่​ไหน” ศ​ยาม​ให้​กำลังใจ

“ขอบคุณ​นะ คุณ​ศยาม” พิศาล​ตบ​ไหล่​ศ​ยาม​อย่าง​ขอบคุณ แล้ว​หัน​ไป​บอก​สุด​ถนอม​ที่​เดิน​ออก​มา “ไม่​ต้อง​ห่วง​พ่อ ลูกไป​เที่ยว​ให้​สนุก ไป”

“เรา​ไป​ก่อน​นะ​ครับคุณ​ลุง” ศ​ยาม​ไหว้​ลา แล้ว​พา​สุด​ถนอม​เดิน​ออก​ไป

ooooooo

ศ ​ยาม​กับ​สุด​ถนอม​นั่ง​อยู่​ด้วย​กัน​บน​สนาม​หญ้า​ใต้​ร่ม​ไม้​ใหญ่ หญิง​สาว​สาละวน​กับ​การ​จัด​เตรียม​อาหาร ศ​ยาม​มอง​สุด​ถนอม​อย่าง​ครุ่นคิด​ก่อน​ขยับ​เข้าไป​จับ​มือ​เอ่ย​ว่า

“คุณ​แหวว แต่งงาน​กับ​ผม​นะ​ครับ”

“แหวว แหวว​ยัง​ไม่​พร้อม​ค่ะ”

“คุณ​แหวว​ไม่​พร้อม​เรื่อง​อะไร​ครับ หรือ​ว่า​ยัง​ไม่​แน่ใจ​ใน​ตัว​ผม”

“แหว ว​แน่ใจ​ใน​ตัว​คุณ​ศ​ยาม​ค่ะ แต่​แหวว​ไม่​แน่ใจ​ตัว​เอง เออ คือ​ตอน​นี้​แหวว​ยัง​ไม่​อยาก​จะ​คิดถึง​เรื่อง​นี้ ขอ​เวลา​อีก​ซัก​ หน่อย​ได้​ไหม​คะ ขอ​ให้​​แหวว​ช่วย​คุณ​พ่อคืนดี​กับ​คุณ​แม่​ได้​ซะ​ก่อน แล้ว​เรา​ค่อย​มา​คุย​เรื่อง​แต่งงาน”

“คุณ​แหวว​อย่า​กังวล​เรื่อง​ นี้​ให้​มาก​ไป​เลย​ครับ สามี​ภรรยา​ทะเลาะ​กัน​เดี๋ยว​ก็​คืนดี​กัน  ​ที่​ ตอน​นี้​คุณ​ป้า​ไม่​ยอม​คืนดี​ด้วย​ง่ายๆเพราะ​ต้องการ​ให้​บทเรียน​คุณ​ ลุง อีก​ไม่​นาน​หรอก​ครับ ท่าน​ทั้ง​สอง​ก็​จะ​กลับ​มา​เหมือน​เดิม”

“คุณ ​พ่อ​กับ​คุณ​แม่​ไม่​เคย​ทะเลาะ​กัน​รุนแรง​อย่าง​นี้​เลย​นะ​คะ แหวว​ไม่​ คิด​ว่าเรื่อง​จะ​จบ​ลง​ง่ายๆ ที่​บ้าน​มี​แต่​ความ​ตึงเครียด แหวว​ไม่​มี​ ใจ​จะ​คิด​เรื่อง​ตัว​เอง​หรอก​ค่ะ”

“คุณ​แหวว​ไม่​อยาก​แต่งงาน​กับ​ผม​หรือ​เปล่า​ครับ”

“แล้ว ​คุณ​ศ​ยาม​ล่ะ​คะ ทำไม​ถึง​ต้อง​รีบ​ร้อน​ขอ​แหวว​แต่งงาน​ใน​ตอน​นี้​ ด้วย” สุด​ถนอม​กับ​ศ​ยาม​มอง​หน้า​กัน​ราวกับ​จะค้น​หาความ​รู้สึก​ของ​อีก​ฝ่าย

ใน ​ระหว่าง​ที่สุด​ถนอม​กำลัง​รอ​คำ​อธิบาย​จาก​ศ​ยาม โส​รัตน์​ก็​มา​หา​วิชชุ​ดา​ที่​บ้าน เด๋อ​เข้า​มา​กันท่า แต่​สุดท้าย​ก็​ โดน​วิชชุ​ดา​ไล่​ไป​เล่น​ข้าง​นอก โส​รัตน์​หัน​ไป​มอง​ไม่​เห็น​เด๋อ​แล้ว​ก็​รีบ​ทำเวลา

“ผม​รู้นี่​ อาจจะ​เร็ว​เกินไป แต่​ผม​ไม่​อยาก​จะ​รอ​อีก​แล้ว​ล่ะ​ครับ ผม​รัก​น้อง​ วิช​ครับ รัก​ตั้งแต่​ครั้ง​แรก​ที่​เรา​ได้​พบ​กัน จนถึง​วัน​นี้​ความ รู้สึก​ของ​ผม​ก็​ไม่​เคย​เปลี่ยน ​ผม​รัก​น้อง​วิช​มาก มาก​กว่า​ชีวิต​ของ​ผม​เอง ผม ผม​อยาก​ได้​น้อง​วิช​มา​เป็น​ภรรยา​ของ​ผม น้อง​วิช​แต่งงาน​กับ​ผม​นะ​ครับ” โส​รัตน์​ยื่น​แหวน​ให้ กลั้นใจ​รอ​คำ​ตอบ

