ตอนที่ 5
“ถอยไปแล้วคอยชมฝีมือ” พูดจบยอดรักเหนี่ยวไก ด้วยแรงถีบของปืนทำให้เขาควบคุมไม่ได้ หันปากกระบอกปืนอย่างไร้ทิศทาง กระสุนพุ่งไปทั่วสนามยิงปืน ทุกคนพากันหลบกระสุนวุ่นวายชะลอโดดชาร์จแย่งปืนไปได้ก่อนใครจะบาดเจ็บ ฉลามเห็นว่าเขายังไม่พร้อมกับอาวุธหนัก จึงยื่นปืนสั้นให้ ยอดรักรับปืนมาแต่ดันเอามือสอดเข้าไปในไกปืน ทำให้ปืนลั่นกระสุนเฉี่ยวหัวฉลามไปโดนกำแพงด้านหลัง
สมุทรเห็นท่าไม่ดีดึงปืนคืนจากยอดรัก พร้อมกับสั่งให้ลูกน้องเก็บอาวุธไปไว้ไกลๆ ยอดรักสร้างวีรกรรมอีกจนได้เดินไปตรงที่วางกับระเบิดที่มีลักษณะแบนเหมือนจาน หยิบมาโยนเล่น ทั้งสมุทร ชะลอและฉลามตกใจแทบช็อกร้องเตือนว่านั่นกับระเบิด เขาตกใจโยนทิ้งไปทางด้านหลัง เกิดระเบิดดังสนั่นหวั่นไหว เขม่าดินระเบิดทำให้เขาหน้าดำปี๋ ทุกคนมองเขาอย่างหนักใจ
“หมวดครับ ขืนผู้กองอยู่ที่นี่นานกว่านี้คงมีใครบาดเจ็บล้มตายกันบ้าง ผมว่ารีบพาผู้กองไปหาไอ้หมึกให้เร็วที่สุดเถอะครับ” ฉลามแนะ
ooooooo
ส้มจี๊ดกับหางเครื่องสี่คนมายืนรอซิ่งอยู่หน้าบริษัทของเหิมตามที่นัดไว้กับซิ่ง เหิมกบดานอยู่ฝั่งตรงข้ามเห็นเธอกับพวกก็ยิ้มตาเป็นประกายขอบคุณฟ้าที่ประทานเหยื่อลอตใหม่มาให้ถึงที่ สั่งให้สมุนไปเตรียมรถตู้...
สักพักซิ่งตามมาสมทบเห็นส้มจี๊ดพาเพื่อนมาด้วยก็ตัดพ้อต่อว่าว่าพามาทำไม เธอไม่อยากอยู่กับเขาสองต่อสองเดี๋ยวถูกเขาเอาเปรียบอีก เธอจะเสียหายได้ เขาโกรธที่เธอรู้ทัน อยากจะเล่นงานแต่ติดที่เพื่อนของเธอมาด้วยหลายคน ได้แต่ฝืนยิ้ม
“คิดมากไปหรือเปล่า พี่หอมส้มจี๊ดแบบพี่น้องต่างหาก”
หญิงสาวไม่สนว่าซิ่งจะหอมเธอแบบไหนถึงอย่างไรก็ดูไม่ดี หากพี่ยอดรักรู้อาจเข้าใจผิดได้ว่า เธอมีใจให้ซิ่งทั้งที่เป็นไปไม่ได้ เขาเองก็รู้ ซิ่งเสียหน้ามาก รีบเปลี่ยนเรื่องชวนทุกคนเข้าไปดูข้างในเผื่อเหิมทิ้งร่องรอยให้เราเจอตัวพี่ยอดรัก ส้มจี๊ดจะได้เจอคนที่เธอรักอีกครั้ง จากนั้นมองซ้ายมองขวาเห็นปลอดคนดึงเทปห้ามเข้าของตำรวจออกแล้วบุ้ยใบ้ให้พวกสาวๆเข้าไปก่อน เขาพึมพำกับตัวเอง
“ส้มจี๊ดเอ๊ย คอยดูเถอะ เจ้าต้องมาเป็นของพี่ก่อนที่เจ้าจะเจอพี่ยอดรัก” ว่าแล้วซิ่งตามสาวๆเข้าไป...
