มาตุภูมิแห่งหัวใจ

เช้านี้ขณะที่อวัศยากำลังว่ายน้ำอยู่ที่สระว่ายน้ำในโรงแรม นุนุสาวรับใช้คนสนิทของมาดามเมย์ทูเอเดินเข้ามาบอกว่ามาดามเมย์ทูเอให้มาตาม อวัศยาตามนุนุไปอย่างระแวงระวัง

ไปถึงห้องพักพิเศษของนายพลทุนอู นายพลเดินออกมามองอวัศยา เอ่ย “คุณ...คุณคือคนที่ช่วยชีวิตผมไว้” อวัศยาบอกว่าตนแค่ทำในสิ่งที่ควรทำ นายพลทุนอูถามว่าเธอชื่ออะไร ตนอยากตอบแทนถามว่า

“คุณอยากได้อะไรบอกมาเลย ถ้าไม่ลำบากเกินไป ผมจะให้คุณ” อวัศยาบอกว่ายังนึกไม่ออก “งั้นนึกออกตอนไหนบอกผมแล้วกันนะครับ” นายพลทุนอูมองอวัศยาอย่างปลาบปลื้มจนเธอเขินต้องก้มหน้า พอดีมาดามเมย์ทูเอแต่งตัวเสร็จออกมามีนุนุตามมาด้วย มาดามถามหยอกนายพลว่า

“ถ้าภรรยาอยากได้อะไร แล้วจะขอบอกท่านตอนนึกออกบ้างจะได้ไหมคะ” นายพลบอกว่าสำหรับภรรยาได้ทุกเมื่ออยู่แล้ว “ปากหวานนะคะ คุณอวัศยาระวังไว้นิดนึงนะคะท่านนายพลน่ะ ไม่ได้มีดีแค่อำนาจ แต่มีเสน่ห์ที่ยากจะต้านทานด้วย อย่าเผลอเชียวนะคะ”

มาดามเมย์ทูเอพูดติดตลก แต่อวัศยาฟังแล้วสยองได้แต่ยิ้มแหยๆ

มาดามให้อวัศยาพาไปเลือกเครื่องประดับสำหรับออกงาน ระหว่างนั้นมาดามเห็นแหวนหัวเสือตาเพชรสีชมพูที่นิ้วอวัศยาทักว่าแปลกดี ขอดูใกล้ๆ ถามว่าสามีให้หรือ

อวัศยาบอกว่าตนยังโสด มาดามถามว่างั้นแหวนหมั้นใช่ไหม อวัศยาตอบขำๆทีเล่นทีจริงว่าแค่แม่ของเขาส่งมาจองสิทธิ์ไว้ให้ลูกชายก่อน เขากับตนยังไม่เคยรู้จักกัน ถ้าเจอหน้าแล้วรู้ว่าคนนี้คือคนที่แม่หมายปองเขาอาจจะขอสละสิทธิ์ยอมให้ยึดแหวนเลยก็ได้

มาดามถามเขาชื่อนามสกุลอะไร ก็พอดีเห็นร้านของอวัศยาจึงพากันเข้าไป อันดามันต้อนรับอย่างกระตือรือร้น พอดีมือถืออวัศยาดังขึ้น เธอรับสาย...

“ค่ะแม่...ได้ค่ะ หมอกก็มีเรื่องอยากจะคุยกับแม่เหมือนกันค่ะ”

อิสริยะนัดเตชัสกับอติศักดิ์ไปพบกันที่นอกเมืองมอบหมายภารกิจพิเศษว่า ทางตำรวจตระเวนชายแดนได้สร้างแนวป้องกันยาเสพติดไว้อย่างดีและเข้มงวดมาก แต่คนของรัฐแสนปุระสามารถขนยาผ่านเข้ามาได้ง่ายๆ แถมมีคนของเราที่รับผิดชอบที่นั่นร่วมทีม มันเป็นไปได้อย่างเดียวคือจะต้องได้รับการอำนวยความสะดวกจากคนในระดับสูงของเราเองโดยร่วมมือกับนายพลทุนอูเพราะมีผลประโยชย์ร่วมกัน สรุปว่า

“ถ้าทุกอย่างเป็นไปตามที่คาด...เร็วๆนี้จะต้องมีการนัดพบกันเพื่อส่งมอบของแน่ ผมต้องการรู้วันเวลาสถานที่ทุกอย่างที่จะทำให้ผมรู้ว่า ใครคือเจ้าหน้าที่ระดับสูงที่ขายชาติคนนั้น”

ooooooo