วิชชุ​ดา​นิ่ง​ฟัง​อย่าง​สงบ​เกิน​ปกติ เธอ​ไม่​รับ​แหวน​อ้าง​ว่า “วิช​คง​ให้​คำ​ตอบ​กับ​คุณ​ไม่ได้”

“ผม​นึก​แล้ว​ว่าน้อง​วิช​จะ​ต้อง​ปฏิเสธ​ผม ผม​เข้าใจ​ครับ” โส​รัตน์​จ๋อย

“วิช ​ไม่ได้​ปฏิเสธ​คุณ​โส​รัตน์​นะ​คะ ที่​วิช​บอก​ว่า​วิช​ให้​คำ​ตอบ​ไม่ได้  เพราะ​เรื่อง​แต่งงาน​เป็น​เรื่อง​ใหญ่ วิช​ตัดสินใจ​เอง​ไม่ได้ วิช​คง​ ต้อง​ให้​พี่​ใหญ่​เป็น​คน​ตัดสินใจ​ค่ะ ไม่​ว่า​พี่​ใหญ่​ตัดสินใจ​ยัง​ไง  วิช​ก็​จะ​ทำ​ตาม​ค่ะ​  วิช​เป็น​เด็ก​ก็​ต้อง​เคารพ​การ​ตัดสินใจ​ของ​ ผู้ใหญ่ ถูกต้อง​ไหม​คะ”

โส​รัตน์​ตะลึง ​มอง​วิชชุ​ดา​อย่าง​ไม่​อยาก​เชื่อ ขณะ​ที่​ศ​ยาม​ตัดสินใจ​บอก​กับ​สุด​ถนอม​ว่าถ้า​เธอ​ยัง​ไม่​พร้อม​ก็​ไม่​เป็นไร

“แล้ว​คุณ​ศ​ยาม​พร้อม​ที่​จะ​แต่งงาน​กับ​แหวว​จริงๆ เหรอ​คะ”

“ผม​รู้​ครับ​ว่า ผม​ควร​จะ​สร้าง​ฐานะ​ให้​มั่นคง​กว่า​นี้”

“แหว ว​ไม่ได้​หมาย​ถึง​ฐานะ​หรือ​หน้าที่​การ​งาน​ของ​คุณ​ศ​ยาม แหวว​อยาก​รู้​ว่า​ใจ​ของ​คุณ​พร้อม​ที่​จะ​ใช้​ชีวิต​กับ​แหวว​จริงๆเหรอ​ คะ”

“ใจ​ของ​ผม​พร้อม​มา​ตั้ง​นาน​แล้ว​ล่ะ​ครับ คุณ​แหวว​ต่างหาก​ที่​ดูเหมือน​จะ​มี​อะไร​อยู่​ใน​ใจ ผม​พูด​ถึง​เรื่อง​ของ​เรา​ที​ไร คุณ​ก็​ชอบ​เปลี่ยน​เรื่อง​ทุกที”

“คุณ​ศ​ยาม​คิดมาก​ไป​เอง​มั้ง​คะ”

“ผม​รู้สึก​ว่า คุณ​แหวว​เปลี่ยน​ไป”

“ก็ ​แหวว​ได้​ออก​ไป​ทำ​งาน​ข้าง​นอก ได้​ประสบการณ์​ใหม่ๆ แหวว​ก็​ต้องโต​ขึ้น คิด​อะไร​ได้​มาก​ขึ้น​เป็น​ธรรมดา แต่​ความรู้สึก​ของ​แหวว​ที่​มี​ต่อ​คุณ​ยัง​เหมือน​เดิม​ค่ะ” สุด​ถนอม​พูด​ไม่​เต็มปาก​นัก

“ถ้า​อย่าง​นั้น​เรา​แต่งงาน​กัน​เถอะ ​ครับ เรา​หมั้น​กัน​ไว้​ก่อน​ก็ได้ แล้ว​คุณ​แหวว​พร้อม​เมื่อ​ไหร่​เรา​ค่อย​แต่งงาน​กัน​นะ​ครับ”

“ขอ​แหวว​เรียน​คุณ​พ่อคุณ​แม่​ให้​ทราบ​ก่อน​นะ​คะ แล้ว​เรา​ค่อย​คุย​เรื่อง​นี้​กัน​อีก​ครั้ง”

“หมายความ​ว่า คุณ​แหวว​ตอบ​ตกลง​ใช่​ไหม​ครับ” ศ​ยาม​รีบ​รวบรัด

สุด​ถนอม​จำ​ต้อง​พยัก​หน้า​รับ ศ​ยาม​จับ​มือ​สุด​ถนอม​ไว้​อย่าง​ดีใจ​แกม​โล่ง​ใจ​เหมือน​แก้​ปัญหา​ไป​ได้

ooooooo

ศ ​ยาม​กลับ​ไป​บอก​ข่าว​ดี​กับ​โส​รัตน์​ว่า​เขา​จะ​หมั้น​กับ​สุด​ถนอม โส​รัตน์​ดีใจ​ด้วย​และ​บอก​ข่าว​ดี​ของ​ตัว​เรื่อง​วิชชุ​ดา​ตอบ​ตกลง​ แต่งงาน​กับ​เขา​แล้ว แต่​เขา​ยัง​ไม่​แน่ใจ​นัก เพราะ​เธอ​ตกลง​ง่าย​เกินไป​จน​น่า​สงสัย ศ​ยาม​อึ้ง​ไป​แล้ว​รีบ​ขอตัว​ไป​หา​นม​ค​ล้า​ม