ขณะที่ซิ่งกับส้มจี๊ดและพวกสาวๆกำลังหาเหาใส่หัวอยู่ที่บ้านหนองอียอ ชลดาซึ่งอยู่ที่สัตหีบหงุดหงิดมากที่เขมทัตขับรถเป็นเต่าคลาน จังหวะนั้นมีเสียงระเบิดดังขึ้น เธอรู้สึกหวั่นใจอย่างบอกไม่ถูก ขอร้องให้เขาเร่งความเร็วขึ้นอีกเพราะขับช้ามากแม้แต่หมายังวิ่งแซง เขามีเธอนั่งข้างๆช่างมีแต่ความสุขก็เลยไม่อยากรีบ ชลดาทนไม่ไหวเอาเท้าตัวเองเหยียบไปบนเท้าเขาข้างที่เหยียบคันเร่งแล้วกดสุดแรง รถพุ่งไปอย่างรวดเร็ว...
ด้านยอดรักไม่เอาไหนสักอย่าง วิ่งได้ไม่กี่เมตรก็หมดแรง ลองให้จับอาวุธก็ทำสนามยิงปืนเกือบวอดไปทั้งหลัง คราวนี้เขาต้องมาต่อสู้กับหมึกที่ห้องซ้อมศิลปะการป้องกันตัว นกกระจอกยังไม่ทันกินน้ำ ยอดรักในคราบนักรบถูกหมึกจับทุ่มถึงกับนอนแผ่หรา สมุทรที่เฝ้าดูอยู่เริ่มถอดใจหมดหวังในตัวผู้กองของตัวเอง...
เสร็จจากฝึกศิลปะการป้องกันตัว ยอดรักในคราบผู้กองนักรบถูกพามาที่ริมสระน้ำของศูนย์ฝึก เวชจับเขามัดมือไพล่หลัง มัดขาสองข้างอีกด้วย ห่างออกมาไม่มากนักสมุทรกำลังรายงานเกี่ยวกับการฝึกของผู้กองให้นาวินฟัง ท่านนายพลสรุปนั่นเท่ากับผู้กองนักรบไม่ต่างอะไรกับคนธรรมดาที่ถอดใจ ระหว่างนั้นเวชร้องบอกสมุทรว่าผู้กองพร้อมทำการทดสอบแล้ว ยอดรักสวนทันทีถามเจ้าตัวก่อนได้ไหมว่าพร้อมหรือเปล่า
“แล้วคุณพร้อมไหมล่ะผู้กอง” นาวินว่าแล้วเข้ามาสมทบโดยมีสมุทรตามหลัง
“ไม่พร้อม ปั๊ดโธ่ ใครจะพร้อม แค่ว่ายน้ำก็ยากแล้ว นี่เล่นมัดแขนมัดขา ขืนลงไปก็คงดิ่งไปอยู่ก้นสระสิครับ”
“แต่คุณเคยผ่านการฝึกมาแล้ว แค่นี้จะมาปอดแหกทำไม...” นาวินพูดไม่ทันจบ ชลดาวิ่งเข้ามาพร้อมกับร้องเรียกผู้กองเสียงลั่น ยอดรักหันมองตามเสียง เนื่องจากขาถูกมัดทำให้เสียหลักตกสระ เธอวิ่งมาถึงขอบสระบ่นไล่หลังจะรีบโดดลงไปทำไม น่าจะอยู่คุยกันก่อน นาวินหัวร่อร่าดีใจ
“พอลูกมา ผู้กองเขาคงอายที่กลัวน้ำต่อหน้าคนรักเลยตัดสินใจพุ่งลงไป...มาลูกมาดูฉลามคืนถิ่นกัน”
ฉลามที่นาวินว่าไม่ใช่นักรบแต่เป็นยอดรัก จึงจมลงก้นสระอย่างรวดเร็ว เขาพยายามดิ้นให้หลุดจากพันธนาการแต่ไม่สำเร็จ ยิ่งดิ้นก็ยิ่งจมเร็ว นาวินกับพวกพากันหัวเราะขำเพราะคิดว่าเขาเล่นมุก
ชลดาดูท่าแล้วไม่ใช่มุกรีบโดดลงไปช่วยพบว่าเขาไม่เหลือลมหายใจแล้ว เธอประกบปากเขาเป่าอากาศเข้าไป ยอดรักที่หลับตาเมื่อครู่รู้สึกตัวลืมตาขึ้นมาเห็นชลดากำลังปั๊มอากาศเข้าปากเขา แขนที่กางไร้ทิศทางโอบกอดเธอไว้ ทีแรกเธอตกใจจะถอยห่าง แต่เคมีที่ตรงกันทำให้เธอปล่อยให้เขาโอบกอด
นาวินเห็นทั้งคู่กอดจูบกันใต้น้ำก็โกรธ สั่งให้ลูกทีมลงไปลากตัวทั้งคู่ขึ้นมา
ooooooo










