ตอนที่ 6
พิชัยเห็นเพื่อนสองคนกลายเป็นศพอย่างสยดสยองคาตา ลนลานหนีไปในป่าข้างทางเพราะกลัวตาย พวกคมสันจัดการเคลียร์พื้นที่ ส่วนธนิดาไม่สนใจใครรีบไปหาอติรุจที่โรงพยาบาล
อติรุจโอบกอดปลอบขวัญธนิดาที่ยังผวาจากเหตุการณ์เกือบถูกพิชัยข่มขืน
“จับมันเข้าคุกซะให้เข็ด ไอ้หมวดมันส่งสายตรวจไปช่วยนิด นิดไม่เจอกับพวกตำรวจเหรอ”
ธนิดาส่ายหน้า ภาพการตายของเพื่อนพิชัยทั้งสองคนยังลอยวนเวียนในหัว พึมพำเสียงสั่น
“คุณน้าส่ง...ผีไปช่วยนิดค่ะ”
อติรุจพยักหน้ารับรู้ เชื่อว่าผีนวลทิพย์ต้องไม่ปล่อยให้หลานสาวอย่างธนิดาเป็นอันตราย ธนิดาคลายความตกใจลงบ้าง เดินตามอติรุจไปเยี่ยมเทพเห็นยังนอนหลับแต่มีเชือกมัดไว้รอบเตียงก็หน้าเสีย
“ทำไม...ต้องทำกับลุงเทพยังงี้ด้วยล่ะคะ”
“มันก็ส่งผีมาสิงลุงเทพ ผมต้องเอาพระคล้องคอให้ถึงสงบ”
ธนิดาหน้าเครียด ฉุกคิดถึงท่าทางแปลกๆของม่านฟ้าเมื่อกลางวัน
“พี่รุจ...นี่เรากำลังต่อสู้อยู่กับอะไรคะ ไม่ใช่แค่คนใจร้ายอย่างนายพิชิตกับพวกของมันเท่านั้นหรือคะ”
“มันรู้ว่าคุณน้ายังช่วยเราอยู่ มันก็คงต้องใช้หมอผีน่ะแหละ”
อติรุจถอนใจหนักหน่วง ธนิดาใจเสียมากแต่ไม่ทันถามอะไรคมสันก็โทร.ตามทั้งคู่ไปโรงพักเพราะเวลานี้ผู้เสียหายไม่ใช่แค่ธนิดาแต่มีคนตายอีกสองศพ!
ooooooo
คนตายทั้งสองศพคือเพื่อนของพิชัย ธนิดาเห็นสภาพศพแล้วถึงกับเบ้หน้าไม่กล้าบอกว่าเป็นฝีมือพวกตุ๊กตาผีและผีนวลทิพย์ อติรุจเข้าใจความรู้สึกเธอดี ช่วยกลบเกลื่อนความจริงแต่ก็ยับยั้งความสงสัยของคมสันไม่ได้
ธนิดาขอตัวกลับบ้านดื้อๆเพราะห่วงแป้งร่ำ
อติรุจตามไปส่งและถือโอกาสถามเหตุผลจากเธอ
“ทำไมไม่บอกเรื่องไอ้พิชัยล่ะ”
“จะให้ทิพย์พิมานฉาวโฉ่อีกเหรอคะพี่รุจ”
“แต่มันเป็นความปลอดภัยของนิดนะ...พี่เป็นห่วง ...ต่อไปนี้พี่จะไม่ยอมให้นิดไปไหนมาไหนคนเดียว
อีกแล้ว...ไป พี่จะขับไปส่งแล้วพี่จะกลับแท็กซี่เอง”
อติรุจยืนกรานเสียงแข็งจะไม่ยอมให้ธนิดา
อยู่ตามลำพังนอกจากอยู่บ้าน ธนิดาไม่มีทางเลือก ยอมรับปากโดยดี กระนั้นก็มีเรื่องให้เธอกังวลกว่าคือแรงอาฆาตของผีนวลทิพย์จึงรีบกลับบ้านไปหาที่ห้องทำงานเก่าของอีกฝ่าย