นม​ค​ล้า​ม​รู้​ว่า​ ศ​ยาม​จะ​หมั้น​กับ​สุด​ถนอม​ก็​อด​เตือน​ไม่ได้ เพราะ​รู้​ว่า​ศ​ยาม​ต้องการ​แต่งงาน​เพื่อ​หนี​ปัญหา แต่​ศ​ยาม​ยัง​ปากแข็ง​บอก​ว่า​เขา​รัก​สุด​ถนอม​จริงๆ นม​คล้าม​จน​ใจ​เปลี่ยน​ไป​ถาม​ว่า ได้​ปรับ​ความ​เข้าใจ​กับ​วิชชุ​ดา​หรือ​ยัง

“ไม่​จำเป็น​หรอก​นม คุณ​วิช​ยอม​แต่งงาน​กับ​พี่​โส​รัตน์​แล้ว แสดง​ว่า​เธอ​ไม่ได้​ติดใจ​เอา​ความ​อะไร​แล้ว”

“คุณ ​ก็​เลย​ตัดสินใจ​จะ​แต่งงาน​กับ​คุณ​แหวว​เพื่อ​ให้​หมด​เรื่อง​หมด​ราว จะ​ได้​ไม่​ต้อง​ไป​รับ​รู้​เรื่อง​คุณ​วิช​อีก​ใช่​ไหม​ล่ะ​คะ” นม​ค​ล้า​ม​ถาม​โดน​ใจ

สุ​มา​นก​ลับ​มา​จาก​ช็อปปิ้ง​ได้ยิน​เข้า​ พอดี เธอ​รีบ​ถาม​ว่า​ใคร​จะ​แต่งงาน นม​ค​ล้า​ม​หมั่นไส้​ตอบแทน​ว่า ศ​ยาม​จะ​แต่งงาน​กับ​สุด​ถนอม ศ​ยาม​เห็น​ท่า​ไม่​ดี​รีบ​ลุก​หนี แต่​สุ​มา​น​ตาม​มา​คาดคั้น ศ​ยาม​จึง​ต้อง​ยืนยัน​ว่า ​เขา​จะ​แต่งงาน​กับ​สุด​ถนอม สุ​มา​น​อิจฉา​ใส่ไฟ​ว่า​สุด​ถนอม​ไม่ได้​เป็น​คน​ดี​อย่าง​ที่​ศ​ยาม​คิด เพราะ​เธอ​เห็น​สุด​ถนอม​มา​ขลุก​อยู่​ที่​บ้าน​ศ​ยาม​กับ​โส​รัตน์​สอง​ต่อ สอง​เป็น​วันๆ ตอน​ที่​ศ​ยาม​กับ​นม​คล้าม​ไม่​อยู่ แต่​
ศ​ยาม​ไม่​สน​เดิน​หนี​ไป

ด้าน ​ฤ​ทธิ​รงค์​เมื่อ​รู้​ว่า​วิชชุ​ดา​จะ​แต่งงาน​กับ​โส​รัตน์​ก็​รีบ​ค้าน และ​ยุ​ให้​เธอ​บอก​ทุก​คน​ว่า​รู้ความ​จริง​หมด​แล้ว แต่​วิชชุ​ดา​ไม่​ยอม อ้าง​ว่า​กำลัง​รอ​ดูใจ​ใคร​บาง​คน​อยู่ เพราะ​อยาก​รู้​ว่า​เขา​จะ​ทำ​อย่างไร​ต่อ​ไป

“วิช​หมาย​ถึง​ใคร​เห รอ คง​ไม่​ใช่​พี่​ใหญ่​แน่ เพราะ​พี่​ใหญ่​ ยัง​ไม่​รู้​เรื่อง​อะไร​เลย ใคร​คน​นั้น​ที่​วิช​หมาย​ถึง​คง​ต้อง​เป็น​คน​ที่​มี​ความ​สำคัญ​กับ​วิช​ มากๆ ไม่​งั้น​วิช​คง​ไม่​ตัดสินใจ​ทำ​เรื่อง​โง่ๆอย่าง​นี้​หรอก​ใช่​ไหม​วิช” ฤ​ทธิ​รงค์​จ้อง​หน้า​จับผิด วิชชุ​ดา​หลุดปาก​บอก​ชื่อ​เสือ​มืด​ออก​ไป

“เสือ ​มืด วิช​หมาย​ถึง​คุณ​ศ​ยาม​เหรอ นี่​วิช​กับ​คุณ​ศ​ยาม มิน่า​ล่ะ วิช​ถึง​ได้​เป็น​ห่วง​เสือ​มืด​มากๆ” ฤ​ทธิ​รงค์​เริ่ม​เข้าใจ​ความรู้สึก​ของ​วิชชุ​ดา​ที่​มี​ต่อ​ศ​ยาม

ooooooo

ส ​อา​ง​ทิพย์​แวะ​มา​เยี่ยม​สด​สวย​ที่​บ้าน​คุณหญิง​สม​สวาท แต่​พอ​เห็น​สด​สวย​นั่ง​เช็ดน้ำ​ตา​รอ​วิชา​ติ​มา​รับ ก็​เห็นใจ​จึง​เข้าไป​ปรึกษา​คุณหญิง​ว่า จะ​ช่วย​สด​สวย​อย่างไร​ดี

