วิมานมนตรา
ตอนที่ 10
“ทูนหัวสุดที่รักของดารา ดารารักคุณพี่คนเดียว รักตลอดไป...นานเพียงใดก็จะขอรัก”
วิญญาณของแสงลอยออกจากร่างเห็นเดือน–ดารานั่งร้องไห้แล้วอยากกอดปลอบแต่ก็ทำไม่ได้
“เอ๊ะ...หรือว่าเรา...เราตายแล้ว”
พูดพลางกวาดตามองรอบตัวหาวิญญาณของพลอยแต่ไม่พบใคร ได้ยินเพียงเสียงสะอื้นของเดือนดารา แสงมองมาด้วยความสงสาร ก่อนพึมพำ คร่ำครวญ ถึงพ่อแม่และน้องชาย
“เราตายแล้ว เราตายแล้ว ตายโดยที่ไม่ทันได้ไปกราบคุณพ่อคุณแม่ ไม่ได้ร่ำลาน้องชาย โธ่...คุณพ่อ คุณแม่ครับ ลูกอยากไปกราบขอโทษ”
จบคำวิญญาณของแสงก็หายวับไปโผล่บ้านที่พระนคร คุณหญิงตรึงตราได้ยินเสียงเรียกแว่วๆของลูกชายคนโตก็สังหรณ์ใจไม่ดี กระทั่งลมแทบจับเมื่อเสริมนำโทรเลขจากเดือนดารามาบอกว่าแสงป่วยหนัก
ท่านสิทธิ์ คุณหญิงตรึงตรากับเสริมจะไปเยี่ยมแสง ดวงวิญญาณของแสงร่ำไห้ อยากบอกลาครอบครัวเป็นครั้งสุดท้ายแต่ทำไม่ได้เพราะโดนมนตร์ดำของสำลีเรียกตัวกลับ!
ooooooo
ผีพลอย ผีดาวเรืองและผีนายอ่ำมารวมตัวปรับทุกข์ แต่ไม่ทันคุยอะไรกันทั้งหมดก็ต้องรุดไปช่วยผีแสงที่กำลังจะถูกสำลีดูดเข้าหม้อกักวิญญาณ
“ช่วยพี่ด้วยพลอย พี่กำลังจะหมดแรง พี่ไปหาพลอยไม่ได้ มีบางอย่างฉุดพี่ไว้”
“ลุงสำลีกำลังจะจับคุณพี่ไปใส่หม้อวิญญาณเจ้าค่ะ จับมือพลอยค่ะ”
มนตร์ดำของสำลีเข้มแข็งมาก ผีแสงใกล้เพลี่ยงพล้ำเต็มที
“ไอ้สำลี! ไอ้คนทรยศนายตนเอง”
“กระผมมีนายคนเดียวคือคุณผู้หญิง”
ขาดคำวิญญาณของแสงก็ถูกดูดเข้าหม้อกักวิญญาณ สำลีแทบหมดแรงเพราะต้องสู้พลังผีหลายตนที่มาขัดขวาง เดือนดารายังไม่รู้เรื่อง มัวกอดร่างไร้ลมหายใจของผัวบนเรือนพลอย
“ไม่ว่าคุณพี่จะคิดเช่นไรกับน้อง จะรักไยดีนางอื่นมากกว่าน้อง น้องไม่โกรธคุณพี่ น้องขอเพียงสิ่งเดียว...ขอให้ได้มีคุณพี่ตลอดกาลเวลาจนกว่าโลกดับ”
สำลีนำหม้อกักวิญญาณของแสงมาหาเดือนดาราอึดใจต่อมา
“สำเร็จแล้วขอรับคุณผู้หญิง รับเอาไปแล้วเอาไปเก็บไว้ในที่มิดชิด อย่าให้เกิดเหตุดังเช่นวิญญาณ ของคุณพลอย กระผมไม่แน่ใจว่าพระยังจะกลับมาวนเวียนอีกไหมหรือว่าจากไปแล้วจริงๆ”
“ขอบใจมากลุงสำลี”
“วิญญาณคุณพลอย ไอ้อ่ำ นังดาวเรืองลักลอบมาอีกแล้ว”
“ลุงจัดการมันสิ”
“กระผมไม่อาจจัดการใครได้อีกในตอนนี้ เพราะกระผมได้ใช้พลังไปหมดสิ้นสำหรับคุณท่าน ก่อนหน้านี้ก็โดนพระทำลายพลังไปจวนเจียนจะแย่”
“ลุงรีบกลับไปพักผ่อนนะ ฉันจะรีบพาคุณพี่ไปซ่อนในที่มิดชิดก่อน แล้วจะกลับมาดูเรื่องคุณพี่ตาย ตอนเช้าค่อยให้พวกบ่าวไพร่มันรู้เรื่องกัน”
หมอผีชราพยักหน้ารับรู้แล้วผละไปพัก ทิ้งให้เดือนดารานั่งกอดหม้อที่มีวิญญาณของผัวกักขังไว้
