ตุ๊กตาผี
ตอนที่ 6
“คุณอยู่ที่ไหน...ไปเกิดแล้วเหรอ ฉันถึงไม่พบคุณเลย ทำไมคุณหนีฉันไป ปล่อยให้ฉันต้องผจญกับไอ้พวกคนชั่ว หรือว่าคุณโกรธฉันที่ฉันเลือกแต่งงานกับคนอย่างมัน...ฉันผิดไปแล้ว...ยกโทษให้ฉันด้วยเถอะ”
ผีสาวคงคร่ำครวญอีกนานหากเทพจะไม่โผล่หน้ามาเยี่ยมภาพถ่ายของธาดาในเวลาเดียวกัน สภาพ โต๊ะที่วางภาพถ่ายของธาดา แท่นวางของเซ่นและแจกันดอกไม้เหมือนขาดการดูแลมานานจนเทพสะเทือนใจมาก
“นี่เขาไม่ได้กราบไหว้บูชาคุณเลยเหรอคุณธาดา...ยกโทษให้ไอ้ลุงเทพด้วยเถอะ นี่ถ้าพวกเขาอยู่ผมก็คงเข้ามาในห้องนี้ไม่ได้...เขาสะกดคุณไว้ที่ไหน...คุณบอกผมสิ”
เทพโพล่งออกไปเพราะปักใจว่าผีธาดาโดนพวกพิชิตสะกดไว้ที่ไหนสักแห่ง ผีนวลทิพย์ถึงกับผงะแต่เทพก็ไม่ได้รับรู้ มัวระบายความอึดอัดใจถึงสถานการณ์วิกฤติในทิพย์พิมาน
“วันนี้...คุณนิดจะผลิตของออเดอร์ใหญ่แต่ผมไม่สบายใจเลย ผมรู้สึกว่ามันมีอะไรไม่ชอบมา พากล ถ้าคุณรับรู้ คุณต้องช่วยทิพย์พิมานนะครับ”
ลางสังหรณ์ของเทพบอกว่ามีความไม่ชอบมาพากลในออเดอร์ใหญ่ของเริงวุฒิ ไหนจะท่าทางแปลกๆของพิชิตที่แวะมาตรวจโกดังแต่เช้าแถมกำชับเรื่องพลอยจนผิดสังเกต ผีนวลทิพย์รับฟังทุกอย่างด้วยท่าทางเคร่งเครียด ทั้งเรื่องสถานการณ์ของบริษัทและเรื่องธาดาอดีตสามี
“เขาสะกดคุณเหรอ...ธาดา...คุณบอกฉันสิ...ฉันจะช่วยคุณให้ได้ คุณอยู่ที่ไหนธาดา...คุณอยู่ที่ไหน...”
ooooooo
ธนิดายังไม่รู้เรื่องเงินค่าพลอยถูกยักยอก มัวชื่นชมผลงานออกแบบของตัวเอง อติรุจปลื้มใจไปด้วย
“เราประดับพลอยเข้าไป...ของที่ดูไม่มีค่าก็จะมีค่าขึ้นมา”
“ดูแพง...อย่างที่เขาพูดกันใช่ไหม”
“ไม่ใช่ดูแพงอย่างเดียวนะคะ ขายก็แพงด้วยค่ะ”
“ฝีมือออกแบบของใครน้อ...เก่งจัง”
อติรุจเอ่ยชมยิ้มๆ ธนิดาหน้าแดงด้วยความเขิน เสเปลี่ยนเรื่อง “ได้ออเดอร์ลอตใหญ่คราวนี้นิดว่าทิพย์พิมานฟื้นตัวแน่ ต่อไปเราก็ทำงานกันอย่างสบายใจไม่ต้องกังวลว่าสิ้นเดือนจะมีเงินเดือนจ่ายพนักงานหรือเปล่า”
“พี่ไม่อยากให้เราพึ่งพาออเดอร์จากคุณเริงวุฒิมากนัก ถ้าเราผูกติดกับเขาวันหนึ่งเขาไม่ส่งงานให้เราจะลำบาก”
“นิดก็คิดอยู่ค่ะ...แต่ขอผ่านงานนี้ไปก่อน อย่างน้อยให้บริษัทมีเงินเดือนจ่ายพนักงานทุกเดือนนิดก็พอใจแล้ว”
