ไลฟ์สไตล์
100 year

นิยายไทยรัฐ

วนาลี

SHARE
  • แนว
  • :
  • บทประพันธ์โดย
  • :
  • บทโทรทัศน์โดย
  • :
  • กำกับการแสดงโดย
  • :
  • ผลิตโดย
  • :
  • ช่องออกอากาศ
  • :
  • อื่นๆ
  • นักแสดงนำ
  • :

วนาลี ตอนล่าสุด

ตอนที่ 1

รอยยิ้มบนใบหน้าแต่ละคนในบ้านวิภาดา เสมือนหนึ่งดอกไม้บานเต็มสวน เจ้าของรอยยิ้มเหล่านั้น ต่างหลั่งไหลมาร่วมงานมงคลสมรสระหว่างวิชาติ    กับสอางทิพย์ เสียงพูดคุยหยุดลงทันที เมื่อคุณหญิงสมสวาท ประธานในงานเชื้อเชิญแขกเข้าห้องพิธี

"เดี๋ยวก่อนครับ คุณป้า" วิชาติผู้เป็นหลานค้าน พลางมองซ้ายมองขวา "ยายวิชหายไปไหน"

สิ้นเสียงของวิชาติ สายตาของแต่ละคนเลิ่กลั่ก พลันเสียงบ่นปนติติงก็ดังออกมาจากประดาญาติๆ

ส่วนคนต้นปัญหานั้น กำลังเหวี่ยงถุงผ้าที่ภายในมีพลุเข้ามาในห้อง เธอค่อยๆปีนขึ้นมา ก่อนจะดึงเจ้าเด๋อเด็กน้อยลูกคู่ขึ้นมาอย่างทุลักทุเล

"แค่นี้น่าจะพอนะนายเด๋อ" วิชชุดาถาม

"เหลือเฟือครับคุณวิช...รับรองคืนนี้ต้องสนุกแน่ๆ"

"งานแต่งงานพี่ใหญ่ทั้งที มันก็ต้องมีอะไรให้แปลกใจ กันหน่อย นี่กี่โมงแล้ว"

วิชชุดาหันไปดูนาฬิกาแล้วร้องโวยวายไล่ให้เด๋อไปรับหน้าพี่ใหญ่แทนก่อนเพราะเธอจะรีบเปลี่ยนเสื้อผ้าไป เด๋อรีบวิ่งออกไป

วิชาติยืนรอน้องสาวอย่างหงุดหงิดใจ ใกล้ฤกษ์รดน้ำเข้ามาทุกทีแล้ว คุณหญิงสมสวาทจึงสั่งให้เริ่มพิธี แต่วิชาติยืนยันจะรอวิชชุดา พลางสั่งวีรชาติให้ไปตามวิชชุดา ขณะวีรชาติ ขยับ โสรัตน์เพื่อนรักของวิชาติที่แอบหมายปองวิชชุดาอาสาไปตามให้เอง พอดีเด๋อวิ่งเข้ามา วีรชาติรีบถามหาน้องสาว เด๋ออึกอักตอบไม่ถูก

"น้องวิชลงมาแล้วล่ะค่ะ" สดสวยคนรักของวีรชาติร้องบอก

ทุกคนหันไปมองที่บันได เห็นวิชชุดาในชุดไทยสวยรีบร้อนเดินลงมาจากชั้นบน เธอสะดุดขาตัวเองเสียหลักตกจากบันได โสรัตน์รีบถลาเข้าไปพยุง

"ซุ่มซ่ามไม่เคยเปลี่ยนเลยนะเรายายวิช" คุณหญิงหนักใจ

"วิชไม่เป็นไรค่า ไม่ต้องตกใจ นี่ได้ฤกษ์แล้วไม่ใช่

เหรอคะ แล้วมายืนรออะไรอยู่ ทำไมยังไม่เริ่มพิธีล่ะคะ" วิชชุดาส่งยิ้มกว้าง ทุกคนมองวิชชุดาอย่างระอาแกมเอ็นดู

ooooooo

เมื่อทุกคนมาพร้อมกันแล้ว คุณหญิงสมสวาทก็เริ่มพิธีรดน้ำตามด้วยคำอวยพรยืดยาว เล่นเอาวิชชุดาที่ยืนเป็นเพื่อนเจ้าสาวแอบหาวนอน เด๋อคลานเอายาดมมาส่งให้ลูกพี่ โสรัตน์ลอบมองวิชชุดาอย่างเอ็นดู แต่พอ เธอหันมา เขาก็เขินรีบหลบตา

เสร็จพิธีรดน้ำ วิชชุดาแยกตัวออกมาดูแลของว่างสำหรับรับรองแขก โสรัตน์รวบรวมความกล้าเข้ามาคุยด้วย แต่ดูเหมือนสาวเจ้าจะไม่อยากคุยด้วยนัก โสรัตน์เห็นวิชชุดามีเหงื่อออกก็หยิบผ้าเช็ดหน้าส่งให้ พร้อมๆกับเด๋อถือถาดเปล่าวิ่งเข้ามารายงานลูกพี่ว่า ยังขาดผลไม้อีกสองจาน

วิชชุดาหันไปเห็นเด๋อปากเลอะเปรอะไปด้วยครีมจากขนมก็รับผ้าเช็ดหน้าจากโสรัตน์มาเช็ดปากให้เด๋อ

"ไปแอบกินอะไรมาอีกล่ะ นายเด๋อ ขอบคุณค่ะ คุณโสรัตน์ คุณเป็นคนมีน้ำใจจริงๆเลย" วิชชุดาส่งผ้าเช็ดหน้าที่ทั้งสกปรกทั้งเยินคืนให้โสรัตน์ แล้วถือถาดผลไม้เดินออกไปกับเด๋อ

โสรัตน์ยืนอึ้ง วิชาติเดินเข้ามาตบไหล่เพื่อนยุให้ตามไป แต่โสรัตน์ส่ายหน้าถอดใจ เพราะเทียวไปเทียวมาบ้านวิชาติ เป็นปีแล้ว แต่วิชชุดาไม่เคยมีไมตรีตอบเลย

"สงสัยแกคงต้องไปฝึกวิชาจีบสาวกับนายมืดแล้วล่ะมั้ง รายนั้นไม่ว่าจีบสาวคนไหนเป็นสำเร็จทุกคน ว่าแต่นี่นายมืดไปไหน ทำไมไม่มางานกัน" วิชาติถามหาลูกพี่ลูกน้องของโสรัตน์

"มันกำลังตามจับไอ้ตี๋หน้าหยกอยู่ ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด มันคงจะมางานเลี้ยงเย็นนี้ได้แน่ๆไม่ต้องห่วง ไม่มีโจรหน้าไหนรอดพ้นสารวัตรศยามคนนี้ได้หรอก" โสรัตน์ตอบอย่างมั่นใจ

ในเวลาเดียวกัน ร้อยตำรวจเอกศยาม หรือนายมืดที่ โสรัตน์กับวิชาติพูดถึงก็กำลังไล่ล่าไอ้ตี๋หน้าหยกอย่างไม่ลดละ สุดท้ายไอ้ตี๋ก็จนมุมอยู่บนดาดฟ้า

"อย่าเข้ามานะ ไม่งั้นผมจะกระโดดลงไป ผมยอมตาย แต่ไม่ยอมติดคุก" ไอ้ตี๋หันมาขู่

"แกบอกว่าแกยอมตายใช่ไหม ดี งั้นฉันสงเคราะห์ให้"

ศยามก้าวเข้าไปประชิดตัวไอ้ตี๋ แล้วถีบมันหงายหลังตกละลิ่วลงไปจากตึกแล้วชะโงกหน้าไปมองด้านล่าง เห็นไอ้ตี๋นอนหมดสติบนเบาะรองที่ตำรวจ 4-5 นายถือรอรับไว้ ก็ส่งยิ้มพอใจที่งานสำเร็จลุล่วงไปได้

เมื่อภารกิจเสร็จสิ้น ศยามก็กลับบ้าน นมคล้ามเห็นชายหนุ่มเดินหมดแรงเข้ามาในบ้านแล้วล้มตัวนอนแผ่หลาบนโซฟา ก็เข้ามาเรียกให้ขึ้นไปนอนบนห้อง พลางบ่นยืดยาว แต่ศยามไม่รับรู้อะไรเพราะหลับเป็นตาย

ส่วนทางวิชชุดา เธอถูกคุณหญิงสมสวาทเรียกเข้าไปในห้องเพื่อเลือกเครื่องเพชรที่จะใส่ในงานเลี้ยงคืนนี้ แต่วิชชุดาไม่สนใจนักจึงโดนดุ "เราน่ะโตเป็นสาวแล้วนะ ต้องหัดรู้จักแต่งเนื้อแต่งตัว แขนคออย่าให้มันล่อนจ้อนนัก เป็นผู้หญิงอะไรไม่รู้จักรักสวยรักงามเอาเสียเลย เลิกทำอะไรโลดโผนโจนทะยานซักทีซิ เลิกได้แล้วนะที่ตามไปยิงนกตกปลากับเด็กเด๋อน่ะ นี่น่ะ ถ้าตาใหญ่ยอมส่งเราไปอยู่กับป้าตั้งแต่เด็กๆ ก็คงไม่โตมาเป็นทโมนออย่างนี้หรอก"

"สรุปว่าที่ยายวิชแก่นแก้วเป็นม้าดีดกะโหลกอย่างนี้ เป็นความผิดของพี่ใหญ่ใช่ไหมครับคุณป้า" วิชาติเดินเข้ามาพร้อมกับวีรชาติ

"ก็ผิดทั้งสองคนแหละ เลี้ยงน้องยังไงถึงได้ไม่มีความเป็นกุลสตรีเอาเสียเลย ทำอะไรก็ปรู๊ดปร๊าดเร็วเหมือนนกปรอด ไม่เคยอยู่นิ่งได้เกินสิบนาที นี่ถ้าขืนปล่อยทิ้งไว้อย่างนี้นะ เป็นต้องได้เสียผู้เสียคนแน่" คุณหญิงหนักใจ

วิชาติสบโอกาสเสนอให้คุณหญิงจับวิชชุดาแต่งงานกับโสรัตน์ เพราะเคยทาบทามขอวิชชุดาอยู่หลายครั้ง คุณหญิงเห็นดีด้วย แต่ต่อรองขอให้หมั้นกันสักปีแล้วค่อยแต่ง

วิชชุดามองคุณหญิงสมสวาทกับวิชาติไปมา เพราะทั้งสองตกลงกันเหมือนเธอไม่ได้นั่งอยู่ด้วยจึงยกมือค้าน "แต่วิชยังไม่อยากแต่งงานค่ะ ยิ่งต้องแต่งงานกับตาโสรัตน์ วิชยอมขึ้นคานดีกว่าค่ะคุณป้า"

"ตาย พูดอะไรออกมารู้ตัวรึเปล่าเนี่ย เราเป็นเด็กไม่มีสิทธิ์อะไรมาคัดค้านผู้ใหญ่ ผู้ใหญ่จัดการให้ก็เพราะความหวังดี อยากเห็นเรามีอนาคตที่ดี ตาใหญ่ ถ้าแกเห็นว่าเพื่อนคนนี้เหมาะสมกับยายวิช ก็จัดการตามที่เห็นชอบได้เลย" คุณหญิงสรุป

วิชชุดาโกรธหน้าคว่ำออกมาปรับทุกข์กับเด๋อ เด๋อแนะนำลูกพี่ว่า ถ้าไม่อยากแต่งก็ไม่ต้องแต่ง เพราะไม่เคยเห็นใครบังคับวิชชุดาได้สักที

"นั่นน่ะซินะ ไม่มีใครเคยบังคับฉันได้และจะต้องไม่มีต่อไป ฉันจะต่อสู้เพื่อสิทธิ์ของฉันเอง ชีวิตของฉัน ฉันจะต้องเลือกเอง ใครก็มากำหนดชีวิตฉันไม่ได้ ขอบใจมากนายเด๋อ" วิชชุดายิ้มได้

ooooooo

ค่ำแล้วศยามยังไม่ตื่น นมคล้ามจึงเข้ามาปลุก และเตือนว่า จะต้องไปรับคุณแหววไปร่วมงานวิวาห์ของวิชาติ ศยามได้ยินชื่อคนรักก็ผวาลุกขึ้นอาบน้ำแต่งตัวเพราะนัดเธอไว้หนึ่งทุ่มตรง

สุดถนอมหรือคุณแหววของศยามแต่งตัวสวย นั่งรอคนรักอยู่ในห้องโถง เธอจำต้องเก็บความกระวนกระวายใจไว้ หลวงพิศาลกับคุณนายจินดานั่งรออยู่กับลูกสาวด้วย

คุณนายจินดาอดรนทนไม่ไหวลุกขึ้นชะเง้อมองแล้วโวยวาย เพราะศยามไม่เคยมารับสุดถนอมตรงเวลาสักครั้ง

"ก็คงจะติดงานตามเคยแหละ...เดี๋ยวก็คงจะมา ถึงคุณจะเดินไปเดินมาซักกี่รอบก็ไม่ทำให้คุณศยามมาเร็วขึ้นหรอก" พิศาลออกรับแทน

จินดาพาลหาเรื่องต่อเพราะรู้มาว่าฐานะทางบ้านศยามไม่ดีนัก แต่ที่มาได้ถึงระดับนี้เพราะได้โสรัตน์ลูกพี่ลูกน้องคอยช่วยเหลือ

"แหววก็ไม่ค่อยทราบเรื่องครอบครัวของคุณศยามหรอกนะคะ" สุดถนอมรีบออกตัว

"ไม่ทราบก็ถามซิจ๊ะ ที่แม่อนุญาตให้ลูกคบหากับคุณศยามได้ ก็เพราะเห็นว่าเป็นพวกสกุลพิพรรธ แต่ถ้ารู้ มาก่อนว่าเป็นพิพรรธปลายแถวล่ะก็ แม่คงจะไม่ให้คบกันหรอก" คุณนายจินดาพูดจบ ศยามในชุดสูทหล่อเท่ก็เดินเข้ามายกมือไหว้คุณหลวงพิศาลกับคุณนายจินดา

จินดาปรับสีหน้ายิ้มต้อนรับศยามแล้วแอบแขวะเรื่องที่เขามาผิดเวลา ศยามขอโทษทุกคน

"ไม่ต้องขอโทษขอโพยหรอกคุณศยาม รีบไปตอนนี้ ก็ยังทัน...งานคงยังไม่เริ่มหรอกน่า" พิศาลตัดบท

"งั้นผมไปนะครับ สวัสดีครับ" ศยามยกมือไหว้ลาคุณหลวงกับคุณนายอีกครั้ง แล้วยกแขนตั้งฉากนิดๆ สุดถนอมแตะแขนศยามเดินออกไป

ศยามมีสุดถนอมเป็นคู่ควงไปงาน โสรัตน์ไม่ยอมน้อยหน้า เขาไปรอรับวิชชุดาที่บ้านหวังควงเธอไปงานด้วย แต่วิชชุดากลับบอกว่า เธอมีเด๋อเป็นคู่ควงแล้ว

"คุณโสรัตน์คงจะต้องหาคู่ควงคนใหม่แล้วล่ะแล้วเจอกันที่งานนะคะ" วิชชุดาเดินควงแขนเด๋อเดินออกไป โสรัตน์ยืนหน้าจ๋อยได้แต่มองตามตาปริบๆ

ooooooo

"นายมืด นึกว่าจะมาไม่ได้แล้ว" วีรชาติร้องทักเมื่อเห็นศยามควงสุดถนอมเข้ามาในงาน

"งานสำคัญของพี่ใหญ่ทั้งทีไม่มาได้ยังไงครับ คุณแหววครับ...นี่คุณวีรชาติกับคุณสดสวยครับ คุณวีรชาติเป็นน้องชายของเจ้าบ่าว" ศยามแนะนำ

สุดถนอมยกมือไหว้วีรชาติกับสดสวยอย่างนอบน้อม สดสวยเชิญทั้งคู่เข้าไปข้างใน เพื่อถ่ายรูปกับเจ้าบ่าวเจ้าสาว

ด้านสอางทิพย์เมื่อเห็นเจ้าบ่าวของเธอชะเง้อชะแง้รอน้องสาวก็แอบตัดพ้อ

"คุณใหญ่คะ   นี่เป็นงานแต่งงานของเรานะคะ   หยุดคิดเรื่องน้องวิชซักวันได้ไหมคะ"

"ถ้าผมได้เห็นยายวิชมากับโสรัตน์   ผมถึงจะสบายใจ"   วิชาติยืนยัน   แล้วหันไปรับไหว้ศยามกับสุดถนอมที่เดิน

เข้ามาพร้อมแนะนำให้รู้จักกับเจ้าสาวของเขา

"สอางเจอคุณโสรัตน์ออกบ่อยนะคะ แต่ทำไมไม่เคยเจอคุณมืดเลย"

"นายมืดมันอยู่กองปราบ ไม่ได้อยู่ติดที่หรอก ถ้าต้องออกไปตามล่าจับโจรก็ต้องไปอยู่กบดานตามเบาะแสเป็นปีๆ นายมืดเป็นตำรวจมือหนึ่งของกองปราบ ตำแหน่งนายพันอยู่ ไม่ไกลหรอก"

"คุณใหญ่ก็มัวแต่คุยเรื่องคุณมืด คุณมืดเลยไม่มีโอกาสแนะนำเพื่อนให้รู้จักเลย" สอางทิพย์หันไปทักสุดถนอม ศยามรีบแนะนำคนรัก วิชาติแซวว่าต่อไปคงเป็นงานของศยามกับสุดถนอม

"คงต้องเป็นงานของพี่โสรัตน์ก่อนมั้งครับ" ศยามพูดจบ โสรัตน์เดินหน้ามุ่ยเข้ามาบอกกับทุกคนว่า จะไปหาเหล้ากินก่อน วิชาติยืนงง ศยามรีบเดินตามโสรัตน์ไปทันที

โสรัตน์ปรับทุกข์กับศยามเรื่องวิชชุดา เลือกควงเด็กสิบขวบมางานแทนนายตำรวจอย่างเขา ศยามเจ็บใจแทนพี่ชายจึงตำหนิวิชชุดา โดยไม่รู้เลยว่า เธอแอบกินอาหารอยู่ใต้โต๊ะกับเด๋อ

ส่วนวิชชุดาก็ฉุนกึกชะโงกหน้าออกมาดูศยาม แต่เขาหันหลังให้   แล้วสองพี่น้องก็รู้ตัวว่ามีคนหลบอยู่ใต้โต๊ะจึงเปิดผ้าปูโต๊ะออก แต่พบเพียงความว่างเปล่า เพราะวิชชุดากับเด๋อวิ่งออกไปแล้ว

วิชชุดาพาเด๋อรีบวิ่งหนีออกมาจนเกือบชนเข้ากับคุณหญิงสมสวาท คุณหญิงตำหนิหลานสาว พลางลากเข้าไปในงานด้วยกัน เด๋อรีบฉากหนีไปทันที

วิชาติพาสอางทิพย์เดินลอดซุ้มกระบี่เข้ามาในบริเวณงานแล้วพาเธอไปเต้นรำเปิดฟลอร์ จากนั้นก็มาชวนวิชชุดาออกไปเต้นรำด้วยเพื่อส่งต่อให้โสรัตน์ วิชชุดาไม่ชอบใจนักจึงแกล้งเหยียบเท้าโสรัตน์แล้วขอตัวไปเต้นรำกับฤทธิรงค์แทน โสรัตน์เดินหงอยกลับมายืนข้างๆสุดถนอมที่ยืนอยู่เพียงลำพัง เพราะศยามออกไปหาเครื่องดื่มมาให้
สุดถนอมจำโสรัตน์ได้จึงรีบแนะนำตัว ทั้งสองพูดคุยกันอย่างถูกคอ

"คุณแหววได้เจอพี่โสรัตน์แล้วหรือครับ ผมว่าจะไปลากตัวพี่โสรัตน์มาให้รู้จักคุณแหววอยู่พอดี" ศยามเดินเข้ามาพร้อมแก้วเครื่องดื่ม

"อย่ามัวแต่ยืนคุยเลย พาคุณแหววออกไปเต้นรำดีกว่า ไป" โสรัตน์สั่งแล้วดึงแก้วเครื่องดื่มมาถือไว้ ศยามพา

สุดถนอมออกไปเต้นรำ โสรัตน์ยกแก้วเครื่องดื่มชูให้ศยามแล้วดื่มรวดเดียวหมดแก้ว

วิชชุดาเต้นรำกับฤทธิรงค์อย่างสนุกสนาน เธอนึกขำเมื่อเห็นสีหน้าของโสรัตน์ ฤทธิรงค์มองอย่างรู้ทันจึงเอ่ยปราม "เขาก็ดูดีนี่นา เป็นนายตำรวจทั้งโก้ทั้งรวย เธอคิดว่าจะหาผู้ชายดีกว่านี้ได้อีกที่ไหน น่า นานๆทีจะมีผู้ชายมาตกหลุมรักเธอก็รับรักเขาไปเถอะน่า"

"นายฤทธิ์ ตกลงเธอยังอยากจะเป็นเพื่อนกับฉันอยู่หรือเปล่า ถ้ายังอยากเป็นเพื่อนฉันอยู่ ก็ต้องช่วยกันอีตาโสรัตน์ไปจากฉัน เข้าใจไหม"

"ช่วยน่ะช่วยได้ แต่ตอนนี้มันเสียวสันหลังยังไงก็ไม่รู้ เหมือนกำลังถูกจับจ้องอยู่ มองให้หน่อยซิว่าใครกำลังเตรียมตัวจะเชือดฉันอยู่" ฤทธิรงค์ผวา

วิชชุดามองไปด้านหลังเห็นวิชาติเดินมายืนมองหน้าตาบูดบึ้ง แล้วหันไปต่อว่าโสรัตน์ที่ปล่อยให้วิชชุดาออกมาเต้นรำกับฤทธิรงค์

"แล้วจะให้กันทำยังไงล่ะ น้องวิชเขาอยากเต้นรำกับแฟนของเขา" โสรัตน์เศร้า

"นายฤทธิ์ไม่ใช่แฟนยายวิช เป็นแค่เพื่อนกันเท่านั้น คนที่เหมาะสมกับยายวิชคือแกคนเดียว ยังไงคนที่จะมาเป็นน้องเขยของกันจะต้องไม่ใช่ผู้ชายเหยียบขี้ไก่ไม่ฝ่ออย่างนายฤทธิรงค์แน่ แต่ถ้าแกยังอ่อนปวกเปียกไม่เอาไหนอย่างนี้ นายเบื๊อกนั่นจะต้องแย่งยายวิชไปจากแกแน่ๆ ไอ้โสรัตน์" วิชาติเสียงเข้ม

โสรัตน์มองวิชชุดากับฤทธิรงค์ที่เต้นรำด้วยกันอย่างใกล้ชิดแล้วคิดหนัก ผิดกับศยามที่กำลังเต้นรำกับสุดถนอมอย่างมีความสุขและเกือบจะได้เจอกับวิชชุดาที่เต้นรำอยู่กับฤทธิรงค์ แต่นายตำรวจคนหนึ่งเข้ามาบังและกระซิบบอกอะไรบางอย่างกับศยาม

ศยามสีหน้าไม่ดีนักหันมาบอกสุดถนอมว่ามีงานด่วน แล้วพาเธอมาฝากให้โสรัตน์ช่วยไปส่งด้วย

"ผมขอโทษจริงๆนะครับ คุณแหวว ผมรับรองนะครับว่าคราวหน้าเราจะต้องได้เต้นรำกันทั้งคืนแน่ๆ ผมไปนะครับ" ศยามบอกลาแล้วหันไปฝากสุดถนอมกับโสรัตน์อีกครั้ง

"ไปเถอะไป     ไม่ต้องเป็นห่วง...ระวังตัวด้วยล่ะ" โสรัตน์สั่ง

ศยามรีบเดินออกไป สุดถนอมมองตามคนรักอดน้อยใจไม่ได้

ศยามรีบเดินออกมา  ผ่านซุ้มอาหารที่มีคนยืนอยู่บางตา   เห็นเด๋อกำลังขโมยอาหารในจานของแขกที่มาร่วมงาน จึงเข้าไปจับตัวพาออกมาข้างนอก เด๋อร้องโวยวาย วิชชุดามาเห็นพอดี เธอคว้าถาดคัสตาร์ดแล้วตามไปช่วยลูกน้อง

"ผมไม่ได้คิดจะทำอะไรน้องคุณ ผมแค่" ศยามจะหันมาอธิบาย แต่โดนวิชชุดาโปะถาดขนมคัสตาร์ดเข้าเต็มหน้าอย่างจัง

"หนีเร็ว นายเด๋อ" วิชชุดาลากเด๋อวิ่งหนีออกไป

ศยามยืนอึ้ง หน้าถูกโปะด้วยคัสตาร์ดเต็มพื้นที่

วิชชุดาลากเด๋อวิ่งออกมาหลบอยู่ที่อีกมุมหนึ่งของงานแล้วสอบถามเรื่องราว พอรู้ว่าเด๋อแอบขโมยของกินก็เปิดฉากสั่งสอน เพราะไม่อยากให้ลูกน้องทำผิด เด๋อรับปากว่าจะไม่ทำอีก แล้วฤทธิรงค์ก็เข้ามาบอกว่าจะกลับเพราะงานเริ่มไม่สนุกแล้ว

"งั้นเรามาหาอะไรสนุกๆทำไหมล่ะ นายฤทธิ์ถึงเวลาที่ฉันจะต้องมอบของขวัญวันแต่งงานให้พี่ใหญ่แล้ว" วิชชุดาหันไปยิ้มกับเด๋ออย่างรู้กัน

แล้วสามแสบก็ช่วยกันวางพลุตามจุดต่างๆในงาน  จากนั้นก็ส่งสัญญาณให้หัวหน้าวงดนตรีเปลี่ยนเพลงเป็นจังหวะเร็ว วิชชุดาจุดชนวนพลุที่วางเรียงอยู่ พลุดอกไม้ไฟระเบิดเป็นทิวแถวรอบๆงาน แขกเหรื่อร้องวี้ดว้ายแตกกระเจิงออกจากฟลอร์เต้นรำ คุณหญิงสมสวาทยกมือทาบอก