“ก็ ​อยู่​ที่​เธอ​อยาก​จะ​ให้​ผัว​เมีย​ดี​กัน​หรือ​ว่า​เลิก​กัน ถ้า​อยาก​จะ​ให้​เลิก​กัน​เธอ​ก็​ปล่อย​ให้​ตาก​ลาง​ไม่​รู้​เหนือ​รู้​ใต้​ ต่อ​ไป” สม​สวาท​ทิ้งท้าย​แล้ว​ลุก​เดิน​ออก​ไป ส​อา​ง​ทิพย์​หัน​ไป​มอง​สด​สวย​อย่าง​คิด​หนัก

เป็น​เวลา​เดียว​กับ ​ที่​หลวง​พิศาล​กำลัง​คิด​หนัก​เช่น​กัน เพราะ​ถูก​คุณนาย​จินดา​เข้าใจ​ผิด​อีก​รอบ เรื่อง​สร้อย​เพชร​ที่​ซ่อน​อยู่​ใน​ห้อง​นอน คุณนาย​แผด​เสียง​ใส่​หลวง​พิศาล​ด้วย​ความ​โกรธ เพราะ​คิด​ว่า​หลวง​พิศาล​เตรียม​ไว้​ให้​สุ​มา​น คุณ​หลวง​ตกใจ​กลัว​ไม่​กล้า​พูด​ความ​จริง จึง​ต้อง​มา​สารภาพ​กับ​สุด​ถนอม​แทน

“พ่อ​ไม่ได้​ซื้อ​สร้อย​ให้​สุ ​มา​น สร้อย​เส้น​นั้น​พ่อ​ซื้อ​ให้​แม่​ของ​ลูก พ่อ​ตั้งใจ​จะ​ให้​เค้า​เป็น​ของขวัญ​วัน​เกิด พ่อ​ซื้อ​ไว้​นาน​แล้ว​ก่อน​ที่​จะ​เกิด​เรื่อง​แม่​สุ​มา​น​นี่​อีก พ่อ​อุตส่าห์​ซ่อน​ไว้​ดิบดี แม่​เค้า​ก็​อุตส่าห์​ไป​เจอให้​มัน​เป็น​เรื่อง​ขึ้น​มา​อีก นี่​ลูก​คง​ไม่​เชื่อ​พ่อ​ล่ะ​ซิ ตอน​นี้​พ่อ​เป็น​คน​ไม่​น่า​เชื่อถือ​ใน​สายตา​ลูก​ไป​แล้ว​นี่”

“แหว ว​เชื่อ​คุณ​พ่อ​ค่ะ แต่​คุณ​แม่​คง​ไม่​เชื่อ​แน่ๆ เพราะ​คุณ​แม่​หมด​ความ​ไว้เนื้อเชื่อใจ​คุณ​พ่อ​แล้ว คุณ​พ่อ​จะ​ต้อง​ทำให้​ท่าน​เห็น​ว่า คุณ​พ่อ​รัก​คุณ​แม่​ไม่​เปลี่ยนแปลง” สุด​ถนอม​แนะนำแล้ว​คิด​หา​วิธี​ให้​พ่อ​กับ​แม่​คืนดี​กัน

สุด​ ถนอม​วาง​แผน​จัด​งาน​วัน​เกิด​ให้​คุณนาย​จินดา โดย​มี​ โส​รัตน์ ศ​ยาม และ​วิชชุ​ดา​เป็น​ผู้​ช่วย ทั้งหมด​มา​ประชุม​วาง​แผน​กัน​ที่​บ้าน​โส​รัตน์ เพราะ​งาน​นี้​เป็น​ความ​ลับ​สุด​ยอด วิชชุ​ดา​กับ​ศ​ยาม​ต้อง​มา​เผชิญหน้า​กัน​อีก​ครั้ง วิชชุ​ดา​แกล้ง​ทำ​หวาน​ใส่​โส​รัตน์​เพื่อ​ประชด​ศ​ยาม ศ​ยาม​เห็น​แล้ว​ก็​อึ้ง ส่วน​สุด​ถนอม​ก็​แอบ​จ๋อย

“ขนม​เค้ก​นี่​ อร่อย​จัง​เลย คราว​หลัง​น้อง​วิช​คง​ต้อง​ทำ​มา​ให้​ผม​กิน​บ่อยๆแล้ว​ล่ะ​ครับ” โส​รัตน์​ยิ้ม​ปลื้ม​ที่​วิชชุ​ดา​คอย​เอาใจ

“ขนม​เค้ก​นี่​ฝีมือ​ คุณ​แหวว​ต่างหาก​ล่ะ​คะ คุณ​โส​รัตน์​ชม​ผิด​คน​แล้ว​ล่ะ​ค่ะ คุณ​โส​รัตน์​ชอบ​มาก​ขนาด​นี้ สงสัย​วิช​ต้อง​ไป​เรียน​ทำ​ขนม​กับ​คุณ​แหวว​แล้ว​ล่ะ​ค่ะ” วิชชุ​ดา​ทำ​ฉอเลาะ

ศ​ยาม​ชัก​หมั่นไส้​เข้า​มา​ขัดจังหวะ “สรุป​เรื่อง​งาน​วัน​เกิด​ของ​คุณ​ป้า เรา​ทำ​ตาม​ที่​คุย​กัน​ไป​เมื่อกี้​นะ​ครับ พี่​โส​รัตน์​กับ

