ไลฟ์สไตล์
100 year

นิยายไทยรัฐ

วิมานมนตรา

SHARE

เดือนดาราเริ่มแผนร้ายเช้าวันต่อมา หลังข่มตานอนแทบไม่ได้เพราะในหัวมีแต่ภาพแสงกับพลอยพลอดรักกัน แสงตามมารยาสาไถยไม่ทัน ตะลึงมากเมื่อเห็นเดือนดาราเดินควงแขนพลอยมาส่งไปทำงาน

“นี่พี่ไม่ได้ฝันไป ไม่ได้ตาฝาดใช่ไหมน้องดารา”

“ค่ะ นี่คือความจริง เมื่อคืนน้องนอนไม่หลับ ที่สุดน้องก็คิดหาทางออกได้จึงรีบตื่นไปหาน้องพลอยแต่เช้ามืด”

แสงไม่อยากเชื่อหู แต่พลอยยืนยันว่าเดือนดาราพูดความจริง ทั้งเรื่องที่แวะมาหาแต่เช้าและเรื่องที่อีกฝ่ายยอมรับตนเป็นเมียอีกคนหนึ่งของแสง

“พี่ดีใจจนพูดไม่ออก”

“น้องชวนน้องพลอยมาช่วยกันส่งคุณพี่ไปทำงาน คุณพี่ว่าแบบนี้ดีไหมคะ”

“ดีที่สุดจ้ะน้องดารา”

“คุณพี่ทำงานให้สบายใจนะคะ”

“แน่นอน ขอบใจมากน้องดารา”

“น้องพลอย...บอกอะไรคุณพี่บ้างสิ เช่น ให้คุณพี่ไปทำงานให้มีความสุข”

เดือนดาราคะยั้นคะยอ พลอยทำตามงงๆ กระนั้นแสงก็ปลื้มใจมาก “พี่มีความสุขมาก อยากหอมแก้มน้องคนละทีแต่ติดที่พวกบริวารมันจ้องมองอยู่ พี่ไปทำงานแล้วจะรีบกลับมาชื่นใจน้องทั้งสองคน”

“เย็นนี้เราจะรับประทานอาหารด้วยกันที่เรือนคุณพี่ค่ะ น้องพลอยจะทำกับข้าว...ใช่ไหมน้องพลอย”

“ใช่ค่ะ คุณพี่ดาราก็จะไปช่วยกันทำค่ะ”

“แค่ฟังพี่ก็ชื่นหัวใจแล้ว พี่จะกินอาหารกลางวันแต่น้อยแล้วหิ้วท้องมากินมื้อเย็นกับน้องสองคนให้อิ่มเอม”

สำลีเฝ้ามองเหตุการณ์ทุกอย่างด้วยความชอบใจ ส่วนนางเอิบที่ยังไม่รู้เรื่องแผนร้าย สาแก่ใจมากเมื่อเห็นศัตรูคู่ปรับอย่างเดือนดาราต้องหงอให้พลอย

“นึกว่าจะอวดเก่งอวดดีถึงไหน ในที่สุดก็ต้องงอนง้อขอโทษคุณพลอยเพื่อความอยู่รอดไม่ให้โดนเขี่ยลงนรก”

พริ้งได้ยินก็อดไม่ได้ตอกกลับ “อ้าวเฮ้ย...

ไหงมาเย้ยหยันกันถึงเพียงนี้ นายฉันน่ะมีเมตตา สู้อุตส่าห์ไปต้อนรับยินดีแต่ดันเห็นว่าด้อยค่าราคาต่ำ พุทโธ่...ถ้าลองคุณผู้หญิงเอาจริงขึ้นมาล่ะก็จะไม่เหลือแม้แต่เงาหัวทั้งนายทั้งบ่าว”

“ชะชะนางขี้ข้านางโลมโคมเขียว...ช่างบังอาจ นี่หัวของข้าตั้งอยู่ตรงนี้ มีทั้งเงามีทั้งหัวเว้ย”

เสียงทะเลาะกันระหว่างพริ้งกับนางเอิบทำให้สำลีฉวยจังหวะนี้ร่ายมนตร์ดำทำให้พริ้งมีพละกำลังมหาศาลตบตีนางเอิบจนน่วมทั้งตัว เดือนดารากับพลอยวิ่งมาดูและรีบแยกสองคนออกจากกัน

ooooooo

เดือนดารารู้ดีว่าพริ้งเป็นแบบนี้เพราะมนตร์ดำของสำลี จึงส่งกระแสจิตขอให้หยุด สำลีทำตามสั่ง พริ้งถึงกับทรุดฮวบเพราะหมดแรง และ จำอะไรไม่ได้เลย

“เกิดอะไรขึ้นเจ้าคะคุณผู้หญิง”

“แกไปตบตียายเอิบ ยังมีหน้ามาถามว่าเกิดอะไรขึ้น แกทำอะไรลงไปยังมาแก้ตัวอีกรึ”

“พริ้งไม่ได้แก้ตัวแต่พริ้งไม่รู้ตัวจริงๆเจ้าค่ะ พริ้งแค่จะตบสั่งสอนยายเอิบที่บังอาจล่วงเกิน

คุณผู้หญิงเจ้าค่ะ”

นางเอิบที่ช้ำทั้งหน้าแค้นใจมาก ปรี่จะเอาเรื่องอีก พริ้งจะสู้แต่ถูกเดือนดาราตบเรียกสติ

“พอทีนังพริ้ง สงบปากสงบคำเข้าไว้”

“มันต่างหากต้องสงบปากสงบคำของมันให้ดี... นังแก่มันด่าคุณผู้หญิงว่าซมซานไปง้อขอโทษนัง...”