"ยายวิช" วิชาติกับวีรชาติหันขวับไปเห็นวิชชุดายืนมองผลงานตัวเองอย่างชื่นชม

วิชชุดาเห็นพี่ชายสองคนมองมาก็รีบดึงฤทธิรงค์กับเด๋อเผ่นหนี วิชาติกับวีรชาติจะตามแต่สอางทิพย์กับสดสวยช่วยกันฉุดไว้พลางให้เหตุผล

"ดูๆไป  ก็สวยดีนะคะ  งานแต่งงานของคุณใหญ่กับสอางจะต้องเป็นที่พูดกันไปอีกนานเลยค่ะ"

วิชาติกับวีรชาติยอมนิ่งยืนมองพลุไฟที่ระเบิดพุ่งเป็นดอกไม้ไฟไม่หยุด

ooooooo

"คุณแหววครับ ถึงบ้านแล้วครับ" โสรัตน์บอกกับสุดถนอมที่นั่งนิ่งมาตลอดทาง แล้วสุดถนอมก็ปล่อยโฮออกมาอย่างเก็บไว้ไม่อยู่

"เป็นอะไรไปครับ คุณแหวว ร้องไห้ทำไมครับ โกรธนายมืดหรือครับ อย่าโกรธมันเลยนะครับ มันมีความจำเป็นจริงๆถึงต้องทิ้งคุณไว้กับผม" โสรัตน์ปลอบ

"แหววพยายามไม่คิดแล้วนะคะ แต่ก็อดน้อยใจไม่ได้ คุณศยามไม่ได้เห็นว่า แหววมีความสำคัญกับเขา เขาจะไปไหน ไปทำอะไร ไปนานแค่ไหนก็ไม่เคยบอกแหวว แหววก็ได้แต่รอคอยให้เค้าเป็นฝ่ายมาหาแหวว" สุดถนอมสะอื้น

"อย่าร้องไห้นะครับ คุณแหวว คราวนี้นายมืดคงไปไม่นานหรอกครับ" โสรัตน์หยิบผ้าเช็ดหน้าส่งให้สุดถนอมรับผ้าเช็ดหน้ามาเช็ดน้ำตาเริ่มสงบสติอารมณ์ได้ "แหววนี่แย่จริงๆ ขอโทษด้วนนะคะ ที่แหววไม่รู้จักควบคุมอารมณ์ตัวเอง คุณโสรัตน์อุตส่าห์มาส่งแหวว แล้วยังต้องมาฟังเรื่องไม่เป็นเรื่องอีก ขอโทษจริงๆนะคะ"

"ไม่เป็นไรครับ ผมถือว่าคุณแหววเป็นน้องคนนึงแล้วกันครับ มีอะไรอึดอัดใจก็พูดคุยกันได้"

"ขอบคุณค่ะ คุณโสรัตน์" สุดถนอมมองโสรัตน์อย่างขอบคุณจริงๆ แต่ดูเหมือนโสรัตน์จะไม่ใส่ใจนัก

สุดถนอมเดินถือผ้าเช็ดหน้าของโสรัตน์เข้ามาในบ้าน จินดาที่นั่งรออยู่รีบปราดเข้าไปถามลูกสาวว่าใครมาส่ง

"คุณโสรัตน์ พี่ชายของคุณศยามมาส่งลูกค่ะ พอดีคุณศยามมีงานด่วน ก็เลยมาส่งลูกไม่ได้"

"ถึงงานจะด่วนแค่ไหน ก็ควรจะมาส่งลูกด้วยตัวเอง ไม่ใช่ฝากลูกมากับผู้ชายคนอื่นอย่างนี้ ถ้าใครรู้เข้าเขาจะคิดยังไง ไปกับผู้ชายคนนึง แต่กลับมากับผู้ชายอีกคน  รู้อย่างนี้ แม่ไม่ให้ลูกไปงานกับคุณศยามก็ดีหรอก งานแต่งงานใครก็ไม่รู้ ลูกก็ไม่รู้จักมักจี่ด้วยซะหน่อย ไปแล้วก็ถูกทิ้งๆขว้างๆ ไม่สนใจไยดี" จินดาไม่พอใจ

"แต่ลูกดีใจนะคะที่ได้ไปงานคืนนี้ เพราะทำให้ลูกได้รู้จักคนดีๆเพิ่มอีกคน แล้วคุณแม่ก็อย่าต่อว่าคุณศยามนักเลยนะคะ เขามีเหตุจำเป็นจริงๆถึงมาส่งลูกไม่ได้ ให้โอกาสคุณศยามอีกซักครั้งเถอะนะคะคุณแม่ ต่อไปทุกอย่างจะต้องดีขึ้นเรื่อยๆ" สุดถนอมกอดจินดาอย่างประจบ รู้สึกอารมณ์ดีขึ้นอย่างประหลาด

ooooooo

ฤทธิรงค์มาส่งวิชชุดาที่บ้านเพราะเป็นห่วง และอยากจะช่วยแบ่งรับโทษจากพี่ชายของเธอ   แต่วิชชุดายืนยันว่าพี่ใหญ่ไม่กล้าทำอะไรเธอแน่  แล้วไล่ฤทธิรงค์กลับ

วิชชุดาพาเด๋อที่เดินตัวโงนเงนเข้ามาในบ้าน  แต่พอเห็นวิชาตินั่งรออยู่ก็หายง่วงเป็นปลิดทิ้ง รีบชิงหนีปล่อยลูกพี่รับมือกับวิชาติเพียงลำพัง วิชชุดาขอโทษพี่ชายเรื่องพลุ แต่

วิชาติยกมือห้ามบอกว่าเรื่องที่เขาจะคุยด้วยคือเรื่องฤทธิรงค์

"ฉันบอกกับเธอกี่ครั้งแล้วว่า อย่าไปใกล้ชิดสนิทสนมกับนายนั่น รู้อยู่ว่ามันเป็นเสือผู้หญิง งานการก็ไม่ทำ ได้แต่ลอยไปลอยมาเป็นพ่อพวงมาลัย ผู้ชายดีๆอย่างโสรัตน์ไม่ชอบ ดันไปชอบผู้ชายอย่างนายฤทธิรงค์"

"ก็ผู้ชายดีๆของพี่ใหญ่น่าเบื่อนี่คะ     แล้วที่สำคัญวิชไม่ชอบตำรวจ วิชจะไม่มีวันแต่งงานกับตำรวจเป็นอันขาด"

"เธอไม่แต่งงานกับตำรวจ แล้วจะแต่งงานกับโจรหรือยังไง"

"ก็ไม่แน่นะคะ ถ้าวิชเจอโจรที่เก่งกว่า ฉลาดกว่าตำรวจ วิชก็อาจจะยอมแต่งงานด้วยก็ได้ วิชยอมแต่งงานกับใครก็ได้ที่ไม่ใช่คุณโสรัตน์ นายตำรวจหน้าจืด เพื่อนของพี่ใหญ่"

"ฉันก็ไม่ยอมให้เธอไปแต่งงานกับคนอื่น นอกจากนาย

โสรัตน์เพื่อนของฉัน ต่อไปเธอห้ามหนีหน้าเขาอีก ต้องยอมคบหากับเขาอย่างจริงจัง เธอต้องทำตามที่ฉันสั่งเข้าใจไหมวิชชุดา" วิชาติเดินปึงปังออกไป วิชชุดายืนนิ่งหน้าคว่ำไม่ชอบใจ

ooooooo

วิชาติเดินเข้ามาในห้องหอ  สอางทิพย์นั่งอยู่ที่เตียงหันหลังให้ทันที วิชาติขยับเข้าไปง้อสอางทิพย์ แต่เธองอนไม่เลิก วิชาติล้มตัวลงนอนอย่างเหนื่อยใจได้ยินเสียงบ่นแว่วมา "งานแต่งงานของเราจะสมบูรณ์ แบบไปได้ยังไงคะ ถ้าใจของเจ้าบ่าวไม่ได้อยู่กับงานแต่งงาน แต่ไปจดจ่ออยู่กับเรื่องของน้องสาว น้องวิช น่ะโตแล้วนะคะ คุณจะไปบังคับอะไรมากไม่ได้แล้ว  คุณกับคุณกลางมีสิทธิ์เลือกคู่ครองเอง แล้วทำไมไม่ปล่อยให้น้องสาวได้เลือกเองล่ะคะ จริงอยู่ค่ะที่คุณโสรัตน์ เป็นคนดีเหมาะสมกับน้องวิชทุกอย่าง แต่ถ้าน้องวิช ไม่ได้รักคุณโสรัตน์...ก็อย่าไปบังคับเธอเลยค่ะคุณใหญ่" สอางทิพย์หันกลับไปหาวิชาติ แต่เขาหลับแล้ว

ooooooo

เช้าวันใหม่ วิชชุดากำลังจัดโต๊ะอาหารสำหรับทุกคนอยู่ วีรชาติกับสดสวยเดินเข้ามาทักแล้วชวนน้องสาวออกไปเที่ยวด้วยกันเพื่อเปิดโอกาสให้คู่ข้าวใหม่ปลามันได้อยู่ด้วยกันตามลำพัง วิชชุดาเห็นด้วย เธอเสนอไอเดียว่า น่าจะไปดูหนังแล้วก็ไปหาอะไรอร่อยๆกินแถววังบูรพา

วีรชาติยอมตามใจแต่แกล้งล้อว่าน่าจะชวนโสรัตน์ไปด้วยอีกคน วิชชุดารีบปฏิเสธเพราะไม่ชอบผู้ชายแหยๆ วีรชาติกับสดสวยช่วยกันโน้มน้าวให้ยอมเปิดโอกาสให้โสรัตน์บ้าง ถ้าไปด้วยกันไม่ได้จริง วิชาติอาจจะฟัง และไม่บังคับให้วิชชุดาแต่งงานกับโสรัตน์ก็ได้ วิชชุดานิ่งคิด

เวลาเดียวกันนั้น นมคล้ามเข้ามาปลุกศยาม เพราะคุณนายจินดาให้เด็กส่งหนังสือมานั่งรอเกือบสองชั่วโมงแล้ว ศยามพุ่งพรวดออกไปรับจดหมายมาอ่าน ระหว่างนั้นนมคล้าม ยกกาแฟเย็นกับขนมปังกินมาเพิ่มให้เด็กส่งหนังสือ แล้วยืนฟังเสียงคุยเรื่องความขี้เหนียวของคุณนายจินดา

"มิน่าล่ะ ท่านถึงได้รวยเอาๆ" นมคล้ามพูดยิ้มๆหันไปถามศยามว่า คุณนายจินดาท่านเขียนมาว่ายังไง

"ท่านเชิญฉันไปพบที่บ้าน" ศยามตอบแล้วขอตัวไปเปลี่ยนเสื้อผ้า

ooooooo

วิชชุดาเข้ามาช่วยสดสวยกับสอางทิพย์แกะของขวัญวันแต่งงาน สองพี่สะใภ้ลองเลียบๆเคียงๆถามวิชชุดาเรื่องโสรัตน์ คำตอบที่ได้คือ เธอไม่มีวันยอมเป็นแฟนโสรัตน์เด็ดขาด

"เอาอย่างนี้ดีไหมคะ น้องวิชลองไปเที่ยวกับคุณโสรัตน์ ซักครั้ง แค่กินข้าวกันซักมื้อก็ได้ ถ้าคุณโสรัตน์ไม่สามารถเอาชนะใจน้องวิชได้จริงๆก็เลิกพูดเรื่องแต่งงานกันไปได้เลย" สอางทิพย์เสนอทางเลือก

"พี่สอางแน่ใจหรือคะ"

"แน่ใจค่ะ ถ้าน้องวิชยืนยันว่า ไม่รักไม่ชอบคุณโสรัตน์ จริงๆ พี่จะช่วยพูดกับคุณใหญ่ให้ สมัยนี้ไม่ใช่ว่าเราต้องให้ ผู้ชายเป็นฝ่ายเลือก เราก็มีสิทธิ์เลือกคู่ครองของเราเองได้เหมือนกัน" สอางรับคำหนักแน่น

สดสวยมองสอางทิพย์ด้วยทึ่งในความคิดล้ำสมัย วิชชุดา นิ่งคิดแล้วตอบตกลง สอางทิพย์กับสดสวยรีบไปบอกข่าวดีกับ

สามี  แล้วช่วยกันวางแผนให้โสรัตน์เอาชนะใจวิชชุดาได้สำเร็จ

ooooooo

ตอนที่ 2

ศยามขับรถเฟียตเก่าโทรมเข้ามาในบ้านหลวงพิศาล ท่อไอเสียระเบิดเสียงดังสนั่นปล่อยควันดำโขมงจนคนในบ้านตกใจวิ่งออกมาดู

"คุณพระคุณเจ้าช่วย เสียงอะไร ใครมาขว้างระเบิดใส่บ้านเรา" คุณนายจินดาร้องลั่น แล้วประชดต่อเมื่อเห็นศยามลงมาจากรถ "นี่ถ้ามีเสียงหวอนำมาก่อน แม่ต้องนึกว่าญี่ปุ่นบุกอีกรอบแน่ๆเชียว โอ๊ยตาย คนขับก็โทรม รถก็เก่า เข้ากันจริงจริ๊ง"

ศยามยิ้มแห้งๆ รีบจัดทรงผมและเสื้อผ้าให้เข้าที่เข้าทาง ผิดกับโสรัตน์ที่แต่งตัวเนี้ยบขับรถอเมริกันคันหรูมารับวิชชุดาไปทานอาหาร แถมยังมีดอกไม้ช่อใหญ่และช็อกโกแลตมาเป็นของกำนัลด้วย

วิชาติสำรวจเพื่อนรักแล้วถามย้ำว่าทำตามคำแนะนำของสอางทิพย์ทุกขั้นตอนหรือเปล่า

"ไม่ต้องห่วง กันทำตามที่คุณสอางแนะนำทุกอย่างเลย แล้ววันนี้กันจะต้องทำให้น้องวิชประทับใจในตัวกันให้ได้" โสรัตน์มั่นใจ แต่วิชาติยังไม่วางใจรีบกำชับว่างานนี้โสรัตน์ ต้องทำตัวเป็นสุภาพบุรุษให้มากที่สุดเพราะวิชชุดาชอบผู้ชายที่เข้มแข็งสมเป็นชายชาตรี

วีรชาตินึกขำพี่ชายจึงตัดบทชวนโสรัตน์เข้าไปรอในบ้านก่อน เพราะวิชชุดากำลังให้สองพี่สะใภ้แต่งตัวอยู่ ด้วยพี่ทั้งสองเกรงว่าจะไม่สมกับโสรัตน์ที่แต่งเต็มยศ

ส่วนศยามนั่งเกร็งฟังว่าที่แม่ยายต่อว่าเรื่องทิ้งสุดถนอมไว้ที่งานเลี้ยง แถมยังให้ผู้ชายที่ไหนไม่รู้มาส่งที่บ้านอีก

"ผมขอโทษครับ คุณป้า ผมต้องทำยังไงถึงจะชดเชยความผิดที่ทำไปคุณป้าบอกมาได้เลยครับ ผมยินดีทำตามทุกอย่างครับ"

คุณนายจินดานิ่งไปนิด แล้วสั่งให้ศยามพาสุดถนอมไปทานอาหารฝรั่งเศสที่ร้านหรูย่านถนนสุรวงศ์เป็นการแก้ตัว

"ร้านนี้อาหารก็แพง พิธีรีตองก็มากมาย พ่อว่าเปลี่ยนร้านเถอะ ที่ซอยประมวล รู้สึกว่าจะมีร้านอาหารไทยเปิดใหม่ แม่ครัวเป็นชาววังเก่า" หลวงพิศาลช่วยต่อรอง

"ไม่ได้ค่ะ ยังไงคุณศยามก็ต้องพายายแหววไปกินอาหารฝรั่งเศส แล้วก็ไม่ใช่ว่าแค่พาไปกินข้าวมื้อนี้มื้อเดียวจะทำให้คุณพ้นความผิดไปได้นะ คุณยังต้องทำอะไรอีกเยอะ รวมทั้งปรับปรุงเปลี่ยนแปลงตัวเองด้วยเวลามาหายายแหวว คุณควรจะแต่งตัวให้มันดีกว่านี้ แล้วก็ไม่ใช่นึกจะมาก็มา ควร โทร.มาบอกล่วงหน้า อ้อ แล้วควรจะมีอะไรติดไม้ติดมือมาด้วย ไม่ใช่มามือเปล่าอย่างนี้ ดอกไม้ซักช่อก็ยังดี" คุณนายจินดาใส่เป็นชุด

สุดถนอมเห็นท่าไม่ดี รีบชวนศยามออกไป

"ห้ามกลับเกินสี่ทุ่มนะ แล้วคุณต้องพายายแหววกลับบ้านด้วยตัวเอง อย่าให้ประวัติศาสตร์ซ้ำรอยล่ะ" คุณนายจินดาสั่งตามหลัง

ooooooo

เมื่อสอางทิพย์กับสดสวยเดินนำวิชชุดาลงมา โสรัตน์ก็บรรจงยื่นช่อดอกกุหลาบและกล่องช็อกโกแลตให้ วิชชุดารับอย่างไม่ใส่ใจนัก เธอส่งให้เด๋อไปใส่ แจกันและยกช็อกโกแลตให้อีก เด๋อเปิดกล่องหยิบช็อก-โกแลตมากินทันที โสรัตน์มองตาปริบๆทำอะไรไม่ได้

วิชชุดายิ้มเจ้าเล่ห์ใส่โสรัตน์ถามว่าเอารถคันไหนมา เพราะเธอขอเป็นคนขับเอง โสรัตน์ยอมตามใจ วิชาติกับวีรชาติร้องห้ามแต่ไม่ทัน วิชชุดาซิ่งรถออกไป เห็นโสรัตน์จับเบาะรถไว้แน่นด้วยความเสียวไส้

ไม่กี่อึดใจเธอก็พาโสรัตน์มาถึงร้านอาหารจีน และให้เหตุผลว่า รสชาติถูกปากกว่าอาหารฝรั่งและที่สำคัญไม่ต้องมานั่งประดิดประดอยกินทีละอย่างสองอย่างแบบธรรมเนียมฝรั่งด้วย โสรัตน์อึกอักไม่กล้าค้านจำใจตามวิชชุดาเข้าไปข้างใน

ส่วนศยามเมื่อพ้นเขตบ้านก็สารภาพกับสุดถนอมว่า เขามีเงินไม่พอคงพาเธอไปทานอาหารฝรั่งตามที่คุณนายจินดาสั่งไม่ได้ สุดถนอมเข้าใจ รีบบอกว่า ไม่เป็นไร เพราะทานอาหารฝรั่งจนเบื่อแล้ว

ศยามโล่งใจรีบพาสุดถนอมไปทานอาหารจีนที่ร้านประจำและบังเอิญเป็นร้านเดียวกับที่วิชชุดาพาโสรัตน์มา ในระหว่างที่ศยามสั่งอาหาร โสรัตน์ที่นั่งอยู่ด้วยก็พยายามสานสัมพันธ์กับวิชชุดาหวังให้เธอประทับใจ แต่สาวเจ้าไม่สนก้มหน้าก้มตาทานอาหารอย่างเดียว

โสรัตน์ตัดสินใจสารภาพความในใจ วิชชุดาเงยหน้าขึ้น แล้วสวนกลับทันควัน

"ที่วิชมากินข้าวกับคุณวันนี้ ก็เพื่อจะขอร้องให้คุณเลิกวอแวกับวิชเสียที แล้วกรุณาไปบอกพี่ใหญ่ด้วยว่า ให้ เลิกบังคับวิชได้แล้ว ยังไงวิชก็ไม่มีทางจะคบกับคุณเป็นแฟนได้หรอกค่ะ เพราะวิชไม่ชอบคุณ"

โสรัตน์ตะลึงจนช้อนหลุดจากมือ

คล้ายกับสุดถนอมที่นั่งอึ้งมองผู้คนแวะเวียนมาทักทาย ศยามไม่หยุด ทำให้ขาดความเป็นส่วนตัว เธอเอ่ยถามศยามว่า คนพวกนั้นเป็นใคร

"ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน คงเคยเจอกันตามงานเลี้ยงที่ไหนซักงานมั้งครับ"

"คุณศยามก็เป็นอย่างนี้ทุกทีเลย ถ้าไม่ใช่เรื่องจับผู้ร้ายแล้วล่ะก็ ไม่เคยจะใส่ใจกับอะไรเลย"

"แต่ผมใส่ใจกับคุณเสมอนะครับ คุณแหวว เพราะผมต้องทุ่มกายทุ่มใจให้คุณแหววนี่ไงครับ ผมก็เลยไม่มีเวลาจะไปใส่ใจกับเรื่องอื่น"

"แหม แหววอยากจะเชื่อคุณศยามจริงๆเลยค่ะ"

"แล้วผมจะพิสูจน์ให้คุณเห็นเองว่า ผมพร้อมทำทุกอย่างเพื่อคุณได้ คุณแหววครับ" ศยามดึงมือสุดถนอมมากุมไว้ทำท่าจะบอกรัก แต่ก็มีนายตำรวจรุ่นพี่เข้ามาทักและบอกว่าโสรัตน์ พาแฟนมาทานอาหารที่นี้ด้วย แต่นั่งอยู่ด้านใน ศยามชะเง้อมองหาโสรัตน์ ไม่ทันเห็นสุดถนอมที่นั่งเซ็ง

โสรัตน์นั่งมองวิชชุดาตาละห้อยขอร้องให้เธอยอมให้โอกาสเขาอีกครั้ง พร้อมรับปากจะปรับปรุงตัวเองเพื่อเธอ แต่วิชชุดาไม่ยอมรีบตัดบท

"ฉันไม่ชอบตำรวจ ถ้าคุณลาออกจากการเป็นตำรวจเมื่อไหร่ เราค่อยมาคุยกันใหม่ ฉันขอตัวไปล้างมือหน่อยนะคะ" วิชชุดาเดินออกไปอย่างหน้าตาย โสรัตน์ยังอ้าปากค้างอยู่

ooooooo

ศยามเดินสวนเข้ามาและคลาดกับวิชชุดาไปชนิดเส้นยาแดงผ่าแปด เขาเดินตรงทักทายโสรัตน์ที่นั่งนิ่งเหมือนวิญญาณหลุดลอยไป ศยามตกใจรีบลากกลับไปหาสุดถนอมที่โต๊ะ

"สวัสดีค่ะ คุณโสรัตน์ ยินดีที่ได้พบกันอีกนะคะ แหววขอบคุณมากนะคะที่ขับรถไปส่งแหววเมื่อคืน" สุดถนอมยกมือไหว้ โสรัตน์เริ่มได้สติหันมารับไหว้ ศยามล้อให้พี่ชายไปพาแฟนมานั่งด้วยกัน

"น้องวิชยังไม่ได้เป็นแฟนฉันโว้ย อย่าพูดซี้ซั้วไป"

"วันนี้ยังไม่เป็น วันหน้าก็ต้องได้มาเป็นแฟนแน่ๆ ผู้ชายดีพร้อมอย่างพี่โสรัตน์ ผู้หญิงคนไหนไม่ยอมเป็นแฟนด้วย ไม่บ้าก็โง่แล้วล่ะครับ" ศยามมองโสรัตน์ที่ยังทำหน้าเซ็งชีวิตอยู่

วิชชุดากลับมาที่โต๊ะไม่เห็นโสรัตน์ก็เข้าใจว่า เขาคงหนีกลับไปร้องไห้แล้ว จึงเดินออกมาจากร้านอย่างสบายใจแล้วแวะซื้อเกาลัดไปฝากเด๋อ เธอเห็นโจรแคระกระชากกระเป๋าสะพายของผู้หญิงคนหนึ่งจึงไล่ตามไปติดๆ ขณะที่หญิงเคราะห์ร้ายเข้ามาขอความช่วยเหลือจากคนในร้าน ศยามกับโสรัตน์จึงออกไปช่วย ทิ้งให้สุดถนอมนั่งหงอยอยู่ในร้านเพียงลำพัง

วิชชุดาวิ่งมาทันโจรแคระ มันโยนกระเป๋าให้กับโจรโย่งที่ยืนรอแอบอยู่ในซอย เธอตัดสินใจกระโจนเข้าใส่โจรแคระแล้วนั่งทับร่างไว้ ฤทธิรงค์ผ่านมาเห็นเหตุการณ์พอดี วิชชุดาเรียกให้มาช่วยอีกแรง พอดีโสรัตน์กับศยามตามมา วิชชุดาสั่งให้โสรัตน์ตามไปจับคนร้ายที่วิ่งเข้าซอยไป สองพี่น้องวิ่งหายเข้าไปในซอย

โจรโย่งวิ่งหนีมาจนถึงก้นซอยตัน โสรัตน์เดินอาดๆเข้าไปหา มั่นใจว่าจับตัวได้แน่ แต่แล้วพวกโจรนับสิบคนก้าวออกมา โสรัตน์ผงะถอยหลังมาหาศยาม กลุ่มโจรเข้าล้อมทั้งสองไว้ เมื่อไม่มีทางเลือกสองพี่น้องจึงต้องสู้

ไม่นานนักตำรวจท้องที่ก็มาถึง และเข้าไปจับกุมพวกโจรได้ทั้งหมด โสรัตน์เดินโซเซเข้ามาหวังจะคุยอวดวิชชุดา แต่พอเห็นเลือดที่หน้าผากตัวเองก็ถึงกับลมใส่ ทำให้วิชชุดากับฤทธิรงค์ยืนอึ้ง ด้วยคิดไม่ถึง

ooooooo

ศยามเดินเข้ามารินน้ำดื่มอั๊กๆ นมคล้ามเห็นแล้วก็หนักใจขอร้องให้ชายหนุ่มย้ายเข้ามาทำงานในกรมฯ เหมือนกับโสรัตน์ แต่ศยามไม่ยอม