“คุณพี่ขา...ในที่สุดเราก็ไม่มีวันพรากจากกันอีกต่อไป”
ooooooo
พริ้งแอบตามสาระแนเหมือนเคย พยายามปะติดปะต่อเรื่องราว จนกระทั่งเจอร่างแสงหมดลมหายใจในห้องนอนของพลอย เดือนดาราเห็นสาวใช้คนสนิทก็เบิกตาโพลง แหวลั่น
“หยุดนะนังสาระแน! ใครอนุญาตให้แกเข้ามาในห้องนี้”
“พริ้งเป็นห่วงคุณท่านกับคุณผู้หญิงเจ้าค่ะ เลยจะมาดูแลรับใช้”
“มาดูแลรับใช้กันตอนยังไม่เช้านี่นะ งั้นแกนั่งเฝ้าคุณท่านไป ฉันจะรีบไปตามพวกบ่าวมันมากราบศพคุณท่าน”
เดือนดาราไม่มีทางเลือกต้องยอมรับเรื่องแสงตายกลางดึกแล้วผลุนผลันออกจากเรือนของพลอย หลังจากนั้นจึงสั่งบ่าวไพร่ให้เตรียมงานสวดศพแสงเป็นเวลาหนึ่งคืน
นางเอิบตะลึงมาก พยายามขอให้ฝังร่างแสงไว้ใกล้กับร่างพลอยแต่เดือนดาราก็ยืนกรานให้ฝังร่างผัวไว้ระหว่างเรือนใหญ่ของเขากับเรือนของตนแทน
การตายของแสงทำให้บ่าวไพร่ขวัญเสีย มีเพียงนางเอิบที่ตั้งข้อสงสัยการตายของเจ้านายหนุ่ม
“ฉันสงสัยการตายของคุณท่านว่าทำไมจึงง่ายดาย และรวดเร็วนักแบบเดียวกับคุณพลอย”
พริ้งฟังแล้วของขึ้น ปกป้องเดือนดาราเต็มที่ “ระวังปากคำเอาไว้ให้ดี อย่าลืมสิว่าตัวเองไม่มีเงาหัว”
สองคนจะตีกัน บ่าวไพร่คนอื่นต้องจับแยก นางเอิบแค้นใจมากประกาศจะลาออกหลังเสร็จงานศพแสง เดือนดาราไม่ยี่หระความช่างสงสัยของนางเอิบ มัวพร่ำพลอดบอกรักผัวที่อยู่ในหม้อกักวิญญาณ
“คุณพี่ขา...น้องมีความสุขเหลือเกิน น้องไม่มีสิ่งใดให้ต้องทุกข์ร้อนอีกต่อไปแล้ว เราจะมีเพียงเราโดยไม่มีใครมาสร้างสุขบนทุกข์ของน้องอีก”
พริ้งอดรนทนไม่ไหว แยกจากนางเอิบได้ก็แจ้นไปฟ้องเดือนดารา
“สิ้นคุณท่านนังเอิบมันก็สิ้นยำเกรงคุณผู้หญิงเจ้าค่ะ มันใส่ความว่าคุณผู้หญิงน่าจะรู้เห็นเรื่องการตายของคุณท่านเช่นเดียวกันกับการจากไปของคุณพลอย เจ้าค่ะ”
“แล้วแกเล่า เห็นว่าท่านกับคุณพลอยจากไปอย่างไร”
“เอ้อ...ไม่รู้ไม่เห็นใดๆทั้งสิ้นเจ้าค่ะ”
“ดีแล้วที่แกไม่รู้ รู้มากจะยากนาน รู้น้อยพลอยรำคาญ ปลาหมอตายเพราะปากฉันใด...”
“พริ้งไม่เป็นปลาหมอเจ้าค่ะ”
“นี่ไม่ใช่เวลามาทำตัวล้นทะลึ่ง ไปให้พ้น!”
“เจ้าค่ะ เอ้อ...เมื่อสักครู่พริ้งอยู่หน้าห้องได้ยินคุณผู้หญิงพูดคุยกับผู้ใดหรือเจ้าคะ”
“นังพริ้ง...บอกให้ไปให้พ้น!”
“ยังมีอีกเจ้าค่ะ นังเอิบมันบอกจะลาออกไปทำนาเจ้าค่ะ”
“ให้มันลาออกไป ฉันชังน้ำหน้ามันมากนัก!”
ooooooo
คุณหญิงตรึงตราพร้อมด้วยท่านสิทธิ์และเสริมลูกชายคนเล็กจะมาเยี่ยมแสงแต่ก็ได้โทรเลขแจ้งข่าวการตายของแสงเสียก่อน คุณหญิงตกใจมากถึงขั้นหัวใจวายตาม