คุณ​วิช​รับผิดชอบ​เรื่อง​อาหาร ส่วน​ผม​จะ​รับผิดชอบ​เรื่อง​สถาน​ที่​เองทุก​อย่าง​ต้อง​เป็น​ไป​ตาม​กำหนด​เวลา​นะ​ครับ”

“แล้ว​แหวว​ไม่​ต้อง​ทำ​อะไร​เลย​เหรอ​คะ แหวว​น่า​จะ​ช่วย​อะไร​ได้​บ้าง​นะ​คะ   แหวว​รู้สึก​เหมือน​ตัว​เอง​ไม่​มี​ประโยชน์​เลย”

“คุณ ​แหวว​มี​หน้า​ที่​ดูแล​คุณ​ป้า แล้ว​ก็​ซักซ้อม​กับ​คุณ​ลุง​ให้​ทำ​ตาม​แผนการ​ของ​เรา​ให้​ดี​หน้าที่​นี้ ​เป็น​หัวใจ​ของ​งาน​นี้​เลย​นะ​ครับ​ คุณ​แหวว​เป็น​ผู้หญิง​ที่​มี​คุณ​ค่า​สำหรับ​ผม​เสมอ อย่า​พูด​ว่า​ตัว​เอง​ไม่​มี​ประโยชน์​อีก​นะ​ครับ” ศ​ยาม​กุม​มือ​สุด​ถนอม​ไว้

วิชชุ​ดา​เหล่​มอง โส​รัตน์​แซวศ​ยาม​ที่​หวาน​ได้​ตลอด แล้ว​หัน​มา​ชวน​วิชชุ​ดา​กลับ แต่​นึก​ได้​ว่า​ต้อง​ไป​ส่ง​ท่าน​ผู้​การ​ที่​สนาม​บิน​จึง​ขอ​ให้​ศ​ยาม​ ไป​ส่ง​วิชชุ​ดา​ที่​บ้าน​แทน วิชชุ​ดา​จะ​ขอ​กลับ​เอง แต่​สุด​ถนอม​ไม่​ยอม​บังคับ​ให้​วิชชุ​ดา​ไป​ด้วย​กัน

ooooooo

ใน ​ระหว่าง​ทาง​ ศ​ยาม​พยายาม​แสดง​ให้​วิชชุ​ดา​เห็น​ว่า เขา​กับ​สุด​ถนอม​รัก​กัน​มาก​เพราะ​อยาก​ให้​เธอ​หัน​ไป​สนใจ​โส​รัตน์ วิชชุ​ดา​เจ็บใจ​จึง​แกล้ง​ว่า​ประชด​กับ​สุด​ถนอม​ที่​หัน​มา​ขอ​ความ​เห็น ​ว่า  เธอ​ควร​เชื่อ​ศ​ยาม​ดี​ไหม

“เชื่อ​เถอะ​ค่ะ คุณ​แหวว เพราะ​ลูกผู้ชาย​อย่าง​คุณ​ศ​ยาม​คง​ไม่​โกหก​แน่”

หลัง จาก​ส่ง​สุด​ถนอม​เข้า​บ้าน​แล้ว ศ​ยาม​ก็​บังคับ​ให้​วิชชุ​ดา​เปลี่ยน​มา​นั่ง​คู่​กับ​เขา​ที่​เบาะ​หน้า วิชชุ​ดา​จำ​ใจ​ทำ​ตาม​พลาง​พูด​แขวะ​เรื่อง​ศ​ยาม​ปลอม​เป็น​เสือ​มืด​ไป​ จับ​ตัว​เธอ​และ​ท้า​ให้​บอก​เรื่อง​นี้​กับ​สุด​ถนอม

“ผม​ไม่​ จำเป็น​ต้อง​บอก​คุณ​แหวว​ทุก​เรื่อง ถ้า​คุณ​อยาก​จะ​บอก​เรื่อง​นี้​กับ​คุณ​แหวว​ก็​เชิญ​เลย ผม​อธิบาย​ให้​คุณ​แหวว​เข้าใจ​ได้​แน่”

“คุณ​จะ​อธิบาย​ว่า​ยัง​ไง”

“ผม ​จะ​บอก​คุณ​แหวว​ว่า ผม​ทำ​ทุก​อย่าง​ลง​ไป​ก็​เพื่อ​พี่​โส​รัตน์ ผม​ไม่ได้​ทำ​ผิด​อะไร​ต่อ​ให้​ผม​ย้อน​เวลา​กลับ​ไป​ได้ ผม​ก็​จะ​ทำ​เหมือน​เดิม”

“คุณ​ศ​ยาม คุณ​เป็น​คน​ที่​ไม่​มี​ความ​ละอาย​ใจ​เลย​จริงๆ” วิชชุ​ดา​มอง​ศ​ยาม​อย่าง​โกรธ​มาก

รถ ​แล่น​มา​เข้า​มา​จอด​ที่​หน้า​บ้าน วิชชุ​ดา​ลง​จาก​รถ​อย่าง​รวดเร็ว ศ​ยาม​ตาม​มา​ขวาง​ไว้​ถาม​ว่า เขา​ทำ​อะไร​ผิด​ทำไม​วิชชุ​ดา​ถึง​โกรธ

“ถ้า​คุณ​คิด​ว่า สิ่ง​ที่​คุณ​ทำ​กับ​ฉัน มัน​ไม่​ผิด เรา​ก็​ไม่​ต้อง​มา​พูด​กัน​แล้ว”