"ถ้าไม่ห่วงตัวเองก็น่าจะห่วงคุณแหววเธอนะคะ มีแฟนกับเขาก็ไม่ค่อยได้เจอหน้าค่าตากัน คุณต้องเอาใจเธอให้มากๆ ต้องขยันซื้อของไปฝาก มีเวลาก็ต้องไปหา ต้องพาไปเที่ยว" นมคล้ามพูดจบ ศยามก็นึกได้ว่าลืมสุดถนอมไว้ที่ร้านอาหาร เขารีบพรวดพราดออกไปทันที เวลาเดียวกันนั้น วิชาติเข้ามาต่อว่าวิชชุดาเรื่องคบหากับฤทธิรงค์ และสั่งห้ามไม่ให้ ฤทธิรงค์มาเหยียบบ้านอีก

"พี่ใหญ่ทำอย่างนี้ได้ยังไง ถ้าพี่ใหญ่ไม่ให้ฤทธิ์มาหาวิชที่บ้าน พี่ใหญ่ก็ต้องไม่ให้ตาโสรัตน์มาที่บ้านนี้ เพราะวิชก็เกลียดขี้หน้าอีตานั่นเหมือนกัน ฤทธิ์เป็นเพื่อนที่ดีของวิชเขาเป็นผู้ชายที่เข้าใจวิชทุกอย่าง อยู่กับเขาแล้วสบายใจ ถ้าหากให้เลือกล่ะก็ วิชเลือกแต่งงานกับฤทธิ์ดีกว่าแต่งงานกับตาโสรัตน์ ของพี่ใหญ่"

"แต่ยังไงเธอก็ต้องแต่งงานกับโสรัตน์ ฉันไม่ปล่อยให้ ชีวิตเธอดิ่งลงเหวไปกับไอ้ผู้ชายเสเพลนั่นหรอก แล้วเธอก็ไม่มีสิทธิ์ขัดคำสั่งฉันเพราะฉันเป็นพี่ของเธอ และถ้าเธอคิดจะอยู่บ้านนี้ต่อไป เธอก็จะต้องเชื่อฟังคำสั่งของฉัน เธอจะต้องแต่งงานกับโสรัตน์"

"งั้นวิชไม่อยู่บ้านนี้ก็ได้ วิชจะไปอยู่ที่อื่น วิชจะไม่ อยู่กับคนบ้าอำนาจอย่างพี่ใหญ่แล้ว พอกันที" วิชชุดาเอ่ยพลางวิ่งออกไป

ooooooo

ศ​ยาม​รีบ​มา​ที่​บ้าน​หลวง​พิศาล​จึง​ไม่ทัน​ได้​อ่าน​จดหมาย​ที่​คุณนาย​จินดา​ให้​จ้อย​นำ​ไป​ส่ง คุณนาย​จิ​นดา ​ออก​มา​อาละวาด​กับ​ศ​ยาม​เพราะ​โกรธ​ที่สุด​ถนอม​ถูก​ทิ้ง​อีก​แล้ว หลวง​พิศาล​เข้า​มา​ไกล่เกลี่ย​แล้ว​สั่ง​ให้​ศ​ยาม​ตาม​ไป​ง้อ​สุด​​ถนอม​ที่​ใน​สวน

ศ​ยาม​ตาม​มา​ปรับ​ความ​เข้าใจ​กับ​สุด​ถนอม สุด​ถนอม​หัน​มา​เผชิญหน้า​กับ​ชาย​หนุ่ม​พลาง​เอ่ย

“แหวว​รัก​คุณ​ค่ะ แต่​คุณ​ทำให้​แหวว​ผิดหวัง​ครั้ง​แล้ว​ครั้ง​เล่า ครั้ง​นี้​จะ​เป็น​ครั้ง​สุดท้าย​ที่​แหวว​จะ​ยก​โทษ​ให้​คุณ เพราะ​เรา​จะ​ไม่ได้​เจอ​กัน​อีก แหวว​เชื่อ​ว่า คุณ​ลืม​แหวว​ได้​ไม่​ยาก​หรอก​ค่ะ ลา​ก่อน​ค่ะ คุณ​ศ​ยาม” สุด​ถนอม​เดิน​หนี​ออก​ไป

“คุณ​แหวว” ศ​ยาม​ยืน​อึ้ง​เพราะ​คาด​ไม่​ถึง

สุด​ถนอม​เดิน​เศร้า​ซึม​กลับ​เข้า​มา​ใน​บ้าน และ​บอก​กับ​คุณนาย​จินดา​และ​หลวง​พิศาล​ที่นั่ง​ลุ้น​ว่า เธอ​เลิก​กับ​ศ​ยาม​แล้ว คุณหญิง​จินดา​รีบ​กอด​ลูก​สาว​ปลอบ​ใจ​แต่​หน้าตา​เบิกบาน​ทันที ใน​ขณะ​ที่​หลวง​พิศาล​เตือน​ลูก​​สาว​ว่า การ​ปล่อย​ให้​อารมณ์​อยู่​เหนือ​เหตุผล อาจ​เป็น​การ​ทำร้าย​ตัว​เอง

“เอ๊ะ คุณ​หลวง พูด​อย่าง​นี้​หมายความ​ว่า คุณ​หลวง​จะ​ปล่อย​ให้​ผู้ชาย​คน​นี้​ทำร้าย​จิตใจ​ลูก​แหวว​ของ​เรา​ไป​เรื่อยๆ หรือ​คะ” คุณนาย​จินดา​แหว​ใส่

หลวง​พิศาล​พยายาม​โต้แย้ง​อย่าง​นุ่มนวล แต่​คุณนาย​ไม่​รับ​ฟัง สุด​ถนอม​สับสน​กับ​การ​ตัดสินใจ​ของ​ตัว​เอง เธอ​หนี​ขึ้น​ห้อง​แล้ว​แอบ​มอง​ช่องหน้าต่าง​เห็น​ศ​ยาม​ยัง​รอ​อยู่​จึง​ใช้​ให้​จ้อย​ออก​ไป​บอก​ให้​กลับ​ไป

ศย​าม​หมด​หนทาง​เพราะ​สุด​ถนอม​ใจแข็ง​กว่า​ที่​คิด​จึง​เดิน​คอตก​ไป​ที่​รถ เสียง​ท่อไอเสีย​ดัง​ระเบิด​ขึ้น สุด​ถนอม​สะดุ้ง​แต่​น้ำตา​ก็ยัง​ไหล​ด้วย​ความ​เสียใจ

ด้านสอางทิพย์และสดสวย  ต่างช่วยกันเคาะประตูห้อง เรียกวิชชุดาหวังจะช่วยสามีเจรจากับน้องสาว แต่วิชชุดาไม่ยอมเปิดให้ เธอบอกราตรีสวัสดิ์กับพี่สะใภ้ทั้งสอง และขอบคุณที่ เป็นห่วง

เมื่อสองสะใภ้จากไป ​เด๋อก็ปีนหน้าต่างเข้ามาเกลี้ยกล่อม วิชชุดาไม่ให้ไปจากบ้าน  และอาสานอนเป็นเพื่อนลูกพี่ วิชชุดา ตามใจ แล้วล้มตัวลงนอน สีหน้าคิดหนักกับการตัดสินใจของเธอ

ooooooo

เช้าวันใหม่ ขณะนมคล้ามถือถาดของใส่บาตร เดินออกจากบ้าน เหลือบไปเห็นศยามนอนอยู่ในรถ จึง เข้าไปปลุก พลางถามไถ่เรื่องราว ศยามเดินหนี  แต่ นมคล้ามไม่ลดละตามไปซักจนได้ความว่า สุดถนอม บอกเลิกกับเขาแล้ว

“ฉันไม่คู่ควรกับคุณแหววจริงๆ ฉันมันไม่เอาไหน แฟนคนเดียวยังดูแลไม่ได้ สมควรแล้วที่ต้องถูกทิ้ง” ศยาม เดินปึงปังกลับไปที่รถ นมคล้ามร้องถามว่าจะไปไหน

“ไม่​รู้ ไป​ไหน​ก็ได้ ไป​มัน​ให้​ไกลๆ” ศ​ยาม​ขับ​รถออก​ไป​ทันที

“ช่าง​อาภัพ​รัก​เสีย​จริงๆคุณ​มืด​ของ​นม” นม​ค​ล้า​มได้​แต่​เห็นใจ​แล้ว​รีบ​ออก​ไป​ตักบาตร

ที่​บ้าน​วิชา​ติ​เกิด​เรื่อง​วุ่น เมื่อ​แดง​เด็ก​รับ​ใช้​เข้ามา​รายงาน ว่า วิชชุ​ดา​หายตัว​ไป​พร้อม​ข้าวของ​เครื่อง​ใช้ มี​เพียง​จดหมาย กับ​กุญแจ​ทิ้ง​ไว้​ให้ วิชา​ติ​รับ​จดหมาย​กับ​กุญแจ​มา เมื่อ​ได้​อ่าน จดหมาย​เขา​ก็​หัวเราะ​ออก​มา​เพราะ​รู้​ดี​ว่า​น้อง​สาว​คง​หนี​ไป​อยู่​กับคุณหญิง​สม​สวาท​ที่​เมือง​นนท์​เป็น​แน่

เวลา​นั้น คุณหญิง​สม​สวาท​เพิ่ง​กลับ​จาก​ทำบุญ เห็น​กระเป๋า วาง​อยู่​หน้า​บ้าน​ก็​รู้ทัน​ที​ว่า​ต้อง​เป็น​ของ​แม่​ตัว​ยุ่ง เมื่อ​เดิน​ไป ดู​ที่​สวน​หลัง​บ้าน​ก็​เห็น​หลาน​สาว​ยืด​หนัง​ส​ติ๊ก​ยิง​กระป๋อง​นม​อยู่อย่าง​สนุกสนาน คุณหญิง​เข้าไป​ดุ​หลาน​สาว แล้ว​ถาม​หา ​วิชา​ติเพราะ​เข้าใจ​ว่า​เป็น​คน​มา​ส่ง​น้อง

วิชชุ​ดา​หน้า​ตูม​ฟ้อง​คุณหญิง​ว่าวิชาติกีดกัน​ไม่​ให้​เธอ​คบหา​กับ​ฤ​ทธิ​รงค์ แถม​ยัง​บังคับ​ให้​แต่งงาน​กับ​โส​รัตน์​อีก​ด้วย คุณหญิง​แก้ต่าง​ให้​หลาน​ชาย​แล้ว​พูด​โน้มน้าว​ให้​วิชชุ​ดา​เห็นดี​ด้วย​กับ​พี่​ชาย​เรื่อง​การ​แต่งงาน

“พี่​ใหญ่​คิด​แต่​จะ​จับ​วิช​แต่งงาน อยาก​กำจัด​วิช​ออก​ไป​จาก​ชีวิต​ไม่​เคย​คิดถึง​ความ​สุข​ของ​วิช​เลย พี่​ใหญ่​เขา​แต่งงาน​แล้ว คง​อยาก​อยู่​กับ​พี่​​สอาง​สอง​คน วิ​ชก​ลาย​เป็น​ส่วน​เกินไป​แล้ว พี่​ใหญ่​ก็​เลย​อยาก​ให้​วิช​แต่งงาน​ออก​จาก​บ้าน​ไป​เร็วๆถ้า​พี่​ใหญ่​ไม่​ต้องการ​วิช​แล้ว บอก​กัน​ตรงๆก็ได้ ไม่​เห็น​ต้อง​ใช้​วิธี​นี้” วิชชุ​ดา​พรั่งพรู​ออก​มา

ooooooo

หลวง​พิศาล​เมื่อ​เห็น​ลูก​สาว​นั่ง​เหม่อ​ลอย​คิดถึง​คน​รัก จึง​เข้าไป​คุย​ด้วย​พร้อม​แจกแจง​ให้​ลูก​สาว​เข้าใจ​ว่า​ ผู้ชาย​ดีๆอย่าง​ศ​ยาม​หาไม่​ได้​ง่ายๆ สุด​ถนอม​คิด​ได้​จึง​สั่ง​ให้​คน​รถ​พา​เธอ​ไป​บ้าน​ศ​ยาม​เพื่อ​ปรับ​ความ​เข้าใจ​นม​ค​ล้า​ม​กระวีกระวาด​เดิน​ออก​มา​ต้อนรับ แล้ว​แสร้ง​ทำ​เป็น​ไม่​รู้​ว่า​สุด​ถนอม​บอก​เลิก​ศ​ยาม​แล้ว เพื่อ​เรียก​คะแนน​สงสาร

“นม​ก็​ไม่​รู้​ว่า​เกิด​อะไร​ขึ้น​กับ​คุณ​มืด หน้า​คุณ​มืด​นี่​นะ​คะ หมอง​เศร้า​เหมือน​มี​เรื่อง​ทุกข์​ใจ​แสน​สาหัส ถาม​อะไร​ก็​ไม่​ยอม​ตอบ พูด​แต่​ว่า อยาก​ตายๆ แล้ว​ก็​ขับ​รถ​ออก​ไป​เลย”

“ตาย​จริง คุณ​ศ​ยาม​พูด​อย่าง​นั้น​จริงๆ หรือ​คะ แล้ว​นี่​แหวว​จะ​ไป​ตาม​คุณ​ศ​ยาม​ที่ไหน​ล่ะ คุณ​โส​รัตน์​จะ​รู้​ไหม​คะ​ว่า คุณ​ศ​ยาม​ไป​ไหน”

“คุณ​โส​รัตน์​อาจจะ​รู้​ก็ได้​ค่ะ ถ้า​คุณ​มืด​ไป​ฆ่า​ตัว​ตาย ก็​ต้อง​ไป​บอก​ลา​คุณ​โส​รัตน์​ก่อน​แน่ๆ  รีบ​ไป​ตาม​หา​คุณ​มืด​ให้​เจอ​เลย​นะ​คะ”

“ค่ะๆ แหวว​จะ​ตาม​คุณ​ศ​ยาม​ให้​เจอ แหวว​ไป​ก่อน​นะ​คะ” สุด​ถนอม​รีบ​ออก​ไป​ทันที

ศ​ยาม​หลบ​มา​ทำใจ​อยู่​ใน​สวน​ที่​เมือง​นนท์ และ​ได้​พบ​กับ​วิชชุ​ดา​โดย​บังเอิญ​เพราะ​เขา​กับ​เธอ​ตั้งใจ​ยิง​นก​ตัว​เดียวกัน แต่​กระสุน​ของ​วิชชุ​ดา​พลาด​มา​โดน​หน้า​ศ​ยาม​จน​ได้​เลือด วิชชุ​ดา​เข้า​มา​ขอโทษ​และ​ช่วย​ทำ​แผล​ให้

ศ​ยาม​เข้า​ตีสนิท​กับ​วิชชุ​ดา​เพราะ​อยาก​ช่​วยโส​รัตน์ ใน​ขณะ​ที่​โส​รัตน์​ก็​กำลัง​ปลอบ​ใจ​สุดถนอม​ให้​หาย​กังวล​และ​ช่วย​เรียก​คะแนน​สงสาร​ด้วย​การ​บอก​เล่า​เรื่องราว​ของ​ศ​ยาม​ให้​เธอ​รู้

“นาย​มืด​โต​มา​กับ​ผม​ที่​บ้าน​หลัง​นี้​แหละ​ครับ คุณ​พ่อ คุณ​แม่​ของ​นาย​มืด​เสีย​ชีวิต​ตั้งแต่​นาย​มืด​อายุ​ไม่​กี่​ขวบ คุณ​พ่อ คุณ​แม่​ผม​ก็​เลย​รับ​นาย​มืด​มา​เลี้ยง​จน​เรียน​จบ​โรงเรียน​นายร้อย​ตำรวจ นาย​มืด​ดิ้นรน​ช่วยเหลือ​ตัว​เอง​มา​ตลอด ตอน​ที่​ยัง​เรียน​อยู่​ก็​พยายาม​สอบ​จน​ได้​ทุน​การ​ศึกษา ไม่​รบกวน​เงิน​ทาง​บ้าน​เลย บ้าน​ที่​อยู่​ใน​ตอน​นี้ ก็​เก็บ​เงิน​ซื้อ​ของ​เขา​เอง มืด​เป็น​คน​สู้​ชีวิต​ครับ เขา​ไม่​มี​ทาง​ยอม​แพ้​ต่อ​ชีวิต​จน​หนี​ไป​ฆ่า​ตัว​ตาย​แน่ๆ”

“ไปๆมาๆเหมือน​แหวว​จะ​ไม่​รู้จักคุณ​ศ​ยาม​เลย​นะ​คะ”

“ตอน​นี้​ยัง​มี​เวลา​นี่​ครับ ค่อยๆ ศึกษา​กัน​ไป​ก็ได้ ผม ​รับรอง​ได้​เลย​นะ​ครับ คุณ​แหวว น้อง​ชาย​ของ​ผม​คน​นี้​ถึง​จะ​หัวแข็ง​เอาแต่ใจ​ไป​บ้าง แต่​เขา​เป็น​คน​ดี​ขยัน​อดทน​และ​ก็​ซื่อสัตย์ และ​ที่​สำคัญ​รัก​ใคร​รัก​จริง ยอม​เสียสละ​ให้​ได้​ทุก​อย่าง อย่า​ปล่อย​ให้​ผู้ชาย​คน​นี้​หลุดมือ​ไป​เชียว​นะ​ครับ” โส​รัตน์​ช่วย​ทำ​คะแนน

สุด​ถนอม​ฟัง​แล้ว​ก็​ยิ่ง​รู้สึก​ผิด​ต่อ​ศ​ยาม​มาก​ขึ้น​ทุกทีๆ เธอ​ขอโทษ​ที่มา​รบกวน​ชาย​หนุ่ม​และ​ขอบคุณ​ที่​ทำให้​รู้จัก​ศ​ยาม​มาก​ขึ้น โส​รัตน์​กำชับ​สุด​ถนอม​ว่า อย่า​บอก​เรื่อง​นี้​กับ​ศ​ยาม​เพราะ​เขา​ไม่​ชอบ​เล่า​เรื่อง​ตัว​เอง​ให้​ใคร​ฟัง

“งั้น​เรื่อง​นี้​ถือ​เป็น​ความ​ลับ​ของ​เรา​สอง​คน​นะ​คะ รวม​ทั้ง​เรื่อง​ที่​แหวว​มา​ที่​นี่​วัน​นี้​ด้วย แหวว​ไม่​อยาก​ให้​คุณ​ศ​ยาม​รู้​ว่า แหวว​ตื่นตูม​วิ่ง​ตามคุณ​ศ​ยาม​ทั่ว​เมือง​เพราะ​กลัว​ว่า​เขา​จะ​ฆ่า ​ตัว​ตาย น่า​อาย​จริงๆ เลย​ค่ะ”

“ผม​ทราบ​ครับ​ว่า เรื่อง​ไหน​ที่​ต้อง​เก็บ​เป็น​ความ​ลับ”

สุด​ถนอม​โล่ง​ใจ​เอ่ย​คำ​ลา โส​รัตน์​ตาม​มา​ส่ง​ที่​รถ​แล้ว​แอบ​พึมพำ​ว่า เมื่อ​ไหร่​จะ​โชค​ดี​มี​แฟน​อย่าง​นี้​บ้าง

ooooooo

หลังจาก​ทำ​แผล​ให้​ศ​ยาม​แล้ว วิชชุ​ดา​ก็​ชวน​เด๋อ​ไป​ตก​ปลา​กัน​ต่อ ศ​ยาม​ขอ​ตาม​ไป​ด้วย​และ​หลอก​ถาม​เด๋อ​เรื่อง​วิชชุ​ดา​กับ​พวก​พี่ๆ จน​วิชชุ​ดา​ชัก​สงสัย ส่วน​ศ​ยาม​เมื่อ​เห็น​ความ​แก่นแก้ว​ของ​วิชชุ​ดา​จึง​หลอก​เธอ​ว่า เขา​คือ​เสือ​มืด​มา​ดู​ลาดเลา​ปล้น วิชชุ​ดา​ทำใจ​กล้า​เอา​ชื่อ​พี่​ชาย​มา​ขู่ แต่​ศ​ยาม​ทำ​หน้า​เหี้ยม​ใส่​พลาง​สวน​กลับ​ว่า เขา​ไม่​กลัว

“งั้น​ฉัน​ขอร้อง​แล้วกัน อย่า​ปล้น​บ้าน​คุณ​ป้า​เลย​นะ เห็นแก่​มนุษยธรรม​เถอะ คุณ​เสือ​มืด คุณ​ไม่​ควร​จะ​รังแก​คน​แก่ แล้ว​ที่​สำคัญ​คุณ​ป้า​เป็น​คน​ดี​มี​เมตตา​กับ​ทุก​คน ชาว​บ้าน​แถว​นี้​ รัก​และ​นับถือ​คุณ​ป้า​กัน​ทั้งนั้น ใจคอ​คุณ​จะ​ปล้น​คน​แก่​อ่อนแอ​ไม่​มี​ทาง​สู้​หรือ​ยัง​ไง ถึง​คุณ​เป็น​โจร ฉัน​ก็​เชื่อ​ว่า คุณ​ก็​ต้อง​มี​คุณธรรม​หลง​เหลือ​อยู่​บ้าง​แหละ” วิชชุ​ดา​เปลี่ยน​ท่าที

“ไม่​ต้อง​ห่วง ผม​ก็​มี​กฎ​ของ​ผม​อยู่​เหมือน​กัน ผม​ปล้น​แต่​ไอ้​พวก​คดโกง​ คน​ดีๆผม​ไม่​เคย​ปล้น​หรอก​ครับ ​แล้ว​คุณ​อุตส่าห์​ขอร้อง​ผม​ขนาด​นี้​ผม​ก็​จะ​ไม่​ปล้น​บ้าน​คุณ​ป้า​คุณ​อย่าง​แน่นอน” ศ​ยาม​ถือ​ปืน​เดิน​ออก​ไป

วิชชุ​ดา​มอง​ตาม​ยัง​ไม่​แน่ใจ​นัก​ว่า​ศ​ยาม​เป็น​โจร​จริง​หรือ​ไม่

ใน​เวลา​ไล่เลี่ย​กัน วิชา​ติ​ก็​มา​ถึง​บ้าน​คุณหญิง​สม​สวาท​เพื่อ​รับ​ตัว​วิชชุ​ดา​กลับ​บ้าน คุณหญิง​ตำหนิ​หลาน​ชาย​ที่​บังคับ​จิตใจ​น้อง​เรื่อง​โส​รัตน์ วิชา​ติ​จน​ปัญญา​ถาม​คุณหญิง​ว่า​จะ​ให้​จัดการ​อย่างไร​ดี

“ตอน​นี้​ก็​ปล่อยๆ ยาย​วิช​ไป​ก่อน​แล้วกัน ค่อยๆตะล่อม​เกลี้ยกล่อม​กัน​ไป ถ้า​คุณ​โส​รัตน์​ของ​เธอ​เขา​เป็น​คน​ดี​จริงๆ อีก​ไม่​นาน​ยาย​วิชก็​ต้อง​เห็นดี​เห็น​งาม​ไป​กับ​เธอ​ด้วย​แน่ๆ ส่วน​เรื่อง​นาย​ฤ​ทธิ​รงค์ เธอ​ไม่​ต้อง​เป็น​กังวล​ไป​หรอก​น่า ยาย​วิช​เป็น​เด็ก​ฉลาด​รู้จัก​คิด คง​ไม่​คว้า​นาย​คน​นี้​เป็น​คู่รัก​หรอก” วิชา​ติ​ ทำท่า​จะ​ค้าน คุณหญิง​ชิง​พูด​ต่อ “ครั้ง​นี้​เธอ​จะ​ต้อง​เชื่อ​ป้า ตามใจ​ยาย​วิช​ไป​ก่อน เธอ​รู้​ไหม เธอ​ทำให้​น้อง​น้อยใจ​เสียใจ​แค่​ไหน ถ้า​เธอ​ไม่​เปลี่ยนแปลง​ตัว​เอง คราว​ต่อ​ไป​ยาย​วิช​คง​ไม่​หนี​มา​หา​ป้า​ให้​เธอ​ตาม​ตัว​ได้​ง่ายๆอย่าง​นี้​หรอก” คุณหญิง​ขู่

วิชา​ติ​ยอม​ฟัง และ​เมื่อ​วิชชุ​ดา​กลับ​มา คุณหญิง​ก็​ช่วย​เกลี้ย​กล่อม​ให้​หลานสาว​ยอม​กลับ​บ้าน

ooooooo

ศยามเมื่อรู้จากนมคล้ามว่าสุดถนอมมาหาถึงบ้าน ก็ดีใจจะรีบไปหาเธอ แต่นมคล้ามดึงไว้

“เดี๋ยวค่ะ คุณจะไปในสภาพนี้ไม่ได้นะคะ ไปอาบน้ำ แต่งตัวใหม่เดี๋ยวนี้เลย แต่งตัวให้หล่อที่สุดเลยนะคะ แล้ว สำคัญที่สุด วันนี้คุณควรจะมีของขวัญพิเศษให้กับคุณแหวว ไม่ต้องเป็นของราคาแพงก็ได้ค่ะ แต่ต้องพิเศษและมีความหมาย เพื่อเป็นการขอบคุณที่คุณแหววเธอยอมยกโทษให้”

“ได้ๆ ของขวัญพิเศษ ขอบใจนมมากเลย นมช่วยชีวิต ฉันไว้แท้ๆเลยนะ” ศยามกอดนมคล้ามแรงๆพร้อมกับหอม แก้มฟอดใหญ่ก่อนจะรีบร้อนออกไป

วิชาติเดินควงแขนวิชชุดาเข้ามาในบ้านหน้าตาชื่นมื่น แต่พอเห็นฤทธิรงค์นั่งรออยู่กับสอางทิพย์ เขาก็หุบย้ิมทันที วิชชุดาสะกิดเตือนพี่ชาย วิชาติจำใจญาติดีกับฤทธิรงค์ เขายอม อนุญาตให้พาวิชชุดาออกไปทานอาหารได้ แต่มีข้อแม้ว่าห้าม กลับเกินสี่ทุ่ม

ฤทธิรงค์ได้ออกมาดินเนอร์กับวิชชุดาสมใจ เขามอบ สร้อยคอเส้นเก๋เป็นของกำนัล และพูดแบบกึ่งเล่นกึ่งจริงว่า จะขอจีบวิชชุดาเป็นแฟน วิชชุดาหัวเราะร่วนท้าให้ฤทธิรงค์ฝ่า ด่านพี่ชายของเธอให้ได้เสียก่อน