“นังพริ้ง...ระวังปากคำด้วย”

“มันว่าคุณผู้หญิงต้องไปงอนง้อคุณพลอย พริ้งทนฟังไม่ได้เจ้าค่ะ”

“ยายเอิบแกก็พูดถูกนะ ฉันไปง้อคุณพลอยจริงๆ”

ทุกคนตะลึงมาก มีเพียงนางเอิบที่ตบเข่าฉาดด้วยความสะใจ พลอยรีบโพล่งเพราะรู้สึกผิดต่อเดือนดารา

“คุณพี่ให้เกียรติน้องไปแล้ว คุณพี่ไม่ได้มาง้อน้องแต่มาเอื้อเฟื้อ น้องต่างหากที่ต้องขอบพระคุณคุณพี่ที่เมตตา”

“เลิกแล้วต่อกันไป น้องพลอยไปดูแลยายเอิบเถิดพี่จะขึ้นเรือนก่อน นังพริ้ง...ตามมาทางนี้”

ไม่ใช่แค่ยอมรับพลอยเป็นเมียอีกคนของแสง เดือนดารายังลงให้นางเอิบด้วยการเอ่ยคำขอโทษแทนพริ้ง พริ้งอึ้งมากและทันทีที่อยู่กันลำพังก็ถามตรงๆด้วยความอยากรู้

“คุณผู้หญิงเจ้าขา พริ้งไม่เข้าใจเจ้าค่ะว่ามีสิ่งใด มาสิงคุณผู้หญิงให้กลับกลายเป็นแม่พระผู้มีเมตตาต่อพวกคนที่มาแย่งคุณท่านถึงเพียงนี้”

“แล้วแกเดือดร้อนแทนฉันจนแทบต้องไปฆ่าคนตายเลยรึ แต่ก็ขอบใจมาก”

“คุณผู้หญิงขอบใจพริ้งหรือเจ้าคะ แต่พริ้งโดนคุณผู้หญิงตบจนหน้าหงาย”

“ฉันตบเตือนสติ ทีหลังนางเอิบมันคงหลาบจำว่าอย่ามาล้อเล่นกับแกง่ายๆ แกช่างแข็งแรงจริงๆที่เอามันอยู่”

เดือนดาราเหยียดยิ้ม คิดถึงมนตร์ดำของสำลีที่ทำให้พริ้งเป็นแบบนั้น แต่พริ้งยังงงเลยไม่ทันสังเกต

“พริ้งไม่รู้ตัวหรอกเจ้าค่ะว่าทำไมพริ้งเก่งไปได้ขนาดนั้น จู่ๆมันก็มีแรงมากมายขึ้นมาราวกับผีผลัก แต่ยังไงก็ตามพริ้งก็ยังไม่เข้าใจคุณผู้หญิงเลยเจ้าค่ะว่าไปยอมพวกมันทำไม”

“ฉันจะทำแบบนี้แหละ แกอยู่เฉยๆ”

“พริ้งไม่อยากจะเฉยเลยนะเจ้าคะ พริ้งอยากเล่นงานมันอีกถ้ามันล่วงเกินคุณผู้หญิง”

“มือไม่พายแกไม่ต้องเอาเท้ามาคอยราน้ำให้เรือมันแล่นช้าดอก เรือที่ฉันพายกำลังพาไปสู่ทางแห่งความสามัคคี แกรู้จักคำนี้ไหมนังกิเลสหนา”

“สามัคคี...สองหญิงกับหนึ่งชายมีที่ไหนเจ้าคะ”

“บ้านคุณบพิตรมีสามหญิงหนึ่งชายเขายังสามัคคีกันได้ ฉันก็ต้องทำให้ได้ ขอบใจแกอีกครั้งที่รักฉันขนาดนี้”

พริ้งรับคำงงๆ เดือนดาราไม่ได้ใส่ใจสั่งสาวใช้คนสนิทไปพัก

“ตอนคุณท่านกลับมาค่อยไปช่วยนางเอิบเขาดูแลอาหารให้พวกฉันกิน”


นิยายแนะนำ

บันเทิงไทยรัฐ

แซมมี่ ลุยงานหนัก เป็นลมล้มคาแขน อ๋อม กลางคอกวัว ใน "เพลิงปริศนา"

แซมมี่ ลุยงานหนัก เป็นลมล้มคาแขน อ๋อม กลางคอกวัว ใน "เพลิงปริศนา"
18 เม.ย. 2564

03:01 น.

คุณอาจสนใจข่าวนี้

thairath-logo

ApplicationMy Thairath

ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
Trendvg3 logo
วันอาทิตย์ที่ 18 เมษายน 2564 เวลา 14:12 น.