“ก็​ผม​นึก​ไม่​ออก​จริงๆว่า  ผม​ทำ​ผิด​อะไร   ถ้า​หากไม่มี​

เสือ ​มืด คุณ​กับ​พี่​โส​รัตน์​จะ​รัก​กัน​จน​ตกลง​แต่งงาน​กัน​เหรอ​ครับ คุณ​วิช​ครับ ลืม​เรื่อง​ที่​เกิด​ขึ้น​ใน​ป่า​ซะ​เถอะ​ครับ ผม​เอง​ก็​จะ​ลืม​เหมือน​กัน”

“คุณ​จะ​ลืม​ได้​จริงๆเหรอ​คะ คุณ​ศ​ยาม คุณ​ลืม​ได้ แต่​ฉัน​ลืม​ไม่ได้ ฉัน​จะ​ลืม​คน​ที่​ช่วย​ชีวิต​ฉัน​ไว้​ได้​ยัง​ไง ถ้า​หาก​คุณ​ไม่​อยาก​ให้​ฉัน​จดจำ​เสือ​มืด​ไว้ คุณ​ก็​ควร​ทำตัว​เป็น​โจร​ใจ​ทราม​ให้​ตลอด ไม่​ใช่​มา​ทำ​ดี​กับ​ฉัน​คอย​เป็น​ห่วง​เป็น​ใย​ฉัน ทำให้​ฉัน​รู้สึก​ดี​ด้วย​แล้ว​คุณ​ก็​มา​ทำลาย​ความรู้สึก​ดีๆที่​ฉัน​มี​ ต่อ​คุณ​ซะ​เอง”

“ผม​ทำ​ดี​กับ​คุณ​ก็​เพราะว่า ​ผม​ทำ​ตาม​หน้าที่​เท่านั้น”

“แล้ว ​ที่​คุณ​สัญญา​ว่า คุณ​จะ​ปกป้อง​ฉัน​ด้วย​ชีวิต คุณ​ให้​สร้อย​ฉัน แล้ว​คุณ​ก็” “เกือบ​จะ​จูบ​คุณ คุณ​ก็​เลย​อยาก​รู้​ว่า ผม​รู้สึก​อะไร​ด้วย​หรือเปล่า” ศ​ยาม​ดึง​วิชชุ​ดา​เข้า​มาก​อด​แน่น แต่​พอ​รู้สึก​ตัว​ก็​รีบ​ปล่อย​มือ​เอ่ย​ว่า “คำ​ตอบ​ก็​คือ ไม่ ผม​ไม่ได้​รู้สึก​อะไร​กับ​คุณ​เลย แต่ถ้า​หาก​จะ​ให้​หาย​สงสัย​จริงๆล่ะ​ก็” ศ​ยาม​ดึง​วิชชุ​ดา​มา​ใกล้​ทำเหมือน​จะ​จูบ​เพื่อ​ทดสอบ​ความรู้สึก วิชชุ​ดา​ตบ​หน้า​ศ​ยามฉาดใหญ่

“อย่า​มา​เล่น​สนุก​กับ​ความรู้สึก​ ของ​คน​อื่น   ฉัน​เข้าใจ​แล้ว  ฉัน​ไม่​มี​ความ​หมาย​อะไร​กับ​คุณ​เลย คุณ​ก็​ไม่​มี​ความหมาย​กับ​ฉัน​แล้ว​เหมือน​กัน”  วิชชุ​ดา​วิ่ง​ร้องไห้​ออก​ไป

วิชา​ติ​เห็น​น้อง​สาว​วิ่ง​สวน​ทาง​เข้า​มา​ท่าทาง​แปลกๆ ก็​เดิน​ออก​ไป​ดู​หน้า​บ้าน เห็น​ศ​ยาม​ยืน​อึ้ง​คอตก​ก็​ร้อนตัวโวยวาย

“ยาย​วิช​ต้อง​รู้ความ​จริง​แล้ว​แน่ ตาย​ล่ะ ทำ​ยัง​ไง​ดี​ล่ะ​ทีนี้ อย่าง​นี้​ยาย​วิช​ไม่​ยอม​แต่งงาน​กับ​โส​รัตน์​แน่ๆ ไม่​ซิ ถ้า​ยาย​วิช​รู้ความ​จริง​แล้ว​ก็​จะ​ต้อง​มา​เล่น​งาน​ฉัน​เป็น​คน​แรก นี่​ไม่​พูด​อะไร​เลย​ซัก​คำ ตกลง​ยาย​วิช​เป็น​อะไร​แน่​วะ”

“ผม​ก็​ไม่​รู้​เหมือน​กัน​ครับ ไม่​ต้อง​ห่วง​นะ​ครับ​พี่​ใหญ่ ผม​ช่วย​มา​ตั้งแต่​แรก​แล้ว ผม​ก็​จะ​ช่วย​ต่อ​ไป​จนกว่า​คุณ​วิช​จะ​แต่งงาน​กับ​พี่​โส​รัตน์ ไม่​ว่า​จะ​ทำให้​คุณ​วิช​เกลียด​ผม​แค่​ไหน​ก็ตาม ผม​ก็​จะ​ไม่​ล้มเลิก​ความ​ตั้งใจ” ศ​ยาม​เดิน​ไป​ที่​รถ​แล้ว​ขับ​ออก​ไป​ วิชา​ติ​มอง​ตาม​งงๆ

ooooooo

ส​อา​ง​ทิพย์​ยอม​บอก​วี​ร​ชาติ​ว่า สด​สวย​อยู่​ที่​บ้าน​สวน​กับ​คุณหญิง​สม​สวาท วี​ร​ชาติ​รีบ​ตาม​ไป​ง้อ วิชาติ​ตาม​น้อง​มา​ด้วย หัน​มา​แขวะ แต่​ส​อา​ง​ทิพย์​ไม่​โต้ตอบ เธอ​เข้าไป​ดึง​แขน​สด​สวย​ที่​จะ​เดิน​หนี