“แน่นะ วิช ถ้าฉันทำให้พี่ใหญ่ยอมรับในตัวฉันได้ เธอจะยอมคบเป็นแฟนกับฉัน ตกลงตามนี้นะ” ฤทธิรงค์ดูจริงจัง วิชชุดาเร่ิมไม่แน่ใจว่าเขาพูดจริงหรือพูดเล่นกันแน่

ส่วนศยามในชุดสูทหล่อยืนรอสุดถนอมอยู่หน้าบ้าน คุณนายจินดาเดินฉับๆออกมาตั้งใจจะเล่นงาน แต่หลวงพิศาล ดึงไว้ พลางขอร้องให้ยอมรับในการตัดสินใจของลูก และขอโอกาส ให้ศยามแก้ตัวอีกสักครั้ง คุณนายจนใจยอมถอยกลับไป

ศยามพาสุดถนอมมาดินเนอร์ที่ร้านหรูและเป็นร้านเดียว กับที่ฤทธิรงค์พาวิชชุดามา เขาทำเซอร์ไพรส์ด้วยการหยิบสร้อย ทองเหลืองอร่ามมีจี้รูปหัวใจดวงโตทำด้วยพลอยหลากสีสุด แสนเชยออกมาสวมให้สุดถนอม หญิงสาวทำหน้ากล้ำกลืนฝืน ทนเอ่ยคำขอบคุณ เพราะไม่อยากให้เขาเสียน้ำใจ จากนั้นศยาม ก็ชวนสุดถนอมออกไปเต้นรำด้วยกัน และบังเอิญเห็นวิชชุดา ออกมาเต้นรำกับฤทธิรงค์เข้าพอดี เขารีบหลบหน้าเธอ

ศยามมาส่งสุดถนอมที่บ้านและให้สัญญาว่าจะไม่ ทำให้เธอต้องผิดหวังและเสียใจอีก สุดถนอมซาบซึ้งใจเดินย้ิม หวานเข้าบ้าน แต่เธอต้องชะงักเมื่อเห็นคุณนายจินดายืนรออยู่

คุณนายกรี๊ดลั่นเมื่อเห็นสร้อยที่คอลูกสาว “ใครให้มา นายศยามใช่ไหม ต๊าย ตาย นายคนนี้ นอกจากจะจนแล้วยัง ไร้รสนิยมอีก ถอดออกเอาไปท้ิงเลยนะลูก แม่เห็นแล้วขนลุก ขนพองแทน น่ารังเกียจเป็นที่สุด คนระดับอย่างเราต้องใส่เพชรแท้ เพชรน้ำเอกเท่านั้น พลอยราคาถูก เราจะไม่ใส่ให้เสื่อมสง่าราศี แล้วจะเดินหนีแม่ทำไม มาๆเดี๋ยวแม่ถอดให้”

คุณนายจินดาเดินตามไล่จะถอดสร้อย แต่สุดถนอมจ้ำหนี

ทางด้านฤทธิรงค์ เขาพาวิชชุดามาส่ง ต้องเจอด่านสำคัญ คือ พี่ชายของวิชชุดาทั้งสองคนยืนรออยู่ และขอคุยด้วยเป็น การส่วนตัว วิชชุดานึกห่วง สองพี่สะใภ้เข้ามาบอกว่าเป็นธรรมดา ที่พี่ชายจะห่วงน้องสาว เพราะรู้ดีว่าฤทธิรงค์ไม่ได้คิดจีบวิชชุดา แค่เพื่อนแน่

วิชชุดาอึ้งไม่อยากเชื่อ ส่วนวิชาติกับวีรชาติก็ช่วยกัน ซักประวัติฤทธิรงค์อย่างละเอียด แล้วสรุปเอาเอง

“คุณไม่เหมาะสมกับยายวิชหรอก คุณอายุน้อยเกินไป คนที่จะแต่งงานกับยายวิชได้ จะต้องผู้นำ ไม่ใช่ผู้ตามอย่างคุณ เรียกว่าจะต้องควบคุมยายวิชได้ คุณคิดว่า คุณทำได้หรือ คุณ ฤทธิรงค์” วีรชาติเอ่ย

ฤทธิรงค์นิ่งอึ้งไป ขณะที่วิชาติย้ิมอย่างมีชัยชนะ

ooooooo

ตอนที่ 3

กลางค่ำ​คืน​นั้น โจร​สาม​คน​บุก​ปล้น​บ้าน​คุณหญิง​สม​สวาท พวก​มัน​กวาด​ของ​มี​ค่า​ใน​ห้อง​นอน​ของ​คุณ หญิง​ใส่​ถุง แล้ว​บังคับ​ให้​พา​ไป​เปิด​เซฟ​เครื่อง​เพชรแต่​ คุณหญิง​คลาน​หนี​ โจร​จึง​ยิง​ล้ม​ฟุบ​ลง แล้ว​เผ่น​หนี

เช้า​วัน​ใหม่ วี​ร​ชาติ วิชชุ​ดา​และ​สด​สวย​เดิน​ออก​มา​ส่ง​วิชา​ติ​กับ​ส​อา​งทิพย์​ที่​รถ เพราะ​ทั้ง​คู่​จะ​ไป​ดื่ม​น้ำผึ้ง​พระจันทร์​กัน​ที่​หัว​หิน วิชา​ติ​กำชับ​วี​ร​ชาติ​ให้​ดูแล​วิช​ชุ​ดา​ดีๆ เพราะ​เป็น​ห่วง​เรื่อง​ฤ​ทธิ​รงค์ วิชชุ​ดา​ขยับ​จะ​เถียง วี​ร​ชาติ​รีบ​ขัด เร่ง​ให้​วิชา​ติ​กับ​ส​อา​ง​ทิพย์​ออก​เดินทาง พอดี​จ่าย​อด​เข้า​มา​รายงาน​เรื่อง​โจร​ปล้น​บ้าน​คุณหญิง​สม​สวาท

“คุณ​ป้า​ถูก​ยิง” วิชชุ​ดา​ตกใจ และ​คิด​เอา​เอง​ว่า ต้อง​เป็น​ฝีมือ​ไอ้​เสือ​มืด

ส่วน​ศ​ยาม​เมื่อ​เห็น​ข่าว​โจร​ปล้น​บ้าน​และ​ยิง​คุณหญิง​บาดเจ็บ​ก็​ร้อน​ใจ​รีบ​ไป​พบ​โส​รัตน์ เพื่อ​สารภาพ​ความ​จริง​เรื่อง​เสือ​มืด เพราะ​ไม่​อยาก​ให้​วิชชุ​ดา​เข้าใจ​ผิด และ​โส​รัตน์​อาจ​ ​ต้อง​เดือดร้อน​กับ​เรื่อง​นี้​ด้วย

โส​รัตน์​ชวน​ศ​ยาม​ไป​โรงพยาบาล​เพื่อ​อธิบาย​ความ​จริง​กับ​ทุก​คน แต่​ไม่ทัน​พ้น​ชายคา​บ้าน จ่า​ตำรวจ​ก็​มา​แจ้ง​ว่า​มี​คำสั่ง​ให้​ศ​ยามเข้า​ประชุม​ด่วน ศ​ยาม​จึง​ฝาก​ให้​โส​รัตน์​แก้​ข้อ​กล่าวหา​ให้ โส​รัตน์​คิด​หนัก​ไม่​รู้​จะ​อธิบาย​กับ​วิชชุ​ดา​ว่า​อย่างไร​ดี

วิชา​ติ​พา​น้อง​ชาย น้อง​สาว​ และ​สะใภ้​ทั้ง​สอง​มา​เยี่ยม​คุณหญิง​สม​สวาท​ที่​โรงพยาบาล ทุก​คน​โล่ง​ใจ​เมื่อ​ทราบ​ว่า​คุณหญิง​แค่​โดน​ยิง​ถากๆเท่านั้น วิชชุ​ดา​สวม​บท​น้อง​สาว​ตำรวจ​สอบ​ถาม​รูปพรรณ​สัณฐาน​ของโจร

“ซัก​อย่าง​กับ​เป็น​ตำรวจ​เลย​นะ ยาย​วิช จะ​ช่วย​พี่​ใหญ่​จับ​โจร​หรือ​ยัง​ไง” วี​ร​ชาติ​ล้อ

“ค่ะ วิช​จะ​ช่วย​จับ​ไอ้​โจร​ตัว​นี้​มา​ยัด​ตะราง​ให้​ได้ คอย​ดู​สิ​คะ” วิชชุ​ดา​จริงจัง

ทุก​คน​พา​กัน​หัวเราะ แล้ว​คุณหญิง​ก็​ไล่​ให้​วิชา​ติ​กับ​ส​อา​ง​ทิพย์​ไป​เที่ยว​หัว​หิน แต่​วิชา​ติ​ไม่​ยอม ยืนยัน​จะ​ตาม​ล่า​พวก​โจร​มา​รับ​โทษ​ให้​ได้

“แล้ว​เรา​จะ​ต้อง​เอา​คืนให้​เจ็บแสบ​ที่สุด​ให้​สม​กับ​ที่​มัน​ทำ​กับ​คุณ​ป้า วิชจะ​ต้อง​ตาม​ตัว​มัน​ให้​เจอ” วิชชุ​ดา​มุ่ง​มั่น

เสียง​เคาะ​ประตู​เบาๆ ทั้งหมด​หัน​ไป​มอง​เห็น​โส​รัตน์​เปิด​ประตู​เข้า​มา​พร้อม​กับ​ตะกร้า​ผล​ไม้ เขา​ยกมือ​ไหว้​คุณหญิง​สม​สวาท​ขยับ​จะ​ถาม​อาการ แต่​วิชชุ​ดา​ชิง​พู​ดตัดหน้า​ว่า เธอ​มี​เรื่อง​จะ​คุย​กับ​โส​รัตน์​แล้ว​เดิน​นำ​ออก​ไป วิชา​ติ​เร่ง​ให้​โส​รัตน์​ตาม​ไป​เพราะ​โอกาส​มาถึง​แล้ว โส​รัตน์​จ้ำ​อ้าว​ตาม​วิชชุ​ดา คุณหญิง​มอง​โส​รัตน์​อย่าง​วิเคราะห์

วิชชุ​ดา​เดิน​นำ​โส​รัตน์​มา​นั่ง​ใน​ร้าน​กาแฟ เปิดฉาก​ถาม​ประวัติ​เสือ​มืด โส​รัตน์​อึกอัก​คิด​หา​คำ​ตอบ​ดีๆ ทำให้​ไม่ทัน​ใจ​วิชชุ​ดา

“วิช​ลืม​ไป​ว่า คุณ​โส​รัตน์​อยู่​กอง​บัญชี จะ​มา​รู้​เรื่อง​อะไร​เกี่ยว​กับ​การ​จับ​โจร ขอโทษ​นะ​คะ​ที่​ทำให้​คุณ​ต้อง​มา​เสีย​เวลา​ด้วย” วิชชุ​ดา​ตัดบท ลุก​ขึ้น​ยืน แล้ว​เหลือบ​ไป​เห็น​ฤ​ทธิ​รงค์​ถือ​ตะกร้า​ของ​เยี่ยม​เดิน​ผ่าน​ไป จึง​ขอตัว​ไป​หา​ฤ​ทธิ​รงค์

วิชชุ​ดา​พา​ฤ​ทธิ​รงค์​มา​เยี่ยม​คุณหญิง​สม​สวาท ชาย​หนุ่ม​ก้ม​ลง​กราบ​คุณหญิง​อย่าง​นอบน้อม แต่​ขัดตา​วิชา​ติ​เป็น​ที่สุด เขา​เปิดฉาก​หาเรื่อง​ฤ​ทธิ​รงค์ ส​อา​ง​ทิพย์​ปราม​สามี แต่​ไม่ได้​ผล เธอ​จึง​ดึง​เขา​ออก​ไป​ข้าง​นอก เพื่อ​เปิด​โอกาส​ให้​คุณหญิง​ได้​พูด​คุย​กับ​ฤ​ทธิ​รงค์​บ้าง

วิชา​ติ​เดิน​หงุดหงิด​ออก​มา​จาก​ห้อง พบ​โส​รัตน์​ยืน​หน้า จ๋อย​อยู่ เขา​ต่อว่า​เพื่อน​รัก​ที่​ปล่อย​ให้​วิชชุ​ดา​มา​กับ​ฤ​ทธิ​รงค์

“กัน​ก็​พยายาม​ดี​ที่สุด​แล้ว​นะ พอดี พอดี​กัน​กำลัง​คิด​หา​ทาง​อธิบาย​เรื่อง​เสือ​มืด​อยู่ ก็​เลย​คิด​อะไร​ไม่ค่อย​ออก ตาม​น้อง​วิช​ไม่ค่อย​ทัน ที่จริง ถ้า​นาย​ฤทธิ์​มา​ช้า​อีก​นิด​นะ กัน​ก็​คงจะ​หาเรื่อง​สนุกๆคุย​กับ​น้อง​วิช​เธอ​ได้​ให้​เธอ​ได้​สบายใจ​ก่อน แล้ว​จะ​ได้​ค่อยๆอธิบาย​เรื่อง​เสือ​มืด” โส​รัตน์​ชี้แจง

“ใคร​วะ เสือ​มืด แก​พูด​อะไร​ให้​มัน​รู้​เรื่อง​หน่อย​สิ​วะ” วิชา​ติ​งง

โส​รัตน์​จึง​เล่า​เรื่อง​ที่​ศ​ยาม​หลอก​วิชชุ​ดา​ว่า​เป็น​เสือ​มืด​ให้​วิชา​ติ​ฟัง พลาง​ขอร้อง​ให้​วิชา​ติ​ช่วย​บอก​ความ​จริง​กับ​วิชชุ​ดา​ว่า ศ​ยาม​ไม่​ใช่​โจร​ปล้น​บ้าน​คุณหญิง

วิชา​ติ​นิ่ง​คิด แล้ว​แนะนำ​ไม่​ให้​บอก​ความ​จริง​กับ​วิชชุ​ดา

“กัน​มี​ลางสังหรณ์​ว่า เรื่อง​นี้​มัน​จะ​ต้อง​เอา​มา​ใช้​ประโยชน์​ได้ เขา​ว่า​กัน​ว่า ความ​บังเอิญ​อาจจะ​เป็น​ตัวแปร​เปลี่ยนแปลง​ชะตา​ชีวิต​ของ​คน​เรา​ได้ กัน​ก็​อยาก​รู้​เหมือน​กัน​ว่า มัน​จะ​เป็น​จริง​ไหม” วิชา​ติ​ยิ้ม​ออกเพราะ​มอง​เห็น​หนทาง​ช่วย​โส​รัตน์

ooooooo

ศ​ยาม​เดิน​โทรม​โซเซ​เข้า​มา​ทิ้ง​ตัว​ลง​นั่ง​ที่​โซฟา​พลาง​ร้องขอ​กาแฟ​แก่ๆจาก​นม​ค​ล้า​ม นมค​ล้า​ม​เดิน​เข้า​มา​วาง​ถ้วยกาแฟ​ให้​ได้​ใน​ทันที แล้ว​ขอร้อง​ให้​ศ​ยาม​ไป​โกน​หนวด​โกน​เครา​ออก​บ้าง เพราะ​เหมือน​โจร​เข้าไป​ทุกที

“ตอน​นี้​ยัง​โกน​ออก​ไม่ได้​หรอก นม อีก​ไม่​กี่​วัน​ฉัน​จะ​ต้อง​ไป​ตาม​จับ​ตัว​เสือ​สอน​ที่​ปากน้ำโพ ฉัน​อาจจะ​ต้อง​แฝง​ตัว​ไป​กับ​พวก​หมู่​โจร​เพื่อ​สืบ​ข่าว​มัน ฉัน​ยิ่ง​เหมือน​โจร​ก็​ยิ่ง​ดี”

“อย่าง​นี้​คุณ​มืด​ก็​ต้อง​ไป​หลาย​วัน​เลย​ล่ะ​สิ​คะ แล้ว​ต้อง​ไป​เป็น​เดือน​เหมือน​คราว​ที่​ผ่าน​มา​หรือ​เปล่า ไม่ได้​การ​ล่ะ อย่าง​นี้​คุณ​มี​เวลา​ว่าง​เมื่อ​ไหร่ ต้อง​ไป​หา​คุณ​แหวว​ทันที​นะ​คะ จะ​มี​เวลา​แค่​ชั่ว​โมง​สอง​ชั่วโมง​ก็​ต้อง​ไป​หา ​คุณ​แหวว​จะ​ได้​รู้​ว่า​คุณ​รัก​และ​คิดถึง​เธอ​แค่​ไหน จะ​ได้​ทดแทน​กับ​เวลา​ที่​คุณ​หายหน้า​ไป​นานๆ ตอน​นี้​คุณ​ก็​กำลัง​ว่าง​ใช่​ไหม​คะ ไป​เลย​ค่ะ ไป​อาบ​น้ำ​แต่งตัว​ใหม่​แล้วไป​บ้าน​คุณ​แหวว​เดี๋ยวนี้” นม​ค​ล้า​ม​ดึง​ศ​ยาม​ขึ้น​มา​แล้ว​ทั้ง​ผลัก​ทั้ง​ดัน​ออก​ไป

ศ​ยาม​มา​พบ​สุด​ถนอม​ที่​บ้าน แต่​หญิง​สาว​กำลัง​จะ​ออก​ไป​ร้าน​เสื้อ​คุณ​กร​แก้ว​กับ​คุณนาย​จินดา หลวง​พิศาล​แนะ​ให้​ศ​ยาม​ขับ​รถ​พา​สอง​แม่​ลูก​ไป​ร้าน​เสื้อ​เพื่อ​ทำ​คะแนน แต่​คุณนาย​ไม่​ยอม​ไป​ด้วย เธอ​อนุญาต​ให้​ศ​ยาม​ขับ​รถ​ที่​บ้าน​ไป เพราะ​กลัว​รถ​เก่าๆของ​ศ​ยาม​จะ​ทำ​ลูก​สาว​ขายหน้า

ใน​ขณะ​ที่​ศ​ยาม​พา​สุด​ถนอม​ไป​ร้าน​เสื้อ วิชา​ติ​ก็​ไป​รับ​คุณหญิง​สม​สวาท​ออก​จาก​โรงพยาบาล และ​พา​มา​พัก​ที่​บ้าน​ของ​เขา​เพื่อ​จะ​ได้​ดูแล​อย่าง​ใกล้​ชิด เป็น​เวลา​เดียว​กับ​ที่​ฤทธิ​รงค์ ​แวะ​มา​หา​วิชชุ​ดา​พอดี วิชา​ติ​เห็น​แล้ว​ก็​หงุดหงิด​ขึ้น​มา​ทันที เขา​ฟ้อง​คุณหญิง​ว่า วิชชุ​ดา​ชอบ​ผู้ชาย​ปากหวาน​กะล่อน​ปลิ้นปล้อน​อย่าง​ฤ​ทธิ​รงค์​แต่​กลับ​ไม่​ชอบ​ผู้ชาย​ที่​มี​ความ​จริงใจ​อย่าง​โส​รัตน์

“ยาย​วิช​ไม่ได้​ชอบ​ฤ​ทธิ​รงค์​ตรง​ที่​ปากหวาน​ช่าง​เอาใจ​หรอก​นะ ตา​ใหญ่​ยาย​วิช​ชอบ​ผู้ชาย​คน​นี้​ตรง​ที่​เขา​มี​ความ​กล้า​หาญ​ต่างหาก เพราะ​ยาย​วิช​โต​มา​ใน​ครอบครัว​ที่​มี​แต่​ผู้ชาย​อย่าง​เธอ อย่าง​ตาก​ลาง ผู้ชาย​ที่​เข้มแข็ง​มี​ความ​เป็น​ผู้​นำ แล้ว​ผู้ชาย​แหยๆ อย่าง​โส​รัตน์​จะ​ชนะ​ใจ​ยาย​วิช​ได้​ยัง​ไง ผู้ชาย​ใน​ฝัน​ของ​ยาย​วิช​ต้อง​เก่ง​เป็น​วีรบุรุษ​เลย​ล่ะ แค่​ตำรวจ​อัศวิน​แหวน​เพชร​ยัง​ไม่​พอ​หรอก   ​จะต้อง​เป็น​อัศวิน​ขี่​ม้า​ขาว​ที่​ปกป้อง​คุ้มครอง​เจ้าหญิง​ได้” คุณหญิง​แนะนำ

“อัศวิน​ขี่​ม้า​ขาว​ปกป้อง​คุ้มครอง​เจ้าหญิง​ได้ ผม​นึกออก​แล้ว​ล่ะ​ครับ​ว่า ผม​จะ​ทำ​ยัง​ไง​กับ​ยาย​วิช​ดี” วิชา​ติ​ยิ้ม​ได้

แต่​คน​ที่​ยิ้ม​ไม่​ออก​ก็​คือศ​ยาม ​เพราะ​ได้​พบ​กับ​สุ​มาน คน​รัก​เก่า​ที่​ร้าน​เสื้อ เธอเข้า​ทัก​ทา​ยศ​ยาม​แบบ​ถึง​เนื้อ​ถึง​ตัว​ตาม​ธรรมเนียม​ฝรั่ง ทำให้​สุด​ถนอม​เข้าใจ​ผิด และ​นึก​น้อยใจ​ที่​ศ​ยาม​ไม่​เคย​บอก​เรื่อง​สุ​มา​น​กับ​เธอ​เลย
ooooooo

โส​รัตน์​มา​หา​วิชชุ​ดา เด๋อ​จึง​พา​มา​ที่​สวน​หลัง​บ้าน เพราะ​เห็น​ลูกพี่​คุย​กับ​ฤ​ทธิ​รงค์​อยู่​ที่​นั้น แล้ว​โส​รัตน์​ ก็​เห็น​ฤ​ทธิ​รงค์​สารภาพ​รัก​กับ​วิชชุ​ดา​พร้อม​สวม​แหวน​ให้​เธอ​เพื่อ​ตี​ตรา​จอง โส​รัตน์​ยืน​อึ้ง​ปวด​ใจ​เป็น​ที่สุด เขา​เดิน​คอตก​กลับ​มา​หา​วิชา​ติ​ที่​เพิ่ง​ร่าง​แผนการ​ลักพา​ตัว​วิชชุ​ดา​เสร็จ​พอดี

“กัน​แพ้​แล้ว​ล่ะ ตอน​นี้​หัวใจ​ของ​กัน​กำลัง​แหลก​สลาย น้อง​วิช​เธอ​ตัดสินใจ​เลือก​นาย​ฤทธิ์​แล้ว กัน​ไม่​มี​สิทธิ์​ที่​จะ​รัก​เธอ​อีก​ต่อ​ไป ไม่​เป็นไร เพื่อ​ความ​สุข​ของ​น้อง​วิช กัน​จะ​เป็น​ฝ่าย​ไป​เอง”

“แก​จะ​ไป​ไหน เดี๋ยวๆ แก​ฟัง​แผนการ​ของ​กัน​ก่อน กัน​รับรอง​เลย​นะ​ว่า ถ้า​ทำ​ตาม​แผนการ​ของ​กัน แก​จะ​ต้อง​พิชิต​หัวใจ​ยาย​วิช​ได้​แน่ๆ” วิชา​ติ​ร้อง​เรียก แต่​โส​รัตน์​ไม่​ฟัง​ผลุนผลัน​ออก​ไป​เหมือน​นก​ปีก​หัก

“เฮ้ย เดี๋ยวก่อน พูด​อะไร​ของ​มัน​วะ จะ​ฟัง​กัน​ซัก​หน่อย​ก็​ไม่ได้ คิด​ถูก​คิด​ผิด​นี่ ที่​เลือก​ไอ้​นี่​เป็น​น้อง​เขย” วิชา​ติ​มอง​ตาม​โส​รัตน์​อย่าง​อ่อนใจ

ส่วน​วิชชุ​ดา เธอ​คืน​แหวน​ให้​ฤ​ทธิ​รงค์​พร้อม​ยืนยัน​ว่า เธอ​ไม่​มี​วัน​เห็น​เขา​เป็น​อย่าง​อื่น​ไป​ได้​นอกจาก​เป็น​เพื่อนและ​ขอ​ให้​ฤ​ทธิ​รงค์​กลับ​คิด​ทบทวน​ดู​ใหม่ แต่​ถ้า​ยัง​คิด​ไม่ได้​ก็ไม่​ต้อง​กลับ​มา​ให้​เธอ​เห็น​หน้า ฤ​ทธิ​รงค์​จึง​ต้อง​กลับ​ไป​พร้อม​กับ​ความ​ผิดหวัง

กลางดึก​คืน​นั้น​วิชา​ติ​พา​วี​ร​ชาติ​กับ​โส​รัตน์​มา​หา​ศ​ยาม​ที่​บ้าน​เพื่อ​ขอ​ความ​ช่วยเหลือ​เรื่อง​วิชชุ​ดา ศ​ยาม​งง​ถาม​ว่า​เขา​ไป​เกี่ยว​อะไร​ด้วย วิชา​ติ​จึง​เล่าแผนการ​ให้​ฟัง​ว่า ​เขา​คิด​จะ​ดัด​นิสัย​น้อง​สาว​และ​ทำให้​โส​รัตน์​สม​หวังใน​ความ​รัก โดย​ให้ ​ศ​ยาม​สวมรอย​เป็น​เสือ​มืด​ลักพา​ตัว​วิชชุ​ดา​ไป​ขังไว้​ใน​กระท่อม​กลาง​ป่า​สัก​สาม​วัน ​จาก​นั้น​ก็​จัด​ฉาก​ให้​โส​รัตน์เป็น​พระเอกขี่​ม้า​ขาว​ไป​ช่วย

“เมื่อ​ยาย​วิช​ได้​เห็น​โส​รัตน์​แสดง​ความ​กล้า​หาญ ยอม​เสี่ยง​อันตราย​ต่อสู้​ไอ้​โจร​ป่า​อย่าง​ไม่​คิด​ชีวิต ยัง​ไง​ยาย​วิช​ก็​ต้องเห็นใจ​แล้ว​ก็​ยอม​แต่งงาน​กับ​โส​รัตน์​ใน​ที่สุด” วิชา​ติ​สรุป​อย่างมั่นใจ

“แล้ว​จะ​ให้​นาย​มืด​อยู่​กับ​น้อง​วิ​ชก​ลาง​ป่า​สอง​คน​อย่าง​นั้น​เหรอ ใคร​รู้​เข้า น้อง​วิช​จะ​เสื่อมเสีย​ชื่อเสียง​ได้​นะ” โส​รัตน์​นึก​ห่วง

ศ​ยาม​รีบ​สนับสนุน​พลาง​ขอร้อง​วิชา​ติ​ให้​เลิก​ล้มแผนการ

“ไม่​เลิก ยัง​ไง​ก็​ไม่​เลิก ถ้า​ไม่​อยาก​ให้​ยาย​วิช​เสียชื่อเสียง ก็​เก็บ​เป็น​ความ​ลับ​อย่า​บอก​ใคร​ก็​สิ้น​เรื่อง หรือ​จ้าง​ป้า​แก่ๆ ยาย ​แก่ๆซัก​คน บอก​ว่าเป็นแม่ ​เป็น​ยาย​เสือ​มืด​ก็ได้ มี​ผู้หญิง​อยู่​กับ​ยาย​วิช​อีก​คน​ก็​กัน​ครหา​ได้​แล้ว” วิชา​ติ​หา​ทางออก

ศ​ยาม​หนักใจ​ไม่​รู้​จะ​ไปหา​ใคร​ที่ไหน​มา​ร่วมมือ​ด้วย แล้ว​นม​ค​ล้า​ม​ก็​ยก​กาแฟ​มา​เสิร์ฟ​พอดี

“ฉัน​ว่า ฉัน​หา​แม่​เสือ​มืด​ได้​แล้ว ตกลง​ไม่​มี​ข้อ​ข้องใจ​แล้ว​ใช่​ไหม” วิชา​ติ​มอง​หน้า​นม​ค​ล้า​ม ทุก​คน​อึ้ง​ไม่​เห็น​ด้วย​กับ​วิชา​ติ​แต่​ไม่​กล้า​คัดค้าน

ใน​ขณะ​ที่​พวก​หนุ่มๆสุมหัว​วาง​แผน​ลักพา​ตัว​วิชชุ​ดา​กัน​อยู่​นั้น วิชชุ​ดา​ก็​เข้า​มา​คุย​กับ​พี่​สะใภ้​ทั้ง​สอง​เรื่อง​เสือ​มืด​โจร​ปล้น​บ้าน​คุณหญิง เพราะ​อยาก​ให้​ทั้ง​คู่​ช่วย​เธอ​จับ​เสือ​มืด​ด้วย แต่​สอง​พี่​สะใภ้​เห็น​ว่า​อันตราย​เกินไป ​จึง​ช่วย​กัน​เกลี้ย​กล่อม​ให้​วิชชุ​ดา​เลิกล้ม​ความ​คิด​แล้ว​ปล่อย​ให้​เป็น​หน้าที่​ของ​ตำรวจ

“เอา​ล่ะ​ค่ะๆ วิช​เข้าใจ​แล้ว​ค่ะ สรุป​ว่า​พี่​ส​อา​งค์​กับ​พี่​สวย​จะ​ไม่​ช่วย​วิช​ใช่​ไหม​คะ งั้น​วิช​จะ​หา​ทาง​จับ​ไอ้​เสือ​มืด​เอง วิช​ขอร้อง​นะ​คะ​ว่าอย่า​บอก​เรื่อง​นี้​ให้​พี่​ใหญ่​กับ​พี่​กลาง​รู้​เป็นอันขาด นะ​คะ พี่​ส​อา​งค์ พี่​สวย” วิชชุ​ดา​มุ่ง​มั่น

“ค่ะๆ ไม่​บอก​ค่ะ ไม่​บอก” ส​อา​ง​ทิพย์​กับ​สด​สวย​รับคำ​ไม่​เต็มปาก​นัก

ooooooo

เมื่อ​ทุก​อย่าง​ลงตัว​ตาม​แผน​วิชา​ติ​กับ​วี​รชา​ติ​ก็ ลาก​ลับ เหลือ​เพียง​ศ​ยาม​นั่ง​กุม​ขมับ​คิด​ไม่​ตก​อยู่​กับ​โส​รัตน์​และ​นม​ค​ล้า​ม โส​รัตน์​หัน​มา​ประจันหน้า​กับ ศ​ยาม​ขอร้อง​ให้​ยอม​ทำ​ตาม​แผนการ​ของ​วิชา​ติ​เพราะ​อยาก​ชนะ​ใจ​วิชชุ​ดา แต่​นม​ค​ล้า​ม​ที่นั่ง​อยู่​ด้วย​ออกตัว​ว่า เธอ​ไม่​เอา​ด้วย​เพราะ​ผิด​ทั้ง​กฎหมาย​ผิด​ทั้ง​ศีลธรรม​แล้ว​ถือ​ถาด​ถ้วยกาแฟ​ออก​ไป​ทันที

“นาย​มืด แก​ต้อง​เกลี้ยกล่อม​นม​ค​ล้า​ม​ให้​ร่วมมือ​กับ​เรา​ให้​ได้​นะ ตั้งแต่​เกิด​มา​ฉัน​ไม่​เคย​ขอร้อง​อะไร​แก​เลย​นะ แก​ช่วย​ฉัน​ครั้ง​นี้​ครั้ง​เดียว​​ แล้ว​ฉัน​จะ​ไม่​ขอ​อะไร​แก​เลย​ตลอด​ชีวิต ถ้า​หาก​ฉัน​ไม่​สม​หวัง​ใน​ความ​รัก​ครั้ง​นี้​ ​ฉัน​ไม่​รู้ ฉัน​จะ​มี​ชีวิต​อยู่​ต่อ​ไป​เพื่อ​อะไร ตกลง​แก​จะ​ช่วย​ฉัน​ไหม นาย​มืด” โส​รัตน์​อ้อนวอน

“พี่​โส​รัตน์​พูด​ขนาด​นี้ แล้ว​ผม​จะ​ไม่​ช่วย​พี่​ได้​ยัง​ไง​ล่ะ​ครับ” ศ​ยาม​จำ​ยอม​ต้อง​ช่วย​โส​รัตน์

ทันที​ที่​วิชา​ติ​กับ​วี​ร​ชาติ​กลับ​มา​ถึง ส​อา​ง​ทิพย์​กับ​สด​สวย ก็​รีบ​ฟ้อง​เรื่อง​วิชชุ​ดา​จะ​ออก​ไป​ตาม​ล่า​เสือ​มืด​ด้วย​ตัว​เอง สอง​หนุ่ม​ส่ง​ยิ้ม​ให้​กัน แล้ว​เริ่ม​แผน​ปล่อย​ข่าว​ว่า เสือ​มืด​หนีไป​กบดาน อยู่​กับ​ลุง​บุญ​มา​ที่​โรงไม้​หลัง​สถานีรถไฟ​ปากน้ำโพ​แล้ว วิชชุ​ดา​ที่​แอบ​ฟัง​ถึง​กับ​ตา​โต​คิด​หา​ทาง​ไป​จับ​ตัว​เสือมืด​มา​รับ​โทษ และ​แน่นอน​ว่า​ต้อง​มี​เด๋อ​ติดตาม​ไป​ด้วย​ใน​ฐานะ​บอดี้​การ์ด

เช้า​วัน​ใหม่ ศ​ยาม​รีบ​มา​ที่​บ้าน​หลวง​พิศาล​เพื่อปรับ ​ความ​เข้าใจกับ​สุด​ถนอม​เรื่อง​สุ​มา​น แต่​คุณนาย​จินดา​ออก​มา ขัดขวาง เพราะ​อยาก​ให้​สุด​ถนอม​เลิก​กับ​ศ​ยาม​เต็มที​ด้วย​เห็น​ว่า ชาย​หนุ่ม​ไม่​มี​อะไร​คู่ควร​กับ​ลูก​สาว​ของ​เธอ​เลย หลวง​พิศาล พ​ยายาม​แก้ต่าง​ให้​ศ​ยาม​เพราะ​สงสาร แต่​คุณนาย​จินดา​ไม่​รับ​ฟัง เธอ​ออก​คำสั่ง​ให้​จ้อยเฝ้า​หน้า​ประตูไว้​อย่า​ให้​ศ​ยามเข้า​มา​ใน​บ้าน​ได้

ศ​ยาม​จึง​เขียน​จดหมาย​มา​ฝากให้​จ้อย​นำ​ไป​ให้​สุด​ถนอม​หวัง​ว่า​เธอ​จะ​ใจอ่อน​ยอม​ลง​มา​รับ​ฟัง​คำ​อธิบาย ​แต่​สุด​ถนอม​กลับ​เขียน​ตอบ​กลับ​มา​ว่า เธอ​ไม่​รับ​ฟัง ศ​ยาม​เขียน​จดหมาย​ฝาก​จ้อยไป​ให้​สุด​ถนอม​อีก แต่​สุด​ถนอม​ก็​เขียน​ตอบ​​มา​เช่น​เดิม

จ้อย​เดิน​ส่ง​จดหมาย​ให้​ศ​ยาม​กับ​สุด​ถนอม​อยู่​สาม​สี่​รอบ​ก็​ถูก​คุณนาย​จินดา​จับ​ได้ คุณนายขยำ​จด​หมา​ยศ​ยาม​ทิ้งแล้ว​สั่งให้​จ้อย​ออกไป​เชิญ​ศยาม​กลับ ศ​ยาม​ฮึดฮัด​ทำ​อะไร​ก็​ไม่ได้​จึงตัดสินใจ​ตะโกน​เรียก​สุด​ถนอม

“คุณ​แหววๆ อย่า​ทำ​อย่าง​นี้​เลย​นะ​ครับ ผม​ขอร้อง ลง​มา​คุยกัน​เถอะ​นะ​ครับ ผม​อธิบาย​ได้​ทุก​อย่าง ​คุณ​แหวว​ครับ ผม​ขอโทษ อย่า​โกรธ​ผม​เลย​นะ​ครับ ลง​มา​พบ​ผม​เถอะ​นะ​ครับ ผม​พร้อม​จะ​พิสูจน์​ให้​คุณ​เห็น​ว่า คุณ​มี​ความ​สำคัญ​ต่อ​ผม​แค่​ไหน ผม​รัก​คุณ​นะ​ครับ คุณ​แหวว”

“มา​ตะโกน​โหวกเหวก​อะไร​แถว​นี้ คุณ​ศ​ยาม นี่​บ้านผู้ดี​มี​ตระกูล​นะ​คะ ไม่​ใช่​ตลาดสด วัน​นี้​ลูก​แหวว​ไม่​ต้องการ พบ​คุณ ถ้า​ยัง​พอ​มี​ศักดิ์ศรี​เหลือ​อยู่ คง​รู้​นะ​ว่า ต้อง​จัดการกับ​ตัว​เอง​ยัง​ไง ​กลับ​ไป​ซะ ​คุณ​ศยาม” คุณนาย​จินดา​ตะโกนตอบ​กลับ

ศ​ยาม​เดิน​คอตก​จะ​กลับ​ไป​ที่​รถ หลวง​พิศาล​เข้า​มา ตบ​ไหล่​ปลอบ​ใจ​พร้อม​แนะนำ​ให้​ศ​ยาม​พิสูจน์​ความ​จริงใจ​ให้​สุด​ถนอม​ได้​ประจักษ์ เพราะ​รัก​แท้​ต้อง​มี​การ​ฝ่าฟัน​อุปสรรค

“ขอบคุณ​ครับ คุณ​ลุง ที่​เป็น​กำลังใจ​ให้​ผม ผม​จะกลับ​ไป​ตั้ง​หลัก​ใหม่ ​ผม​จะ​ไม่​ยอม​แพ้​ง่ายๆครับ ผม​จะ​ต้อง​ทำให้​คุณ​แหวว​เชื่อใจ​ใน​ตัว​ผม​ให้ได้” ศ​ยาม​เหนื่อย​อ่อน​แต่​มุ่ง​มั่น

ooooooo

โส​รัตน์​ถือ​กล่อง​ของขวัญ​เดิน​ไปเดิน​มา​รอ​วิชชุ​ดา​อยู่​ใน​บ้าน​วิชา​ติ เพราะ​สาว​เจ้า​ออก​ไป​ส่ง​คุณหญิง​สม​สวาท​ที่​บ้าน​สวน​ยัง​ไม่​กลับ เป็น​เวลา​เดียว​กับที่​ฤ​ทธิรงค์​ถือ​กล่อง​ของขวัญ​เดิน​เข้า​มา​ใน​บ้าน​พอดี เขา​ตั้งใจ​มา​ทำ​คะแนน​กับ​วิชชุ​ดา​เช่น​กัน

สอง​หนุ่ม​ต่าง​วัย​ปะทะ​คารม​กัน​อย่าง​ดุเดือด​เพราะ​ต้องการ​ให้​อีก​ฝ่าย​ตัดใจ​จาก​วิชชุ​ดา

“ทั้ง​สอง​คน​นั่นแหละ​ค่ะ ที่​ต้อง​ตัดใจ​จาก​วิช ขอบ​อก ​ให้​รู้​ไว้​ตรง​นี้​เลย​นะ​คะ ​ว่าวิช​จะ​ไม่​มี​วัน​รัก​ใคร วิช​จะ​ขอ​อยู่​เป็น ​โสด​จน​ตาย เชิญ​กลับ​ไป​ได้​แล้ว​ค่ะ” วิชชุ​ดา​เดิน​เข้า​มา​พร้อม​กับ​เด๋อ

โส​รัตน์​กับ​ฤ​ทธิ​รงค์​เห็น​สีหน้า​วิชชุ​ดา​ก็​ยอม​ทำ​ตาม ทั้ง​สอง​ถือ​กล่อง​ของขวัญ​เดิน​ออก​ไป

“ยัง​ไง​สุดท้าย​น้อง​วิช​ก็​ต้อง​เลือก​ผมไม่​ใช่​คุณ”

โส​รัตน์​ทิ้งท้าย​อย่าง​มั่นใจ จน​ฤ​ทธิ​รงค์​นึก​สงสัย

“โธ่ นึก​ว่า​จะ​มี​การ​วางมวย​กัน ไม่​เอา​ไหน​เลย​ทั้ง​สอง​คน” เด๋อ​ส่าย​หน้า​เซ็ง

วิชชุ​ดา​เขก​หัว​เด๋อ​เบาๆเป็น​การ​สั่งสอน​แล้ว​เดิน​เข้า​ครัว​เพื่อ​รวบรวม​เสบียง​อาหาร​เพราะ​จะ​ไป​ตาม​ล่า​เสือ​มืด​ที่​นครสวรรค์

ส่วน​วิชา​ติ​กับ​วี​ร​ชาติ​เมื่อ​ทราบ​ว่า วิชชุ​ดา​ไล่​โส​รัตน์​กลับ​ไป​แล้ว​ก็​เข้า​มา​ตำหนิ แต่​วิชชุ​ดา​ไม่​แคร์ เธอ​บอก​กับ​พี่​ชาย​ว่า จะ​ขอ​ไป​สืบ​เรื่อง​เสือ​มืดที่​นครสวรรค์ สอง​พี่​ชาย​มอง​หน้า​กัน​แล้ว​รีบ​เล่น​ละคร

“ฉัน​ไม่​ให้​เธอ​ไป เธอ​เป็น​ผู้หญิง เธอ​จะ​เอา​อะไร​ไป​สู้​กับ​โจร​ใจ​โหด​อย่าง​ไอ้​เสือ​มืด ดีไม่ดี​เธอ​นั่นแหละ​จะ​ถูก​มัน​ทำร้าย​เอา พี่​ใหญ่​อย่า​ยอม​ให้​ยาย​วิช​ไป​นะ​ครับ” วี​ร​ชาติ​ทำท่า​จริงจัง

“ยัง​ไง​ฉัน​ก็​ไม่​ยอม​อยู่​แล้ว พรุ่งนี้​เธอ​ย้าย​ไป​อยู่​บ้าน

คุณ​ป้า​เลย​นะ มี​คุณ​ป้า​เท่านั้น​ที่​ควบคุม​เธอ​ไว้​ได้ ไป​เก็บ​กระเป๋า​เดี๋ยวนี้​เลย ไป” วิชาติ​เสียง​เข้ม

“วิช​อุตส่าห์​ขอ​อนุญาต​พี่​ใหญ่​ก่อน พี่​ใหญ่​กลับ​คิด​จะ​กักขัง​วิชหรือ​คะ แล้ว​พี่​ใหญ่​จะ​ต้อง​เสียใจ​ที่​คิด​ควบคุม​คน​อย่าง​วิชชุ​ดา” วิชชุ​ดา​เดิน​ออก​ไป​ด้วย​ความ​โกรธ ไม่ทัน​เห็น​วิชา​ติ​กับ​วี​ร​ชาติ​หัน​มา​ยิ้ม​ขำ​ใส่​กัน

“ไม่​น่า​เชื่อ​เลย​นะ​ครับ​ว่า ยาย​วิช​จะ​ติด​กับ​ดัก​ของ​พี่​ใหญ่​ง่ายๆอย่าง​นี้  เรา​แทบ​จะ​ไม่​ต้อง​ลงแรง​อะไร​เลย” วี​ร​ชาติ​บอก​พี่​ชาย

“มัน​เป็น​เรื่อง​ของ​พรหมลิขิต ยาย​วิช​กับ​โส​รัตน์​เกิด​มา​เพื่อ​คู่​กัน เรื่อง​ทุก​อย่าง​มัน​ก็​เลย​ลงตัว​อย่าง​ง่ายดาย นี่​เรา​มา​เตรียม​งาน​แต่งงาน​ให้​ยาย​วิช​เลย​ดี​กว่า ถ้า​บ้าน​เรา​จัด​งาน​แต่งงาน​ติดๆกัน​นี่ มัน​น่า​เกลียด​มั้ย ควร​จะ​เว้น​ช่วง​แค่​ไหน​ดี นายก​ลาง” วิชา​ติ​วาด​หวัง

“พี่​ใหญ่​คิด​ไป​ไกล​ถึง​โน่น รอ​ให้​แผนการ​สำเร็จ​ก่อน​เถอะ​ครับ”

“ไอ้​น้อง​เอ๊ย  พัน​ตำรวจ​โท​วิชา​ติ  วิภาดา​คน​นี้  ถ้า​ลงมือ​แล้ว ไม่​มี​พลาด” วิชา​ติ​หัวเราะ​ชอบใจ แล้ว​รีบ​เปลี่ยน​ท่าที​เมื่อ​เห็น​ส​อา​งทิพย์​กับ​สด​สวย​ถือ​ถุง​ช็อปปิ้ง​เดิน​เข้า​มา เพราะ​ไม่​อยาก​ให้​สอง​สาว​รู้​แผนการ​ของ​เขา

ooooooo

ใน​ค่ำ​วัน​นั้น  วิชา​ติ​แอบ​ได้ยิน​วิชชุ​ดา​คุย​กับ​เด๋อ เรื่อง​จะ​หนี​ไป​นครสวรรค์  เพื่อ​ไป​ตาม​เสือ​มืด​ตาม​ที่​ตน​ปล่อย​ข่าว​ไว้  เขา​หนักใจ​ขึ้น​มา​ทันที เพราะ​ยัง​เตรียม​ที่​พัก​กลาง​ป่า​ให้​ไม่ทัน  วิชา​ติ​รีบ​โทร.​บอก​โส​รัตน์​ให้​ไป​แจ้ง​ข่าว​กับ​ศ​ยาม​ว่า ให้​รีบ​ตาม​วิชชุ​ดา​ไป​ที่​สถานีรถไฟ เพื่อ​จะ​ได้​ไป​รถ​ขบวน​เดียวกัน

“แล้ว​ผม​จะ​ต้อง​ทำ​ยัง​ไง​ต่อ เรา​ไม่ได้​วาง​แผนการ​ไว้​อย่าง​นี้​นี่​ครับ” ศ​ยาม​อ้าง “เรา​ก็​ต้อง​เปลี่ยน​แผน แก​หา​ทาง​แก้ไข​ตาม​สถานการณ์​แล้วกัน หา​ทาง​จับ​ตัว​น้อง​วิช​ไป​ขัง​ไว้​ที่ไหน​ซัก​แห่ง​ก่อน  ​เพราะ​เรา​ยัง​ไม่ได้​เริ่ม​สร้าง​กระท่อม​เลย แก​คุ้นเคย​กับ​ที่​ทาง​แถว​นั้น​อยู่​แล้ว คง​หา​ที่​ขัง​น้อง​วิช​ไม่​ยาก​หรอก​น่า  ​ฉัน​รู้​ว่างาน​นี้​มัน​เสี่ยง​ต่อ​ชื่อเสียง​ของ​แก แต่​ยัง​ไง​แก​ก็​ต้อง​ช่วย​ฉันนะ แล้ว​แก​จะ​ให้​ฉัน​ทำ​อะไร​ตอบแทน แก​บอก​มา​ได้​เลย ฉัน​ทำได้​ทุก​อย่าง” โส​รัตน์​ขอร้อง

“ก็ได้​ครับ  ผม​จะ​ทำ​ตาม​แผนการ​ของ​เรา​ต่อ​ไป  ผม​ยอม​ช่วย​พี่​แล้ว​พี่​ก็​ช่วย​ผม​ด้วย​แล้วกัน​นะ​ครับ” ศ​ยาม​ตัดสินใจ​พับ​จดหมาย​ที่​เขียน​ถึง​สุด​ถนอม​ใส่​ซอง​แล้ว​ส่ง​ให้​โส​รัตน์ “พี่​ช่วย​ส่ง​จดหมาย​ฉบับ​นี้​ให้​ถึง​มือ​คุณ​แหวว​ด้วย ตอน​นี้​เธอ​กำลัง​เข้าใจ​ผม​ผิด​เรื่อง​สุ​มา​นอ​ยู่ พี่​ช่วย​พูด​ให้​เธอ​เชื่อใจ​ผม​เข้าใจ​ผม​ได้​ไหม​ครับ”

“ได้ๆ พรุ่งนี้​ฉัน​จะ​รีบ​เอา​จดหมาย​นี้​ไป​ให้​คุณ​แหวว​แต่​เช้า​เลย”

“แล้ว​ถ้า​พี่​ว่าง  ผม​รบกวน​ให้​พี่​ไป​เยี่ยม​คุณ​แหวว​เธอ​บ้าง ถือซะว่าพี่เป็น​ตัวแทน​ของ​ผม​​ คุณ​แหวว​เธอ​จะ​ได้​ไม่​ลืม​ผม นะ​ครับ พี่​โส​รัตน์”

“ได้ๆ ฉัน​รับปาก​แก ฉัน​จะ​ดูแล​คุณ​แหวว​ให้ แก​รีบ​ไป​เลยไป เดี๋ยว​จะ​ไม่ทัน​นะ แล้ว​ตกลง​เรา​จะ​ไป​หา​แม่​ไอ้​เสือ​มืด​ได้ที่​ไหน​ล่ะ”

“แม่​ไอ้​เสือ​มืด​อยู่​นี่​แล้ว​ค่ะ จะ​ไป​หา​ที่ไหน” นม​คล้าม​แต่งตัว​เต็มยศ​ถือ​กระเป๋า​เดินทาง​เตรียมพร้อม โส​รัตน์​กับ ​ศ​ยาม​รี่​เข้าไป​กอด​นม​คล้ามอย่าง​ดีใจ “คุณ​มืด​ยอม​เสียสละ​เพื่อ​คุณ​โส​รัตน์​ได้ นม​ก็​ต้อง​เสีย​ลสะ​ได้เหมือน​กัน นม​อยาก​ให้​คุณ​สอง​คน​ประสบ​ความ​สำเร็จ​เรื่อง​ความ​รัก​ซะ​ที ถึง​จะ​ต้อง​ทำ​ผิด​ศีล​กัน​บ้าง ก็​ต้อง​ยอม​ล่ะ​ค่ะ”

“ขอบคุณ​มาก​นะนม ไม่​มี​ใคร​เหมาะ​ที่​จะ​เป็น​แม่​ไอ้​เสือ​มืด​เท่า​นม​ค​ล้า​ม​คน​นี้​อีก​แล้ว แผนการ​ของ​เรา​จะ​ต้อง​ไป​ด้วย​ดี​แน่ๆ” ศ​ยาม​หอม​แก้ม​นม​ค​ล้า​ม​ฟอด​ใหญ่

ooooooo

วิชชุ​ดา​พา​เด๋อ​มา​ที่​สถานีรถไฟ  เธอ​สูด​ลม​หายใจ​ลึกๆแล้ว​บอก​กับ​เด๋อ “นับ​ตั้งแต่​วินาที​นี้ เรา​จะ​ต้อง​ระวัง​ตัว​ให้​ดี​นะนาย​เด๋อ ไม่​รู้​ว่ามี​อะไร​รอ​เรา​อยู่​ข้าง​หน้า

ไม่​รู้​ว่า​ใคร​เป็น​มิตร​ใคร​เป็น​ศัตรู แต่​ไม่​ต้อง​กลัว ความ​มุ่ง​มั่น​ของ​เราจะ​เอาชนะ​ได้​ทุก​อย่าง”

“ผม​อยาก​จะ​เจอ​ไอ้​เสือ​มืด​เร็วๆซะ​จริงๆ” เด๋อ​ทำ​ซ่า

“วัน​ที่​เรา​ได้​ตัว​ไอ้​เสือ​มืด วัน​นั้น​คือ​วัน​ชะตา​ขาด​ของ​มัน มัน​ถูก​ประหารชีวิต​เมื่อ​ไหร่ แผ่นดิน​ไทย​จะ​สูง​ขึ้น เรา​ไม่ได้​ทำ​เพื่อ​แค่​ครอบครัว​ของ​เรา เรา​ทำ​เพื่อ​ประเทศชาติ​ด้วย ไป นาย​เด๋อ” วิชชุ​ดา​กับ​เด๋อ​ขึ้น​รถไฟ​ไป​อย่าง​ห้าวหาญ และ​คลาด​กับ​ศ​ยาม​และ​นม​ค​ล้า​ม​ที่​เพิ่ง​เดินทาง​มา​ถึง​อย่าง​เฉียด​ฉิว