“คุณ​สวย​คะ อย่า​โกรธ​ส​อา​งค์​นะ​คะ​ที่​พา​คุณ​กลางมา​ที่​นี่ ส​อา​งค์อ​ยาก​ให้​คุณ​สวย​กับ​คุณ​กลาง​ได้​ปรับ​ความ​เข้าใจกัน”

“เป็น​ผัว​เป็น​เมีย​กัน มี​ปัญหา​อะไร​ก็​ต้อง​หัน​หน้า​ปรึกษา​กัน ช่วย​กัน​แก้​ปัญหา ไม่​ใช่​วิ่ง​หนี​ปัญหา แม่​สวย คิด​ให้​ดีๆ เธอ​กับ​ตาก​ลาง​รัก​กัน​อยู่​ด้วย​กัน​มา​ตั้ง​กี่​ปี แล้ว​จะ​เลิก​กัน​ด้วย​ปัญหา​แค่​นี้​เหรอ” คุณหญิง​สม​สวาท​เตือน

สด​สวย​มอง​วี​ร​ชาติ พลาง​ตัดสินใจ​ยอม​ออก​ไป​คุยด้วย วี​ร​ชาติ​ขอโทษ​สด​สวย​และ​รับปาก​ว่า​จะ​ลอง​คุย​กับ​ผู้ใหญ่​ดู​เพื่อ​หา​ทาง​กลับ​มา​ทำ​งาน​ที่​กรุงเทพฯ

“คุณ​ยอม​ทำ​ตาม​ที่​สวย​ขอร้อง​เพราะ​อะไร​คะ เพราะ​สวย​ท้อง​ใช่​ไหม” สดสวย​น้อยใจ

“คุณ​สวย คุณ​ท้อง​เหรอ​ครับ” วี​ร​ชาติ​ตะลึง

“คุณ​ไม่​รู้​ว่า​สวย​ท้อง​เหรอ​คะ สวย​นึก​ว่า​คุณ​ส​อา​งค์บอก​คุณ​แล้ว​ซะ​อีก”

“คุณ​ส​อา​งค์​ไม่ได้​บอก​ครับ ผม​ไม่​รู้​จริงๆว่า​คุณ​ท้อง เรา​จะ​มี​ลูก​ด้วย​กัน ผม​ดีใจ​จน​พูด​ไม่​ออก​เลย​นะ​เนี่ย” วี​ร​ชาติ​ดึง​สด​สวย​เข้า​มาก​อด​พลาง​อธิบาย “เกิด​น้ำ​ท่วม​ใหญ่​ที่​ปากน้ำโพ ผม​ลง​มา​ไม่ได้​จริงๆ ใจ​ผม​เป็น​ห่วง​คุณ​จน​ไม่​เป็น อัน​ทำ​งาน​เลย พอ​ผม​ต้อง​อยู่​คน​เดียว​ผม​ก็​รู้​ว่า ผม​ขาด​คุณ​ไม่ได้ ผม​บอก​ตัว​เอง​ว่า ต่อ​ไป​นี้​ไม่​ว่า​คุณ​จะ​ต้องการ​อะไร ผม​จะ​ยอม​ทำ​ตามใจ​ทุก​อย่าง วัน​นี้​ผม​ต้อง​พา​แม่​ของ​ลูก​ผม​กลับ​ไป​
ด้วย​ให้​ได้” วี​ร​ชาติ​กับ​สด​สวย​ยิ้ม​ให้​กัน

ส​อา​ง​ทิพย์​เห็น​วี​ร​ชาติ​คืนดี​กับ​สด​สวย​กัน​ก็​สบายใจ วิชา​ติ​เดิน​เข้า​อ้อน​ขอ​ปรับ​ความ​เข้าใจ​กับ​ส​อา​ง​ทิพย์​บ้าง ส​อา​ง–​ทิพย์​จึง​ถาม​เรื่อง​การ​มี​ลูก​และ​ความ​รัก​ที่แท้​จริง

“ถาม​อะไร​อย่าง​นั้น ไม่​ว่า​คุณ​จะ​ตัดสินใจ​ยัง​ไง ผม​ก็​รัก​คุณ​นะ​ส​อา​งค์ ผม​ไม่ได้​แต่งงาน​กับ​คุณ​เพราะ​อยาก​ได้​คุณ​มา​เป็น​แม่บ้าน​ให้ แต่​ผม​อยาก​ให้​คุณ​มา​เป็น​คู่ชีวิต​คู่คิด​ที่​จะ​ก้าว​ไป​พร้อมๆกัน”

“ส​อา​ง​ค์คง​ต้อง​ขอ​เวลา​อีก​ซัก​หน่อย​นะ​คะ ส​อา​งค์​ไม่​แน่ใจ​ว่า คุณ​จะ​ทำได้​อย่าง​ที่​พูด​หรือ​เปล่า ถ้า​คุณ​ทำได้​จริงๆ ส​อา​งค์​ก็​อาจจะ​ยอม​มี​ลูก​กับ​คุณ​ก็ได้  อาจจะ​นะ​คะ  แค่​อาจจะ”