เจ้าหน้าที่​ตี​ระฆัง​บอก​สัญญาณ​รถไฟ​กำลัง​จะ​ออก วิชชุ​ดา​กับ​เด๋อ​นั่ง​กอด​กระเป๋า​อย่าง​ตื่นเต้น​มาก แล้ว​ทั้ง​คู่​ก็​ชะโงก​หน้า​ออก​ไป​อำลา​กรุงเทพฯ เป็น​จังหวะ​เดียว​กับ​ที่​ศ​ยาม​พา​นม​ค​ล้า​ม​เข้า​มา​หา​ที่นั่ง และ​บังเอิญ​ว่า​ใกล้​กับ​ที่นั่ง​ของ​วิชชุ​ดา​พอดี ศ​ยาม​รีบ​กระซิบ​บอก​นม​ค​ล้า​ม​ให้​เปลี่ยน​ที่ แล้ว​ถอย​ออก​มา​ก่อน นม​ค​ล้า​ม​รีบ​ร้อน​ตาม​ไป​จน​กระเป๋า​ถือ​หลุดมือ​หล่น​ลงพื้น ข้าวของ​ใน​กระเป๋า​หล่น​กระจาย

วิชชุ​ดา​รีบ​ช่วย​เก็บ​ของ​ให้​นม​ค​ล้า​ม​แล้ว​ชวน​คุย “คุณ​ป้า​หา​ที่นั่ง​อยู่​หรือ​คะ นั่ง​ตรง​นี้​ก็ได้​นะ​คะ ที่นั่ง​ยัง​ว่าง​อยู่ แล้ว​คุณ​ป้า​มา​คน​เดียว​หรือ​คะ”

“ป้า​มา​กับ​เจ้านาย​น่ะ​ค่ะ อ้าว หาย​ไป​ไหน​แล้ว ป้า​ไป​ก่อน​นะ​คะ ขอ​ให้​เดินทาง​ปลอดภัย​นะ​ค่ะ” นม​ค​ล้า​ม​เดิน​ออก​ไป วิชชุ​ดา​จึง​กลับ​ไป​นั่ง​กับ​เด๋อ

ศ​ยาม​เดิน​นำ​นม​ค​ล้า​ม​มา​นั่ง​ที่​มุม​ลับตา แล้ว​เฉลย​ว่า​ผู้หญิง​ที่​ช่วย​เก็บ​ของ​คือ​วิชชุ​ดา

“ตาย​จริง นั่น​คุณ​วิชชุ​ดา​หรอก​เหรอ แหม เธอ​สวย​น่า​รัก​อย่าง​นี้​นี่เอง มิน่า​ล่ะ คุณ​โส​รัตน์​ถึง​ได้​ทุ่มเท​แรง​กาย​แรง​ใจ​ให้​ได้​ขนาด​นี้”

“แต่​คน​ที่​ออกแรง​จริงๆคือ​ฉัน​ต่างหาก​ล่ะนม ​แล้วนม หลุดปาก​พูด​อะไร​ออก​ไป​หรือ​เปล่า” “ไม่​มี​หรอก​ค่ะ นม​ก็​แค่​ขอบคุณ​เธอ​เท่านั้น ไม่ได้​คุย​อะไร​กัน​มาก ​แล้ว​ตกลง​นม​ต้อง​ทำ​อะไร​บ้าง​คะ​นี่ แหม ทำไม​ทำ​อะไร​ฉุก​ละหุ​กอ​ย่าง​นี้ นม​ไม่​มี​เวลา​เตรียมตัว​เตรียม​ใจ​เลย”

“นม​ก็​แค่​อย่า​หลุดปาก​เรียก​ฉัน​อย่าง​ที่​เคย​เรียก​แล้วกัน ไหน​ลอง​เรียก​ฉัน​สิ ไอ้​มืด”

“ไอ้​มืด” นม​ค​ล้า​ม​ทำ​เสียง​ดุ

“ก็​ยัง​พอ​ไหว พอ​ถึง​ปากน้ำโพ​แล้ว ฉัน​จะ​ส่ง​นม​ไป​พัก​ที่​บ้านพัก​ชั่วคราว พอ​สร้าง​กระท่อม​เสร็จ นม​ก็​ล่วงหน้า​ไป​อยู่​ก่อน​เลย จะ​ได้​ทำ​ความ​คุ้น​เคย​กับ​สถาน​ที่​ไว้”

“แล้ว​ประวัติ​เสือ​มืด​เป็น​ยัง​ไง​คะ เผื่อ​คุณ​วิช​เธอ​ถาม​ขึ้น​มา นม​จะ​ได้​ตอบ​ถูก”

“เดี๋ยว​เรา​ค่อยๆช่วย​กัน​แต่ง​เรื่อง​แล้วกัน แต่​ทางที่ดี​ นม​ก็​พูด​ให้​น้อย​ที่สุด​ถ้า​เธอ​ถาม​อะไร​ก็​ตอบ​เลี่ยงๆไป​หรือ​บอก​ว่า​ไม่​รู้​ไม่​เห็น​อะไร​ก็ได้”

“ไม่​ต้อง​ห่วง​ค่ะ ถึง​เวลา​ต้อง​เป็น​แม่​ไอ้​เสือ​มืด​เมื่อ​ไหร่ นม​จะ​แสดง​ให้​สม​บทบาท แม่​ของ​นม​เคย​เป็น​นางเอก​ยี่เก นม​มี​เลือด​ศิลปิน​เต็มตัว นม​จะ​แสดง​ให้​แนบเนียน​จน​คุณ​วิช​จับ​ไม่ได้​เลย​ค่ะ” นม​ค​ล้า​ม​คุย

“เอา​ล่ะๆ ฉัน​เชื่อ​ใน​ฝีมือ​ของ​นม นม​อย่า​ลืม​ก็​แล้วกัน​ว่า เรา​กำลัง​ทำ​เพื่อ​พี่​โส​รัตน์ เรา​อย่า​ทำให้​พี่​โส​รัตน์​ต้อง​ผิดหวัง​เป็นอันขาด” ศ​ยาม​เริ่ม​มุ่ง​มั่น​กับ​แผนการ​ลักพา​ตัว​วิชชุ​ดา

เช้า​วัน​ใหม่ รถไฟ​แล่น​มา​จอด​หน้า​สถานี​ปากน้ำโพ ศ​ยาม​รับ​นม​ค​ล้า​ม​ลง​จาก​รถไฟ​แล้ว​ส่ง​ขึ้น​สามล้อ​เพื่อ​ไป​รอ​ที่​บ้านพัก​ก่อน ใน​ขณะ​ที่​วิชชุ​ดา​ก็​ลาก​เด๋อ​ที่​เดิน​งัวเงีย​ลง​จาก​รถไฟ พา​กัน​เดิน​ไป​หน้า​สถานี​หา​รถ​รับจ้าง​ไป​โรงไม้​หลัง​สถานี ซึ่ง​เป็น​ที่​กบดาน​ของ​เสือ​มืด ตาม​ข้อมูล​ของ​วิชา​ติ

ศ​ยาม​สวมรอย​เป็น​คน​ขี่​สามล้อ รับ​สอง​นักสืบ​จำเป็น​ไป​ส่ง​จุดหมาย หลัง​รับ​ค่า​โดยสาร​แล้ว​ก็​ย่อง​มา​ปิดปาก​เด๋อ ลาก​ตัว​ไป​โยน​ใน​ห้อง​เก็บ​ของ จาก​นั้น​ใช้​ถุง​ผ้า​คลุม​หัว​วิชชุ​ดา นำ​ตัว​ไป​ขัง​ไว้​ที่​บ้านพัก​คน​งาน

ooooooo

ตอนที่ 4

วิชา​ติ​กับ​วี​ร​ชาติ​เตรียมตัว​ไป​นครสวรรค์ เพื่อ​ไป​เตรียมสถาน​ที่​ตาม​แผนการ ทั้ง​สอง​ช่วย​กัน​ยก​กระเป๋า​และ​กล่องข้าวของ​ออก​มา​วาง​ไว้ สด​สวย​กับ​แดง​เด็ก​รับ​ใช้​เดิน​ตาม​มา พร้อม​กับ​กระเป๋า​เดินทาง​อีก​สาม​สี่​ใบ เธอ​บ่น​เรื่อง​วี​ร​ชาติรีบ​ร้อน​กลับ​นครสวรรค์

“ผม​มี​งาน​ด่วน​เข้า​มา​น่ะ​คุณ ก็​เลย​ต้อง​รีบ​กลับ” วีร​ชาติ​อธิบาย

“เดี๋ยว​อีก​ไม่​กี่​วัน​ก็ได้​เจอ​กัน​ล่ะ​ครับ คุณ​สวย” วิชา​ติ​เสริม

สด​สวย​แปลก​ใจ จึง​ถาม​ว่า​วิชา​ติ​จะ​ไป​นครสวรรค์​ทำไม วิชา​ติ​อึกอัก​อ้าง​ว่า​ไป​งาน​เดียว​กับ​วี​ร​ชาติ

“งาน​อะไร​หรือ​คะ แล้ว​ทำไม​ต้อง​เรียกตัว​คุณ​กลางกลับ​ไป​อย่าง​กะทันหัน​อย่าง​นี้ แล้ว​นี่​ทาง​จังหวัด​ถึง​กับต้อง​ขอ​ความ​ช่วยเหลือ​จาก​ทาง​กรม​ตำรวจ​อย่าง​นี้ แสดง​ว่าต้อง​เป็น​งาน​สำคัญ​แน่ๆ” สด​สวย​เดา

วี​ร​ชาติ​มอง​หน้า​วิชา​ติ​เพราะ​ตอบ​ไม่​ถูก ระหว่าง​นั้น ส​อา​ง​ทิพย์​เข้า​มา​ถาม​หา​วิชชุ​ดา สด​สวย​เปรย​ว่า​วิชชุ​ดาอาจจะ​หนี​ออก​จาก​บ้าน ส​อา​ง​ทิพย์​ได้​ฟัง​ก็​หัน​มา​ตำหนิ​วิชา​ติ​ทันที เพราะ​เมื่อ​วานเห็น​เขา​ทะเลาะ​กับ​วิชชุ​ดา​อยู่

“คุณ​ไม่​ต้อง​สนใจ​เด็ก​คน​นี้​นัก​หรอกหนีไป​เอง​ก็​ให้​กลับ​มา​เอง​ คราว​นี้​ผม​ไม่​ไป​ตาม​แล้ว เหนื่อย​ใจ​เต็ม​ทน” วิชา​ติ​ตัดบท

ส​อา​ง​ทิพย์​ไม่​พอใจ​ทำท่า​จะ​เอาเรื่อง วิชา​ติ​รีบ​ไกล่เกลี่ย พลาง​ขอร้อง​ให้​ทุก​คน​อยู่​เฉยๆสัก​สาม​สี่​วัน​แล้วทุก​อย่างจะ​ดี​ขึ้น​เอง ส​อา​ง​ทิพย์​กับ​สด​สวย​มอง​หน้า​กัน​จะ​ถาม​ต่อ แต่​วี​ร​ชาติ​รีบ​เปลี่ยน​เรื่อง​ชวน​วิชา​ติ​ขน​ของ​ไป​ที่​รถ และ​เมื่อ​อยู่​กัน​ตามลำพัง วี​ร​ชาติ​ก็​บ่น​กับ​พี่​ชายที่​เกือบ​พลาดเพราะ​ลืม​คิด​ไป​ว่าจะ​ตอบ​คำ​ถาม​พวก​เมียๆเรื่อง​วิชชุ​ดาหายตัว​ไป​ว่า​ยัง​ไง​ดี แต่​วี​ร​ชาติ​ยัง​ใจเย็น​อ้าง​ว่าวิชชุ​ดา​เคย​หนีไป​นอนบ้าน​คุณหญิง​สม​สวาท​อยู่​บ่อยๆ คง​ไม่​มี​ใคร​สงสัย

“ว่าแต่​แก​เถอะ เตรียม​การ​ทุก​อย่าง​พร้อม​หมด แล้ว​ใช่​ไหม” วิชา​ติ​มอง​หน้า​น้อง​ชาย

“ผม​สั่ง​การ​ไป​แล้ว​ล่ะ​ครับ พรุ่งนี้​กระท่อม​กลางป่า​น่า​จะ​สร้าง​เสร็จ งาน​นี้​เรียก​ได้​ว่าระดม​คน​งาน​ทั้งจังหวัด​เลย​นะ​ครับ พี่​ใหญ่”

“พรุ่งนี้​กระท่อม​สร้าง​เสร็จ จับ​ยาย​วิช​ขัง​ไว้​ซัก​สาม​วัน แล้ว​ค่อย​ให้​โส​รัตน์​ไป​ช่วย​​​แผนการ​ครั้ง​นี้​จะ​ต้อง​จบ​ไม่​เกินสี่​วัน​ ยาย​วิช​ได้​สิ้นฤทธิ์​ก็​คราว​นี้​แหละ” วิชา​ติ​ยิ้ม​อย่าง​พอใจ

“ผม​อยาก​ให้​เรื่อง​นี้​จบ​ให้​เร็ว​ที่สุด เกิด​มา​ผม​ไม่​เคยทำ​เรื่อง​บ้า​บออะไร​ขนาด​นี้​เลย แล้ว​ผม​ก็​ไม่​แน่ใจ​ว่า​ผม​จะ​ปิดสวย​เขา​ไป​ได้​อีก​นาน​แค่​ไหน ก็​อย่า​มัว​สนุก​กับ​แผนการจับ​คู่​ให้​ยาย​วิช จน​ลืม​คู่​ของ​ตัว​เอง​ล่ะ​ครับ เอาใจ​คุณ​ส​อา​งค์​เธอ​บ้าง”

“ฉัน​รู้​น่า​ว่า​ควร​จะ​ทำ​ยัง​ไง  แล้ว​แก​อย่า​ลืม​ส่งข่าวมาเป็น​ระยะๆนะ ​แล้ว​ฉัน​กับ​โส​รัตน์​จะ​รีบ​ตาม​ไป ไปๆ รีบ​ไปตาม​คุณ​สวย​ไป จะ​ได้​รีบ​ไป​สถานีรถไฟ​กัน” วิชา​ติ​สั่ง​การ

ooooooo

ศ​ยาม​จับ​วิชชุ​ดา​มัด​มือ เท้า เอา​ถุง​ผ้า​สี​ดำ​คลุม​หัว แบก​เข้า​มา​ใน​ห้อง​พัก เขา​เหวี่ยง​เธอ​ลง​ไป​บนกอง​กล่อง​กระดาษโครม​ใหญ่ ก่อน​ดึง​ถุง​ผ้า​ออก วิชชุดา​ตะลึง​เมื่อเห็น​ศ​ยาม พลางอุทาน​มา​อย่าง​ลืมตัว

“ไอ้​เสือ​มืด”

ศ​ยาม​ส่ง​ยิ้ม​กวนๆบอก​ว่า ยินดี​ที่​ได้​พบ​กัน​อีก สาวเจ้า​ถาม​ถึง​จุด​ประสงค์​ที่​จับ​ตัว​เธอ​มา

“ก็​คุณ​อยาก​พบ​ผม​ไม่​ใช่​หรือ​ครับ คุณ​นี่​ช่าง​เป็น​ผู้หญิง​ที่​ใจ​กล้า​จริงๆ กล้า​มา​ตาม​เสือ​มืด​ถึง​ถิ่น ว่า​แต่​คุณ​มี​ธุระ​อะไร​กับ​ผม​หรือ​ครับ”

“ฉัน​ก็​จะ​มา​จับ​แก​เข้า​คุก​น่ะ​สิ ไอ้​โจร​ใจ​ทราม แก​มัน​ชั่ว​จริงๆ แก​รับปาก​ฉัน​แล้ว​ว่า​จะ​ไม่​ปล้น​บ้าน​คุณ​ป้า​แต่​แก​ก็ไม่​รักษา​คำ​พูด​ แกมันไม่​ใช่​ลูกผู้ชาย”

“มี​โจร​ที่ไหน​รักษา​คำ​พูด​บ้าง​ล่ะ อยาก​โง่​เชื่อ​ฉัน​เอง แล้ว​ยัง​โง่​ตาม​มา​จับ​ตัว​ฉัน​อีก ตำรวจ​มือ​ปราบ​เก่งๆ ยัง​จับ​ตัว​ฉัน​ไม่ได้​เลย​ แล้ว​ผู้หญิง​อย่าง​เรา​จะ​ทำ​อะไร​ได้ เรา​มัน​รนหาที่จริงๆ ไม่​รู้​หรอก​ว่า เรา​กำลัง​เล่น​อยู่​กับ​ใคร”ศ​ยาม​ทำท่า​ขึงขัง​ใส่

“แก แก​จับ​ตัว​ฉัน​มา​ทำไม”

“เรา​คิด​ว่า โจร​อย่าง​ฉัน​จับ​ผู้หญิง​สวยๆ อย่าง​เรา​มา​ทำไม​ล่ะ” ศ​ยาม​มอง​วิชชุ​ดา​พลาง​ยิ้ม​อย่าง​มี​นัย​แล้ว​ออกไป​พร้อม​ปิด​ประตู​ดัง​โครม

“ฉัน​ไม่​กลัว​แก​หรอก​นะ ไอ้​เสือ​มืด แก​ทำ​อะไร​ฉันไม่ได้​หรอก อีก​ไม่​นาน​พี่​ชาย​ฉัน​จะ​ต้อง​มา​ช่วย​ฉัน​แน่ๆ ฉันไม่กลัว​แก ได้ยิน​ไหม ฉัน​ไม่​กลัว​แก” วิชชุ​ดา​ตะโกน​ไล่​หลัง​พลาง​มอง​ไป​รอบๆตัว​เริ่ม​หวั่น​ใจ

ส่วน​ศ​ยาม​เดิน​ไป​หา​นม​ค​ล้า​ม​ที่​กำลัง​เตรียม​อาหารกลางวัน​อยู่​หลัง​บ้านพัก​คน​งาน พร้อม​กำชับ​ว่า

“ตอน​นี้​เรา​มาจับ​คน​เรียก​ค่า​ไถ่ ฉัน​เป็น​โจร​ใจ​เหี้ยม ส่วนนม​ก็​เป็น​แม่​โจร​ ใช้​ชีวิต​อยู่​ตาม​ป่า​กิน​อะไร​ตาม​มี​ตาม​เกิด​ไป ทำอะไร​กิน​ง่ายๆนะ”

“งั้น​เดี๋ยว​นม​ผัด​ข้าว​แล้วกัน​ค่ะ อ้อ แล้ว​นี่​คุณ​จับ​คุณ​วิชชุ​ดา​มา​แล้ว​ใช่​ไหม​คะ เธอ​เป็น​ยัง​ไง​บ้าง​คะ คง​ตกใจกลัว​มาก​เลย​ใช่​ไหม​คะ โถ น่า​สงสาร​จริงๆ” นม​ค​ล้า​ม​รำพึง​รำพัน

ศ​ยาม​ส่าย​หน้า​ฟ้อง​ว่า ถ้า​ไม่​จับ​วิชชุ​ดา​มัด​มือ​มัด​เท้าไว้ เธอ​คง​กระโจน​เข้า​เล่น​งาน​เขา​แน่

“เธอ​คง​ทำใจ​สู้​ไป​อย่าง​นั้น​แหละ​ค่ะ ถึง​ยัง​ไง​เธอ​ก็​เป็น​ผู้หญิง คุณ​มืด​ก็​อย่า​ไป​ข่มขู่​อะไร​เธอ​มาก​เลย​ค่ะ”

“ไม่ได้​หรอก​​ ฉันต้อง​ทำให้​เธอ​กลัว​ฉัน ยิ่ง​กลัว​มาก​เท่าไหร่​ก็​ยิ่ง​ดี เวลาที่​พี่​โส​รัตน์​มา​ช่วย​เธอ เธอ​จะ​ได้​ซาบซึ้ง​ใน​ความกล้าหาญ​ของ​พี่​โส​รัตน์​มากๆ ยัง​ไง​ล่ะ เดี๋ยว​ฉัน​จะ​ไป​ทำ​ธุระ​ข้าง​นอกนะ ฝาก​นม​ดูแล​เด็ก​ที่มา​กับ​คุณ​วิช​เธอ​ด้วย​ล่ะ” ศ​ยาม​เดิน​ออก

ด้าน​เด๋อ​ที่​ถูก​ขัง​อยู่​ใน​ห้อง​เก็บ​ของ วิ่ง​พล่าน​หา​ทางออก เขา​ทุบ​ประตู​โครมๆ ร้อง​เรียก​ให้​วิชชุ​ดา​ช่วย แต่​ไร้​ผล จึงทรุดตัว​ลง​นั่ง เบะ​ปาก​ทำท่า​จะ​ร้องไห้ พลัน​ข้าว​ห่อ​ใบตอง​และกระติกน้ำ​ก็​ถูก​หย่อน​มา​จาก​ช่องลม

“ใคร​น่ะ ใคร​อยู่​ข้าง​นอก” เด๋อ​ทะลึ่ง​พรวด​ไป​รับ​ข้าวห่อ​กับ​กระติก​น้ำ​พลาง​ถาม​หา​วิชชุ​ดา

นม​ค​ล้า​ม​ที่​ยืน​อยู่​หน้า​ห้อง​รีบ​ทำ​เสียง​ดุ “ไม่​ต้อง​ถาม​มาก เดี๋ยว​แก​ก็​รู้​เอง หุบปาก​แล้ว​กิน​ข้าว​ซะ” เด๋อ​รีบ​ปิดปาก​เงียบ

นม​ค​ล้า​ม​เห็น​เข้า​ก็​ยิ้ม พอใจ​กับ​บทบาท​ของ​ตัว​เอง

ศ​ยาม​ออก​มา​โทร.​หา​โส​รัตน์​กับ​วิชา​ติ​เพื่อ​รายงาน​ว่า​ทุก​อย่าง​เป็น​ไป​ตาม​แผน ทำให้​โส​รัตน์​โล่ง​ใจ

“แล้ว​มี​ปัญหา​อะไร​ติดขัด​หรือ​เปล่า” วิชา​ติ​ถาม​ต่อ

“ตอน​นี้​ยัง​ไม่​มี​ปัญหา​อะไร​ครับ ผม​ห่วง​เรื่อง​กระท่อม​ที่​พัก​น่ะ​ครับ จะ​สร้าง​เสร็จ​ทัน​ไหม​ครับ ที่​คุม​ขัง​คุณ​วิช​ตอน​นี้​อยู่​ใกล้​ตัวเมือง​มาก ผม​กลัว​ว่า​จะ​มี​คน​เห็น​เข้า​ได้”

“ไม่​ต้อง​ห่วง นายก​ลาง​กลับ​ไป​ที่​โน่น​แล้ว ถ้า​นายก​ลาง​ไป​คุม​งาน​เอง รับรอง​กระท่อม​เสร็จ​ทัน​แน่ๆ แล้ว​ยาย​วิช​แผลง ฤทธิ์​แผลงเดช​บ้าง​หรือ​ยัง”

“ก็​ยัง​ไม่​เท่า​ไหร่​ครับ แต่​ท่าทาง​เธอ​ยัง​ไม่​ยอม​แพ้​เสือ​มืด​ง่ายๆ ผม​คง​ต้อง​ทำให้​เธอ​รู้​ว่า เสือ​มืด​ร้ายกาจ​ขนาด​ไหน”

“ตาม​สบาย​เลย นาย​มืด นาย​แสดง​บทบาท​เสือ​มืด​ได้​เต็มที่​เลย อยาก​ทำ​อะไร​ทำ​ไป เรา​ได้​โอกาส​ปราบ​ยาย​วิช​ก็​ครั้ง​นี้​แหละ”

“ถ้า​จะ​ปราบ​คุณ​วิช คง​ต้อง​ใช้​วิธี​รุนแรง​หน่อย ขู่​ว่า​จะ​ฆ่า​เธอ​หมก​ป่า​ดี​ไหม​ครับพี่​ใหญ่ ​หรือ​ไม่​ก็​ตัด​แขน​ตัด​ขา​ทิ้ง ไอ้​เสือ​มืด​ทำได้​อยู่​แล้ว” ศ​ยาม​หัวเราะ​ชอบใจ​แล้ว​เบรก​กึก เมื่อ​เห็น​สายตา​ของ​คนใน​ที่ทำการ​ไปรษณีย์​มอง “ผม ผม​ว่า แค่​นี้​ก่อน​นะ​ครับ พี่​ใหญ่”

“อีก​สอง​วัน​ฉัน​กับ​โส​รัตน์​จะ​ไป​เจอ​นาย​ที่​โน่น ถึง​ตอน​นั้น​เรา​มา​คุย​รายละเอียด​ถึง​แผนการ​ขั้น​สุดท้าย​อีก​ครั้ง ขอบใจ​มาก​นะ นาย​มืด แล้ว​เจอ​กัน” วิชา​ติ​วาง​โทรศัพท์​ลง แล้ว​หัน​มอง​โส​รัตน์​ที่นั่ง​จิบ​กาแฟ​อย่าง​สบายใจ

“ตกลง​แก​เชื่อ​มั่น​ใน​แผนการ​ของ​กัน​แล้ว​ใช่​ไหม”

“แก​วาง​แผน​ดี​ขนาด​นี้ กัน​ต้อง​เชื่อ​มั่น​อยู่​แล้ว รับรอง​งาน​นี้​ต้อง​ไม่​มี​อะไร​ผิด​พลาด​แน่ๆ กัน​กำลัง​คิดถึง​วัน​ที่​กัน​เข้าไป​ช่วย​น้อง​วิช กัน​ว่า​เรา​น่า​จะ​มี​การ​ดวลปืน​ระหว่าง​ไอ้​เสือ​มืด​กับ​กัน” โส​รัตน์​เริ่ม​แต่ง​บท​ให้​ตัว​เอง​เป็น​พระเอก วิชา​ติ​เห็นดี​ด้วย​เสริม​ว่า​ต้อง​มี​ฉาก​ดวลปืน​ระหว่าง​โส​รัตน์​กับ​เสือ​มืด​เพื่อ​เรียก​คะแนน

“อีก​ไม่​นาน​แก​ก็​จะ​ได้​แต่งงาน​กับ​ยาย​วิช ต่อ​ไป​แก​จะ​ต้อง​เรียก​กัน​ว่า​พี่​ใหญ่​นะ​โว้ย ไอ้​น้อง​เขย” วิชา​ติ​ตบ​บ่า​โส​รัตน์

“ได้​เลย​ครับ พี่​ใหญ่” โส​รัตน์​หัวเราะ​ร่วน

ooooooo

ศ​ยาม​นำ​ข้าว​กลางวัน​มา​ให้​วิชชุ​ดา แต่​พบ​ว่า​เธอ​กำลัง​จะ​หนี​จึง​ทำ​หน้า​เหี้ยม​เข้าใส่ วิชชุ​ดา​ทำใจ​กล้า​ถาม​ศ​ยาม​ว่า จับ​เธอ​มา​ทำไม

“ถาม​อะไร​โง่ๆก็​จับ​มา​เรียก​ค่า​ไถ่​น่ะ​สิ ฉัน​สืบ​มา​หมด​แล้ว ทาง​ตระกูล​วิภาดา​ร่ำรวย​ไม่​เบา​นี่ อย่าง​เรา​น่า​จะ​เรียก​เงิน​ได้​หลาย​หมื่น​ทีเดียว” ศ​ยาม​ชะโงก​หน้า​เข้า​มา

วิชชุ​ดา​ถอย​หนี​พลาง​ขู่​ว่า พี่​ชาย​คน​โต​เธอ​เป็น​ตำรวจ​ใหญ่ ส่วน​พี่​ชาย​คน​รอง​ก็​เป็น​ปลัด​จังหวัด​ อีก​ไม่​นาน​พวก​เขา​ต้องตา​มหา​เธอ​พบ​แน่ๆ

“มี​พี่​ชาย​มี​ตำแหน่ง​ใหญ่​โต​ตั้ง​สอง​คน อย่าง​นี้​ก็​ต้อง​เรียก​ค่า​ไถ่​เพิ่ม​เป็น​สอง​เท่า​สิ​นะ ตอน​แรกๆคิด​ว่า​จะ​เรียก​ค่า​ไถ่​ซัก​สาม​หมื่น คง​ต้อง​เพิ่ม​เป็น​หก​หมื่น หรือ​จะ​เรียก​ซัก​แสน​นึง​ไป​เลย ทำไม​ไอ้​มืด​ถึง​โชค​ดี​อย่าง​นี้ อยู่ดีๆเนื้อ​ก็​มา​เข้า​ปาก​เสือ หวาน​หมู​จริงๆ”

“ไอ้​คน​สารเลว แก​มัน​ก็​เก่ง​แต่​รังแก​ผู้หญิง​กับ​คน​แก่ โจร​ที่​ได้ชื่อ​ว่า​เป็น​เสือ​จะ​ต้อง​เป็น​โจร​ที่​มี​คุณธรรม ​ต้อง​เก่ง​กล้า​สามารถ​จริงๆ ไม่​ใช่​โจร​กระจอก​ที่​ใช้​กำลัง​กับ​ผู้หญิง​ที่​ไม่​มี​ทาง​สู้​อย่าง​แก”

“ก็​ฉัน​คือ​ไอ้​เสือ​มืด​ยัง​ไง​ล่ะ ฉัน​ไม่​เคย​ละเว้น​ให้​ใคร​อยู่​แล้ว ไม่​ว่า​จะ​เป็น​ผู้หญิง​หรือ​คน​แก่ เรา​ไม่​รู้​หรอก​ว่า​ฉัน​น่ะ​เลว​ได้​ถึง​ขนาด​ไหน” ศ​ยาม​ขู่​กลับวิชชุ​ดา​นึก​ได้​รีบ​ถาม​หา​เด๋อ

“ไอ้​เด็ก​นั่น​เหรอ ฉัน​จะ​จับ​ตัว​ไว้​ทำไม​ให้​เปลือง​ข้าวสุก ฉัน​ฆ่า​ทิ้ง​ไป​แล้ว ​ตกลง​ไม่​กิน​ข้าว​ใช่​ไหม ไม่​กิน​ก็​อย่า​กิน” ศ​ยาม​ทำ​เหี้ยม​เหวี่ยง​จาน​ข้าว​แตก​กระจาย​แล้ว​เดิน​ปึงปัง​ออก​ไป

เวลา​เดียวกัน​นั้น รถไฟ​แล่น​มา​ถึง​สถานี​ปากน้ำโพ วี​ร​ชาติ​กับ​สด​สวย​ลง​จาก​รถ คน​ขับ​รถ​ปราด​เข้า​มา​รับ​กระเป๋า​เดินทาง​ให้ สด​สวย​หัน​ไป​ชวน​สามี​แวะ​ทาน​อาหาร​ก่อน​เข้า​บ้าน แต่​วี​ร​ชาติ​ไม่ทัน​ได้​ฟัง​เพราะ​กำลัง​มอง​หา​ใคร​บาง​คน

นาย​ช่าง​เดิน​เข้า​มา​หา​วี​ร​ชาติ​อย่าง​ร้อน​ใจ​พร้อม​กับ​รายงาน​เรื่อง​กระท่อม​กลาง​ป่า​ว่า​มี​ปัญหา​เล็กน้อย สด​สวย​แปลก​ใจ​ถาม​วี​ร​ชาติ​เรื่อง​กระท่อม

“เรื่อง​นี้​เป็น​ความ​ลับ​ของ​ทาง​ราชการ ผม​บอก​คุณ​ไม่ได้​หรอก คุณ​กลับ​บ้าน​ก่อน​นะ ผม​จะ​ออก​ไป​ทำ​งาน เสร็จ​แล้ว​จะ​รีบ​กลับ” วี​ร​ชาติ​รีบ​ดึง​ตัว​นาย​ช่าง​ออก​ไป สด​สวย​มอง​ตาม​ได้ยิน​นาย​ช่าง​พล่าม​ต่อ

“คือ​อย่าง​นี้​นะ​ครับ​ท่าน ถึง​แม้​ท่าน​จะ​บอก​ว่า​ต้องการ​แค่​กระท่อม​ธรรมดา​เล็กๆหลัง​เดียว ​แต่​เมื่อ​ได้​มี​โอกาส​ได้​รับ​ใช้​ท่าน ยัง​ไง​ผม​ก็​ต้อง​สร้าง​อย่าง​สุด​ฝีมือ​ครับ”

วี​ร​ชาติ​เมื่อ​เข้าไป​แก้​ปัญหา​เรื่อง​กระท่อม​กลาง​ป่า​เรียบร้อย​แล้ว เขา​กลับ​มา​พบ​ศ​ยาม​ใน​เมือง​พร้อม​แจ้ง​ว่า​กระท่อม​น่า​จะ​เสร็จ​ก่อน​เที่ยง​พรุ่งนี้

“งั้น​พรุ่งนี้​ผม​จะ​พา​คุณ​วิช​เข้าไป​ที่​กระท่อม​ช่วง​บ่ายๆก็​แล้วกัน​นะ​ครับ แต่​ถ้า​มี​อะไร​เปลี่ยนแปลง​ คุณ​กลาง​ต้อง​ส่ง​คน​มา​แจ้ง​ผม​ทันที​นะ​ครับ” ศ​ยาม​ย้ำ

วี​ร​ชาติ​รับคำ​แล้ว​เตือน​ให้​ศ​ยาม​ระวัง​ตัว​ด้วย​เพราะ​วิชชุ​ดา​มี​พิษสง​รอบ​ตัว และ​ขอ​ให้​ศ​ยาม​ช่วย​สอน​บทเรียน​กับ​น้อง​สาว หวัง​ให้​เลิก​ใจ​กล้า​บ้าบิ่น​เสียที ศ​ยาม​ยิ้ม​รับ​ถาม​ต่อ​เรื่อง​เด๋อ​ว่า​จะ​ให้​จัดการ​อย่างไร​ดี วี​ร​ชาติ​ให้​ศ​ยาม​พา​เด๋อ​ไป​กับ​วิชชุ​ดา​ด้วย เพราะ​เธอ​รัก​เด๋อ​มาก

“แล้ว​ผม​จะ​ทำ​ยัง​ไง​ให้​คุณ​วิช​เข็ดหลาบ​ไม่​กล้า​ทำ​อะไร​บ้าบิ่น​ล่ะ​ครับ ไม่​มี​อะไร​ที่​คุณ​วิช​เธอ​กลัว​บ้าง​เลย​หรือ​ครับ” ศ​ยาม​ขอ​ข้อมูล วี​ร​ชาติ​นิ่ง​คิด​แล้ว​ส่าย​หน้า

“ไม่​มี​ว่ะ ตั้งแต่​เกิด​มา​ฉัน​ยัง​ไม่​เคย​เห็น​ยาย​วิ​ชก​ลัว​อะไร​เลย” ศ​ยาม​ได้​ฟัง​ก็​หนักใจ

ใน​ระหว่าง​ที่​พวก​หนุ่มๆกำลัง​วุ่น​กับ​แผน​การ​ลักพาตัว​วิชชุ​ดา ฤ​ทธิ​รงค์​ก็​มา​หา​วิชชุ​ดา​ที่​บ้าน​พร้อม​กับ​กล่อง​ของขวัญ แต่​วิชชุ​ดา​ไม่​อยู่ ส​อา​ง​ทิพย์​ออก​มา​คุยด้วย แต่​เมื่อ​เห็น​ท่าทาง ชายหนุ่ม​ก็​นึก​สงสารจึง​พูด​ให้​กำลังใจ ฤ​ทธิ​รงค์​เริ่ม​มี​ความหวัง​เพราะได้​ส​อา​ง​ทิพย์​เป็น​ที่​ปรึกษา ไม่​น้อยหน้า​โส​รัตน์​ที่​มี​วิชาติ​เป็นกุนซือ

ooooooo

วิชชุ​ดา​ยัง​ไม่​ปักใจ​เชื่อ​ว่า​เด๋อ​ตาย​แล้ว เธอ​รอ​โอกาส​แล้ว​แอบ​หนี​ออก​มา ได้​เจอ​กับ​ตำรวจ​คน​หนึ่งที่​ขับ​รถ​ผ่าน​มา แต่​วิชชุ​ดา​ไม่ทัน​ได้​บอก​เรื่องราว ศ​ยาม ก็ตาม​มา​ทัน พลัน​แต่ง​เรื่อง​บอก​กับตำรวจ​ว่า วิชชุ​ดา​เป็น​เมีย​​ เธอ​งอน​ที่​เขา​กลับ​ดึกจึง​หนี​ออก​จาก​บ้าน ตำรวจ​เชื่อ​สนิท​ขึ้น​รถ​ขับ​ออก

“เดี๋ยว​ค่ะ คุณ​ตำรวจ อย่า​เพิ่ง​ไป ฉัน​ถูก​ลักพา​ตัว​มา ผู้ชาย​คน​นี้​มัน​คือ​ไอ้​เสือมืด ตำรวจ​กำลัง​ตาม​ล่า​มัน​อยู่ กลับ​มาก่อน กลับ​มา​จับ​ไอ้​เสือ​มืด​ก่อน​ค่า เป็น​ตำรวจ​แล้ว​ไม่​รู้จัก​เสือ​มืด​ได้​ยัง​ไง” วิชชุ​ดา​โวยวาย

ศยาม​เล่น​บท​เหี้ยม​ลาก​ตัว​วิชชุ​ดา​มา​ล่าม​ไว้​กับเสา

ใน​ห้อง เขา​ดึง​มีด​เล่ม​ใหญ่​ที่​เอว​มา​ขู่ วิชชุ​ดา​ทำใจ​กล้า​สั่ง​ให้​ศยาม​ปล่อย​เธอ​ไป เพราะ​พี่​ชาย​เธอ​ไม่​มี​วัน​เชื่อ​ว่า​โจร​อย่าง​เสือ​มืด​จะ​จับ​ตัว​เธอ​ได้

“ขอบใจ​จริงๆที่​บอก ฉัน​ก็​ลืม​ไป​เลย นั่น​น่ะ​สิ​นะ แค่​จดหมาย​เรียก​ค่า​ไถ่​ฉบับ​เดียว ท่าน​รอง​วิชา​ติ​ต้อง​ไม่​เชื่อแน่ๆว่า น้อง​สาว​ถูก​จับ​ตัว​มา​อย่าง​นี้​มัน​ต้อง​มี​อะไร​พิสูจน์​ว่า คุณ​วิชชุดา​อยู่​ใน​เงื้อมมือ​เสือ​มืด​จริงๆ​ ​ฉัน​ควร​จะ​ตัด​นิ้ว​หรือว่า​ตัด​หูของ​เราดี ตัดนิ้ว​ดี​กว่า​นะ ท่าน​รองฯ​น่า​จะ​จำ​นิ้ว​สวยๆของ​น้อง​สาว​ได้​ หรือ​ว่า​ตัด​หู​ดี แล้ว​จะ​ตัด​ข้าง​ซ้าย​หรือ​ข้าง​ขวา​ดีล่ะ ฉัน​ว่า​ข้าง​ซ้ายดี​กว่า​นะ”

ศ​ยาม​ขยับ​มีด​ไป​มา​ใกล้ๆวิชชุ​ดา เธอ​หลับตา​ปี๋ เสียงผ้า​ถูก​ฉีก​ดัง​แควก​วิชชุ​ดา​ลืม​ตา​ขึ้น​เห็น​ศ​ยาม​ใช้​มีด​ตัด​ชาย​เสื้อไป แล้ว​ปา​มีด​ปัก​เข้า​ข้าง​ฝา​ดัง​ฉึก

“นี่​จะ​เป็น​การ​เตือน​ครั้ง​ที่​สอง แต่​จะ​ไม่​มี​การ​เตือนเป็น​ครั้ง​ที่​สาม​อีก ไม่​งั้น​เธอ​ได้​แหลก​เป็น​ผุยผง​แน่ๆ” ศ​ยาม​จ้อง​หน้า​ข่มขวัญ​วิชชุ​ดา​สุด​ฤทธิ์

ooooooo

ใน​ขณะ​ที่​ศ​ยาม​สวม​บท​เสือ​มืด​เพื่อ​ช่วย​โส​รัตน์​อยู่​นั้น โส​รัตน์​ก็​ทำ​หน้าที่​กามเทพ​นำ​จดหมาย​ของ​ศยาม​มา​ให้​สุด​ถ​นอม​ที่​บ้าน​หลวง​พิศาล คุณนาย​จินดา​รีบ​ออก​มา​ต้อนรับ​ด้วย​ตัว​เอง เพราะ​เห็น​ว่า​โส​รัตน์​ดู​คู่ควรกับ​ลูก​สาว​ของ​เธอ​มาก​กว่า​ศ​ยาม และ​ที่​สำคัญ​ครอบครัว​ของ​โส​รัตน์​ก็​รวย​มาก พิศาล​คัดค้าน​ไม่​เห็น​ด้วย​กับ​ความ​คิด​ของ​ภรรยา แต่​คุณนาย​ไม่สน ​เธอ​สั่ง​ให้​สุด​ถ​นอม​พาโส​รัตน์​ไป​นั่ง​คุย​ใน​สวน​ และ​พยายาม​จะ​ยื้อเวลา​ให้​อยู่​ทาน​ข้าว​เย็น​ด้วย​กัน​ก่อน

ด้าน​โส​รัตน์​เมื่อ​ได้​อยู่​กับ​สุด​ถนอม​ตามลำพัง​ก็​หยิบ​จดหมาย​ที่​ศ​ยาม​ฝาก​มา​ส่ง​ให้ พลาง​อธิบาย​เรื่อง​สุ​มา​น​แทน​น้อง​ชาย แต่​สุด​ถนอม​ยัง​ลังเล เธอ​อ้าง​ว่า​ศ​ยาม​อาจ​ยังไม่​ลืม​รัก​ครั้ง​แรกก็​เป็นได้

“แต่​คุณ​จะ​เป็น​ความ​รัก​ครั้ง​สุดท้าย​ของ​นาย​มืด คุณ​เป็น​ผู้หญิง​คน​เดียว​ที่​นาย​มืด​อยาก​อยู่​ด้วย​ตลอด​ชีวิต แล้ว​คุณ​จะ​สนใจ​ความ​รัก​ครั้ง​แรก​ที่​ไม่​มี​ความ​หมาย​ทำไม” โส​รัตน์​มอง​สุด​ถนอม เห็น​เธอ​อึ้ง​ไป

เมื่อโสรัตน์ลากลับ สุดถนอมเดินมาส่งที่รถ โสรัตน์ย้ำว่า อย่าลืมอ่านจดหมายของศยามด้วย

“คุณโส​รัตน์ พูด​ประโยค​นี้​เป็น​ครั้ง​ที่​สิบ​แล้ว​นะ​คะ แหวว​ไม่​ยัก​ทราบ​นะ​คะ​ว่า คุณ​โส​รัตน์​เป็น​คน​ที่​ชอบ​ย้ำ​คิด​ย้ำ​ทำ” สุด​ถนอม​ล้อ

“ผม​ไม่​ยัก​ทราบ​เหมือน​กัน​ว่า คุณ​แหวว​เป็น​คน​ขี้​หวง”

“แหวว​ไม่​ใช่​เป็น​คน​ขี้​หวง​ซัก​หน่อย แหวว​แค่​ไม่​ไว้ใจ ผู้ชาย​บาง​คน​เท่านั้น ​คน​เรา​ถ้ารัก​กัน​จริงๆ จะ​ต้อง​ไม่​มี​ความ​ลับต่อ​กัน​เลย จะ​ต้อง​ไม่​โกหก​แม้​จะ​เป็น​เรื่อง​เล็กๆน้อยๆก็​เถอะ​ค่ะ”

“จะ​ต้อง​ไม่​มี​ความ​ลับ จะ​ต้อง​ไม่​โกหก ถ้า​เรา​จำเป็น ต้อง​เก็บ​เรื่อง​บาง​อย่าง​เป็น​ความ​ลับ อาจจะ​ต้อง​โกหก​กัน​บ้าง ก็​ไม่ได้​หรือ​ครับ”

“ไม่ได้​ค่ะ ยัง​ไง​ก็​ไม่ได้ ผู้หญิง​เรา​เกลียด​ที่สุด​ก็​คือ การ​โกหก​หลอกลวง ​แต่​คุณ​โส​รัตน์​ไม่​ใช่​ผู้ชาย​ที่​โกหก​ใคร​ได้​อยู่​แล้ว แหวว​เชื่อ​ว่า คุณ​โส​รัตน์​เป็น​คน​ดี​เกิน​กว่า​จะ​ทำร้าย​จิตใจ​ผู้หญิง​คน​ไหน​แน่ๆค่ะ” สุด​ถนอม​มั่นใจ

โส​รัตน์​ส่ง​ยิ้ม​เจื่อนๆ

ด้าน​สุ​มา​น​หลังจาก​เลิก​กับ​สามี​แล้ว​ก็​ขน​ข้าวของ​มา​ขอ​อยู่​กับ​ฤทธิรงค์ เพราะ​เป็น​ญาติ​เพียง​คน​เดียว​ของ​เธอ ฤทธิ​รงค์​ไม่​อาจ​ปฏิเสธ​จึง​ต้อง​แบ่ง​ห้อง​ที่​ว่าง​อยู่​ให้ ส่วนตัว​เอง​ออก​มา​นั่ง​เศร้า​มอง​รูป​วิชชุ​ดา​คิด​หา​ทาง​คืนดี สุ​มา​นอ​อก​มา​เห็น​เข้า​ก็​รีบ​แนะนำ

“ผู้หญิง​คน​เดียว ถ้า​เขา​ไม่​ยอม​เล่น​ด้วย เธอ​ก็​ไป​หา ผู้หญิง​คน​ใหม่​สิ จะ​มา​นั่ง​เศร้า​ทำไม มี​ผู้หญิง​เป็น​ร้อย​เป็น​พัน รอ​เฝ้า​จะ​ถวายตัว​ให้​เธอ​อยู่”

“ผม​ไม่​ต้องการ​ผู้หญิง​พวก​นั้น ​แล้ว​พี่​สุ​มา​นก็​ไม่ต้อง​มา​แนะนำ​อะไร​ผม เรื่อง​ของ​ผม ผม​จัดการ​เอง​ได้ พี่​ไป​ตาม​หา​ชาย​ใน​ฝัน​ของ​พี่​เถอะ​ครับ พี่​จะ​ได้​ลง​หลัก​ปัก​ฐานกับ​เขา​ซัก​ที ผม​รอร่วม​แสดง​ความ​ยินดี​กับ​พี่​อยู่” ฤทธิรงค์​ตัดบท

สุ​มา​น​ส่ง​ยิ้ม​หวาน​มั่นใจ​ว่า รัก​ครั้ง​ที่​สาม​ของเธอ​จะ​เป็น​รัก​สุดท้าย และ​อาจ​โชค​ดี​ได้​เจอ​ผู้ชาย​ที่​สมบูรณ์ตาม​แบบ​ที่​ต้องการ​ก็ได้

ooooooo

วิชชุ​ดา​ยัง​ไม่​ยอม​สิ้นฤทธิ์​ง่ายๆ เธอ​แอบ​หนี​ทุก​ครั้ง​ที่​มี​โอกาส ​แถม​ยัง​อาละวาด​ไม่​หยุด จน​ศ​ยาม​แทบ​หมด​แรง จึง​เข้าไป​ปรับทุกข์​กับ​นม​ค​ล้า​ม แล้ว​เสียง​วิชชุ​ดา​ก็​ดัง​ขึ้น​อีก

“ปล่อย​ฉัน​ออก​ไป​เดี๋ยวนี้​นะ ปล่อย​ฉันๆๆได้ยิน​ไหม ปล่อย​ฉัน​ออก​ไป​เดี๋ยวนี้ ไอ้​เสือ​มืด ไอ้​เสือ​บ้า ไอ้​เสือ​ขี้ขลาด”

“สงสัย​จะ​ต้อง​คิด​แผน​ใหม่​แล้ว​ล่ะ” ศ​ยาม​หัน​ไป​มอง​นม​ค​ล้า​มอ​ย่าง​ตริตรอง​พร้อมๆกับ​เสียง​วิชชุ​ดา​กระทืบ​เท้า​ปึงปัง​อยู่​ใน​ห้อง

“ว่า​ไง​นะ แก​ปล่อย​ให้​ตัวประกัน​หนี​ไป​งั้น​เหรอ วอน​ตาย​ซะ​แล้ว” ศ​ยาม​ตะโกน​ลั่น​ตาม​ด้วย​เสียง​ตบ​ผัวะๆๆไม่​หยุด วิชชุ​ดา​ชะงัก​เงี่ยหู​ฟัง​ก็ได้​ยิน​เสียง​ผู้หญิง​ร้อง

“อย่าๆ อย่า​ทำ​ฉัน ฉัน​ผิด​ไป​แล้ว อย่า​ทำ​อะไร​ฉัน​เลย ฉัน​ขอโทษๆ ฉัน​จะ​ไม่​ทำ​ผิด​อีก​แล้ว”

“ขอโทษ​เหรอ นี่แน่ะๆ” ศ​ยาม​ชก​หมอน​ตุบตับ นมค​ล้า​ม​แกล้ง​ร้อง​โอดครวญ​อย่าง​เจ็บปวด แล้ว​พยัก​หน้า​ให้​ ศ​ยาม​คว้า​ถัง​ไม้​โยน​กระแทก​ประตู​ห้อง​วิชชุ​ดา

“โอ๊ยๆ อย่า​ทำ​ฉัน​เลย ฉัน​กลัว​แล้วๆๆ โอ๊ย เจ็บ​เหลือเกิน” นม​ค​ล้า​ม​ตี​บท​แตก

วิชชุ​ดา​ถอย​จาก​ประตู​ห้อง​แทบ​ไม่ทัน​แล้ว​ปิดปาก​เงียบ ศ​ยาม​หัน​ไป​พยัก​หน้า​กับ​นม​ค​ล้า​ม​แล้ว​ยิ้ม​อย่าง​พอใจ​เพราะ​ได้​ผล​อย่าง​ที่​คาด​ไว้ นม​ค​ล้า​มเริ่ม​แผน​สอง​ด้วย​การ​เอา​เขม่า​ก้น​หม้อ​ดำๆมา​ทา​เบ้าตา​เป็น​วง​ดำ  แล้ว​ยี​ผม​ให้​ยุ่งๆ เดิน​เอา​อาหาร​เย็น​ไป​ให้​วิชชุ​ดา วิชชุ​ดา​จำ​นม​ค​ล้า​ม​ได้​รีบ​เข้าไป​สอบ​ถาม

“คุณ​วิช​อย่า​ถาม​อะไร​ป้า​มาก​เลย​นะ​คะ คุณ​ก็​เห็น​แล้ว​ว่า​ผล​ของ​การ​ขัด​คำสั่ง​ของ​เสือ​มืด​เป็น​ยัง​ไง” นม​ค​ล้า​ม​แตะ​หน้า​ตัว​เอง​ที่​เหมือน​ถูก​ชก​ตา​เขียว​มา “ป้า​ไม่​กล้า​บอก​อะไร​คุณ​หรอก​ค่ะ ป้า​ไม่​อยาก​เจ็บ​ตัว​อีก เสือ​มืด​เป็น​โจร​ที่​มี​จิตใจ​ที่​เหี้ยมโหด​ผิด​มนุษย์​ม​นา ฆ่า​ได้​แม้​กระ​ทั่ง​ลูก​เล็ก​เด็ก​แดง แม้แต่​ลูก​เมีย​ตัว​เอง​ก็​ไม่​เว้น คุณ​วิช​ต้อง​เชื่อฟัง​เสือ​มืด​นะ​คะ แล้ว​คุณ​วิช​จะ​รอด​ปลอดภัย​จาก​ที่​นี่” นม​ค​ล้า​ม​บอก

“นี่ นี่​ป้า​เป็น​เมีย​เสือ​มืด​เหรอ แล้ว​ทำไม​เขา​ยัง​ทำ​กับ​ป้า​ขนาด​นี้”  วิชชุ​ดา​เดา​เอา​เอง นม​ค​ล้า​ม​อ้า​ปาก​ค้าง​ไม่ทันได้​ปฏิเสธ วิชชุ​ดา​ก็​ใส่​เป็น​ชุด “คน​สารเลว ทำได้​แม้​กระทั่ง​เมีย​ตัว​เอง ป้า​ไม่​ต้อง​กลัว​นะ ฉัน​จะ​ช่วย​ป้า​หนี​ไป​จาก​ที่​นี่เอง”

“ป้า​ไม่​หนี​หรอก​ค่ะ ใน​ชีวิต​ของ​ป้า ป้า​ไม่​มี​ใคร​แล้ว นอกจาก​เสือ​มืด​คน​เดียว คุณ​วิช​ฟัง​ป้า​ดีๆนะ​คะ อย่า​ได้คิด​หนี​อีก​เป็นอันขาด ถ้า​คุณ​หนี เสือ​มืด​จะ​ต้อง​ฆ่า​ป้า​แน่ๆ เข้าใจ​นะ​คะ” นม​ค​ล้า​ม​เดิน​ลาก​ขา​ออก​ไป​เพื่อ​สม​บทบาท​แล้ว​แอบ​พึมพำ “วัน​นี้​โกหก​จน​งง​ไป​หมด​แล้ว พุท​โธ่​พุ​ท​ถัง วัน​นี้​ทำ​ผิด​ศีล​ไป​กี่​ข้อ​แล้ว​เนี่ย”

ooooooo

สุ​มา​น​มา​ทำ​งาน​ที่​กรม​ประชาสัมพันธ์​ได้​พบ​กับ​วิชา​ติ​ที่​ตาม​เจ้านาย​มา​ประชุม เธอ​รีบ​เข้าไป​แนะนำ​ตัว​เอง​ว่า​ชื่อสุ​มา​น จิ​รา​พิพัฒน์ หวัง​สาน​สัมพันธ์

“จิ​รา​พิพัฒน์​หรือ​ครับ คุณ​เป็น​อะไร​กับ​คุณ​ฤ​ทธิ​รงค์​ หรือ​ครับ” วิชา​ติ​ถาม​กลับ​ทันควัน พร้อม​กับ​ท่าที​ที่เปลี่ยน​ไป

“ตาย​จริง คุณ​รู้จัก​ฤ​ทธิ​รงค์​ด้วยหรือ​คะ เรา​เป็น​ญาติ​สนิท​กัน​ค่ะ ​เรียก​ได้​ว่า สุ​มา​น​ก็​เหมือน​พี่​สาว​ของ​ฤ​ทธิ​รงค์​เลย​ล่ะ​ค่ะ แหม อยาก​รู้​จัง​เลย​ว่า คุณ​รู้จัก​ฤ​ทธิ​รงค์​ได้​ยัง​ไง เอาอย่าง​นี้​ดี​ไหม​คะ หลังจาก​เลิก​ประชุม​แล้ว​เรา​ไป​ดื่ม​กาแฟ​กัน​ต่อ...”