ส​อา​ง​ทิพย์​อมยิ้ม

วิชาติ​ตัดใจ​โผ​เข้า​จะกอด  แต่​ส​อา​ง​ทิพย์​ยัน​ตัว​ไว้​ไม่​ให้​กอด​ง่ายๆ

ooooooo

สุด​ถนอม​หลอก​พา​คุณนาย​จินดา​ออก​มา​เดิน​ช็อปปิ้ง​และ​เสริมสวย ​ใน​ขณะ​ที่​โส​รัตน์​และ​วิชชุ​ดา​กำลัง​โกลาหล​กับ​การ​จัด​เตรียม​งาน​เลี้ยง​เล็กๆ มี​เด๋อ จ้อย และ​เด็ก​รับ​ใช้​อีก​สอง​คน​เป็น​ผู้​ช่วย ส่วน​หลวง​พิศาล​เดิน​ไป​เดิน​มา​ชะเง้อ​มอง​ไป​ข้าง​นอก พลาง​ดู​เนื้อเพลง​ใน​มือ

วิชชุ​ดา​ถือ​แจกัน​ดอกไม้​เดิน​มา​จะ​วาง​บน​โต๊ะ​อาหาร ศ​ยาม​ยก​กระถาง​ต้นไม้​เดิน​มา​อีก​ทาง ทั้ง​สอง​เดิน​มา​เจอ​กัน​กลาง​ทาง​ต่าง​เดิน​หลีก​ทาง​กัน​ไป​แต่​ปะ​หน้า​กัน​ตลอด ศ​ยาม​ยอม​หยุด​ให้​วิชชุ​ดา​เดิน​สวน​ออก​ไป​โดย​ไม่​มอง​หน้า ไม่​นาน​นัก​ทุก​อย่าง​ก็​เรียบร้อย เมื่อ​เสียง​รถ​แล่น​เข้า​มา หลวง​พิศาล​รีบ​บอก​ทุก​คน​ว่า คุณนาย​จินดา​กลับ​มา​แล้ว

“หลบ​กัน​ก่อน​ครับ ทุก​คน​หลบ​เร็ว” ศ​ยาม​สั่ง

จ้อย​และ​คน​รับ​ใช้​รีบ​สลาย​ตัว พิศาล​วิ่ง​ตาม​หลัง​จ้อย​ไป​ศ​ยาม​ร้อง​เรียก

“คุณ​ลุง​ต้อง​หลบ​ไป​ทาง​โน้น ตาม​ที่​นัด​กัน​ไว้​ไง​ครับ” หลวง​พิศาล​นึก​ได้​รีบ​เข้า​ประจำ​ที่

“น้อง​วิช​มา​ทาง​นี้​ครับ” โส​รัตน์​เอื้อม​มือ​จะ​มา​จับ​มือ​วิชชุ​ดา เด๋อ​เข้า​มา​แทรก​ลาก​วิชชุ​ดา​ไป​หลบ​ใต้​โต๊ะ​แล้ว​ดึง​ศ​ยาม​มา​ด้วย  ส่วนตัว​เอง​วิ่ง​ไป​หลบ​อีก​ด้าน​หวัง​เปิด​โอกาส​ให้

วิชชุ​ดา​เห็น​ศ​ยาม​มุด​เข้า​มา​ก็​จะ​มุด​ออก แต่​ศ​ยาม​จับ​แขน​วิชชุ​ดา​ไว้​เพราะ​ไม่ทัน​แล้ว

“ฉัน​ไม่​ยอม​อยู่​กับ​คุณ​ใน​นี้​แน่ ฉัน​ไม่​ไว้ใจ​คุณ คน​อย่าง​คุณ​ไม่​มี​ความ​เป็น​สุภาพบุรุษ” วิชชุ​ดา​ขยับ​จะ​หนี​ออก​ไป​อีก ศ​ยาม​ดึง​วิชชุ​ดา​ไว้​ไม่​ให้​ไป วิชชุ​ดา​เสียหลัก​เอง​ล้ม​ลง​ไป​ใน​อ้อม​กอด​ของ​ศ​ยาม

“ทาง​นี้​ค่ะ​คุณ​แม่” เสียง​สุด​ถนอม​ดัง​เข้า​มา

วิชชุ​ดา​จำ​ต้อง​ชะงัก​หยุด​อยู่​กับ​ที่​เธอ​หัน​กลับ​มา​หน้า​แทบ​จะ​หน้า​ชน​กับ​หน้า​ศ​ยาม  ทั้ง​สอง​สบตา​กัน​นิ่ง

ooooooo

 

นิยายแนะนำ

บันเทิงไทยรัฐ

“เคน ธีรเดช” คืนจอหล่อเป๊ะ พิสูจน์ความรักเหนือกาลเวลา ใน “รัก นิรันดร์ จันทรา”

“เคน ธีรเดช” คืนจอหล่อเป๊ะ พิสูจน์ความรักเหนือกาลเวลา ใน “รัก นิรันดร์ จันทรา”
17 มิ.ย 2564

07:20 น.

คุณอาจสนใจข่าวนี้

thairath-logo

ApplicationMy Thairath

ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
Trendvg3 logo
วันพฤหัสที่ 17 มิถุนายน 2564 เวลา 08:46 น.