“ขอโทษ​ครับ ผม​คง​ไป​ด้วย​ไม่ได้ ผม​สัญญา​กับ​ภรรยา​ว่าเสร็จ​งาน​แล้ว​จะ​รีบ​ตรง​กลับ​บ้าน ผม​ขอตัว​ไป​ประชุม​ต่อ​นะ​ครับ” วิชาติ​รีบ​เดิน​ออก​ไป​ทันที

สุ​มา​นม​อง​ตาม พลาง​นึก​เสียดาย​ที่​วิชา​ติ​มีเมีย​แล้ว

ส่วน​วิชา​ติ​เมื่อ​กลับ​มา​ถึง​บ้าน​เห็น​กล่อง​ของขวัญ​ของ​ฤ​ทธิ​รงค์​วาง​อยู่ ก็​อารมณ์​เสีย​ขึ้น​มา​ทันที ส​อา​ง​ทิพย์​เข้า​มา​ชี้แจง​เพราะ​อยาก​ให้​วิชา​ติ​เปิด​โอกาส​ให้​ฤ​ทธิ​รงค์​เหมือนกับ​โส​รัตน์​บ้าง

“โส​รัตน์​รัก​ยาย​วิช​มาก เขา​กำลัง​ทำ​เรื่อง​ที่​ยิ่ง​ใหญ่​ที่สุด​เพื่อ​ยาย​วิช นาย​ฤ​ทธิ​รงค์​ไม่​มี​วัน​สู้​ได้​แน่”

“คุณ​โส​รัตน์​ทำ​อะไร​หรือ​คะ”

“อีก​ไม่​นาน​คุณ​ก็​จะ​รู้​เอง​แหละ ส​อา​งค์ ผม​ขอร้อง​ล่ะ เรื่อง​ยาย​วิช​ปล่อย​ให้​เป็น​หน้าที่​ของ​ผม​คน​เดียว คุณ​มี​หน้าที่​ดูแล​ผม​อย่าง​เดียว​ก็​พอ”

“คุณ​เห็น​ส​อา​งค์​เป็น​อะไร​คะ เป็น​เมีย​ที่​ไม่​มี​สิทธิ์​มีเสียง​ใน​บ้าน​นี้​หรือ​คะ คุณ​เป็น​คน​เดียว​ที่​มี​สิทธิ์​ตัดสินใจ​ทุก​อย่าง​ใช่​ไหม​คะ คุณ​ยกเลิก​ไป​ฮันนีมูน​โดย​ไม่​ถาม​ความ​เห็น​ของ

ส​อา​งค์เลย คุณ​ทำ​อะไร​เคย​คิดถึง​ใจ​ส​อา​ง​ค์บ้าง​มั้ย​คะ หรือ​ว่า​คุณ​ลืม​ไป​แล้ว​ว่า มี​ส​อา​งค์อ​ยู่​ใน​บ้าน​นี้​อีก​คน ส​อา​งค์​จะ​ไป​กิน​ข้าว​ข้าง​นอก คุณ​หา​อะไร​กิน​เอง​ก็​แล้วกัน” ส​อา​ง​ทิพย์​เดิน​ฉับๆออก​ไป

“เดี๋ยว​ซิ ส​อา​งค์ อย่า​เพิ่ง​ไป ฟัง​ผม​อธิบาย​ก่อน  ผม​ไม่ได้หมายความ​อย่าง​นั้น” วิชา​ติ​คอตก​มอง​ตาม​เมีย

ooooooo

วิชชุ​ดา​นอน​หลับๆตื่นๆอยู่​มุม​ห้อง เธอ​สะดุ้ง​สุด​ตัว​เมื่อ​เห็น​ศ​ยาม​ยืน​อยู่​เบื้องหน้า หญิง​สาว​รีบ​ลุก​ขึ้น​วิ่ง​ไป​ที่​ประตู​แล้ว​เขย่า

“ป้า​จ๋า ป้า​ช่วย​ฉัน​ด้วย ฉัน​รู้​ว่า ป้า​อยู่​ข้าง​นอก ป้า​ต้อง​ช่วย​ฉันนะ ​เรา​เป็น​ลูกผู้หญิง​เหมือน​กัน ป้า​ช่วย​ฉัน​เถอะ​นะ ฉัน​ขอร้อง​ล่ะ”

“ไม่​มี​ใคร​ช่วย​เรา​ได้​หรอก ไม่​มี​ผู้หญิง​คน​ไหน​ที่​หนี​รอด​พ้น​เงื้อม​มือ​เสือ​มืด​ไป​ได้ ทำตัว​ดีๆว่าง่ายๆ จะ​ได้​ไม่​เจ็บ​ตัว” ศ​ยาม​หัวเราะ​สะใจ​แล้ว​อุ้ม​วิชชุ​ดา​ออก​ไป​โยน​ร่าง​ลงพื้น​โครม​ตรง​หน้า​ห้องน้ำ​พอดี วิชชุ​ดา​รีบ​ลุก​ขึ้น​ถอย​หนี​แต่​ยัง​ปาก​ดี​ด่า​ไม่​หยุด  ศ​ยาม​พรวดพราด​เข้า​ประชิด​ตัว​พลาง​เงื้อ​มือ​ขู่  วิชชุ​ดา​หลับตา​เอา​มือ​ป้อง​หน้า​ไว้​คิด​ว่า​โดน​ตบ​แน่ แต่​ศ​ยาม​กลับ​ตวาด​ให้​เข้าไป​อาบ​น้ำ วิชชุ​ดา​ลืมตา​ทำท่า​จะ​ไม่​ยอม

“จะ​ให้​ฉัน​อาบ​​ให้​งั้น​เหรอ ได้ งั้น​แก้​ผ้า​ซะ​ตรง​นี้​เลย​แล้วกัน” ศ​ยาม​ทำท่า​จะ​เข้าไป​ถอด​เสื้อ​ให้วิชชุ​ดา​ถอยกรูด​เข้า​ห้องน้ำ แล้ว​ปิด​ประตู​ใส่​หน้า​ศ​ยาม​ ดัง​โครม ศ​ยาม​ขน​หัว​ลุก​เกือบ​ชัก​มือ​หลบ​ไม่ทัน

หลังจาก​อาบ​น้ำ​เสร็จ ศ​ยาม​คุม​ตัว​วิชชุ​ดา​กลับ​มา​ที่​ห้อง แล้ว​ตรง​เข้า​รื้อ​ข้าวของ​ใน​กระเป๋า​เพื่อ​ยึด​ของ​มี​ค่า​ทั้งหมด​รวม​ถึง​ตุ๊กตา​หมี​ตัว​เล็กๆอีก​ด้วย วิชชุ​ดา​แค้น​ระเบิด​เสียง​ไล่​เสือ​มืด​ให้​ออก​ไป

“ถ้า​ฉัน​จะ​ไป ฉัน​ก็​จะ​ไป​เอง อย่า​ได้​มา​สั่ง​ฉัน ตอน​นี้​เรา​เหมือน​ลูกไก่​ใน​กำมือ​ฉัน จะ​บีบ​ก็​ตาย​จะ​คลาย​ก็​รอด อย่า​ได้​อวดดี​นัก ไม่​งั้น​ฉัน​กะ​ซ​วก​ไส้​ขาด​แน่ ไป​เปลี่ยน​เสื้อ​ผ้า แล้ว​เข้า​นอน​ซะ พรุ่งนี้​เรา​จะ​ต้อง​ออก​เดินทาง​แต่​เช้า” ศ​ยาม​เดิน​ปึงปัง​ออก​ไป

นม​ค​ล้า​ม​กำลัง​สวด​มนต์​ล้าง​บาป​อยู่ ได้ยิน​ศ​ยาม​เข้า​มา​ก็​หัน​มา​บ่น​ว่า เธอ​ถือศีล​แปด​มา​ตลอด​ชีวิต​ไม่​น่า​จะ​มา​ศีล​ขาด​เอา​ตอน​แก่​เลย

“ฉัน​มิ​บาปหนา​กว่า​นม​อีก​เหรอ ฉัน​ทั้ง​โกหก​ทั้ง​ขู่เข็ญ​เธอ​สารพัด แล้ว​ยัง​ขโมย​ของ​ของ​เธอ​มา​อีก นม​ดู​นี่​ฉัน​เอา​ของ​มี​ค่า​ของ​เธอ​มา​หมด​เลย ไม่​เว้น​แม้แต่​อาหาร​กระป๋อง​ราคา​ไม่​กี่​บาท ฉัน​ก็​ยัง​หยิบ​ฉวย​มา​เลย” ศ​ยาม​ดึง​ปึก​เงิน​กับ​สร้อยทอง​ถุง​ใส่​อาหาร​กระป๋อง​วาง​ให้​นม​ค​ล้า​ม​ดู​พลาง​บ่น​ว่า ทำไม​ต้อง​มา​ทำ​เรื่อง​บ้าๆแบบ​นี้​ด้วย

“อย่าง​นี้​คุณ​วิช​จะ​ต้อง​เชื่อ​สนิท​เลย​นะ​คะ ว่า​คุณ​มืด​น่ะ​เป็น​โจร​จริงๆ”

“ฉัน​ทำ​กับ​เธอ​ถึง​ขนาด​นี้​แล้ว ไม่​เชื่อ​ก็​แย่​แล้ว​ล่ะ

นม ตอน​นี้​เธอ​เห็น​ฉัน​เป็น​ไอ้​โจร​ใจ​เหี้ยม​ไม่​มี​แม้แต่​เศษ​เสี้ยว​ของ​ความ​ดี​ ใน​ชีวิต​นี้​เธอ​คง​จะ​ไม่​เกลียด​ใคร​เท่า​ฉัน​อีก​แล้ว”

นม​ค​ล้า​ม​เห็น​ด้วย ​เพราะ​นอกจาก​ความ​โหดเหี้ยม​แล้ว​วิชชุ​ดา​ยัง​คิด​ว่า นม​ค​ล้า​ม​เป็น​เมีย​เสือ​มืด​และ​ถูก​เสือ​มืด​ทุบตี​อีก​ด้วย ศ​ยาม​อ้า​ปาก​ค้าง​นึก​ไม่​ถึง นม​ค​ล้า​ม​ขยับ​จะ​ไป​บอก​ความ​จริง​กับ​วิชชุ​ดา แต่​ศ​ยาม​ห้าม​ไว้

“ไม่​ต้อง​บอก​หรอก นม ปล่อย​ให้​เธอ​เชื่อ​ไป​อย่าง​นี้​

น่ะ​ดีแล้ว ให้​เธอ​เชื่อ​ว่า​ไอ้​เสือ​มืด​เป็น​โจร​บ้า​ตัณหา​ไป เผื่อ​เธอ​จะ​ได้​สงบเสงี่ยม​ลง​บ้าง ฉัน​จะ​ได้​ทำ​งาน​ได้​ง่าย​ขึ้น”

“คุณ​มืด​คิด​ว่า คุณ​วิช​เธอ​จะ​สงบเสงี่ยม​ลง​ได้​จริงๆหรือ​คะ”

ศ​ยาม​ฟัง​แล้ว​ก็​หนักใจ แต่​คน​ที่​หนักใจ​ยิ่ง​กว่า​คือ สุด​ถนอม​ เพราะ​หลังจาก​อ่าน​จดหมาย​ของ​ศ​ยาม​แล้ว​ คุณนาย​จินดา​ก็​เข้า​มา​ขอร้อง​แกม​บังคับ​ให้​โทร.​ไป​ชวน​โส​รัตน์​มา​ทาน​ข้าว​ที่​บ้าน​เพราะ​อยาก​ได้​เป็น​เขย

หลวง​พิศาล​เห็น​คุณนาย​เดิน​ออก​มา​จาก​ห้อง​ลูก​สาว​ก็​รู้​ได้​ทันที​ว่า​ศรี​ภรรยา​เข้าไป​คุย​กับ​ลูก​เรื่อง​อะไร จึง​แกล้ง​ดักคอ​ว่า​เรื่อง​ของ​หัวใจ​บังคับ​กัน​ไม่ได้ คุณนาย​รีบ​อ้าง เธอ​แค่​ชี้​ให้​ลูก​เดินทาง​ที่​ถูก​ที่​ควร​เท่านั้น เพราะ​ทน​ไม่ได้​ที่​เห็น​ลูก​สาว​ต้อง​เสีย​น้ำตา​กับ​ศ​ยาม​ครั้ง​แล้ว​ครั้ง​เล่า แถม​ยัง​จะ​กลับ​ไป​คืนดี​กับ​แฟน​เก่า​อีก

“เรื่อง​แฟน​เก่า​คง​เป็น​เรื่อง​เข้าใจ​ผิด​มาก​กว่า​น่า เรา​ยัง​ไม่​รู้​แน่​อะไร คุณ​ก็​อย่า​เพิ่ง​ไป​ปรักปรำ​คุณ​ศ​ยาม​เขา แล้ว​คุณ​คิด​จะ​หา​แฟน​ใหม่​ให้​ลูก คุณ​แน่ใจ​หรือ​ว่า คุณ​โส​รัตน์​เขา​ไม่ได้​มี​แฟน​อยู่​แล้ว ผู้ชาย​แสน​จะ​สมบูรณ์​แบบ​เลิศ​เลอ​ขนาด​นั้น​ต้อง​มี​ผู้หญิง​จับ​จอง​ไป​แล้ว​แน่ๆ”

“ไม่​ต้อง​ห่วง​หรอก​ค่ะ คุณ​หลวง ตอน​ที่​คุณ​หนุ่มๆก็​เนื้อ​หอม​มี​สาวๆล้อม​หน้า​ล้อม​หลัง สุดท้าย​คุณ​ก็​เลือก​ผู้หญิง​ที่​สวย​ที่สุด​ที่​เหมาะสม​ที่สุด​นั่น​ก็​คือ​ฉัน ลูก​แหวว​สวย​มี​เสน่ห์​เหมือน​ฉัน​ตอน​สาวๆยัง​ไง​ยัง​งั้น แล้ว​คุณ​โส​รัตน์​จะ​ไม่​เลือก​ลูก​แหวว​ได้​ยัง​ไง​คะ” คุณนาย​จินดา​เดิน​ออก​ไป

“มี​เมีย​ผิด​คิด​ไป​จน​ตัว​ตาย​จริงๆ พับผ่า​เถอะ” หลวง​พิศาล​แอบ​บ่น​ตาม​หลัง

ooooooo

สด​สวย​เริ่ม​ระแวง​วิชาติ​เพราะ​เขา​กลับ​บ้าน​ผิด​เวลา ​อีก​ทั้ง​ยัง​ทำ​ลับๆล่อๆคล้าย​กับ​มี​เรื่อง​ปิดบัง เธอ​จึง​เลียบๆเคียงๆถาม​สามี แต่​วี​ร​ชาติ​ก็​อ้าง​เรื่อง​งาน​อีก​ตามเคย แถม​บ่น​ว่า​วัน​รุ่ง​ขึ้น​ต้อง​ไป​ช่วย​งาน​ท่าน​รองฯ แต่​เช้า​อีก

“งั้น​คุณ​ก็​รีบ​เข้า​นอน​เถอะ​นะ​คะ เดี๋ยว​พรุ่งนี้​จะ​ตื่น​ไป​ช่วย​งาน​ท่าน​รองฯ​ไม่ทัน งาน​ครั้ง​นี้​ท่าทาง​จะ​เร่งรีบ​มาก​ใช่​ไหม​คะ” สด​สวย​ทำ​เป็น​ไม่​ติด​ใจ​สงสัย​ดัน​หลัง​วี​ร​ชาติ​ให้​เข้า​ห้อง​แล้ว​หลอก​ถาม “แล้ว​นี่​ถ้า​กระท่อม​สร้าง​ไม่​เสร็จ จะ​เป็น​ปัญหา​หรือ​เปล่า​คะ”

“ไม่​มี​อะไร​ต้อง​เป็น​ห่วง ทุก​อย่าง​เรียบร้อย​หมด​แล้ว เสีย​อย่าง​เดียว​กระท่อม​ดู​ใหม่​ไป​หน่อย ถ้า​มี​เวลา​มาก​กว่า​นี้​นะ” วี​ร​ชาติ​หลุด​ออก​มา​แล้ว​ก็​นึก​ได้​หัน​ไป​มอง​สุด​สวย “คุณ​รู้​เรื่อง​กระท่อม​ได้​ยัง​ไง”

“คุณ​ลืม​ไป​แล้ว​หรือ​คะ ตอน​ที่​คุณ​คุย​กับ​นาย​ช่าง​ที่​สถานีรถไฟ สวย​ก็​อยู่​ด้วย แล้ว​คุณ​คิด​ว่า สวย​โง่​มาก​เลย​ใช่​ไหม ถึง​ได้​โกหก​สวย ถ้า​คุณ​อยู่​ใน​ห้อง​ประชุม​ทั้ง​วัน แล้ว​ทำไม​ถึง​สกปรก​มอมแมม​กลับ​มา​อย่าง​นี้ แล้ว​อย่า​มา​อ้าง​ว่า​เป็น​งาน​ราชการ​ลับ ถ้า​เป็น​งาน​ราชการ​ลับ​จริง​ นาย​ช่าง​คน​นั้น​คง​ไม่​คุย​ลั่น​สถานีรถไฟ​เรื่อง​สร้าง​กระท่อม​อะไร​นั่น​หรอ​ก ตกลง​งานที่​คุณ​กำลัง​ทำ​ไม่​ใช่​งาน​ราชการ​แต่​เป็น​งาน​ส่วนตัว​ใช่​ไหม​คะ”

“ผม​บอก​คุณ​ไม่ได้​จ​ริงๆ”

“ก็ได้​ค่ะ คุณ​ไม่​ต้อง​บอก​สวย​ก็ได้ สวย​มี​หน้าที่​ดูแล​บ้าน​เท่านั้น สวย​ไม่​มี​สิทธิ์​ก้าวก่าย​เรื่อง​ส่วนตัว​ของ​คุณ แล้ว​ถึง​คุณ​จะ​บอก​สวย สวย​ก็​คง​ไม่​เข้าใจ​เพราะ​สวย​ก็​เป็น​แค่​แม่บ้าน​โง่ๆเซ่อๆคน​นึง​เท่านั้น” สด​สวย​เดิน​งอน​ออก​ไปวี​ร​ชาติ​ทำ​ตา​ปริบๆรีบ​ตาม​ไป​ง้อ​เมีย เช่น​เดียว​กับ​วิชา​ติ​พี่​ใหญ่​ที่​กำลัง​ง้อ​ส​อา​ง​ทิพย์​อยู่ แต่​เธอ​ไม่​ยอม​ยก​โทษ เพราะ​เข้าใจ​ว่า​วิชา​ติ​เห็น​เธอ​เป็น​คนนอก​จึง​ไม่​​ยอม​ให้​ดูแล​เรื่อง​คู่ครอง​ของ​วิชชุ​ดา

“คุณ​เข้าใจ​ผิด​ไป​ใหญ่​แล้ว ที่​ผม​ขอ​เรื่อง​ยาย​วิช​ไว้ เพราะ​ผม​ไม่​อยาก​ให้​คุณ​ต้อง​มา​ปวด​หัว​ไป​กับ​ผม​ด้วย​ต่างหาก คุณ​ก็​เห็น​ฤทธิ์​เดช​ของ​ยาย​วิช​แล้ว ทั้ง​หัวดื้อ​ทั้ง​เอาแต่ใจ แล้ว​ยัง​ทโมน​อย่าง​กับ​เด็ก​ผู้ชาย คุณ​เอา​ยาย​วิช​ไม่​อยู่​หรอก​ครับ ปล่อย​ให้​ผม​จัดการ​ดี​กว่า”

“งั้น​พรุ่งนี้​เรา​ไป​หา​น้อง​วิช​ที่​บ้าน​คุณ​ป้า​กัน แล้ว​ให้​ น้อง​วิช​เป็น​คน​ตัดสิน​เรื่อง​นี้ ดู​ซิ​ว่า น้อง​วิช​อยาก​ได้​ใคร​เป็น​ที่​ปรึกษา​เรื่อง​หัวใจ คุณ​ใหญ่​หรือ​ว่า​ส​อา​งค์” ส​อา​ง​ทิพย์​เสนอ​ทาง​เลือก​ใหม่

“คุณ​ไป​ไม่ได้​นะ”

“ทำไม​ล่ะ​คะ คุณ​รู้​ใช่​ไหม​ล่ะ ยัง​ไง​น้อง​วิช​ก็​เลือก​ส​อา​งค์ คุณ​นี่​นอกจาก​จะ​เป็น​จอม​เผด็จการ​แล้ว​ก็​ยัง​ขี้​โกง​อีก​ด้วย หัด​รู้จัก​เล่น​ตาม​กติกา​บ้าง​สิ​คะ”

“ไม่​ใช่​อย่าง​นั้น​ครับ คือ ตกลง​ครับ ผม​ยก​อำนาจ​สิทธิ์ขาด​ใน​ทุกๆเรื่อง​ทุกๆอย่าง​ใน​บ้าน​ให้​คุณ​คน​เดียว​ไป​เลย ถ้า​คุณ​อยาก​ช่วย​ยาย​วิช​ตัดสินใจ​เรื่อง​แต่งงาน ก็ได้​ครับ เชิญ​เลย แต่​รอ​ให้​ยาย​วิ​ชก​ลับ​มา​ก่อน​แล้ว​ค่อย​คุย​เรื่อง​นี้​ก็ได้ ไม่​ต้อง​ไป​หา​ถึง​บ้าน​คุณ​ป้า​หรอก​ครับ อีก​สาม​วัน​ยาย​วิช​ก็​กลับ​มา​แล้ว”

“คุณ​รู้​ได้​ยัง​ไง​คะ​ว่า น้อง​วิช​จะ​กลับ​มา​เมื่อ​ไหร่” ส​อา​งทิพย์​นึก​สงสัย

วิชา​ติ​รีบ​เบี่ยง​เบน​ความ​สนใจ ด้วย​การ​ดึง​ส​อา​ง​ทิพย์​เข้า​มาก​อด “ผม​ก็​เดาๆไป​อย่าง​นั้น​แหละ​ครับ เรา​เลิก​พูด​ถึง​เรื่อง​ยาย​วิช​ซัก​วัน​เถอะ นะ​ครับ ผม​ไม่​อยาก​จะ​สนใจ​อะไร​กับ​ไอ้​น้อง​คน​นี้​แล้ว ส​อา​งค์​ถึง​เรา​จะ​ไม่ได้​ไป​ฮันนีมูน​ที่​หัว​หินแต่ ​ไม่ได้​หมายความ​ว่า การ​ฮันนีมูน​ของ​เรา​จะ​จบ​สิ้น​ลง​นะ​ครับ คืน​นี้​ผม​จะ​ชดเชย​ให้​คุณ​เอง”

เอ่ย​พลาง​อุ้ม​ส​อา​ง​ทิพย์​ไป​วาง​บน​เตียง ค่อย​ก้ม​ลง​จูบ​อย่าง​แผ่ว​เบา

ooooooo

นิยายแนะนำ

บันเทิงไทยรัฐ

กรีน พลิกบทบาท รับบทสาวใช้สุดแสบ ในละครดราม่าเข้มข้น "กระเช้าสีดา"
21 เม.ย. 2564

02:27 น.

คุณอาจสนใจข่าวนี้

thairath-logo

ApplicationMy Thairath

ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
Trendvg3 logo
วันพุธที่ 21 เมษายน 2564 เวลา 07:52 น.